ΣΥΜΗ: Περιπολία στη θάλασσα των δουλεμπόρων

Ενας καθημερινός πόλεμος για γερά νεύρα μέσα στο σκοτάδι και τη θαλασσοταραχή

 

Στη Σύμη, τα βράδια του χειμώνα, μετά τις 10, επικρατεί η απόλυτη σιωπή. Μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού τα ανοιχτά καταστήματα, ταβέρνες και καφετέριες, ως εκείνη την ώρα. Μετά τις 10 κλείνουν κι αυτά. Φθάσαμε λίγο μετά τα μεσάνυχτα στο νησί από τη Ρόδο. Στο λιμάνι δεν φαινόταν καμία δραστηριότητα. Μόνο ένα τριζόνι έσπαγε τον τοίχο της... σιωπής και το αγκομαχητό της μηχανής του πλωτού του Υπολιμεναρχείου Σύμης που εκτελούσε ακόμη μία νυχτερινή περιπολία στη θάλασσα του σύγχρονου δουλεμπορίου. Το σκάφος με το 4μελές πλήρωμά του θα επέστρεφε στη «βάση» του με το πρώτο φως της ημέρας.

Οι διακινητές παράνομων μεταναστών επέστρεψαν στα παλιά τους λημέρια στο Κεντρικό και Νοτιοανατολικό Αιγαίο αφότου δυσκόλεψαν τα περάσματα του Εβρου, μετά την ενίσχυση των χερσαίων δυνάμεων με τη συνδρομή της Frontex και την κατασκευή του φράχτη. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου μάλιστα η επαγρύπνηση είναι αυξημένη στην περιοχή, καθώς πληροφορίες αναφέρουν ότι περιμένουν στα τουρκικά παράλια για να περάσουν απέναντι καραβάνια μεταναστών, που έχουν διαφύγει από τη φλεγόμενη Συρία.

Ανεβαίνουμε με τον φωτογράφο στο σκάφος του Λιμενικού - θα κάνουμε την περιπολία μαζί τους - την ώρα που ο κυβερνήτης ενημερώνεται για τις καιρικές συνθήκες. Κανένας ναυτικός δεν εμπιστεύεται την εικόνα που βλέπει στο λιμάνι, όσο ήσυχη και αν φαίνεται η θάλασσα· στα ανοιχτά τις περισσότερες φορές τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι κάβοι λύνουν και βγαίνουμε στη σκοτεινή θάλασσα. Χωρίς φώτα φυσικά. «Βγαίνουμε στη θάλασσα ακόμη κι αν το σκάφος μοιάζει με "φραπεδιέρα" λόγω του κυματισμού» λέει ο Σταύρος. Αλλωστε και οι δουλέμποροι σπανίως αποτολμούν το δρομολόγιο με ξάστερο ουρανό και τη θάλασσα λάδι, όταν μπορείς εύκολα να τους διακρίνεις.

Ο λιμενάρχης, ανθυποπλοίαρχος ΛΣ Δήμος Καραγεώργος, συστήνει το πλήρωμα. Ο χειριστής στο τιμόνι, δίπλα του ένας συνάδελφός του στο ραντάρ, οι άλλοι δύο στα άλλα βοηθητικά όργανα, όλοι με την προσοχή τεταμένη. Οι απέναντι ακτές απέχουν από 3,5 σε κάποια σημεία ως και 6 ναυτικά μίλια και η περιπολία πάνω στη νοητή γραμμή των θαλάσσιων συνόρων διαρκεί ένα 8ωρο. Επιστροφή στη «βάση» δηλαδή, ύστερα από εννέα, κάποιες φορές και δέκα ώρες. Ολοι λένε το σκάφος «σπίτι» τους και αισθάνονται το πλήρωμα «οικογένειά» τους.  

Σκοτάδι πήχτρα. Εκτός από το ραντάρ όμως, τη γραμμή των συνόρων «βλέπει» και η εμπειρία των «παλιών» λιμενικών, που έχουν ζήσει πολύ καιρό στη θάλασσα - οδηγός του από τη μία πλευρά τα φώτα των ελληνικών νησιών και από την άλλη εκείνα που φαίνονται από τα θέρετρα της Τουρκίας.

Οι μεταφορές, σύμφωνα με τους λιμενικούς, πραγματοποιούνται στον συντομότερο δυνατό χρόνο. «Οι διακινητές σε 20 - 30 λεπτά θέλουν να έχουν γυρίσει στην Τουρκία. Και η επιστροφή με άδεια τη βάρκα είναι πάντα πιο γρήγορη». Ακολουθούν τα «φανάρια», τα φώτα από τους φάρους, και έτσι ξέρουν προς ποια κατεύθυνση να κινηθούν με τα φουσκωτά. Παρακολουθούν κι αυτοί τις κινήσεις της Ελληνικής Ακτοφυλακής. «Μια φορά έβγαλαν λαθρομετανάστες στην ακτή αμέσως μετά την αποχώρηση σκάφους μας που βρισκόταν στη συγκεκριμένη περιοχή όλο το βράδυ» λέει ο κ. Καραγεώργος. Τα κυκλώματα που δρουν στην περιοχή φαίνεται ότι έχουν κάνει χαρτογράφηση των νησιών και των βραχονησίδων. «Ξέρουν πού είναι οι "κρυμμένοι" κολπίσκοι και οι παραλίες, τα σημεία όπου μπορούν να βγάλουν τους λαθρομετανάστες, πού δεν θα τους "πιάσει" ο καιρός αλλά και πώς να ξεφύγουν πιο γρήγορα». Αλλά και οι άνδρες του Λιμενικού δεν επαφίενται μόνο στις ενδείξεις των οργάνων. Βοηθό τους έχουν τις αισθήσεις τους, την όραση και την ακοή, που εξασκούν κάθε βράδυ. Αρκετές φορές έχουν εντοπίσει φουσκωτά όχι από το ραντάρ, αλλά επειδή «το είδαν να γυαλίζει» ή «άκουσαν τον ήχο από τη μηχανή του».

Αυτή είναι η ώρα να ανάψει ο προβολέας. Το φως στοχεύει το δουλεμπορικό, η αδρεναλίνη ανεβαίνει, τα όπλα είναι έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο. Συχνά, λέει ο Θοδωρής, «οι διακινητές, μόλις μας αντιληφθούν, ρίχνουν τους μετανάστες στη θάλασσα, φορώντας τους κακής ποιότητας σωσίβια» κι έτσι αντί της καταδίωξης η επιχείρηση μετατρέπεται σε διαδικασία έρευνας και διάσωσης. «Οταν βλέπεις άνθρωπο στη θάλασσα ή εγκλωβισμένο σε απόκρημνα βράχια λειτουργείς ανθρωπιστικά. Κάνεις ό,τι είναι δυνατόν, ακόμη και σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες, για να τον σώσεις» λέει ο Δήμος Καραγεώργος. Ακολουθεί η τυπική διαδικασία. Σύλληψη, καταμέτρηση, κράτηση, μεταφορά στη Ρόδο για τα περαιτέρω.

Αλλοτε οι διακινητές αποβιβάζουν τους παράνομους στα βράχια της νησίδας Νίμος δίπλα στη Σύμη. Από εκεί περπατώντας και ακολουθώντας τα φώτα από τους δρόμους και τα διάσπαρτα σπίτια κατευθύνονται προς το Αστυνομικό Τμήμα, στην είσοδο του λιμανιού, για να παραδοθούν. «Στο σημείο δεν υπήρχαν μονοπάτια. Τα διαμόρφωσαν οι φουρνιές των μεταναστών με το ασταμάτητο περπάτημά τους» λένε οι λιμενικοί. Τον Αύγουστο στο μεγάλο μπαλκόνι του Αστυνομικού Τμήματος είχαν στοιβαχτεί περισσότεροι από 130 μετανάστες. Ηταν η πρώτη εικόνα που αντίκριζαν οι τουρίστες που επισκέπτονταν το νησί. Το πλήρωμα του σκάφους πάντως πιο έντονα θυμάται μιαν άλλη σκηνή. Οταν υπό ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες κατάφεραν να απεγκλωβίσουν από έναν γκρεμό της βραχονησίδας δεκάδες λαθρομετανάστες - ανάμεσά τους και παιδιά. 

Οι δουλέμποροι, από την άλλη, χρησιμοποιούν τα παιδιά ως ασπίδα προστασίας. Συχνά προέρχονται κι αυτοί από το Αφγανιστάν ή το Πακιστάν, όπως οι παράνομοι μετανάστες που μεταφέρουν, οι οποίοι έχουν εκπαιδευθεί από Τούρκους, μέλη των κυκλωμάτων, που μένουν στην ασφάλεια της στεριάς. Στη θάλασσα πάντως, μετά και τα μέτρα που ελήφθησαν από τα τέλη Αυγούστου κατά τη σχετική σύσκεψη που συγκάλεσε ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Κωστής Μουσουρούλης, οι έλεγχοι έχουν ενταθεί, η διακλαδική συνεργασία Λιμενικού Σώματος, Στρατού Ξηράς, Πολεμικού Ναυτικού και Ελληνικής Αστυνομίας έχει ενισχυθεί και η δέσμευση για συνεχή επιτήρηση και των θαλάσσιων συνόρων φαίνεται να αποδίδει καρπούς.  

Δήμαρχος Σύμης
«Εμπαζε από παντού το νησί» 
Η εικόνα του ιδανικού προορισμού στους τουριστικούς οδηγούς και οι μαγευτικές φωτογραφίες της Σύμης είναι πέρα για πέρα αληθινές, αλλά... το καλοκαίρι. Τον χειμώνα, λέει ο δήμαρχος κ. Ελευθέριος Παπακαλοδούκας, «στο νησί έχουμε έναν πληθυσμό περίπου 3.000 κατοίκων, ανάμεσά τους και 500 μαθητές». Το καλοκαίρι όλοι ασχολούνται με τον τουρισμό υψηλής ποιότητας που προσελκύει το νησί, τους άλλους μήνες όλοι διαθέτουν από μία βάρκα. «Κάνουμε τα πάντα για να κρατήσουμε τον κόσμο στο νησί και κυρίως τη νεολαία. Κι ας ρισκάρουμε τη ζωή μας, καθώς αν αρρωστήσουμε δεν υπάρχει νοσοκομείο» προσθέτει ο δήμαρχος.

Το πρόβλημα με τη λαθρομετανάστευση δεν είναι σημερινό αλλά, σύμφωνα με τον κ. Παπακαλοδούκα, έχει αναδειχθεί περισσότερο λόγω της οικονομικής κρίσης. Το περασμένο καλοκαίρι, όπως λέει, στη Σύμη αποβιβάζονταν καθημερινά 30-40 λαθρομετανάστες. Τότε «έμπαζε από παντού το νησί», ένα μοναδικό σκάφος που διέθετε το Λιμενικό έμενε για μήνες ακινητοποιημένο και ο δήμαρχος έφθασε στο σημείο να απειλήσει - από τον «Βήμα FM» - ότι θα ζητήσει τη συνδρομή της Χρυσής Aυγής για να στέρξει η Πολιτεία και να του στείλει όχι ένα αλλά δύο σκάφη!   

 

Του Διονύση Βυθούλκα

Πηγή Το Βήμα

25.11.2012

Επτά ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να προστατεύσουν τα σύνορά μας

«Ορθάνοιχτη πόρτα αχυρώνα», χαρακτήρισαν τα ελληνικά σύνορα

 

Επτά ευρωπαϊκές χώρες συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Γερμανίας ζήτησαν να ληφθούν περισσότερα μέτρα για να αναχαιτίσουν το κύμα των μεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη από τα ελληνοτουρκικά σύνορα και εισηγήθηκαν, ανάμεσα στα άλλα, ισχυρότερη πίεση από τη δύναμη Frontex για τη διαφύλαξη των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εμφανίζονται πρόθυμες να βοηθήσουν.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, τουλάχιστον τρεις ευρωπαϊκές χώρες επανεξετάζουν τη στάση τους ως προς την εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν, που επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση ταξιδιωτών χωρίς επιπλέον ελέγχους ανάμεσα στις χώρες_ μέλη της Ζώνης Σένγκεν. Η Γερμανία, η Φινλανδία, η Αυστρία και μία τέταρτη χώρα, η Γαλλία (σε περίπτωση που ο κ. Νικολά Σαρκοζί, αν επανεκλεγεί) ασκούν πίεση προς την Ελλάδα να πάρει μέτρα στα σύνορα της. Στην Ευρώπη εκφράζεται πλέον το ερώτημα «τι γίνεται όταν μία χώρα δεν μπορεί να ασφαλίσει τα σύνορά της, όπως βλέπουμε στην Ελλάδα».

Το αίτημα, να αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση με ισχυρές ενισχύσεις τη φύλαξη των συνόρων μας από τους οικονομικούς πρόσφυγες και μετανάστες, είχε διατυπώσει παλαιότερα σε όλα τα κοινοτικά επίπεδα η Ελλάδα και φαίνεται ότι τώρα επανέρχεται όχι με όμως πρωτοβουλία της χώρας μας (που πάντοτε το επιθυμεί), αλλά με πρωτοβουλία ευρωπαϊκών χωρών, που θεωρούν ότι με ευκολία οι μετανάστες εισέρχονται στην Ελλάδα και από εκεί σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας περιέγραψε τα ελληνοτουρκικά σύνορα ως «ορθάνοιχτη πόρτα αχυρώνα», σύμφωνα με την αμερικανική Wall Street Journal που υπενθυμίζει τα παράπονα κεντροευρωπαϊκών χωρών από τη συνεχή ροή Ασιατών και Αφρικανών μεταναστών οι οποίοι περνούν με ευκολία από την Ελλάδα, προσπαθώντας να φτάσουν σε κάποια από τις πιο πλούσιες χώρες της Ευρώπης.

