Πολυτέλεια κατάντησε η κατοχή Ι.Χ. οχήματος

Πολλοί δεν τα ασφαλίζουν, ενώ άλλοι έχουν κόψει και τη συντήρησή τους

Πολυτέλεια αποτελεί πλέον η κατοχή αυτοκινήτου. Ολο και περισσότεροι ιδιοκτήτες καταφεύγουν σε ένα άτυπο κίνημα «δεν πληρώνω», περιορίζοντας όσο το δυνατόν τη χρήση των Ι.Χ., ενώ την ίδια στιγμή περικόπτουν από τις δαπάνες συντήρησης και κατοχής του αυτοκινήτου.

Η ακριβή βενζίνη από τη μία έχει περιορίσει τα χιλιόμετρα που διανύουν τα αυτοκίνητα, ενώ η έννοια του ελέγχου ΚΤΕΟ ηχεί σαν ανέκδοτο, καθώς θεωρείται περιττό έξοδο από σημαντική μερίδα ιδιοκτητών αυτοκινήτων.

Τα απολύτως απαραίτητα

Ακόμη και εκπρόσωποι των συνεργείων υποστηρίζουν ότι πλέον η συντήρηση των οχημάτων περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα, ενώ δεν είναι λίγοι οι κάτοχοι Ι.Χ. που δεν προχωρούν ούτε στη βασική συντήρηση, εις βάρος της ασφάλειάς τους.

Την ίδια στιγμή, εντείνεται το φαινόμενο των ανασφάλιστων Ι.Χ., τα οποία εκτιμάται ότι ανέρχονται σε περίπου 1,5 εκατομμύριο πανελλαδικά. Σύμφωνα μάλιστα με τα στοιχεία της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, το πρώτο τρίμηνο του 2011 τα ασφαλισμένα αυτοκίνητα μειώθηκαν κατά 8,4% περίπου.

Αποτέλεσμα είναι, κατόπιν αναγωγής των ποσοστών αυτών σε ετήσια βάση, ο αριθμός των ανασφάλιστων αυτοκινήτων να έχει αυξηθεί κατά μισό εκατομμύριο αυτοκίνητα το παραπάνω διάστημα.

Η πρωτοβουλία του υπουργείου Υποδομών που όριζε την υποχρέωση ασφάλισης οχήματος προκειμένου αυτό να περάσει από έλεγχο ΚΤΕΟ και αντίστροφα φαίνεται ότι σκοντάφτει στον ασφαλιστικό νόμο. Σύμφωνα με εκπροσώπους των ιδιωτικών ΚΤΕΟ, ο ασφαλιστικός νόμος δεν υποχρεώνει τις ασφαλιστικές εταιρείες να μην αποζημιώνουν ένα ανέλεγκτο (από ΚΤΕΟ) όχημα ούτε να μην το ασφαλίζουν, με αποτέλεσμα να μην απαιτείται, από τις εταιρείες, το αποδεικτικό του σχετικού ελέγχου για την ασφάλιση ενός οχήματος.

«Το υπουργείο Υποδομών μας έχει απαντήσει σχετικά ότι βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με το υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να αλλάξει ο ασφαλιστικός νόμος που επιτρέπει στις εταιρείες να ασφαλίζουν οχήματα χωρίς την προσκόμιση αποδεικτικού ΚΤΕΟ», εξηγεί στην «Κ» ο πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Ιδιωτικών ΚΤΕΟ κ. Κωνσταντίνος Βήκας.

Μόνο το 2010 εκτιμάται ότι συνολικά 2,5 εκατομμύρια ανέλεγκτα από ΚΤΕΟ οχήματα κυκλοφορούσαν σε όλη την Ελλάδα, με τα απολεσθέντα έσοδα για το Δημόσιο να αγγίζουν τα 310 εκατομμύρια ευρώ. «Εκτιμώ ότι με δεδομένη την οικονομική κατάσταση, το 2011 το αντίστοιχο νούμερο θα προσεγγίσει τα 3 εκατομμύρια ευρώ», συμπληρώνει ο κ. Βήκας.

Η απουσία ελέγχων από την Τροχαία και ο φόβος εύρεσης τεχνικών προβλημάτων που θα οδηγήσουν το όχημα στο συνεργείο φαίνεται ότι είναι οι βασικοί λόγοι που οι ιδιοκτήτες Ι.Χ. δεν περνούν από τεχνικό έλεγχο τα αυτοκίνητά τους. Εκπρόσωποι των συνεργείων αυτοκινήτων τονίζουν ότι τα σέρβις είναι μειωμένα κατά 50%, ενώ οι ιδιοκτήτες επιμένουν στην ελάχιστη έως και καθόλου δυνατή συντήρηση των οχημάτων τους.

