Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Πωλείτα η Βίλλα Καζούλλη ????

Δέκα χιλιάδες ευρώ δίνει το υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ) στη Savills Hellas (το ελληνικό γραφείο της διεθνούς κτηµατοµεσιτικής εταιρείας Savills) για να αποτιµήσει την αξία της Βίλας Καζούλλη στην Κηφισιά και να προτείνει λύσεις για την πώλησή της. Στις 29 Σεπτεµβρίου ο πρόεδρος του Πράσινου Ταµείου κ. Κωνσταντίνος Σερράος υπέγραψε απόφαση για απευθείας ανάθεση της µελέτης στη συγκεκριµένη εταιρεία. Σε αυτήν διακρίνεται η βιασύνη της κυβέρνησης να έχει γρήγορα στα χέρια της τα αποτελέσµατα καθώς µοναδικός όρος είναι η µελέτη να ολοκληρωθεί εντός 35 ηµερών από την υπογραφή της σύµβασης. Ο ανάδοχος την υπέγραψε στις αρχές Οκτωβρίου, οπότε στα µέσα Νοεµβρίου αναµένεται να έχει παραδώσει το πόρισµά του. Η βίλα φιλοξενεί σήµερα το Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ) και είχε αναπαλαιωθεί µε κοινοτικούς πόρους την περίοδο 1996-1998 επί υπουργίας Κώστα Λαλιώτη.

«Το κτίριο ήταν κηρυγµένο διατηρητέο και το 1995 το ΥΠΕΧΩΔΕ το αγόρασε από το ΙΚΑ στο οποίο ανήκε µε σκοπό την ανακαίνισή του» λέει στο «Βήµα» ο τότε υπουργός ΠΕΧΩ∆Ε κ. Κ. Λαλιώτης. Την περίοδο εκείνη οι πολίτες και ο ∆ήµος Κηφισιάς είχαν ξεσηκωθεί διότι είχαν κυκλοφορήσει φήµες ότι το ΙΚΑ σκόπευε να δώσει την έκταση σε ιδιώτες προκειµένου να τη µετατρέψουν σε εµπορικό κέντρο. Τελικά αγοράστηκε από το ΥΠΕΧΩ∆Ε αντί δύο δισεκατοµµυρίων δραχµών.

«Η βίλα κατέρρεε και έπρεπε να σωθεί. Πρόκειται για ένα αρχιτεκτονικό σηµείο αναφοράς για τα βόρεια προάστια και έχει γίνει υποδειγµατική αναστήλωση» επισηµαίνει ο πρώην υπουργός αποφεύγοντας να σχολιάσει την πρόθεση του ΥΠΕΚΑ, κατά τις επιταγές του µεσοπρόθεσµου προγράµµατος, να βγάλει στο σφυρί ένα από τα πιο αξιόλογα διατηρητέα κτίρια της Κηφισιάς.

Η ιστορική αποκατάσταση του κτιρίου της Βίλας Καζούλλη, καθώς και η διαµόρφωση του περιβάλλοντος χώρου των επτά στρεµµάτων, ολοκληρώθηκαν το 1998. Σήµερα εξετάζεται από το ΥΠΕΚΑ η αξιοποίησή της. Σύµφωνα µε την απόφαση του ΥΠΕΚΑ, η απευθείας ανάθεση δαπάνης ποσού 9.840 ευρώ στην κτηµατοµεσιτική εταιρεία θα βαρύνει τις πιστώσεις του τακτικού προϋπολογισµού εξόδων του Πράσινου Ταµείου για το 2011.

Η ενδεχόµενη πώληση του ιστορικού κτιρίου έχει προκαλέσει αντιδράσεις στον ∆ήµο Κηφισιάς, ο οποίος απαιτεί να του παραχωρηθεί η κυριότητα της Βίλας Καζούλλη ώστε να ελαφρυνθεί το κράτος από το βάρος της συντήρησης. Η πρόταση ανήκει στον δήµαρχο Κηφισιάς κ. Νίκο Χιωτάκη και έγινε οµόφωνα αποδεκτή από το δηµοτικό συµβούλιο. «Δεν είµαστε αφελείς. Γνωρίζουµε ότι είναι ανέφικτο να την πάρουµε δωρεάν» τονίζει ο δήµαρχος.

Μάλιστα ο κ. Χιωτάκης αναφέρεται σε Κηφισιώτες αλλά και ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή της Κηφισιάς οι οποίοι έχουν σε πρώτη φάση εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους να συνεισφέρουν οικονοµικά στην αγορά της βίλας ώστε να µετατραπεί σε χώρο πολιτισµού. «Αντίθετα, ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, αν και κάτοικος Κηφισιάς, δεν συζητεί µε τον δήµο, παρ’ ότι έχω ζητήσει εδώ και καιρό ραντεβού µαζί του. Κάνω έκκληση στον υπουργό να κάτσει µαζί µας στο τραπέζι προτού πάει σε άλλους επενδυτές» λέει ο δήµαρχος Κηφισιάς.

Το αίτηµα του δήµου δεν είναι καινούργιο. Χρονολογείται από το 1985. Σε συγκέντρωση των κατοίκων ο τότε δήµαρχος Κηφισιάς είχε καταγγείλει την αδιαφορία του ΙΚΑ και επεσήµανε την καταστροφή αξιόλογων αρχιτεκτονικών στοιχείων από την κατά καιρούς παραχώρηση της έπαυλης σε κινηµατογραφικά συνεργεία. Την εικοσαετία 1965-1985 εκλάπησαν από τη βίλα ψηφιδωτά, το αλεξικέραυνο, οι θυρεοί, τα ξυλόγλυπτα, αγάλµατα του Φιλιππότη και το πέτρινο τζάκι, γκρεµίστηκαν τα εσωτερικά χωρίσµατα και βάφτηκαν οι τοίχοι για τις ανάγκες κάποιου σίριαλ. Η στέγη είχε καταρρεύσει και είχαν διαβρωθεί δάπεδα και επιχρίσµατα.

ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ, ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Από τον Φιλιππότη στις ταινίες και στα σίριαλ
Η έπαυλη, αναγεννησιακού χαρακτήρα µε κλασικιστικές αρχές, χτίστηκε το 1902 από άγνωστο αρχιτέκτονα της εποχής, πιθανώς αλλοδαπό, και ήταν ιδιοκτησία του µεγαλεµπόρου της Αλεξάνδρειας Νικολάου Καζούλλη. Ο Καζούλλης ήταν µαικήνας µε αδυναµία στα έργα του γλύπτη Δηµήτρη Φιλιππότη και η βίλα του είχε µετατραπεί σε γλυπτοθήκη. Ηµέρες δόξας και µεγαλείου ωστόσο γνώρισε όταν η βίλα περιήλθε στην κατοχή της κόρης του Ιωάννας Καζούλλη και του συζύγου της αιγυπτιώτη αρχαιολόγου Αριστόφρονα . Στα δωµάτιά της φιλοξενήθηκαν βασιλιάδες, όπως ο Γεώργιος Α’ και ο Φαρούκ , αλλά και πολλοί διανοούµενοι.

Η βίλα όµως γνώρισε και σκοτεινές ηµέρες. Κατά την περίοδο της Κατοχής χρησιµοποιήθηκε από τους Γερµανούς ως φρουραρχείο των Ες Ες και µετά ως νοσοκοµείο γερµανών αξιωµατικών. Αργότερα µετατράπηκε σε κέντρο αποκατάστασης τραυµατιών (παλιό ΚΑΤ) και την περίοδο 1953-1955 έγινε κέντρο περίθαλψης των σεισµοπαθών του Ιονίου. Το ΙΚΑ απέκτησε την έπαυλη το 1964, έπειτα από δηµοπρασία, από τους κληρονόµους της Ιωάννας Καζούλλη.

Το 1970 στους χώρους της γυρίζεται η κινηµατογραφική ταινία του Νίκου Φώσκολου «Υπολοχαγός Νατάσα». Τελικά το 1976 το υπουργείο Πολιτισµού χαρακτηρίζει το κτίριο διατηρητέο και τρία χρόνια αργότερα το οικόπεδο που το περιβάλλει ως «χώρο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους». Τότε, το 1979, γίνονται τα πρώτα σχέδια συντήρησης από τον αρχιτέκτονα Παναγιώτη Πικιώνη, στα οποία βασίστηκαν και τα έργα συντήρησης που υλοποιήθηκαν λίγα χρόνια αργότερα από το ΥΠΕΧΩ∆Ε. Μάλιστα τα δύο λιοντάρια του Πικιώνη τα οποία είχαν «χαθεί» για χρόνια µετά την αποκατάσταση εντοπίστηκαν σε µια αποθήκη του ΙΚΑ και επανατοποθετήθηκαν στη βίλα. Σήµερα η έπαυλη ανέρχεται σε 2.500 τ.µ., αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα – δύο υπόγεια, ισόγειο και δώµα – και το οικόπεδό της είναι 7.850 τ.µ. 

Της Μάχης Τράτσα
Πηγή Το Βήμα
30.10.2011

Τέσσερεις αλλαγές επιδιώκει η Task Force


Θα βοηθά αλλά δεν θα έχει ελεγκτικό ρόλο, λέει ο επικεφαλής της Χορστ Ράιχενμπαχ
Σύνεντευξη στον Βασιλη Ζηρα
Η προσπάθεια εξόδου από την κρίση θα πρέπει να εστιαστεί στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών, κυρίως στη Δημόσια Διοίκηση και σε ένα δικαιότερο και απλούστερο φορολογικό σύστημα, εκτιμά ο επικεφαλής της Task Force κ. Χορστ Ράιχενμπαχ. Επίσης, τονίζει ότι ο ρόλος της ομάδας κρούσης δεν είναι να ελέγχει την κυβέρνηση, αλλά να την υποστηρίζει στην προσπάθειά της να επιτύχει τους στόχους για τους οποίους έχει δεσμευθεί έναντι της τρόικας.
- Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είστε το μάτι και το αυτί της Ευρωζώνης στην Αθήνα. Κάποιοι άλλοι λένε πως είστε σκιώδης πρωθυπουργός. Εσείς πώς θα περιγράφατε τη δουλειά σας;
- Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η Task Force δημιουργήθηκε ύστερα από αίτημα του Ελληνα πρωθυπουργού, με απόφαση του πρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Μπαρόζο και έχει μια πολύ σαφή εντολή: να βοηθήσει την Ελλάδα να επωφεληθεί από τα διαθέσιμα κονδύλια των διαρθρωτικών ταμείων και να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν προσδιοριστεί από κοινού με την τρόικα ως αναγκαίες για το μέλλον της χώρας. Και νομίζω ότι είναι ευρέως αποδεκτό ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση και να γίνει περαιτέρω πρόοδος στις διαρθρωτικές αλλαγές.
- Αν η Task Force εντοπίσει κάποιο πρόβλημα σε κάποιον τομέα και προτείνει συγκεκριμένα μέτρα, αλλά οι ελληνικές αρχές δεν τα λάβουν, τι θα κάνετε;
- Η βασική προσέγγιση είναι η εξής: στις συναντήσεις με τους υπουργούς διαμορφώνεται ένα περίγραμμα για το τι πρέπει να επιτευχθεί σε διάφορα υπουργεία. Για παράδειγμα, ο υπουργός Υγείας είπε ότι θέλει να μειώσει τις δαπάνες για φάρμακα. Αυτό είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και είναι επίσης σημαντικό για την τρόικα, από δημοσιονομικής άποψης. Η Task Force πρέπει να εντοπίσει ποιο κράτος-μέλος έχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη μείωση των δαπανών για φάρμακα και να βοηθήσει ώστε να επωφεληθεί η Ελλάδα από αυτή την εμπειρία. H Task Force δεν έχει το δικαίωμα να κάνει οποιεσδήποτε νομοθετικές προτάσεις ή να προβεί σε συστάσεις πολιτικής. Θα υπάρξουν τριμηνιαίες εκθέσεις, στις οποίες θα προσδιορίζονται οι τομείς στους οποίους η Ελλάδα θέλει τη βοήθεια της Task Force. Επίσης, θα γίνεται επισκόπηση της προόδου που έχει επιτευχθεί. Ομως, η Task Force δεν θα έχει ελεγκτικό ρόλο και δεν θα επιβάλλει σίγουρα οποιεσδήποτε κυρώσεις.
- Στο νέο Μνημόνιο, με βάση και τα συμπεράσματα της τελευταίας συνόδου, ο ρόλος σας θα αναβαθμιστεί;
- Δεν μπορώ να σχολιάσω τα συμπεράσματα της πρόσφατης συνόδου κορυφής. Μπορώ μόνο να εξηγήσω τον ρόλο της τρόικας και της Task Force σήμερα. Η τρόικα επαληθεύει ότι η ελληνική κυβέρνηση υλοποιεί τις δεσμεύσεις της, ώστε να λαμβάνει την οικονομική βοήθεια από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ. Η Task Force έχει τον ρόλο να βοηθήσει τις ελληνικές αρχές να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.
- Ορισμένα κράτη-μέλη πιστεύουν ότι η Ελλάδα πρέπει να παραχωρήσει μέρος της εθνικής κυριαρχίας, γιατί δεν μπορεί να υλοποιήσει το πρόγραμμα μόνη της. Ποια είναι η γνώμη σας;
- Η δήλωση της συνόδου κορυφής της Ευρωζώνης είναι σαφής: θα πρέπει να ενισχυθούν οι μηχανισμοί για την παρακολούθηση της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος, όπως ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση. Το πρόγραμμα είναι ελληνική υπόθεση και η εφαρμογή του ευθύνη των ελληνικών αρχών.
- Γίνεται μεγάλη συζήτηση για την αποτελεσματικότητα του Μνημονίου. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εστίασε πάρα πολύ σε μέτρα λιτότητας με αποτέλεσμα να βυθιστεί η οικονομία σε ύφεση. Ποια είναι η γνώμη σας;
- Υπάρχουν δύο ισορροπίες. Η πρώτη μεταξύ της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Υπάρχει ανάγκη να δοθεί ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Στο πεδίο του προϋπολογισμού, πολλοί πιστεύουν ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα στις δαπάνες. Επιπλέον, υπάρχει ανάγκη για ένα πιο ισορροπημένο, πιο δίκαιο και πιο απλό φορολογικό σύστημα.
- Κάποιοι λένε ότι είναι καλύτερο να φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, προκειμένου να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της. Ποια είναι η γνώμη σας;
- Εχω εργαστεί πολύ στη δημιουργία του ευρώ και πιστεύω στο ευρώ. Είμαι επίσης πολύ ευτυχής που η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωζώνης και ελπίζω ότι ποτέ δεν θα την εγκαταλείψει.
Η κυβέρνηση έχει πολιτική βούληση
- Σημειώνονται καθυστερήσεις στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Πού οφείλονται;
- Δεν νομίζω ότι υπάρχει έλλειψη πολιτικής βούλησης. Νομίζω ότι η κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση να κάνει ό, τι είναι απαραίτητο και η δημιουργία της Task Force, που έγινε θυμίζω κατόπιν αιτήματός του, δείχνει ότι ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να κάνει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Αλλά ο ίδιος είδε ότι αυτό θα είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί, χωρίς την υποστήριξη από την Ε. Ε. Οι διαρθρωτικές αλλαγές που έχουν αποφασισθεί από την κυβέρνηση είναι τόσες πολλές και σε τόσα πεδία, που ακόμα και η καλύτερη διοίκηση στον κόσμο θα έδινε μεγάλο αγώνα για να τις υλοποιήσει σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα. Η ελληνική διοίκηση έχει αδυναμίες. Ο ΟΟΣΑ συνέταξε πρόσφατα μια έκθεση στην οποία περιλαμβάνονται μια σειρά από συστάσεις για την αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών.
- Σε ποιους τομείς πρέπει να δοθεί προτεραιότητα; Θα χρειαστείτε τη βοήθεια εμπειρογνωμόνων από άλλα κράτη-μέλη και τι είδους αλλαγές θα προτείνατε για τη Δημόσια Διοίκηση; Για παράδειγμα υπάρχουν υπηρεσίες που μπορούν να καταργηθούν;
- Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας με τον υφυπουργό κ. Τζωρτζάκη, τους εμπειρογνώμονες από τον ΟΟΣΑ και από κάποια κράτη-μέλη. Προς το παρόν δεν έχω ακόμη πλήρη εικόνα για το πού θα καταλήξει. Σε γενικές γραμμές, οι προτεραιότητες που έχουν προσδιοριστεί από κοινού από τις ελληνικές αρχές και την Task Force είναι η αξιοποίηση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων, η μεταρρύθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, η βελτίωση του συστήματος είσπραξης των φόρων, η μείωση των δαπανών για φάρμακα.