Κυβερνητικές πηγές στην Αθήνα ωστόσο σχολίαζαν ότι στο θέμα των μεταναστών μεγάλη ευθύνη φέρει και η Τουρκία, η οποία παρά τις υποσχέσεις και τις συμφωνίες με την Ελλάδα για περιορισμό των μεταναστών δεν έχει τηρηθεί ποτέ. Η Τουρκία όμως δεν είναι μέλος της ΕΕ, η Ελλάδα είναι.

Σύμφωνα με τα στατικά δεδομένα που ανακοινώνει ο ευρωπαϊκός οργανισμός συντονισμού του ελέγχου των συνόρων Frontex, το 2011 πέρασαν τα σύνορα στον Έβρο τουλάχιστον 55.000 μετανάστες, ενώ μόνον μέσα στον Ιανουάριο του 2012 καταγράφηκαν περίπου 2.800 διελεύσεις, σημαντικά λιγότερες (ίσως και λόγω κακοκαιρίας και οικονομικής κρίσης) από τις περίπου 6.000 που καταγράφονται σε κάθε μήνα του καλοκαιριού.

Όπως σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, ταξιδιώτες από την Ελλάδα που φθάνουν στα αεροδρόμια του Μονάχου και τη Φρανκφούρτης αναφέρουν ότι υπάρχουν συχνοί έλεγχοι διαβατηρίων, κάτι που το επιβεβαιώνουν και Έλληνες αξιωματούχοι, χωρίς να κατονομάζονται, πληροφορίες όμως που διαψεύδουν τόσο οι ελληνικές αρχές όσο και οι εκπρόσωποι των αεροπορικών εταιριών. Μάλιστα εκπρόσωπος της Aegean αναφερόμενος σ΄ αυτές τις πληροφορίες, είπε ότι η αεροπορική εταιρία δεν είχε τέτοιου είδους παράπονα από τους επιβάτες της.

Ένα από τα μέτρα που ζητούν αρκετές ευρωπαϊκές χώρες ως πιθανή λύση του προβλήματος είναι η αύξηση της παρουσίας και η ενίσχυση της δύναμης της Frontex στην περιοχή. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μόλις πριν από λίγες ημέρες ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής κ. Νικ. Διαμαντούρος ζήτησε να ελεγχθεί η Frontex μετά από καταγγελίες για παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη σύλληψη μεταναστών. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι η Frontex έχει κυρίως ρόλο της παρακολούθησης και της καταγραφής των περιστατικών, καθώς και της συνδρομής της με τεχνικά μέσα, όμως η περιφρούρηση των συνόρων και η σύλληψη των λαθροδιακινητών είναι δουλειά της Ελληνικής Αστυνομίας.

Όπως ωστόσο σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, η ανθρωπιστική κατάσταση που επικρατεί τον Έβρο παραμένει το σημαντικότερο ζήτημα στην περιοχή και αναφέρει ότι μία νέα ελληνική υπηρεσία που δημιουργήθηκε κατάφερε να συλλάβει μόνον 11 άτομα από ένα πλάνο 700 μεταναστών που είχε προβλέψει.

 

Πηγή Το Βήμα

15.3.2012

Κρυφτούλι στο Κέντρο της Αθήνας (Παραεμπόριο-Φοροδιαφυγή)

Το 64% των... προϊόντων έχουν προέλευση την Κίνα, ενώ κύριες πύλες εισόδου είναι τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης

Πανίσχυρη "λερναία ύδρα", αντίστοιχη της παγκόσμιας διακίνησης ναρκωτικών και όπλων, είναι η μάστιγα του παραεμπορίου που συμβάλλει στο "λουκέτο" των επιχειρήσεων και στη συνακόλουθη απώλεια ανεξακρίβωτου αριθμού θέσεων εργασίας.

Σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης όπως η παρούσα, το πρόβλημα αποκτά επιπλέον απειλητικές διαστάσεις. "Ιδιαίτερα επικερδές παρακλάδι των διεθνών δραστηριοτήτων του οργανωμένου εγκλήματος", χαρακτήρισε το παραεμπόριο ο αστυνομικός διευθυντής και Διευθυντής Δυνάμεων του Κέντρου Αθήνας της ΕΛ.ΑΣ., Γεώργιος Δροσάκης, σε δηλώσεις του στο "Εθνος της Κυριακής".

Τα δίκτυα διακίνησης προϊόντων απομιμήσεων αλληλοεπικαλύπτονται με άλλες παράνομες δραστηριότητες, εξελίσσονται διαρκώς, αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες και εκμεταλλεύονται με τους καλύτερους δυνατούς τρόπους τα κενά των ελεγκτικών μηχανισμών.

Τα διαθέσιμα στοιχεία του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου καταδεικνύουν ότι το παραεμπόριο αντιπροσωπεύει το 30% της συνολικής εγχώριας εμπορικής δραστηριότητας.

Ο ετήσιος "μαύρος" κύκλος εργασιών εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 20 δισεκατομμύρια ευρώ, με τα διαφυγόντα έσοδα του κράτους από ΦΠΑ και φόρους να αγγίζουν τα 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρά τις προσπάθειες των μεικτών κλιμακίων ΕΛ.ΑΣ. και Δημοτικής Αστυνομίας, που εδώ και μερικούς μήνες έχουν οδηγήσει σε αύξηση των κατασχέσεων σε ποσοστό έως και 60% σε σχέση με τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα περασμένων ετών, οι διάφορες παραεμπορικές δραστηριότητες συνεχίζουν να αναπτύσσονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας.

Με σύνολο 21.990.722 τεμαχίων, οι κατασχετικές επιδόσεις της χώρας μας βρίσκονταν μάλιστα στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης του 2009. Ακολουθούσαν οι Ολλανδία, Ιταλία και Βουλγαρία, με σημαντικά πενιχρότερα αποτελέσματα.

Καταμέτρηση

Σε σχέση τώρα με την προέλευση των προϊόντων που δεσμεύονται στην ΕΕ, το 64,4% προέρχεται από την Κίνα, το 14,6% από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το 4,5% από την Αίγυπτο και το 4,1% από την Κύπρο. Σε ό,τι αφορά το είδος, το παραεμπόριο στα ηλεκτρικά είδη φθάνει στο 10% του συνόλου, στα είδη δώρων το 15%, στα ποτά και στα είδη καπνιστού περίπου το 2,5%, ενώ στα τρόφιμα το ποσοστό δεν έχει ακόμα μετρηθεί με αξιοπιστία.

Και πάλι, σύμφωνα με τα στοιχεία που βρίσκονται στη διάθεση των διωκτικών Αρχών, τα λιμάνια Πειραιά και Θεσσαλονίκης φαίνεται ότι συνιστούν τα κύρια κέντρα διακίνησης, ενώ τα λιμάνια Πάτρας και Ηγουμενίτσας αποτελούν τους βασικούς υποδοχείς των φορτίων από την Ιταλία.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ VS ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΩΝ
Κρυφτούλι και κυνηγητό στο Κέντρο της Αθήνας

Με ξαφνικές "επιχειρήσεις" και κατασχέσεις οι άνδρες του Δήμου θέλουν να ξεριζώσουν από τους δρόμους της πόλης τα "παζάρια" των Αφρικανών, οι οποίοι βρίσκουν καταφύγιο στο πανεπιστημιακό άσυλο των Προπυλαίων και της ΑΣΟΕΕ

Αργά το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης, το πλάγιο δυτικό φως ήταν πιστό στο καθημερινό του ραντεβού στα Προπύλαια της Πανεπιστημίου. Τα πορφυρά του χρώματα έδιναν το δικό τους τόνο στο αυτοσχέδιο παζάρι του παραεμπορίου που στήνουν καθημερινά οι λαθρομετανάστες, οι οποίοι κατά κύριο λόγο προέρχονται από βορειοαφρικανικές χώρες.

Τσάντες-απομιμήσεις επώνυμων οίκων, παπούτσια, υφάσματα, γυαλιά ηλίου και κάθε λογής μικροαντικείμενα βρίσκονται στη διάθεση των περαστικών, που φλερτάρουν πρόσκαιρα με τον ρόλο του επίδοξου καταναλωτή που απολαμβάνει τη διαδικασία του παζαρέματος.

Η ξαφνική εμφάνιση των ανδρών της Δημοτικής Αστυνομίας δημιουργεί τον αναμενόμενο πανικό, αλλά οι Αφρικανοί πωλητές είναι καλά εκπαιδευμένοι στο γνωστό κρυφτούλι που εξελίσσεται σε κυνηγητό. Σε διάστημα μικρότερο των τριών δευτερολέπτων έχουν φορτώσει στον ώμο τα σεντόνια-μπόγους με το εμπόρευμα και το έχουν βάλει στα πόδια, παίρνοντας την ανηφόρα για την οδό Ακαδημίας και την ασφάλεια του πανεπιστημιακού ασύλου της Νομικής Σχολής.

Μέσα στη... φούρια αναγκάζονται να αφήσουν πίσω τους αρκετά από τα είδη που έχουν προπληρώσει τα ξημερώματα στις αποθήκες που παρακολουθεί η ΕΛ.ΑΣ. Οι άνδρες της Δημοτικής Αστυνομίας μαζεύουν στα γρήγορα τα προϊόντα, τα ρίχνουν όπως όπως στο υπηρεσιακό όχημα που έχει παρκάρει απέναντι από την οδό Κοραή και αποχωρούν.

Ανδρες της ΕΛ.ΑΣ. με πολιτικά αλλά και ένστολοι αστυνομικοί παρακολουθούν διακριτικά. Από τη χαοτική απόσταση της έξης τους παρακολουθούν αδιάφορα και οι τοξικομανείς που συνωστίζονται στον πεζόδρομο. Σε λίγο όλα επιστρέφουν στον κανονικό ρυθμό. Μέχρι βέβαια το επόμενο απόγευμα, όπου η διαδικασία θα επαναληφθεί με απόλυτη πιστότητα.

"Στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας το παραεμπόριο βρίσκεται υπό συνεχή διωγμό. Τα μόνα κατά κάποιον τρόπο "κέντρα" που διατηρούν τη σημασία τους είναι αυτά που σχετίζονται με το πανεπιστημιακό άσυλο, συγκεκριμένα στην ΑΣΟΕΕ, στη Μασσαλίας και στα Προπύλαια", εξηγεί στο "Εθνος της Κυριακής" ο υπαστυνόμος και Επόπτης Δυνάμεων Δράσης Κέντρου Αθήνας της ΕΛΑΣ, Ιω. Κωνσταντακάκης.

Η στρατηγική

Την επιχειρησιακή στρατηγική αναλύει ο αστυνόμος Α και Επόπτης Δυνάμεων Δράσης Κέντρου Αριστείδης Σκάνδαλος: "Στόχος μας είναι η μέγιστη δυνατή κατάσχεση. Προσπαθούμε να αποφεύγουμε τη σωματική επαφή που εγκυμονεί κινδύνους για πρόκληση βιαίων επεισοδίων με ανεξέλεγτες συνέπειες. Θέλουμε απλώς να εξαλείψουμε την ελκυστικότητα της δραστηριότητας. Χάνοντας τα προπληρωμένα προϊόντα τους και τα πιθανά μικροκέρδη, οι πωλητές είναι αναγκασμένοι την επόμενη φορά να το ξανασκεφθούν δύο φορές".

Για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του παραεμπορίου τέθηκε πριν από λίγες ημέρες σε εφαρμογή ο νόμος 3892, που επιτρέπει στα αρμόδια κλιμάκια να καταστρέφουν επιτόπου είτε τα ίδια τα προϊόντα με ρίψη σε απορριματοφόρα και κατάλληλα διαμορφωμένα οχήματα, είτε την εμπορική τους αξία με τη χρήση ανεξίτηλου χρωματισμού (σπρέι).

"Πρόκειται για νέα πρωτοβουλία που στοχεύει στη μείωση του κόστους φύλαξης των κατασχεμένων εμπορευμάτων, τα οποία παραμένουν σε ειδικές αποθήκες που φυλάσσονται από αστυνομικές δυνάμεις επί 24ώρου βάσεως", υπογραμμίζει στο "Εθνος της Κυριακής" ο γ.γ. Εμπορίου του υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Στέφανος Κομνηνός.

Θυμίζουμε ότι στη γειτονική Ιταλία βρίσκεται από το 2005 σε ισχύ νόμος που επιβάλλει υψηλότατα πρόστιμα έως και 10.000 € στους πολίτες που συλλαμβάνονται να κατέχουν προϊόντα τα οποία προέρχονται από το παραεμπόριο. Το 2008 επιβλήθηκε στον μεγάλο διαδικτυακό τόπο αγοραπωλησιών ebay πρόστιμο δεκάδων εκατ. ευρώ επειδή οι ιστοσελίδες του διακινούσαν προϊόντα "μαϊμού".

Στον Βοτανικό η μεγαλύτερη αποθήκη με "μαϊμούδες"
Εκαναν εξαγωγές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

Από τις αρχές του χρόνου έχουν γίνει πολλοί αιφνιδιαστικοί έλεγχοι σε μεγάλο αριθμό αποθηκών. Βρίσκονται σε διάφορες περιοχές και οι έρευνες έδειξαν ότι οι ενοικιαστές ήταν κυρίως Ασιάτες, Πακιστανοί και Ελληνες", λέει αξιωματικός της ΕΛΑΣ.

Η συνολική αξία των προϊόντων παραεμπορίου και ειδών απομίμησης που κατασχέθηκαν κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 110 εκατ. ευρώ. Τα κλιμάκια που πραγματοποιούν τους σχετικούς ελέγχους συγκροτούνται από άνδρες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών (ΓΑΔΑ) προσωπικό της Δημοτικής Αστυνομίας, καθώς και άνδρες του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ) και του υπουργείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας.

Στις αρχές του περασμένου Ιουλίου εντοπίστηκε στον Βοτανικό η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής αποθήκη διακίνησης προϊόντων παραεμπορίου. "Πρόκειται για τη μεγαλύτερη του είδους της σε ολόκληρη την ΕΕ. Εξι υπόγεια γειτονικών πολυκατοικιών συνδέονταν μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν αχανή χώρο στον οποίο κατασχέθηκαν μονομιάς περισσότερα από 2,5 εκατ. προϊόντα", δηλώνει παράγοντας του υπουργείου Ανάπτυξης.

"Διαπιστώθηκε ότι από τη συγκεκριμένη αποθήκη γίνονταν εξαγωγές προς τις αγορές χωρών όπως οι Ιταλία, Βέλγιο, Αυστρία και Πορτογαλία. Υπήρχε μάλιστα γραφείο μεταφορών που εν αγνοία του έστελνε τα προϊόντα στις παραπάνω χώρες, κάτι που μεμονωμένα συμβαίνει ακόμα και μέσω των ΕΛΤΑ", τονίζει ο αστυνομικός διευθυντής και διευθυντής Δυνάμεων του κέντρου Αθήνας της ΕΛΑΣ, Γεώργιος Δροσάκης.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ - ΦΩΤΟ: ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή Το Εθνος

7.8.2011

Πρόσφυγες συγκρούονται με την αστυνομία στο Μπάρι της Ιταλίας

Τουλάχιστον 35 άνθρωποι, οι περισσότεροι αστυνομικοί, τραυματίστηκαν στην πόλη Μπάρι, στη νότια Ιταλία, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων ανάμεσα σε πρόσφυγες που ζητούν άσυλο και την αστυνομία, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες. 

Οι μετανάστες είναι εξοργισμένοι λόγω των καθυστερήσεων στις διαδικασίες παραχώρησης ασύλου. Σήμερα το πρωί, έβαλαν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων και λάστιχα και πέταξαν πέτρες στους αστυνομικούς που επενέβησαν για να διαλύσουν την διαδήλωση, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες.

Ορισμένοι μετανάστες απέκλεισαν ένα τμήμα του σιδηροδρομικού δικτύου, ενώ άλλοι απέκλεισαν τμήμα του αυτοκινητοδρόμου.

Η μετανάστευση, ειδικά από την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη, είναι ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα που απασχολούν τον τελευταίο καιρό την Ιταλία. Η συντηρητική κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι προώθησε μέτρα για την πάταξη της παράνομης μετανάστευσης και έκανε αυστηρότερες τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδειας παραμονής. 

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

1.8.2011

Οι Αθηναίοι λένε "δεν πάει άλλο"

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ διάλυσης στο κέντρο της Αθήνας αποτελεί απειλή για την ίδια την υπόσταση του ελληνικού κράτους. Αυτό επισημαίνει η μεγάλη πλειονότητα των κατοίκων του Λεκανοπεδίου σε έρευνα για το ιστορικό κέντρο που διενήργησε η Κάπα Research για λογαριασμό του «Βήματος της Κυριακής». Παρά την ύφεση, οι Αθηναίοι εντοπίζουν ότι το ιστορικό κέντρο δεν αντιμετωπίζει τόσο οικονομικά προβλήματα όσο κοινωνικά, τα οποία και συνδέουν ευθέως με τη μεγάλη συγκέντρωση παράνομων μεταναστών και την ανεξέλεγκτη δράση του εγκλήματος. Ετσι οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου στην πλειονότητά τους θέτουν ως προτεραιότητα την αντιμετώπιση της μετανάστευσης και την ενίσχυση της αστυνόμευσης, ενώ κατηγορούν ως απόντα τα κορυφαία θεσμικά όργανα της ελληνικής πολιτείας. Επίσης στη μεγάλη τους πλειονότητα οι Αθηναίοι προτείνουν πολεοδομικά μέτρα για την ανάκτηση του κέντρου, όπως ανακαινίσεις διατηρητέων κτιρίων, ενοποιήσεις αρχαιολογικών χώρων, ευρείες πεζοδρομήσεις, πολιτικές βιώσιμης κινητικότητας και ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών, με στόχο την ανάδειξή του ως πολιτιστικού και τουριστικού προορισμού. Μάλιστα, συμφωνούν με το ότι και οι ίδιοι θα πρέπει να σέβονται τον δημόσιο χώρο των Αθηνών, όπως σέβονται και τον ιδιωτικό τους.

Οι Αθηναίοι δεν έχουν απαξιώσει στη συνείδησή τους το ιστορικό κέντρο, το οποίο και θεωρούν, παρά τα προβλήματα, ψυχή του ελληνικού κράτους. Αυτό διαφαίνεται και από την άποψή τους για την αξία της γης στο ιστορικό κέντρο, καθώς είναι υπερπολλαπλάσιο το ποσοστό όσων επιθυμούν να αγοράσουν ακίνητο σε σύγκριση με εκείνους που επιθυμούν να πουλήσουν την ιδιοκτησία τους στην εν λόγω περιοχή.

Σχεδόν εννέα στους δέκα που κατοικούν στο κέντρο έχουν αισθανθεί να απειλείται η ασφάλειά τους, έξι στους δέκα θέλουν να μετακομίσουν και ένας στους δύο νιώθει πλέον ότι η κατοίκηση στο κέντρο τον περιθωριοποιεί. Είναι ενδεικτικό ότι επτά στους δέκα κατοίκους του Λεκανοπεδίου δεν θα σκέφτονταν να εγκατασταθούν στο ιστορικό κέντρο. Τρεις στους τέσσερις δηλώνουν ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένοι από τη συνολική κατάσταση. Μάλιστα, σημειώνουν ότι δεν κυκλοφορούν στο ιστορικό- εμπορικό κέντρο λόγω της αύξησης της εγκληματικότητας. Επτά στους δέκα Αθηναίους ομολογούν ότι σε σύγκριση με πέντε χρόνια πριν έχουν αραιώσει τις επισκέψεις τους στο κέντρο της πόλης.

Η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων ομολογεί ότι η κατάσταση στο κέντρο έχει επιδεινωθεί σημαντικά και προκρίνει την εγκληματικότητα (85,5%) και την παρουσία των οικονομικών μεταναστών (57,3%) ως τα πλέον σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η πρωτεύουσα. Μάλιστα, εμφανίζονται και τάσεις ενός μικρού «εμφυλίου», καθώς στο ερώτημα αν συμφωνούν με τις πράξεις αυτοδικίας οι απαντήσεις είναι περίπου 50-50! Τρεις στους τέσσερις Αθηναίους σημειώνουν, κατά την άποψή τους, ότι η δολοφονία του Μανώλη Καντάρη είναι αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης συγκέντρωσης λαθρομεταναστών στο κέντρο.

Στην πλειονότητά τους οι Αθηναίοι ζητούν από το κράτος, τον δήμο και την Αστυνομία να αναλάβουν τις ευθύνες τους, ενώ σε μικρότερο βαθμό αναζητούν ευθύνες και από τους κατοίκους της πόλης. Οι κάτοικοι ζητούν κατά προτεραιότητα αντιμετώπιση του μεταναστευτικού (77%), ενίσχυση της αστυνόμευσης (59,6%), βελτίωση της καθαριότητας και του φωτισμού (30,6%). Επίσης θεωρούν ότι η εικόνα της Αθήνας μπορεί να αλλάξει με την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας (84,5%), των παράνομων μεταναστών (75,3%), των ναρκωτικών (43,8%), των εγκαταλειμμένων κτιρίων (23,1%) και του παρεμπορίου (22,9%). Οι πολίτες κρίνουν θετικά για τη βελτίωση του κέντρου μόνο τις δραστηριότητες των επιχειρήσεων (42,2%), της Αστυνομίας (22,5%), του κεντρικού δήμου (16,6%), ενώ πολύ χαμηλά βρίσκονται η κυβέρνηση (5,2%) και τα πολιτικά κόμματα και η Βουλή (3,3%).

«Κάντε έργα για αναβάθμιση»

Οι Αθηναίοι ζητούν την ανάκτηση του κέντρου των Αθηνών, τη σύνδεση των πάρκων και των λόφων της πόλης σε δίκτυο πράσινων διαδρομών, την ενίσχυση των αστικών συγκοινωνιών, των ποδηλάτων και της πεζοπορίας έναντι του ΙΧ, τη συγκέντρωση δομών και υπηρεσιών του κράτους και του πολιτισμού στο κέντρο και, λιγότερο, την πεζοδρόμηση του κέντρου της πόλης.

Οκτώ στους δέκα Αθηναίους θεωρούν αποτελεσματικό μέτρο την ανακαίνιση διατηρητέων κτιρίων (79,8%), την παροχή φορολογικών κινήτρων για δημιουργία νέων επιχειρήσεων στο κέντρο (70,8%) και για τη λήψη δανείου για ανακαίνιση κτιρίου (62,5%), την εγκατάσταση δημόσιων υπηρεσιών σε άδεια κτίρια (55,8%), την παροχή οικονομικών κινήτρων σε φοιτητές για την εγκατάστασή τους (52,2%), αλλά και παρόμοιων κινήτρων για νέα ζευγάρια (43%).

Ενας στους δύο μνημονεύει τις πεζοδρομήσεις και την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων ως πρόγραμμα που εφαρμόστηκε με επιτυχία, ένας στους τέσσερις επικαλείται το τρίπτυχο «Τρίτσης- Μάνος- Πλάκα» και μόλις ένας στους δέκα τους Ολυμπιακούς Αγώνεςαντίστοιχο ποσοστό γνωρίζουν και οι επιχειρήσεις-«σκούπα» της Αστυνομίας.

Η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων του Λεκανοπεδίου επικροτεί τη δημιουργία της γραμμής U του μετρό (Πανεπιστήμιο- ΠολυτεχνείοΑλεξάνδρας- Κυψέλη- Γαλάτσι), συμφωνεί με τη διπλή ανάπλαση, την ήπια κυκλοφορία των οχημάτων από την Ομόνοια ως το Πεδίον του Αρεως, με το τραμ στην Πατησίων και την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Επωνυμία εταιρείας: Κάπα Research ΑΕ. Επωνυμία/ όνομα εντολέα: «Το Βήμα της Κυριακής».

Σκοπός δημοσκόπησης: Ερευνα κοινής γνώμης για το ιστορικό κέντρο της Αθήνας.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά δείγματος: Αντιπροσωπευτικό,άνδρες και γυναίκες, 18 ετών και άνω,στο Λεκανοπέδιο Αττικής,βάσει της απογραφής του 2001 της ΕΣΥΕ.

Μέγεθος δείγματος/ Γεωγραφική κάλυψη:

1.005 άτομα στο Λεκανοπέδιο Αττικής.

Χρονικό διάστημα συλλογής στοιχείων:

11 και 12 Μαΐου 2011.

Μέθοδος δειγματοληψίας: Πολυσταδιακή δειγματοληψία με χρήση quota ως προς τη γεωγραφική κατανομή του πληθυσμού,το φύλο και την ηλικία.

Μέθοδος συλλογής στοιχείων: Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων και βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

Τυπικό στατιστικό σφάλμα: Μέγιστο σφάλμα 3,09%,με διάστημα εμπιστοσύνης 95%.

Η Κάπα Research είναι μέλος της ΕSΟΜΑR και του ΣΕΔΕΑ και τηρεί τους κώδικες δεοντολογίας για τη διεξαγωγή και τη δημοσιοποίηση ερευνών κοινής γνώμης.


Πηγή Το ΒΗΜΑ
15.5.2011

Κατανομή μεταναστών στην περιφέρεια

Εάν υλοποιηθούν τα όσα ανακοινώθηκαν για το κέντρο της Αθήνας, θα υπάρξει αποτέλεσμα, επισημαίνει ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γ. Καμίνης, μιλώντας στην «Κ», και δεσμεύεται για εφαρμογή των μέτρων που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του δήμου. Παράλληλα, τονίζει ότι για να μην καταρρεύσει η Αθήνα υπό την πίεση της παράνομης μετανάστευσης, χρειάζεται την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση της υπόλοιπης χώρας για κατανομή του βάρους.

- Είστε ικανοποιημένος από τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για το κέντρο της Αθήνας, κυρίως τα μέτρα αστυνόμευσης; Θα αποδώσουν;

- Ανακοινώθηκαν πολλά μέτρα: πολεοδομικά, κοινωνικής πρόνοιας, αστυνομικά. Εάν εφαρμοστούν, θα έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι μέτρα ανακοινώνονται, αλλά δεν υλοποιούνται. Από την πλευρά του δήμου, σε ό,τι έχω δεσμευθεί, θα το υλοποιήσουμε.

- Μήπως με τις αστυνομικές επιχειρήσεις, απλώς θα «μεταφέρουμε» το πρόβλημα σε άλλες γειτονιές, εκτός κέντρου;

- Πρέπει να λειτουργήσουν κέντρα υποδοχής, προκειμένου να μεταφέρονται εκεί όσοι είναι παράνομοι, να συλλαμβάνονται και να απελαθούν. Θα πρέπει να καμφθούν οι αντιστάσεις των τοπικών κοινωνιών για να γίνουν κέντρα υποδοχής. Να μοιραστούμε το πρόβλημα. Οπως ως χώρα ζητάμε από την Ευρώπη κατανομή του βάρους της παράνομης μετανάστευσης, έτσι και η Αθήνα ζητάει τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της υπόλοιπης χώρας.

- Εχει μεταβληθεί η στάση σας απέναντι στο μεταναστευτικό πρόβλημα από τότε που αναλάβατε δήμαρχος;

- Καθόλου. Συνεχίζω να υποστηρίζω αυτά που υποστήριζα και πριν. Ως προς τους νόμιμους μετανάστες, να προχωρήσουν με ταχύτητα οι διαδικασίες ένταξης και ενσωμάτωσης. Οι παράνομοι, όμως, όπως η νομοθεσία ορίζει, θα πρέπει να επιστρέψουν στις χώρες προέλευσης. Η χώρα μας δεν μπορεί ούτε δουλειά να τους προσφέρει ούτε υπάρχει δυνατότητα μαζικών νομιμοποιήσεων.

- Εσείς προσωπικά περπατάτε άνετα στις γειτονιές γύρω από το δημαρχείο;

- Κυκλοφορώ άνετα, αλλά δεν αισθάνομαι καθόλου ευχάριστα. Καταλαβαίνω απόλυτα το πρόβλημα που βιώνουν οι άνθρωποι όταν πέφτει το σκοτάδι και πρέπει να κυκλοφορήσουν χωρίς την αστυνομική προστασία που έχω εγώ. Κατανοώ τις εκκλήσεις και τα παράπονά τους προς τον δήμο, παρά το ότι γνωρίζουν ότι συχνά δεν αφορούν αρμοδιότητές του. Ο δήμος ό,τι μπορεί, θα το πράξει. Θα φροντίσει η πόλη να είναι καθαρή και φωτισμένη.

- Στο θέμα των διαδηλώσεων, ποια θα είναι η πρότασή σας;

- Ανέλαβα την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση επιτροπής συνταγματολόγων με αντικείμενο τη σύνταξη ενός προσχεδίου, το οποίο θα υλοποιεί την επιταγή του Συντάγματος. Το πολιτικό σύστημα έχει απόσχει να κάνει τη δουλειά του σε αυτό το θέμα από το 1975 και μετά. Πρέπει να διασφαλισθεί η ελευθερία των συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων, αλλά με σεβασμό στα δικαιώματα των άλλων.

- Ενας Συνήγορος του Πολίτη μπορεί να γίνει δήμαρχος του «νόμου και της τάξης»;

- Αν είναι να γίνει «σερίφης», όχι. Η θητεία του Συνηγόρου του Πολίτη, που έχει ως βασική αρχή την προάσπιση των δικαιωμάτων, δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για να είναι κάποιος καλός δήμαρχος, αποτελεί, όμως, καλό εφόδιο.

Της Δώρας Αντωνίου

Πηγή Καθημερινή

Ακραία οργή

Η αδιανόητη, ασύλληπτη, εξωφρενική εν ψυχρώ δολοφονία του 44χρονου ανύποπτου Αθηναίου πολίτη στο κέντρο της πόλης είναι πλέον σχεδόν το μοναδικό θέμα σε κάθε συζήτηση, σε κάθε παρέα, σε κάθε γειτονιά τις τελευταίες ημέρες. Αναμενόμενο. Αυτή τη φορά, το μαχαίρι που μπήκε στον λαιμό του μοιραίου αυτού ανθρώπου, το νιώσαμε όλοι στον δικό μας λαιμό. Τώρα, πια, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Το ξέραμε, αλλά τώρα το εμπεδώσαμε με τον πιο σκληρό και άδικο τρόπο.

Ολοι γύρω τριγύρω παραμιλούν. Κάποιοι εξ αυτών εκφράζουν απόψεις και υιοθετούν –έστω λεκτικά– στάσεις και τρόπους αντίδρασης που πριν από δύο - τρία χρόνια δεν θα τους περνούσαν από το μυαλό. Προχθές βρέθηκα τυχαία ανάμεσα σε μία μεγάλη παρέα τριαντάρηδων. Εργαζόμενοι και μάλιστα σκληρά στον ιδιωτικό τομέα όλοι τους, καρδιακοί φίλοι μεταξύ τους, κόντεψαν πραγματικά να πιαστούν στα χέρια για τους μετανάστες και τους τρόπους αντίδρασης της πολιτείας. Την έκρηξη των υπολοίπων προκάλεσε η διαβεβαίωση τριών εξ αυτών ότι στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσουν ό,τι πιο ακραίο υπάρχει στη δεξιά πλευρά του πολιτικού φάσματος.

Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο ηλεκτρισμένη, που πραγματικά τρόμαξα. Σε κάθε προσπάθεια μέλους της παρέας να διαχωρίσει τους φιλήσυχους από τους εγκληματίες λαθρομετανάστες προκαλούσε θύελλα αντεπιχειρημάτων από τους τρεις εξαγριωμένους νέους που, όπως έλεγα, «βαρέθηκαν να κυκλοφορούν εγκληματικές συμμορίες στην πόλη, να λεηλατούν, να κλέβουν και να σκοτώνουν ανενόχλητες», σιχάθηκαν τον αυτάρεσκο αυτισμό των πολιτικών τους εκπροσώπων, που κοροϊδεύουν τους πολίτες ότι θα αντιμετωπίσουν τον καρκίνο με ασπιρίνες, αηδίασαν από τις κλεψιές, τις ρεμούλες και την ατιμωρησία, θέλουν να ονειρευτούν οικογένεια και παιδιά και δεν μπορούν.

Σίγουρα, χθες, στην κουβέντα της παρέας θα προστέθηκε ο βαρύς τραυματισμός ενός επίσης νέου ανθρώπου από αφηνιασμένους μαινόμενους αστυνομικούς. Αντίθετα τα συναισθήματα, αλλά εξίσου έντονα, αφού στην προκειμένη μιλάμε για μια ακραία έμφαση λειτουργίας μιας υποτιθέμενης ευνομούμενης πολιτείας. Σαστίζει ο νους και μπερδεύεται η σκέψη.

Τι μπορεί να ελπίζει ένας νέος άνθρωπος φλερτάροντας με την ιδέα ακραίων στάσεων και βίαιων συμπεριφορών; Πιθανότατα, μόνο σε ένα ακόμη πιο επώδυνο και βαθύ αδιέξοδο. Είναι προφανές ότι η ανασφάλεια, το ψυχικό κενό και η απουσία του ονείρου διευκολύνει την καταφυγή στα άκρα. Φοβάμαι ότι είναι η ίδια παγίδα με την στείρα καταδίκη του ρόλου της αστυνομίας στην τήρηση της τάξης. Και αυτή την πληρώνουμε σήμερα. Μαζί με την υπερβολική, τυφλή βία μερίδας των αστυνομικών δυνάμεων.

Μόνο που αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αυτή η πολύπαθη χώρα έχει υποφέρει πολύ από την υπερβολική βία, αλλά δεν πάσχει μόνο από αυτή. Πάσχει και από το αντίθετό της: την έλλειψη της απλής επέμβασης της αστυνομίας, εκεί που είναι απαραίτητη.

Οπως πάσχει από την απόλυτη έλλειψη οποιουδήποτε σοβαρού σχεδιασμού εκ μέρους της πολιτείας. Αυτή η εξέλιξη της εγκληματικότητας που ζούμε την τελευταία περίοδο και η οποία γίνεται όλο και πιο βίαιη, όλο πιο τυφλή, όλο πιο άγρια είναι κανονική τρομοκρατία. Η μισή πόλη έχει χαθεί. Η Αθήνα σταματάει στο Σύνταγμα. Από Oμόνοια και μετά είναι άλλη χώρα... Με άλλους ανθρωπους, άλλη ζωή, άλλους πολίτες και ανύπαρκτη Πολιτεία. Η οποία κάνει σαν να μην υπάρχει αυτή η κατάσταση. Γιατί δεν θέλει, γιατί δεν μπορεί, γιατί την αγνοεί, γιατί αδιαφορεί, γιατί δεν θέλει να ανοίξει μέτωπα, γιατί είναι ανίκανη... Και δεν ντρέπεται.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, η Χρυσή Αυγή έχει πάρει τον νόμο στα χέρια της στο πολύπαθο κέντρο. Αυτό, εκτός από επικίνδυνο, είναι και άκρως ταπεινωτικό σκηνικό για την Πολιτεία... Για την αστυνομία, τη δημοτική αρχή, τους υπεύθυνους και ανεύθυνους υπουργούς και βουλευτές που εξαντλούν την ευρηματικότητά τους και τη στρατηγική τους μόνον στο να χτίσουν το προφίλ τους... Πώς να μη νιώθει κανείς ακραία οργή...

Της Ελλης Τριανταφύλλου

Πηγή Καθημερινή

13.5.2011

Δημ. Παπαδημητρίου : "Η Ελλάδα δεν ελέγχει τα σύνορά της"

Η Τουρκία κρατά το κλειδί της αντιμετώπισης της αθρόας λαθρομετανάστευσης που απειλεί την Ελλάδα, τονίζει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο Ελληνοαμερικανός πρόεδρος του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής των ΗΠΑ, Δημήτρης Παπαδημητρίου, ο οποίος υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο που αρχίζει να διαδραματίζει η Frontex, τη δημιουργία της οποίας είχε προτείνει ο ίδιος στην Ε. Ε. το 2004.

Στη συζήτηση που έγινε στο γραφείο του που βρίσκεται λίγα τετράγωνα από τον Λευκό Οίκο, ο κ. Παπαδημητρίου επισημαίνει τα τεράστια κενά της Ελλάδας σε θεσμούς και υποδομές, αλλά επικρίνει και τους ισχυρούς της Ευρώπης που δεν έχουν στηρίξει οικονομικά χώρες, οι οποίες δέχονται τεράστια κύματα λαθρομεταναστών παρότι πρόκειται για πρόβλημα που απειλεί όλη την Ευρώπη.

- Κινδυνεύει η Ελλάδα να τεθεί εκτός συνθήκης Σένγκεν;

- Παρά τη βελτίωση των ελληνικών αρχών σε συνδυασμό με την πιο ενεργό παρουσία της Frontex, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πολύ δυσαρεστημένη από τη συνεχιζόμενη εισροή λαθρομεταναστών, αλλά και την απουσία υποδομών. Ταυτόχρονα, η Ελλάδα δέχεται επικρίσεις και σε ανθρωπιστικό επίπεδο. Χώρες όπως η Σουηδία, η Ολλανδία, η Νορβηγία κ. ά. δυσφορούν επειδή παρέχει πολιτικό άσυλο σε λιγότερο από το 1% των αιτούντων.

- Πώς έρχονται οι λαθρομετανάστες;

- Τους μεταφέρουν οργανωμένα κυκλώματα που βγάζουν τεράστια κέρδη και μάλιστα χωρίς ρίσκο. Οι εγκληματίες απολαμβάνουν τα οφέλη, ενώ οι κίνδυνοι και το κόστος πέφτουν στους μετανάστες.

- Πόσο πρόβλημα είναι για την Ελλάδα;

- Από το 2007 αρχίζει να καταγράφεται εισροή από Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Ιράν, και άλλες χώρες της περιοχής, ενώ τελευταία έρχονται και πολλοί Αφρικανοί που δύσκολα επαναπατρίζονται. Η Ελλάδα ήταν εντελώς απροετοίμαστη για τέτοιου μεγέθους εισροή και δεν μπόρεσε να τη διαχειρισθεί. Ερχονται από τον Εβρο και τα νησιά, όχι από τον Νότο. Η Τουρκία συνεργάζεται πολύ καλά με τα κυκλώματα μεταφοράς και όσο η Ευρώπη δεν ανταποκρίνεται στις ενταξιακές της προσδοκίες το πρόβλημα θα εντείνεται.

- Θα βοηθούσε η ομαλοποίηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων;

- Οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονται τόσο για τις καλές σχέσεις με την Ελλάδα, όσο για την ένταξή τους στην Ε. Ε.

- Αρα, η Ελλάδα «πληρώνει» την ευρωτουρκική διαμάχη;

- Ναι. Η Τουρκία χρησιμοποιεί τη λαθρομετανάστευση ως διαπραγματευτικό χαρτί και το πληρώνει η Ελλάδα. Το κλειδί είναι η Τουρκία. Μόνο αυτή μπορεί να διαμηνύσει στα οργανωμένα κυκλώματα να σταματήσουν τη μεταφορά λαθρομεταναστών μέσω Ελλάδας. Ο Παπανδρέου κατανοεί το θέμα και το έχει θέσει στον Ερντογάν. Πάντως, η οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας είναι θετική εξέλιξη, γιατί «συγκρατεί» μετανάστες, ενώ σε δέκα χρόνια ίσως να μην χρειάζεται τόσο την Ε. Ε. και όλα θα αλλάξουν.

- Τι ποσοστό λαθρομεταναστών εισέρχεται στην Ε. Ε. μέσω Ελλάδας;

- Η τεράστια πλειοψηφία. Το 90%. Ο απόλυτος αριθμός είναι πάνω από 100 χιλιάδες ετησίως. Τελευταία μειώνεται, πρωτίστως λόγω Frontex, αλλά και της βελτίωσης των ελληνικών αρχών. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε σταδιακά, και μάλιστα επί Ν. Δ., μιας συντηρητικής κυβέρνησης που θα περίμενε κανείς να είναι πολύ αυστηρή. Βεβαίως, ο αρμόδιος υπουργός, ο κ. Παυλόπουλος, ήταν περισσότερο «φιλόσοφος» και προσπαθούσε να δει όλες τις διαστάσεις του προβλήματος που, όμως, αποδείχθηκε τεράστιο και εξελίχθηκε ταχύτατα.

- Οι χειρισμοί του ΠΑΣΟΚ;

- Ούτε η σημερινή κυβέρνηση γνώριζε τι έπρεπε να κάνει. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν ελέγχει στον επιθυμητό βαθμό τα σύνορά της, αλλά δεν έχει και τις απαραίτητες υποδομές για τον τεράστιο αριθμό που δέχεται. Εάν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιος πρέπει να λάβει πολιτικό άσυλο, ποιος πρέπει να μείνει προσωρινά και ποιος όχι, αδυνατείς να αποφασίσεις ποιος πρέπει να επαναπατρισθεί. Η τρίτη κατηγορία είναι με διαφορά η μεγαλύτερη, αλλά δεν μπορείς να τους απομακρύνεις εάν προηγουμένως δεν έχεις δημιουργήσει τους αναγκαίους θεσμούς, υποδομές και διαδικασίες υποδοχής, εξέτασης και έγκρισης.