Επίσημα στοιχεία

Η μείωση της χρήσης των Ι.Χ. επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία του Κέντρου Διαχείρισης Κυκλοφορίας του υπουργείου Υποδομών, σύμφωνα με τα οποία η μέση ταχύτητα κίνησης των οχημάτων έχει αυξηθεί το διάστημα Απριλίου - Ιουνίου 2011. Η αύξηση της ταχύτητας κυμάνθηκε μεταξύ 5% και 20% και συνοδεύθηκε από μειώσεις στον κυκλοφοριακό φόρτο.

Η τάση μείωσης του κυκλοφοριακού φόρτου και αύξησης της μέσης ταχύτητας κίνησης ξεκίνησε από το δεύτερο τρίμηνο του 2010 και συνεχίστηκε έως και το διάστημα Απριλίου - Ιουνίου 2011. Ωστόσο, τους μήνες Απρίλιο - Μάιο 2011, οι αυξήσεις της ταχύτητας κίνησης σε σχέση με τους αντίστοιχους του 2010 είναι μικρότερες.

Της Αλεξανδρας Κασσιμη

Πηγή Καθημερινή

5.11.2011

«Αλμυρότερα» τα ναύλα στην ακτοπλοΐα

Πιο ακριβά γίνονται τα εισιτήρια των πλοίων μετά τις ανακοινώσεις έξι εταιρειών για αυξήσεις των ναύλων επιβατών από 4 μέχρι και 19 %.

Οι αυξήσεις αυτές μπορεί να επιφέρουν πολυάριθμες ακυρώσεις εκτιμά ο πρώην πρόεδρος των Συνδέσμου των Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων Γιάννης Ευαγγέλου.

Η Blue Star Ferries είναι μια από τις εταιρείες που ανακοίνωσε αύξηση 8%. Ο Μιχάλης Σακέλης διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας δήλωσε στο ΣΚΑΪ ότι μόνο αν μειωθούν οι κρατήσεις υπέρ τρίτων θα επιτευχθεί και μείωση του κόστους μεταφοράς.

Σε μια δύσκολη περίοδο οι αυξήσεις των ναύλων θα αποτελέσουν ύφαλο για ταξίδια στα νησιά. Ιδιαιτέρως μάλιστα όταν οι εκτιμήσεις για την πορεία της φετινής τουριστικής κίνησης δεν είναι καθόλου αισιόδοξες όπως παραδέχεται ο κύριος Σακέλης.

Πηγή ΣΚΑΙ
4.4.2011

Ακτοπλόοι : κατάργηση τελών υπέρ τρίτων

Την άμεση κατάργηση των μη ανταποδοτικών τελών υπέρ τρίτων τα οποία μαζί με τον υψηλό ΦΠΑ επιβαρύνουν τους ναύλους επιβατών και οχημάτων έως και 35%, κατά μέσον όρο, ζητούν από το υπουργείο Οικονομικών τα μέλη του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ).

Οι ακτοπλοϊκές εταιρείες–μέλη του ΣΕΕΝ υποστηρίζουν ότι το 2011 ενδέχεται να αποτελέσει χρονιά σημαντικών απωλειών για την ακτοπλοΐα εξαιτίας δύο παραμέτρων: Πρώτον, λόγω της σημαντικής αύξησης της τιμής των καυσίμων, τα οποία το 2010 αυξήθηκαν κατά 39% σε σχέση με το 2009, και δεύτερον, λόγω της αναμενόμενης περαιτέρω μείωσης της επιβατικής κίνησης από και προς τα νησιά. To 2010 εκτιμάται ότι η κίνηση μειώθηκε περίπου κατά 14% σε σχέση με το 2009.

Κατά τους ακτοπλόους, το 2010 ήταν χρονιά κατά την οποία οι ζημίες ξεπέρασαν τα 200 εκατ. ευρώ και εφόσον δεν υπάρξει κυβερνητική πολιτική στήριξης των ακτοπλοϊκών εταιρειών ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποσυρθούν πλοία από την ενεργό δράση ή να καταργηθούν δρομολογιακές γραμμές, προκειμένου να μειωθούν τα λειτουργικά έξοδα.

Ως λύση προτείνεται προς τα υπουργείο Οικονομικών να αποφασιστεί η κατάργηση των μη ανταποδοτικών τελών υπέρ τρίτων και κυρίως αυτών που έχουν σχέση με τα τέλη υπέρ ΝΑΤ και τον επίναυλο 3%.