30.10.2011

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: "ΔΩΡΙΣ" Μαγειρείο - Σπιτικό φαγητό

Παλαιότερη δημοσίευση

Tο Δωρίς όπως δηλώνει και η πινακίδα του λειτουργεί από τις αρχές του 1900 ως χορτοφαγείο.

Tο Δωρίς όπως δηλώνει και η πινακίδα του λειτουργεί από τις αρχές του 1900 ως χορτοφαγείο. "Μας επιβεβαίωσε την αρχική λειτουργία του ένας κασμιράς από διπλανό μαγαζί, που συνήθιζε να το επισκέπτεται ο πατέρας του για φαγητό", λέει ο Θάνος Καρατζάς ψυχή του ιστορικού μαγαζιού τα τελευταία χρόνια και προσθέτει:

"Το 1997 μας επισκέφθηκε ένας παλαιός εργαζόμενος που δούλευε παιδάκι 13 ετών με κοντά παντελονάκια και οι αναμνήσεις του, ζωντανές, μας ταξίδεψαν στα χρόνια εκείνα".
Οι πρώτοι ιδιοκτήτες του ήρθαν από τη Στερεά Ελλάδα, έστησαν στην Πραξιτέλους το μαγαζί τους και του χάρισαν το όνομα του τόπου τους (Δωρίδα). Στην πορεία άλλαξε χέρια και το 1930 έγινε γαλακτοζαχαροπλαστείο διάσημο για τους λουκουμάδες του. "Τότε υπήρχε το γυάλινο μπουκάλι με το φρέσκο γάλα και το ποδήλατο για τη διανομή. Εικόνες μιας άλλης εποχής, μιας άλλης Αθήνας. Εκτός όμως από τους λουκουμάδες σέρβιραν τηγανητά αυγά με κασέρι και αργότερα το 1985 προστέθηκαν και άλλα φαγητά", συνεχίζει. "Πάντως, εμείς συνεχίζουμε να σερβίρουμε τους λουκουμάδες τηρώντας την παράδοση". Στην ανοιχτή κουζίνα φιγουράρουν τα ταψιά με τα φαγητά. 

Πόλος έλξης για όσους θέλουν να κοπάσουν την πείνα τους. Στον μαυροπίνακα οι προτάσεις της ημέρας με κιμωλία. Ο κύριος Θάνος αναλαμβάνει να σβήνει, όταν τα πιάτα τελειώνουν.
Το Δωρίς συγκεντρώνει τα μεσημέρια κόσμο όλων των ηλικιών. Εργαζόμενοι του κέντρου, φοιτητές αλλά και αρκετοί ξένοι με τον χάρτη της πόλης στο χέρι. "Το φαγητό μας είναι σπιτικό. Μαγειρεύουμε με βάση τα εποχιακά προϊόντα. Από λαδερά, όσπρια μέχρι μουσακά και μπιφτεκάκια", καταλήγει ο κ. Καρατζάς.
Δωρίς, Πραξιτέλους 30, Πλ. Κλαυθμώνος, 210-3232671.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
nmitarea@pegasus.gr
ΦΩTOΓΡAΦIΕΣ: ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ
gikas@pegasus.gr

Πηγή ΕΘΝΟΣ

Πως ο Παπακωνσταντίνου "έφαγε" τα χρήματα από τους πυρόπληκτους

Εκτός από την εφημερίδα Real News και το Πρώτο Θέμα δημοσίευσε άρθρο για το ίδιο θέμα της παρακράτησης χρημάτων από τις δωρεε΄ς υπέρ των πυροπλήκτων του Νομού Ηλέιας με τίτλο "Πως ο Παπακωνσταντίνου "έφαγε" τα χρήματα από τους πυρόπληκτους". Παραθέτουμε την απάντηση του κ. Παπακωνσταντίνου.

"Για μία ακόμα φορά, η εφημερίδα “Πρώτο Θέμα” διασπείρει ψευδείς και συκοφαντικές ειδήσεις, συνεχίζοντας την προσπάθειά της να παραποιεί την αλήθεια. Η εμμονή της εφημερίδας και του εκδότη Θέμου Αναστασιάδη με τον Υπουργό ΠΕΚΑ είναι προφανής και οι λόγοι αυτής της εμμονής έχουν γίνει πλέον απολύτως κατανοητοί σε όλους.
Σε σημερινό δημοσίευμά της η εφημερίδα αναφέρεται στο Ειδικό Ταμείο Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (ΕΤΑΕΑ), φτάνοντας στο σημείο να χρησιμοποιήσει τον απολύτως παραπλανητικό και συκοφαντικό τίτλο «Πώς ο Παπακωνσταντίνου «έφαγε» τα χρήματα από τους πυρόπληκτους» για τον οποίο ο Υπουργός ΠΕΚΑ επιφυλάσσεται για τα δικαιώματά του σύμφωνα με τον νόμο.
Είναι προφανές πως η εφημερίδα δεν ενδιαφέρεται για την πραγματικότητα. Και αυτό γιατί αν έπραττε το αυτονόητο, ως όφειλε, να ρωτήσει τι ισχύει, θα διαπίστωνε ότι:
-          Τα χρήματα του ΕΤΑΕΑ υπάρχουν σε λογαριασμό στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου και τοκίζονται,
-          Δεν δύνανται να διατεθούν παρά μόνο για τον σκοπό που δόθηκαν από τους δωρητές. Το Νομικό Πρόσωπο ΕΤΑΕΑ καταργήθηκε με τον Νόμο 3895/2010 «Κατάργηση και συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημόσιου τομέα» και ο σχετικός Νόμος προβλέπει ότι «το σύνολο των εισφορών του Ταμείου που καταργήθηκε και τα πάσης φύσεως ταμειακά του υπόλοιπα περιέρχονται στην αρμοδιότητα του Υπουργού Οικονομικών και διατίθενται για την υλοποίηση του σκοπού των εισφορών ή δωρεών που αυτές έχουν δοθεί ή θα δοθούν».
-          Τα ποσά των χρημάτων που εκταμιεύονται για την πληρωμή των εγκεκριμένων προγραμμάτων, εντάσσονταν και εντάσσονται με Υπουργική Απόφαση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, παρόλο που πρόκειται για χρήματα ιδιωτών και όχι κρατικά, με τη λογική της ένταξής τους στον περιφερειακό προγραμματισμό των έργων αλλά και για να αποφευχθεί η πολλαπλή χρηματοδότησή τους από άλλες πηγές χρηματοδότησης
-          Με Απόφαση που εκδόθηκε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, εξαιρέθηκαν ρητά από τις περικοπές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων τα χρήματα του ΕΤΑΕΑ.
-          Επομένως, δεν υπάρχει πλέον κανένα τεχνικό εμπόδιο για την εκταμίευση χρημάτων για την πληρωμή των έργων που ήδη έχουν εγκριθεί από το πρώην Δ.Σ. του ΕΤΑΕΑ.
Με δύο λόγια, η διαδικασία εκταμίευσής τους και απόδοσής τους στους ωφελούμενους υφίσταται, παρά την προσπάθεια κάποιων να παραπλανήσουν τους πολίτες, κάνοντας το άσπρο μαύρο.

Πηγή http://www.gpapak.gr/featured/anakinosi-schetika-me-ena-akoma-sikofantiko-dimosievma-tis-efimeridas-%c2%abproto-thema%c2%bb/
Σχόλιο δικό μας :
Εχουν  περάσει ήδη 4 ολόκληρα χρόνια από τις πυρκαγιές και πάμε για τον 5ο. Οι δωρητές κατέβαλλαν αμέσως τα κονδύλια. Πόσα χρόνια εν τέλει απαιτούνται για να αποδοθούν τα χρήματα στους δικαιούχους κ. Παπακωνσταντίνου από το ελληνικό δημόσιο???? Σε όσες περιπτώσεις ανέλαβαν ιδιώτες δωρητές να αποκαταστήσουν απευθείας κάποιες υποδομές δίχως τη διαμεσολάβηση του ελληνικού δημοσίου, τις ολοκλήρωσαν στην πλειοψηφία τους μέσα στον πρώτο χρόνο. Ποιόν ενδιαφέρει εάν τοκίζονται τα χρήματα???? Οι ζημιές των υποδομών στην Ηλεία έχουν αποκατασταθεί στο σύνολό τους???? Αραγε ο δικαιούχος των τόκων ποιός είναι????

Μόνο 142 από τα 260 εκατ. ευρώ για τους πυρόπληκτους της Ηλείας έχουν αξιοποιηθεί

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Realnews ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος ζητέι την επιστροφή των 37 εκατ. ευρώ που έδωσε για τους πυρόπληκτους της Ηλέιας, με σκοπό τη δημιουργία πτέρυγας Αρκάδων στο νοσοκομέιο της Αθήνας.

Με παρέμβασή του, μέσω επιστολής, στο υποιυργείο Οικονομικών, ο Κ. Αγγελόπουλος ζητεί να μην επιστραφούν σε λογαριαμσό του τα αδιάθετα χρήματα που είχε προσφέρει ως οικονομική βοήθεια στους πυρόπληκτους της Ηλείας, αλλά να διατεθούν απευθείας στο νοσοκονείο ¨Ευαγγελισμός". 
Ωστόσο, εντύπωση προκαλούν τα αντανακλαστικά του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο επιμένει να αγνοεί ότι έχει υπάρξει επίσημο άιτημα από την πλευρά του επιχειρηματία για την αποδέσμευση των χρημάτων της δωρεάς του, αν και η επιστολή έχει αποσταλέι από τις 6 Οκτωβρίου 2011.
Μάλιστα από την ίδια επιστολή αποδεικνύεται ότι ο επιχειρηματίας είχε κάνει ανάλογες κινήσεις με επιστολές του από τον Φεβρουάριο του 2011.

Να υπενθυμίσουμε ότι ύστερα από καταγγελίες του βουλευτή και τομεάρχη Δικαιοσύνης της Ν.Δ. Κωνσταντίνου Τζαβάρα, αποκαλύφθηκε ότι πολλοί επιχειρηματίες, που το 2007 έπσευσαν να βοηθήσουν οικονομικά τους πυρόπληκτους της Ηλέιας μέσω του Ταμείου Εκτάκτων Αναγκών, ζητούσαν πίσω τα χρήματά τους όταν διαπίστωσαν ότι αυτά είχαν "παγώσει" στον κρατικό λογαριασμό επεδνύσεων.
Μάλιστα την οδό της απευθείας δωρεάς χωρίς τη μεσολάβηση του Ταμείου είχαν ακολουθήσει πολλοί φορείς και επιχειρηματίες οι οποίοι λένε ότι ήθελαν η δωρά τους να "πιάσει τόπο" και να διατεθεί με διαφάνεια σε όσους πραγματικά είχαν ανάγκη.
Σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό που έγινε στο "Ταμείο Μολυβιάτη", φαίνεται ότι από τα 260 εκατ. ευρώ που συγκενρτώθηκαν μόνο τα 142 εκατ. ευρώ αξιοποιήθηκαν, την ώρα που οι κάτοικοι της Ηλείας καταγγέλλουν ότι οι δρόμοι που υπέστησαν τις μεγαλύτερες ζημιές από τις φωτιές του 2007, αλλά και οι βασικές υποδομές των πληγεισών περιοχών παραμένουν κατεστραμμένα.
Σύμφωνα με τους μηνυτές θεωρείται "σκανδαλώδης" η μεταφορά των χρημάτων από το "Ταμείο Μολυβιάτη" στο Ταμείο Δημοσίων Επενδύσεων που είχε στόχο να μην ελέγχεται η κίνηση ποσών από το διοικητικό συμβούλιο που θα φέρει την ευθύνη.