Συνεργασία με Frontex

- Πόσο βοηθά η Ε. Ε.;

- Η Ε. Ε. δεν βοηθά τα κράτη-μέλη. Η ιδέα της Frontex τέθηκε στο τραπέζι το 2004 από εμάς, στη διάρκεια της ολλανδικής προεδρίας με την οποία συνεργαζόμασταν. Διοργανώσαμε δύο μεγάλες υπουργικές συνόδους, μία για τη μετανάστευση, όπου καταθέσαμε τη σκέψη της δημιουργίας μιας δύναμης, όπως η Frontex, και μία τον Νοέμβριο για την ενσωμάτωση η οποία ήταν και η πρώτη του είδους. Πολλοί ήταν τότε αντίθετοι στην ιδέα.

- Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα;

- Να περιορίσει την εισροή σε συνεργασία με τη Frontex, και να αναπτύξει διαδικασίες ταχείας εξέτασης έτσι ώστε να επαναπατρίζονται πολλοί.

- Αρα, μόνη ελπίδα είναι η Frontex;

- Προς το παρόν η Frontex δεν είναι αστυνομία. Μέχρι πριν από 1,5 χρόνο ήταν ουσιαστικά μια γραφειοκρατική διαδικασία. Καθώς ο προϋπολογισμός της υπερδιπλασιάζεται αρχίζει να έχει αποτελέσματα και μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικά πανευρωπαϊκή δύναμη, αλλά οι «μεγάλες» χώρες δεν κινούνται σε πνεύμα αλληλεγγύης και δεν βοηθούν αυτές που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, χρηματοδοτώντας τον επαναπατρισμό.

Αυστηροί νόμοι χωρίς «ευγένειες»

- Ποια είναι η εμπειρία των ΗΠΑ;

- Πρέπει να έχεις ένα συντεταγμένο σύστημα εισδοχής μεταναστών, και να ελέγχεις τα σύνορά σου. Εδώ δεν έχεις τις «ευγένειες» της Ευρώπης. Οι νόμοι είναι αυστηροί. Εάν βρίσκεσαι στη χώρα παράνομα και σε πιάσουμε θα σε διώξουμε και δεν θα μπορείς να ξανάρθεις για δέκα χρόνια. Από την άλλη, σχεδόν 1,7 εκατομμύρια έρχονται νόμιμα και εργάζονται σε πανεπιστήμια, επιχειρήσεις, αλλά και σε χειρωνακτικές εργασίες.

- Πώς εξελίχθηκε η σημερινή κρίση λαθρομετανάστευσης στην Ε. E.;

- Πριν από 10 ή 12 χρόνια η πλειοψηφία όσων προσπαθούσαν να εισέλθουν στην Ευρώπη το έκαναν από το Μαρόκο μέσω Ισπανίας. Η τότε κυβέρνηση πέτυχε να αντιμετωπίσει αυτό το μείζον πρόβλημα με πολύ μεγαλύτερη αστυνομική παρουσία, χρήση νέων τεχνολογιών, αλλά και συμφωνίες διαφόρων ειδών με τους Μαροκινούς. Ξέρετε, τόσο η Ν. Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ αναζητούν την ηθική προσέγγιση, αλλά καμία χώρα δεν χειρίζεται αυτό το θέμα με απόλυτα ηθικό τρόπο. Ούτε οι ΗΠΑ ούτε η Γαλλία ούτε η Γερμανία. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας οι μετανάστες αυξάνονταν κατακόρυφα. Τον πέμπτο χρόνο η Γερμανία άλλαξε το Σύνταγμά της για να τους σταματήσει. Προσελήφθησαν 5.000 ειδικοί και σε 2,5 χρόνια όλα είχαν μπει στον δρόμο τους.

- Πώς κρίνετε τη νέα νομοθεσία της Ελλάδας για τους μετανάστες;

- Ελλοχεύει ο κίνδυνος η πιο γενναιόδωρη νομοθεσία να προσελκύει περισσότερους μετανάστες. Από την άλλη, συμβολικά δείχνεις στους εταίρους σου ότι πρωτοστατείς με μια πιο ευαίσθητη αντιμετώπιση και αλλάζεις την εικόνα της χώρας σου.

Υπό αναθεώρηση η ζώνη Σένγκεν

Νικος Xρυσολωρας
Μετά το ευρώ, ένας ακόμη βασικός πυλώνας της ενωσιακής διαδικασίας, τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Την προσεχή Πέμπτη, το συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών της Ε. Ε. πρόκειται να συζητήσει αλλαγές στη Συνθήκη του Σένγκεν, ενδεχομένως δε και να αποφασίσει την επανέναρξη των διασυνοριακών ελέγχων.
Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με το υφιστάμενο καθεστώς, έλεγχος ταυτότητας και διαβατηρίων διενεργείται μόνο κατά την είσοδο στη ζώνη του Σένγκεν, η οποία περιλαμβάνει 22 κράτη-μέλη της Ενωσης, καθώς και την Ισλανδία, την Ελβετία και τη Νορβηγία. Ετσι, για παράδειγμα, από τη στιγμή που θα εισέλθει κάποιος στην Πολωνία, μπορεί να διασχίσει 3.000 χιλιόμετρα οδηγώντας έως και την Πορτογαλία, χωρίς να συναντήσει κανέναν συνοριακό φρουρό ή να περάσει από οποιονδήποτε έλεγχο. Από το τέλος του 2008, έλεγχος ταυτότητας δεν πραγματοποιείται ούτε καν στα αεροδρόμια, όταν πρόκειται για πτήση που αφικνείται από πόλη εντός της ζώνης Σένγκεν.
Οπως είναι φυσικό, η απόλυτη αυτή ελευθερία κινήσεων θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της διαδικασίας ευρωπαϊκής ενοποίησης. Εντούτοις, μετά τις πρόσφατες εξεγέρσεις στη Βόρεια Αφρική και το μαζικό κύμα εξόδου προσφύγων και μεταναστών που αυτές προκάλεσαν, άνοιξε για τα καλά η συζήτηση της αναδίπλωσης και της επαναφοράς στοιχείων από το προηγούμενο καθεστώς. Αφορμή στάθηκε η δημόσια αντιπαράθεση Ιταλίας και Γαλλίας, η οποία ξεκίνησε με την απόφαση της Ρώμης να χορηγήσει πράσινες κάρτες «για ανθρωπιστικούς λόγους» στους Τυνήσιους πρόσφυγες που κατάφεραν να φτάσουν στις ακτές της. Το Παρίσι αντέδρασε έντονα, καθώς ήταν βέβαιο ότι όλοι σχεδόν οι επωφελούμενοι της παραχώρησης αυτής ήταν Γαλλόφωνοι και θα εκμεταλλεύονταν την ελευθερία κινήσεων που τους παρασχέθηκε για να καταφύγουν στη Γαλλία. Η ένταση εντέλει εκτονώθηκε έπειτα από συνάντηση του Ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι και του Γάλλου προέδρου, Νικολά Σαρκοζί, η οποία κατέληξε στη σύνταξη επιστολής προς την Κομισιόν, με την οποία ζητείτο ουσιαστικά η αναθεώρηση της Συνθήκης του Σένγκεν.
Την περασμένη Τετάρτη, η Επιτροπή αποφάνθηκε, δημοσιοποιώντας δέσμη προτάσεων, η οποία και θα συζητηθεί στο προσεχές συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών της Ενωσης, αλλά και στο θερινό Συμβούλιο Κορυφής, στα τέλη Ιουνίου. Ανάμεσα στα μέτρα που μελετώνται είναι η δυνατότητα επανέναρξης των συνοριακών ελέγχων, ύστερα από έκτακτα γεγονότα, όπως, φέρ’ ειπείν, η εν εξελίξει κρίση στον αραβικό κόσμο. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τους υφιστάμενους κανονισμούς, ένα κράτος-μέλος του Σένγκεν έχει τη δυνατότητα να διενεργεί έκτακτους ελέγχους για διάστημα έως και ενός μήνα, όταν συντρέχουν λόγοι εθνικής ασφάλειας ή διατήρησης δημόσιας τάξης. Η Γερμανία χρησιμοποιεί για παράδειγμα τη συγκεκριμένη διάταξη προκειμένου να εμποδίσει την είσοδο χούλιγκαν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πριν από ποδοσφαιρικούς αγώνες. Η Επιτροπή προτείνει ουσιαστικά την επέκταση του εν λόγω μέτρου.
H γαλλική κυβέρνηση προχωρά όμως ένα βήμα παραπέρα, ζητώντας την προσωρινή αναστολή του Σένγκεν σε περιπτώσεις χωρών που δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. «Αν μία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί να φυλάξει τα σύνορά της, τότε το θέμα της προσωρινής εξόδου της από τη ζώνη Σένγκεν δεν θα πρέπει να θεωρείται ταμπού», δήλωσε ο κ. Σαρκοζί, σε συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό L’ Express, την Τετάρτη.
Σημειώνεται ότι οι αντιδράσεις δεν αφορούν μόνο την εισροή μεταναστών από τρίτες χώρες, αλλά και τη δυνατότητα πολιτών της Ε. Ε. να μετακινούνται ελεύθερα. Για παράδειγμα, ο αρχηγός της νορβηγικής αστυνομίας δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι το 80% των εγκλημάτων στη Σκανδιναβία διαπράττονται από πολίτες των Βαλτικών -πρώην Σοβιετικών- δημοκρατιών που σήμερα είναι μέλη της Ε. Ε. (Εσθονία, Λεττονία και Λιθουανία) και άρα μπορούν να κινούνται ελεύθερα μέσα στη ζώνη Σένγκεν. Είναι αμφίβολο το κατά πόσον οι στατιστικές επιβεβαιώνουν τις αιχμές του. Οπως είναι αμφίβολο και το κατά πόσον οι 20.000 Τυνήσιοι πρόσφυγες με πράσινες κάρτες θα δημιουργούσαν τόσο μεγάλο πρόβλημα στην Ευρώπη του μισού δισεκατομμυρίου πολιτών. Ωστόσο, οι περισσότερες αναλύσεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι οι πολιτικές ηγεσίες της Ε. Ε. προσπαθούν, όπως και στο παρελθόν, να ανασχέσουν την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων στη Γηραιά Ηπειρο, υιοθετώντας τη ρητορική των συγκεκριμένων κομμάτων, σε ζητήματα όπως η μετανάστευση. Η εμπειρία όμως έχει δείξει ότι συχνά πετυχαίνουν το ακριβώς αντίθετο από το επιδιωκόμενο.

Ζυμώσεις για το Δουβλίνο ΙΙ

Της Δωρας Aντωνιου
Η διόγκωση του παράνομου μεταναστευτικού ρεύματος προς την Ευρώπη, ως συνέπεια της κρίσης στη βόρεια Αφρική, δεν μετέβαλε, σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών, ένα βασικό για τη χώρα μας δεδομένο: το 90% των παράνομων μεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη, εξακολουθούν να συλλαμβάνονται στην Ελλάδα. Αν και η κρίση στη Λιβύη δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής, να επηρεάζει τη χώρα μας, καθώς το κύμα παράνομης μετανάστευσης που προκάλεσε, κατευθύνεται, μέσω Τυνησίας, κυρίως προς Ιταλία και Μάλτα, στην Ελλάδα συνεχίζουν με τους ίδιους ρυθμούς να φθάνουν παράνομοι μετανάστες από χώρες της Αφρικής και της Ασίας, μέσω της «παραδοσιακής» οδού, της Τουρκίας.
Η αυξημένη μεταναστευτική πίεση προς την Ευρώπη αναμένεται να συνεχιστεί όσο παρατείνεται η κρίση. Υπολογίζεται ότι στη Λιβύη βρίσκονται εγκλωβισμένοι περίπου 1,5 εκατομμύρια ξένοι εργάτες, οι οποίοι θα επιχειρήσουν, μέσω Τυνησίας, να κατευθυνθούν προς ευρωπαϊκό έδαφος. Και, βεβαίως, όσο η εμπόλεμη κατάσταση συνεχίζεται, αυξάνεται η πιθανότητα ανθρωπιστικής κρίσης και δημιουργίας ενός νέου μεταναστευτικού κύματος, από Λίβυους αυτή τη φορά.
Ενιαίο μέτωποΤα δεδομένα αυτά διαμορφώνουν μια πιεστική πραγματικότητα, εκ της οποίας αναβαθμίζεται στο εσωτερικό της Ε. Ε. η συζήτηση για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης. Το θέμα, που η Ελλάδα έθετε εδώ και καιρό μόνη της σε κάθε ευκαιρία, πλέον βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Η Αθήνα προσπαθεί να διαμορφώσει ενιαίο μέτωπο με τις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που αποτελούν πύλες εισόδου των παράνομων μεταναστών, επιμένοντας σε δύο βασικά σημεία: την αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ, προκειμένου να υπάρξει κατανομή της μεταναστευτικής πίεσης σε όλα τα κράτη - μέλη και ενίσχυση της συνδρομής για τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ε. Ε.
Οπως επισημαίνουν διπλωματικές πηγές, η απόφαση ορισμένων κρατών - μελών να «παγώσουν» στην πράξη την εφαρμογή του Δουβλίνου ΙΙ, το οποίο προβλέπει επιστροφή των παράνομων μεταναστών στη χώρα πρώτης εισόδου, δείχνει ότι εντός της Ε. Ε. ωριμάζει το κλίμα για την αναθεώρηση του κανονισμού. Ωστόσο, οι χώρες του Βορρά εξακολουθούν να εμφανίζονται εξαιρετικά απρόθυμες να υποδεχθούν παράνομους μετανάστες, ώστε να εκτονωθεί η πίεση που υφίστανται οι χώρες του Νότου. Η Αθήνα προβάλλει σε όλα τα αρμόδια όργανα την εξής επιχειρηματολογία για την ανάγκη κατανομής του παράνομου μεταναστευτικού πληθυσμού: η Ελλάδα είναι πρακτικά αδύνατο να εξετάζει σε ετήσια βάση 150.000 αιτήματα χορήγησης ασύλου. Εάν οι παράνομοι μετανάστες και συνακόλουθα τα αιτήματά τους για άσυλο, κατανεμηθούν σε όλα τα κράτη - μέλη, η διαδικασία εξέτασής τους και απόφασης για το ποιοι δικαιούνται άσυλο και ποιοι πρέπει να απελαθούν είναι εφικτό να διεκπεραιώνεται σε εύλογο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί η πίεση προς τις χώρες προέλευσης για την επανεισδοχή των μεταναστών, καθώς το σχετικό αίτημα θα υποβάλεται από περισσότερες και ισχυρότερες χώρες.
Οι εισηγήσεις της Κομισιόν για επαναφορά των διαβατηριακών ελέγχων ως μέτρο για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης αντιμετωπίζονται με εύλογο προβληματισμό από τις ελληνικές αρχές. Ουσιαστικά, με τον τρόπο αυτό, όπως ανέφερε και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστος Παπουτσής σε κλειστή σύσκεψη για το θέμα, εν όψει της επικείμενης περιοδικής αξιολόγησης της χώρας μας ως προς την εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης Σένγκεν, η Ε. Ε., αντί να ενισχύσει τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και τις προσπάθειες των κρατών - μελών που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα να αντιμετωπίσουν το ζήτημα, επιστρέφει σε παλαιότερες λογικές και μεθόδους, οι οποίες αμφισβητούν ένα από τα βασικά στοιχεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, την ελευθερία στη μετακίνηση των πολιτών της Ε. Ε.
Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι εντός της Ε. Ε. η συζήτηση τώρα αρχίζει και πολλές, ετερόκλητες απόψεις θα πρέπει να συγκερασθούν πριν παραχθεί αποτέλεσμα. Οι αποφάσεις αναμένονται στο Συμβούλιο Κορυφής του Ιουνίου, με πρώτο ενδιάμεσο σταθμό τη σύνοδο υπουργών Εσωτερικών, εντός της προσεχούς εβδομάδας.

Πηγή Καθημερινή
8.5.2011

Από τη φιλοξενία στη κατάληψη

Σε αναζήτηση χρυσής τομής βρισκόταν η κυβέρνηση για την ειρηνική αποχώρηση των μεταναστών από τη βίλα «Υπατία», με δεδομένο ότι ο ιδιοκτήτης της ενημέρωσε τις εισαγγελικές αρχές ότι το κτίριο ουσιαστικά τελεί υπό κατάληψη, μετά την παρέλευση (προχθές) της δεκαπενθήμερης προθεσμίας για διευθέτηση του ζητήματος που προέκυψε μετά τα γεγονότα της Νομικής, επιταχύνοντας έτσι τις εξελίξεις.

Η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην αρχική της θέση περί μη νομιμοποίησης των συγκεκριμένων μεταναστών, καθώς, όπως λέει στην «Κ» στέλεχος του υπ. Εσωτερικών, «η άκριτη νομιμοποίηση είναι σαν τα δρομολόγια των μεταναστών που προσκαλεί το ένα το άλλο, με αποτέλεσμα να μη νοιάζεται κανένας ποιος είναι νόμιμος και ποιος παράνομος. Κι όταν δεν νοιάζεται κανένας για το ποιος είναι παράνομος και ποιος όχι, ανθεί η μαύρη αγορά εργασίας». Την ίδια ώρα, ανυποχώρητοι δήλωναν οι περίπου 300 μετανάστες απεργοί πείνας που φιλοξενούνται στην Αθήνα στη βίλα «Υπατία» (237 άτομα) και στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (περίπου 50 άτομα), έχοντας συμπληρώσει 19 ημέρες σε απεργία πείνας. Μάλιστα, όπως δήλωνε μιλώντας εκ μέρους τους ο Αμπντούλ Χάτζι, μέλος του Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, «το ηθικό παραμένει υψηλό, αν και ο καθένας έχει χάσει 8 - 10 κιλά. Θέλουμε διάλογο με την κυβέρνηση. Θέλουμε να νομιμοποιηθούν όσοι μπορούν να αποδείξουν ότι τόσα χρόνια ζουν και εργάζονται εδώ. Και μετά ν’ αποφασίσουν τι θα κάνουν».

Από τους απεργούς πείνας, ένας μικρός αριθμός (περίπου 15) είναι πρώην νόμιμοι που έχασαν την άδεια παραμονής τους εξαιτίας έλλειψης ενσήμων ή έλλειψης σύμβασης εργασίας κατά την ανανέωση της άδειας και από τότε εργάζονται παράνομα. Αυτοί θα μπορούσαν να ενταχθούν σε πρόγραμμα επαναφοράς στη νομιμότητα, που σχεδιάζεται εδώ και μήνες από τα συναρμόδια υπουργεία. Από τους υπόλοιπους, η πλειονότητα βρίσκεται στη χώρα και εργάζεται μετά το 2005. Για όσους έχουν αποδεδειγμένα δημιουργήσει εργασιακούς και κοινωνικούς δεσμούς με τη χώρα, εξετάζεται, κατά πληροφορίες, το ενδεχόμενο κάποιας μορφής νομιμοποίησης. Για τους υπόλοιπους, λύση προβάλλει η οικειοθελής αποχώρηση ή η απέλαση. Η απέλαση αναβάλλεται όταν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας ή ανθρωπιστικοί και όταν ο αλλοδαπός δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί.

Σημειώνεται ότι κατά την οικειοθελή επιστροφή ο αλλοδαπός ενισχύεται με επίδομα 300 ευρώ. Η απέλαση, σύμφωνα με την οδηγία για τις επιστροφές που ενσωματώθηκε στον πρόσφατο νόμο για το πολιτικό άσυλο, μπορεί να αναβληθεί εάν συντρέχουν λόγοι υγείας και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον νόμο: «Oι αρμόδιες αρχές μπορούν ανά πάσα στιγμή να χορηγούν αυτοτελή άδεια διαμονής για λόγους ανθρωπιστικούς ή άλλους σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παράνομα στην ελληνική επικράτεια»

Εάν δεν καταστεί δυνατή η ταυτοποίηση, ο αλλοδαπός χαρακτηρίζεται μη απελάσιμος και παραμένει στη χώρα με το υπό ανοχή καθεστώς που υιοθετήθηκε στον πρόσφατο νόμο για το άσυλο. Η οδηγία που ενσωματώθηκε προβλέπει ότι για όσο χρόνο δεν είναι εφικτή η απέλαση ενός αλλοδαπού, το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει «στοιχειώδεις όρους αξιοπρεπούς προσωρινής στέγασης». Εάν δεν μπορεί να την προσφέρει, «μπορεί να επιτραπεί έπειτα από σχετική άδεια (στους αλλοδαπούς) να απασχολούνται ως μισθωτοί σε τομείς απασχόλησης σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας».

Της Μαρίας Δεληθανάση

Πηγή Καθημερινή

13.2.2011

Γελιογραφίες : Νομική

Σκίτσο Ηλία Μακρή - εφμ Καθημερινή 30.1.2011

Αννα Φραγκουδάκη :"Στραβά αρμενίζουμε" (για τους μετανάστες στο κτίριο της Νομικής)

# Δεν είναι «στραβός» ο ιδεολογικός «γιαλός», η ελληνική Αριστερά «στραβά αρμενίζει». Για τους μετανάστες στο κτίριο της Νομικής, εκτός από το πανεπιστημιακό άσυλο, την κατάχρησή του, τη δημόσια αντιπαράθεση σε ποιον ανήκει η ευθύνη «να καλέσει» την Αστυνομία, τις δηλώσεις όσων πολιτικών εκπροσώπων ερμηνεύουν τη διάταξη περί προστασίας των ιδεών και της ελεύθερης διακίνησής τους στα πανεπιστήμια με τέτοιον τρόπο, υπάρχει και μια άλλη διάσταση, η εκμετάλλευση των μεταναστών.

# Εκμετάλλευση δεν είναι μόνο το (κοινό σε όλες τις χώρες) φαινόμενο να είναι ψηλό το ποσοστό όσων πολιτών θεωρούν τους μετανάστες ανεπιθύμητους, αλλά ασύγκριτα ψηλότερο όσων έχουν και από έναν έως πολλούς στη δούλεψή τους, με μικρότερα μεροκάματα και χωρίς να τους πληρώνουν ασφάλιση. Είναι εξίσου αδιαφορία για τους μετανάστες και εκμετάλλευση να χρησιμοποιούν κάποιοι το αδιέξοδο των μεταναστών και την απόγνωσή τους για να τους κάνουν όργανα της δικής τους πολιτικής.

# Οι υπεύθυνοι για την κατάληψη (γιατί δεν βρήκαν προφανώς οι μετανάστες μόνοι τους τον δρόμο από τα Χανιά στο κτίριο της Νομικής) δεν πίστευαν ότι δήθεν θα προκαλέσουν την «άμεση νομιμοποίησή» τους. Ηξεραν ότι δεν είναι 250 στη χώρα οι μετανάστες χωρίς χαρτιά αλλά αριθμοί πολλαπλάσια μεγάλοι και αυξανόμενοι. Στόχευαν να προκαλέσουν πολιτική κρίση και έτσι να πλήξουν την κυβέρνηση.

Αυτό επιδίωξαν και πέτυχαν. Αλλά για να το πετύχουν, χρησιμοποίησαν ανθρώπους διωγμένους από τις πατρίδες τους και υπό διωγμόν στην κάθε ακτή όπου τους ξέβρασε η θάλασσα.

# Στόχευαν κάποιοι «επαναστάτες» να πλήξουν την κυβέρνηση προκαλώντας κρίση. Πολιτική τελείως ανεύθυνη, επειδή είναι χωρίς στόχο, γιατί δεν έχουν κανένα πολιτικό σχέδιο αν η κρίση γενικευθεί. Και χρησιμοποίησαν τους 250 αυτούς μετανάστες για να προκαλέσουν την κρίση. Τους χρησιμοποίησαν επιπλέον χωρίς σχέδιο τι θα γίνει στην πιθανότατη περίπτωση η κυβέρνηση να αρνηθεί την «άμεση νομιμοποίηση». Απλούστατα οι «επαναστάτες» θα καταγγείλουν για ό,τι γίνει την κυβέρνηση. Τι θα συμβεί ύστερα με τους μετανάστες γενικά, αδιάφορο.

Τι θα γίνουν οι μετανάστες της Νομικής, αδιάφορο. 

Εξυπηρέτησαν το σχέδιο, αυτό αρκεί.

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

29.1.2011

Οι φράχτες και η μετανάστευση

Σκίτσο του Η. Μακρή

Υπάρχει ένα κακό προηγούμενο για όσους απεχθάνονται -σαν και του λόγου μου- τους φράχτες στα σύνορα. Το γεγονός ότι έχουμε χρόνια να ακούσουμε βομβιστική επίθεση στο Ισραήλ. Για την ακρίβεια, οι τελευταίοι θρησκόληπτοι που ανατινάχτηκαν σε γεμάτες με κόσμο καφετέριες του Τελ Αβίβ, το κατάφεραν πριν ολοκληρωθεί το «Τείχος του Αίσχους».

Καλώς ή κακώς, οι αναστολές που έχει κάποιος για τέτοια μέτρα ζυγιάζεται με την αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων. Οι αιτιάσεις διαφόρων ότι υπάρχει μια «άλλη πολιτική», η οποία δεν θα έχει φράχτες, αλλά ούτε και παράνομη μετανάστευση, προϋποθέτουν την κατάθεση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου. Με συγκεκριμένα βήματα και απτά μέτρα. Το να ζητάμε απλώς καλύτερη αστυνόμευση των συνόρων δεν λέει απολύτως τίποτε. Και οι φράχτες μέσο αστυνόμευσης είναι.

Φυσικά είναι άλλο το Τείχος του Ισραήλ και άλλο ο φράχτης με συρματοπλέγματα που σχεδιάζει να φτιάξει η Ελλάδα στον Εβρο. Η διαφορά δεν έγκειται στο γεγονός ότι θα υπάρξει «κατάτμηση του ενιαίου ευαίσθητου οικοσυστήματος του Εβρου», όπως καταγγέλλουν οι Οικολόγοι. Εγκειται κυρίως στο γεγονός ότι το ισραηλινό τείχος χτίζεται σε κατεχόμενα εδάφη και τα περικλείει. Δεν αποτρέπει μόνο τους τρελούς του Αλλάχ να μπαίνουν σε ισραηλινά εδάφη, νομιμοποιεί την κλοπή εδαφών Παλαιστινίων που έκανε διά των όπλων το Ισραήλ.

Το πρόβλημα όμως για όσους ανατριχιάζουν με τους φράχτες στα σύνορα είναι ότι έστω βραχυπρόθεσμα λύνουν το πρόβλημα. Μακροπρόθεσμα δεν είναι λύση. Εχει δίκιο ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν διά στόματος του κ. Θανάση Δρίτσα δηλώνει ότι «απαιτείται μια πραγματικά διεθνής ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική που να σέβεται τον πόνο των ανθρώπων τα δικαιώματα όλων και των Ελλήνων και των αλλοδαπών και να προωθεί πραγματικές λύσεις στο υπαρκτό πρόβλημα», αλλά πρέπει να κάνει τα μεγάλα λόγια πιο λιανά. Σε τι συνίσταται αυτή «η πραγματικά διεθνής ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική». Ποια είναι τα επιμέρους μέτρα και πως υλοποιούνται; Κυρίως: μέχρι να πεισθούν οι υπόλοιποι εταίροι να χαράξουν αυτή τη «διεθνή μεταναστευτική πολιτική» εμείς τι κάνουμε; Αριστερά ευχολόγια;

Υπάρχει πάντα μια δυσαρμονία μεταξύ των μέτρων ασφαλείας και της ελευθερίας. Αναγκαστικά τα πρώτα περιορίζουν τη δεύτερη. Το ζύγιασμά τους πρέπει να γίνεται σωστά, διότι και η ελευθερία χωρίς μέτρα ασφαλείας γίνεται ανελευθερία. Ή, έστω, μπορεί να δημιουργήσει αντιδράσεις που οδηγούν σε ανελευθερία.