«Η επιβάρυνση των ναύλων επιβατών και οχημάτων με 11% και 23%, αντιστοίχως, έχει δημιουργήσει ασφυκτικές πιέσεις στους ναύλους και συντελεί στη μείωση του μεταφορικού έργου», υποστηρίζουν οι ακτοπλόοι.

Εν τω μεταξύ, σε ανακοίνωσή της η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας (ΕΕΝ) εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της επειδή, όπως υποστηρίζει, αυθαιρέτως εταιρεία καβοδεσίας επιβατηγών πλοίων στο λιμάνι του Πειραιά προχώρησε στην αύξηση του κόστους κατά 40%. H ΕΕΝ σημειώνει ότι θα προσφύγει στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και στο υπουργείο Οικονομικών.

Του Νίκου Μπαρδούνια

Πηγή Καθημερινή

11.1.2011

Η φθηνή Ευρώπη της ιδιωτικής ετικέτας (σύγκριση τιμών)

Η γερμανική είναι από τις φθηνότερες αγορές της Ευρώπης εν αντιθέσει με την Ελλάδα, που είναι από τις ακριβότερες αγορές καταναλωτικών προϊόντων. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 οι τιμές των επώνυμων προϊόντων είχαν απογειωθεί, γεγονός που άφησε έδαφος για να αναπτυχθούν τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Σήμερα το μερίδιο που κατέχει αυτή η κατηγορία προϊόντων στη γερμανική αγορά αντιστοιχεί περίπου στο 40%, το υψηλότερο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και φυσικά ανάγκασε τις πολυεθνικές να μειώσουν τις τιμές τους. Αντίστοιχες τάσεις- στο πολύ αρχικό τους στάδιο- έχουν αρχίσει να εμφανίζονται και στην ελληνική αγορά όπου περίπου ένας στους πέντε καταναλωτές προτιμά τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Φθηνή κατά τεκμήριο είναι και η ισπανική αγορά, και ως εκ τούτου δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι επί χρόνια εισάγονταν και πωλούνταν στην Ελλάδα μέσα από το δίκτυο των παράλληλων εισαγωγών ισχυρά προϊόντα πολυεθνικών ομίλων σε χαμηλότερες τιμές απ΄ ό,τι τα πωλούσαν οι θυγατρικές των πολυεθνικών που είναι εγκατεστημένες στην εγχώρια αγορά. Αυτό όμως που κάνει εντύπωση στην έρευνα της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου είναι το γεγονός ότι στη διαμόρφωση των τιμών «η Ελλάδα πηγαίνει μαζί με την Κύπρο», η οποία φαίνεται ότι είναι η ακριβότερη από τις έξι αναφερόμενες αγορές. Πηγές του υπουργείου έλεγαν ότι αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά υποκρύπτει συγκεκριμένη εμπορική στρατηγική των πολυεθνικών ομίλων.

Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι τα ζυμαρικά στην ελληνική αγορά έχουν τη φθηνότερη τιμή κι από τις έξι χώρες, γεγονός που κι αυτό έχει την εξήγησή του. Είναι γνωστό ότι τα ζυμαρικά ιδιωτικής ετικέτας στα ράφια των σουπερμάρκετ αποτελούν την ισχυρή «μάρκα» του κλάδου και τούτο έχει ως συνέπεια οι μεγάλες βιομηχανίες ζυμαρικών να συγκρατούν σε χαμηλά επίπεδα τις τιμές- και φυσικά δεν χάνουν.

Στο παστεριωμένο γάλα η Ελλάδα είναι η τρίτη πιο ακριβή χώρα, μετά τη Γαλλία και την Κύπρο, με φθηνότερη φυσικά τη Γερμανία. Αντίστοιχη είναι και η κατάταξη στο επιδόρπιο γιαούρτης, με φθηνότερη χώρα όμως τη Γαλλία.

Ακόμη ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαπίστωση ότι στο αλεύρι η ελληνική είναι η τέταρτη πιο ακριβή αγορά, κατάταξη μάλλον ικανοποιητική, δεδομένου ότι η εγχώρια παραγωγή σίτου δεν καλύπτει τις ανάγκες της κατανάλωσης. Φθηνότερη χώρα είναι η (σιτοπαραγωγός) Γερμανία και ακολουθεί η Ισπανία, ενώ ακριβότερη αγορά είναι η επίσης σιτοπαραγωγός Γαλλία, ακολουθεί η Σλοβενία, μετά είναι η Κύπρος και στην επόμενη θέση η Ελλάδα.

Πηγή Το Βήμα

19.8.2010

"Ακριβό μου καλάθι της νοικοκυράς"

Ακρίβεια α λα Ελληνικά

Την ίδια ώρα που το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών συρρικνώνεται με ταχείς ρυθμούς, τα προϊόντα των πολυεθνικών ομίλων στην ελληνική αγορά παραμένουν από τα ακριβότερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. 

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που διεξήγαγε η Γενική Γραμματεία Εμπορίου του υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και παρουσιάζει σήμερα «Το Βήμα» όσον αφορά τις τιμές 70 προϊόντων σε έξι χώρες Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία, Κύπρο, Σλοβενία και Ελλάδα -, η κατάσταση είναι απογοητευτική για τη χώρα μας. Στις περιπτώσεις που η Ελλάδα δεν βρίσκεται στην πρώτη θέση, δηλαδή δεν έχει την υψηλότερη τιμή, βρίσκεται στη δεύτερη ή στην τρίτη θέση, ενώ η φθηνότερη ίσως αγορά είναι η γερμανική και ακολουθεί αυτή της Σλοβενίας.

Αντιθέτως με τις τιμές των διεθνών επώνυμων προϊόντων, η χώρα μας αποδεικνύεται εξαιρετικά φτηνή στα φρούτα και στα λαχανικά- και μάλιστα με μεγάλη απόσταση από τις άλλες χώρες. Είναι γνωστό ότι οι πολυεθνικοί όμιλοι προϊόντων ευρείας κατανάλωσης αποσπούν από την ελληνική αγορά ένα σημαντικό μέρος - ανάλογα βεβαίως με το μέγεθός της- της διεθνούς κερδοφορίας τους, ενώ παράλληλα δεν έχουν το «άλλοθι» των υψηλών παροχών προς τις αλυσίδες των σουπερμάρκετ, δεδομένου ότι η ισχυρή διαπραγματευτική τους θέση έναντι των αλυσίδων τούς παρέχει τη δυνατότητα κατά τεκμήριο να επιβάλλουν τις θέσεις τους. Η συντριπτική πλειονότητα των επί μέρους αγορών στις οποίες οι πολυεθνικοί όμιλοι δραστηριοποιούνται έχει ολιγοπωλιακή ή και μονοπωλιακή σύνθεση και ως εκ τούτου το παιχνίδι γίνεται με «σημαδεμένη τράπουλα».

Η έρευνα της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου (οι τιμές αποτυπώνονται χωρίς τον ΦΠΑ και τις προωθητικές ενέργειες, είναι δηλαδή «καθαρές») αφορά διεθνή προϊόντα ευρείας κατανάλωσης περίπου 20 πολυεθνικών ομίλων και έγινε στο πλαίσιο της εφαρμογής του transfer pricing, δηλαδή του ελέγχου των ενδοομιλικών συναλλαγών.

Σύμφωνα με πληροφορίες εξάλλου ο έλεγχος έχει κιόλας αρχίσει, ενώ όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές «στους υποβληθέντες φακέλους υπάρχουν ήδη ευρήματα και είμαστε μόνο στην αρχή». Οπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, υπάρχουν προϊόντα που πωλούνται ακόμη και σε διπλάσια τιμή στην Ελλάδα απ΄ ό,τι π.χ. στη Γερμανία ή εταιρείες που δουλεύουν με μεικτό περιθώριο κέρδους από 40% ως και 60%. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, το transfer pricing αποτελεί ένα από τα βασικά εργαλεία που διαθέτει το υπουργείο Οικονομίας για να βάλει σε κίνηση τη διαδικασία μείωσης των τιμών.

Σε αυτό το πλαίσιο πρόκειται να περάσει νομοθετική ρύθμιση (τροπολογία στο νομοσχέδιο για την απελευθέρωση του καμποτάζ) με την οποία θα συσταθούν μεικτά κλιμάκια ελέγχου των υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομίας και του υπουργείου Οικονομικών προκειμένου να γίνεται ο έλεγχος πιο αποτελεσματικός, ενώ πρόκειται να προσληφθούν και εξειδικευμένοι εξωτερικοί συνεργάτες. Επίσης, απέκτησε το σύστημα «Αmadeus»- που έχουν όλες οι αντίστοιχες Αρχές των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης- με το οποίο είναι δυνατός ο έλεγχος της αξιοπιστίας των στοιχείων που υποβάλλουν οι πολυεθνικές εταιρείες στο υπουργείο και με αυτά δικαιολογείται η διαμόρφωση των συγκεκριμένων τιμών. Εξάλλου, μια ομάδα δέκα υπαλλήλων της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου έχει εκπαιδευτεί από τον Σύνδεσμο Ορκωτών Ελεγκτών για να μπορεί να ελέγχει τις ενδοομιλικές συναλλαγές.