Πηγή Realnews
29.10.2011

Γιάννης Μαρίνος : Άν επιστρέψουμε στη δραχμή

 Λόγω ηλικίας έχω ζήσει τον πόλεµο του ’40 και την κατοχή από Γερµανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους, τη µετακατοχική ανέχεια και τον Εµφύλιο. Ετσι, καθώς άκουσα στην τηλεόραση αρχηγό κόµµατος και πολλούς άλλους να δηλώνουν ότι προτιµούν τη φτώχεια της δεκαετίας του ’50 αλλά µε αξιοπρέπεια, θεωρώ χρήσιµο να σας πληροφορήσω εκ πείρας αλλά εντελώς ενδεικτικά τι σηµαίνουν αυτά και κατά πόσον θα είναι ευχάριστα ως περιγράφονται. Προηγουµένως να υπενθυµίσω ότι η Ελλάς τελούσε υπό διεθνή οικονοµικό έλεγχο ακόµη και τη δεκαετία του ’70. Τα ανεξόφλητα αλλεπάλληλα δάνεια και οι 3-4 πτωχεύσεις µας, που επισήµως κηρύξαµε, αυτή την αυστηρή εποπτεία είχαν ως επακόλουθο. Επί πολλά χρόνια µετά τον πόλεµο ζούσαµε ως ζήτουλες εξαρτώµενοι από την αµερικανική βοήθεια και το Σχέδιο Μάρσαλ, η διατροφή µας βασιζόταν στη διανοµή ψωµιού και τροφίµων µε δελτία, τα ελάχιστα ευτελή ρούχα µας διακοσµούσαν µπαλώµατα, οι τσαγκάρηδες συντηρούσαν µε επιδιορθώσεις το µοναδικό συνήθως ζευγάρι παπούτσια που είχαµε, ενώ οι χιλιάδες µανταρίστρες συντηρούσαν µε την τέχνη τους τα ελάχιστα ζευγάρια γυναικείες κάλτσες. Εισαγόµενα είδη ήταν ελάχιστα και για γενική χρήση (π.χ. αυτοκίνητα δηµοσίας χρήσεως, πετρελαιοειδή). Καθώς οι εξαγωγές µας ήταν πάντα πενιχρές και ο τουρισµός ελάχιστος, δεν υπήρχε συνάλλαγµα για εισαγόµενα που δεν παράγονταν στην Ελλάδα. Και φυσικά τα ταξίδια στο εξωτερικό ήταν αδιανόητα, καθώς το σχετικό συνάλλαγµα διδόταν µε το σταγονόµετρο. Τα µικρότερα παιδιά ντύνονταν µε τα αποφόρια των µεγαλύτερων και σχεδόν όλοι µε δωρεές ξένων φιλανθρωπικών οργανισµών. Αυτοκίνητα ΙΧ και µηχανάκια ήταν σχεδόν άγνωστο είδος. Στα σχολεία, µε 80 µαθητές σε κάθε τάξη κάναµε µάθηµα µε το παλτό και τα γάντια, καθώς ούτε καλοριφέρ υπήρχε, τα δε πορτοπαράθυρα έµπαζαν από παντού. Πάντως τα γράµµατα τα µαθαίναµε πολύ καλά και µπαίναµε στο Πανεπιστήµιο χωρίς φροντιστήρια. Ο κινηµατογράφος ήταν η κύρια διασκέδασή µας και κάποια ελάχιστα πάρτι κατ’ οίκον. Τη διατροφή µας εξασφάλιζε όσο µπορούσε η εγχώρια αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή, καθώς οι εισαγωγές ήταν αδύνατες χωρίς συνάλλαγµα. Αυτό θα συµβεί και τώρα αν σταµατήσει ο δανεισµός µας από την τρόικα, ενώ οι αποδοχές των περισσοτέρων θα υποβαθµισθούν σε επίπεδα πλήρους ανέχειας. Οι νεότεροι θα µπορέσουν να κατανοήσουν καλύτερα τι σηµαίνουν όλα αυτά αν συνειδητοποιήσουν ότι τέρµα η βενζίνη για ΙΧ αυτοκίνητα και µόνο µε δελτίο κατ’ εξαίρεση, τέρµα οι φραπεδιές, τα φαστφουντάδικα, τα κινητά τηλέφωνα και γενικά τα ηλεκτρονικά και τα σινιέ ρούχα γυναικών, ανδρών και παιδιών. Φυσικά τα εισαγόµενα καλλυντικά αλλά και τα εκ της αλλοδαπής τρόφιµα και φάρµακα θα µειωθούν µέχρις εξαφανίσεως. Θα ξαναγίνουν άγνωστο είδος και οι ξένοι προπονητές και παίκτες ποδοσφαίρου και µπάσκετ, αφού κανένας δεν θα δέχεται να πληρώνεται σε δραχµές. Θα ξεχάσουµε και πάλι τα τουριστικά ταξίδια µας και δεν θα µπορούν οι φανατικοί φίλαθλοι να συνοδεύουν τις οµάδες τους στο εξωτερικό. Και το σηµαντικότερο: οι τράπεζες θα περιορίσουν στο ελάχιστο τα δάνεια, καθώς θα τους λείπουν οι καταθέσεις µας. Και µόνη µας ελπίδα θα είναι να διατηρηθεί ο τουρισµός προς την Ελλάδα, αν δεν τον παρεµποδίζει κι αυτόν το ηρωικό ΠΑΜΕ και οι αγωνιστικές απεργίες. Και θα γνωρίσουµε και πάλι τη χαρά της υποδοχής των εµβασµάτων από τα ξενιτεµένα παιδιά µας, που ήδη άρχισαν να εγκαταλείπουν την Ελλάδα. Και φυσικά θα εκλιπαρούµε όπως και τώρα τη βοήθεια των ξένων χωρίς αξιοπρέπεια και, το χειρότερο, χωρίς ελπίδα φωτός για το αύριο, αν η βία και το αίµα δεν προλάβουν να µας διαλύσουν ως χώρα. ΥΓ.: Τα εκ πρώτης όψεως ανακουφιστικά που αποφασίστηκαν στις Βρυξέλλες µάλλον θα ενισχύσουν το κίνηµα των «Αγανακτισµένων», που επαγγέλλονται την αξιοπρεπή πτώχευση. 
 
Του Γιάννη Μαρίνου
jmarinos@tovima.gr
Πηγή Το Βήμα
30.10.2011

Εθνική συνενόηση

Τα ψέματα τελείωσαν και όλοι μας γνωρίζουμε πλέον τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια. Οι εταίροι μας έλυσαν το πρόβλημα του χρέους και εμείς πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τις δικές μας δυνάμεις, να πληρώνουμε δηλαδή οι ίδιοι τα έξοδα του κράτους μας. Δεν είναι και εντελώς παράλογο αν το σκεφθεί κανείς από τη δική τους σκοπιά, για να μην τρελαθούμε εντελώς...
Ο πρωθυπουργός δεν πρέπει να έχει την ψευδαίσθηση ότι θα καταφέρει με αυτήν την κυβέρνηση να πετύχει τους στόχους του πλεονάσματος και της ανάπτυξης. Μπορεί να πέτυχε τον στόχο της ελάφρυνσης του χρέους, αλλά ο τρόπος διοίκησής του, η πολιτική κούραση, οι δεσμεύσεις έναντι συντεχνιών και συνδικαλιστικού κράτους, καθώς και η ανεπάρκεια πολλών στελεχών, δεν εμπνέουν καμία εμπιστοσύνη για το αύριο. Είναι εγκληματικό λάθος να πιστέψει πως μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά όπως πριν από έξι μήνες. Αυτή η κυβέρνηση έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και όσο και να καταφέρει να «πουλήσει» την ελάφρυνση του χρέους, θα δυσκολευθεί πολύ να πείσει για όσα δυσάρεστα πρέπει να γίνουν. Και ξέρετε τι είναι το χειρότερο; Αν καθυστερήσει πάλι, ως συνήθως, θα ξαναέλθει η τρόικα τον Δεκέμβριο, θα μας βρει εκτός στόχων, και άντε πάλι από την αρχή
Ο κ. Σαμαράς, από την πλευρά του, είναι προφανές ότι πρέπει να εγκαταλείψει πάλι την περίφημη επαναδιαπραγμάτευση και να μην καλλιεργεί την επικίνδυνη ψευδαίσθηση πως υπάρχει κάποιος άλλος... τρίτος δρόμος. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις τύπου Κίνας ή Βραζιλίας ή Ινδίας. Και αν υπάρξουν, οι χώρες αυτές θα συνεννοηθούν απευθείας με τους μεγάλους της Eυρωπαϊκής Ενωσης.
Σε μια σοβαρή χώρα, οι δύο βασικοί ηγέτες μαζί με μια ομάδα συμβούλων και ανεξάρτητων τεχνοκρατών θα έπρεπε να κλειδωθούν σε ένα δωμάτιο και να μη βγουν αν δεν συμφωνήσουν στο πώς θα πάμε άμεσα σε πρωτογενές πλεόνασμα και στην επανεκκίνηση της οικονομίας, για να ξαναγίνει αυτή η χώρα υπερήφανη και κυρίαρχη. Δεν είναι πολύ δύσκολο να συμφωνήσουν και το ξέρουν.
Ο κ. Παπανδρέου αντιλαμβάνεται προφανώς ότι, εδώ που βρίσκεται, μεγαλύτερη σημασία έχει η υστεροφημία του από την προοπτική μιας επανεκλογής του. Καλό θα ήταν να μην ψάχνει συνωμοσίες και Βρούτους αυτή την ώρα. Ο μεγαλύτερος εχθρός του, που τον οδήγησε μαζί με τη χώρα στο αδιέξοδο, ήταν ο εαυτός του: η αναποφασιστικότητα των πρώτων μηνών, η παντελής έλλειψη καθαρής δομής διοίκησης, η πανσπερμία συμβούλων ανά τον πλανήτη, η εμμονή σε αποτυχημένους και επικίνδυνους υπουργούς, η συνεχής ταλάντευση ανάμεσα στο νεωτερικό και το πολύ παλαιό ΠΑΣΟΚ. Το ήσυχο πείσμα του αναγνωρίζεται βεβαίως, αλλά τα υπόλοιπα συστατικά ηγεσίας δεν συνάδουν με τις περιστάσεις της χώρας.
Και ο κ. Σαμαράς θα πρέπει να αντιληφθεί ότι, αν η χώρα χάσει την τελευταία της ευκαιρία, κανείς δεν θα κερδίσει παρά μόνον όσοι επενδύουν στην Ελλάδα της δραχμής και της μιζέριας. Ούτε ο ίδιος με τις καταβολές του ούτε η μεγάλη, φιλοευρωπαϊκή, κεντροδεξιά παράταξη της οποίας ηγείται.
Ας κλειδωθούν λοιπόν στο δωμάτιο της εθνικής συνεννόησης αύριο το πρωί οι κ. Παπανδρέου και Σαμαράς, ας κλείσουν τα αυτιά τους στις Σειρήνες των λαϊκιστών και των ανεγκέφαλων κομματικών Ταλιμπάν, για να νιώσει επιτέλους αυτός ο τόπος ότι έχει ώριμη εθνική ηγεσία. Σκεφθείτε το μήνυμα που θα έδιναν οι δυο τους αν πήγαιναν μαζί στο μακρινό Καστελλόριζο και έκαναν κοινές δηλώσεις. Δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν πόσο ανάγκη έχει ο τόπος να νιώσει αυτό που ένιωσε τον Οκτώβριο του 1940, όταν από τον κυβερνήτη Μεταξά μέχρι τον Ζαχαριάδη η Ελλάδα έγινε μια μεγάλη, ισχυρή γροθιά. Η Ιστορία θα είναι πολύ σκληρή μαζί τους αν δεν καταφέρουν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων· και ως γνωστόν, η Ιστορία αδιαφορεί για το ποιος έφταιγε ή ποιος μίλησε άσχημα για τον άλλον. Ρωτάει η Ιστορία, έτσι απλά: «Ποιος χρεοκόπησε την Ελλάδα; Ποιος την πήγε στη δραχμή;».

Του Αλέξη Παπαχελά
29.10.2011

Ο Τσίπρας "επενδύει" στον Μίκη

Περίοδο εντατικών διεργασιών σύγκλισης µε δυνάµεις του «σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ» διανύει η Κουµουνδούρου, στο πλαίσιο της αγωνιώδους προσπάθειας που καταβάλλει για τη συγκρότηση ενός «νέου συνασπισµού εξουσίας» αντιµνηµονιακής και αντινεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης, ο οποίος θα εκτείνεται από τον σοσιαλιστικό χώρο και τη «ριζοσπαστική Αριστερά» ως και τις προοδευτικές-πατριωτικές δυνάµεις, έχοντας ορίζοντα εκλογικό αλλά και µετεκλογικό. Η κινητικότητα που καταγράφεται είναι έντονη, καθώς πυκνώνουν οι επαφές µε στελέχη και δυνάµεις που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, στην προσπάθεια να διερευνηθούν τα περιθώρια µιας ευρείας πολιτικής και εκλογικής συνεργασίας. Η Κουµουνδούρου διατηρεί δίαυλο επικοινωνίας και µε τη «Σπίθα» του κ. Μ. Θεοδωράκη.

Οι επιτελείς της Κουµουνδούρου δεν σπεύδουν να χαρούν για τα αποτελέσµατα του πρώτου κύκλου συζητήσεων που έχει ολοκληρωθεί, διατηρώντας προσεκτική στάση, αλλά εκφράζουν την αισιοδοξία τους ότι «η επιµονή µας στην αναγκαιότητα συγκρότησης αυτού του “µετώπου” θα αγκαλιαστεί από ευρύτερες δυνάµεις για τη διαµόρφωση ενός νέου πόλου εξουσίας µε εναλλακτική πρόταση σε αντιµνηµονιακή και αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση». Στο πλαίσιο αυτό η παρουσία του διαγραφέντος από την ΚΟ του ΠαΣΟΚ, ανεξάρτητου βουλευτή κ. Π. Κουρουµπλή στην οµιλία του κ. Αλ. Τσίπρα στο Αγρίνιο, πρωτεύουσα της εκλογικής του περιφέρειας, ήταν ένα γεγονός που εξελήφθη ως «ένδειξη του καλού κλίµατος ανάµεσά τους». Ο ίδιος εµφανίζεται θετικός σε µια προοπτική συνάντησης ευρύτερων αντιµνηµονιακών δυνάµεων, ενώ ήδη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη µια πολιτική πρωτοβουλία προερχοµένων από το ΠΑΣΟΚ για κοινό βηµατισµό µε τις δυνάµεις της «Κεντροαριστεράς», στην οποία εκτός του ΣΥΡΙΖΑ εντάσσουν και τη ∆ηµοκρατική Αριστερά του κ. Φ. Κουβέλη, αν και η τελευταία έχει τηρήσει αρνητική στάση ως προς τις ενωτικές εκκλήσεις του κ. Τσίπρα. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας αυτής, όπως ο ίδιος δήλωσε στο Βήµα online, την προσεχή Τετάρτη προγραµµατίζεται συνάντηση στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ για τη συγκρότηση πολιτικής κίνησης. Στις συζητήσεις αυτές λαµβάνουν µέρος, µεταξύ άλλων, και ο κ. Ν. Κοτζιάς, πρώην στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού, ο οποίος φέρεται να διατηρεί παράλληλα διαύλους επικοινωνίας µε τον ΣΥΡΙΖΑ. Κρίσιµος παράγοντας στο πεδίο των διεργασιών στον ευρύτερο αριστερό και προοδευτικό χώρο αναδεικνύεται ο κ. Μ. Θεοδωράκης και η «Σπίθα», η οποία δεν αποκλείει τη συµµετοχή της στις εκλογές υπό προϋποθέσεις. Στην κατεύθυνση αυτή είναι µεγάλο το ενδιαφέρον που επιδεικνύει η Κουµουνδούρου ως προς τη στάση που θα τηρήσει, τελικώς, ο διάσηµος µουσικοσυνθέτης, ο οποίος ωστόσο εµφανίζεται προβληµατισµένος και µάλλον καχύποπτος έναντι των κοµµάτων της Αριστεράς. «Κανείς δεν µπορεί να αρνηθεί στο ΚΚΕ και στον ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωµα να πιστεύουν ότι µπορεί να γίνει το καθένα ξεχωριστά πόλος συσπείρωσης των αγανακτισµένων Ελλήνων. Με το βλέµµα στις εκλογές, ελπίζουν ότι θα βελτιώσουν τα ποσοστά τους» γράφει σε πρόσφατο κείµενό του υπό τον ενδεικτικό τίτλο «Κρίµα…»!

Το ερώτηµα που θέτει ο κ. Θεοδωράκης είναι πώς τα δύο αυτά κόµµατα «θα µπορέσουν να αναµετρηθούν µε το ισχύον σύστηµα εξουσίας έχοντας το καθένα ξεχωριστά ακόµη-ακόµη και 20% των ψήφων και σε τι θα βοηθήσει η αυξηµένη τους παρουσία µέσα σε µια Βουλή και ένα σύστηµα που θα κυριαρχείται από µια εξουσία υποδουλωµένη, όπως γίνεται σήµερα, σε ξένες δυνάµεις». Για τον ίδιο «το πιο πι θανό είναι ότι εκείνοι θα στηλιτεύουν µε λόγια µέσα στη Βουλή την όποια κυβέρνηση, ενώ αυτή θα εξακολουθήσει να πειθαρχεί στους ξένους και να µας οδηγεί όλο και πιο βαθιά, όχι απλώς µε λόγια αλλά µε έργα, έχοντας απέναντί της έναν λαό διασπασµένο και γι’ αυτό ουσιαστικά εξουδετερωµένο».

Για τον κ. Θεοδωράκη «το µοναδικό όπλο είναι ο ενωµένος Λαός κι εµείς ασχολούµαστε αποκλειστικά και µόνο µε το κοµµατικό µας συµφέρον αδιαφορώντας αν µε τον τρόπο αυτόν γινόµαστε εξ αντικειµένου οι καλύτεροι φίλοι και συνεργοί των εξουσιαστών µας, µε αποτέλεσµα να καταντήσουµε να δεχόµαστε τα συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες τους για το θεάρεστο έργο µας, τη διάσπαση του µετώπου του λαού. Κρίµα...» επισηµαίνει στο άρθρο του.

Η άποψή του είναι ότι επιβάλλεται η συγκρότηση ενός «εθνικού παλλαϊκού µετώπου αντίστασης και σωτηρίας» και στην κατεύθυνση αυτή θα κρίνει και τη στάση των κοµµάτων της Αριστεράς. Προσφάτως σε συνέντευξή του στην «Αυγή» δεν δίστασε να απευθύνει παραινέσεις «να εγκαταλείψει (σ.σ.: η Αριστερά) τα εξαπτέρυγα και να οδηγήσει τους οπαδούς της στην καρδιά της νέας παλλαϊκής αντίστασης». Ενώ όσον αφορά τις εκλογές ξεκαθάρισε ότι το θέµα αυτό το αντιµετωπίζει υπό έναν όρο: «Οτι θα νικήσουµε (…), όµως για να νικήσουµε προϋπόθεση είναι η δηµιουργία ενός πλειοψηφικού Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου».

Με δεδοµένη την άρνηση του ΚΚΕ να συµµετάσχει στο όποιο εγχείρηµα συγκρότησης κάποιου «Μετώπου» – υπενθυµίζεται εξάλλου ότι ο Περισσός έχει επικρίνει τη «Σπίθα» – το ερώτηµα που µένει να απαντηθεί είναι αν ο κ. Θεοδωράκης είναι διατεθειµένος να συµπράξει στο «µετωπικό» εγχείρηµα που επιδιώκεται από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση η Κουµουνδούρου δεν κρύβει το µεγάλο ενδιαφέρον της ως προς τη συνάντηση µε τη «Σπίθα» του κ. Θεοδωράκη. Ετσι υπάρχει ένας σταθερός δίαυλος επικοινωνίας, στο πλαίσιο του οποίου υπήρξε και η συνυπογραφή του µουσικοσυνθέτη κάτω από το κείµενο-έκκληση για αντιµνηµονιακό µέτωπο των 13 αντιστασιακών, µεταξύ των οποίων οι κκ. Μ. Γλέζος, Τ. Μπενάς, Β. Βαρδινογιάννης , Ευτ. Μπιτσάκης, οι κυρίες Μαρία Καραγιώργη, Ελένη Μπενά, Βούλα ∆αµιανάκου κ.ά.
Σε τροχιά σύγκλισης µε Σακοράφα και ∆ηµαρά
Επαφές με το «Αρμα Πολιτών», την «Κοινωνική Αριστερά» και τον «Νέο Αγωνιστή»
Η Κουµουνδούρου διατηρεί, εκτός του κ. Π. Κουρουµπλή, επαφές και µε άλλους ανεξάρτητους βουλευτές διαγραφέντες από το ΠαΣΟΚ, όπως η κυρία Σοφία Σακοράφα , ο κ. Ι. ∆ηµαράς, αλλά και ο κ. Β. Οικονόµου, αν και µετά τη διάσπαση του Αρµατος Πολιτών που δηµιουργήθηκε από κοινού µε τον κ. ∆ηµαρά και τη δηµιουργία των «Ελευθέρων Πολιτών» φαίνεται να διανοίγονται διαφορετικές πορείες, αφού σύµφωνα µε πληροφορίες ο κ. Οικονόµου διατηρεί πιο θερµές επαφές µε τη ∆ηµοκρατική Αριστερά. Με τον κ. ∆ηµαρά φαίνεται ότι το πολύ καλό κλίµα που υπήρχε εξαρχής παραµένει τέτοιο, ενώ ιδιαίτερη είναι η σηµασία που προσδίδεται από την Κουµουνδούρου και στην περίπτωση της κυρίας Σακοράφα, µε την οποία συναντήθηκε ο κ. Τσίπρας προ ηµερών και, όπως δηλώθηκε, υπήρξε «ταύτιση απόψεων στην ανάγκη ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της µέσω της δηµιουργίας ενός ευρύτερου ενωτικού µετώπου αντιµνηµονιακών και αντινεοφιλελεύθερων δυνάµεων».

Συνάντηση είχε ο κ. Τσίπρας προσφάτως και µε αντιπροσωπεία της «Κοινωνικής Αριστεράς», αποτελούµενη από τα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ κκ. Αντ. Κοτσακά, Γ. Ραυτόπουλο, Σπ. Κώτσια και Ι. Γκόβα, ενώ προ ηµερών συναντήθηκαν και αντιπροσωπείες του ΣΥΡΙΖΑ και του προερχόµενου από το ΠΑΣΟΚ «Νέου Αγωνιστή» υπό τους κκ. Β. Ασηµακόπουλο, Ι. Χατζηαντωνίου και την κυρία Νίνα Κασιµάτη . Επίσης, σταθερές παραµένουν οι επαφές του ΣΥΡΙΖΑ µε τον κ. Αλ. Μητρόπουλο, ενώ ιδιαίτερη σηµασία προσδίδεται και στην επικοινωνία που διατηρείται σε «θετικό κλίµα», όπως λένε στην Κουµουνδούρου, µε συνδικαλιστές του ΠαΣΟΚ που αυτονοµούνται από το κόµµα τους. Συναντήσεις εξάλλου υπήρξαν και µε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως και µε τους Οικολόγους Πράσινους, αν και οι τελευταίοι φαίνεται µάλλον να προσανατολίζονται προς την κεντρική «γραµµή» των ευρωπαίων «Πρασίνων» για αυτόνοµες καθόδους στις εκλογές. Επαφές επιχειρούνται και µε αποχωρήσαντες από τον ΣΥΝ, όπως ο κ. ∆. Γιατζόγλου , πρώην στέλεχος της ΑΕΚΑ του κ. Ν. Μπίστη, µε τον οποίο είχε διαφωνήσει όταν συνεργάστηκε µε το ΠΑΣΟΚ την περίοδο Σηµίτη. Πάντως ο κ. Μπίστης, σύµφωνα µε πληροφορίες, συνοµιλεί µε την πλευρά του κ. Κουβέλη, όπως επίσης και ο πρώην βουλευτής του ενιαίου ΣΥΝ – και κατήγορος στο Ειδικό ∆ικαστήριο για τον Ανδρέα Παπανδρέου µαζί µε τον κ. Ν. Κωνσταντόπουλο – κ. Ν. Γαλανός.

Πηγή ΒΗΜΑ
30.10.2011

Πώς στήθηκε το μεγάλο κόλπο με την Proton Bank

Τα τελευταία χρόνια το όνομα Λαυρεντιάδης είχε εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς της επιχειρηματικής ζωής του τόπου. Αλλοτε αναφερόταν ως το υπόδειγμα μίας επιτυχούς επιχειρηματικής πορείας, άλλοτε τροφοδοτούσε χρηματιστηριακές προσδοκίες, τις περισσότερες ωστόσο φορές προκαλούσε ερωτηματικά με το μέγεθος της αξίας των κινήσεών του και το περίπλοκο της σκακιέρας την οποία έστησε στον επιχειρηματικό στίβο.

Παρά τις γκρίνιες των μικρομετόχων, που έσπευσαν να βάλουν τα χρήματά τους στις διάφορες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, χρήματα τα οποία έβλεπαν σε σύντομο χρονικό διάστημα να εξανεμίζονται, ένα ολόκληρο σύστημα δημοσίων σχέσεων και διαφημιστικής δαπάνης εξακολουθούσε να διατηρεί τον Λαυρεντιάδη στο πάνθεον των success stories.

Σε αυτό συνέβαλλαν οι κατά καιρούς γενναιόδωρες χορηγίες του σε πολιτιστικά δρώμενα, η ανελλιπής παρουσία του στα κοσμικά προσκήνια, οι σχέσεις του με όλο το πολιτικό φάσμα και ασφαλώς η ανακήρυξή του από το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο ως «επιχειρηματία της χρονιάς».

Ολα αυτά, ώσπου ο Λαυρεντιάδης ξέφυγε από το πλαίσιο της βιομηχανικής δραστηριότητας για να γίνει τραπεζίτης σε μία μικρή και ασήμαντη ως εκείνη τη χρονιά τράπεζα, την Proton Bank. Η εποπτική Αρχή, δηλαδή η Τράπεζα της Ελλάδος, εξ αρχής δεν είδε με καλό μάτι τούτη την κίνηση. Εξ αυτού του λόγου χρειάστηκε περίπου δέκα μήνες για να εκδώσει τη σχετική άδεια, χωρίς ωστόσο να τη βγάζει ποτέ την τράπεζα από το μικροσκόπιό της.

Βεβαίως, χρειάστηκε να περάσει αρκετός χρόνος, να παρατηρηθούν διαδοχικές αλλαγές στη διοικητική δομή της, να προξενήσουν εντύπωση οι ροές των δανείων και τα ανοίγματα που παρουσίαζε, ώσπου να ασχοληθεί μαζί της η Αρχή για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος και να βγάλει στην επιφάνεια όσα έβγαλε.

Και δεν είναι μόνο τα 51 εκατομμύρια, για τα οποία η κεντρική τράπεζα παρακολούθησε την πορεία τους (από την Proton σε διάφορα funds και από εκεί σε άλλες εταιρείες συμφερόντων Λαυρεντιάδη και στο τέλος σε καταθετικό λογαριασμό τρίτης τράπεζας, «από όπου έφευγαν με βαλιτσάκια», κατά την έκφραση στελέχους της ΤτΕ). Είναι και το ποσό των 722 εκατ. ευρώ των επισφαλών δανείων της Proton, το 90% των οποίων κατευθύνθηκε προς εταιρείες του Λαυρεντιάδη.

Βεβαίως η υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, η οποία άσκησε ήδη δίωξη για υπεξαίρεση, απάτη και ξέπλυμα χρήματος, αν και η επιστροφή των 51 εκατομμυρίων διαγράφει την πρώτη κατηγορία, σύμφωνα με τον νόμο. Ηδη, πολλοί στην αγορά παρομοιάζουν την υπόθεση Λαυρεντιάδη με την πολύκροτη υπόθεση Κοσκωτά, αν και στην τελευταία το αντικείμενό της ήταν πολύ μικρότερο σε αξία.

ΑΥΓΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ 
Ο Λαυρεντιάδης βάλθηκε από πολύ ενωρίς, σε ηλικία 35 ετών, να δημιουργήσει ένα νέο επιχειρηματικό τζάκι. Στην αρχή έδειχνε να τα καταφέρνει όσο έπαιζε μπάλα στο γήπεδό του, δηλαδή στη βιομηχανία. Οταν όμως επεκτάθηκε στις εκδόσεις και κυρίως στις τράπεζες, η σούπα χάλασε για να καταλήξει όπως κατέληξε και να οδηγηθεί στην απόφαση να μετοικήσει μόνιμα στο Λονδίνο, αφού προηγουμένως φρόντισε κάτω από τη μύτη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς να μεταβιβάσει σε fund συμφερόντων ή επιρροής του τις περισσότερες εταιρείες του, χωρίς ωστόσο να απεμπλακεί ποτέ από αυτές.

«Επικοινωνιακά ήταν λάθος του να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να πωλήσει τις συμμετοχές του χωρίς στην ουσία να απεμπλακεί. Αυτό το πισωγύρισμα έκανε κακό στο προφίλ του, το οποίο είχε ήδη τρωθεί από την κατρακύλα της μετοχής της Alapis. Στο peak η κεφαλαιοποίηση της εταιρείας ήταν 1,3 δισ. ευρώ και σήμερα μόλις 2,45 εκατ. ευρώ. Πρόλαβε μέσα σε λίγο διάστημα να χάσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών», περιγράφουν άνθρωποι που ήταν κοντά του στην «αποκαθήλωση».
Την περίοδο 2003-2009 ο Λαυρεντιάδης κατάφερε να γιγαντώσει τις εταιρείες του και να προσδώσει αξία στους μετόχους που τον ακολουθούσαν.

Υπήρχαν βεβαίως και οι αντίθετες ψύχραιμες φωνές που υποστήριζαν ότι είναι «μετρ για την τσέπη του, αφού τα κέρδη ανά μετοχή των εταιρειών του έβαιναν μειούμενα λόγω της πληθώρας των τίτλων που εξέδιδε έπειτα από τεράστιες αυξήσεις κεφαλαίου, αλλά και γιατί ποτέ δεν μπορούσες να συγκρίνεις έναν ισολογισμό μίας χρήσης με έναν προηγούμενο, αφού πάντα τα μεγέθη ήταν ανόμοια λόγω των πολλών εξαγορών και συγχωνεύσεων στις οποίες προχωρούσε στο ενδιάμεσο». Αλλά, ως συνήθως, τέτοιες φωνές πνίγονται μέσα στον ορυμαγδό των επαίνων και των επιπόλαιων ή στοχευμένων δημοσιευμάτων.

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Η ΕΚ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΝΕΟΧΗΜΙΚΗ
Ο Λαυρεντιάδης απασχόλησε για πρώτη φορά το ευρύ επενδυτικό κοινό τον Μάρτιο του 2003, όταν πέρασε τις πύλες της Σοφοκλέους η εκ κληρονομίας Νεοχημική. Η εταιρεία, με έδρα το Αιγάλεω, ανήκε στην οικογένειά του και ο επιχειρηματίας είχε αναλάβει τις τύχες της όταν ήταν μόλις 18 ετών, ύστερα από τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα του. Η Νεοχημική, όμως, που έως τότε παρήγε φασόν απορρυπαντικά για μεγάλους διεθνείς οίκους, είναι αλήθεια ότι αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα. Το 2005 πακέτα μετοχών της εταιρείας άρχισαν να μεταβιβάζονται σε ξένους θεσμικούς.

Η συνεργασία του με τον χρηματιστή κ. Μ. Βάρσο άρχισε να αποδίδει καρπούς. Οι διψήφιοι ρυθμοί ανάπτυξης της εταιρείας και οι εξασφαλισμένες δουλειές από πολυεθνικές χημικές βιομηχανίες έδιναν το απαραίτητο growth story, που πούλησε πολύ καλά ο κ. Βάρσος στους ξένους επενδυτικούς οίκους. Ηταν περίεργο φαινόμενο για τα δεδομένα της εποχής ξένοι θεσμικοί να τοποθετούνται σε εταιρείες μικρής κεφαλαιοποίησης.

Μάλιστα, τις συναλλαγές είχε ψάξει και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να καταλήξει ότι όντως οι αγοραστές είναι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι. Η Νεοχημική πωλήθηκε το 2008 στο Carlyle Group προς 19 ευρώ ανά μετοχή, όταν η τιμή εισαγωγής της ήταν 1,39 ευρώ. Το αμερικανικό fund ξόδεψε πάνω από 700 εκατ. ευρώ για να αποκτήσει την πλειονότητα των μετοχών της Νεοχημικής.

Ο Λαυρεντιάδης πώλησε στην ανώτατη τιμή την εταιρεία του και εισέπραξε σε προσωπικό επίπεδο περίπου 130 εκατ. ευρώ. Η επαναγορά της Νεοχημικής έπειτα από δύο χρόνια, ύστερα από δικαστικό αγώνα που είχε ξεκινήσει η Carlyle, έδωσε τροφή στα σενάρια ότι ο ισολογισμός ήταν «μαγειρεμένος». Ο ίδιος υποστήριξε ότι επαναγόρασε την εταιρεία για συναισθηματικούς λόγους και απέδωσε την κακή πορεία της στο μάνατζμεντ των Αμερικανών. Ωστόσο, πολλοί είναι εκείνοι που σήμερα λένε ότι από αυτή την ιστορία έχασαν μυθώδη ποσά.

ΤΟ ΕΥΡΗΜΑ ΤΗΣ ALAPIS
Στο τέλος του 2006 δημιούργησε την Alapis με τη συγχώνευση τεσσάρων εταιρειών (Veterin, ΕΒΙΚ, Lamda Detergent και Εlpharma). Μέσα σε τέσσερα χρόνια και ύστερα από 19 εξαγορές, μεταξύ αυτών και της Γερολυμάτος, η Alapis έγινε η μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία στη χώρα μας, αλλά με σοβαρά προβλήματα ρευστότητας.

Σήμερα, η Alapis βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού, καθώς με βάση την εξαμηνιαία λογιστική κατάσταση που έχει δημοσιεύσει, αντιμετωπίζει πλέον τεράστιο πρόβλημα διαχείρισης των χρεών της. Το σύνολο των υποχρεώσεων στο εξάμηνο ανερχόταν σε 1,1 δισ. ευρώ, οι βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις σε 810,6 εκατ. ευρώ και τα ταμειακά διαθέσιμα σε 83.333 ευρώ από 210.000 ευρώ που ήταν στο σύνολο του 2010.

Ωστόσο, στην υποσημείωση του ορκωτού ελεγκτή αναφέρεται ότι από τις δανειακές υποχρεώσεις 810,6 εκατ. ευρώ, η εταιρεία βρίσκεται σε διαδικασία διαπραγμάτευσης με τις τράπεζες συνολικού ποσού 735 εκατ. ευρώ, πράγμα όμως που είναι αμφίβολο εάν τελεσφορήσει. Ηδη, σύμφωνα με τραπεζικούς κύκλους, το θέμα δείχνει να σκαλώνει. Οσοι επένδυσαν στην εταιρεία βλέπουν να έχουν χάσει τα χρήματά τους, αφού η τιμή της μετοχής της είναι μόλις 5 λεπτά του ευρώ! Στον όμιλο απασχολούνται 1.472 άτομα, που ανησυχούν για το μέλλον τους, καθώς ξεκίνησαν απολύσεις και μειώσεις αποδοχών.

ΚΤΙΖΟΝΤΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ
Η επιτυχημένη στην αρχή επιχειρηματική πορεία του και τα πολλά λεφτά άνοιξαν δρόμους στον νεαρό επιχειρηματία. Φίλα προσκείμενος στη Νέα Δημοκρατία, σήκωνε το τηλέφωνο και μιλούσε με όλους τους τότε υπουργούς. Αριστες σχέσεις φρόντιζε να έχει όμως και με στελέχη του ΠαΣοΚ και με την Αριστερά. Μάλιστα, έκανε εντύπωση η παρουσία του σε μία εκδήλωση που είχε διοργανώσει ο μακαρίτης Λεωνίδας Κύρκος, ενώ παράλληλα του ήρθε πολύ βολική η ανακήρυξή του ως επιχειρηματία της χρονιάς το 2006 από το ΕΒΕΑ, με μία πρόχειρη, είναι αλήθεια, επιχειρηματολογία. (σ.σ. Είναι πολλοί εκείνοι που υποστηρίζουν πλέον ότι αυτού του είδους οι διακρίσεις πρέπει να τεθούν σε νέα βάση για να μην εκθέτουν τους διοργανωτές).

Κάπως έτσι άρχισε να στήνεται και ένα κοινωνικό στάτους. Η φρουρά του άρχισε να αυξάνεται και όπου πήγαινε η αυτοκινητοπομπή που τον συνόδευε δημιουργούσε μποτιλιάρισμα. Εκανε κουμπαριά με τον τέως πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ, τον οποίο και διόρισε πρόεδρο του ΔΣ στην Proton Βank, προξενώντας τεράστια εντύπωση και δημιουργώντας πλήθος σεναρίων. Εγινε μανιώδης συλλέκτης έργων και ήταν χορηγός σε αρκετές εκδηλώσεις της Τέχνης και των Γραμμάτων που ελάμβαναν χώρα στο Μουσείο Μπενάκη, στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στο Μέγαρο Μουσικής κ.ά. Παράλληλα βοηθούσε με σημαντικά ποσά φιλανθρωπικά ιδρύματα και την Εκκλησία.

Τη θέση της «μικρής» Merit ως συμβούλου στα επιχειρηματικά του σχέδια πήραν η Deutsche Βank, η RΒS και οι ελληνικές Alpha και Πειραιώς. Στις αρχές του 2010 χρηματοδότησε την Εδρα Μελετών Ν.Α. Ευρώπης Λαυρέντη Λαυρεντιάδη στο Τhink Τank Center for Strategic and Ιnternational Studies στην Ουάσινγκτον και έγινε προνομιακός συνομιλητής ανθρώπων που κινούν τα νήματα σε όλα τα πλάτη και μήκη της Γης.

ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
Στην αρχή αθόρυβα αλλά στην πορεία με εκκωφαντικές κινήσεις ο Λαυρεντιάδης επεκτάθηκε μαζί με τον κ. Π. Κυριακίδη στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Οι εκδοτικές δραστηριότητες του κ. Κυριακίδη εμφανίζονται να είναι αυτόνομες, πέρα από τις δουλειές του Λαυρεντιάδη. Για αυτό και ο ίδιος ο κ. Κυριακίδης έσπευσε να διευκρινίσει στο ΧΑ όταν η εταιρεία ΝΕΠ Εκδόσεις απέκτησε το 12,53% του Πήγασου («Εθνος», «Ημερησία» κ.ά.) και το 10,14% της Χ. Κ. Τεγόπουλος («Ελευθεροτυπία») ότι είναι ο βασικός μέτοχος της ΝΕΠ.

Οπως και να έχει, οι επενδύσεις στα ΜΜΕ είχαν χαρακτηριστεί από πολλούς «τουλάχιστον αλλοπρόσαλλες». Εξαγοράστηκαν εφημερίδες και κανάλια ζημιογόνα - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - σε έναν κλάδο που και προ κρίσης κλυδωνιζόταν. Ολα έδειχναν ότι οι δύο επιχειρηματίες επεδίωκαν «ασυλία» από τα ΜΜΕ. Οι ίδιοι έλεγαν ότι διαμορφώνουν ένα χαρτοφυλάκιο συμμετοχών το οποίο υπό την ομπρέλα της ΝΕΠ θα έμπαινε στο Χρηματιστήριο.

Σήμερα ο όμιλος ΝΕΠ, εκτός από το 12,53% του Πήγασου και το 10,14% της Χ. Κ. Τεγόπουλος, ελέγχει μεταξύ άλλων το 10% στον ΣΚΑΪ FΜ, το 10% του Red FΜ, το 50% του περιοδικού «Επίκαιρα» (το άλλο 50% το κατέχουν οι Εκδόσεις Λιβάνη) και το 26,66% της εκδοτικής εταιρείας του κ. Γ. Κύρτσου. Επίσης, με 100% ελέγχει τον ραδιοσταθμό Flash, τους τηλεοπτικούς σταθμούς Κανάλι 10 και Sport ΤV, την αγγλόφωνη εφημερίδα και το portal «Αthens Νews» και τις εφημερίδες «Εspresso», «Χώρα», «Ισοτιμία», «Score» και την εταιρεία Daily Ρress (περιοδικός Τύπος).

Με την εμπλοκή του Λαυρεντιάδη στο ποδόσφαιρο τα πράγματα ήταν πιο απλά. Τον Νοέμβριο του 2009 έναντι 25 εκατ. ευρώ απέκτησε το 9,9% της ΠΑΕ Ολυμπιακός, το 50% της Καραϊσκάκης ΑΕ που εκμεταλλεύεται το γήπεδο του Ολυμπιακού και το 10% της Θρύλος ΑΕ.

Οι περισσότερες εξ αυτών των συμμετοχών εξακολουθούν να καταγράφουν ζημιές, χωρίς ωστόσο τούτο να σημαίνει ότι η προσωπική περιουσία που απεκόμισε ο επιχειρηματίας υφίσταται τις συνέπειες. Τις συνέπειες όλης αυτής της διαδρομής υφίσταται το κράτος, μέσα από τη διάσωση της Proton Bank, οι χιλιάδες μικρομέτοχοι που έχασαν τα χρήματά τους και ασφαλώς οι εργαζόμενοι των εταιρειών που βλέπουν το μέλλον τους αβέβαιο, αν όχι μαύρο.

ΖΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑ
«Ο Λαυρεντιάδης ζάλιζε το χρήμα, προτού αυτό καταλήξει στην τσέπη του!». Με αυτή ακριβώς τη φράση περιέγραψε στο «Κέρδος» τραπεζίτης που είναι σε θέση να γνωρίζει πολύ καλά τα της Proton Bank. Εταιρείες-σφραγίδες που δανειοδοτήθηκαν με την ίδρυσή τους, μεταφορές κεφαλαίων δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και δύο υπό εκκαθάριση εταιρείες, οι οποίες αποτέλεσαν τους τελικούς αποδέκτες ύποπτων διαδρομών χρήματος.

Το πόρισμα άλλωστε του προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Π. Νικολούδη, που διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών για να σταθεί η αφορμή για την ποινική δίωξη και η αρχή για την επιστροφή των 51 εκατ. ευρώ στην Proton, φέρνει στο φως νέα στοιχεία για το πώς έσπασε και πούλησε δραστηριότητες που ανήκαν στον όμιλο Alapis ο Λαυρεντιάδης. Και επίσης τα ποσά με τα οποία δανειοδοτήθηκαν οι νέες εταιρείες.

Οτι δηλαδή ο βασικός μέτοχος και πρόεδρος της Proton Bank έως την 31η Ιανουαρίου 2011 χρησιμοποίησε την Τράπεζα για να συγκεντρώσει καταθέσεις, προσφέροντας δελεαστικά επιτόκια, ώστε εν συνεχεία να δανειοδοτήσει επιχειρήσεις που είτε ανήκαν στον ίδιο, είτε είχαν ήδη πουληθεί, αλλά συνέχιζαν να βρίσκονται στη σφαίρα των συμφερόντων του. Το πόρισμα παραθέτει στοιχεία για τη δανειοδότηση - ύψους 51 εκατ. ευρώ από την Proton Bank - των εταιρειών Alapis ΑΒΕΕ, Εlfe, Αcolab, ΜΑΚ ΑΕ, Εξέλιξη ΑΕ, Εscado Ιnvestments LΤD, Μπαλλής Ηome Car ΑΕ και Ρrovet ΑΕ.
Από τις παραπάνω εταιρείες, η προσοχή της αγοράς πέφτει στις Acolab, MAK AE, Εξέλιξη ΑΕ και Escado Investments LTD.

Πρόκειται για άγνωστες εταιρείες στο επενδυτικό κοινό, που όπως αποκαλύπτει το πόρισμα συστάθηκαν το τελευταίο τρίμηνο του 2010 ή αγόρασαν, την ίδια περίοδο, δραστηριότητες της Alapis.
Κάποια εξ αυτών, μάλιστα, η ΜΑΚ ΑΕ, χαρακτηρίζεται εταιρεία-σφραγίδα γιατί δεν διαθέτει δικές της παραγωγικές εγκαταστάσεις και χρησιμοποιεί ακόμη και το λογιστήριο και τις υπόλοιπες υποδομές της Alapis από την οποία πρόκειται να αγοράσει κλάδο δραστηριότητας!

Τόσο η ΜΑΚ όσο και η Εξέλιξη ΑΕ και η Acolab δανειοδοτήθηκαν από την Proton το τελευταίο τρίμηνο του 2010 με σημαντικά ποσά (άνω των 69 εκατ. ευρώ) και ενώ εκκρεμούσε η απόσχιση ή η ολοκλήρωση της πώλησης δραστηριοτήτων, η λήψη των απαραίτητων εγκρίσεων από τον ΕΟΦ και φαινόταν ότι τα μοναδικά τους έσοδα θα προέρχονταν από τους εισφερόμενους ή αγοραζόμενους κλάδους της Alapis.

Το πόρισμα αναφέρει ότι μέρος των δανείων που χορήγησε η Proton στις επιχειρήσεις Αlapis ΑΒΕΕ, Εlfe, Αcolab, ΜΑΚ ΑΕ, Εξέλιξη ΑΕ, Εscado Ιnvestments LΤD, Μπαλλής Ηome Car ΑΕ και Ρrovet ΑΕ κατέληξε στις ανενεργές εταιρείες Γλυκιά Γεύση και Χημικές Βιομηχανίες Βορείου Ελλάδος (ΧΒΒΕ).
Ειδικότερα, σε λογαριασμούς που διατηρούν οι δύο παραπάνω εταιρείες στην Τράπεζα Πειραιώς. Τα χρήματα ανελήφθησαν από τον συνεργάτη του Λαυρεντιάδη κ. Διονύση Μπίθαρη. Η Γλυκιά Γεύση ΑΕ τελεί υπό εκκαθάριση, όπως και η ΧΒΒΕ, από την 1η Ιουλίου 2010.

Ο κ. Νικολούδης συμπεραίνει στο πόρισμα ότι προκύπτει παραπλάνηση των καταθετών από τον Λ. Λαυρεντιάδη και όσους διετέλεσαν εκτελεστικά μέλη της διοίκησης της Proton κατά τη διάρκεια του 2010. «Προσέφεραν επιτόκια καταθέσεων που σε ορισμένες περιπτώσεις ανέρχονταν στο 9% και από την άλλη χορηγούσαν δάνεια με επιτόκιο 3,5%. Με βάση τα παραπάνω μαθηματικά και οικονομικά δεδομένα, η λειτουργία της Τράπεζας όχι μόνο δεν διασφάλιζε τις καταθέσεις των πελατών της, αλλά αντίθετα δημιουργούσε κίνδυνο περιουσιακής βλάβης», αναφέρει το πόρισμα.

Πηγή Κέρδος
16.10.2011

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

Η σιωπηρή-εκκωφαντική διαμαρτυρία των Κύπριων μαθητών στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Λεμεσό

Λεμεσός 28.10.2011
Με πινακίδες όπου αναγράφονταν όλα τα κατεχόμενα Γυμνάσια της Κύπρου παρέλασαν οι μαθητές στη Λεμεσό. Ενας ιδιαίτερος τρόπος να προβληθεί το πρόβλημα της κατεχόμενης Κύπρου. Εύγε στα παιδιά.
Τη φωτό την δημοσίευσε ο Ανδρέας Σώτος Σωτηρίου στο facebook (εδώ)

Η νεοελληνική τέχνη μέσα από τα ημερολόγια της ΑΓΕΤ Ηρακλής

Βυζάντιος Βραδυνός περίπατος Υδατογραφία σε ημερολόγιο 1993
Πρόκειται για μια αναδρομική έκθεση, που θα συμπεριλάβει έργα από όλα τα ημερολόγια της ΑΓΕΤ, με χρονολογική σειρά, ώστε να επισημανθεί, με τον τρόπο αυτό, η αδιάλειπτη παρουσία τους στην καθημερινή ζωή για μια περίοδο μεγαλύτερη των πενήντα ετών.


Η συλλογή έργων Τέχνης της ΑΓΕΤ Ηρακλής έχει παραχωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη για 19 χρόνια και στο πλαίσιο της όσο το δυνατόν καλύτερης και αρτιότερης προβολής και αξιοποίησής της, διοργανώνεται η πρώτη έκθεση με έργα από τη συλλογή, από τις 26 Οκτωβρίου.

Μεταξύ των ζωγράφων που θα παρουσιασθούν είναι εκπρόσωποι της «παλαιότερης» γενιάς, όπως ο Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Σπύρος Βασιλείου, ο Γιάννης Σπυρόπουλος, αλλά και αρκετοί νεότεροι, όπως ο Παναγιώτης Τέτσης, ο Αλέκος Λεβίδης, ο Γιώργης Βαρλάμος, ο Δημήτρης Μυταράς και ο Αλέκος Φασιανός.

Θα παρουσιαστούν τέλος και ορισμένα έργα από τα ημερολόγια, τα οποία εκτός από το γεγονός ότι αποτελούν πλέον ιστορικά τεκμήρια, είναι και από μόνα τους μικρά έργα τέχνης.

Πληροφορίες: Κεντρικό κτήριο Μουσείου Μπενάκη, Κουμπάρη 1, 210 3671000, εγκαίνια 25 Οκτωβρίου, διάρκεια έκθεσης 26 Οκτωβρίου– 4 Δεκεμβρίου 2011.

Πηγή Click@Life

K. Παπούλιας: Πατριώτες είναι εκείνοι που αμαυρώνουν μια εθνική επέτειο;

«Όσα συνέβησαν σήμερα στη Θεσσαλονίκη αποτελούν ευκαιρία να σταθούμε λίγο και να συλλογιστούμε: Πατριώτες είναι εκείνοι που αμαυρώνουν μια εθνική επέτειο; Αγωνιστές είναι όσοι προσβάλλουν; Δίκιο έχει όποιος φωνάζει περισσότερο; Είναι δημοκράτες όσοι αντιμετωπίζουν το δημόσιο χώρο ως ιδιοκτησία τους; Και πώς μετριέται η πλειοψηφία; Με τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή με τις εκλογές που, με βάση το Σύνταγμα, γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια;».

Τα παραπάνω δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας σχολιάζοντας τα γεγονότα στις παρελάσεις και πρόσθεσε: «Υπάρχει το δικαίωμα και η κατάχρησή του, υπάρχει η δίκαιη οργή και ο εκφυλισμός της, υπάρχει καθαρό όριο ανάμεσα σε μια ευνομούμενη πολιτεία και σε μια κοινωνική οργάνωση χωρίς κανόνες, χωρίς δημοκρατικό υπόβαθρο. Κάνω τις επισημάνσεις αυτές πιστεύοντας ότι η έξοδος της πατρίδας μας από την κρίση δεν είναι μόνο ζήτημα αριθμών αλλά υπόθεση βαθιά πολιτική, βαθύτερα πολιτισμική». 

28.10.2011

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Gabor Steingart : Αν ήμουν Ελληνας

Οταν σ’ έχουν προσκαλέσει στον τόπο τους οι φίλοι σου, θα ήθελες φεύγοντας να μπορέσεις να πεις ότι «ήταν πολύ όμορφα» και πως εντυπωσιάστηκες απ’ όσα είδες. Δυστυχώς, για τα είκοσι μέλη της ερευνητικής ομάδας της Handlesblatt που επισκέφτηκαν την Ελλάδα προκειμένου να συλλέξουν πληροφορίες γύρω από το επίκεντρο της κρίσης, στάθηκε αδύνατο να κοιτάξουν πίσω κατά τρόπο ευχάριστο. Αναμφίβολα, τις τελευταίες μέρες συναντήσαμε γενναίους Ελληνες, που αντιμάχονται την κρίση - μια κρίση που είναι πιο δυνατή απ’ αυτούς. Παρά ταύτα, η κυρίαρχη αίσθηση ήταν διαφορετική: Είχαμε έρθει σε μια εξουθενωμένη χώρα, μια χώρα που κουβαλάει στις πλάτες ένα διπλό βάρος - εκείνο του τεράστιου χρέους για το οποίο ευθύνεται η ίδια και εκείνο μιας πολιτικής διάσωσης από πλευράς της Ευρώπης, που κάνει τα πράγματα χειρότερα. Τα αποτελέσματα που έχουν πετύχει οι «σωτήρες» της Ελλάδας είναι αποκαρδιωτικά: Η παραγωγή μειώνεται, η ανεργία διογκώνεται και οι νέοι ονειρεύονται μια ζωή στο εξωτερικό. Ενα τέτοιο βουνό χρέους δεν μπορεί να πέσει όταν η οικονομική ισχύς συρρικνώνεται. Εν ολίγοις, κανείς δεν κάνει μυς όταν πεθαίνει της πείνας. Αν ήμουν από την Ελλάδα, θα είχα αρχικά καταθέσει μήνυση για πρόκληση σοβαρού τραυματισμού εις βάρος των «σωτήρων» μου και στη συνέχεια θα πήγαινα στο Σύνταγμα, προκειμένου να διαμαρτυρηθώ ενάντια σε μια πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης, που το μόνο που κάνει είναι να επιδεινώνει την κρίση. Η δίνη περιστρέφεται ολοένα και πιο γρήγορα, τραβώντας τη χώρα προς τα κάτω. Η συμφωνία για το «κούρεμα» του χρέους ναι μεν θα επιβραδύνει την αποσύνθεση της Ελλάδας, αλλά δεν θα την αποτρέψει. Κατ’ αρχάς, το «κούρεμα» ήρθε με καθυστέρηση ενός έτους. Αν μια τέτοια απόφαση είχε ληφθεί πέρυσι, το σημερινό χρέος της Ελλάδας θα κυμαινόταν κάτω του 100% της οικονομικής ισχύος της χώρας. Οπως έχουν τα πράγματα πλέον, ωστόσο, η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές δανεισμού στο ορατό, τουλάχιστον, μέλλον. Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από το γεγονός ότι το 1/3 των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου ελέγχεται από τους ίδιους τους Ελληνες - τα 74 δισ. ανήκουν στις τράπεζες και άρα στους αποταμιευτές τους και τα 26 δισ. στα ασφαλιστικά ταμεία και άρα στους δικαιούχους τους. Εν μια νυκτί, οι Ελληνες έγιναν κατά πολύ φτωχότεροι. Κατανοώ, λοιπόν, γιατί ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο άνθρωπος πίσω από τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, λέει πως «αρχικά αρρωστήσαμε με τύφο και τώρα έρχονται να μας δώσουν μια ένεση καρκίνου».
Η θεραπεία που επεβλήθη στην Ελλάδα θυμίζει εκείνη που δοκίμασε το μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Τζέφρεϊ Σακς και τα Παιδιά από το Σικάγο στη Ρωσία: Βεβιασμένη απορρύθμιση, βιαστικές ιδιωτικοποιήσεις και περικοπές κοινωνικών παροχών. Ετσι δημιουργήθηκε ο καπιταλισμός της Αγριας Δύσης σε μια χώρα που μέχρι σήμερα παραμένει διαιρεμένη μεταξύ δισεκατομμυριούχων και φτωχών. Ο Σακς, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο «Δρ Σοκ», ζήτησε αργότερα συγγνώμη από τον ρωσικό λαό. Τον ρόλο του «Δρ Σοκ» έχουν σήμερα αναλάβει οι πολυάριθμοι σωτήρες της Ελλάδας στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι και στο Βερολίνο. Αν εμείς είχαμε συμπεριφερθεί στα αδέλφια στην πρώην ανατολική Γερμανία όπως οι Ευρωπαίοι συμπεριφέρονται στους Ελληνες σήμερα, θα οδηγούσαν ακόμα Trabant και θα εξακολουθούσαν να περιμένουν τις μπανάνες. Οσα κάναμε σωστά για τους πολίτες της πρώην Ανατολικής Γερμανίας -από τη διαγραφή των χρεών των επιχειρήσεών τους μέχρι τις μισθολογικές αυξήσεις-, κάνουμε σήμερα λάθος στην περίπτωση της Ελλάδας.
Τα διαβολικά αποτελέσματα του προγράμματος της Ευρώπης για τη διάλυση του Νότου είναι πλέον ορατά στο αστικό τοπίο της Αθήνας. Οι τοξικομανείς πληθαίνουν, όπως και οι ιερόδουλες, τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο και οι εξαγριωμένοι πολίτες πολλαπλασιάζονται. Ακόμα πιο επικίνδυνα, όμως, είναι όσα δεν φαίνονται. 

Αν ήμουν από την Ελλάδα θα ανησυχούσα. 

Θα είχα τον νου μου στη στρατιωτική μηχανή που διοικούσε τη χώρα έως το 1974 και η οποία δεν αποκλείεται να αναζητεί την ευκαιρία για να εκδικηθεί. 

Το ξέρουμε και απ’ άλλες χώρες: ο Δρ Σοκ είναι εχθρός της δημοκρατίας.

Του Gabor Steingart
* Ο κ. Gabor Steingart είναι αρχισυντάκτης της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας Handlesblatt.
28.10.2011

Το χρέος μας στους ήρωες του '40

Mεγάλα γεγονότα στην ιστορία ενός έθνους είναι εκείνα, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να νοηθεί η σημερινή ύπαρξή του. Eνα τέτοιο μεγάλο γεγονός για το ελληνικό έθνος υπήρξε ο αμυντικός πόλεμος του 1940-1941 εναντίον του ιταλικού φασισμού. Aφετηριακό σημείο του ιστορικού αυτού ορόσημου υπήρξε το OXI του Eλληνα Kυβερνήτη στον Iταλό πρεσβευτή, τα ξημερώματα της 28ης Oκτωβρίου 1940. O αυθόρμητος, ο ενθουσιώδης, ο παλλαϊκός και πανεθνικός ξεσηκωμός των Eλλήνων εξανάγκασε σε ταχεία υποχώρηση και σε ταπεινωτική συντριβή τον ιταμό εισβολέα.
Tο άνθος του ελληνικού λαού –ντυμένο στο χακί– μάχεται με σθένος στα βουνά της Aλβανίας υπέρ βωμών και εστιών παρά τη δραματική έλλειψη εφοδίων, τη δυσεντερία που θερίζει και τα κρυοπαγήματα από το πολικό ψύχος εκείνου του χειμώνα. Tα πληρώματα των λιγοστών πλοίων του πολεμικού μας ναυτικού και της ισχνής πολεμικής μας αεροπορίας με παλαιού, ως επί το πλείστον, τύπου αεροσκάφη συγκρούονται με ηρωισμό και αυταπάρνηση με τις υπέρτερες δυνάμεις του Mουσολίνι και καταφέρουν καίρια πλήγματα στον εχθρό. Tαυτόχρονα, ο άμαχος πληθυσμός στηρίζει τις προσπάθειες των στρατευμένων παιδιών του και δέχεται με εγκαρτέρηση τις θυσίες που απαιτούνται σε αυτόν τον άνισο αγώνα. Kαι όταν καταφθάνουν από το μέτωπο τα χαρμόσυνα αγγέλματα νίκης του Στρατού μας, ο ελληνικός λαός αντιδρά με πειθαρχημένο ενθουσιασμό και υψηλό φρόνημα.
Tα φασιστικά «τάγματα θανάτου», οι Aλπινιστές, και οι διαβόητες μεραρχίες των Λύκων της Tοσκάνης και των Kενταύρων εξοντώνονται, διαλύονται ή εξαφανίζονται σε κλίμα πανικού. Oι μελανοχίτωνες του Iταλού δικτάτορα τρέπονται σε άτακτη φυγή μπροστά στην ορμητικότητα των Eυζώνων μας, «των διαβόλων με τη φουστανέλα» όπως τους αποκαλούσαν. Bέβαια, ο άφθονος και υπέρτερος τεχνολογικά εξοπλισμός των Iταλών είχε ως συνέπεια να χύνεται ποταμηδόν ελληνικό αίμα. H «Eαρινή Eπίθεση», τον Mάρτιο 1941, αποτέλεσε την τελευταία ελπίδα του Μουσολίνι. Eπέβλεψε ο ίδιος τις πολεμικές επιχειρήσεις που διήρκεσαν δύο περίπου εβδομάδες. Aλλά χωρίς αποτέλεσμα: δεν κατάφερε να κάμψει τους Eλληνες μαχητές. Πλησίαζε τώρα η ώρα των ναζί.
Στις 6 Aπριλίου 1941 οι Γερμανοί επιτίθενται κατά της Eλλάδος και έπειτα από άπελπι αγώνα του Στρατού μας συνομολογείται ανακωχή. Aκολουθεί τον Mάιο η Mάχη της Kρήτης με τη μεγαλειώδη αντίσταση του Kρητικού Λαού, υπολειμμάτων του Στρατού μας και τμήματος του βρετανικού εκστρατευτικού σώματος. Tώρα πια το έρεβος της Kατοχής επικρατεί στην Πατρίδα μας. Oμως οι Eλληνες δεν θα μείνουν άπραγοι. Tο Eπος του ’40 θερμαίνει την καρδιά τους και πολύ σύντομα αρχίζουν ένοπλο αντιστασιακό αγώνα κατά της τριπλής γερμανο-ιταλο-βουλγαρικής Kατοχής.
Σήμερα, 71 χρόνια από τότε, η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. H Eλλάδα βιώνει μια πρωτόγνωρη εθνική κρίση. Bρίσκεται ενώπιον του κινδύνου όχι απλώς πτώχευσης αλλά εμφύλιας σύγκρουσης των διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Πλήττεται από κύματα βίας και ανομίας με απρόβλεπτες συνέπειες για την κοινωνική ειρήνη και τη Δημοκρατία. H εικόνα της στο εξωτερικό είναι βαθύτατα πληγωμένη. Tο Eλληνικό όνομα διαπομπεύεται διεθνώς κάθε ημέρα. Aπό ήρωες του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου καταντήσαμε η χλεύη των τότε ηττημένων και των άλλων Eυρωπαίων. Oι Eλληνες έχουν καταληφθεί από την αγωνία και τον φόβο όχι μόνο μιας επικείμενης χρεοκοπίας αλλά κυρίως απώλειας του φρονήματος, της εθνικής κυριαρχίας. Tους τρομάζει ο κίνδυνος ρήξης της κοινωνικής συνοχής και εξάρθρωσης των κρατικών λειτουργιών.
H Aκαδημία Aθηνών, ως το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, αισθάνεται την ανάγκη να ενώσει τη φωνή της με όλους εκείνους τους Eλληνες που αγωνιούν για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Γι’ αυτό και απευθύνει έκκληση στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, έστω την ύστατη στιγμή να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να παραμερίσουν τις στείρες κομματικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, να αναλάβουν επί τέλους τις ευθύνες τους και να ενώσουν τις προσπάθειές τους για τη σωτηρία της πατρίδας. Δεν υπάρχουν περιθώρια χρονοτριβής, γιατί η χώρα έχει ήδη εισέλθει δυστυχώς σε φάση αποδιοργάνωσης και χάους.
H κρίση χρέους πλήττει βέβαια όχι μόνο την Eλλάδα αλλά και άλλες χώρες της Eυρωζώνης. Kαμία όμως από αυτές δεν βιώνει το κλίμα διάλυσης και παρακμής που ζούμε οι Eλληνες καθημερινώς. Kαι όμως υπάρχει ακόμη καιρός να σταματήσει ο κατήφορος προς την αχαλίνωτη βία, τις τυφλές καταλήψεις, τις καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, το απόλυτο χάος\u0387 να επανέλθει η οικονομία της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης. H Eλλάδα διαθέτει δυνατότητες και εφεδρείες, με την αξιοποίηση των οποίων μπορεί να ανακτήσει σχετικά σύντομα την οικονομική της ευρωστία. Aρκεί, αυτοί που εκπροσωπούν τον λαό, αδιάφορο αν βρίσκονται στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση, να εκπληρώσουν το αυτονόητο χρέος τους και να συστρατευθούν σε μια πανστρατιά για να σωθεί η πατρίδα, να αποφύγει την καταστροφή και να παραμείνει στους κόλπους της Eυρώπης αξιοπρεπής και ανεξάρτητη. Tο χρωστούν εκτός των άλλων, στους ηρωικούς νεκρούς του Aλβανικού Eπους.
Του Απ.Γεωργιάδη
* Ο κ. Απόστολος Γεωργιάδης είναι πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.
28.10.2011

Το θέατρο της φρικίασης (Πολιτισμός ή βαρβαρότητα?)

Παλιά συνήθεια η σκύλευση των νεκρών και ο εξευτελισμός του σώματός τους με πράξεις βάρβαρες. Οταν μάλιστα πρόκειται για εχθρούς ηττημένους και σκοτωμένους στο πεδίο της μάχης, κανένας συγκρατημός δεν υπάρχει, παρεκτός και αγανακτήσουν οι θεοί. Ετσι όρισε τα πράγματα ο Ομηρος στην πρότυπη «Εκτορος αναίρεση» της «Ιλιάδας» του. Κι έτσι φαίνεται πως γίνονται, όποιος κι αν είναι ο νικητής, όποιος ο θεός του και η ηλικία του πολιτισμού του.
Ας θυμηθούμε την ιλιαδική σκηνή (εδώ σε μετάφραση του Δ.Ν. Μαρωνίτη) κι ας την αντικρίσουμε με τις εικόνες που έφεραν τα κανάλια ώς το ασφαλές σαλόνι μας, εικόνες από τη Λιβύη, σχεδόν ίδιες, χιλιετίες μετά, με τις εικόνες της Τροίας, αν αντικαταστήσουμε προς στιγμήν το άρμα με το φορτηγό και τον Εκτορα με τον Μουαμάρ Καντάφι: «Μιλώντας, έργα ανήκουστα έβαλε ο νους του Αχιλλέα / για τον μεγάλο Εκτορα: στα δυο του πόδια πίσω / τα νεύρα τρύπησε από τη φτέρνα ώς τα σφυρά, / τους πέρασε λουριά βοδίσια μέσα, / και τα ’δεσε / στο αμάξι, αφήνοντας να σέρνεται στο χώμα το κεφάλι. / Ανέβηκε μετά στο αμάξι ο ίδιος, τραβώντας πάνω / και τα φημισμένα όπλα, βίτσισε τ’ άλογα να τρέξουν, / κι αυτά πετούσαν πρόθυμα. / Φούντωνε η σκόνη σέρνοντας τον νεκρό, πετούσαν / τα μελανόχρωμα μαλλιά, όλο του το κεφάλι στη σκόνη / βουτηγμένο».
Προς Θεού - ή προς θεών. Δεν ήταν Εκτορας ο τύραννος Καντάφι. Και δεν ήταν Αχιλλέας ο νικηφόρος όχλος των διωκτών του, που τον διαπόμπευσαν, εκδικούμενοι τη βαριά Ιστορία τεσσάρων δεκαετιών (ποιος ξέρει ωστόσο πόσοι από τους μανιασμένους κανταφοκυνηγούς ήταν μέχρι πρότινος κανταφικά τσιράκια;). Αλλά ο τύραννος αυτός ήταν, επίσης μέχρι πρότινος, φίλος καλός της ομοίως καλής μας Δύσης, που τώρα φρικιά, ανατριχιάζει και δηλώνει εμβρόντητη και σκανδαλισμένη από την κατακρεούργηση του νεκρού και τη μετατροπή του σε ατραξιόν. Είναι βλέπετε κι οι κάμερες στη μέση, που έφεραν τις σοκαριστικές εικόνες στα μάτια των κατοίκων της ενάρετης Δύσης, που καμαρώνει για την ανωτερότητα του πολιτισμού της. Αν όλα είχαν γίνει στο σκοτάδι, να, όπως με την τόσο πολιτισμένη μεταχείριση που υπέστη ο νεκρός Οσάμα μπιν Λάντεν, δεν θα υπήρχε φρικίαση. Δεν θα υπήρχε δηλαδή λόγος να παιχτεί (πάλι μπροστά στις κάμερες) το θέατρο του αποτροπιασμού.
Ανώτερος ο δυτικός πολιτισμός μας; Αθώος του αίματος και της βαρβαρότητας; Mα βέβαια. Υπό την προϋπόθεση ότι ξεχνάμε τις φωτογραφίες των Αμερικανών κομάντος με τρόπαια στα χέρια ή στα πόδια τους κομμένα μέλη σκοτωμένων Ταλιμπάν. Υπό την προϋπόθεση επίσης ότι δεν ακούσαμε την κ. Χίλαρι Κλίντον να δηλώνει, με ύφος αυτοκράτειρας, «ήρθαμε, είδαμε κι αυτός πέθανε», ο Καντάφι δηλαδή. Χαμογελαστή τα έλεγε όλα αυτά. Και σκέφτεσαι ότι ένα τέτοιο χαμόγελο μπορεί να είναι χειρότερο κι από το άρμα του Αχιλλέα ή από το φορτηγό των αντικανταφικών.

Του Παντελή Μπουκαλα
26.10.2011

Οι αποκρατικοποιήσεις ξεκίνησαν με...μοτοσακό

Το βαρύ πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων ξεκινάει με την πώληση ενός μοτοσακό!!!!

Με στόχο την αποκόμιση οφέλους για την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Παντελής Οικονόμου με απόφασή του εξουσιοδοτεί (λόγω παραίτησης του Δ.Σ.) δύο στελέχη της εταιρείας προκειμένου να πωλήσουν την εταιρική μοτοσικλέτα 150 c.c. έναντι του ποσού των 200 ευρώ. Θα περίμενε κανείς ότι ειδικά για τη συγκεκριμένη εταιρεία το πρόγραμμα θα ξεκινούσε με πωλήσεις δεκάδων χιλιάδων ακινήτων που έχει υπό διαχείριση και όχι από ένα δίκυκλο... αξίας 200 ευρώ, ποσό που δυστυχώς δεν θα κατευθυνθεί για τη μείωση του δημοσίου χρέους. Αυτό που δεν διευκρινίζεται είναι αν θα είναι ανοιχτός διαγωνισμός για το ευρύ κοινό ή μόνο για τους θεσμικούς επενδυτές και αν θα απαιτηθεί σύμβουλος αποκρατικοποίησης...

26.10.2011

Ο ασφαλιστικός κλάδος θα βρεθεί υπό πίεση

Τα ομόλογα που έχει στη κατοχή του είναι το 50% περίπου του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου.
Ισχυρό σοκ αναμένεται να υποστεί ο ασφαλιστικός κλάδος από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Το πρόβλημα για τις ασφαλιστικές αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις, στον βαθμό που δεν έχουν προβλεφθεί, ούτε σε ελληνικό ούτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την ανακεφαλαιοποίηση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Το ύψος των ελληνικών ομολόγων που έχει στην κατοχή του ο ασφαλιστικός κλάδος, υπολογίζεται στα 3,5 - 4 δισ. ευρώ και αντιπροσωπεύει το 50% περίπου του επενδυτικού του χαρτοφυλακίου, δηλαδή των αποθεμάτων που διακρατούν για την ικανοποίηση των μελλοντικών υποχρεώσεών τους έναντι των ασφαλισμένων. Τη μεγαλύτερη έκθεση, που υπολογίζεται ότι προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ περίπου, έχουν οι τρεις μεγάλες ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, Εθνική, Eurolife και Αγροτική. Σε πλεονεκτικότερη θέση φαίνεται ότι βρίσκονται οι πολυεθνικές εταιρείες, οι οποίες μέσω των μητρικών ομίλων έχουν προϋπολογίσει μέρος της ζημιάς. Σε ό,τι αφορά τις μικρότερες ασφαλιστικές, η έκθεσή τους υπολογίζεται στα 300 εκατ. ευρώ, νούμερο που αν και δεν ακούγεται υπέρογκο, είναι ικανό να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα σε εταιρείες που δεν διαθέτουν ευρεία μετοχική σύνθεση και ικανότητα εξεύρεσης κεφαλαίων. Η αρμόδια εποπτική αρχή, η Τράπεζα της Ελλάδος, τηρεί στάση αναμονής στον βαθμό που οι όροι για την όλη διαδικασία δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, αλλά σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, επεξεργάζεται ήδη εναλλακτικούς τρόπους για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μεταξύ των εναλλακτικών λύσεων είναι η ανακεφαλαιοποίηση του ασφαλιστικού κλάδου σε... δόσεις, δηλαδή να δοθεί η δυνατότητα στους μετόχους των εταιρειών να καλύψουν τις αναγκαίες ζημιές σε βάθος χρόνου -πιθανότατα σε δύο ή τρία εξάμηνα- και όχι άμεσα. Στην ΤτΕ δεν έχουν αποκλείσει τη δυνατότητα δημιουργίας ενός μηχανισμού, με τη μορφή ενός νέου Ταμείου ή αξιοποίησης των υφιστάμενων Ταμείων, δηλαδή του Εγγυητικού Κεφαλαίου Ζωής και του Επικουρικού Κεφαλαίου, που θα μπορούσε να αναλάβει την κεφαλαιακή ενίσχυση του ασφαλιστικού κλάδου ακόμα και μέσα από μια πιθανή κρατικοποίησή τους.

Της Ευγενίας Τζωρτζή
26.10.2011

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2011

Στον "αέρα" ο κυβερνητικός προγραμματισμός στο Κοινοβούλιο

Κλίμα απόλυτης αβεβαιότητας για «την επόμενη μέρα» κυριαρχεί στη Βουλή, καθώς άπαντες τελούν σε στάση αναμονής για τα νέα από τις Βρυξέλλες αναφορικά με το ελληνικό χρέος. Στους διαδρόμους, το Εντευκτήριο και τα βουλευτικά γραφεία μοναδικό θέμα συζήτησης είναι οι «πολιτικές εξελίξεις» τις οποίες οι κρίσιμες ευρω-αποφάσεις αναμένεται να δρομολογήσουν άμεσα στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας, που δείχνει να καθιστά δυσχερή ακόμα και τον πιο τυπικό προγραμματισμό των κοινοβουλευτικών διαδικασιών (όπως το ποια νομοσχέδια θα πάρουν σειρά για συζήτηση και ψήφιση), αναμένεται να κατατεθεί -ίσως και εντός της ημέρας- ο προϋπολογισμός της Βουλής για το 2012: Σύμφωνα με πληροφορίες οι περικοπές των δαπανών θα είναι για το επόμενο έτος άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος να προέρχεται από την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου για τους υπαλλήλους.
Στο περιθώριο των σχετικών συζητήσεων, εκκρεμεί ως γνωστόν από τον περασμένο Σεπτέμβριο και η λήψη απόφασης για την υλοποίηση του μέτρου της περικοπής, σε δόσεις, των βουλευτικών αποδοχών ενός μηνός. Πιθανώς το μέτρο αυτό να εισαχθεί στην Ολομέλεια την επόμενη εβδομάδα, όταν και εκτιμάται πως θα εισαχθεί προς επεξεργασία και έγκριση και ο προϋπολογισμός της Βουλής.
Οι άλλες κρίσιμες νομοθετικές πρωτοβουλίας της κυβέρνησης, με κορυφαία εκείνη του κρατικού προϋπολογισμού, δεν είναι σαφές πότε θα πάρουν τη σειρά τους στην «ατζέντα» του Κοινοβουλίου.
Ολα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την περιρρέουσα φημολογία περί ενδεχόμενης πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, έχουν τροφοδοτήσει τον εκνευρισμό μεταξύ των εκπροσώπων της πολιτικής σκηνής, πολλαπλασιάζοντας τα «θερμά επεισόδια» εντός του Ναού της Δημοκρατίας. Χθες, πρωταγωνιστές ενός τέτοιου επεισοδίου ήταν οι κ. Π. Οικονόμου και Αστ. Ροντούλης. Αφορμή, η πρωτοβουλία του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών να παρουσιάσει συνοπτικά μερικές ακόμα νομοτεχνικές αλλαγές, δευτερόλεπτα πριν από την τυπική ψήφισή του «επί του συνόλου».
Στις διαμαρτυρίες του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΛΑΟΣ, ο κ. Οικονόμου αντέδρασε άμεσα και κοφτά: «Βρε, δεν τ’ αφήνετε αυτά; Καθρέφτη δεν έχετε σπίτι σας; Εκεί να πάτε να πείτε τις εξυπνάδες σας. Οχι εδώ μέσα» είπε ο κ. Οικονόμου και βλέποντας ότι οι διαμαρτυρίες του κ. Ροντούλη συνεχίζονταν, συμπλήρωσε: «Ευτυχώς που υπάρχετε και γελάμε μαζί σας»!
Στις αλλαγές της τελευταίας στιγμής συμπεριλαμβάνεται και η πρόβλεψη ότι όχι μόνο οι «διοικητικοί», αλλά όλοι οι υπάλληλοι του υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετούν στο εξωτερικό εξαιρούνται της εργασιακής εφεδρείας.