Δυστυχώς, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης δεν πρόκειται να λυθεί με τους φράχτες. Πιθανότατα όμως θα απαλυνθεί. Οσο υπάρχουν απελπισμένοι στο Μπανγκλαντές, στη Ρουάντα και στο Πακιστάν, θα πηδάνε κάθε φράχτη που η πλούσια Δύση στήνει. Απαιτείται μια διεθνής πολιτική που θα επιτρέπει σ’ αυτούς τους ανθρώπους να ζήσουν και να προκόψουν στον τόπο τους. Γι’ αυτό πρέπει να παλέψουμε όλοι μας. Μέχρι τότε όμως ας αρκεσθούμε στα ημίμετρα γιατί τα μη μέτρα δημιουργούν μεγαλύτερα ακόμη προβλήματα.

ΥΓ.: Υπάρχει μια καινούργια μόδα του «πολιτικά ορθού» που θέλει τους λαθρομετανάστες να είναι κάτι άλλο με πολλές περισσότερες λέξεις. Φυσικά δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι, αλλά λαθραία ή παράνομη μετανάστευση σύμφωνα με τους νόμους αυτής της χώρας υπάρχει.

Του Πάσχου Μανδραβέλη

Πηγή Καθημερινή

5.1.2011

Τι λένε οι εκτιμητές για την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης για την ανέγερση φράχτη στα σύνορα με την Τουρκία? 

Πιέσεις στην Ε.Ε. για συμφωνίες επανεισδοχής

Την άσκηση εντονότερων πιέσεων από την Ε.Ε. σε κράτη προέλευσης αλλοδαπών, ώστε να υπογραφούν συμφωνίες επανεισδοχής για να επιστρέφονται άμεσα οι πολίτες τους, πρόκειται να ζητήσει ο υπ. Προστασίας του Πολίτη κ. Χρ. Παπουτσής στη σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών στο Λουξεμβούργο. 

Θα ζητήσει επίσης από την Ε.Ε. να μεσολαβήσει ώστε χώρες προέλευσης να εκδίδουν ταξιδιωτικά έγγραφα για να είναι δυνατή η άμεση επιστροφή πολιτών τους και αύξηση των παρατηρητών του Frontex ώστε να αποδοθούν ευθύνες στα κράτη που εμπλέκονται στη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων. Την ερχόμενη εβδομάδα, τα υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Εθνικής Αμυνας θα ανακοινώσουν τη συγκρότηση επιτροπής που εποπτεύει κοινές επιχειρήσεις αστυνομίας και στρατού στα χερσαία σύνορα, ακόμη και σε εφαπτόμενες των συνόρων περιοχές.

Μέχρι στιγμής, συμφωνίες επανεισδοχής έχουν υπογραφεί με Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, FYROM, Μολδαβία, Μαυροβούνιο, Ουκρανία, Σερβία, Γεωργία, Χονγκ Κονγκ, Μακάο, Σρι Λάνκα. Το καλοκαίρι υπογράφηκε συμφωνία επανεισδοχής με το Πακιστάν ύστερα από 10 χρόνια διαπραγματεύσεων. Ακόμη, συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συμφωνίας με το Μαρόκο, ενώ ακανθώδες ζήτημα παραμένει η υπογραφή συμφωνίας με την Τουρκία. Από το αναθεωρημένο σχέδιο δεν απαλείφθηκαν τα σημεία που έχουν ενοχλήσει την Ελλάδα και αφορούν τον μη σαφή προσδιορισμό των ελληνοτουρκικών συνόρων. Η Τουρκία αρνείται να υπογράψει τη συμφωνία εάν προσδιορισθούν με σαφήνεια τα σύνορα.

Σε ό,τι αφορά την κατάσταση στα σύνορα, ανησυχίες δεν εκφράζονται μόνο από την επίσημη Πολιτεία για τις αυξημένες ελεύσεις, αλλά και από Αρχές που εποπτεύουν τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου. 

Σε έκθεση που εστάλη στον Συνήγορο του Πολίτη και την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες καταγράφονται σοβαρότατες παραβιάσεις της ευρωπαϊκής και ελληνικής νομοθεσίας στις διαδικασίες που ακολουθούνται. Ανήλικοι εγγράφονται ως ενήλικοι και Αφγανοί ως Τούρκοι προκειμένου να απελαθούν. 

Οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν ότι υπεύθυνα για τη διερεύνηση της εθνικότητας και της ηλικίας είναι τα ειδικά κλιμάκια του Frontex. Ομως ο εκτελεστικός δ/ντής του Frontex κ. Ιλκα Λαϊτίνεν σε σχετική ερώτηση της «Κ» απαντά: «Ο Frontex συντονίζει τη συνεργασία των κρατών-μελών, συνδράμει στη βελτίωση της τεχνικής ικανότητάς τους προκειμένου να συνεργασθούν και φροντίζει για την καλύτερη εφαρμογή των νόμων. Ο Frontex δεν έχει εκτελεστικές εξουσίες. Κανένας αξιωματούχος του δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις εξ ονόματος ενός κράτους-μέλους». Οσο για τις διαδικασίες ανηλικότητας που χρησιμοποιούνται, «αυτή είναι μια ερώτηση που πρέπει να κάνετε στις ελληνικές αρχές», απαντά. 

Στην έκθεση καταγράφονται ξυλοδαρμοί, παρακράτηση εγγράφων που πιστοποιούν προσφυγική ιδιότητα, εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης και άλλες παραβιάσεις που θα ελαχιστοποιηθούν εάν υλοποιηθεί το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, το οποίο προτίθεται να χρηματοδοτήσει αφειδώς η Ε.Ε.

Της Μαρίας Δεληθανάση

Πηγή Καθημερινή

5.10.2010

Οι κίνδυνοι της λαθρομετανάστευσης

Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τα προβλήματα όταν αυτά έχουν γιγαντωθεί και είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Η πρόβλεψη μιας επερχόμενης απειλής δεν είναι από τα δυνατά μας σημεία και η πρόληψη με την εφαρμογή των κατάλληλων μέτρων δεν ανήκει στις παραδόσεις μας. Αντίθετα, ανήκει στις παραδόσεις μας, κυρίως ως κράτος, ο «στρουθοκαμηλισμός» και ακόμη περισσότερο η κάλυψη κάτω από το χαλί, μέχρις ότου η απειλή μετατρέπεται σε κίνδυνο που για να εξουδετερωθεί απαιτεί μεγάλη αποφασιστικότητα, συστράτευση πολλών δυνάμεων, σύντονες ενέργειες και βασιλικά έξοδα, με το αποτέλεσμα να παραμένει αβέβαιο.

Το μεγάλο μέλημα της χώρας σήμερα είναι βέβαια η βαθιά οικονομική κρίση. Οι περισσότερο «ψαγμένοι» θα υποστήριζαν ίσως ότι η οικονομική κρίση αποτελεί σε μεγάλο βαθμό την κορύφωση μιας πολύχρονης πορείας παρακμής, ακόμη και τότε που το δανεικό χρήμα φούσκωνε τις τσέπες της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων. Ομως, ταυτόχρονα με το φοβερό αυτό πρόβλημα και την αδήριτη ανάγκη να μπει τέλος στη διαδικασία της παρακμής, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη πλέον και με τον τεράστιο κίνδυνο που δημιουργεί, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία και τις εκτιμήσεις, η ασταμάτητη και ογκούμενη λαθρομετανάστευση.

Η αναγνώριση του συγκεκριμένου κινδύνου δεν προέρχεται από ρατσιστικά αντανακλαστικά. Υπάρχει η πραγματικότητα της διάβασης του Εβρου ή της απόβασης στα νησιά από καθημερινά κύματα εξαθλιωμένων ανθρώπων. Και υπάρχει η πραγματικότητα της εικόνας του κέντρου της πρωτεύουσας και άλλων συνοικιών που είναι σχεδόν μη προσβάσιμες, ειδικά τη νύχτα, της κατάληψης διαμερισμάτων και κατοικιών από μπουλούκια ρακένδυτων μεταναστών που ζουν σε απερίγραπτες συνθήκες και τα μετατρέπουν σε εστίες μόλυνσης, της εγκληματικότητας, της εκμετάλλευσης από διάφορους εμπόρους της ανθρώπινης δυστυχίας, της επαιτείας σε κάθε βήμα, σε κάθε γωνία, σε κάθε φανάρι του δρόμου και του οικονομικού κόστους που υφίσταται η χώρα εξαιτίας της κατάστασης αυτής.

Κανείς δεν μπορεί να ζητήσει από τον μέσο πολίτη να αγνοεί αυτή την πολύμορφη πραγματικότητα, ακόμη και αν έχει μέσα του βαθιά ριζωμένες δημοκρατικές και αντιρατσιστικές πεποιθήσεις. Από την άλλη πλευρά, είναι δεδομένο ότι δεν αποτελούν όλοι οι μετανάστες, νόμιμοι ή όχι, μία κατηγορία. Είναι οι αφομοιώσιμοι, είναι εκείνοι με πολιτισμικά χαρακτηριστικά που πλησιάζουν τα δικά μας, είναι οι άλλοι που έχουν ριζώσει στην Ελλάδα, με παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εδώ, είναι οι νοικοκυραίοι και οι εργαζόμενοι που πέρασαν μία Οδύσσεια και βρήκαν την Ιθάκη τους σ’ αυτόν τον τόπο. 

Αλλά είναι και οι μη αφομοιώσιμοι, με πολιτισμικά χαρακτηριστικά εντελώς διαφορετικά, δίχως την οποιαδήποτε δεξιότητα, που οι αριθμοί τους αυξάνονται και θα αυξάνονται λόγω της απερίγραπτης φτώχειας και των τρομακτικών δεινών που πλήττουν τις χώρες τους (π.χ. οι τελευταίες πλημμύρες στο Πακιστάν) και που οι περιορισμένες δυνατότητες της δικής μας χώρας δεν τους αντέχουν. Αυτοί συνιστούν τον μεγάλο κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης.

Δεν είναι η Ελλάδα το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος με μεγάλο πρόβλημα λαθρομετανάστευσης. Είναι και άλλα κράτη, με πιο οργανωμένους μηχανισμούς, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, που έχουν έλθει σε συμφωνίες με τις χώρες προέλευσης των λαθρομεταναστών, ενώ παράλληλα παίρνουν μέτρα, όχι και τόσο κολακευτικά για τη δημόσια εικόνα των κυβερνήσεών τους, αν και η πλειοψηφία των πολιτών φαίνεται να τα εγκρίνει, κάτι που δεν επισημαίνεται ιδιαίτερα από τα μίντια. Αλλά και στη Βόρεια Ευρώπη, όπως στην Ολλανδία και τη Γερμανία, σημειώνονται αντιδράσεις. Πιο εμφανείς στην Ολλανδία, περισσότερο συγκρατημένες στη Γερμανία, λόγω βεβαρημένου παρελθόντος, αλλά πάντως αντιδράσεις. Δεν υπάρχει δε αμφιβολία ότι αυτές οι αντιδράσεις θα ενταθούν στο προβλεπτό μέλλον.

Είναι σαφές ότι η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, η αναποφασιστικότητα στη λήψη μέτρων, η τραγική κατάσταση των κρατικών μηχανισμών και η απροθυμία της Τουρκίας να συνεργαστεί, την καθιστά περισσότερο ευάλωτη από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτές οι διαπιστώσεις όμως ούτε αποτρέπουν ούτε εξορκίζουν τον κίνδυνο που συνιστά η αυξανόμενη παράνομη είσοδος μη αφομοιώσιμων πληθυσμών, σε συνδυασμό με τις τάσεις φυγής Ελλήνων με προσόντα και τις τάσεις παλιννόστησης αφομοιώσιμων μεταναστών που δεν βρίσκουν πια δουλειά στη χώρα μας.

Θα βρεθούν ίσως μερικοί με αυξημένες ευαισθησίες που θα υποστηρίξουν ότι η Ελλάδα δεν δικαιούται να κλείσει την πόρτα στις ορδές των εξαθλιωμένων που φθάνουν ώς εδώ. Ομως η Ελλάδα δεν διαθέτει ούτε τις εκτάσεις ούτε τις φάμπρικες ούτε και την οργάνωση για να υποδέχεται συνεχώς πλήθη εξαθλιωμένων προσφύγων, κυρίως από περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, που δεν διαθέτουν την οποιαδήποτε δεξιότητα και δεν είναι αφομοιώσιμοι. 

Η κοινωνική συνοχή της χώρας δοκιμάζεται ήδη, τόσο από την οικονομική κρίση, όσο και από τα «γκέτο» που δημιουργούνται στις μεγάλες πόλεις και ειδικά στην Αθήνα. Ο κίνδυνος για το παρόν και το άμεσο μέλλον της ελληνικής κοινωνίας είναι πολύ μεγάλος και δεν αποκλείεται να εμφανισθεί σύντομα ο δημαγωγός που θα θελήσει να εκμεταλλευθεί την κατάσταση. 

Η πολιτεία καλείται να δράσει οργανωμένα και αποφασιστικά, στο πλαίσιο βέβαια των διεθνών νόμων, αλλά και της πρακτικής που επιβάλλει η πραγματικότητα. 

Εστω και με το ρίσκο να προκαλέσει αρνητικά σχόλια από κάποιες πλευρές.

Του Αγγελου Στάγκου

Καθημερινή

15.9.2010

Αμεση δράση για το ιστορικό κέντρο (Μεταναστευτικό ζήτημα)

Αμεση δράση για την προστασία της δημόσιας υγείας και τάξης, πρόταση για αναγνώριση ειδικού καθεστώτος διαμονής για τους αλλοδαπούς που αν και δεν διαθέτουν χαρτιά δεν μπορούν να απελαθούν και ορισμό κάποιου υφιστάμενου φορέα ως υπευθύνου συντονισμού, ελέγχου υλοποίησης και λογοδοσίας προτείνει ο Συνήγορος του Πολίτη σε πολυσέλιδο πόρισμά του που αφορά το ιστορικό εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Το έγγραφο εστάλη την περασμένη εβδομάδα στον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Σπύρο Βούγια, καθώς και σε όλους τους φορείς που εμπλέκονται.

