Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Ενα από τα πολυτελέστερα ιδιωτικά μέγαρα : Μέγαρο Υπατία (ή Μέγαρο Λιβιεράτου)

Η αιφνίδια δημοσιότητα του Μεγάρου Υπατία έκανε γνωστή στο ευρύτερο κοινό την ύπαρξη αυτού του ιδιωτικού κτιρίου, που είναι κηρυγμένο από το κράτος διατηρητέο μνημείο με τον πρόσθετο χαρακτηρισμό του «έργου τέχνης». Στους ερευνητές της πρόσφατης αθηναϊκής ιστορίας, το Μέγαρο Λιβιεράτου, όπως είναι το αρχικό όνομα του κτιρίου, είναι φημισμένο ως ένα από τα πολυτελέστερα ιδιωτικά μέγαρα της πρωτεύουσας, το οποίο ο αθηναιογράφος Κώστας Μπίρης εξήρε ως μία οικία «μνημειώδους διακοσμητικής αρχιτεκτονικής, διαπνεόμενης από αξιοπρέπεια και γλαφυρότητα».

Η μοναδικότητα του αθηναϊκού αυτού μεγάρου δεν εξαντλείται στην εντυπωσιακή μορφολογία του, η οποία αποκλίνει από τον κλασικισμό και υπηρετεί το γαλλικό νεο-μπαρόκ, αλλά έχει πολλά να αντλήσει από τον πλούσιο εσωτερικό του διάκοσμο. Τα ξυλόγλυπτα θυρώματα, τα βιτρό, τα χυτοσιδηρά στοιχεία, με επιρροές της Αρ Νουβώ, συνθέτουν την ατμόσφαιρα μιας μεγαλοαστικής οικίας της μπελ επόκ, στοιχείο που συνετέλεσε ώστε το κτίριο να προσλάβει τον χαρακτηρισμό του έργου τέχνης. Ο προσδιορισμός αυτός καθιστά περισσότερο ισχυρή την προστασία του, γεγονός που έχει ιδιαίτερη σημασία εφόσον η αθηναϊκή αυτή οικία έχει διατηρήσει τον αρχικό της διάκοσμο σε ικανοποιητικό βαθμό. Το Μέγαρο Λιβιεράτου είναι κορυφαία δημιουργία του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη (1874-1944), που είχε μεγάλη πελατεία ανάμεσα στους ισχυρούς των αρχών του 20ού αιώνα και ήταν προσωπικός φίλος του Ελευθερίου Βενιζέλου. 

Ο Νικολούδης έχτισε αυτό το σπίτι για τον βιομήχανο Γεράσιμο Λιβιεράτο, που δραστηριοποιείτο στον τομέα της τεχνητής μετάξης. Το σπίτι αποπερατώθηκε το 1909 και ξεχώρισε αμέσως για την πολυτέλειά του. Το διακοσμητικό λοφίο της ημικυκλικής απόληξής του κατέπεσε στον σεισμό του 1981 και ουδέποτε αποκαταστάθηκε. 

Ο Νικολούδης είχε χτίσει πλήθος κτιρίων. Στην ομώνυμη Στοά Νικολούδη διατηρούσε την οικία του και είχε μελετήσει το πολεοδομικό σχέδιο του Ψυχικού, τον κινηματογράφο Αττικόν, τη Στρατιωτική Λέσχη και πολλά ακόμη κτίρια.

Του Νίκου Βατόπουλου
 20.2.2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis