Θαυματουργά φάρμακα από την εποχή του Ιπποκράτη

Παρασκευή "Λημνίας γης"

Aπό απλά σιρόπια, κολλύρια, αλοιφές, σταγόνες, χάπια έως και κολπικά υπόθετα που συνδύαζαν δεκάδες ουσίες, η φαρμακευτική αποτέλεσε από την αρχαιότητα μία ιδιαίτερα λεπτομερή επιστήμη για την αντιμετώπιση σχεδόν όλων των γνωστών ασθενειών. Τα γραπτά του Ιπποκράτη αναφέρουν περίπου 250 φαρμακευτικά φυτά. Ο Γαληνός, που χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος σπουδαιότερος γιατρός της Αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη, στις γραφές του περιέγραψε τα περίφημα «Γαληνικά Φάρμακα», μερικά εκ των οποίων περιείχαν έως και 100 διαφορετικές ουσίες έκαστο. Ο Νικόλαος Μυρεψός (το 1.300 μ.Χ.) συνέταξε συνταγολόγιο με περισσότερα από 2.200 φάρμακα, πολλά εκ των οποίων αφορούσαν μείγματα 3 - 5 διαφορετικών υλικών. Η αρχαία αυτή γνώση κρατάει έως και σήμερα μέσα από γραπτά, τα οποία σημαντικοί εξειδικευμένοι επιστήμονες ερευνούν και ανακαλύπτουν συνεχώς νέες θεραπευτικές ιδιότητες. Στα αρχαία φάρμακα εστίασαν επιστήμονες κατά τη διάρκεια της 3ης Αμφικτυονίας Εταιρειών και Συλλόγων Ιστορίας και Ηθικής - Δεοντολογίας που διοργανώθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο από το Διεθνές Ιπποκράτειο Ιδρυμα στην Κω.

Οπως ανέφερε στην «Κ» ο πρόεδρος του ιδρύματος καθηγητής Χειρουργικής κ. Στέφανος Γερουλάνος, για την παρασκευή των φαρμάκων χρησιμοποιούνταν επί το πλείστον βότανα και φυτά, καθώς και ορυκτά και ζωικά υλικά, όπως π. χ. ελαφαντοστούν, δόντι λιονταριού ή ακόμα και κόπρανα ζώων.

Μεταξύ των πλέον γνωστών αρχαίων φαρμακευτικών ορυκτών ήταν η «λήμνια γη» (εξαγώγιμο φάρμακο), που εθεωρείτο ότι βοηθούσε στην επούλωση πληγών. Η «λήμνια γη» εξορυσσόταν σε τοποθεσία περίπου στο κέντρο της Λήμνου και αναμειγνυόταν με το αίμα ζώων που θυσιάζονταν. Επλαθαν το «μείγμα» σε μικρό σχήμα και το σφράγιζαν με ειδική σφραγίδα, για την προστασία του από οποιαδήποτε νοθεία. Το προϊόν είτε χρησιμοποιούνταν με νερό για την αντιμετώπιση τραυμάτων είτε το έδιναν μαζί με το φαγητό. Λόγω της αιμοσφαιρίνης περιείχε σίδηρο, ενώ ακριβώς επειδή είχε χώμα ήταν και καθαρτικό. Σε πολλές περιπτώσεις πάντως, τα «αρχαία φάρμακα» ήταν καθαρά θέμα αυθυποβολής. Αυτό ισχύει για τον χρυσό που έως και πρόσφατα εικαζόταν ότι ήταν δυνατό θεραπευτικό για τους ρευματισμούς, ενδεχόμενο που δεν έχει επιβεβαιωθεί. Η σκόνη χρυσού χρησιμοποιούνταν ως ουσία σε φαγητά. Οπως αναφέρει ο κ. Γερουλάνος, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του βιεννέζικου σνίτσελ, το οποίο αποτελεί εφεύρεση και μυστικό της κουζίνας των Παλαιολόγων του Βυζαντίου. Η συνταγή μαθεύτηκε μέσω «προξενιού» στη Σαραγόσα της Ισπανίας και μετά στη Βιέννη. Η αρχική συνταγή αφορούσε τη χρήση σκόνης χρυσού πάνω στο κρέας, στην οποία όφειλε το «ξανθό» του χρώμα. Αργότερα, το ξανθό χρώμα αντιγράφεται με μουστάρδα στο «πανέ».

Πάντως, οι φυτικές ουσίες είναι οι πλέον χρησιμοποιούμενες στην αρχαία φαρμακευτική και «κρατούν» καλά ακόμα και σήμερα. Οι κουμαρίνες είναι γνωστά αντιπηκτικά, περιέχονται ως ουσίες στα κούμαρα, και τα χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης για τη θρομβοφλεβίτιδα. Από τον ταξό (κωνοφόρο αειθαλές δένδρο, πολύ διαδεδομένο ως φράχτης σε κήπους) μπορεί να παραχθεί από την ταμοξιφαίνη που αποτελεί σήμερα θεραπεία επιλογής για τον καρκίνο του μαστού. Το λουλούδι βίνκα περιέχει βινκριστίνη που είναι αντικαρκινική ουσία (χημειοθεραπεία). Το αψέντι (αρτεμισία το αψίνθιον) χρησιμοποιείται σήμερα ξανά ως ισχυρό αντιελονοσιακό. Και φυσικά η ασπιρίνη των 110 ετών έχει ως βασικό στοιχείο το σαλικυλικό οξύ. Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε φλούδα ιτιάς (salix alba) ως αναλγητικό.

Συνταγές από την αρχαιότητα

«Το καλύτερο φάρμακο για τον πονόλαιμο είναι το χαμομήλι με μέλι και λεμόνι.

Η πολύ διαδεδομένη αυτή γνώση έρχεται από την αρχαιότητα, όταν οι Ελληνες θεραπευτές έφτιαχναν σιρόπια με βάση το μέλι», επισημαίνει στην «Κ» ο πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος, καθηγητής κ. Στέφανος Γερουλάνος.

Οπως αναφέρει ο κ. Γερουλάνος, χρησιμοποιούσαν σαν βάση το μέλι αραιωμένο είτε με νερό είτε με ξίδι στο οποίο προσέθεταν τις φαρμακευτικές ουσίες από τα διάφορα φυτικά εκχυλίσματα.

Οι ουσίες εξάγονταν από τα φυτά είτε με βρασμό, είτε με τον εμποτισμό τους για μεγάλο χρονικό διάστημα σε κρασί ή λάδι.

Αλλη μία συνταγή που «κρατάει» από την αρχαιότητα και χρησιμοποιείται και σήμερα από πολλούς φαρμακοποιούς είναι η αλοιφή για την αντιμετώπιση των πανάδων στα χέρια.

Σύμφωνα με τον κ. Γερουλάνο, η συνταγή είναι πολύ απλή και έχει ως συστατικά το λάδι (θα πρέπει να ζεσταθεί για λίγο), το κερί μέλισσας και τη μαστίχα.

«Εάν προστεθούν αυτά τα συστατικά γίνεται μία άσπρη αλοιφή που βοηθά πολύ στο “σβήσιμο” των πανάδων στα χέρια», σημειώνει ο καθηγητής.

Και φυσικά η μαλακτική ιδιότητα της αλόης, που χρησιμοποιείται κατά κόρον σε κρέμες και αλοιφές για το δέρμα, είναι γνωστή από τους αρχαίους χρόνους.

Της Πένυς Μπουλουτζά

Πηγή Καθημερινή

18.6.2011

Στο μυαλό των αθλητών μνήμης

Σε µια καθηµερινότητα πνιγµένη στα ερεθίσµατα, όπου οι πληροφορίες ανταγωνίζονται µεταξύ τους για το ποια θα αποδειχθεί λιγότερο εφήµερη, ο Δηµήτρης Πιλλάς έπρεπε να συγκεντρωθεί και να θυµηθεί. Αντίπαλοί του: τα δεδοµένα, ο χρόνος και άλλοι 30 αθλητές µνήµης. Προπονούνταν τέσσερις φορές την εβδοµάδα, από σαράντα λεπτά, γι’ αυτή την αναµέτρηση. Δίπλα του ένας τραπεζικός, ένας λογιστής, ένας κιθαρίστας και ένας συνταξιούχος οδηγός ταξί. Στην αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου του Λονδίνου δεν ακουγόταν ψίθυρος. Είχε µία ώρα διορία για να αποστηθίσει και δύο ώρες για να θυµηθεί µε την ακριβή σειρά εµφάνισής τους κάθε ένα χαρτί σε όσες περισσότερες τράπουλες µπορούσε. Αυτή ήταν µία από τις δοκιµασίες ενός πνευµατικού δεκάθλου. Αργότερα θα έπρεπε να συγκρατήσει λίστες µε ιστορικές ηµεροµηνίες, τα ονόµατα και τα πρόσωπα αγνώστων και να αποµνηµονεύσει σε 15 λεπτά ένα πρωτόλειο ποίηµα που γράφτηκε την προηγούµενη βραδιά. Επί δύο ηµέρες ο Δηµήτρης Πιλλάς θα διαγωνιζόταν για τον τίτλο του παγκόσµιου πρωταθλητή µνήµης. «Ηταν µια πρόκληση», λέει ο 33χρονος Κύπριος που εργάζεται στο τµήµα Επιδηµιολογίας και Δηµόσιας Υγείας του Imperial College του Λονδίνου, µε ειδίκευση στην Εξελικτική Παιδιατρική. «Ακόµα όµως και αν βελτιώνεται η ικανότητά σου να αποµνηµονεύσεις έναν αριθµό, δεν γίνεσαι πιο έξυπνος. Ισως µπορείς πιο εύκολα στη συνέχεια να κάνεις συνειρµούς και να συνδέεις σκέψεις µε εικόνες».  

 

ΤΟ ΠΡΏΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ Πρωτάθληµα Μνήµης διοργανώθηκε το 1991.

Τότε όµως συµµετείχαν µόνο επτά Βρετανοί. Τα επόµενα χρόνια αυξήθηκαν οι συµµετέχοντες, τα έπαθλα και οι επιδόσεις. Πέρυσι, ο νικητής ανταµείφθηκε µε 40.000 δολάρια.

Σύµφωνα µε τη διοργανώτρια αρχή, τα σκήπτρα κατέχουν οι Βρετανοί και οι Κινέζοι, παρότι η τεχνική της αποµνηµόνευσης που χρησιµοποιούν έχει ρίζες στην αρχαία Ελλάδα.

Ο Σιµωνίδης ο Κείος, λυρικός της αρχαιότητας και γνωστός για τα εγκώµιά του, όπως αυτό που αφιέρωσε στους Σπαρτιάτες που έπεσαν στις Θερµοπύλες, θεωρείται πατέρας των µνηµονικών αρωγών. Αφού επιβίωσε από την κατάρρευση ενός κτιρίου, του ζητήθηκε να βοηθήσει στην αναγνώριση των θυµάτων. Ο Σιµωνίδης µπόρεσε να θυµηθεί τις ταυτότητές τους φέρνοντας στο µυαλό του το πού κάθονταν στο δωµάτιο.

Παρόµοια είναι η τεχνική που χρησιµοποιούσε ο κ. Πιλλάς. Οπως εξηγεί, αντιστοιχούσε κάθε σύµβολο (αριθµός, λέξη) σε µια οικείατου εικόνα. Επειτα τοποθετούσε κάθε εικόνα στα δωµάτια ενός οικοδοµήµατος και νοερά περιδιάβαζε τους χώρους του σπιτιού για να ανακαλέσει τα σύµβολα µε τη σωστή σειρά. Εχτιζε ένα «παλάτι µνήµης» σε κλάσµατα δευτερολέπτου. Την ίδια διαδικασία µπορούσε να ακολουθήσει µε µια οικεία του διαδροµή.

Ο κ. Πιλλάς συµµετείχε στο Παγκόσµιο Πρωτάθληµα του 2001 (είχε τερµατίσει 16ος). Ενας από τους αντιπάλους του ήταν ο Ντοµινίκ Ο’Μπράιεν, νικητής του πρώτου διαγωνισµού. «Είναι εθιστικό», λέει ο Ο’Μπράιεν.

«Εχω οργανώσει τη σκέψη µου. Μακάρι να το είχα ανακαλύψει όταν πήγαινα σχολείο. Είχα δυσκολίες ως µαθητής». Σήµερα είναι 54 ετών και ζει από την αποµνηµόνευση. Εκπαιδεύει στελέχη επιχειρήσεων και µαθητές. Δίνει διαλέξεις (µε αµοιβή 3.000 ευρώ για καθεµία). Επίσης, είναι σύµβουλος βρετανικών τηλεοπτικών παιχνιδιών. Ακόµη όµως ξεχνάει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του.

Τα σκήπτρα στους αγώνες µνήµης κατέχουν οι Βρετανοί και οι Κινέζοι

Ξεχνά

Παρά την προπόνηση για το Πρωτάθληµα του 2001, ο κ. Πιλλάς ξεχνά. «Μπορεί να είναι ένα τηλεφώνηµα που πρέπει να κάνω, ένας λογαριασµός που πρέπει να πληρώσω.
Γι’ αυτό πάντα κρατάω σηµειώσεις», λέει

«Κλειδί» η σωστή αποµνηµόνευση

ΕΡΕΥΝΑ ΤΏΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΏΝ του Λονδίνου και τουΣαουθάµπτον που δηµοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2003στην επιστηµονική επιθεώρηση «Nature», δείχνει ότι η καλή µνήµη δεν είναι προσόν λίγων. Ο καθένας µπορεί να τη βελτιώσει αρκεί να εξασκηθεί. Οι ερευνητές είχαν συγκρίνει τις επιδόσεις πρωταθλητών µνήµης και απλών πολιτών. Οι µαγνητικές τοµογραφίες έδειξαν ότι στους πρωταθλητές ήταν πιο ενεργά τα τµήµατα του εγκεφάλου που σχετίζονται µε τη χωρική µνήµη. «Η καλύτερη µνήµη δεν ήταν θέµα ευφυΐας ή εγκεφαλικής δοµής, αλλά στρατηγικών αποµνηµόνευσης», διαπίστωσαν οι ερευνητές. Η χωρική µνήµη εδράζεται στον ιππόκαµπο του εγκεφάλου. Μέσω αυτής το άτοµο αποθηκεύει, ανακαλεί και επεξεργάζεται πληροφορίες που έχουν σχέση µε χώρους ή αντικείµενα. Ο ιππόκαµπος είναι µια µάζα εγκεφαλικού ιστού που βρίσκεται µέσα στον κροταφικό λοβό και διευκολύνει τις συσχετίσεις µεταξύ των περιοχών τουεγκεφάλου που αποκωδικοποιούν τα περιβαλλοντικά ερεθίσµατα.

Του Γιάννη Παπαδόπουλου

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

18.6.2011

Συγχωνεύονται 5 νοσοκομεία του ΙΚΑ την Τετάρτη

Ο υπουργός Υγείας καταθέτει στοιχεία για διασπάθιση δημοσίου χρήματος

Σε συγχώνευση νοσηλευτικών ιδρυμάτων του ΙΚΑ προχωρά από αύριο το υπουργείο Υγείας.

Όπως έγινε γνωστό σε συνέντευξη Τύπου του υπουργού Υγείας κ. Ανδρέα Λοβέρδου παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Γιώργου Κουτρουμάνη από αύριο γίνεται συγχώνευση πέντε νοσοκομείων ΙΚΑ (τέσσερα στην Αθήνα και ένα στη Θεσσαλονίκη).

Ειδικότερα, το 1ο Νοσοκομείο του ΙΚΑ εντάσσεται στο «Σισμανόγλειο», το Ογκολογικό του ΙΚΑ στον «Άγιο Σάββα», το Νοσοκομείο του ΙΚΑ Θεσσαλονίκης στον «Άγιο Παύλο», το 3ο του ΙΚΑ στην Πολυκλινική και το 7ο Θεραπευτήριο του ΙΚΑ στο «Αγία Όλγα».

Επίσης, ανακοινώθηκε ότι οι γιατροί του ΕΣΥ θα μπορούν να γράφουν σε συνταγολόγια του ΙΚΑ.

Παράλληλα ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι αύριο στις 10.30 θα καταθέσει την εισαγγελία πρωτοδικών στοιχεία για τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Επίσης ανακοίνωσε τη συγχώνευση προνοιακών δομών από 91 που είναι σήμερα σε 22 ενώ είπε ότι έως το τέλος του χρόνου θα εξοικονομηθούν άλλα 500 εκατομμύρια ευρώ από το φάρμακο σε ό,τι αφορά τα ασφαλιστικά ταμεία. Εως τα μέσα Ιουνίου θα δοθεί νέο δελτίο τιμών φαρμάκων, ενώ θα ισχύσει μείωση 2,5% στα κέρδη των ιδιοκτητών φαρμακαποθηκών.

Από την πλευρά του ο κ. Κουτρουμάνης επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι το ΙΚΑ πληρώνει τα «σπασμένα» του κλάδου Υγείας των νοσοκομείων και δεν μπορεί να τα διαχειριστεί.

Επίσης σημειώθηκε πως δεύτερος μεγάλος στόχος είναι καλύτερες υπηρεσίες προς τους ασφαλισμένους και μικρότερη σπατάλη.

Ακόμη, τονίστηκε, πως το 2012 θα υπάρξει περιορισμός των δαπανών των ταμείων μέσω του Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) σε 7,2 δισ. ευρώ από 10.6 δισ. ευρώ το 2009. Ο ΕΟΠΥΥ θα ξεπεράσει τα ταμεία όπως τα ξέρουμε σήμερα. Οποιος γιατρός είναι στον Οργανισμό θα γράφει φάρμακα γι όλους τους ασφαλισμένους.

Σε δηλώσεις του ο κ. Κουτρουμάνης είπε ότι «το ΙΚΑ πληρώνει τα σπασμένα του κλάδου Υγείας», ενώ τόνισε πως «δεύτερος μεγάλος στόχος του υπουργείου είναι η παροχή καλύτερων υπηρεσιών με μικρότερη σπατάλη. Στόχος το 2012 να έχουν περιοριστεί οι δαπάνες των ταμείων μέσω του ΕΟΠΥΥ σε 7.2 δισ. ευρώ από 10,6 δισ. που ήταν το 2009».

Στη συνέντευξη ανακοινώθηκε ότι η έναρξη λειτουργίας του ΕΟΠΥΥ προγραμματίζεται για την πρώτη Σεπτεμβρίου 2011. Το προσωπικό του ΙΚα μεταφέρεται στα νοσοκομεία ενώ οι γιατροί του ΙΚΑ θα μπορούν να διατηρούν και προσωπικό ιατρείο.

Της Ελενας Φυντανίδου

Πηγή το Βήμα

31.5.2011

Η σιωπή δεν συνιστά συναίνεση

Το προσχέδιο νόμου που παρουσίασε η κυβέρνηση σχετικά με τη δωρεά και τη μεταμόσχευση οργάνων, και το οποίο προβλέπει ότι όλοι οι πολίτες είναι δυνάμει δότες, εκτός εάν έχουν ρητώς εκφράσει τη βούλησή τους ότι δεν επιθυμούν να χρησιμοποιηθούν τα όργανά τους για μεταμόσχευση, προσπαθεί να αντιμετωπίσει την αυξημένη ζήτηση μοσχευμάτων. (Ενας άλλος τρόπος που έχει υιοθετηθεί στο παρελθόν και ο οποίος προτείνεται από ορισμένους και για το μέλλον είναι να αλλάξει ο ορισμός του θανάτου και να μετατεθεί π.χ. νωρίτερα ώστε να μεγαλώσει ο αριθμός των δυνάμει δοτών.)

Η ρύθμιση της κυβέρνησης προϋποθέτει τη λεγόμενη εικαζόμενη συναίνεση των δυνάμει δοτών. Αυτό σημαίνει ότι η πολιτεία υποθέτει ότι οι πολίτες επιθυμούν να είναι δότες αλλά, για συγκυριακούς λόγους, παρέλειψαν να το δηλώσουν. Εικάζει, επομένως, ότι η σιωπή τους συνιστά έκφραση της συναίνεσής τους. Με ποια έννοια όμως μπορεί να εκλαμβάνεται η σιωπή ως συναίνεση ειδικά μάλιστα όταν στη μη εικαζόμενη αλλά πραγματική συναίνεση απαιτούμε τεκμήρια που να δείχνουν ότι η συναίνεση δίδεται ελεύθερα και μετά την κατάλληλη ενημέρωση; Επιπλέον, πώς τεκμαίρεται ότι οι πολίτες θα ήθελαν πράγματι να είναι δότες ώστε να εικάζεται η συναίνεσή τους;

Συνήθως γίνεται αναφορά σε έρευνες γνώμης όπου οι πολίτες εκφράζονται θετικά γενικά για τη μεταμόσχευση οργάνων. Ωστόσο αυτή η αφηρημένη επιδοκιμασία δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ότι επιθυμούν να γίνουν και οι ίδιοι δότες οργάνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ τα ποσοστά όσων διάκεινται θετικά προς τις μεταμοσχεύσεις οργάνων είναι πολύ υψηλά, πολύ λίγοι καταγράφουν τη βούλησή τους να γίνουν οι ίδιοι δωρητές σώματος. Εχουν μάλιστα παρατηρηθεί σημαντικές διαφορές ανάμεσα στο ποσοστό που δηλώνει στις έρευνες ότι είναι οι ίδιοι δότες και στα επίσημα στοιχεία. Αυτό δεν οφείλεται σε λάθος ή αμέλεια. Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος έχει ακόμη, για διάφορους λόγους, δικαιολογημένους ή όχι, πολλούς δισταγμούς να δωρίσει τα όργανά του ενώ αναγνωρίζει την ευρύτερη σημασία μιας τέτοιας δωρεάς. Αλλωστε, αυτή η ερμηνεία είναι και ο λόγος που, κατά τη γνώμη μου, αντιστρέφεται η ως τώρα πρακτική.

Στόχος της νέας ρύθμισης δεν είναι η ικανοποίηση της εικαζόμενης επιθυμίας των πολιτών αλλά η μεγιστοποίηση της γενικής ωφέλειας. Ομως η πολιτεία εκτός από τη μέριμνα που πρέπει να επιδεικνύει για τη γενική ωφέλεια, οφείλει να σέβεται την αυτονομία των πολιτών και το δικαίωμα να ορίζουν το σώμα τους έστω και όταν η συμπεριφορά τους δεν συνάδει με μια ορισμένη έννοια ηθικής. Δεν είναι απαραίτητο δηλαδή να φέρονται ηθικά ώστε να δικαιούνται να ορίζουν το σώμα τους. Βεβαίως υπάρχουν περιπτώσεις όπου αυτό το δικαίωμα περιορίζεται (π.χ., η πολιτεία δεν επιτρέπει να μεταχειριζόμαστε το σώμα μας ως εμπόρευμα), και θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά πόσον, και σε αυτή την περίπτωση, είναι δικαιολογημένη, και με ποιους όρους, η παρέμβαση της πολιτείας. Δεν πρέπει πάντως να αντικατασταθεί η έννοια της ατομικής δωρεάς από την έννοια του κοινού πλουτοπαραγωγικού πόρου προς διάθεση.

Το σχέδιο αυτό φέρνει στην επιφάνεια και πολλά άλλα φιλοσοφικά ζητήματα: τι είναι θάνατος και τι ζωή, σε τι συνίσταται η προσωπική μας ταυτότητα, σε ποιον ανήκει το σώμα μας και τι σημαίνει ότι ανήκει, έχουμε και τι είδους υποχρεώσεις απέναντι στους νεκρούς, αν μπορούν οι νεκροί να υποστούν βλάβη, πώς σταθμίζεται η γενική ωφέλεια απέναντι στα ατομικά δικαιώματα, κ.λπ.

Της Βάσω Κιντή 

(Η κυρία Βάσω Κιντή είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) 

Πηγή Το Βήμα

10.4.2011

Ολοι δωρητές οργάνων με το... ζόρι! (Δωρεά τελικά ή κατάσχεση ανθρωπίνων οργάνων????)

Χωρίς... μάτια, καρδιά, νεφρά, συκώτι ή οποιοδήποτε άλλο όργανο θα παραλαμβάνουν εμβρόντητοι τη σορό αποθανόντος σε κρατικό ή ιδιωτικό νοσοκομείο στο άμεσο μέλλον οι εμβρόντητοι συγγενείς του, αν γίνει νόμος το νομοσχέδιο που πέρασε από το υπουργικό συμβούλιο και το οποίο η κυβέρνηση προωθεί προς ψήφιση. Εν πλήρει αγνοία τους, χωρίς να τους ρωτήσει κανείς για να πάρει την άδειά τους, οι γιατροί θα έχουν προχωρήσει κατά την αυθαίρετη κρίση τους σε... μεταμόσχευση όσων οργάνων του εκλιπόντος ασθενούς επιθυμούν! Θα τεμαχίζουν δηλαδή το πτώμα κατά τις ορέξεις και τις ανάγκες που υφίστανται κατά την άποψή τους, θα αφαιρούν τα χρήσιμα όργανα και ό,τι περισσεύει θα το παραδίδουν στους συγγενείς προς ταφή!

Αυτή η συμπεριφορά και δράση ανατριχιαστικής ιατρικής αυθαιρεσίας θα είναι απολύτως νομότυπη βάσει του νομοσχεδίου που προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Με ένα απαράδεκτο νομικό τέχνασμα, το εφεύρημα της «εικαζόμενης συναίνεσης» των πεθαμένων (!), η κυβέρνηση αποφάσισε να νομοθετήσει ότι όλοι οι Ελληνες κατατάσσονται αυτομάτως και αυθαιρέτως στην κατηγορία των... «δωρητών σώματος» - και τα έντεκα εκατομμύρια!

Η κυβέρνηση ορίζει δηλαδή ότι όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας, από τη στιγμή της ενηλικίωσής τους, είναι δωρητές ανθρωπίνων οργάνων και μάλιστα χωρίς καθόλου να τους ρωτήσει!

Μόλις κάποιος πεθάνει δηλαδή το σώμα του ανήκει στο... κράτος, το οποίο διαχειρίζεται (και δυνάμει εμπορεύεται, προσθέτουμε εμείς) τα όργανά του κατά την απόλυτη βούλησή του! Δωρητές οργάνων με το ζόρι σε ένα κράτος που κανένας πολίτης δεν το εμπιστεύεται, βαθύτατα διεφθαρμένο και μισητό από τον κόσμο...

Μόνο όποιος υποβάλει δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, αφού προηγουμένως πάει και σε... συμβολαιογράφο (!) ή αστυνομική αρχή για να βεβαιώσει το γνήσιο της υπογραφής του, μπορεί να γλιτώσει μετά θάνατον αυτή τη μεταχείριση.

Πόσοι θα το κάνουν; Ουσιαστικά κανένας, το πολύ μερικές χιλιάδες, άντε δεκάδες χιλιάδες άτομα. Ούτε καν θα το μάθουν οι Ελληνες ότι θα υπάρχει τέτοιος νόμος, μέχρι να είναι πλέον πολύ αργά. Να υποστούν δηλαδή τις συνέπειές του στο περιβάλλον τους.

Είναι εξοργιστική η εξαπάτηση του πληθυσμού σε ένα τέτοιο θέμα. Πόσω μάλλον που ένας νόμος που βασίζεται στην «εικαζόμενη συναίνεση» των πεθαμένων, θα έχει τερατώδεις παρενέργειες στην εφαρμογή του στην πράξη. Η μετατροπή κάθε νεκρού Ελληνα σε πηγή οργάνων προς μεταμόσχευση θα δώσει αντικειμενικά ώθηση στα κυκλώματα εμπορίας ανθρωπίνων οργάνων.

Εξαγοράζοντας υπαλλήλους της υπηρεσίας διαχείρισης των τεράστιων πλέον ποσοτήτων ανθρωπίνων οργάνων προς μεταμόσχευση, τα κυκλώματα αυτά θα κατευθύνουν τα μοσχεύματα προς πελάτες τους που θα έχουν χρυσοπληρώσει και μάλιστα όχι μόνο στην Ελλάδα - θα κάνουν και... εξαγωγές σε πλούσιες χώρες του εξωτερικού, όπου φυσικά δεν ισχύουν τέτοιοι νόμοι!

