Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Μαθητές εθελοντές - ξεναγοί

Μικροί μαθητές, αφού πρώτα παρακολουθήσουν σχετική εκπαίδευση στο Μουσείο (Αντιγράφων) Κυκλαδικής Τέχνης, γίνονται έπειτα εθελοντές ξεναγοί της πόλης τους, εν προκειμένω της Σύρου. Στη φωτογραφία από τη φετινή βράβευσή τους.
 Αν βρεθείτε στην Ερμούπολη της Σύρου μια Τετάρτη, η 14χρονη Χριστίνα θα σας εξηγήσει πώς ο μύθος με το κέρας της Αμάλθειας συνδυάζεται με το έμβλημα της Ερμούπολης του 19ου αιώνα. Αν φθάσετε την Πέμπτη, τη σκυτάλη της ξενάγησης αναλαμβάνει η 15χρονη Μιράντα, που θα σας οδηγήσει μπροστά στους επιβλητικούς πίνακες των βασιλέων, στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου. «Πολλοί επισκέπτες με ρωτούν για τον πίνακα της βασίλισσας Ολγας, την περνούν, βλέπεις, για την πριγκίπισσα Σίσι!», μου λέει εμπιστευτικά η Χριστίνα, που έχει εμπειρία τριών ετών στην ξενάγηση.

Μεγάλη επιτυχίαΗ Χριστίνα, η Μιράντα και άλλοι εννέα συνομήλικοί τους αποτελούν τους «εθελοντές ξεναγούς» της Σύρου, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2003 και έχει αφήσει εποχή. Ο πρώην πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής, ο αείμνηστος Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, μάλιστα είχε αποστείλει σε έναν νεαρό ξεναγό 14 Μαΐων δώρο τον «Δον Κιχώτη» ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για την ξενάγηση στα ισπανικά, που έγινε στον πρέσβη της Ισπανίας.
Οι ευχαριστήριες επιστολές από επώνυμους επισκέπτες, αλλά και πλήθος μηνυμάτων που γράφονται στο βιβλίο επισκεπτών, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι το μεράκι των νεαρών ξεναγών κερδίζει τις καρδιές όσων θέλουν να γνωρίσουν τη Σύρο. Οποιος γνωρίζει τη μακρά παράδοση του εθελοντισμού στο κυκλαδίτικο νησί, δεν εκπλήσσεται με την επιτυχία του εν λόγω προγράμματος.
Οι μαθητές, που πρώτα έχουν παρακολουθήσει σχετική εκπαίδευση στο Μουσείο Αντιγράφων Κυκλαδικής Τέχνης, ξεκινούν τις ξεναγήσεις στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού και συνεχίζουν -εφόσον οι υποχρεώσεις του σχολείου το επιτρέπουν- μέχρι να αποφοιτήσουν. Οι νεαροί Συριανοί ξεναγούν Ελληνες και ξένους επισκέπτες (στα ελληνικά, αλλά και στα αγγλικά) στο δημαρχείο της πόλης, δημιούργημα του Τσίλερ τον 19ο αιώνα, στο θέατρο «Απόλλων», που θεωρείται πιστό αντίγραφο της Σκάλας του Μιλάνου (εφόσον βέβαια δεν γίνονται πρόβες) και φυσικά στο ίδιο το μουσείο, που στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο της πόλης. Θα τους αναγνωρίσετε από τη σχετική στολή, την ταυτότητα και τον υπόλοιπο εξοπλισμό τους «εν ώρα εργασίας». «Κατόπιν σχετικής συνεννόησης, τα παιδιά μπορούν να ξεναγήσουν στον ναό του Αγίου Νικολάου, της Μεταμόρφωσης, αλλά και στην κεντρική πλατεία μπροστά από το Δημαρχείο, παρουσία πάντοτε κάποιου ενηλίκου», εξηγεί η κ. Μαρία Ρώτα, ιδρύτρια του μουσείου, που αποτέλεσε το «φυτώριο» για την ιδιότυπη σχολή ξεναγών. Στο μουσείο περνούν δημιουργικά τα σαββατιάτικα πρωινά πολλοί μαθητές δημοτικού, που μυούνται στα μυστικά του κυκλαδικού πολιτισμού, μαθαίνουν την ιστορία του νησιού τους, αλλά την ελληνική μυθολογία, ακόμα και μέσα από το κουκλοθέατρο.
Οπως τονίζουν, στην εκπαίδευση στόχος της ξενάγησης είναι να κρατά το ενδιαφέρον του ξένου - «σύντομα, στοχευμένα και εκλαϊκευμένα». «Να θυμάστε ότι οι μεγάλοι δεν ξέρουν πολλά πράγματα», συμβουλεύει η κ. Ρώτα τα παιδιά, που μέρα με τη μέρα αποκτούν περισσότερο θάρρος με τους ξένους, που κάποιες φορές ακόμα και... διορθώνουν! «Στους επισκέπτες αρέσει, τελικά, να βλέπουν τόσο μικρά παιδιά να γνωρίζουν τόσο πολλά για την πόλη τους», επισημαίνει η Μιράντα, γέννημα-θρέμμα Συριανή. Η Χριστίνα φλερτάρει με την ιδέα να γίνει επαγγελματίας ξεναγός. Αλλωστε, ήδη διαθέτει πολλά προσόντα: μιλάει αγγλικά και γαλλικά, ενώ έχει και το απαιτούμενο «λέγειν». Ωστόσο, μοιάζει διστακτική, «ξέρετε, η κρίση...». Η κ. Αλίκη Λεονταρίτη, που ασχολείται με την υλοποίηση του προγράμματος ως υπεύθυνη του γραφείου επικοινωνίας του δήμου, μας ενημερώνει ότι «πολλοί νέοι, που υπήρξαν εθελοντές ξεναγοί και τώρα είναι φοιτητές, απασχολούνται στον τουριστικό τομέα, συνήθως συνοδεύουν πούλμαν ξένων επισκεπτών». Τα οφέλη, ωστόσο, από την πρωτόγνωρη αυτή δραστηριότητα, την οποία υποστηρίζουν ένθερμα και οι γονείς, είναι πολλαπλά. «Ξεναγώντας αγνώστους έμαθα να είμαι κοινωνικός και να επικοινωνώ με ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης», θυμάται ο 19χρονος Νίκος, εθελοντής ξεναγός για πολλά χρόνια και σήμερα φοιτητής στην Αθήνα.

Καθώς ο πάγος «σπάει», ο διάλογος μεταξύ ξεναγών και ξένων αρχίζει. «Κάποιοι Κρητικοί μάς είχαν μιλήσει για τον μινωικό πολιτισμό», διηγείται η Μιράντα, «ενώ ένας αντιναύαρχος μετά την ξενάγηση, για να μας ευχαριστήσει, μας ξενάγησε στο πλοίο του».

Της Ιωάννας Φωτιάδη
Πηγή Καθημερινή
30.7.2011

Δικαστικό θρίλερ εν εξελίξει στα λατομεία Μαρκόπουλου


Σε δικαστικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τον υπό επιτήρηση λόγω χρεών Δήμο Μαρκοπούλου και τις εταιρείες «Αφοί Κ. Σταύρου - Λατομεία Ετοιμο Μπετόν» και «Ανάπλαση Μαρκοπούλου» εξελίσσεται η υπόθεση των λατομείων Μερέντας. Η δημοτική αρχή προχωρά τις τελευταίες ώρες στην κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων των δύο εταιρειών διεκδικώντας ποσό ύψους 10 εκατ. ευρώ, που όπως υποστηρίζει, αντιστοιχεί σε λατομικά τέλη που οι εταιρείες οφείλουν στον δήμο για την περίοδο λειτουργίας από το 2001 έως και το 2010. Η διαδικασία κατάσχεσης αφορά μάλιστα και τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία των διευθυνόντων συμβούλων των δύο εταιρειών, όπως ακίνητα και τραπεζικές καταθέσεις!

Εντολή σε τράπεζες
Εγγραφο του δήμου με ημερομηνία 3 Ιουνίου 2011 προς 8 ελληνικές τράπεζες αποδεικνύει του λόγου το αληθές: «Ο δήμαρχος Μαρκοπούλου, αφού έλαβα υπόψη τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς τον Δήμο Μαρκοπούλου της εταιρείας «Αφοί Σταύρου Α.Ε.» (...) για τέλη λατομικών προϊόντων και προστίμου και προσαυξήσεων από 1/1/2001 έως 31/12/2006 ύψους συνολικά 4,1 εκατ. ευρώ, κατάσχω αναγκαστικά κάθε ποσό που ήθελε ευρεθεί στους πάσης φύσεως, μορφής και είδους λογαριασμούς που τηρεί η άνω οφειλέτις μου και εκπροσωπείται νόμιμα στην τράπεζά σας». Το σχετικό έγγραφο υπογράφεται από τον δήμαρχο Μαρκοπούλου, κ. Σωτήρη Μεθενίτη.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τη δικηγορική εταιρεία «Απ. Παπακωνσταντίνου και Συνεργάτες» που ενεργεί για λογαριασμό του δήμου, οι οφειλές των δύο εταιρειών («Αφοί Σταύρου Α.Ε.» και «Ανάπλαση Μαρκοπούλου Α.Ε.») για την περίοδο 2001-2006 είχαν βεβαιωθεί το 2008 από την προηγούμενη δημοτική αρχή, δίχως ωστόσο ουδέποτε να κινηθούν διαδικασίες για την είσπραξη των χρημάτων που (σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) αντιστοιχούν στο 5% του κύκλου εργασιών από τη λατομική δραστηριότητα. Καθώς μάλιστα, όπως υποστηρίζουν, τα χρήματα δεν εισπράχθηκαν παρότι ουδέποτε υπήρξε απόφαση για αναστολή της είσπραξης, προκύπτουν ενδείξεις για παράβαση καθήκοντος (σε βαθμό κακουργήματος μάλιστα) σε βάρος της προηγούμενης δημοτικής αρχής.
Οι ίδιες πηγές διευκρινίζουν ότι κατόπιν εντολής του νυν δημάρχου, κ. Σωτήρη Μεθενίτη, ξεκίνησαν εκ νέου τον περασμένο Απρίλιο οι διαδικασίες για την είσπραξη των 4,1 εκατ. ευρώ της περιόδου 2001-2006 από την εταιρεία «Αφοί Σταύρου Α.Ε.» και 6,3 εκατ. ευρώ από την εταιρεία «Ανάπλαση Μαρκοπούλου Α.Ε.» για την περίοδο 1998-2006. Για την τετραετία 2007-2010 η διεκδικούμενη οφειλή και των δύο εταιρειών προς τον δήμο υπολογίζεται στα 5 εκατ. ευρώ.
Ως προς τη διαδικασία υπολογισμού των διεκδικούμενων χρημάτων, έγγραφο του Δήμου Μαρκοπούλου με ημερομηνία 5 Αυγούστου 2008 αναφέρει: «σύμφωνα με τα ως άνω αντληθέντα από την αρμόδια ΔΟΥ (ΦΑΕ Καλλιθέας) πληροφοριακά στοιχεία, τα ακαθάριστα έσοδα της ως άνω εταιρείας («Αφοί Σταύρου Α.Ε.») από τις πωλήσεις λατομικών προϊόντων ανέρχονται στο ποσό των 62 εκατ. ευρώ επί των οποίων αντιστοιχεί ειδικό τέλος (5%) συνολικού ποσού 3,5 εκατ. ευρώ». Σε αυτό το ποσό προστίθενται νέα πρόστιμα και τόκοι ανεβάζοντάς το στα 4,1 εκατ. ευρώ.
Σε έκθεση που συνέταξε δικαστικός λειτουργός με ημερομηνία 9 Ιουνίου 2011 αναφέρεται ότι η «οφειλέτις του Δήμου Μαρκοπούλου εταιρεία «Αφοί Σταύρου Α.Ε.» που εκπροσωπείται νόμιμα στο Υποθηκοφυλακείο Κρωπίας έχει στην κυριότητά της ακίνητη περιουσία στον Δήμο Μαρκοπούλου, στις θέσεις (...) συνολικής έκτασης 105.832 τετραγωνικών μέτρων».

Χωρίς περιουσία
Η εταιρεία «Ανάπλαση Μαρκοπούλου Α.Ε.» αντίστοιχα φέρεται ουσιαστικά να μην κατέχει απολύτως τίποτα, καθώς το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων έχει μεταβιβαστεί στην εταιρεία «Ελληνικά Λατομεία Α.Ε.». Οποιαδήποτε ενέργεια του Δήμου Μαρκοπούλου για τη διεκδίκηση λατομικών τελών είναι εκ των πραγμάτων καταδικασμένη σε αποτυχία. Αντίστοιχα, κύκλοι προσκείμενοι στον δήμο αφήνουν να εννοηθεί ότι η εταιρεία «Σταύρου» έχει μεταφέρει μέρος των καταθέσεων σε λογαριασμούς και υπεράκτιες εταιρείες στο εξωτερικό, κάτι που ωστόσο δεν επιβεβαιώνεται από επίσημα έγγραφα.

Τι απαντάει η πλευρά της εταιρείας
Μιλώντας στην «Κ», ο νομικός σύμβουλος της εταιρείας «Αφοί Σταύρου Α.Ε.» κ. Γιώργος Καρράς χαρακτηρίζει «παράνομη» τη διαδικασία δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, αμφισβητώντας τη νομιμότητα των ενεργειών του Δήμου Μαρκοπούλου. Οπως υποστηρίζει, ο δήμος «δεν δικαιούται να εισπράξει φόρο από λατομεία που λειτουργούν χωρίς νόμιμη άδεια εκμετάλλευσης» και προσθέτει ότι «την περίοδο λειτουργίας 1999 - 2004 τη διαχείριση των λατομείων Σταύρου είχε η «Αττική Οδός» και άρα το λατομείο υπαγόταν στη νομοθεσία εκτελέσεως δημοσίων έργων όντας απαλλαγμένο από λατομικά τέλη».
Σε μία από τις προσφυγές της εταιρείας κατά του δήμου με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 2008 αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «επί λατομείων που δεν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις νομίμου λειτουργίας, ο οικείος δήμος δεν δικαιούται την επιβολή και είσπραξη ειδικού τέλους».
Ο κ. Καρράς κατηγορεί επίσης τον Δήμο Μαρκοπούλου ότι, προκειμένου να «φουσκώσει» τα χρήματα που διεκδικεί, έχει υπολογίσει χρέη που έχουν παραγραφεί (όπως π.χ. τα τέλη που αντιστοιχούν στη λειτουργία των λατομείων τα έτη 2001 και 2002), ενώ έχει υποπέσει σε σοβαρά λογιστικά λάθη. Επίσης, όπως υποστηρίζει, το ποσό του προστίμου έχει υπολογιστεί στο 5% του συνολικού τζίρου της εταιρείας, οι δραστηριότητες της οποίας όμως δεν περιορίζονται στην εκμετάλλευση του λατομείου αλλά π.χ. εμπορεύεται έτοιμο μπετόν.
Ο κ. Καρράς αποκαλύπτει ότι από το 2008 και έπειτα έχει καταθέσει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο συνολικά 6 προσφυγές, οι οποίες δεν έχουν εκδικαστεί με υπαιτιότητα του Δήμου Μαρκοπούλου. Ο ισχυρισμός του επιβεβαιώνεται από έγγραφο του Διοικητικού Πρωτοδικείου με ημερομηνία 14 Ιουνίου 2011 που έχει στη διάθεσή της η «Κ».

31.7.2011

Σχόλιο δικό μας :
Ούτε το γιοφύρι της Αρτας να ήταν η υπόθεση με τα Λατομεία Μαρκόπουλου. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για τις παρανομίες που διέπρατταν, όμως καθώς φαίνεται μέχρι τώρα υπάρχει μια ιδιάζουσα απροθυμία των επίσημων αρχών να εφαρμόσουν τον νόμο. Θα λυθεί άραγε τώρα το πρόβλημα? Μακάρι.....

"Πάγωσαν" τους λογαριασμούς του Λαυρεντιάδη και άλλων στελεχών της Proton

Οσμή σκανδάλου στην Proton Bank. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Τράπεζα της Ελλάδος, κατόπιν σχετικού αιτήματος της Αρχής Καταπολέμησης και Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, πάγωσε τους λογαριασμούς του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, καθώς και επτά ακόμη προσώπων που διετέλεσαν από τα τέλη του 2009 ως και πρόσφατα εκτελεστικά μέλη του Δ. Σ της Proton Bank.

Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν «παγώσει» οι λογαριασμοί των Λ. Λαυρεντιάδη Α. Αθανάσογλου, Τρ. Κολίντζα, Αθ. Παπασπηλιού, Δ. Σαραμαντή, Σ. Λιαρμακοπούλου, Γ. Αρβανίτη και Δ. Μπιθάρη, ενώ ζητήθηκε και η δέσμευση κίνησης μετοχών και λοιπών κινητών και ακίνητων περιουσιακών στοιχείων του κ. Λ. Λαυρεντιάδη.

Τα πορίσματα των ελέγχων παραδόθηκαν την περασμένη Τετάρτη 27/7 διαπιστώνοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, χορηγήσεις δανείων και κινήσεις λογαριασμών που δημιουργούν ενδείξεις για ξέπλυμα χρήματος εξ' ου και δεσμεύτηκαν οι λογιαριασμοί των παραπάνω προσώπων.

Η έρευνα της Ττράπεζας της Ελλάδος διήρκησε περίπου 5 μήνες, ενώ το τελευταίο διάστημα λόγω των στοιχείων που είχαν εντοπισθεί κινητοποιήθηκε και η Αρχή Καταπολέμησης και Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες. Ταυτόχρονα απαγορεύθηκε η οποιαδήποτε μεταβολή στην ακίνητη περιουσία του κ. Λαυρεντιάδη ώσπου να ολοκληρωθεί η έρευνα που πραγματοποιεί η ανεξάρτητη αρχή, έχοντας στη διάθεσή της ισχυρές ενδείξεις ότι τον τελευταίο καιρό διακινούνται από τα πρόσωπα αυτά μεγάλα χρηματικά ποσά που είναι πιθανόν να αποτελούν προϊόντα εγκληματικής δραστηριότητας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δύο τελεταία χρόνια στην Proton Bank, άλλαζαν συνεχώς οι διευθύνοντες σύμβουλοι, ενώ την Παρασκευή ανέλαβε ο κ. Γεώργιος Τανισκίδης, τέως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Millennium (και από τους «πρώτους» της ηγεσίας στην πρώην Novabank),  αντικαθιστώντας τον κ. Αντώνη Αθανάσογλου. Αξιοσημείωτο είναι ότι από τις αρχές του 2010 έχουν γίνει ήδη τρεις αλλαγές σε επίπεδο management. Καθήκοντα διευθύνοντος συμβούλου είχε ασκήσει και ο καθηγητής κ. Τρύφων Κολλίντζας, μετά την αποχώρησή του από τα ηνία της Attica Bank, ενώ τελευταία πρόεδρος της Τράπεζας ήταν ο πρώην αμερικανός πρεσβευτής κ. Ντάνιελ Σέπχαρντ.

ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ

ΟΛαυρέντης Λαυρεντιάδης μόλις στα 35 του χρόνια κατάφερε να απασχολεί την ελληνική επιχειρηματική κοινότητα με τις επιδόσεις του στον επιχειρηματικό στίβο. Μέσα σε λίγα χρόνια απογείωσε την οικογενειακή επιχείρηση Νεοχημική,η οποία δραστηριοποιούνταν στον κλάδο των χημικών. Την εισήγαγε στο ΧΑ,αποκομίζοντας σημαντικές υπεραξίες, για να την πουλήσει το 2008 στην Carlyle Group,επιτυγχάνοντας ένα deal ύψους 500 εκατ.ευρώ.Η Νεοχημική ξαναπέρασε στα χέρια του λίγο αργότερα με εντυπωσιακά χαμηλότερο τίμημα, ωστόσο τελικώς ρευστοποίησε τη συμμετοχή του, μεταβιβάζοντάς την σε βρετανικό fund.

Ο Λαυρεντιάδης εισήλθε θορυβωδώς και στην αγορά το 2007, δημιουργώντας έναν νέο όμιλο με την ονομασία Αlapis, διά της συγχώνευσης τεσσάρων εταιρειών, ενώ άρχισε να μετέχει και στην αγορά των Μέσων Ενημέρωσης με μειοψηφικά πακέτα..

Πριν από μερικούς μήνες ξεκίνησε την απεμπλοκή του, διατηρώντας μόνο μικρό ποσοστό στην Αlapis (6%) και στην Ρroton Βank, ενώ εντύπωση είχε προκαλέσει η μετοίκησή του στο Λονδίνο.

Η PROTON BANK

Η Ρroton Βank ιδρύθηκε το 2001 από τον χρηματιστή Τζώνη Μαρκόπουλο, που πέθανε αρκετά νέος, αποτελώντας στα πρώτα χρόνια λειτουργίας της μια τράπεζα με εξειδίκευση στις επενδυτικές υπηρεσίες.Μετά τον θάνατο του ιδρυτή της το 2004 η τράπεζα περνά στον κ.Αντώνη Αθανάσογλου.

Παρά τις αλλαγές που σημειώθηκαν στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτοτε,ο κ. Αθανάσογλου τη διοικούσε ανελλιπώς ως και την περασμένη εβδομάδα που αποχώρησε οριστικά.Ο νέος βασικός της μέτοχος την εισάγει το 2005 στο ελληνικό χρηματιστήριο και έναν χρόνο αργότερα προχωρεί σε συγχώνευση με την Ωμέγα,μέσω της οποίας η τράπεζα ξεκινά τη δραστηριοποίησή της και στη λιανική τραπεζική.

Την ίδια χρονιά στο μετοχικό κεφάλαιο της τράπεζας εισέρχεται το fund ΙRF της εφοπλίστριας Αγγελικής Φράγκου, το οποίο αποχωρεί τον Σεπτέμβριο του 2008 με την πώληση των μετοχών της στον κ. Αθανάσογλου και στον έτερο μεγαλομέτοχο της τράπεζας κ. Ηλία Λιανό. Επόμενος σημαντικός σταθμός αποτέλεσε η είσοδος της Τράπεζας Πειραιώς το 2008 στο μετοχικό της κεφάλαιο με 32%, ύστερα από συμφωνία που επιτεύχθηκε με τον κ. Αθανάσογλου και τον κ.Λιανό. Η μεταβίβαση έγινε με ανταλλαγή μετοχών.

Ωστόσο η Τράπεζα Πειραιώς δεν έμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ρroton Βank.Τον Δεκέμβριο του 2009 ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδηςαγοράζει το σύνολο της συμμετοχής της αντί 70 εκατ. ευρώ. Ο νέος μεγαλομέτοχος της τράπεζας τοποθετεί τον πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ.Ντάνιελ Βερν Σπέκχαρντστη θέση του προέδρου της και αμέσως ακολουθεί η πώληση ενός ποσοστού της τάξεως του 10% σε αμερικανικό fund και άλλους επενδυτές.

Το ξέσπασμα της κρίσης βρήκε την Ρroton Βank αθωράκιστη κεφαλαιακά. Η Τράπεζα της Ελλάδος από την πρώτη στιγμή την πίεζε να προχωρήσει σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της.Πράγματι τoν Φεβρουάριο του 2011 η τράπεζα ολοκλήρωσε με επιτυχία μία έκδοση ομολογιών μειωμένης εξασφάλισης (Τier ΙΙ) ύψους 60 εκατ.ευρώ.Ωστόσο ούτε αυτά τα χρήματα ήταν αρκετά.

Η τοποθέτηση του κ. Γ. Τανισκίδηστη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της την περασμένη Παρασκευή θεωρείται ότι επιβλήθηκε από την κεντρική τράπεζα με στόχο να υπάρξει οριστική λύση στα προβλήματά της. Ουσιαστικώς η τράπεζα τίθεται υπό επιτροπέια.

ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ
Στα δημοσιεύματα, η πλευρά Λαυρεντιάδη απάντησε με την εξής ανακοίνωση:


«Η επικοινωνιακή εκμετάλλευση της φερόμενης ανάμιξης του κ. Λαυρέντη Λαυρεντιάδη σε υπόθεση που διερευνά η Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, συνιστά άθλια επίθεση από σύμπλεγμα συμφερόντων που επιδιώκει να ελέγξει τις εξελίξεις στον τραπεζικό χώρο σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο.

Η επιχειρηματική δραστηριότητα του κ. Λαυρεντιάδη κινήθηκε πάντα με απόλυτη νομιμότητα. Ο κ. Λαυρεντιάδης αρνείται κατηγορηματικά την οποιαδήποτε κατηγορία και ανάμειξή του σε σχετικές ενέργειες τις οποίες και χαρακτηρίζει ως ανυπόστατες και άκρως συκοφαντικές.

Η στοχοποίηση του ιδίου και της Proton Bank έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό με σειρά δημοσιευμάτων που επιχειρούσαν να τορπιλίσουν το ενδεχόμενο ισχυροποίησης της Proton Bank και των προοπτικών ανάπτυξής της, η οποία και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο πλαίσιο των προτεινόμενων συγχωνεύσεων, ανάγκη που έχει παρουσιαστεί ως αποτέλεσμα της κατάστασης στην ελληνική οικονομία. Σε αυτή την κατεύθυνση ζητούμε την άμεση διερεύνηση τέτοιων σκοπιμοτήτων από τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδας.

Ο κ. Λαυρεντιάδης δεν θα παραμείνει θεατής στην εξέλιξη της υπόθεσης αυτής, θα συνεργαστεί απολύτως με τις αρμόδιες Αρχές προκειμένου να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση όπου ενεπλάκη το όνομά του και επιφυλάσσεται παντός νομίμου δικαιώματός του, προκειμένου οι συκοφάντες και όσοι κρύβονται πίσω από αυτούς, να πάρουν την απάντηση που τους αξίζει.»

Πηγή Κέρδος on line
30.7.2011

Σχόλιο δικό μας
Ας κρατάμε μικρό καλάθι στις όποιες φήμες βγαίνουν για τον τραπεζικό τομέα μέχρι να αποδειχθούν αληθείς. Εξ άλλου ας μη ξεχνάμε πως δεν πάει πολύς καιρός που υποβαθμίστηκαν τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα δίχως να αποδειχθεί τελικά (βάσει των οικονομικών τους αποτελεσμάτων) πως έπρεπε να υποβαθμιστούν. Η ζημιά όμως που έγινε είναι ανεπανόρθωτη αφού κλονίστηκε η εμπιστοσύνη του κοινού απέναντί τους. Οι συνήθεις άμεσες συνέπειες όταν διασπείρονται τέτοιες ειδήσεις είναι ο πανικός καταθετών και μετόχων που οι μεν πρώτοι σπεύδουν να αποσύρουν μαζικά τις καταθέσεις (δημιουργώντας προβλήματα ρευστότητας στην όποια τράπεζα μπει στο στόχαστρο) και οι δεύτεροι από φόβο σπεύδουν να "ξεφορτωθούν" τις μετοχές που κατέχουν σε εξευτελιστικές τιμές ρευστοποιώντας τες. Τελικά κάτω από αυτές τις συνθήκες μια τράπεζα είναι εύκολο να εξαγοραστεί από εκέινους που καραδοκούν αφού η τιμή της μετοχής της θα έχει κατακρημνιστεί. 
Αυτή τη περίοδο βρίσκονται σε εξέλιξη πολλές διεργασίες πίσω από το παρασκήνιο για αναγκαστικές συγχωνεύσεις τραπεζών δημιουργώντας ανοιχτό πεδίο σε όσους είναι μέσα στα πράγματα. Δεν λέω πως η συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να είναι παραμύθι, αυτό που λέω είναι πως προτού ο καθένας από εμάς πειστεί για ένα σενάριο θα πρέπιε να ολοκληρωθεί η έρευνα από τις αρμόδιες αρχές και να βρεθούν ενοχοποιητικές αποδείξεις. Υποψήφιοι αγοραστές καμιά φορά μπορεί να χρησιμοποιούν και αθέμιτους τρόπους προκειμένου να οδηγήσουν τους ανταγωνιστές τους στη σφαγή. Ας περιμένουμε λοιπόν το τελικό πόρισμα αυτής της υπόθεσης.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Τέλος χρόνου για όσους οφείλουν στο ΙΚΑ

Μέτρα αναγκαστικής είσπραξης για τους 8.836 οφειλέτες που χρωστούν από 100.000 έως 400 εκατομμύρια ευρώ
Της Χριστινας Kοψινη
Μέσα στην εβδομάδα που πέρασε το υπουργείο Εργασίας και το ΙΚΑ διεμήνυσαν σε όλους τους τόνους ότι ο χρόνος για τους 8.836 οφειλέτες που χρωστούν από 100.000 έως 400 εκατομμύρια ευρώ τελείωσε. Εάν μέχρι τα μέσα της εβδομάδας δεν προσέλθουν στο Ταμείο για να διακανονίσουν τις οφειλές τους και να μπουν στη ρύθμιση προκαταβάλλοντας ένα ποσό, θα ενεργοποιηθεί αμέσως η διαδικασία των μέτρων αναγκαστικής είσπραξης.
Η πράξη θα δείξει εάν οι κ. Γ. Κουτρουμάνης και Ρ. Σπυρόπουλος θα προχωρήσουν όντως σε πρακτικά μέτρα. Το βέβαιο είναι ότι για το ΙΚΑ, που έχει ήδη εξαντλήσει από το πρώτο εξάμηνο το 91% της κρατικής χρηματοδότησης και στο οποίο οι βεβαιωμένες οφειλές ξεπερνούν τα 6 δισ. ευρώ, δεν υπάρχουν περιθώρια. Πρέπει πάση θυσία να εισπράξει 1,150 δισ. ευρώ από οφειλές μέχρι το τέλος του 2011 και μάλιστα σε συνθήκες μιας ασθμαίνουσας οικονομικής δραστηριότητας και μιας ανεργίας που αυξάνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Βεβαίως, το να αποδεχθεί μια επιχείρηση διακανονισμό δεν σημαίνει και πολλά, αφού τις περισσότερες φορές μετά την καταβολή της πρώτης ή της δεύτερης δόσης δεν τηρεί τη συμφωνία, εν αναμονή της επόμενης -συνήθως προεκλογικής- ρύθμισης.
Παρ’ όλα αυτά, για τους μεγαλοοφειλέτες του ΙΚΑ διαχρονικά τα περιθώρια πάντα ήταν πολλά. Ωστόσο συνέχισαν επί χρόνια να πορεύονται έτσι και συχνά, όπως συμβαίνει με τους συνεταιρισμούς, να επιβαρύνουν διπλά το ΙΚΑ. Οχι μόνο με τα υπέρμετρα χρέη τους αλλά και με τις προκλητικές ρυθμίσεις που επικρότησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις παρέχοντας στους εργαζομένους σε συνεταιρισμούς τη δυνατότητα συνταξιοδότησης στο 45ο έτος της ηλικίας.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΙΚΑ που έχει η «Κ» στη διάθεσή της μέχρι και τα τέλη του Ιουνίου, οι συνεταιρισμοί οφείλουν πάνω από 93 εκατομμύρια ευρώ, ενώ στους μεγάλους οφειλέτες ξεχωρίζει το υπουργείο Οικονομικών, ο ΟΑΕΔ και φυσικά οι δημοτικές επιχειρήσεις και γενικότερα οι ΟΤΑ. Σταθερά αυξανόμενη είναι η επιβάρυνση από γνωστές επιχειρήσεις των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, καθώς και από δεκάδες ιδιωτικές ναυπηγοεπισκευαστικές επιχειρήσεις, οι περισσότερες χρεοκοπημένες, άλλες αδίκως υπό το βάρος του υψηλού μη εργασιακού κόστους κι άλλες λόγω κακοδιαχείρισης. Οι πάσης φύσεως εκδότες και καναλάρχες φέρονται να οφείλουν περίπου 61,5 εκατομμύρια ευρώ. Με εξαίρεση την Χ.Κ. Τεγόπουλος που έχει ενταχθεί στην πάγια ρύθμιση οφειλών, τόσο η Ελεύθερη Τηλεόραση (ΑΛΤΕΡ) όσο και οι λοιπές εταιρείες (μεταξύ των οποίων το Νέο Κανάλι, το Εξτρα Κομιουνικέισον και η επιχείρηση ΓΑΚ Α.Ε.) φέρεται να αρνούνται την ένταξή τους σε οποιαδήποτε ρύθμιση για οφειλές που ανέρχονται στο ποσό των 14 εκατομμυρίων ευρώ. Η Ολυμπιακή συνεχίζει να διεκδικεί τα πρωτεία με ποσό οφειλής άνω των 407 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ στις 9 πρώτες επιχειρήσεις που οφείλουν από 20 έως 400 εκατομμύρια ευρώ δεσπόζουσα θέση κατέχουν η Εξπρές Σέρβις (με ρύθμιση των οφειλών της από την αρχή του έτους), ο Οργανισμός Εργασίας του Δήμου Αμαρουσίου αλλά και οι επιχειρήσεις του πρώην ομίλου Λαναρά που συνεχίζουν να οφείλουν περί τα 20 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ για την αποπληρωμή έστω κι ενός μικρού τμήματος.
Πάντως, μια ανάλυση στα πρόσφατα στοιχεία του ΙΚΑ, για τη σύνθεση των ιδιωτικών επιχειρήσεων, φέρνει πρώτες στην κατάταξη των μεγαλοοφειλετών τις κλωστοϋφαντουργίες που έσβησαν, τις ναυπηγικές μονάδες που ναυάγησαν, καθώς επίσης και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν στον τομέα των υπηρεσιών, πρωτίστως στη φύλαξη, τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, έως και τα ινστιτούτα αισθητικής που για κάποια χρονική περίοδο αποτέλεσαν νέα επενδυτική μόδα συνδεδεμένη με την άπλετη τραπεζική χρηματοδότηση και ειδικά προγράμματα.
Αξιοσημείωτη είναι ακόμη η αδυναμία μεγάλων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους όσο και η επιβάρυνση από εταιρείες και πρόσωπα που έχουν απασχολήσει τη δημοσιότητα (Ασπίς Πρόνοια) αλλά και από τα μεγάλα ονόματα του κατασκευαστικού χώρου.

24.7.2011

Σχόλιο δικό μας :
Βαρύγδουπος ο τίτλος της εφμ Καθημερινής. Οταν διαβάζει ο αναγνώστης "Τέλος χρόνου" για τους οφειλέτες του ΙΚΑ υποθέτει πως οι φορείς που οφείλουν στο ΙΚΑ θα κλείσουν εφόσον δεν καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Ανάμεσα στη λίστα των οφειλετών λοιπόν διακρίνουμε  : 
- Οργανισμός Εργασίας του Δήμου Αμαρουσίου - Οφειλές 29.592.257 Ευρώ
- Ελεύθερη Τηελόραση - Οφειλές 3.681.909
- Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού - Οφειλές 9.178.529 
- Δημοτική Επιχείρηση Τεχνικών έργων Δήμου Ανω Λιοσίων
- Δημοτική επιχείρηση Ανάπτυξης Δήμου Βύρωνα - Οφειλές 1.567.380

αλλά και .......
- Υπουργείο Οικονομικών - Οφειλές 4.177.114 (!!!!!)

Τι πρόκειται δηλαδή να γίνει με αυτούς τους φορείς? Απλά αναρωτιόμαστε.....






Ας μείνουμε απορημένοι (Απόψεις περί της αποφυλάκισης των μελών της 17Ν)

Μ.Β., μελος της αντιτρομοκρατικης ομαδας «Ως Εδω», συγγενων θυματων τρομοκρατιας:

"Eχω αρρωστήσει με την κρίση του όποιου δικαστή να αποφυλακίσει τον Βασίλη Ξηρό, παρά την εικοσιπενταετή καταδίκη του για τη συμμετοχή του, ανάμεσα σε άλλα κακουργήματα, στις δολοφονίες του Περατικού και του Σόντερς.
Μεγάλωσα γνωρίζοντας, άθελά μου, πιο πολλά για τον θάνατο παρά για τη ζωή, παραμένοντας πάντα απορημένη απέναντι στην έννοια της τρομοκρατίας, προσπαθώντας να καταλάβω τους υποστηρικτές της. Μου κατέστη προφανές πως ο Eλληνας ιστορικά, και ακόμη περισσότερο σήμερα, έλκεται και καταφεύγει συχνά στη βία. Πίστευα, όμως, πως η συνάρτηση της βίας με την εξουσία είναι περισσότερο πολύπλοκη απ' αυτήν που υποστηρίζουν κάποιοι από τους σημερινούς «Aγανακτισμένους». Θεωρούσα πως η βία υποκινείται απ' όλες τις κατευθύνσεις, πως δεν πηγάζει μόνο από τους έχοντες εξουσία, αλλά και από εκείνους που δεν την έχουν και την αναζητούν.
Με την απόφαση αποφυλάκισης του Ξηρού, όμως, στερούμαι τη δυνατότητα (ή σωστότερα την αθωότητα) να υποστηρίζω πια την παραπάνω θέση, έτσι δεν είναι;
Το indymedia έγραψε: «Καλή Λευτεριά, Βασίλη» και «Λευτεριά στον Σάββα Ξηρό και άμεση περίθαλψη της υγείας του». Φυσικά, τα θύματα και των δύο δεν έχουν δικαίωμα στην υγεία, ίσως όχι και στον μεταθανάτιο σεβασμό. Θα παραμείνουν για πάντα στερημένοι από τη βασική ανθρώπινη ελευθερία, τη μοναδική ανθρώπινη ελευθερία. Ανελεύθεροι και οι δικοί τους άνθρωποι, εμείς, θα παραμείνουμε για πάντα στερημένοι από το δικαίωμα ενός παιδιού στον γονιό του, από το δικαίωμα στην αγάπη τους. Αλλά ευτυχώς, αυτή η ανελευθερία επηρεάζει λίγους από μας. 

Για τη λευτεριά της σημερινής κοινωνίας, όμως, για το δικαίωμά της στη μη βία, ανησυχεί κανείς; Σε αυτούς τους καιρούς, υπάρχει κανείς άλλος που να σκέφτεται πως η αποφυλάκιση ενός καταδικασμένου τρομοκράτη είναι το ίδιο παράλογη με τις πράξεις του;

Πάντως σίγουρα όχι ο δικαστής, που βασιζόμενος στην κρίση, στην εκπαίδευση ή σε κάποιο ένστικτό του, αποφάσισε την παραδειγματική ή σωφρονιστική μείωση της ποινής του Ξηρού κατά 17 χρόνια.
Καλή λευτεριά στους θύτες, λοιπόν. Ή μάλλον, καλύτερα, καλό κυνήγι. Οι υπόλοιποι ας παραμείνουμε απορημένοι. Aλλωστε, αυτό είναι και το μόνο ύφος που δικαιούνται τα θύματα."

23.7.2011

17Ν : Αποφυλακίστηκε ο Βασίλης Ξηρός, ακολουθούν σε λίγους μήνες Τέλιος, Τσελέντης

Στα... εγκόσμια επιστρέφουν σταδιακά εννέα χρόνια μετά τη σύλληψή τους και αφού έχουν δικαστεί σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, οι καταδικασθέντες ως μέλη της 17Ν.
Από τους 20 συλληφθέντες, σήμερα παραμένουν στη φυλακή οι οκτώ, καθώς την εβδομάδα που μας πέρασε αποφυλακίστηκε ο Βασίλης Ξηρός. Εχοντας εκτίσει τα 3/5 της συνολικής κάθειρξης 25 ετών που του είχε επιβάλει το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων, ο μικρότερος γιος της οικογένειας Ξηρού αποφυλακίστηκε με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής. Σημαντικό ρόλο στην αποφυλάκισή του διαδραμάτισε το γεγονός ότι στο διάστημα που μεσολάβησε από το καλοκαίρι του 2002 μέχρι σήμερα, ο «Παναής» της 17Ν ήταν τυπικός και συνεπής στις πενθήμερες άδειες που έλαβε, ενώ «έγραψε» πολλές ώρες σε μεροκάματα, κατορθώνοντας να λάβει το αποφυλακιστήριο ταχύτερα, αφού μία ημέρα εργασίας μετράει για δύο ημέρες ποινής.
Οι επόμενοι, που αναμένεται να αποφυλακιστούν σε λίγους μήνες, είναι ο Κώστας Τέλιος -ο «δάσκαλος από τη Θεσσαλονίκη» - και ο Πάτροκλος Τσελέντης - ο «Αλέκος» ή «Ταινίας». Στους δύο καταδικασθέντες, το δικαστήριο είχε αναγνωρίσει το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, με αποτέλεσμα να αποφύγουν τα ισόβια. Τόσο ο Τέλιος όσο και ο Τσελέντης λαμβάνουν πενθήμερες άδειες, ενώ ο Τσελέντης εργάζεται στον φούρνο των φυλακών, προσδοκώντας να είναι ελεύθερος στα τέλη του 2011. Ο Τέλιος κρατείται στο νοσοκομείο των φυλακών και η αποφυλάκισή του υπολογίζεται τους πρώτους μήνες του 2012.
Ελεύθεροι, έχοντας εκτίσει την ποινή που τους επιβλήθηκε, είναι: ο Κώστας Καρατσώλης ο οποίος είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 17 ετών, ο Σωτήρης Κονδύλης στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής κάθειρξη, καθώς και οι Θωμάς Σερίφης και Διονύσης Γεωργιάδης, οι οποίοι είχαν καταδικαστεί σε κάθειρξη οκτώ ετών ο καθένας. Ελεύθεροι είναι, επίσης, οι Νίκος Παπαναστασίου και Παύλος Σερίφης, οι οποίοι απηλλάγησαν από την κατηγορία της συμμετοχής τους στην οργάνωση λόγω παραγραφής του αδικήματος.
Αθώοι κρίθηκαν και οι Θεολόγος Ψαραδέλλης, Ανέστης Παπαναστασίου, Γιάννης Σερίφης και Αγγελική Σωτηροπούλου.
Εκτός των Τέλιου και Τσελέντη, στις φυλακές Κορυδαλλού παραμένουν ο καταδικασθείς σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη ως αρχηγός της 17Ν Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο Δημήτρης Κουφοντίνας - 11 φορές ισόβια και 25 χρόνια, ο Χριστόδουλος Ξηρός - 6 φορές ισόβια και 25 χρόνια, ο Σάββας Ξηρός - 5 φορές ισόβια και 25 χρόνια, ο Βασίλης Τζωρτζάτος - 4 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη, καθώς και ο Ηρακλής Κωστάρης, ο οποίος εκτίει ισόβια κάθειρξη.

23.7.2011

Ανατροφή παιδιών με ρατσιστικές αξίες

ΒΕΡΟΛΙΝΟ. Οι Γερμανοί νεοναζί φροντίζουν για τη νεοναζιστική ανατροφή των παιδιών τους, οργανώνοντας ομαδικές κατασκηνωτικές διακοπές, μετακομίζοντας όλοι μαζί στα ίδια συγκροτήματα και περιφρονώντας το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα.
Μια φορά στο τόσο, κάποιο παιδί ζωγραφίζει σβάστικα στον παιδικό σταθμό, άλλο απειλεί τον γιο των μεταναστών με «θάλαμο αερίων» και οι δασκάλες αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά.
Η έρευνα του περιοδικού Spiegel για τη νεοναζιστική υποκουλτούρα στη Γερμανία εκτιμά ότι υπάρχουν αρκετές χιλιάδες παιδιά που ανατρέφονται με ναζιστικές αξίες, οι οποίες περιλαμβάνουν την αγάπη για τα όπλα και τη βία, την εξιδανίκευση της ομοιογενούς κοινότητας του έθνους («Volksgemeinschaft»), τον παγανισμό, τον αντισημιτισμό, την ξενοφοβία και την πίστη στη φυλετική καθαρότητα. Τα πολιτιστικά τους ερεθίσματα συνίστανται σε τραγούδια της νεολαίας του Χίτλερ και σε παιδικά βιβλία της ναζιστικής εποχής, που κυκλοφορούν σε ηλεκτρονική μορφή στο Διαδίκτυο και τυπώνονται στους οικιακούς εκτυπωτές.
Οι γόνοι των νεοναζί φτιάχνουν παζλ με τα σύνορα της Γερμανίας το 1937 και μεγαλώνουν με ιστορίες για τους «ήρωες» του ναζισμού.
Η ιδεολογία τους προξενεί αποστροφή στον μέσο άνθρωπο, τους καθιστά όμως αυτό κακούς γονείς; Ερευνα της οργάνωσης για την καταπολέμηση του δεξιού εξτρεμισμού Kulturbuero Sachsen απαντά ότι αυτό εξαρτάται. Η νεοναζιστική ανατροφή απειλεί πραγματικά την υγεία ενός παιδιού όταν ενσωματώνει στοιχεία όπως η σωματική τιμωρία, η ψυχολογική βία και η γενικά υποτιμητική συμπεριφορά. «Οταν η ανατροφή δημιουργεί υπερβολικά άγχη, όταν οι κανόνες συμπεριφοράς είναι υπερβολικά αυστηροί και όταν τα παιδιά υποχρεώνονται να παίξουν άλλο ρόλο από τον ρόλο του παιδιού, έχουμε δείγματα κατάχρησης της πατρικής εξουσίας».
«Πολιτικά εργαλεία»
«Σε πολλά μέρη, η καθημερινότητα των ανθρώπων προσαρμόζεται απόλυτα στην απάνθρωπη ιδεολογία», αναφέρει στο Spiegel ο Ράινχαρντ Κοχ, ο οποίος δραστηριοποιείται σε αντιναζιστική ομάδα στην πόλη Μπράουνσβαϊγκ. «Τα παιδιά μετατρέπονται σε πολιτικά εργαλεία». Αξίες όπως η ισότητα των φύλων περιφρονούνται ως συνώνυμα της κοινωνίας που «επανεκπαίδευσαν» οι Σύμμαχοι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο ρόλος των γυναικών συχνά συνίσταται στο καθήκον ανατροφής της επόμενης γενιάς εθνικά σκεπτομένων.
Τα αποτελέσματα της ιδεολογικής κατήχησης τα περιέγραψε στο περιοδικό μάρτυρας σκηνής, σε νεοναζιστική παιδική κατασκήνωση, στην οποία εννιάχρονο κορίτσι κάνει τον πατέρα του υπερήφανο απαγγέλλοντας αποσπάσματα από το «Ο αγών μου» του Αδόλφου Χίτλερ.

23.7.2011

Σύγχρονοι χρυσοθήρες στη Θράκη!

Ενα εκατοµµύριο ουγκιές χρυσού αξίας 1,5 δισ. δολαρίων, ή 1,1 δισ. ευρώ, θα αναζητήσουν σύγχρονοι καναδοί χρυσοθήρες στο Πέραµα της Θράκης. Ο νέος υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής κ. Γ. Παπακωνσταντίνου , ο οποίος υπέγραψε την περιβαλλοντική άδεια για να επαναλειτουργήσουν τα χρυσωρυχεία στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής όπου υπάρχουν 8 εκατοµµύρια ουγκιές χρυσού, τρέχουσας αξίας πάνω από 12 δισ. δολ. ή 8,5 δισ. ευρώ, υπόσχεται ότι µέσα στο καλοκαίρι θα έχει ολοκληρωθεί η αδειοδοτική διαδικασία για την υλοποίηση της επένδυσης αξιοποίησης του κοιτάσµατος χρυσού στο Πέραµα Θράκης.

H επένδυση στο Πέραµα Θράκης είναι ύψους 150 εκατ. ευρώ ενώ σε βάθος δεκαετίας θα επενδυθούν ακόµη 190 εκατ. ευρώ. Το κοίτασµα στο Πέραµα ανήκει στην εταιρεία «Xρυσωρυχεία Θράκης», η οποία από το 2008 ελέγχεται σε ποσοστό 100% από την καναδική Eldorado Gold µε έδρα το Bανκούβερ στον Kαναδά, όµιλο που διαθέτει τρία µεταλλεία χρυσού στην Κίνα, ένα στην Τουρκία και ένα µεταλλείο σιδηροµεταλλεύµατος στη Βραζιλία.

Πρόσφατα ο κ. Παπακωνσταντίνου σχολίασε ότι δεν υπάρχουν έργα τέτοιου είδους σε όλον τον κόσµο που να έχουν την πλήρη αποδοχή της κοινωνίας. Και πρόσθεσε: « Υποχρέωση της Πολιτείας είναι όταν ένα έργο πληροί τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές που τίθενται από την EE, να δίνει το πράσινο φως για να προχωράει ».

Η εταιρεία υπέβαλε και αίτηση ένταξης στη διαδικασία αδειοδοτήσεων µε fast track για την εκµετάλλευση του κοιτάσµατος στο Πέραµα και βρίσκεται πλέον στο στάδιο της συγκέντρωσης στοιχείων για την κατάθεση του ολοκληρωµένου φακέλου και την οριστική έγκριση όπως είπε στο «Βήµα» ο διευθύνων σύµβουλος της «Χρυσωρυχεία Θράκης» κ. Γ. Mαρκόπουλος.

Για τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας ο κ. Μαρκόπουλος παρατήρησε ότι το κλίµα έχει αναστραφεί και η τοπική κοινωνία τάσσεται υπέρ της υλοποίησης του έργου µετά και την πρόσφατη διοργάνωση επίσκεψης σε εργοστάσιο παραγωγής χρυσού µε χρήση κυανιούχου νατρίου στην πόλη Kίτιλα της Φινλανδίας στο τέλος Mαρτίου. Στο ταξίδι συµµετείχαν εκπρόσωποι φορέων της τοπικής κοινωνίας για να διαπιστώσουν από κοντά τη συµβατότητα του εργοστασίου µε το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία καθώς βόρεια της πόλης βρίσκεται το µεγαλύτερο χειµερινό τουριστικό θέρετρο της Φινλανδίας.

Οι άµεσες θέσεις εργασίας στο Πέραµα φθάνουν τις 200, µε την έµµεση απασχόληση να προσθέτει επιπλέον 800 θέσεις εργασίας. Το 70% των κεφαλαίων του έργου θα επενδυθεί στην περιοχή της Θράκης µε ίδια κεφάλαια των Καναδών, ενώ το Ελληνικό ∆ηµόσιο θα έχει εισροές από την άµεση φορολογία περίπου 200 εκατ. ευρώ. «Πράσινο φως» για την υλοποίηση δόθηκε και µετά από µελέτες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου αλλά και του ∆ηµοκρίτειου Οικονοµικού Πανεπιστηµίου της Θράκης.

Η μεταλλουργία στις Σάπες Ροδόπης
Οι θετικές εξελίξεις στο Πέραµα άνοιξαν την όρεξη και για µια άλλη «κολληµένη» µεταλλουργία χρυσού. Κοντά στις Σάπες της Ροδόπης, η «Μεταλλευτική Θράκης», η οποία ανήκει στην αυστραλιανή Cape Lambert, θέλει πλέον να ξεκινήσει την επένδυση που δεν προχώρησε δύο φορές στο παρελθόν µε άλλους ιδιοκτήτες.

Πρόκειται για µεταλλείο χρυσού αντίστοιχης δυναµικότητας µε εκείνο του Περάµατος, για το οποίο είχε εγκριθεί προµελέτη χωροθέτησης από το ΥΠΕΧΩ∆Ε που απορρίφθηκε από το ΣΤΕ πριν από τέσσερα χρόνια.

Οι Αυστραλοί θέλουν να επενδύσουν 100 εκατοµµύρια σε 6 χρόνια, να αποδώσουν φόρους πάνω από 80 εκατοµµύρια στο Ελληνικό ∆ηµόσιο και να δηµιουργήσουν 500 άµεσες και έµµεσες θέσεις εργασίας.

Οι επενδυτές σε συνεργασία µε µελετητικά γραφεία «ξαναχτενίζουν» τα τεχνικά και περιβαλλοντικά δεδοµένα ώστε να υποβάλουν το καλοκαίρι προς έγκριση στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προµελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Η αυστραλιανή Cape Lambert επενδύει σε όλον τον κόσµο σε χρυσό, ασήµι, χαλκό, σιδηροµετάλλευµα, άνθρακα, ουράνιο, βανάδιο, φωσφατάση και τιτάνιο και διαθέτει ορυχεία σε Aυστραλία, Aφρική, Νότια Αµερική, Κεντρική Ασία και φυσικά τις Σάπες στη Ροδόπη.
Το χρυσάφι της Ελλάδας
Σύµφωνα µε µελέτη του IΓME, τα κοιτάσµατα χρυσού στη χώρα µας υπολογίζονται σε τουλάχιστον 450 εκατ. τόνους. Για τα διαπιστωµένα κοιτάσµατα χρυσού, συνολικής σηµερινής αξίας πάνω από 16 δισ. ευρώ, οι άµεσες επενδύσεις από τους τρεις οµίλους που ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν την εξορυκτική δραστηριότητα φθάνουν τα 2 δισ. ευρώ, δηµιουργώντας 2.000 θέσεις εργασίας. Μια αναδροµή στην πρόσφατη ιστορία δείχνει ότι στις χρυσοφόρες περιοχές έχουν παραχωρηθεί µεταλλευτικά δικαιώµατα σε διεθνείς οίκους, οι προσπάθειες των οποίων να «στήσουν» εγκαταστάσεις εξόρυξης του χρυσού χρονολογούνται από το 1990 αλλά δεν στέφθηκαν από επιτυχία µέχρι σήµερα.

Η αντίδραση των τοπικών φορέων και η εµπλοκή στο Συµβούλιο της Επικρατείας έχουν αποτρέψει ως σήµερα την πραγµατοποίηση των συγκεκριµένων επενδύσεων.

Η πιο αναγνωρίσιµη υπόθεση από όλες είναι εκείνη της καναδικής TVX, η οποία πούλησε τα δικαιώµατα και έφυγε, αφού απέτυχε να λάβει άδεια για µεταλλείο χρυσού στη Χαλκιδική, κάτι που πάλευε πάνω από 6 χρόνια.

« Τα πλούσια κοιτάσµατα χρυσού της Ελλάδας δεν πρέπει να ξενίζουν κανέναν » σηµειώνει µιλώντας προς «Το Βήµα» ο κ. Κ. Παπαβασιλείου, γενικός διευθυντής του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών). « Στους επιστηµονικούς χώρους είναι γνωστό το βαλκανικό γεωλογικό τόξο, που εκτείνεται από τη Ρουµανία µέχρι και την Τουρκία, µε µεγάλα και πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσµατα, που ήδη βρίσκονται σε εκµετάλλευση σε όµορες µε την Ελλάδα χώρες ».

Τι κάνουν οι γείτονες
Η Τουρκία ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια τρία μεταλλεία χρυσού ενώ έχει αδειοδοτήσει άλλα τέσσερα. Η Βουλγαρία έχει μπει και αυτή στην παραγωγή χρυσού με ένα εργοστάσιο σε λειτουργία και ένα δεύτερο υπό αδειοδότηση. Επίσης η Ρουμανία, η Σερβία και το Κοσσυφοπέδιο βρίσκονται σε διαδικασίες έρευνας και εκμετάλλευσης μεταλλείων. Στη χώρα μας έχουν ερευνηθεί από το κρατικό ΙΓΜΕ περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ενώ υπάρχουν και άλλες που χρήζουν έρευνας καθώς υπάρχουν ενδείξεις κοιτασμάτων. «Οι περιοχές στις οποίες βρίσκονται τα βεβαιωμένα και ερευνημένα κοιτάσματα είναι κυρίως στη Χαλκιδική (Στρατώνι, Ολυμπιάδα, Σκουριές), στις Σάπες της Κομοτηνής και στο Πέραμα της Αλεξανδρούπολης» λέει ο κ. Παπαβασιλείου, ο οποίος προσθέτει ότι η φύση στάθηκε γενναιόδωρη με το υπέδαφος της Θράκης και είναι κρίμα αυτό το δώρο να πάει χαμένο.

Εξόρυξη αξίας 12 δισ. ευρώ στη Χαλκιδική
Η µεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα εισέρχεται σε µια νέα τροχιά µετά την έγκριση από το ΥΠΕΚΑ της περιβαλλοντικής µελέτης του έργου στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής. Η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός θα επενδύσει 1,3 δισ. ευρώ για την εξόρυξη, επεξεργασία και παραγωγή µετάλλων όπως άργυρος, χρυσός, χαλκός, καθώς και συµπυκνώµατα µετάλλων µολύβδου και ψευδαργύρου. Σε πλήρη ανάπτυξη το έργο θα απασχολεί 1.800 εργαζοµένους. Εκκρεµεί βεβαίως η άδεια εκµετάλλευσης που εκτιµάται ότι θα δοθεί µετά την υποβολή τεχνικής µελέτης. Η Ελληνικός Χρυσός ανήκει κατά 95% στη European Goldfields (διαπραγµατεύεται στην εναλλακτική αγορά ΑΙΜ του Λονδίνου και στο Χρηµατιστήριο του Τορόντο). Ουσιαστικά όµως είναι ελληνικών συµφερόντων, αφού ο µεγαλύτερος µέτοχος µε 19,9% της European Goldfields είναι η Ελλάκτωρ. Στην περιοχή υπάρχουν τρία διαπιστωµένα κοιτάσµατα: στο Στρατώνι (ορυχείο ψευδαργύρου, µολύβδου και αργύρου που λειτουργεί από το 2005), στην Ολυµπιάδα (ανενεργό ορυχείο πλούσιο σε κοιτάσµατα χρυσού, ψευδαργύρου, µολύβδου και αργύρου) και στις Σκουριές (έχουν γίνει µόνο ερευνητικές γεωτρήσεις µε διαπιστωµένα κοιτάσµατα χαλκού και χρυσού). Ειδικά στο ορυχείο της Ολυµπιάδας υπάρχουν κοιτάσµατα 8 εκατ. ουγκιών χρυσού, τρέχουσας αξίας πάνω από 12 δισ. δολαρίων ή 8,5 δισ. ευρώ (1.530 δολάρια η ουγκιά στις διεθνείς αγορές).

Τα συνολικά αποθέµατα και των τριών µεταλλείων ανέρχονται σε 8 εκατ. ουγκιές χρυσού, 62,7 εκατ. ουγκιές αργύρου, 800.000 τόνους χαλκού, 660.000 τόνους µολύβδου και 890.000 τόνους ψευδαργύρου.

Πηγή Το Βήμα
24.7.2011

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

"Εστιν ουν τραγωδία..."

O δικαιολογημένος θαυμασμός για τα έργα και τις ημέρες των αρχαίων προγόνων μας, έχει στέρεες ρίζες, με στρεβλή εκδήλωσή του την κληρονομική έπαρση που φούσκωνε με αέρα τα μυαλά ημών των νεοελλήνων. Η σιγουριά ότι σε εμάς ανήκει ο τίτλος του πιο προικισμένου λαού της οικουμένης, μάς έκανε να πορευόμαστε με παραμυθίες, να αδρανούμε και να χρεώνουμε στους ξένους κάθε δική μας αστοχία και τραγωδία. Παράλληλα, στο φαντασιακό μας οπλοστάσιο παρέμενε διαχρονικά ενεργός ο από μηχανής θεός με τις σωτήριες παρεμβάσεις του. Η επιχειρηματολογία μας, ωστόσο, ενισχυόταν από ηχηρές, θωπευτικές τοποθετήσεις επιφανών αλλοδαπών. Αλλοι από ανυπόκριτο φιλελληνισμό, άλλοι από διπλωματικό τακτ, άλλοι από συμπόνια ή πολιτική αλληλεγγύη, συνυπογράφουν: «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει». 

Σημειώνω δύο τελευταίες όμορες παροτρύνσεις, ανθρώπων από πολύ διαφορετικά πεδία.
Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρι Κλίντον εκτιμά ότι «το έθνος που έχτισε τον Παρθενώνα, που εφηύρε τη Δημοκρατία και που ενέπνευσε ολόκληρο τον κόσμο, μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία». 
Ο αειθαλής, μέγας Γάλλος σκηνοθέτης και διανοητής Ζαν - Λυκ Γκοντάρ, σκαπανέας της «νουβέλ βαγκ», αποφαίνεται ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι, θα οφείλουν στους Ελληνες. 
Γιατί; Μα για την «εφεύρεση» της λογικής, της επαγωγικής σκέψης, ως εργαλείου για κάθε ουσιώδη διάλογο, για κάθε πειστική αποτύπωση νοημάτων, για κάθε απόφαση συλλογική ή ατομική. Σ’ αυτό το «άρα» που έσπειρε ο Αριστοτέλης ως προαπαιτούμενο για να κάνουμε το επόμενο λογικό βήμα, και μετά το επόμενο, μέχρι να καταλήξουμε κάπου, στηρίχθηκε η διεθνής κιβωτός της συνεννόησης, λέει ο Γκοντάρ. Ο ίδιος πρότεινε –σκηνοθετική αδεια– στο παγκόσμιο χωριό, την επιβολή «λογικόσημου» κάθε φορά που κάποιος μη Ελλην κάνει χρήση αυτού του κοσμογονικού «άρα» για ν’ ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι με τη βοήθεια του μυαλού του. Τα εν λόγω έσοδα θα κατατίθενται δίκην πνευματικής αποζημίωσης σε ένα (φιλόπτωχο) ταμείο υπέρ σωτηρίας Ελλήνων.
Ομως, πρέπει να συμφωνήσουμε στο εξής. Τα ανέξοδα υμνολόγια των δύο υψηλών θαυμαστών και πολλών άλλων που ενστερνίζονται τα λεγόμενά τους, εγείρουν διά της πλαγίας, μια ερώτηση–πρόκληση: χωρίς την εκ μέρους μας αποδοχή νέων συνθηκών διαβίωσης που υπαγορεύει η τρέχουσα επώδυνη λογική, πότε και πώς θα πάψουμε να θεωρούμαστε αποκούρελα της Ευρώπης;
Υπάρχει εύκολη απάντηση: ο αριστοτελικός ορισμός «έστιν ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας…» που αποστηθίσαμε μηχανικά στα σχολικά χρόνια ασκούμενοι στην τεχνική της παπαγαλίας, κατατίθεται ως πιστοποιητικό συγγένειας με τους προγόνους μας, που έκαναν τόσα πολλά για να ομφαλοσκοπούν οι μακρινοί απόγονοί τους. Μ’ αυτή την επιλογή, καλά μας ξεμπερδέματα στο διηνεκές.

Του Κώστα Λεονταρίδη
20.7.2011

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Οι "επιδοτήσεις" συνεχίζονται (στους αγροτικούς συνεταιρισμούς)

Ναι μεν, αλλά... Αυτή είναι η «λογική» που ισχύει για χρόνια στη χώρα μας και έχει γεννήσει πλήθος παράλογων και άδικων καταστάσεων. Αυτή είναι η λογική που εφαρμόζεται δυστυχώς ακόμα και τώρα που τα πράγματα είναι στο και πέντε.
Ετσι, ναι μεν κόβονται μισθοί και συντάξεις και είναι αναγκαίο να περιοριστεί ο δημόσιος τομέας, αλλά από την άλλη ξοδεύονται χρήματα για να μη διαταραχθούν ισορροπίες.
Ναι μεν η χώρα χρειάζεται ανάπτυξη και υγιή επιχειρηματικότητα, αλλά ταυτόχρονα συνεχίζουν να επιδοτούνται οργανισμοί που αποδεδειγμένα δεν παράγουν τίποτα.
Ο λόγος για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, το νομοσχέδιο για την εξυγίανση των οποίων κατατέθηκε στη Βουλή αυτές τις ημέρες.
Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι τα όργανα των αγροτών που έχουν συσταθεί προκειμένου να μπορούν οι ίδιοι να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε καλύτερες τιμές, να παρέμβουν στην αγορά και να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, αποφεύγοντας τους μεσάζοντες. Ολα αυτά βέβαια θεωρητικά. Γιατί στην πράξη από τους 6.200 υφιστάμενους στα χαρτιά αγροτικούς συνεταιρισμούς, λιγότεροι από τους 1.000 έχουν κάνει οποιαδήποτε εμπορική πράξη τα τελευταία χρόνια.
Yπάρχουν επίσης περίπου 120 ενώσεις αγροτικών συνεταιρισμών, από τις οποίες μόνο 20 μπορούν να θεωρηθούν επιχειρήσεις, έχουν κριθεί δηλαδή ικανές να χρηματοδοτηθούν από τις τράπεζες. Πραγματικά, λοιπόν, η εξυγίανση είναι απαραίτητη. Ναι μεν, αλλά... Λίγες ημέρες μετά τη δημοσιοποίηση του σχετικού νομοσχεδίου και αφού το τριτοβάθμιο όργανο των ενώσεων συνεταιρισμών, η γνωστή ΠΑΣΕΓΕΣ, εξέδωσε οργισμένες ανακοινώσεις κατά του νομοσχεδίου, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κώστας Σκανδαλίδης υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με τους συνεταιρισμούς. Σύμφωνα με αυτό, τους «επιδοτεί» με το ποσό των 25 εκατομμυρίων ευρώ για το 2011 από τον κρατικό προϋπολογισμό για να αναλάβουν να συμπληρώσουν τις αιτήσεις των αγροτών, προκειμένου οι τελευταίοι να λάβουν τις κοινοτικές ενισχύσεις. Η πανάκριβη αυτή διαδικασία δεν εφαρμόζεται βέβαια σε καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπου οι αγρότες λαμβάνουν τις επιδοτήσεις με βάση τα στοιχεία που είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες υπηρεσίες, που βέβαια γνωρίζουν ποιος καλλιεργεί τι και πού.
Με αυτή τη συμφωνία -ανάλογες υπογράφονται εδώ και πολλά χρόνια από όλες τις ηγεσίες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης- αγροτικοί συνεταιρισμοί που δεν έχουν να επιδείξουν κανένα άλλο έργο αποκτούν αντικείμενο εργασίας, άρα άλλοθι για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Ενα ολόκληρο σύστημα συνεχίζει να τρέφεται με κρατικά χρήματα χωρίς να παράγει τίποτε άλλο, παρά κομματική εξάρτηση και τελικά διαφθορά. Δυστυχώς, οι προθέσεις δεν είναι πάντα αυτές που φαίνονται.
    Πηγή Καθημερινή21.7.2011

Συνέλαβαν μετανάστες της Υπατίας με κλοπιμαία στο «Ελ. Βενιζέλος»

Με τα κλοπιμαία στις βαλίτσες τους συνελήφθησαν χθες στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» τέσσερις μετανάστες από το Μαρόκο, οι οποίοι επρόκειτο να αναχωρήσουν με αρχικό προορισμό την Τυνησία. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές ήταν ανάμεσα στους μετανάστες που είχαν διαμείνει στο μέγαρο Υπατία. Στην κατοχή τους βρέθηκαν και κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, τέσσερις φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές, εννέα κινητά τηλέφωνα, τέσσερις φορτιστές κινητών τηλεφώνων που είχαν κλαπεί από σπίτια και οχήματα στην Αθήνα.
 
Πηγή ΤΑ ΝΕΑ
21.7.2011

Περικοπές δρομολογίων του ΟΑΣΑ από 23 Ιουλίου

Η οικονομική κρίση φαίνεται ότι περιόρισε τους στόχους για ενίσχυση της χρήσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς στην πρωτεύουσα. Για πρώτη φορά ύστερα από μία δεκαετία, κατά την οποία όλοι οι φορείς έκαναν λόγο για αύξηση της χρήσης των ΜΜΜ στο 50% των συνολικών μετακινήσεων, ο ΟΑΣΑ επισημαίνει ότι στόχος είναι οι αστικές συγκοινωνίες να αποκτήσουν έως το 2013 το 45% του μεριδίου των «ταξιδιών» εντός της πόλης. Στο ίδιο «εκπτωτικό» κλίμα ο ΟΑΣΑ ανακοινώνει σημαντικές περικοπές σε λεωφορειακές γραμμές, τη στιγμή που τα παράπονα επιβατών για τη λειτουργία των λεωφορείων αυξάνονται συνεχώς.

Στις αρχές του έτους
Οι πρώτες περικοπές δρομολογίων σημειώθηκαν στις αρχές του έτους και είχαν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Παρά το γεγονός ότι επισήμως οι περικοπές και οι τροποποιήσεις δρομολογίων αποτελούν αμιγώς συγκοινωνιακές επιλογές, η ανάγκη για περιστολή των λειτουργικών δαπανών των συγκοινωνιακών φορέων φαίνεται να έχει παίξει έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στον επανασχεδιασμό του δικτύου.
Συνολικά ανακοινώθηκε η αναστολή λειτουργίας, από τις 23 Ιουλίου, 28 γραμμών, οι 13 με την αιτιολογία της επικάλυψης από άλλο μέσο, οι 10 λόγω χαμηλής επιβατικής κίνησης και οι 5 λόγω επανασχεδιασμού. Γνώμονας για τις περικοπές αυτές είναι, σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ, ο επανασχεδιασμός του πλέγματος δρομολογίων, ώστε να μην παρατηρούνται επικαλύψεις μέσων σταθερής τροχιάς με επίγεια μέσα, αλλά και η πληθυσμιακή μετατόπιση προς αναπτυσσόμενα προάστια. Ο ΟΑΣΑ επισημαίνει ότι παρατηρείται έντονη κίνηση στα βόρεια και βορειοανατολικά προάστια (Μαρούσι, Πεύκη, Ηράκλειο, Μελίσσια, Βριλήσια, Κηφισιά κ. ά.), στις νοτιοανατολικές περιοχές όπως είναι το Π. Φάληρο, η Γλυφάδα, η Βούλα, η Βουλιαγμένη, καθώς επίσης και στα Μεσόγεια. Αντιθέτως σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΣΑ περιορίζεται η κίνηση στον Δήμο της Αθήνας, στον Δήμο Πειραιά και τους «προσφυγικούς» δήμους (Δραπετσώνα, Κερατσίνι, Νίκαια, Ταύρος, Καισαριανή, Αιγάλεω, Νέα Ιωνία, Δάφνη και Μεταμόρφωση). Την ίδια στιγμή, λαμβάνονται υπόψη για τον επανασχεδιασμό των δρομολογίων μετακινήσεις και λειτουργία νέων εγκαταστάσεων όπως νοσοκομεία, εκπαιδευτικά ιδρύματα, υπουργεία, εμπορικά κέντρα κ. ά.

Οι αλλαγές αυτές αναμένεται να επιφέρουν σημαντική μείωση της διανυόμενης διαδρομής για τα λεωφορεία και μείωση του λειτουργικού κόστους (μείωση βαρδιών, κατανάλωσης καυσίμου κ. λπ.). Ενισχύεται παράλληλα η σύνδεση των επίγειων μέσων προς τους σταθμούς μετρό και ΗΣΑΠ. Στόχος του ΟΑΣΑ είναι η ενίσχυση των συχνοτήτων των λεωφορείων, ο περιορισμός του χρόνου διαδρομής και η βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Ανησυχία ωστόσο προκαλεί το γεγονός ότι μόλις το 32% - 35% των μετακινήσεων που πραγματοποιούνται εντός της πόλης έως το τέλος του 2011 θα αναλογούν σε μετακινήσεις με ΜΜΜ, καθώς το ποσοστό παραμένει στάσιμο εδώ και πολλά χρόνια. Υπολογίζεται ότι σε καθημερινή βάση θα πραγματοποιούνται 3 εκατ. μετακινήσεις με τις αστικές συγκοινωνίες, ενώ τα μέσα της ΟΣΥ «Οδικές Συγκοινωνίες» (λεωφορεία και τρόλεϊ) αναμένεται να αναλάβουν το 60% της ημερήσιας επιβατικής κίνησης των αστικών συγκοινωνιών (περίπου 2 εκατ. επιβάτες).

21.7.2011

Σχόλιο δικό μας :
Στα στατιστικά που έβγαλαν οι αρμόδιοι όταν μιλούν για χαμηλή επιβατική κίνηση έχουν αφαιρεθεί άραγε οι ημέρες των απεργιακών κινητοποιήσεων των υπαλλήλων του ΟΑΣΑ, η μη εκτέλεση δρομολογίων λόγω κλεισίματος κεντρικών οδικών αρτηριών ή του κέντρου, άλλοι παράγοντες όπως εκτέλεση έργων από διάφορες ΔΕΚΟ όπου εμποδίζονται τα δρομολόγια κλπ???????

Συνεδριάσεις...βάσει αμοιβών

Αμεσο οικονομικό όφελος ύψους 450 ευρώ σε μόλις μιάμιση ημέρα και συνολικά 600 ευρώ σε μία εβδομάδα έχει για έκαστον από τους 51 βουλευτές της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής η «εσπευσμένη» συζήτηση του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών. Το συνολικό κόστος για τον προϋπολογισμό της Βουλής ανέρχεται και για τους 51 στις 30.600 ευρώ. Για κάθε συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής η «αποζημίωση» του βουλευτή - μέλους της είναι 150 ευρώ. Χθες και προχθές πραγματοποιήθηκαν τρεις συνεδριάσεις, συν μία η οποία είχε αντικείμενο την ακρόαση φορέων, η οποία, ωστόσο, δεν είναι αμειβόμενη. Θα πραγματοποιηθεί μία ακόμη, την ερχόμενη Πέμπτη.

Η διαδικασία ακρόασης φορέων προβλέπεται, ώστε να υποβοηθηθούν τα μέλη των κοινοβουλευτικών επιτροπών στην κρίση τους επί του εκάστοτε νομοσχεδίου. Στη χθεσινή συνεδρίαση, τα μέλη της επιτροπής έλαμψαν διά της απουσίας τους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Ακόμα και ορισμένοι εκ των εισηγητών προσήλθαν με καθυστέρηση σχεδόν σαράντα λεπτών. «Απόντες» ήταν πολλοί και στις υπόλοιπες συνεδριάσεις. Ενδεικτικό είναι πως μόνο 12 ζήτησαν και έλαβαν το λόγο, σε όλες τις συνεδριάσεις. Μεταξύ αυτών, ο κ. Κ. Καρτάλης (ΠΑΣΟΚ) ο οποίος τηρώντας κριτικές αποστάσεις από διατάξεις οι οποίες αφορούν τον τουριστικό τομέα, μίλησε για «σοβαρές παρεκκλίσεις στην κειμένη πολεοδομική και περιβαλλοντική νομοθεσία».

Εντονο προβληματισμό, για διάταξη του πολυνομοσχεδίου η οποία αφορά την Τράπεζα της Ελλάδος, καθώς και για τις ρυθμίσεις σχετικά με τον ηλεκτρονικό τζόγο, εξέφρασε η πρόεδρος της επιτροπής κ. Βάσω Παπανδρέου. Μετατρέπουμε την Ελλάδα σε ένα «απέραντο καζίνο», σημείωσε χαρακτηριστικά. Και ζήτησε να αποσυρθούν οι διατάξεις και να έρθει αυτοτελές νομοσχέδιο.
Από την πλευρά του ο κ. Δ. Παπαδημούλης (ΣΥΡΙΖΑ) επέμεινε στους ισχυρισμούς του ότι υπάρχουν «σκιές» στις διατάξεις εκείνες οι οποίες αφορούν τον ΟΠΑΠ.

Του Γιώργου Μπουρδάρα
21.7.2011

Σχόλιο δικό μας :
Ποτέ δεν μου ήταν ξεκάθαρο για ποιό λόγο θα πρέπει να αμοίβονται οι βουλευτές για το αυτονόητο : την άσκηση των καθηκόντων τους.....

Σήμα κινδύνου από Τράπεζα της Κύπρου

Στο ενδεχόμενο να χρειαστεί η Κύπρος οικονομική βοήθεια στην περίπτωση που δεν ληφθούν άμεσα δραστικότερα μέτρα σε σχέση με αυτά που έχουν ήδη ανακοινωθεί με αφορμή την έκρηξη στη ναυτική βάση, αναφέρθηκε σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, και τους ηγέτες των κομμάτων ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της χώρας, Αθανάσιος Ορφανίδης. Μάλιστα, ο επικεφαλής της Τράπεζας της Κύπρου τόνισε ότι η οικονομία του νησιού βρίσκεται σε κατάσταση συγκρινόμενη με αυτή που ακολούθησε την τουρκική συμβουλή. «Συνυπολογίζοντας όλα τα δεδομένα, το δυσμενές διεθνές περιβάλλον, τις δυσκολίες προσφυγής σε εξωτερικό δανεισμό, τις επιπρόσθετες οικονομικές επιπτώσεις από τα πρόσφατα γεγονότα στο Βασιλικό, πιστεύω ότι η οικονομία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, συγκρινόμενη με αυτή του 1974», τονίζει χαρακτηριστικά στην επιστολή του ο διοικητής της τράπεζας. Σημειώνεται ότι η έκρηξη στη ναυτική βάση της Εθνικής Φρουράς στις 11 Ιουλίου και οι μεγάλες ζημιές στον ηλεκτροπαραγωγό σταθμού Βασιλικού, πέρα από το γεγονός ότι στοίχισαν τη ζωή σε 13 ανθρώπους, έχουν προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην ηλεκτροδότηση του νησιού, ενώ έχουν κλονίσει και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την κυβέρνηση.

Ο οικονομολόγος Στέλιος Πλατής υπολογίζει ότι οι επιπτώσεις της έκρηξης θα μπορούσαν να περιορίσουν έως 0,5% τον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ, έναντι των αρχικών εκτιμήσεων για ανάπτυξη 1,5% το τρέχον έτος. Η διαφορά αυτά μεταφράζεται σε ποσό που κυμαίνεται μεταξύ 180 και 350 εκατ. ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να προσθέσει ένα επιπλέον 1% με 2% στο δημοσιονομικό έλλειμμα της Κύπρου που βρίσκεται πλέον στο 5,3% του ΑΕΠ. Επιπλέον, ο κ. Πλατής τόνισε ότι στο παραπάνω ποσό δεν περιλαμβάνεται το κόστος επισκευής του μεγαλύτερου ηλεκτροπαραγωγικού σταθμού της Κύπρου, ο οποίος παράγει το 50% με 60% των ενεργειακών αναγκών του νησιού.
«Προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα, όπως μεταξύ άλλων η ένταξη της Κύπρου στον μηχανισμό στήριξης, με ό,τι συνεπάγεται για την οικονομία αλλά και για το εθνικό θέμα, απαιτούνται αμέσως περισσότερα και δραστικότερα μέτρα από εκείνα που συζητήθηκαν στη συνάντηση της 8ης Ιουλίου, καθώς και η ταχύτερη υλοποίησή τους», συμπληρώνει ο κ. Ορφανίδης, ο οποίος κατά το παρελθόν διετέλεσε και σύμβουλος στην αμερικανική κεντρική τράπεζα Fed.

