Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008

Ποιος φοβάται την ύφεση;

Ποιος φοβάται την ύφεση;

Γρηγόρης Νικολόπουλος

Oλόκληρος ο κόσμος έχει πανικοβληθεί από την κρίση του διεθνούς πιστωτικού συστήματος και την προοπτική μιας «γενναίας» ύφεσης, η οποία θα πλήξει Αμερική και Ευρώπη. Ολοι εκτός από εμάς- και υπό μια οπτική δεν έχουμε άδικο. Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους οι Ελληνες δεν φοβούνται την ύφεση. Πρώτον, διότι μεγάλο μέρος των μισθωτών ζουν σε συνθήκες ύφεσης διαρκώς. Δεύτερον, διότι έχουν κάτι άλλο που τους φοβίζει περισσότερο από την ύφεση και αυτό είναι οι κυβερνητικές παρεμβάσεις στην οικονομία. Ας τα δούμε αναλυτικότερα: Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας, το 50% των μισθωτών αμείβεται με μεικτές ακαθάριστες αποδοχές κάτω από 1.250 ευρώ τον μήνα. Το 22% των εργαζομένων χαρακτηρίζονται ως χαμηλόμισθοι και αμείβονται με λιγότερα από 830 ευρώ (μεικτά ακαθάριστα), ενώ το 21% των Ελλήνων βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας με βάση τα ευρωπαϊκά κριτήρια.

Πόσο χειρότερα μπορεί να περάσει το μέσο ελληνικό νοικοκυριό απ΄ ό,τι περνάει σήμερα; Θεωρητικώς λοιπόν η ύφεση θα πλήξει και τα μικρομεσαία ελληνικά στρώματα, στην πράξη όμως η κατάσταση θα παραμείνει εξίσου κακή όπως είναι σήμερα. Αυτό το οποίο απασχολούσε τους Ελληνες ήταν οι καταθέσεις τους και εφόσον αυτές είναι εγγυημένες, τα υπόλοιπα δεν τους απασχολούν. Εξάλλου, μετοχές λίγοι έχουν πλέον για να νοιάζονται πώς πάει το χρηματιστήριο.

Αυτό για το οποίο ανησυχούν οι Ελληνες είναι για τις κυβερνητικές παρεμβάσεις. Εκανε πολύ μεγάλη εντύπωση, για παράδειγμα, η πρόθεση της κυβέρνησης να στηρίξει οικονομικά τις τράπεζες (οι οποίες δεν έχουν πρόβλημα και είναι από τις πλέον ασφαλείς και φερέγγυες στην Ευρώπη) με 28 δισ. ευρώ. Παρ΄ όλο που το ποσόν αυτό ποτέ δεν θα εκταμιευτεί πραγματικά, ακούγεται πολύ άσχημα στα αφτιά του Ελληνα. Ειδικά όταν το μόνο που ακούει είναι ότι πρέπει να σφίξει το ζωνάρι. Και όταν βλέπει κάθε χρόνο να γίνονται οικονομίες στις δαπάνες για την Παιδεία και την Υγεία. Δικαίως αναρωτιέται πού θα βρεθούν αυτά τα λεφτά και από μόνος του- μαθημένος από τις κυβερνητικές παρεμβάσεις- δίνει την απάντηση: Θα τα πάρουν από τη δική μου τσέπη, με τους φόρους που θα μου επιβάλουν. Οταν λέμε φόρους στην Ελλάδα εννοούμε δύο πράγματα: ακίνητο και αυτοκίνητο. Και τα δύο θα επιβαρυνθούν με νέους φόρους (δεν τους είδαμε ακόμη, αλλά θα τους δούμε σύντομα). Επίσης, τον Ελληνα τον ενδιαφέρει το πόσο πληρώνει τη βενζίνη και σήμερα οι τιμές του πετρελαίου πέφτουν. Και εδώ όμως υφίσταται την κυβερνητική παρέμβαση. Από την Πρωτοχρονιά του 2009, όταν η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει πάνω από τα 88 δολάρια το βαρέλι, ενεργοποιείται η ρήτρα καυσίμου και ακριβαίνουν οι λογαριασμοί του ρεύματος. Τώρα που η τιμή είναι κάτω από τα 70 δολάρια, θα έπρεπε η ΔΕΗ να μειώσει τα τιμολόγια, αλλά αυτό δεν θα συμβεί. Εξαιτίας της κυβερνητικής παρέμβασης λοιπόν ο πολίτης πληρώνει ακριβότερα το ρεύμα όταν η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει, αλλά δεν μπορεί να πληρώνει λιγότερα όταν αυτή πέφτει. Οι κυβερνητικές παρεμβάσεις είναι λοιπόν το πρόβλημα των Ελλήνων και όχι η ύφεση.

gnikolo@dolnet.gr

ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
18.10.08

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis