Ποιούς ωφελεί η σπατάλη

Παρά το ότι η πτώχευση της Ελλάδας φαίνεται να αποτρέπεται προς το παρόν µε νέα δανεικά από την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ αλλά µε ταπεινωτικούς και επώδυνους όρους, το πολιτικό µας σύστηµα εξακολουθεί να σκέφτεται και να συµπεριφέρεται ως να µην έχει συµβεί η καταστροφή µε δική του κύρια ευθύνη. Οι δε πολίτες, απληροφόρητοι ή παραπληροφορηµένοι, παρασύρονται εύκολα από λαϊκιστές και συντεχνίες, ενώ δεν βλέπουν πια οποιαδήποτε ελπίδα φωτός για το αύριο και χωρίς να είναι σε θέση να προτείνουν και να επιβάλουν κάτι άλλο συµφερότερο για τη χώρα και το κοινωνικό σύνολο. Και ενώ προσδοκάται να προκύψει κάτι θετικό από την ειρηνική προς το παρόν εξέγερση των «αγανακτισµένων πολιτών», η σπάταλη διαχείριση των πενιχρών δηµόσιων πόρων και των δανεικών συνεχίζεται. Και τα κόµµατα εξουσίας περιορίζονται απλώς σε υποσχέσεις περιορισµού της, χωρίς εµπράκτως νατο εννοούν.

Και είναι τόσο ασυγκράτητα στη σπατάλη ώστε παρά τις γενναίες επιχορηγήσεις τους από τον κρατικό προϋπολογισµό (δηλαδή από τα λεφτά των φορολογουµένων), να καταφεύγουν και σε δανεισµό τον οποίο θα κληθούµε φυσικά να εξοφλήσουµε εµείς οι φορολογούµενοι. Αν όντως είναι ειλικρινείς οι προθέσεις τους για τον περιορισµό της σπατάλης, να τους υποδείξει για πολλοστή φορά η στήλη συγκεκριµένες εστίες σπατάλης, στις σοβαρότερες µάλιστα από τις οποίες αποφεύγεται κάθε αναφορά καθώς τον χορό τον σέρνουν όχι µόνο οι βουλευτές και οι κυβερνήσεις, αλλά και θεσµοί όπως τα κόµµατα της Αριστεράς και οι συνδικαλιστές.

* Ξεκινώ υπενθυµίζοντας τη σπάταλη σύνθεση της κυβερνήσεως (50 υπουργοί και υφυπουργοί, όταν σχεδόν σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ο αριθµός τους δεν υπερβαίνει τους 25). Ενας ανασχηµατισµός µε περιορισµό του αριθµού των µελών του Υπουργικού Συµβουλίου και σοβαρή περικοπή της σπατάλης θα επιφέρει, και την καλύτερη λειτουργία της κυβέρνησης θα προωθήσει, καθώς θα περιοριστούν ο ανταγωνισµός των υπουργών και οι πολλές συναρµοδιότητες που εµποδίζουν την ταχεία λήψη αποφάσεων. Ετσι θα δώσουν το καλό παράδειγµα πρώτοι οι κυβερνώντες.

* Η µείωση του αριθµού των βουλευτών σε 200 θα συνέβαλλε δραστικά στον περιορισµό της σπατάλης του δηµοσίου χρήµατος και θα συνιστούσε πρότυπο για ανάλογα πολυπρόσωπα σχήµατα (π.χ. µείωση του αριθµού των µελών όλων των ΔΣ των δηµόσιων οργανισµών και συµβουλευτικών οργάνων).

* Κατάργηση όλων των πλασµατικών υπερωριών που συνεχίζονται (!) και των πλασµατικών χρόνων υπηρεσίας.

* Αντί των άδικων οριζόντιων περικοπών µισθών προέχει ο δραστικός περιορισµός της γραφειοκρατίας. Οι πολλές υπογραφές και συναρµοδιότητες είναι που δικαιολογούν τον όγκο και τις αντιπαραγωγικές συµπεριφορές εκείνων που προσλαµβάνονται για να καλύψουν δήθεν κενά στις δηµόσιες υπηρεσίες. Αν δεν καταργηθούν θέσεις και περιττές συναρµοδιότητες, είναι µάταιη κάθε προσπάθεια περιορισµού της σπατάλης στον δηµόσιο τοµέα, ενώ η διατήρησή τους εντείνει τη δυσλειτουργία του κράτους, αφού είναι απλό πρόσχηµα για να τεµπελιάζουν και οι υπόλοιποι καθώς επικαλούνται µονίµως κενά στις οργανικές θέσεις. Αντί καλύψεως των κενών, κατάργηση των περιττών θέσεων.

* Ας τολµήσουν επιτέλους οι πολιτικοί µας όλων των κοµµάτων και των δήθεν φιλολαϊκών να επιβάλουν περιορισµό του αριθµού των συνδικαλιστών και ιδιαίτερα στον ευρύτερο δηµόσιο χώρο. Είναι προκλητική η σπατάλη του δηµοσίου χρήµατος για χιλιάδες µη εργαζόµενους συνδικαλιστές, που απλώς παίρνουν παχυλές και ποικίλες αµοιβές χωρίς να προσφέρουν τίποτα στον χώρο εργασίας από τον οποίο µισθοδοτούνται ενώ συντελούν και στην παράλυση του κράτους µε τις συνεχείς απεργίες, καταλήψεις και προκλητικές συµπεριφορές.

Ο κατάλογος είναι ατέρµων και µόλις ξεκίνησε. Αλλά προς ποιους απευθύνοµαι άραγε όταν η κοµµατική ή προσωπική ιδιοτέλειά τους απορρίπτει την εθνική συνεννόηση χωρίς την οποία το χάος είναι η µόνη προοπτική µε υπόκρουση το ρέκβιεµ του Μίκη Θεοδωράκη;

Του Γιάννη Μαρίνου
jmarinos@tovima.gr

Πηγή Το Βήμα

5.6.2011 

Σχόλιο δικό μας  :

-Παραβλέπω την τελευταία παράγραφο του κειμένου του κ. Μαρίνου με την οποία δεν συμφωνώ. -Προσθέτω ένα σχόλιο από αναγνώστη του άρθρου που διάβασα στη διαδικτυακή σελίδα του Βήματος :

"...τα συνεχόμενα ταξίδια Υπουργών, Πρωθυπουργών, Υφυπουργών κλπ στο εξωτερικό (και το εσωτερικό; ) με πολυμελείς συνθέσεις, διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία, δείπνα σε ακριβά εστιατόρια (συν δαπάνες κυβερνητικών αεροπλάνων, αίθουσες VIP κλπ). Είναι όλα τα ταξίδια αληθινά απαραίτητα; Τα στοιχεία όλων αυτών άραγε τα βρίσκουμε στο Διαδίκτυο, κ.κ. κυβερνώντες; 

Υ.Γ. Δεν εννοώ ότι η κυβέρνηση πρέπει να κλειστεί εντός συνόρων - δεν έχω όμως την αίσθηση ότι λειτουργούν όπως θα λειτουργούσαν αν πλήρωναν τα έξοδα από την τσέπη τους. 

Υ.Γ. 2 Γιατί οι βουλευτές μας αμοίβονται ξεχωριστά για τη συμμετοχή τους στις Επιτροπές; Δεν είναι μέρος των καθηκόντων τους; "

Που τα βρήκαν τόσα λεφτά? (Ο γαμπρός της Φάνης Πετραλιά και η κόρη της?)

Ο ΕΡΩΤΑΣ, Ο βήχας και τα λεφτά δεν κρύβονται, λέει η λαϊκή παροιμία, που ταιριάζει γάντι στην περίπτωση του ζεύγους Νίνο Γιαννακόπουλου και Αλεξάνδρας Πάλλη, κόρης της πρώην υπουργού κυρίας Φάνης ΠάλληΠετραλιά. Ενα πολυτελές σκάφος Ferretti, το οποίο αγοράστηκε ελαφρώς μεταχειρισμένο στην τιμή των 2,1 εκατ. ευρώ, είναι το νέο τους απόκτημα, το οποίο «κοσμεί εδώ και λίγες εβδομάδες τη μαρίνα Βουλιαγμένης.

Η κόρη και ο γαμπρός της κυρίας Πετραλιά, προσηλωμένοι στο «σεμνά και ταπεινά» που καθιέρωσε η κυβέρνηση Καραμανλή, όχι μόνο δεν έσπευσαν να διαφημίσουν το νέο τους καμάρι αλλά έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν προκειμένου να το κρατήσουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το ζεύγος δένει το κότερό του ακριβώς δίπλα από εκείνο της οικογένειας Μανιού. Για κακή τους τύχη, όταν την περασμένη εβδομάδα το σκάφος του Μανιού τυλίχθηκε στις φλόγες, η κυρία Πάλλη μπροστά σε εκατοντάδες μάτια υποχρεώθηκε να τρέξει στο σκάφος της και να το λύσει για να γλιτώσει από τη φωτιά. Το σκάφος σώθηκε, το μυστικό όμως είχε προδοθεί. Ολοι την επόμενη ημέρα συζητούσαν στη μαρίνα για το νέο Ferreti 830 με το εντυπωσιακό εσωτερικό…

Για τον πρώην υπεύθυνο κρεοπωλείου και νυν χρηματοοικονομικό σύμβουλο κ. Νίνο Γιαννακόπουλο και την αντιπρόεδρο του ΕΒΕΑ σύζυγό του, το νέο σκάφος είναι το μέσο με το οποίο διοργανώνουν κάθε Σαββατοκύριακο αποδράσεις στα νησιά του Αιγαίου. Στα 26 μέτρα του σκάφους, το οποίο έχει το όνομα «Deina», απλώνονται τέσσερις καμπίνες, κουζίνα, τέσσερα μπάνια και σαλόνι. Μπορεί να φιλοξενήσει άνετα οκτώ άτομα αλλά και τετραμελές πλήρωμα. Η τιμή ενός καινούριου Ferreti 830 ξεπερνά τα 4 εκατ. ευρώ με τον εξοπλισμό του, το ζεύγος όμως το απέκτησε σε τιμή ευκαιρίας μέσω leasing στην τιμή των 2,1 εκατ. ευρώ. Το ίδιο σκάφος είχε βάλει στο μάτι και άλλος παράγοντας του δημόσιου βίου, ωστόσο η σύζυγος και ο γαμπρός της κυρίας Πετραλιά κινήθηκαν ταχύτατα και προχώρησαν στην αγορά του. Μετά και τη νέα αγορά κάποιοι κακεντρεχείς έσπευσαν να πουν ότι στη μαρίνα Βουλιαγμένης θα έπρεπε να δημιουργηθεί πτέρυγα… Πετραλιά. Και αυτό γιατί λίγα μέτρα μακρύτερα, σε άλλο σημείο της μαρίνας, αράζει το επίσης πολυτελές σκάφος «Ploes», το οποίο ανήκει στην ίδια την κυρία Πετραλιά, κληρονομιά από τον σύζυγό της. Το «Ploes», αν και άριστα διατηρημένο, δεν προσεγγίζει βεβαίως σε τεχνολογία και πολυτέλεια το εντυπωσιακό Ferreti των παιδιών. Ενα τέτοιο σκάφος βεβαίως, εκτός από την πολυτέλεια και το πρεστίζ που προσφέρει, έχει σημαντικά έξοδα στα οποία φαίνεται πάντως ότι ανταποκρίνονται με άνεση ο κ. Γιαννακόπουλος και η κυρία Πάλλη.

Τέσσερα μέλη πληρώματος, ενοίκιο στη μαρίνα Βουλιαγμένης που ξεπερνά τα 4.000 ευρώ τον μήνα, ασφάλειες, βαριά τεκμήρια με τα νέα μέτρα της κυβέρνησης αλλά και τεράστιο κόστος μετακίνησης λόγω των τιμών των καύσιμων είναι ορισμένα μόνο από τα βάσανα που… υπομένουν αδιαμαρτύρητα ο Νίνο και η Αλεξάνδρα για να μπορούν εκείνοι και τα τέσσερα παιδιά τους να χαίρονται τη θάλασσα.

H επιτομή της πολυτέλειας

Σε ό,τι αφορά το ίδιο το σκάφος, το κύριο κατάστρωμα είναι το δυνατό χαρτί του και διακρίνεται τόσο από το μέγεθος όσο και από τον πλούσιο φυσικό φωτισμό, ο οποίος ενισχύεται από τα τρία φινιστρίνια που θυμίζουν σε σχήμα τα βράγχια καρχαρία και αποτελούν το διακριτικό γνώρισμα των σκαφών Ferretti.

Το κύριο κατάστρωμα χωρίζεται σε δύο χώρους, το καθιστικό και την τραπεζαρία. Το καθιστικό διαμορφώνεται από δύο ξεχωριστούς καναπέδες, ενώ η τραπεζαρία από το μεγάλο τραπέζι. Μια συρόμενη πόρτα επιτρέπει την άμεση πρόσβαση προς τη γέφυρα, την κουζίνα και τον χώρο του πληρώματος. Η κουζίνα προσφέρει όλο τον εξοπλισμό που θα επιθυμούσε κάθε ψαγμένος ιδιοκτήτης. Ο εξωτερικός χώρος διαθέτει καναπέ σε σχήμα U, τραπέζι και μεγάλο στρώμα ηλιοθεραπείας στην πλώρη.

Από τα κρεοπωλεία του «Σκλαβενίτη» στα σαλόνια της Βουλιαγμένης

Μέχρι το 2007 το κοινό τους εισόδημα, με βάση τις δηλώσεις τους στην Εφορία, δεν ξεπερνούσε τις 40.000 ευρώ. Δύο χρόνια αργότερα εμφανίζουν στις δηλώσεις τους για το 2009 ποσά της τάξεως των 1,2 εκατ. ευρώ και 650.000 ευρώ αντίστοιχα.

Ο κ. Νίνο Γιαννακόπουλος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως κρεοπώλης σε σούπερ μάρκετ και μέσα σε ελάχιστα χρόνια βρέθηκε ιδιοκτήτης σκάφους αξίας άνω των 2 εκατ. ευρώ, έστω κι αν καταδέχτηκε να το αποκτήσει με leasing. Ο Νίνο, όπως του αρέσει να τον φωνάζουν οι φίλοι του, έγραψε το δικό του success story ξεκινώντας από έναν επιτυχημένο γάμο: αυτόν με την κόρη της κυρίας Φάνης Πετραλιά, Αλεξάνδρα Πάλλη, η οποία στα πρώτα βήματα της επαγγελματικής της σταδιοδρομίας υπήρξε διευθύνουσα σύμβουλος της οικογενειακής επιχείρησης ΠΑΛΛΗΣ Α.Ε. και σήμερα, μεταξύ άλλων, είναι γενικός γραμματέας του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, αντιπρόεδρος της αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ενωση Ομοσπονδιών και Ενώσεων Εμπορικών Επιχειρήσεων Eurocommerce, ενώ από τον Νοέμβριο του 2006 εκλεγμένο μέλος της διοικητικής επιτροπής. Είναι επίσης μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων EUMU ΕΛΛΑΣ. Προτού γνωρίσει τον έρωτα της ζωής του, ο κ. Γιαννακόπουλος εργαζόταν σκληρά για το μεροκάματο ως υπεύθυνος κρεοπωλείου σε σούπερ μάρκετ της αλυσίδας «Σκλαβενίτη». Μετά τη γνωριμία και τον γάμο του με την κυρία Αλεξάνδρα Πάλλη ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα η αναβάθμισή του στην εταιρεία και από το πόστο του κρεοπώλη ανέλαβε υπεύθυνος στο τμήμα food and beverage, αναλαμβάνοντας αυξημένες αρμοδιότητες.