Η κυβέρνηση αναμένεται να παρουσιάσει την πρώτη δέσμη μέτρων αργότερα μέσα στην εβδομάδα, στον απόηχο και του μπαράζ υποβαθμίσεων της κυπριακής πιστοληπτικής ικανότητας που έχουν προχωρήσει κατά τους τελευταίους μήνες οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης με αφορμή τη μεγάλη έκθεση των κυπριακών τραπεζών στην ελληνική οικονομία. 

Ο κ. Ορφανίδης, ο οποίος είναι μέλος του βασικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, έχει εκφράσει κατά το παρελθόν την αντίθεσή του στις προηγούμενες προτάσεις μέτρων λιτότητας, επιμένοντας τόσο ότι η εφαρμογή τους απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα όσο και ότι δεν πράττουν πολλά για τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών, και ειδικότερα τη μείωση των μισθών της κυβέρνησης, που καταλαμβάνουν το ένα τρίτο του κυπριακού προϋπολογισμού. Το ΑΕΠ της Κύπρου, η οποία αποτελεί ένα από τα μικρότερα μέλη της Ευρωζώνης, διαμορφώνεται μόλις στα 17,4 δισ. ευρώ, με την οικονομία της να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, καθώς και στις ναυτιλιακές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.

Πρόκειται για την πρώτη φόρα που ο κ. Ορφανίδης αναφέρεται στο ενδεχόμενο ένταξης της Κύπρου σε έναν μηχανισμό στήριξης, παρά το γεγονός ότι το κόστος δανεισμού της Κύπρου ακολουθεί ανοδική πορεία ακόμα και πριν από την έκρηξη. Η απόδοση του δεκαετούς κυπριακού ομολόγου κυμαινόταν χθες στο 8,9%, σε σχέση με το 8,6% της προηγούμενης εβδομάδας, και το 6,2% στις αρχές Μαΐου.

21.7.2011

Ο λαχανόκηπος της SCA στο Χατζηκυριάκειο Ιδρυμα

Μία πρωτοβουλία κοινωνικής ευθύνης για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης για τα παιδιά υλοποίησε η εταιρεία SCA Hugiene Products, η οποία δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά τα τελευταία 25 χρόνια, κατέχοντας την πρώτη θέση στα είδη χαρτικών. 

Σε συνεργασία με το Χατζηκυριάκειο Ιδρυμα και μέσω των προϊόντων Libero, η εταιρεία προχώρησε στη δημιουργία λαχανόκηπου στον προαύλιο χώρο του Ιδρύματος, με χρήματα που προήλθαν από το περυσινό Libero Day. 

Υπό την καθοδήγηση του κηπουρού της εταιρείας και με τη βοήθεια των εργαζομένων της SCA, τα παιδιά που φιλοξενούνται στο Χατζηκυριάκειο φύτεψαν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο λαχανικά, για τα οποία θα έχουν την αποκλειστική φροντίδα για τους επόμενους μήνες. 

Η SCA κατέγραψε κύκλο εργασιών ύψους 80 εκατ. ευρώ το 2010 στην Ελλάδα, ενώ απασχολεί συνολικά 80 εργαζόμενους.

21.7.2011

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

"Μην πετάτε τίποτα..."

Επιστροφή... στις ρίζες, κυριολεκτικά και μεταφορικά, προτείνουν οι επιστήμονες, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά οφέλη της αγροδασοπονίας, στο δεκαπενθήμερο 3ο Διεθνές Θερινό Σχολείο για την εξέλιξη της αρχαίας τέχνης καλλιέργειας της γης, που ολοκληρώθηκε χθες. Διοργανώθηκε από το Κοινωφελές Ιδρυμα «Ιωάννη Σ. Λάτση» στα γραφεία του ομίλου στην Κηφισιά, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Λαμίας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τα Πανεπιστήμια Φλωρεντίας και Εξτρεμαδούρα. Συμμετείχαν 34 φοιτητές από 11 χώρες και 27 καθηγητές από 8 χώρες.

Συνδυασμός γεωργικών και δενδρωδών φυτών και ενδεχομένως ζώων, η αγροδασοπονία αξιοποιεί πλήρως κάθε φυσικό στοιχείο. Τίποτε δεν πετιέται και όλα χρησιμεύουν, όπως στον «κήπο της γιαγιάς», μια δημοφιλή μορφή του αγροδασοπονικού συστήματος με διάφορα κηπευτικά, όπου λίπασμα αποτελούσε η κοπριά των ζώων της οικογένειας, ενώ η έννοια των απορριμμάτων ήταν άγνωστη, αφού όλα ήταν χρήσιμα και ανακυκλώσιμα. Τα οφέλη αυτού του αειφόρου συστήματος διαχείρισης της γης συμπυκνώνονται στην προστασία κατά της διάβρωσης του εδάφους, την αυτάρκεια, χάρη στην παραγωγή προϊόντων από τα δένδρα, την προστασία και την αύξηση της βιοποικιλότητας, καθώς και στο οικονομικό κομμάτι, με θέσεις εργασίας και στήριξη της περιφερειακής οικονομίας. Στο τελευταίο εστίασε, μεταξύ άλλων, κλείνοντας την παρουσίασή του για την αγροδασοπονία και τις πυρκαγιές στην Ελλάδα ο δρ Γαβριήλ Ξανθόπουλος από το Εθνικό Ιδρυμα Αγροτικών Ερευνών, αναφερόμενος στην οικονομική κρίση ως ευκαιρία αφενός για επιστροφή από τα αστικά κέντρα στα χωριά και αφετέρου για εφαρμογή αγροδασοπονικών πρακτικών. Ωστόσο, «η γνώση των πρακτικών αυτών χάνεται μαζί με τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και δεν υπάρχει συνέχεια στη μετάδοση της γνώσης από γενιά σε γενιά, εφόσον τις τελευταίες πέντε δεκαετίες ακολουθήθηκε κατά κόρον η πρακτική των χημικών λιπασμάτων και η εντατικοποίηση της γεωργίας», σημειώνει η κ. Αναστασία Παντέρα, αναπληρώτρια καθηγήτρια Αγροδασοπονίας στο Τμήμα Δασοπονίας του ΤΕΙ Λαμίας.

Πρόταση
Το ενδιαφέρον του ακροατηρίου κέντρισε, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής Αβι Περεβολόφσκι από το κέντρο ερευνών Volcani Center του υπουργείου Γεωργίας του Ισραήλ. Μετά την επίσκεψη των προσκεκλημένων στην Ηλεία, περίπου τέσσερα χρόνια μετά τις μεγάλες πυρκαγιές, ο κ. Περεβολόφσκι εξέφρασε την ανησυχία του: «Μια φωτιά στους λόφους στα δυτικά της πόλης θα μπορούσε εύκολα να εξαπλωθεί στις κατοικημένες περιοχές, όπως στην Αρχαία Ολυμπία. Η εύφλεκτη ύλη συσσωρεύεται αυξάνοντας τον κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαγιάς, λόγω της πυκνής βλάστησης από μεγάλα πεύκα και την έντονη αναγέννηση, συστατικά που δημιουργούν εύφλεκτο σχηματισμό». Προτείνει προσεκτική αραίωση των δέντρων, απομάκρυνση των θάμνων και εφαρμογή βόσκησης για την απομάκρυνση της εύφλεκτης ύλης ώστε να μην καταστραφεί το τοπίο. «Το κόστος αυτών των μέτρων είναι κατά πολύ μικρότερο από οποιοδήποτε έργο αποκατάστασης μετά τη φωτιά», κατέληξε ο κ. Περεβολόφσκι.  

Στο πλαίσιο της διεξαγωγής τους, τα Θερινά Σχολεία ενίσχυσαν την επιστημονική δικτύωση, δίνοντας την αφορμή να ξεκινήσουν διδακτορικές διατριβές και να γραφτούν επιστημονικά άρθρα από φοιτητές που τα παρακολούθησαν, επισημαίνει ο κ. Δ. Αφεντούλης, γραμματέας του εκτελεστικού συμβουλίου του Ιδρύματος Λάτση.

Της Ιφιγένειας Διαμαντή
16.7.2011

Μια θρυλική συνοικία, μια καταραμένη ταινία ("Συνοικία το όνειρο")



«Αυτή η ταινία δεν με αφορά, δεν με αντιπροσωπεύει. Για μένα τελείωσε στη λογοκρισία της». Είναι σχεδόν τραγική ειρωνεία που ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής μιας ταινίας τόσο σημαντικής για την Ιστορία της χώρας μας όσο η «Συνοικία το Ονειρο» (1961) αναφερόταν σε αυτήν πάντοτε με λύπη. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης δεν ξέφυγε ποτέ από τη μαύρη σκιά της «σφαγής» που ακολούθησε τη δημιουργία της δεύτερης και τελευταίας ταινίας που σκηνοθέτησε. Μιας ταινίας που εφέτος κλείνει μισό αιώνα από τη δημιουργία της και επαναπροβάλλεται αποκλειστικά στον Ζέφυρο.

Σε μια εποχή όπου η Ακροδεξιά έκανε πάρτι στην Ελλάδα, η «Συνοικία το Ονειρο» λογοκρίθηκε έχοντας προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων επειδή « δυσφημούσε την εικόνα της ευημερούσας Ελλάδας ». Τι ήταν όμως αυτό που είχε προκαλέσει το μένος του κράτους και των αρχών; Ηταν η «ενοχλητική» εικόνα μιας φτωχογειτονιάς της Αθήνας, του Ασύρματου. Μιας παραγκούπολης ανάμεσα στον λόφο του Φιλοπάππου και τα Ανω Πετράλωνα. Το κέντρο του κόσμου για τους κατοίκους της, οι οποίοι με κάθε τρόπο προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φτώχεια και την ανέχεια, χωρίς ωστόσο να χάσουν την αξιοπρέπειά τους.

Ανάμεσά τους ο Ρίκος (Αλεξανδράκης), πρώην κατάδικος, νυν μικροκομπιναδόρος, αλλά με καλή καρδιά. Η αγαπημένη του Στεφανία ( Αλίκη Γεωργούλη ), που φλερτάρει με πλούσιους και με την ιδέα να ξεφύγει μια και καλή από τη φτωχογειτονιά. Ο ασκητικός «Νεκροθάφτης» ( Μάνος Κατράκης ), που σέρνεται ενώ προσπαθεί να επιβιώσει σε ένα περιβάλλον εφιαλτικό, όπου ακούς μωρά να κλαίνε και επιθετικές γυναίκες να φωνάζουν. Μια τουαλέτα και ένα τηλέφωνο υπάρχουν για ολόκληρη την περιοχή. Νερό, στου διαόλου τη μάνα... Ο ιταλικός νεορεαλισμός του Ντε Σίκα και του Ροσελίνι ενσωματωμένος στην ελληνική πραγματικότητα της αυγής της δεκαετίας του ΄60. 
Αναζητώντας τον Ασύρματο
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και η τότε σύντροφός του Αλίκη Γεωργούλη αναζητούσαν μια φτωχή περιοχή για τα γυρίσματα της ταινίας τους. Δεν γνώριζαν τον Ασύρματο, μια συνοικία που ονομαζόταν έτσι επειδή εκεί ήταν τοποθετημένος ο ασύρματος των Γερμανών επί Κατοχής. Κάποιος είπε στον Αλεξανδράκη να δει την περιοχή. Το έκανε και είδε στις παράγκες, τις φτιαγμένες από κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες, το ιδανικό σκηνικό του. Θα μπορούσες να πεις ότι βρήκε το ντεκόρ της ταινίας... στο πιάτο. Το ίδιο συνέβη και με τους κομπάρσους. Οι ίδιοι οι ντόπιοι κάτοικοι της περιοχής, αυτοί που διέμεναν στις παράγκες, έπαιξαν στη «Συνοικία».

«Μας έφεραν κοντά,πάνω απ΄ όλα, τα κοινά ιδανικά μας,οι κοινοί στόχοι, η πίστη του ενός στον άλλον και πρωταρχικά η συναίσθηση πως έχουμε όλοι μας την υποχρέωση να προσφέρουμε κάτι ουσιαστικό στην ελληνική κινηματογραφία ξεκόβοντας πια από τις ανούσιες υπηρεσίες που της προσφέραμε οι περισσότεροί μας από πολλά χρόνια» αναφέρει η Αλίκη Γεωργούλη σε κείμενό της δημοσιευμένο στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» της εποχής (1961).


Καθώς οι βασικές προϋποθέσεις για τη δημιουργία μιας ταινίας δεν έπαψαν ποτέ να είναι το κεφάλαιο, το θέμα και το έμψυχο υλικό, οι σεναριογράφοι Κώστας Κοτζιάς και Τάσος Λειβαδίτης άφησαν για τέσσερις μήνες κάθε άλλη δουλειά τους, ο Αλεξανδράκης σταμάτησε τις ως τότε επικερδείς κινηματογραφικές εμφανίσεις του, ο Τάσος Ζωγράφος άρχισε να προετοιμάζει τα ντεκόρ. Οσο για τη Γεωργούλη, παράλληλα με τους ρόλους της πρωταγωνίστριας και της διευθύντριας παραγωγής, ανέλαβε και καθήκοντα φροντιστή. « Είχα βγάλει έναν κατάλογο από πάρα πολλά μεταχειρισμένα και φθαρμένα ρούχα, σκεύη και έπιπλα που ήταν αδύνατον να βρεθούν αλλού εκτός από τα ίδια τα σπίτια του συνοικισμού » έγραφε η ηθοποιός στην «Ε.Τ.». « Η ποδιά με τα 100 μπαλώματα πάνω στα 100 άλλα μπαλώματα που φορά η Σαπφώ Νοταρά αποτελούσε το αναγκαίο υλικό για να δοθεί ο επιζητούμενος ρεαλισμός ».


Η απογοήτευση και ο θρύλος
Τα όσα συνέβησαν μετά τα γυρίσματα άνοιξαν μια πληγή που δεν θεραπεύτηκε ποτέ- απόδειξη τα λεγόμενα του ίδιου του Αλέκου Αλεξανδράκη όποτε τον ρωτούσαν για την ταινία. Τις φράσεις στην εισαγωγή αυτού του κειμένου τις είχε πει στον δημοσιογράφο Χρήστο Βασιλόπουλο με αφορμή τη μονογραφία του για τον ηθοποιό στην τηλεοπτική εκπομπή «Η μηχανή του χρόνου». Το φιλμ προβλήθηκε κατακρεουργημένο- και προφανώς ποτέ δεν τον εξέφρασε πλήρως.

Σε συνέντευξή του στα «Νέα» ο Αλέκος Αλεξανδράκης είχε πει ότι χάρη στην προσωπική παρέμβαση της Ελένης Βλάχου στον Κωνσταντίνο Καραμανλή η ταινία μπόρεσε τελικά να παιχτεί, έστω και πετσοκομμένη. Οσο για τις σκηνές που κόπηκαν, κάηκαν στην πυρά! Και πάλι όμως, η πρώτη προβολή του «Συνοικία το Ονειρο» έγινε μέσα σε επεισόδια, καθώς η αστυνομία αποπειράθηκε να εμποδίσει την είσοδο του κοινού στον κινηματογράφο και η παρακολούθησή της ουσιαστικά κατέληξε να είναι πράξη αντίστασης.


« Τι πράγματα είναι αυτά που δείχνετε;» είχε ρωτήσει τον Αλέκο Αλεξανδράκη αστυνομικός διευθυντής που σταμάτησε την προβολή της ταινίας. «Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πεινασμένοι ούτε τρελοί που να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Κάνετε κομμουνιστική προπαγάνδα ». Επίσης η «Συνοικία» δεν προβλήθηκε σε επαρχιακές πόλεις- ειδικά στις «εθνικά ευαίσθητες περιοχές» εκδόθηκε αυστηρή διαταγή απαγόρευσης.

Στα σκαλοπατάκια που οδηγούσαν στο λόφο του Φιλοπάππου
Σε εμένα προσωπικά ο Αλεξανδράκης είχε αναφερθεί λέγοντας απλώς ότι «έγινε με πολλούς αγώνες, με πολλά κυνηγητά και τελικά με πολλά χρέη». Οντως, η «Συνοικία το Ονειρο», μετά την προβολή της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και παρά την εύνοια της κριτικής, κατέληξε σε τρομερή αποτυχία. Κατά ένα μέρος συνέβαλε και αυτό στον θρύλο που δημιουργήθηκε γύρω της, θρύλος ο οποίος διατηρείται ακόμη και σήμερα αλώβητος.

Εκτός όμως από το ίδιο το θέμα της ταινίας, εκτός από το κυνηγητό που της ασκήθηκε από τη Δεξιά, για τη μυθοποίηση της «Συνοικίας» έπαιξαν ρόλο και άλλα πράγματα. Το τραγούδι που ερμήνευε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, το «Βρέχει στη φτωχογειτονιά» σε στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, έγινε «ύμνος» της φτωχολογιάς και αποτελεί μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Τέλος, υπήρξε και το μυστηριώδες παρασκήνιο γύρω από τον Αλεξανδράκη και τη Γεωργούλη: το φιλμ σήμανε την οικονομική καταστροφή τους αλλά και το τέλος της σχέσης τους. Από τότε, μόνο δυσάρεστες θα ήταν οι αναμνήσεις και των δύο για τη «Συνοικία το Ονειρο». 
ΔΥΟ ΝΤΟΠΙΟΙ,ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΩΝ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ,ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ
Η Φωτεινή του μπίλι-μπομ
Γέννημα θρέμμα των Ανω Πετραλώνων και ένας από τους πιο ηλικιωμένους σήμερα κατοίκους της περιοχής,ο κ.Παναγιώτηςθυμάται πολύ καλά τα γυρίσματα της ταινίας στο τέρμα της οδού Υπερίωνος: «Ακριβώς δίπλα στα σκαλάκια που οδηγούσαν στο βουνό βρισκόταν το σπίτι του αδελφού μου.Στο αριστερό σου χέρι βρισκόταν ο συνοικισμός,που ήταν το φόντο της ταινίας.Πολλοί κάτοικοι της περιοχής βοήθησαν στα γυρίσματα παραχωρώντας τα σπίτια τους.Ο πατέρας της Φωτεινής που τραγουδάει στο μαγαζί του Βασίλη το “Βρέχει στη φτωχογειτονιά” πουλούσε μαστίχα μπίλι-μπίλι-μπομ.Τη λέγαμε “η Φωτεινή,του μπίλι-μπομ η κόρη”».

«Σεισμός» για τον Γρηγόρη
Παιδάκι δώδεκα χρόνων την εποχή της ταινίας,ο κ.Μανώλης δεν θα ξεχάσει ποτέ την εμπειρία της σκηνής στο νυχτερινό κέντρο,τότε που όλη η γειτονιά της πλατείας Μερκούρη βρέθηκε στο πόδι για να παρακολουθήσει τα γυρίσματα.Η άφιξη του Γρηγόρη Μπιθικώτση βρήκε τον Μανώλη στην απέναντι μονοκατοικία της ταβέρνας στην Καλλισθένους,όπου μαζί με την παρέα του είχε κατασκηνώσει στην ταράτσα προσπαθώντας να διακρίνει μέσα από τις γρίλιες τι διαδραματιζόταν μέσα.Ο κ.Μανώλης θυμάται σαν να ήταν χθες τη φωνή τρόμου της γιαγιάς του,η οποία φοβόταν ότι από την πολυκοσμία «θα κατέβαινε το ταβάνι».

Ο «Βασίλης» της «Φτωχογειτονιάς»
Η ταβέρνα όπου έγιναν τα γυρίσματα της σκηνής του Γρηγόρη Μπιθικώτση (επάνω), με τον Αλέκο Αλεξανδράκη να χορεύει χασαποσέρβικο φωνάζοντας «άτιμε ντουνιά!», υπάρχει ως σήμερα, αλλά με διαφορετική ονομασία. Λέγεται «Της κακομοίρας» (δεξιά), ενώ κατά την περίοδο εποχή των γυρισμάτων της «Συνοικίας» ήταν απλώς «Ο Βασίλης», από το όνομα του πρώην ποδοσφαιριστή κ. Βασίλη Δεδιώτη ο οποίος είχε τη διαχείρισή της. Τα χρώματα στην αφήγηση του κ. Δεδιώτη είναι πολύ έντονα καθώς θυμάται τον Αλέκο και την Αλίκη, «τα καλύτερα παιδιά στον κόσμο», να ξενυχτούν στο μαγαζί του, που ήταν ένα από τα στέκια της παραγωγής. «Το συνεργείο έπαιζε κουμ-καν και η ατμόσφαιρα ήταν πάντα χαρωπή» θυμάται ο κ. Δεδιώτης για τον «Βασίλη»- τη δημοφιλέστατη ταβέρνα για γυρίσματα ταινιών εκείνης της εποχής, με τον ίδιο τον εστιάτορα να εμφανίζεται σε ρόλους κομπάρσων.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΛΙΚΗ ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ
«Ο Αλέκος Αλεξανδράκης δεν μιλούσε ποτέ για τη Γεωργούλη, όπως και η Γεωργούλη δεν μιλούσε ποτέ για τον Αλεξανδράκη» λέει ο φωτογράφος κ.Γιώργος Καλφομανώλης (κάτω δεξιά,στην είσοδο του κινηματογράφου Ζέφυρος), γιoς της Αλίκης Γεωργούλη (επάνω δεξιά,όπως εμφανιζόταν στη «Συνοικία το Ονειρο») από τον δεύτερο γάμο της και σήμερα κάτοχος των δικαιωμάτων της ταινίας.«Αυτό που ξέρω είναι ότι η μητέρα μου και ο Αλεξανδράκης δεν είχαν παρτίδες μετά τον χωρισμό τους». Μάλιστα,στις δυο-τρεις φορές που ο Καλφομανώλης έτυχε να φωτογραφίσει τον Αλεξανδράκη,όποτε του είχε αναφέρει ότι είναι γιος της Γεωργούλη,η αντίδραση του ηθοποιού «δεν ήταν ενθουσιώδης.Νομίζω ότι είχαν μια πολύ μεγάλη διαμάχη ως προς το θέμα της παραγωγής της ταινίας»λέει.«Διότι ο Αλεξανδράκης ως σκηνοθέτης ήθελε να εμφανίζεται και ως παραγωγός, ενώ στην ουσία αυτή η δουλειά έγινε από τη Γεωργούλη. Η αριστερή που έβαλε τον Αλεξανδράκη σε αυτή την υπόθεση ήταν η μητέρα μου.Εκείνη είχε τις γνωριμίες με τον Κατράκη και τον Θεοδωράκη.
Και νομίζω ότι αυτό ήταν που τους διέλυσε».


Του Γιάννη Ζουμπουλάκη
Πηγή Το Βήμα
5.6.2011

Καλά νέα μας στέλνει η Πάρνηθα

Θαυμαστή ανθεκτικότητα επέδειξε ο πληθυσμός του κόκκινου ελαφιού. Σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 700 ελάφια.
Τα καλά νέα έρχονται από την Πάρνηθα τέσσερα χρόνια μετά τη φοβερή οικολογική καταστροφή που έκανε φτωχότερο όλο το Λεκανοπέδιο, υποβαθμίζοντας περαιτέρω τη ζωή των κατοίκων, κατά κυριολεξία τον αέρα που αναπνέουμε. Σήμερα, μεγάλες εκτάσεις στις οποίες κυριαρχούσε η μυρωδιά του καμένου έχουν πρασινίσει και ελάφια βολτάρουν αμέριμνα, πιστοποιώντας με το ένστικτό τους την αναγέννηση του βουνού. Ηταν 28 Ιουνίου 2007 όταν μια πυρκαγιά που ξεκίνησε από τα Αρβανιτοχώρια της Βοιωτίας «σκαρφάλωσε» με ταχύτητα στη βόρεια πλευρά της Πάρνηθας, κατακαίγοντας ένα μεγάλο τμήμα του πλέον ζείδωρου δρυμού της Αττικής. Επί τέσσερα χρόνια, η πολιτεία και απλοί πολίτες, εθελοντές, προσπαθούν να σβήσουν τα σημάδια της. Σήμερα, η εικόνα της Πάρνηθας γεννά την ελπίδα. Και όλοι πλέον εύχονται ότι τα λάθη που οδήγησαν στην καταστροφή δεν θα επαναληφθούν ποτέ.

Αναδασώσεις - σπορές
Ο βροχερός χειμώνας βοήθησε όσους εργάζονται τα τελευταία χρόνια σκληρά για την επούλωση των πληγών στην Πάρνηθα. Ομως, εκτός από τον καιρό, η Πάρνηθα είναι μία από τις περιπτώσεις όπου η βοήθεια των ανθρώπων διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην αποκατάσταση της καταστροφής. «Μόνο στον πυρήνα του εθνικού δρυμού της Πάρνηθας κάηκαν 22.000 στρέμματα δάσους, από τα οποία τα 18.000 ήταν κεφαλληνιακή ελάτη και τα υπόλοιπα χαλέπιος πεύκη», λέει στην «Κ» ο επικεφαλής του φορέα διαχείρισης της Πάρνηθας, κ. Κώστας Δημόπουλος. «Στα τέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν έχουμε αναδασώσει περίπου 5.000 στρ. από τα 22.000 που κάηκαν, φυτεύοντας περίπου 300.000 δενδρύλλια. Επιπλέον 5.000-6.000 στρέμματα θα αναδασωθούν έως το 2015 βάσει προγράμματος. Αυτές είναι οι περιοχές που είχαν χώμα, έδαφος πρόσφορο για αναδάσωση». Σύμφωνα με τους δασολόγους, η προσπάθεια αναδάσωσης στην Πάρνηθα έχει πολύ μικρές απώλειες, που δεν ξεπερνούν το 20%-25% των φυτών. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι οι αναδασώσεις και οι σπορές γίνονται πλέον με «υλικό» που προέρχεται από το ίδιο το βουνό. «Την πρώτη χρονιά, κάναμε δενδροφυτεύσεις με έλατα από τη Βυτίνα. Το φυτώριο της Αγίας Τριάδας είχε καεί το 2007 και έπρεπε να ξαναφτιαχτεί από την αρχή», λέει ο κ. Δημόπουλος. «Σήμερα καλλιεργούνται εκεί 300.000 μικρά έλατα, τα οποία θα φυτευθούν σταδιακά μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, ενώ οι σπόροι συλλέγονται από τις περιοχές που δεν είχαν καεί».

Το υπόλοιπο τμήμα της Πάρνηθας είναι το πλέον δύσκολο να ανακάμψει μετά την καταστροφή. Πρόκειται για περιοχές βραχώδεις, στις οποίες τα δέντρα είχαν φυτρώσει κυριολεκτικά ανάμεσα στις πέτρες και οι οποίες στέκουν σήμερα γυμνές. «Πέρυσι, στις περιοχές αυτές κάναμε σπορές ελάτης, με σπόρους που είχαμε συλλέξει από το δάσος. Τον Απρίλιο είδαμε με μεγάλη μας έκπληξη ότι οι σπόροι “έπιασαν” και “πέταξαν” φυτά. Ενα μέρος των φυτών το σκεπάσαμε με μικρά σκίαστρα, καθώς τα έλατα τα ενοχλεί ο ήλιος. Και ελπίζουμε ότι θα αντέξουν το φετινό καλοκαίρι, ώστε του χρόνου να επεκτείνουμε τις σπορές».

Θαυμαστή ανθεκτικότητα επέδειξε και ο πληθυσμός του κόκκινου ελαφιού. Σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 700 ελάφια, καθώς η λαθροθηρία ελέγχθηκε αποτελεσματικά. «Υπάρχει, βέβαια, ένα πρόβλημα. Τα ελάφια τρώνε συχνά τα δενδρύλλια που έχουμε φυτέψει. Ομως αυτή είναι η φύση», λέει ο πρόεδρος του φορέα.

Νέος σχεδιασμός
Πέρασαν τέσσερα χρόνια, λοιπόν. Τι έχουμε διδαχθεί από την καταστροφή εκείνων των ημερών; «Η φωτιά δεν ξεκίνησε από την Πάρνηθα, αλλά από τους πρόποδές της. Αυτό μας έμαθε πολλά. Από πέρυσι αλλάξαμε τον αντιπυρικό σχεδιασμό μας. Πλέον, οι πυροσβεστικές μονάδες και οι εθελοντές δεν βρίσκονται μόνο μέσα στον δρυμό, αλλά και περιφερειακά: στη Φυλή, στο Τατόι, στην Ιπποκράτειο Πολιτεία, ώστε να μπορέσουν να σταματήσουν έγκαιρα την επέκταση μιας πυρκαγιάς. Τοποθετήσαμε περισσότερες από 70 δεξαμενές νερού για οχήματα και ελικόπτερα, ενώ αυξήσαμε τις περιπολίες. Επιπλέον, μάθαμε πόσο σημαντική είναι η συμμετοχή των εθελοντών. Παλαιότερα δεν επιτρεπόταν να συμμετέχουν εθελοντές στα προγράμματα αναδάσωσης. Φέτος, με τη βοήθεια του ΣΚΑΪ και της “Καθημερινής” εκπαιδεύσαμε για πρώτη φορά εθελοντές και τους αφήσαμε να βοηθήσουν. Η προστασία των δασών δεν είναι θέμα μόνο μιας κλειστής ομάδας, όπως οι δασικές υπηρεσίες ή η Πυροσβεστική. Πρέπει να είναι θέμα όλης της κοινωνίας». Κι επειδή η προσπάθεια συνεχίζεται και οι ανάγκες για υποστήριξη στις βάρδιες φύλαξης του δρυμού είναι μεγάλες, όσοι επιθυμούν μπορούν να απευθυνθούν στον φορέα διαχείρισης εθνικού δρυμού Πάρνηθας (τηλ. 210-24.45.226). Οσο πιο πολλοί, τόσο καλύτερα...

Το «Παρατηρητήριο Πάρνηθα» συνεχίζει
Η «Καθημερινή» και ο «ΣΚΑΪ» κινητοποιήθηκαν αμέσως μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2007 και σύστησαν το «Παρατηρητήριο Πάρνηθα», μια πρωτοβουλία που είχε στόχο να ενθαρρύνει τον εθελοντισμό, να βάλει ο καθένας το δικό του λιθαράκι για την αναγέννηση του βουνού και να αναδείξει τα σημεία που χρήζουν προσοχής. Το Παρατηρητήριο έχει συνεχή δράση από τότε. Τον Νοέμβριο του 2007 ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια αναδάσωσης με τη συμμετοχή εθελοντών. Χιλιάδες άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και, για πρώτη φορά, εκπαιδεύτηκαν πριν βρεθούν μέσα στον πυρήνα του εθνικού δρυμού. Από τον Νοέμβριο έως τις αρχές της άνοιξης φυτεύθηκαν χάρη στη συγκεκριμένη πρωτοβουλία περισσότερα από 4.000 δενδρύλλια ελάτης. Η προσπάθεια θα συνεχιστεί και το επόμενο έτος.
Ο εθελοντισμός είναι ίσως η πιο ιδανική μορφή συμμετοχής στην προσπάθεια επούλωσης των πληγών μιας πυρκαγιάς. Σημαντικές υπηρεσίες, όμως, προσφέρουν και όσοι φέρονται υπεύθυνα κατά την παραμονή τους στο δάσος. Οι επιστήμονες έχουν εστιάσει φέτος την προσοχή τους στο Τατόι, καθώς το υπέροχο, πλούσιο δάσος των τέως βασιλικών κτημάτων κάηκε τελευταία φορά στις αρχές της δεκαετίας του ’70. «Το δάσος δεν είναι... μουσειακό κομμάτι. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός, τον οποίο πρέπει να απολαμβάνουμε, αλλά έχουμε υποχρέωση να προσέχουμε όλοι», σημειώνει ο πρόεδρος του φορέα διαχείρισης της Πάρνηθας, κ. Κώστας Δημόπουλος.