Υπάρχουν ακόμη πιο φρικιαστικές δυνατότητες παρεκτροπών. Τα κυκλώματα αυτά να εξαγοράζουν κάποιους επίορκους γιατρούς, οι οποίοι να μην καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια διάσωσης π.χ. βαριά τραυματισμένων νέων σε τροχαία δυστυχήματα, να επέρχεται έτσι ο εγκεφαλικός θάνατος και το κύκλωμα να κατευθύνει τα όργανα του νεκρού προς πελάτες που τα έχουν ανάγκη και έχουν πληρώσει γι' αυτό.

Μέχρι στιγμής τέτοιοι κίνδυνοι δεν υπάρχουν, καθώς οι συγγενείς που θα δώσουν τη συγκατάθεσή τους για τη μεταμόσχευση θα έχουν και άμεση γνώση σε ποιον θα μεταμοσχευθούν τα όργανα του ανθρώπου που έχασαν. Αυτό περιορίζει δραστικά τις δυνατότητες δράσης των κυκλωμάτων εμπορίας ανθρωπίνων οργάνων.

Οσο για το γεγονός ότι ελάχιστο τμήμα του πληθυσμού (λιγότερο από το 1%) έχει δηλώσει αυτή τη στιγμή την επιθυμία του να είναι δωρητής οργάνων, αυτό αποτυπώνει τη βαθιά δυσπιστία των Ελλήνων προς τους κρατικούς και ιατρικούς θεσμούς που διαχειρίζονται τις μεταμοσχεύσεις.

ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ
Αλλο η πειθώ, άλλο η αρπαγή

Υπέροχη πράξη είναι η δωρεά οργάνων. Συγκλονιστική πράξη ανθρώπινου ψυχικού μεγαλείου συνιστά η μεταμόσχευση οργάνων από κάποιον που πέθανε σε άλλον που με τα όργανα αυτά θα ζήσει ή θα αλλάξει εκ βάθρων η ζωή του. Η ανείπωτη ευτυχία του ανθρώπου που με λαχτάρα περιμένει ένα μόσχευμα και το βρίσκει, ανυψώνει πραγματικά τους ανθρώπους. Αλλο πράγμα όμως είναι μια επίμονη, επίπονη, μακροχρόνια εκστρατεία διαφώτισης και πειθούς του κόσμου ώστε ει δυνατόν όλοι σχεδόν οι Ελληνες να γίνουν οικειοθελώς δωρητές οργάνων συναισθανόμενοι το μεγαλείο της πράξης τους και εντελώς άλλο πράγμα η βίαιη αρπαγή των οργάνων που προωθεί η κυβέρνηση.

Πηγή ΕΘΝΟΣ

4.4.2011

Σημείωση δική μας :

Εάν δια νόμου καθιερωθεί η δωρεά ανθρώπινων οργάνων, τότε δεν έχει νόημα να αποκαλείαι "δωρεά" αφού θες δεν θες θα σου τα πάρουν τα όργανα. Σύμφωνα με τα λεξικά η δωρεά είναι μια οικειοθελής προσφορά. Στην προκειμένη περιπτωση μάλλον πρόκειται για "κατάσχεση" οργάνων αφού δεν απαιτείται η οικειοθελής προσφορά ούτε από μέρους σου ούτε από μέρους των στενών συγγενών. Και τι γίνεται σε αυτήν την περίπτωση η έννοια της "αυτοδιάθεσης" που επαγγέλλονται τα δημοκρατικά πολιτεύματα? Μάλλον πάει περίπατο, αφού άλλοι θα αποφασίζουν για το πως θα διαθέσεις όχι τα εισοδήματά σου, όχι την ακίνητη και κινητή περιουσία σου αλλά μέχρι και το ίδιο σου το σώμα.....Ασε που μας βλέπω τα κορμιά μας να εκτίθενται σε καμιά έκθεση στυλ Bodies (βλ.εδώ) 

Βάϊ βάϊ βάϊ , μήπως ονειρεύομαι πως έχουμε ακόμη δημοκρατία στη χώρα μας????

Η ψυχανάλυση συναντά τις νευροεπιστήμες

Μία από τις πιο συχνές κατηγορίες που δέχεται η ψυχανάλυση είναι ότι πρόκειται για μια αμιγώς υποκειμενική, θεωρητική προσέγγιση στην κατανόηση του ανθρώπινου ψυχισμού. Η δυσπιστία απέναντι στην ψυχαναλυτική διεργασία, ανεξαρτήτως σχολών, δεν προέρχεται μονάχα από τον απλό κόσμο αλλά και από την επιστημονική κοινότητα. Εχει άραγε θέση η ψυχανάλυση στις επιστήμες και αν ναι, ποια μπορεί να είναι αυτή; Πρόκειται βέβαια για μια συζήτηση τόσο παλιά όσο και η ίδια η ψυχανάλυση και, καταπώς φαίνεται, είναι μια συζήτηση ανοιχτή, με πολύ δρόμο μπροστά της. Στο εξωτερικό, αλλά και στη χώρα μας, καταβάλλεται μια προσπάθεια να ανοίξει ο διάλογος ανάμεσα στην ψυχανάλυση και σε έναν καθαρά επιστημονικό τομέα, τις νευροεπιστήμες.

Μια αγγλική έκδοση από το Ιδρυμα Θεοδώρου Θεοχάρη Κότσικα με τίτλο «Διάλογος ψυχανάλυσης και νευροβιολογίας: θεωρητικές και θεραπευτικές πτυχές» διερευνά ακριβώς αυτή τη σχέση. Η έκδοση περιλαμβάνει τα πρακτικά ημερίδας με τον ίδιο τίτλο, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 2004 με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων ψυχιάτρων και νευροβιολόγων. Την επιμελήθηκαν οι Μαριέτα Ισιδώρου Ράντοβιτς, καθηγήτρια Ανατομίας και Κυτταρικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, ερευνήτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Γρηγόρης Βασλαματζής, ψυχίατρος-ψυχαναλυτής, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ασυνείδητη γνώση

«Το ενδιαφέρον σημείο», λέει ο Γρηγόρης Βασλαματζής, «είναι ότι τόσο η ψυχανάλυση όσο και οι νευροεπιστήμες, ενώ ακολουθούν εντελώς διαφορετικές μεθοδολογίες, ο σκοπός της έρευνάς τους είναι να καταλήξουν σε ορισμένα μοντέλα γύρω από πώς λειτουργεί ο ανθρώπινος ψυχισμός. Η ψυχανάλυση διεξάγει μιαν έρευνα επί της υποκειμενικής βάσης του ψυχισμού και καταλήγει σε ορισμένα συμπεράσματα από τη λεγόμενη διυποκειμενική σχέση ψυχαναλυτή και ψυχαναλυόμενου. Οι νευροεπιστήμονες, από την άλλη, μελετούν τη λειτουργία του εγκεφάλου με σκοπό όμως να ρίξουν φως πάνω στο πώς λειτουργεί ο ψυχισμός. Η ψυχαναλυτική μέθοδος εδράζεται πάνω σε μια αναλυτική σχέση, εκείνη των νευροεπιστημών στη διερεύνηση της λειτουργίας του εγκεφάλου».

Σύμφωνα με τον Γ. Βασλαματζή, ορισμένοι νευροβιολόγοι κάνουν λόγο για «ασυνείδητα συναισθήματα», τα οποία εγγράφονται σε «μνημονικά κυκλώματα, και μάλιστα στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου». «Υπάρχει στον άνθρωπο η λεγόμενη ασυνείδητη γνώση της πρώτης παιδικής ηλικίας. Ολα αυτά που δεν θυμόμαστε από εκείνη την πρώτη φάση της ζωής μας συνιστούν μνημονικό ίχνος. Στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, λέει η νευροεπιστημονική θεωρία, φωλιάζουν ασυνείδητα αισθήματα και μνήμες. Σε αυτό ακριβώς το σημείο οι νευροεπιστήμονες συναντούν τους ψυχαναλυτές».

«Ενα άλλο ενδιαφέρον σημείο σε αυτή τη σύγκλιση», προσθέτει ο Γρ. Βασλαματζής, «είναι η νευροαπεικόνιση: οι απεικονιστικές μέθοδοι μέσα από τις οποίες καταγράφεται η λειτουργία του εγκεφάλου. Μέσα από τη νευροαπεικόνιση μπορούμε σήμερα να έχουμε μετρήσιμες αλλαγές στη δραστηριότητα ενός εγκεφάλου, στις συνάψεις των κυττάρων του κ. τ. λ., μετά τη χορήγηση φαρμάκων αλλά και ύστερα από την ψυχαναλυτική διαδικασία. Αν κάποιος πάρει φάρμακα ή κάνει ψυχανάλυση, μετά θα υπάρχουν μετρήσιμες αλλαγές στη δραστηριότητα του εγκεφάλου του. Η πλαστικότητα του εγκεφάλου είναι η μεγάλη ανακάλυψη των νευροεπιστημών, ότι δηλαδή ο εγκέφαλος του ανθρώπου τροποποιείται από τις επιδράσεις του περιβάλλοντος. Αναπτύσσονται νέες νευρωνικές συνδέσεις στον εγκέφαλο ειδικά κατά τη βρεφική ηλικία, μερικά ερεθίσματα βοηθάνε κι άλλα την μπλοκάρουν. Παραδοσιακά, η ψυχανάλυση έριχνε όλο της το βάρος στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, κυρίως σε εκείνα που συμβαίνουν κατά το προλεκτικό στάδιο, πριν δηλαδή από τα τρία χρόνια. Τώρα, αποδεικνύεται από τις νευροεπιστήμες ότι ειδικά το δεξί ημισφαίριο, που αναπτύσσεται πρώτο, είναι ο χώρος στον οποίο εγγράφονται οι τραυματικές εμπειρίες. Είναι μια άδηλη μνήμη, η οποία όμως επιδρά σοβαρά και προκαλεί ψυχοπαθολογίες».

Κατά τον Γρ. Βασλαματζή, αν κάτι λείπει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ένας τέτοιου τύπος διεπιστημονικός διάλογος. «Στο Αιγινήτειο, ψυχίατροι, νευροεπιστήμονες και ψυχαναλυτές έχουμε αρχίσει μια συζήτηση πάνω σε μια τέτοια βάση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν διαφωνούμε σε πολλά».

Ψυχοθεραπεία και φαρμακευτική αγωγή

Αραγε αρκούν μόνον τα φάρμακα; Ο Γρ. Βασλαματζής μάς λέει ότι η εμπειρία του και οι έρευνές του έχουν δείξει ότι «γενικά ο συνδυασμός ψυχανάλυσης και ψυχοφαρμάκων έχει ωφελήσει θεραπευτικά. Για παράδειγμα, σε έναν καταθλιπτικό ασθενή που παίρνει φαρμακευτική αγωγή, δεν πρέπει να του δοθεί το πλαίσιο (η ψυχοθεραπεία) για να επεξεργαστεί ψυχοθεραπευτικά την απελπισία του; Να τη σκεφτεί και να ψάξει τις βαθύτερές του συγκρούσεις; Ειδικά παρατηρούμε ότι κάποιοι νέοι ενήλικες δεν μπορούν καν να ονομάσουν τα αισθήματά τους. Αυτοί είναι οι οριακοί ασθενείς, για την ψυχοθεραπεία των οποίων έχουμε αναπτύξει πρωτοποριακές προσεγγίσεις στο Αιγινήτειο την τελευταία δεκαετία. Οι ασθενείς αυτοί μιλούν γενικά για μια αγωνία, μιλούν ασύνδετα, επιδίδονται σε αυτοκαταστροφικές πράξεις. Η ψυχανάλυση δημιουργεί συνδέσεις ψυχολογικές, όπως όμως δείχνουν και οι σύγχρονες έρευνες, το κάνουν αυτό και σε ένα επίπεδο νευρωνικών συνδέσεων. Η δε ψυχοθεραπεία είναι αναντικατάστατη για ένα επιπλέον λόγο, ότι τα φάρμακα έχουν μικρή σχετικά δράση σε τέτοιους ασθενείς. Επίσης, πρέπει να πω, ότι έχει αποδειχθεί σε πρόσφατες μελέτες ότι η ψυχαναλυτική θεραπεία δίνει ικανοποιητικά αποτελέσματα».

Διεπιστημονικός διάλογος

Ο Γιάννης Ευδοκιμίδης, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, ο οποίος διοργανώνει σειρά σεμιναρίων για τον λόγο, όπου διερευνάται, μεταξύ των άλλων, και η φύση των παραφασιών μας, επισημαίνει: «Σε αυτά τα σεμινάρια ποικίλες προσεγγίσεις (από τη γλωσσολογία, τις νευροεπιστήμες και την ψυχανάλυση) συνεισφέρουν από τη δική τους πλευρά την ειδική τους ερμηνευτική πρόταση. Τέτοιου είδους δραστηριότητες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν προς τη μελέτη άλλων ερευνητικών αντικειμένων, όπως ο ύπνος, το όνειρο και τα συναισθήματα».

Γενικότερα, στην Ελλάδα επικρατεί μια επιφύλαξη απέναντι στην ψυχοθεραπεία και στην ψυχανάλυση, διότι δεν αναγνωρίζονται από τους δημόσιους τομείς ως επάγγελμα, ενώ υπάρχει και ένας συντηρητισμός από ορισμένους επιστημονικούς κύκλους. Τελευταία όμως, επισημαίνει ο Γ. Βασλαματζής, «νευρολόγοι και ψυχαναλυτές αρχίζουν και καταλαβαίνουν τον πλούτο γνώσεων που μπορεί να προκύψει από τη συζήτηση των επιμέρους ευρημάτων τους για το πώς λειτουργεί ο ψυχισμός. Είναι ανάγκη σήμερα κάθε επιστήμη που έχει τη μέθοδό της να κάνει γέφυρες με συναφείς κλάδους για να καταλάβουμε καλύτερα τον άνθρωπο. Εγώ θεωρώ τον νευροβιολόγο συνομιλητή μου. Δυστυχώς, προσωπικά, δεν έχω πρωτογενή έρευνα νευροεπιστήμονα. Αν κάποιος όμως κατέχει και τα δύο, μπορεί να στήσει ακόμα καλύτερα τις γέφυρες ανάμεσα στους δύο κλάδους. Πρέπει να ενθαρρύνουμε την κατεύθυνση αυτή. Στο εξωτερικό υπάρχουν τέτοιοι γιατροί. Σκεφτείτε πόσο ανοίγουν οι ορίζοντες της ίδιας της θεραπευτικής έτσι».