Φιλοδοξία και υψηλές γνωριμίες
Στην επαγγελματική του ανέλιξη ωστόσο υπήρξαν ανατροπές. Οταν απεβίωσε ο ιδρυτής της αυτοκρατορίας Σκλαβενίτη και πιο συγκεκριμένα αμέσως μετά την εξαγορά του συνόλου των μετοχών της επιχείρησης από τα παιδιά του, ο κ. Γιαννακόπουλος αποχώρισε από τα σούπερ μάρκετ, αναζητώντας σε άλλους προορισμούς την επαγγελματική του Ιθάκη. Ο φιλόδοξος χαρακτήρας του και οι υψηλές γνωριμίες της οικογένειας Πετραλιά έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα σταδιοδρομία του. Για μια περίοδο μάλιστα συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της notoscom., η οποία είχε εξαγοράσει το 50% των καταστημάτων χαρτικών της ΠΑΛΛΗΣ Α.Ε. Εν συνεχεία εξέφρασε την επιθυμία να διεκδικήσει δουλειές σε αιολικά πάρκα στη Μαγνησία, συστήνοντας γι’ αυτόν τον σκοπό εταιρεία. Μάλιστα, ένα από τα πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο στην προώθηση των συμφερόντων της εταιρείας του κ. Γιαννακόπουλου ήταν ένα ανώτατο στέλεχος του Ταμείου Ασφάλισης Υπαλλήλων Τραπεζών και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας (ΤΑΥΤΕΚΩ), χωρίς ωστόσο στην πορεία να υπάρξει ιδιαίτερο αποτέλεσμα.

Για άγνωστους λόγους και παρά το γεγονός ότι είχαν συγκεντρωθεί όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις, η επένδυση δεν προχώρησε και έτσι το σχέδιο για τη συμμετοχή του γαμπρού της κυρίας Πετραλιά στα αιολικά πάρκα εγκαταλείφθηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από την ημέρα εφαρμογής του.

Σήμερα, ο κ. Γιαννακόπουλος εργάζεται στην EPIC Χρηματιστηριακή, στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας συμμετέχει ως μέλος και η σύζυγός του. Η οικονομική ανάπτυξη του ζεύγους θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως παράδειγμα σε χρηματοοικονομικά σεμινάρια. Την τελευταία τριετία δήλωναν και οι δυο μαζί εισοδήματα από 80.000 έως 100.000 ευρώ, ενώ μέχρι και το 2007 το κοινό τους εισόδημα δεν ξεπερνούσε τις 40.000 ευρώ. Στη φορολογική δήλωση του οικονομικού έτους 2009 ο κ. Γιαννακόπουλος δηλώνει χρηματικό ποσό που ανέρχεται στα 1.200.000 ευρώ, ενώ η σύζυγός του 650.000 ευρώ. Το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων αναγράφεται σε ειδικό κωδικό όπου δηλώνονται μετρητά από πώληση περιουσιακών στοιχείων, εισαγωγή χρημάτων από το εξωτερικό ή δωρεά.

Η βίλα και τα κοσμικά στέκια
Ο κ. Παναγιώτης Γιαννακόπουλος και η σύντροφός του έχουν τέσσερα παιδιά και κατοικούν σε πολυτελή μονοκατοικία στην περιοχή της Βούλας. Συχνάζουν κυρίως στα νότια προάστια, τα καλοκαίρια προτιμούν τη Μύκονο και δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα κοσμικά ρεστοράν της Βουλιαγμένης. Διατηρούν στενές φιλικές σχέσεις με τον εφοπλιστή και πρόεδρο της ΠΑΕ Ολυμπιακός κ. Βαγγέλη Μαρινάκη και τη σύζυγό του Αθανασία (τα παιδιά τους πάνε στο ίδιο σχολείο), με το ζεύγος Ισίδωρου Κούβελου, Ντόρας Μπακογιάννη, καθώς και με τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πηγή: Πρώτο Θέμα,

18/7/ 2010

"Πασούλες" χιλιάδων ευρώ αλλάζουν δικαστές και βουλευτές

Θα διαβάσατε ίσως ότι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ύστερα από αίτημα του υπουργείου Οικονομικών, εξετάζει αν είναι δυνατή η κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης της βουλευτικής αποζημίωσης. Φαίνεται πως σκοντάφτει στο Ζ’ Ψήφισμα.

Γιατί, άραγε, όταν οι νόμοι αλλάζουν σαν τα πουκάμισα το περίφημο Ζ’ Ψήφισμα που αφορά τον τρόπο υπολογισμού της βουλευτικής αποζημίωσης παραμένει στη βασική του φιλοσοφία αναλλοίωτο εδώ και 36 χρόνια;

«Γιατί βολεύει τους πάντες, δικαστές και βουλευτές», μας απάντησε πρώην υπουργός, που γνωρίζει άριστα τα κοινοβουλευτικά δρώμενα.

Το παρελθόν, στο οποίο ανατρέξαμε, τον δικαιώνει. Το Ζ’ Ψήφισμα της Ε’ Αναθεωρητικής Βουλής του 1974, που αποτελεί επί της ουσίας αντιγραφή απόφασης της Βουλής του ‘64, ορίζει ότι η βουλευτική αποζημίωση είναι ίση με τις αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου. Με κάποια ερμηνεία που στηρίζεται στη συνταγματική διάταξη που ορίζει ότι «οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους» (άρθρο 88), αποτελεί δεδικασμένο ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου να απολαμβάνει των υψηλότερων αποδοχών. Αρα και ο βουλευτής.

Από τότε οι δικαστές εντοπίζουν την εκάστοτε... ανομία - βρίσκουν δηλαδή ποιος από τους κρατικούς λειτουργούς αμείβεται με περισσότερα από εκείνους χρήματα -και αποφαίνονται δικαστικά πως δικαιούνται τη διαφορά που τους αναλογεί, την οποία προσπορίζονται. Το ίδιο ακριβώς ποσό δικαιούνται αυτονόητα και οι βουλευτές, αλλά, -όπως θα εξηγήσουμε- δεν το παίρνουν πάντα.

Τελευταία χρήση αυτού του δικαιώματος έκαναν οι δικαστές το 2007, επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, απαιτώντας να εξισωθούν αναλογικά οι αμοιβές τους με τις αποδοχές του προέδρου της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών που ανέρχονταν στις 10.271 ευρώ. (Από περίπου 5.500 ευρώ που ήταν οι αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου).

Τότε όλοι αποδοκιμάζαμε τους δικαστές. Δεν έφταιγαν όμως αυτοί, αλλά εκείνοι που νομοθετούν και η τότε κυβέρνηση που, ενώ γνώριζε ότι και στο παρελθόν είχε συμβεί το ίδιο (επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και με βάση τις συνολικές αμοιβές -μισθό και εφημερίες- ελαχίστων γιατρών του ΕΣΥ), επέτρεψε να καταβληθεί στον πρόεδρο της ΕΕΤΤ το διπλάσιο σχεδόν ποσό από εκείνο που ελάμβανε ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Και φυσικά όλες οι συνθέσεις της Βουλής που ενώ προέβησαν σε αλλαγές του εν λόγω Ψηφίσματος δεν κατήργησαν τη... χρηματοβόρα σύνδεση βουλευτικών και δικαστικών αποδοχών.

Μετά την έντονη αντίδραση της κοινής γνώμης, οι αρχηγοί όλων των κομμάτων αποφάσισαν τότε ότι οι βουλευτές παραιτούνται αυτού του δικαιώματος. Το ίδιο είχαν και στην προγενέστερη εξίσωση που είχαν πετύχει οι δικαστές. Κι έτσι, σήμερα οι βουλευτές είναι ζημιωμένοι σε σχέση με τους δικαστές κατά ένα ποσό που υπερβαίνει τις 3.000 ευρώ. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ένας πρώην βουλευτής χάνει το δικαίωμα να προσφύγει δικαστικά και να ζητήσει -αναδρομικά- όλα όσα δικαιούται με βάση το Ζ΄ Ψήφισμα (μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ). Κάποιοι, μάλιστα που προσέφυγαν έχουν ήδη δικαιωθεί.

Το Ζ΄ Ψήφισμα προέβλεπε αρχικά αυτοτελή φορολόγηση όλης της βουλευτικής αποζημίωσης, η οποία με μεταγενέστερη απόφαση της Βουλής περιορίστηκε στο 50%. Στο ερώτημα γιατί η Βουλή δεν αλλάζει ριζικά το Ζ΄ Ψήφισμα, προκειμένου να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος, οι απαντήσεις που λάβαμε από βουλευτές που κατείχαν και κατέχουν υψηλά αξιώματα και γνωρίζουν άριστα το Σύνταγμα και τον Κανονισμό διίστανται: άλλοι επιμένουν πως απαιτείται συνταγματική τροποποίηση κι άλλοι ότι αρκεί μια ειδική διάταξη.

Κάτι μας λέει ότι το θέμα θα διαιωνίζεται ως έχει... Γ. Μπαλ.

Πηγή Εθνος της Κυριακής

7.2.2010

Σε εποχές λιτότητας

Σε επιστολή του προς την εφμ Καθημερινή ο κ. Νίκος Σιλβέστρος από την Αθήνα γράφει:

Κύριε διευθυντά

Βρέθηκα στον Πολυχώρο Αθηναΐς και βλέποντας ότι υπήρχε μια έκθεση και μια διημερίδα για τον Κηφισό οργανωμένη από τον Φορέα Διαχείρισης του υπό την αιγίδα του ΥΠΕΚΑ (πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ) αποφάσισα να την παρακολουθήσω. Στην αίθουσα υπήρχαν γύρω στα 50 άτομα και από τους χαιρετισμούς κατάλαβα ότι ήταν κυρίως στελέχη της κεντρικής διοίκησης, υπάλληλοι του φορέα, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ελάχιστοι πολίτες. Στον προθάλαμο στοίβες τα πολύχρωμα ντοσιέ μπλοκ και στυλό για σημειώσεις, κονκάρδες κ.λπ. περίμεναν ματαίως τους παραλήπτες τους. Κατά τις 7 το απόγευμα παρατέθηκε δεξίωση σε πλαϊνή αίθουσα όπου στρωμένα τραπέζια και πλούσιος μπουφές περίμεναν τους συνδαιτυμόνες. Και αναρωτήθηκα. Σε εποχές τέτοιας λιτότητας ήταν ανάγκη η διημερίδα να γίνει σε ιδιωτικό χώρο, ήταν ανάγκη αντί για καφέ και αναψυκτικά να στρωθεί ολόκληρο τσιμπούσι 7 η ώρα το απόγευμα, ήταν ανάγκη τόσα χαρτιά, τόσα υλικά για τους ελάχιστους που την παρακολούθησαν; Ισως ο φορέας να προσφέρει έργο, αλλά μήπως τα περιττά χρήματα γι’ αυτές τις εκδηλώσεις θα ήταν καλύτερα να διατεθούν αλλού ή να εξοικονομηθούν; Φασούλι το φασούλι λέει ο λαός και αν υπάρχουν πολλά τέτοια φασούλια άντε να ισοσκελίσει ισολογισμό ο κ. Παπακωνσταντίνου ή να πείσει τους πιστωτές μας πως προσπαθούμε να συμμαζέψουμε τις δημόσιες δαπάνες.

Πηγή Καθημερινή

3.1.2010