Στην κατάρτιση των προτάσεων της ανεξάρτητης αρχής συνεκτιμήθηκε «η ολιστική προσέγγιση του σχεδίου της “Δράσης για την Αθήνα”», τονίζει στην «Κ» ο βοηθός Συνήγορος του Πολίτη, καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, κ. Βασίλης Καρύδης. «Επιθυμία μας είναι να αντιληφθούμε και τι είδους συνέχεια θα υπάρξει, πώς θα γίνει ο συντονισμός» με βάση -αλλά όχι μόνο αυτό- το διυπουργικό πόρισμα για το ιστορικό και εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας, το οποίο ολοκληρώθηκε στα τέλη του περασμένου Απριλίου. Πρόθεση του Συνηγόρου του Πολίτη είναι να προσκαλέσει τον ερχόμενο Οκτώβριο τους εμπλεκόμενους φορείς σε συνάντηση, ούτως ώστε να συζητηθούν οι απόψεις όλων, να γίνει απολογισμός όσων έχουν πραγματοποιηθεί, αλλά και να καταρτιστεί ένα πλάνο με άμεσα υλοποιήσιμες δράσεις.

«Εκτιμώ ότι είναι εφικτό να γίνουν πράξη, σε άμεσο χρονικό διάστημα, ορισμένες προτάσεις», συνεχίζει ο κ. Καρύδης, κυρίως σε ό,τι αφορά «το θέμα της διασφάλισης της δημόσιας υγείας το οποίο είναι ιδιαίτερα επείγον, με την εντατική και συντονισμένη συνεργασία δήμου και νομαρχίας σε πρώτη φάση, την αποκατάσταση του κλίματος ασφάλειας και την εξεύρεση λύσεων για την πληθώρα αλλοδαπών που διαβιοί υπό άθλιες συνθήκες σε μια περιοχή όπου οι περιστάσεις έχουν ευνοήσει την άνθηση του παρεμπορίου, της πορνείας και της διακίνησης ουσιών».

Προς την κατεύθυνση αυτή, το πόρισμα της Αρχής προτείνει την άμεση διενέργεια «σοβαρής μελέτης της επιτόπιας παραβατικότητας», κατά τον κ. Καρύδη, από το Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών, που θα αναδείξει τα ποσοτικά, αλλά κυρίως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της εγκληματικότητας στην περιοχή, καθώς επίσης και τις ανάγκες, στάσεις και πεποιθήσεις των πολιτών, ώστε να προσαρμοστούν οι δράσεις στις ειδικές τοπικές συνθήκες. Η Αρχή προτείνει, ακόμη, σε επίπεδο Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την ενεργοποίηση των Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης της Παραβατικότητας αλλά και τη συγκρότηση του σχετικού κεντρικού συμβουλίου, η θητεία του οποίου έχει λήξει από τον Ιούνιο του 2009. Ανάμεσα στις προτάσεις, έμφαση δίνεται αφενός στην αναγκαιότητα νομοθετικής πρόβλεψης ειδικού καθεστώτος παραμονής για τους μη απελάσιμους αλλοδαπούς, προκειμένου να εξασφαλιστεί το δικαίωμα κάποιας μορφής προσωρινής νόμιμης παραμονής μαζί με τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν, αφετέρου σε μέτρα για την καταπολέμηση θυμάτων trafficking.

Υπουργικό συμβούλιο

Στο μεταξύ, υπουργικό συμβούλιο υπό την προεδρία του Γιώργου Παπανδρέου, με θέμα την εγκληματικότητα και την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας, θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη εβδομάδα. «Η συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο θα δώσει στη συντονιστική επιτροπή ουσιαστικές αρμοδιότητες για να δοθεί λύση στο κέντρο της Αθήνας», ανέφερε μιλώντας στον ΣΚΑΪ 100,3 ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπύρος Βούγιας.

Της Ιφιγένειας Διαμαντη

Πηγή Καθημερινή

17.7.2010

Ο «ΛΑΘΡΑΙΟΣ» (ο μικρός λαθρομετανάστης)

Ανήλικος μετανάστης χωρίς χαρτιά από τη Μιανμάρ μαζεύει ανακυκλώσιμα πλαστικά από χωματερή κοντά στο Μάε Σοτ της Ταϊλάνδης, με «σταθερό» μεροκάματο 1 δολάριο. Ενα παιδί που, αντί να πηγαίνει σχολείο και να παίζει ξένοιαστο, ζει με τον μόνιμο φόβο του επαναπατρισμού. Η χρονίζουσα εδώ και δεκαετίες πολιτική κρίση στην πατρίδα του αναγκάζει εκατ. πρόσφυγες να διαβαίνουν τη μεθόριο σε αναζήτηση καλύτερης μοίρας. Οι πρώτοι έστησαν τις σκηνές τους το 1984. Σήμερα υπάρχουν στη δυτική παραμεθόριο ζώνη εννέα στρατόπεδα όπου επισήμως φιλοξενούνται 140.000 μετανάστες. Τα ανεπίσημα στρατόπεδα στεγάζουν πολλαπλάσιους μη καταμετρημένους.
(Η φωτό είναι του Damir Sagoli / Reuters)

 

Πηγή Το Βήμα

1.1.2010

Η μετανάστευση

Σε επιστολή της προς την εφμ Καθημερινή η κ. Αικατερίνη Χριστοφιλοπούλου, ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών γράφει :

Κύριε Καρκαγιάννη
Το φαινόμενο της μεταναστεύσεως λαών, όχι σπάνιο στην Ιστορία της ανθρωπότητος, μεταβλήθηκε στις μέρες μας σε απρόσμενης έκτασης φαινόμενο ατομικής μεταναστεύσεως προσώπων, από περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, στα προηγμένα κράτη.
Θα παρακαλέσω να μου επιτραπεί, παρά την ασημαντότητά μου, να υποβάλω μία πρόταση, χωρίς λεπτομερή επιχειρηματολογία, αφήνοντας τα πράγματα να μιλήσουν μόνα τους.
Να μην ενισχυθεί αυτή η ατομική μετανάστευση, αλλά τα προηγμένα κράτη να βοηθήσουν όλους αυτούς τους μετανάστες που βρίσκονται στους δρόμους, κατάκοποι, πεινασμένοι, με μωρά και μικρά παιδιά, να παραμείνουν στη χώρα τους, να καλλιεργήσουν τη γη τους και όλοι μαζί να ενισχύσουν την υποδομή της. Να δοθούν στους υποψήφιους μετανάστες, σπόροι, φυτά κατάλληλα για καλλιέργειες κάθε περιοχής, καθώς και τα αναγκαία μέσα και εργαλεία (άροτρα, θεριστικές και αλωνιστικές μηχανές, μηχανήματα συλλογής καρπών οπωροφόρων και κηπευτικών) και φυτοφάρμακα για την καταπολέμηση των ζιζανίων και ασθενειών των φυτών. Ολος αυτός ο μηχανισμός για τον περιορισμό της μεταναστεύσεως προσώπων να τεθεί στη φροντίδα και τον έλεγχο ειδικής οργανώσεως, που θα παρακολουθεί την εκτέλεση και το έργο, εκ μέρους του υφιστάμενου σήμερα ειδικού τομέα του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών (Ουνέσκο), της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, της Καθολικής Εκκλησίας και της Ρωσικής Εκκλησίας. Δεν γνωρίζω αν οι Εβραίοι και η Ευαγγελική Εκκλησία έχουν δική τους ιδιαίτερη διεθνή οργάνωση. Θεωρώ ότι οι ειδικοί επιστήμονες που θα ασχοληθούν με το πρακτικό μέρος της οργάνωσης (οικονομολόγοι, marketing, διαφημιστές και σχεδιαστές), θα προσέλθουν αφιλοκερδώς να παράσχουν τις υπηρεσίες τους, όπως και ορισμένα από τα ΜΜΕ (όπως άλλωστε έχει γίνει με τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα).
Δεν θεωρώ ούτε δίκαιο, ούτε χρήσιμο και φρόνιμο, όλα τα βάρη να πέφτουν στους μεσογειακούς λαούς και μάλιστα σε βάρος του ανθρώπινου δυναμικού, λιγοστού σε σχέση με τα πληθυσμικά σύνολα.
Θα μου επιτραπεί να επιμείνω στην άποψή μου να οργανωθεί διεθνώς, κατά τον προσφορότερο τρόπο, η παραμονή των φτωχών του κόσμου στις εστίες τους, με χρηματική συνδρομή και σχεδιασμό εκ μέρους των πλουσίων οργανωμένων κρατών και το πρώτο βήμα για την κατάρτιση του αναγκαίου σχεδιασμού είναι μια παγκόσμια διάσκεψη στο αμέσως προσεχές μέλλον.

Αικατερινη Χριστοφιλοπουλου - Ομότιμη καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών

Πηγή Καθημερινή
17.11.09

Κέντρα λαθρομεταναστών σε δασικές εκτάσεις

Το άρθρο 45 του κυβερνητικού πολυνομοσχεδίου, που εισέρχεται προς έγκριση στη Βουλή μετά το τέλος των θερινών διακοπών, είναι σαφές: «Επιτρέπεται η παραχώρηση, κατά χρήση ή κυριότητα, δασικών εκτάσεων (μη αναδασωτέων και στερουμένων προστατευτικής σημασίας, για ορισμένο χρόνο), εφόσον αυτές κρίνονται κατάλληλες και απαραίτητες για τη δημιουργία και λειτουργία κέντρων υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών».

Σε μια χώρα που είναι σχεδόν ολοκληρωτικά πληγωμένη εξαιτίας της καταπάτησης, οικοπεδοποίησης και πυρπόλησης των δασών της, σε μια περίοδο που οι πυρκαγιές είναι ο υπ’ αριθμόν ένα κίνδυνος και σε μια πολιτεία που «θριαμβεύει» μέσα στην πολυνομία και την ασάφειά της, τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες χρήζουν αναμφισβήτητα μεγαλύτερης προσοχής: Ποιες ακριβώς είναι και πού βρίσκοναι τέτοιες «δασικές εκτάσεις, μη αναδασωτέες και στερούμενες προστατευτικής σημασίας»; Πόσος είναι ο «ορισμένος χρόνος»; Και όταν παρέλθει αυτός, τι θα απογίνει με τα «κέντρα» που θα δημιουργηθούν εκεί;

Παραμένει άγνωστο, σήμερα, το γενικότερο πλαίσιο εντός του οποίου η Βουλή θα κληθεί να επεξεργαστεί και να ψηφίσει τη συγκεκριμένη διάταξη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ίδια Βουλή, και ειδικότερα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας που μετέχουν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, έχουν από καιρό κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Οπως συνήθως συμβαίνει, οι προτάσεις φαίνεται να παρέμειναν απλώς τυπωμένες στη γραπτή έκθεση της εν λόγω επιτροπής, χωρίς να έχει ζητηθεί από τους αρμόδιους παράγοντες ένας έστω στοιχειώδης απολογισμός πεπραγμένων - πρωτοβουλιών - ενεργειών. Αν και η «συνήθης» αυτή μη διαδικασία τείνει να παγιώσει την αίσθηση ότι οι όποιες προσπάθειες καταβάλλονται εντός του Κοινοβουλίου μένουν μετέωρες, συμπαρασύροντας την πολλαπλώς πληγωμένη αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου σε ακόμα βαθύτερα επίπεδα, εν μέσω θέρους και με αρκετές μικρές ή μεγαλύτερες φωτιές στα εναπομείναντα ελληνικά δάση να έχουν ήδη εκδηλωθεί, αξίζει να επισημανθούν ορισμένες από τις διαπιστώσεις - οι οποίες χρονολογούνται από... πέρυσι τον Ιούνιο! Τότε, λοιπόν, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του ελληνικού Κοινοβουλίου σημείωνε:

«Τα κεντρικά προβλήματα που παρουσιάζει σήμερα ο τομέας της δασοπροστασίας και της δασοπυρόσβεσης και χρήζουν συγκεκριμένων παρεμβάσεων, μπορούν γενικά να συνοψιστούν στα εξής:

- Απουσία ενιαίου φορέα δασοπροστασίας.

- Ελλιπής συμμετοχή των δασικών υπηρεσιών στην πρόληψη και την καταστολή.

- Υποστελέχωση των δασικών υπηρεσιών.

- Ανυπαρξία δασικών χαρτών και δασολογίου.

- Ελλιπής αστυνόμευση και εποπτεία του δάσους.

- Αδυναμίες σε επιχειρησιακό επίπεδο. Ο κακός συντονισμός και η ανεπαρκής διασύνδεση των εμπλεκόμενων φορέων δασοπροστασίας είναι, κατά κοινή ομολογία, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα.

- Αδυναμίες του συστήματος αποκατάστασης πυρόπληκτων περιοχών».

Και η επιτροπή κατέληγε υπογραμμίζοντας:

«Πρέπει να επισπεύδονται οι διαδικασίες έγκρισης των προγραμματικών συμβάσεων για έργα πυροπροστασίας, να εντατικοποιηθούν οι προσλήψεις εποχικών πυροφυλάκων και να εξεταστεί η επέκταση της θητείας τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, να δοθεί μεγαλύτερη χρηματοδότηση για έργα καθαρισμού των δασών και περιορισμού της δασικής βιομάζας, να ενισχυθεί η αστυνόμευση και η επιτήρηση των δασικών περιοχών και να ενισχυθούν οι τοπικοί σύνδεσμοι προστασίας σε εξοπλισμό και προσωπικό. Η ανάρτηση οριστικών δασικών χαρτών και η σύνταξη δασολογίου κατά προτεραιότητα για τα 4 περιαστικά βουνά της Αττικής ή ακόμα και το ενδεχόμενο απαλλοτρίωσης των δασικών εκτάσεων από το κράτος, είναι μέτρα που πρέπει να εξεταστούν».

Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

5.8.09