Του Γιώργου Λιάλιου
3.7.2011

Κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις

Λαϊκή εικόνα : Ο βασιλιάς Γεώργιος απευθύνεται στον λαό της Αθήνας στο μεγάλο συλλαλητήριο υποστήριξης του "Στρατιωτικού Συνδέσμου" στις 14 Σεπτεμβρίου 1909
Η στρατιωτική συντριβή και η οικονομική ταπείνωση έφεραν στο τέλος του 19ου αιώνα την Ελλάδα σε κατάσταση πρωτόγνωρης κρίσης. Εκδηλώθηκε δολοφονική απόπειρα εναντίον του Γεωργίου Α΄ τον Φεβρουάριο του 1898, ενώ ελήφθησαν μέτρα κατά της ελευθερίας του Τύπου, ώστε να περιοριστεί η κοινωνική κριτική που στρεφόταν προς πάσα κατεύθυνση.

Στον κοινοβουλευτικό χώρο τα δύο μεγάλα κόμματα -Νεωτερικό και Εθνικό- διέρχονταν κρίση, αλλά πέρασαν 13 χρόνια για να εμφανιστεί στο πολιτικό προσκήνιο ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Στο μεταξύ, μετά το 1899 και ώς το κίνημα στο Γουδί, αναδείχθηκε στο πολιτικό προσκήνιο ο Γεώργιος Θεοτόκης. Ο Θεοτόκης ανέλαβε, όπως είχε κάνει και ο Τρικούπης αυτοπροσώπως, και υπουργός Στρατιωτικών, αναδιοργάνωσε στρατό και στόλο και ίδρυσε Σταφιδική Τράπεζα για να αντιμετωπίσει, με περιορισμένη επιτυχία, το σταφιδικό, που τελικά λύθηκε το 1911 με το ξερίζωμα των σταφιδαμπέλων.

Τον Νοέμβριο του 1901 ξέσπασαν αιματηρά επεισόδια στην Αθήνα μεταξύ φοιτητών και πολιτών από τη μία μεριά που πίστευαν ότι προσβάλλονται τα Ιερά και Οσια και αστυνομικών, που είχαν ενισχυθεί από ναυτικό άγημα, από την άλλη. Τα επεισόδια κορυφώθηκαν στις 8 Νοεμβρίου 1901 και έμειναν στην Ιστορία ως Ευαγγελικά. Η αφορμή των ταραχών με έξι νεκρούς και εξήντα τραυματίες ήταν η μετάφραση των Ευαγγελίων από τον Αλέξανδρο Πάλλη στη δημοτική γλώσσα. Είχε προηγηθεί το 1898 παρόμοιο εγχείρημα της βασίλισσας Ολγας που δεν είχε εγκριθεί από την Ιερά Σύνοδο.

Καθώς το πολιτικό τοπίο μετά τις νέες εκλογές ήταν συγκεχυμένο, οπαδοί της δηλιγιαννικής παράταξης οργάνωσαν τα Σανιδικά, τα οποία έλαβαν την ονομασία τους από τις σανίδες που κράδαιναν οι διαδηλωτές, διασχίζοντας την Αθήνα και έδερναν αντιφρονούντες. Αίτημά τους, που έγινε λόγω της έκρυθμης κατάστασης αποδεκτό από τον τότε βασιλιά, η ανάθεση της πρωθυπουργίας στον Δηλιγιάννη.

Ενώ στην επαρχία είχε καταλυθεί ο νόμος και η τάξη (π.χ. τον Ιούλιο του 1900 ο ταγματάρχης Φικιώρης είχε καταλάβει τη Χωροφυλακή της Σπάρτης), τον Νοέμβριο του 1903 ξέσπασαν τα Ορεστειακά με αφορμή τη μετάφραση της Ορέστειας του Αισχύλου στη δημοτική γλώσσα. Και τα Ορεστειακά σημαδεύτηκαν από αιματηρά επεισόδια, συγκλονίζοντας ξανά την ελληνική κοινωνία.
Μετά τη δολοφονία του Δηλιγιάννη στις 31 Μαΐου 1905, η πολιτική αστάθεια, αλλά και οι εκδηλώσεις ανυπακοής και αμφισβήτησης σταδιακά εκλείπουν. Ιδρύεται η Προνομιούχος Εταιρεία (κοινώς Προνομιούχος ή Ενιαία) με στόχο την προστασία της παραγωγής και την εμπορία της σταφίδας. Νέα κυβέρνηση Θεοτόκη έμεινε στην εξουσία για τριάμισι χρόνια, δίνοντας πάλι έμφαση στην αναδιοργάνωση του στρατού. Αρχικά αντιμετώπισε την αντιπολίτευση από την ομάδα των «Ιαπώνων», ενώ αργότερα τους ενσωμάτωσε και αυτούς στο σύστημα εξουσίας.

Την άνοιξη του 1909 είχαν οργανωθεί διαδηλώσεις από εμπορικούς συλλόγους και καταστηματάρχες για την κρίση της αγοράς που ήταν συνέπεια της αυστηρής αντιπληθωριστικής πολιτικής που ασκούσαν οι κυβερνήσεις λόγω ΔΟΕ. Λύση στην επικρατούσα νομισματική ασφυξία ήρθε να δώσει ο νόμος ΓΧΜΒ΄, που ψηφίστηκε τον Μάρτιο του 1910. Ο ν. ΓΧΜΒ΄ ανέτρεψε ουσιαστικά το καθεστώς του περιορισμού της νομισματικής κυκλοφορίας που είχε επιβάλει ο ΔΟΕ, απελευθερώνοντας αρκετά τις συναλλαγές. Αρνητικό γεγονός που σημάδεψε το τέλος της εποχής ήταν η διαδήλωση των αγροτών στο Κιλελέρ στις 6 Μαρτίου 1910, την οποία διέλυσε ο στρατός, ανοίγοντας πυρ εναντίον των διαδηλωτών.
Στις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 ο Βενιζέλος κέρδισε συντριπτικά τους αντιπάλους του και αναδείχθηκε πρωθυπουργός.

Σταδιακή οικονομική εξυγίανση
Την περίοδο 1897-1910 τα ελλείμματα του ελληνικού Δημοσίου μειώθηκαν, ο δημόσιος δανεισμός περιορίστηκε, και η υποτιμημένη δραχμή άρχισε να ανατιμάται, φτάνοντας από το 1,8 το 1898, σε επίπεδο ισοτιμίας με το φράγκο: μία δραχμή = ένα γαλλικό φράγκο το 1909.
Το πρόγραμμα του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου οδήγησε την ελληνική οικονομία αρχικά σε ύφεση και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε μετανάστευση. Η παραγωγική βάση συρρικνώθηκε. Υπολογίζεται ότι σε έναν πληθυσμό 2,5 εκατ., 180.000 Ελληνες μετανάστευσαν από το 1898 ώς το 1910, και η τάση παρέμεινε αυξητική ώς τις αρχές του 1920, οπότε ο αθροιστικά ο συνολικός αριθμός των μεταναστών ήταν 500.000. Παρά το υψηλό αυτό κόστος που κλήθηκε η ελληνική οικονομία να πληρώσει την περίοδο αυτή, επιτεύχθηκε σταδιακά στα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, η δημοσιονομική εξυγίανση και η ανάκαμψη του εθνικού νομίσματος προς το ξένο συνάλλαγμα. Οι μετανάστες με το συνάλλαγμα που έστελναν στην Ελλάδα βοήθησαν την οικονομική ανόρθωση. Ο ΔΟΕ μάλιστα επέτρεψε νέο δάνειο το 1902, ώστε να ολοκληρωθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κάτοχοι ομολογιών, Ελληνες και ξένοι, ωφελήθηκαν κάτω από αυτό το καθεστώς. Η ελληνική ναυτιλία ανάκαμψε συμβάλλοντας και αυτή με συνάλλαγμα στην ανόρθωση της δραχμής και των δημόσιων οικονομικών. Ετσι το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν πέφτει μεταξύ 1890 και 1897, αυξάνεται λίγο ώς το 1905 και αυξάνεται έντονα μετά τον χρόνο αυτό πιστοποιώντας τη ραγδαία άνοδο της ελληνικής οικονομίας. Η εξωστρεφής ελληνική οικονομία της εποχής επωφελείται από το τέλος της «Μεγάλης Υφεσης» της Ευρώπης μετά το 1896 και ελληνικά και ξένα κεφάλαια επενδύονται σε κλίμα ευταξίας των δημόσιων οικονομικών και νομισματικής ανόρθωσης. Από την άλλη μεριά η αντιπληθωριστική πολιτική που ασκήθηκε μετά το 1898, εκτός από το μεταναστευτικό ρεύμα που προκάλεσε, ξεσήκωσε και μία ομάδα του μικρού εμπορικού κεφαλαίου, που ασφυκτιούσε κάτω από τη νομισματική στενότητα και τους τοκογλυφικούς τόκους της ελεύθερης αγοράς, ιδίως τις περιόδους της συγκέντρωσης της αγροτικής παραγωγής, αναζητώντας περισσότερα και φθηνότερα κεφάλαια, τα οποία θα ενίσχυαν την οικονομική δραστηριότητα. Χαρακτηριστική περίπτωση η επιθεώρηση «Οικονομική Ελλάς» του Ι. Κατσελίδη που προπαγάνδισε έντονα τα συμφέροντα του ανερχόμενου από τα χθεσινά ερείπια επιχειρηματικού κεφαλαίου. Αλλα οικονομικά περιοδικά της εποχής ήταν «Ο Μέτοχος» (1907-11) και παλαιότερα ο «Οικονομολόγος της Ελλάδος και της Ανατολής» (1892-96). Η «Ακρόπολις» του Βλάση Γαβριηλίδη βρέθηκε στο πλάι της αναγεννημένης ελληνικής επιχειρηματικότητας στη δεκαετία του 1910, όπως μαρτυρεί και η σειρά εκδόσεων «Η εργαζόμενη Ελλάς».
Σε άλλο μέτωπο, το 1894, γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Εργατική Πρωτομαγιά, ενώ σε όλη τη δεκαετία του 1890 δραστηριοποιούνται αναρχικές ομάδες σε όλη την Ελλάδα και εκδίδονται, μεταξύ άλλων, η «Ερευνα, το «Επί τα Πρόσω» και ο «Σοσιαλιστής». Το 1907 εκδίδει ο Γ. Σκληρός «Το Κοινωνικό μας Ζήτημα» και το 1908 συνίσταται «Η Κοινωνιολογική Εταιρεία». Η πάλη των ιδεών στην Ελλάδα μετά το 1910 θα είναι εξαιρετικά ισχυρή και γόνιμη.
Συνολικά, και μέσα σε 13 χρόνια, οι μακροοικονομικοί δείκτες της ελληνικής οικονομίας δείχνουν μια χώρα σε άνοδο με τακτοποιημένα τα δημόσια οικονομικά, μια χώρα με ανατιμημένο νόμισμα και ισχυρή αρκετά, ώστε να εμπλακεί σε νικηφόρους πολέμους που θα την επεκτείνουν γεωγραφικά. Δυστυχώς όμως οι κόποι και οι θυσίες της περιόδου 1897-1910 θα πέσουν πάλι θύμα της πολιτικής πόλωσης, θα θυσιαστούν μετά το 1920 και η χώρα θα ξαναβρεθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, παρόμοια αυτής του 1897 ξανά το 1922.

Οι ευθύνες της πολιτικής ελίτ που προκάλεσε την κρίση
Η πολιτική ελίτ της χώρας οδήγησε μεταξύ 1879-1893 την Ελλάδα μέσω ενός ξέφρενου δανεισμού σε φούσκα και πτώχευση. Στη συνέχεια ακολουθήθηκε παρελκυστική πολιτική απέναντι στους ξένους δανειστές και πέρα από κάθε λογική επιχειρήθηκε πόλεμος χωρίς συμμάχους, με συνέπεια τον ΔΟΕ το 1898. Πολλοί Ελληνες επωφελήθηκαν από την ασκηθείσα ώς το 1893 πολιτική, δεν πλήρωσαν όμως οι ίδιοι τις συνέπειές της. Το πολιτικό σύστημα, ο ρόλος του θρόνου και η διαχείριση της οικονομικής πολιτικής δεν απετέλεσαν θέματα αιχμής για τους σύγχρονους, τότε, πολίτες. Η κριτική επικεντρώθηκε σε πρόσωπα και όχι στους θεσμούς και τη λειτουργία τους. Αναζητήθηκε εκτόνωση και όχι συνειδητή συλλογική δράση. Αρκετοί από τους δυσαρεστημένους πολίτες της εποχής στράφηκαν στον ανορθολογισμό, άλλοι παρέμειναν προσανατολισμένοι στην επίλυση του ανατολικού ζητήματος και άλλοι μετανάστευσαν, ώστε να επιβιώσουν. Η εμπειρία του ΔΟΕ απωθήθηκε στο συλλογικό ασυνείδητο και λίγες μελέτες γράφηκαν γι' αυτήν. Ακόμα και στο απόγειο της ισχύος του, ώς το 1910, ο ΔΟΕ και ο ρόλος του παρέμειναν στο απυρόβλητο της κοινωνικής κριτικής.

Σήμερα σε εντελώς άλλο περιβάλλον ένα παρόμοιο με τότε ζήτημα μπαίνει επιτακτικά. Φταίει η ελληνική πολιτική για τα αδιέξοδα της ελληνικής πολιτείας ή μήπως σκοτεινές ξένες δυνάμεις που απεργάζονται τα χειρότερα για τους Ελληνες; Πρέπει να αναζητήσουμε υπευθύνους ανάμεσά μας και να αναπτύξουμε στρατηγικές απεμπλοκής μας από την κρίση ή να προσωποποιήσουμε τους υπεύθυνους της κατάστασης της οικονομίας εκτός συνόρων, συγκαλύπτοντας έτσι, μεταξύ άλλων, την αδικία και τους παραλογισμούς του ελληνικού φορολογικού συστήματος, και όχι μόνο; Τι πρέπει και τι δεν πρέπει τελικά να προσφέρει το ελληνικό Δημόσιο στους πολίτες του; Ερωτήματα που, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να απαντηθούν πριν από την ανάληψη συλλογικής δράσης, ώστε να μην εκτονώνεται αδιέξοδα η αγανάκτηση, με τελική συνέπεια την επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων χωρίς τη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερομένων.

Του Μιχ. Ψαλιδόπουλου
* Ο κ. Μιχάλης Ψαλιδόπουλος είναι καθηγητής της Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος της έδρας Κωνσταντίνος Καραμανλής στη Σχολή Φλέτσερ του Πανεπιστημίου Ταφτς.
3.7.2011

Πληθυσμός της Ελλάδας ανά έτος
1893 2.324.887
1894 2.360.610
1895 2.396.943
1896 2.433.806
1897 2.451.185
1898 2.468.688
1899 2.486.316
1900 2.504.070
1901 2.521.931
1902 2.539.960
1903 2.558.097
1904 2.576.364
1905 2.594.761
1906 2.613.290
1907 2.631.952
1908 2.649.218
1909 2.656.597
1910 2.684.090

* Από το 1893 έως το 1900 έφευγνα μόνο για την Αμερική

ShareThis