Το μέτρο αυτό το έχουν συστήσει επανειλημμένως ο ΟΟΣΑ και η Ευρωπαϊκή Ενωση και εφαρμόζεται σε 45 χώρες παγκοσμίως, ενώ σε επίπεδο ΕΕ το έχουν εφαρμόσει ήδη 16 κράτη. Και τούτο διότι περίπου το 60% των εμπορικών συναλλαγών στα αναπτυγμένα κράτη υπολογίζεται ότι πραγματοποιείται μεταξύ εταιρειών που ανήκουν στον ίδιο όμιλο εταιρειών.

Σύμφωνα με το transfer pricing, οι πολυεθνικοί όμιλοι πρέπει να είναι σε θέση να τεκμηριώσουν τις τιμές των προϊόντων τους στις συναλλαγές που έχουν από μητρική σε θυγατρική εταιρεία. Και προφανής στόχος είναι ο εντοπισμός τυχόν υπερτιμολογήσεων των ενδοομιλικών συναλλαγών- διογκώνεται τεχνητά το κόστος των προϊόντων και υπηρεσιών που διατίθενται με συνέπεια να εμφανίζεται ως αναγκαία και δικαιολογημένη η αύξηση των τιμών πώλησης προς τους τελικούς καταναλωτές.

Ο τρόπος με τον οποίο ένας όμιλος εταιρειών εφαρμόζει την τιμολογιακή του πολιτική καθορίζει και την κατανομή του κόστους και κατά συνέπεια και του κέρδους στις διάφορες εταιρείες του ομίλου ανά τον κόσμο. Για τον λόγο αυτό, εάν χρησιμοποιεί αθέμιτες πρακτικές στη διαμόρφωση της τιμολογιακής του πολιτικής του μπορεί να αυξήσει με τεχνητό τρόπο σε ένα κράτος το κόστος των προϊόντων του.

Πώς λειτουργεί το transfer pricing

Από τη χώρα παραγωγής, Κίνα κ.ά., εξάγονται τα προϊόντα που ουσιαστικά πουλάει η πολυεθνική στη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης με το ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς. Ενα προϊόν με κόστος παραγωγής π.χ. 10 ευρώ το εξάγει η πολυεθνική στην ΕΕ, στη θυγατρική της που έχει αναλάβει τη διακίνηση (logistics) για την Ευρώπη, ας υποθέσουμε παραδειγματικά στη Γερμανία, στην τιμή των 12 ως 13 ευρώ. Οι δασμοί του 10% πληρώνονται στο γερμανικό Δημόσιο. Οποιαδήποτε άλλη εξαγωγή από τη Γερμανία σε άλλη χώρα της ΕΕ δεν θα δασμολογηθεί ξανά λόγω σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Η γερμανική θυγατρική εταιρεία της πολυεθνικής έχει την ιδιοκτησία των θυγατρικών της πολυεθνικής στις χώρες που προμηθεύει, δηλαδή χώρες όπως η Ελλάδα. Γνωρίζοντας ότι στην Ελλάδα μπορεί να πουλάει το ίδιο προϊόν- που στοιχίζει 10 ευρώ- αντί π.χ. 30 ευρώ κάνει τον υπολογισμό των λειτουργικών εξόδων και τιμολογεί έτσι που να βγαίνει ένα κέρδος 3%- 5% στην ελληνική θυγατρική. Ετσι, το προϊόν έρχεται στην Ελλάδα στην τιμή των 25 ευρώ.

Από τα 12 ως 13 ευρώ κόστος αγοράς, συν τους δασμούς, συν τα μεταφορικά, το συνολικό κόστος δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ. Ως τα 25 ευρώ που εξάγεται από τη Γερμανία στην Ελλάδα είναι 10 ευρώ, που είναι το κέρδος της γερμανικής εταιρείας για το οποίο θα πληρώσει φόρους στο γερμανικό κράτος ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος από το οποίο προέρχεται.

Ετσι, το ίδιο προϊόν που πωλείται π.χ. 15 ευρώ σε μια ευρωπαϊκή χώρα στην Ελλάδα πωλείται στη διπλάσια τιμή. Το κέρδος, που πληρώνει ο έλληνας καταναλωτής, εισπράττει η ξένη εταιρεία και φορολογείται από το Δημόσιο του κράτους που έχει την έδρα της με ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς.

Του Δ. Χαροντάκη

Πηγή Το Βήμα

19.8.2010