Του Γιώργου Μπουρδάρα
26.10.2011

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Κρατικές εγγυήσεις με ενέχυρο....ντοματοπελτέ !!!!!

Με ενέχυρο ντοματοπελτέ θα δώσει το Δημόσιο την εγγύησή του στις επιχειρήσεις του κλάδου που χρειάζονται δάνεια από τράπεζες για να επιβιώσουν. Με απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Φ. Σαχινίδη (φωτ.), το Δημόσιο θα παράσχει την εγγύησή του για τον δανεισμό των επιχειρήσεων, αλλά για να διασφαλίσει ότι δεν θα ζημιωθεί ζητεί ως ενέχυρο «ισόποσης αξίας ποσότητα προϊόντων ντομάτας», τα οποία μάλιστα θα διατηρούνται «σε άριστη κατάσταση καθ’ όλη τη διάρκεια της παρεχόμενης εγγύησης». Στην περίπτωση που οι επιχειρήσεις πουλήσουν τα προϊόντα αυτά, τότε τα έσοδα θα πρέπει να κατευθυνθούν προς την εξόφληση των δανείων τους.

Είναι πραγματικά κρίμα που δεν βρέθηκε μία αντίστοιχη λύση με τις εγγυήσεις που ζητούσε η Φινλανδία από την Ελλάδα.

25.10.2011

"Συνταξιοδοτικό γεγονός"

Την ώρα που η ειδησεογραφική προσοχή είναι στραμμένη στο ενδεχόμενο «πιστωτικού γεγονότος», η αγωνία εκατομμυρίων πολιτών, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως (αν θεωρηθεί ότι και ξένα συνταξιοδοτικά Ταμεία έχουν τοποθετήσει κεφάλαια σε ελληνικά ομόλογα), αφορά το ενδεχόμενο «συνταξιοδοτικού γεγονότος». Δηλαδή στο ενδεχόμενο να θεωρηθεί δεδομένη η καταστροφή των αποθεματικών που προορίζονται για την κάλυψη μελλοντικών συνταξιοδοτικών αναγκών. Με αυτόν τον τρόπο, ο κίνδυνος ένα «κούρεμα», της τάξεως από 40% έως 60%, να οδηγήσει σε απομείωση της περιουσίας των ελληνικών Ταμείων κατά 11 δισ. ευρώ και άρα σε αναγκαστικό haircut των ήδη ψαλιδισμένων συντάξεων είναι κάτι περισσότερο από ορατός.

Εδώ, βεβαίως, υπάρχει ένας μύθος, μια υπερβολή και ένα ζήτημα ηθικής τάξης. Κατ’ αρχήν ο κίνδυνος από το haircut των ομολόγων δεν είναι το ίδιο σημαντικός για όλα τα Ταμεία. Διότι είτε κάποια έχουν ρευστοποιήσει τα ομόλογα που είχαν, όπως ο ΟΑΕΕ, είτε οι λήξεις των ομολόγων σε άλλα είναι για μετά το 2020. Κι άλλα, όπως το ΙΚΑ, χρησιμοποιούν τα ελάχιστα ομόλογα που τους απέμειναν ως ενέχυρο για να παίρνουν δάνεια (ρέπος) μέσω των τραπεζών και να πληρώνουν συντάξεις. Ομως, τουλάχιστον δύο μεγάλα Ταμεία, των επιστημόνων και των ασφαλισμένων στα ΜΜΕ, κατέχουν ομόλογα ύψους 10 δισ. ευρώ (8 δισ. το πρώτο και 2 δισ. το δεύτερο). Ταυτοχρόνως, έως και 14 δισ. από τα διαθέσιμα των Ταμείων είναι δεσμευμένα σε κοινό λογαριασμό της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία έχει επενδύσει το μεγαλύτερο μέρος σε ομόλογα του Δημοσίου, αλλά ουδένα από τα ταμεία φέρεται να γνωρίζει ποιες είναι οι λήξεις τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, εάν τα ασφαλιστικά Ταμεία δεν εξαιρεθούν από το «κούρεμα» και χρεωθούν μεγάλες απώλειες πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν κατά τον ίδιο τρόπο που θα γίνει με τις τράπεζες. Σύμφωνα με διαβεβαιώσεις, ήδη στο υπουργείο Εργασίας μελετάται το θέμα με όλες τις εναλλακτικές παραμέτρους. Δεν είναι δυνατό, επί παραδείγματι, να ανακεφαλαιοποιηθούν οι γαλλικές τράπεζες για απώλειες 8 δισ. ευρώ και τα ασφαλιστικά Ταμεία να μείνουν με απώλειες 10 δισ. ευρώ. Αλλωστε, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υποχρεώθηκαν και διά νόμων να δανείσουν το Δημόσιο. Χωρίς επενδυτικούς μηχανισμούς και με αναξιόπιστους διοικητές -όπως απέδειξε η ιστορία των δομημένων- ποιος μπορούσε να αρνηθεί την επένδυση σε ομόλογα του Δημοσίου; 

Βέβαια, ουδείς νοήμων σε αυτήν τη χώρα πιστεύει ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί σε μια διαδικασία που εξελίσσεται, τυπικά και ουσιαστικά, ερήμην αυτής. Παρ’ όλα αυτά, η στήριξη των Ταμείων και η απαραίτητη ανακεφαλαιοποίησή τους -όχι με ποσοστό έναντι του ΑΕΠ που θα δοθεί του αγίου ποτέ, αλλά με κεφάλαια- όπως τα 107 δισ. ευρώ που θα δοθούν στις τράπεζες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι το το τελευταίο ηθικό σύνορο...

Της Χριστίνας Κοψίνη
25.10.2011

Το La Mirage φέρνει αέρα ανανέωσης (Φοιτητική εστία το πρώην ξενοδοχείο του κέντρου)

Η ανακαίνισή του ίσως συνοδευτεί από μικρή ανάπλαση της Ομόνοιας

Για να αναστραφεί η άθλια κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας χρειάζονται, εκτός από αστυνομικά μέτρα, και ορισμένες θεαματικές κινήσεις. Η μετατροπή του ξενοδοχείου La Mirage στην Ομόνοια σε νεανικές κατοικίες ίσως τελικά είναι μία από αυτές. Το υπουργείο Περιβάλλοντος, το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας και ο Δήμος Αθηναίων ήρθαν σε συμφωνία για το φιλόδοξο εγχείρημα και αν δεν υπάρξει άλλη καθυστέρηση οι εργασίες θα ξεκινήσουν στις αρχές του 2012, ενδεχομένως μαζί με μια μίνι-ανάπλαση της Ομόνοιας.
Η ιδέα της μετατροπής δύο ξενοδοχείων στην Ομόνοια σε φοιτητικές εστίες - νεανικές κατοικίες είχε ανακοινωθεί τον Μάιο από τον πρωθυπουργό και την τότε υπουργό Περιβάλλοντος. Πέντε μήνες αργότερα, οι τρεις βασικοί εμπλεκόμενοι -το υπουργείο Περιβάλλοντος ως χρηματοδότης, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας με το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας ως ιδιοκτήτης του κτιρίου και ο Δήμος Αθηναίων ως διαχειριστής- κατέληξαν σε αρχική συμφωνία για να λάβει η ιδέα σάρκα και οστά. Οι υπουργοί Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Πάνος Μπεγλίτης και ο δήμαρχος Γιώργος Καμίνης κατέληξαν επί των βασικών αρχών του σχεδίου:
- Το La Mirage θα ανακαινιστεί ριζικά, προκειμένου να λειτουργήσει ως «άτυπο ξενοδοχείο», δηλαδή ως κατοικίες για φοιτητές και νέους. Ανάμεσα στις εργασίες που θα πραγματοποιηθούν είναι η αλλαγή όλων των κουφωμάτων και των ειδών υγιεινής και η διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων ώστε να ικανοποιούν τις νέες ανάγκες.
- Η ανακαίνιση θα χρηματοδοτηθεί με περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ από το Πράσινο Ταμείο.
- Το Μετοχικό Ταμείο Αεροπορίας δέχθηκε να μη λάβει ενοίκιο για το κτίριο για το πρώτο ενάμιση έτος. Η παραχώρηση αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική για το εγχείρημα, καθώς θα εξασφαλίσει την οικονομική του αυτάρκεια το πρώτο, κρίσιμο διάστημα. Το ενοίκιο που θα λαμβάνει στη συνέχεια δεν έχει καθοριστεί, αλλά θα είναι μικρότερο των 35.000 ευρώ/μηνιαίως, που ζητούσε ο ιδιοκτήτης στον πρόσφατο διαγωνισμό, ο οποίος κηρύχθηκε άγονος.
- Ο Δήμος Αθηναίων θα αναλάβει τη διαχείριση του La Mirage. Το ενοίκιο θα διατηρηθεί χαμηλά (περίπου στα 200 ευρώ), στα οποία θα περιλαμβάνονται οι λογαριασμοί ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ. Με επιπλέον χρέωση, οι ενοικιαστές θα μπορούν να απολαύσουν παροχές ξενοδοχειακού επιπέδου, όπως καθαριότητα και φροντίδα ρουχισμού. Οι ενοικιαστές θα μπορούν να χρησιμοποιούν τους ειδικά διαμορφωμένους κοινόχρηστους χώρους και το εστιατόριο. Ο χώρος θα έχει ιδιαίτερα υψηλή ασφάλεια όλο το 24ωρο. Υπολογίζεται ότι τα μεικτά έσοδα του ξενοδοχείου θα είναι περίπου 40.000 ευρώ/μηνιαίως.
«Στόχος είναι η προγραμματική σύμβαση να υπογραφεί ανάμεσα στις τρεις πλευρές πριν από το τέλος του έτους, καθώς υπολογίζουμε ότι θα χρειαστούν περίπου 6-8 μήνες για τις μελέτες και τις εργασίες ανάπλασης», λέει στην «Κ» η γενική γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος, κ. Μαρία Καλτσά. «Ο δήμος ζήτησε το έργο να συνοδευτεί και από μια μικρή ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας, με περισσότερο πράσινο και λιγότερες σκληρές επιφάνειες, κάτι που δεν θεωρούμε δύσκολο, αλλά δεν έχει αποφασιστεί. Γενικά δεν θα είναι ένα ανταποδοτικό για το Πράσινο Ταμείο έργο. Το σημαντικό όμως είναι να κερδίσει η περιοχή».

Του Γιώργου Λιάνη
25.10.2011

Εν κινδύνω η μισή περιουσία των Ταμείων

Δώδεκα δισ. ευρώ και δύο τράπεζες κινδυνεύουν να χάσουν τα... ελλειμματικά Ταμεία από το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Αν και στην κυβέρνηση δεν έχουν σαφή εικόνα του αυριανού «κουρέματος», το οποίο μοιάζει να είναι ένα παιχνίδι αυστηρά μεταξύ πιστωτών και εγγυητών του ευρωπαϊκού Βορρά, ωστόσο το όλο ζήτημα -ζέον για τους συνταξιούχους- φαίνεται ότι αποκτά πρόσθετους αγνώστους: οι διοικητές των Ταμείων και οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων δεν έχουν εικόνα των σχεδίων που αποφασίζονται γι' αυτούς χωρίς αυτούς.
 
Δύο πράγματα μοιάζουν σίγουρα:
α) Τα Ταμεία κινδυνεύουν να χάσουν 12 δισ., το 50% της γλίσχρας περιουσίας τους (σ.σ.: επί της οποίας ασέλγησαν εργοδότες, διοικήσεις και κυβερνήσεις επί πολλές δεκαετίες ήδη) και
β) Τα Ταμεία να απωλέσουν τον έμμεσο έλεγχο δύο τραπεζών, της Εθνικής και της Atticabank και, κατά συνέπεια, να χάσει τον έλεγχο αυτών η πολιτεία. Κυρίως της Εθνικής, που αποτελεί τον κορμό του τραπεζικού συστήματος και ο έλεγχός της είναι απαραίτητος για την άσκηση οποιασδήποτε εθνικής αναπτυξιακής πολιτικής.
Τα 12 δισ. θα χαθούν από ένα κεφάλαιο 24 δισ. ευρώ των Ταμείων, που είναι τοποθετημένα σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, έστω και εάν αυτό το ποσό δεν αρκεί ούτε για τις συντάξεις 4 μηνών (όλων των Ταμείων), τα οποία σήμερα ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους μόνο μετά την κρατική χρηματοδότηση. Σε κάθε περίπτωση, είναι μια σημαντική και μη αναπληρώσιμη απώλεια, ενώ, σε αντικατάσταση αυτής, αντιπαρέχεται από την κυβερνηση η γενικόλογη δέσμευση για μελλοντικές καλύψεις, άγνωστου ύψους όμως, συνταξιοδοτικών παροχών. Κοντολογίς, τίποτε δεν αποκλείει και νέες μειώσεις στις συντάξεις στο προσεχές μέλλον, αντίστοιχες της διετίας 2010-11.
Ως προς τις τράπεζες, και ειδικά στην Εθνική, το Δημόσιο τοποθετεί τις διοικήσεις, ακριβώς λόγω της συμμετοχής των Ταμείων στο 16% του κεφαλαίου της. Εάν επιχειρηθεί ένα «κούρεμα» του χρέους της τάξης του 50%, όλες οι ελληνικές τράπεζες θα υποχρεωθούν σε αύξηση κεφαλαίων. Και επειδή οι μέτοχοι δεν έχουν (σ.σ.: και σίγουρα τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν) ή (οι μέτοχοι) δεν θέλουν να βάλουν νέα κεφάλαια, αυτές θα «κρατικοποιηθούν».
Ουσιαστικά, και καθώς τα χρήματα στις αυξήσεις των μετοχικών κεφαλαίων θα προέλθουν από τους δανειστές, οι τράπεζες θα περιέλθουν στη δικαιοδοσία της τρόικας μέσω της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης. Με τον κίνδυνο να χαθεί για την ελληνική οικονομία και η Εθνική Τράπεζα. Αφού και να μετάσχουν οι (σημερινοί-παλαιοί) ιδιώτες επενδυτές-μέτοχοι, αδυνατούν να μετάσχουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Αρα, το 16% μπορεί να γίνει μονοψήφιο ποσοστό. Και με ένα τέτοιο ποσοστό, το Δημόσιο δεν μπορεί να υποδεικνύει στη Γενική Συνέλευση πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΤΕ. Ανάλογη εξέλιξη μπορεί να συμβεί και στην Atticabank, όπου το ΤΣΜΕΔΕ μετέχει με το 3% το κεφαλαίου.
Να σημειωθεί ότι με το PSI (ανταλλαγή ομολόγων σε εθελοντική βάση από τις τράπεζες) της 21ης Ιουλίου 2011, δεν προβλεπόταν απώλεια κεφαλαίου για τα Ταμεία, παρά μόνο ανταλλαγή των υφιστάμενων τίτλων με άλλους μεγαλύτερης διάρκειας και μικρότερου επιτοκίου.* 

Πηγή ENET
25.10.2011

ShareThis