Εν κατακλείδι, ο ψυχαναλυτής Γρηγόρης Βαλσαματζής και ο νευρολογος Γιάννης Ευδοκιμίδης συμφωνούν ως προς την αναγκαιότητα διεπιστημονικού διαλόγου, δημιουργίας κοινών ερευνητικών πρωτοκόλλων και συνεργασίας με κάθε ενδιαφερόμενο ερευνητή.

Του Ηλία Μαγκλίνη

Πηγή Καθημερινή

27.3.2011

Τα λάπτοπ εχθρός του δέρματος

ΛΟΝΔΙΝΟ Ελβετοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι εκείνοι που συνηθίζουν να χρησιμοποιούν φορητούς υπολογιστές τοποθετώντας τους στα πόδια κινδυνεύουν να υποστούν σοβαρές δερματικές βλάβες. Επιστήμονες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βασιλείας αναφέρουν ότι η θερμότητα που εκπέμπει ο φορητός υπολογιστής, η οποία μπορεί να φτάσει τους 52 βαθμούς Κελσίου, είναι πιθανό να προκαλέσει ζημιές στο δέρμα οι οποίες μάλιστα είναι μόνιμες.

Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή ενός 12χρονου αγοριού στην Ελβετία το οποίο έπαιζε καθημερινά πολλές ώρες παιχνίδια στον φορητό του υπολογιστή τοποθετώντας πάντοτε το μηχάνημα στα πόδια του. Ο 12χρονος εμφάνισε αποχρωματισμό του δέρματος στον αριστερό μηρό ο οποίος φαίνεται ότι θα είναι μόνιμος ενώ ανάλογη ζημιά έπαθε και μια φοιτήτρια Νομικής στις ΗΠΑ η οποία τοποθετούσε τον φορητό υπολογιστή στα πόδια της για περίπου έξι ώρες ημερησίως.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η τοποθέτηση και η χρήση φορητών υπολογιστών στα πόδια μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα γονιμότητας στους άνδρες αφού είναι γνωστό ότι η υψηλή θερμοκρασία καταστρέφει το σπέρμα. Οι ελβετοί ερευνητές αναφέρουν επίσης ότι η τοποθέτηση φορητών υπολογιστών στα πόδια κρύβει- σε εξαιρετικά μικρό ποσοστό βέβαια- και κίνδυνο για ανάπτυξη εγκαυμάτων, ακόμη και για καρκίνο του δέρματος.

Πηγή Το Βήμα

5.10.2010

"Στο βουνό, για να σώσουμε το μυαλό μας"

Καγιάκ και μπίρα αντικαθιστούν τα κινητά και τα λάπτοπ. Επιστήμονες έκαναν διακοπές μακριά από κάθε είδους ψηφιακές συσκευές, θέλοντας να διαπιστώσουν αν η αποχή αυτή έχει οφέλη για τον εγκέφαλο. Ο Τοντ Μπρέιβερ βγαίνει από μια σκηνή που έχει στήσει κόντρα στην πλευρά ενός φαραγγιού. Είναι ελαφρώς ηλιοκαμένος, εκτός από μια χλωμή λωρίδα γύρω από τον καρπό του. Για πρώτη φορά σε τρεις ημέρες στην ερημιά, ο Μπρέιβερ δεν φοράει το ρολόι του. «Το ξέχασα», λέει.
Είναι μια μικρή αλλαγή, την οποία πολλοί που κάνουν διακοπές παρατηρούν στον εαυτό τους στον βαθμό που χαλαρώνουν. Ομως, για τον Μπρέιβερ και τους συντρόφους του αυτές οι στιγμές προκαλούν μια ερώτηση: τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μου;

Ο Μπρέιβερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον στο Σεντ Λιούις του Μισούρι, είναι ένας από τους πέντε επιστήμονες που πραγματοποίησαν ένα ασυνήθιστο ταξίδι. Στα τέλη Μαΐου πέρασαν μία εβδομάδα σε αυτήν την απομακρυσμένη περιοχή της Νότιας Γιούτας, κάνοντας ράφτινγκ στον ποταμό Σαν Χουάν, στήνοντας σκηνές στις όχθες του και περπατώντας στα φαράγγια του.

Ηταν ένα πρωτόγονο ταξίδι με έναν πολύ σύγχρονο στόχο: να κατανοηθεί πώς η εντατική χρήση ψηφιακών συσκευών και άλλων τεχνολογιών αλλάζει τον τρόπο που σκεπτόμαστε και συμπεριφερόμαστε και πώς η επίδραση αυτή μπορεί να ανατραπεί αν αποσυρθούμε στη φύση. Καθώς κατεβαίνουν τον Σαν Χουάν, οι ταξιδιώτες θα χαλαρώσουν, θα κοιμούνται καλύτερα και θα απαλλαγούν από τον καταναγκασμό να ελέγχουν διαρκώς την τσέπη τους για το κινητό τους. Ομως η σημασία τέτοιων αλλαγών είναι γι΄ αυτούς θέμα συζήτησης.

Ο οργανωτής του ταξιδιού, ο Ντέιβιντ Στρέγερ, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γιούτας, λέει πως η μελέτη τού τι συμβαίνει όταν απομακρυνόμαστε από τις συσκευές και ξεκουράζουμε τον εγκέφαλό μας- ιδιαίτερα πώς επηρεάζονται η προσοχή, η μνήμη και η μάθηση- είναι σημαντική επιστημονικά. «Η προσοχή είναι το ιερό δισκοπότηρο», λέει ο Στρέγερ. «Ολα αυτά για τα οποία έχεις συνείδηση, όλα όσα θυμάσαι και ξεχνάς, εξαρτώνται απ΄ αυτήν».

Απηχώντας άλλους ερευνητές, ο Στρέγερ λέει πως η κατανόηση τού πώς λειτουργεί η προσοχή θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία μιας σειράς από ασθένειες, όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, η σχιζοφρένεια και η κατάθλιψη. Και λέει πως η υπερβολική ψηφιακή διέγερση σε καθημερινή βάση μπορεί να βλάψει την ψυχική υγεία των ανθρώπων.

Οι πέντε επιστήμονες που παίρνουν μέρος στο ταξίδι μπορούν να χωριστούν σε αυτούς που πιστεύουν και στους σκεπτικιστές. Αυτοί που πιστεύουν είναι ο Στρέγερ και ο Πολ Ατσλεϊ, 40 χρονών, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας, ο οποίος μελετά την καταναγκαστική χρήση των κινητών τηλεφώνων από τους εφήβους. Υποστηρίζουν ότι η υπερβολική χρήση τεχνολογίας μπορεί να εμποδίζει τη βαθιά σκέψη και να προκαλεί άγχος και ότι η ζωή στη φύση μπορεί να βοηθήσει.

Οι σκεπτικιστές χρησιμοποιούν τις ψηφιακές συσκευές τους χωρίς επιφυλάξεις. Δεν έχουν πειστεί ότι θα βγει κάτι από το ταξίδι. Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται ο 41χρονος Μπρέιβερ, ειδικός στην απεικόνιση του εγκεφάλου, ο Στίβεν Γιάντις, 54 χρονών, πρόεδρος του Τμήματος Ψυχολογικών Επιστημών και Επιστημών του Εγκεφάλου στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, και ο Αρτ Κρέιμερ, 57 ετών, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, που έγινε γνωστός με τις μελέτες του για τα νευρολογικά οφέλη από τη γυμναστική.

Μιλάνε για μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν που έδειξε ότι οι άνθρωποι μαθαίνουν καλύτερα αφού έχουν περπατήσει στο δάσος, παρά αφού έχουν περπατήσει σε έναν πολυσύχναστο δρόμο. Η μελέτη δείχνει ότι τα κέντρα μάθησης στον εγκέφαλο κουράζονται όταν τους ζητείται να επεξεργαστούν πληροφορίες, ακόμη και στη διάρκεια της σχετικά παθητικής εμπειρίας που είναι η αντίληψη του περιβάλλοντος στην πόλη.

Ο Στρέγερ υποστηρίζει πως η φύση μπορεί να ανανεώσει το μυαλό. «Οι αισθήσεις μας αλλάζουν. Κατά κάποιον τρόπο ρυθμίζονται ξανά- παρατηρείς ήχους όπως των γρύλων, ακούς το ποτάμι, συνδέεσαι περισσότερο με το φυσικό περιβάλλον, με τη γη μάλλον, παρά με το τεχνητό περιβάλλον», εξηγεί.

Ο Μπρέιβερ δέχεται την έρευνα του Μίσιγκαν, όμως θέλει να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλο. Και αναρωτιέται: γιατί ο εγκέφαλος δεν προσαρμόζεται στην έντονη διέγερση ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα σε αυτήν και να μπορούμε έτσι να κάνουμε με μεγαλύτερη επιτυχία πολλά πράγματα μαζί; «Σωστά», λέει ο σκεπτικιστής Κρέιμερ, «γιατί άραγε τα κυκλώματα δεν γυμνάζονται, ούτως ειπείν, ώστε να γίνουν ισχυρότερα;». Οι συμπεριφορικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι επιδόσεις πάσχουν όταν κάνουμε πολλά πράγματα μαζί. Και οι ερευνητές αναρωτιούνται αν η προσοχή και η συγκέντρωση δέχονται πλήγμα όταν οι άνθρωποι περιμένουν απλώς να έρθει περισσότερη ψηφιακή διέγερση. «Η αναμονή ενός e-mail φαίνεται ότι εξαντλεί τη λειτουργική μνήμη μας», λέει ο Γιάντις.

«Υπάρχει μια πραγματική διανοητική ελευθερία στο να ξέρεις ότι κανένας και τίποτε δεν μπορεί να σε διακόψει», λέει ο Μπρέιβερ. «Ο χρόνος επιβραδύνεται», λέει ο Κρέιμερ.

Την τρίτη ημέρα του ταξιδιού, ο Στρέγερ λέει πως οι ταξιδιώτες βρίσκονται σ΄ ένα στάδιο χαλάρωσης το οποίο αποκαλεί «σύνδρομο της τρίτης ημέρας». Ακόμη και οι πιο σκεπτικιστές λένε πως κάτι συμβαίνει στον εγκέφαλό τους που ενισχύει τις επιστημονικές συζητήσεις τους- κάτι που μπορεί να είναι σημαντικό για να βοηθηθούν οι άνθρωποι να αντεπεξέλθουν σ΄ έναν κόσμο διαρκούς ηλεκτρονικού θορύβου. «Αν διαπιστώνουμε ότι οι άνθρωποι περιφέρονται κουρασμένοι και χωρίς να συνειδητοποιούν τις γνωστικές τους δυνατότητες», λέει ο Μπρέιβερ, «τότε τι μπορούμε να κάνουμε για να επαναφέρουμε τις πλήρεις δυνατότητές μας;».

Ακόμη και χωρίς να γνωρίζουν πώς ακριβώς το ταξίδι επηρέασε τους εγκεφάλους τους, οι επιστήμονες είναι έτοιμοι να συστήσουν λίγη χαλάρωση ως την οδό προς μια περισσότερο ανεμπόδιστη σκέψη. Οπως το θέτει ο Κρέιμερ, «πόσα χρόνια συνταγογραφούσαμε ασπιρίνη χωρίς να γνωρίζουμε τον ακριβή μηχανισμό της;». 

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

21.8.2010

Οι ασθένειες της υγείας! (Περί της εκλογής των διοικήσεων των Δημοσίων Νοσοκομείων)

Στο πλαίσιο της διαδικασίας της ανοιχτής διακυβέρνησης και μετά την υποβολή χιλιάδων σπουδαίων βιογραφικών, κανείς δεν δικαιούται να αμφιβάλλει ότι επελέγησαν και διορίστηκαν οι άριστοι των αρίστων: ούτε ένας στους τρεις διοικητές νοσοκομείων δεν έχει διοικητική εμπειρία ούτε ένας στους δέκα σχετική εκπαίδευση.

Απόλυτα αναμενόμενοι, σύμφωνα με τα παραπάνω, θεωρούνται οι διορισμοί θεολόγου (κ. Ν. Κουφός, διοικητής Γ.Ν. Σπάρτης), φιλολόγου (κυρία Σ. Γκιόλα, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Τρίπολης), γεωλόγου (κ. Π. Παπαδόπουλος, διοικητής Γ.Ν. Λέσβου «Βοστάνειο») και εκπαιδευτικού (κ. Κ. Καψής, αναπλ. διοικητής Νοσοκομείου «Αγ. Σάββας»). Αλλωστε είχαν προηγηθεί στις θέσεις αυτές ένας ναυπηγός (στο Ασκληπιείο Βούλας που είναι κοντά στη θάλασσα), ένας διαιτολόγος (στο «Ελπίς», για να φροντίζει τη διατροφή των ασθενών), ένας στρατιωτικός (στον «Ευαγγελισμό», για να βάλει σε στρατιωτική πειθαρχία το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας), ένας χημικός (Εδεσσα), ένας τελωνειακός (Καβάλα) κι ένας... ηλεκτρολόγος («Αμαλία Φλέμινγκ»). Δεν πρέπει επίσης να ξεχάσουμε τους επιτυχείς διορισμούς αρχιτέκτονα, δικηγόρου αλλά και ενός... σμηνάρχου (!) ως διοικητών νοσοκομείων, στις αρχές Μαρτίου 2010.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο διορισμός σε νοσοκομείο, το οποίο βρίσκεται σε επαρχιακή πόλη πολύ κοντά στην Αθήνα, μιας συνταξιούχου φιλολόγου ως διοικήτριας. Η συγκεκριμένη κυρία είναι στενότατη φίλη στενότατου συγγενικού προσώπου υψηλότατου κυβερνητικού στελέχους, που παραθερίζει πολύ κοντά στο νοσοκομείο. Ετσι εμμέσως επωφελούνται και οι κάτοικοι της περιοχής, αφού το νοσοκομείο βρίσκεται σε μόνιμη κατάσταση επιφυλακής...

Αργά και μεθοδικά επίσης, η υπουργός Υγείας εξοντώνει τη μη αρεστή, ως μη ελεγχόμενη από το κυβερνών κόμμα, Ενωση Νοσηλευτών Ελλάδος. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι διά νόμου η ΕΝΕ είναι αναγνωρισμένη ως το επίσημο επαγγελματικό σωματείο των νοσηλευτών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και επίσημος συνομιλητής του υπουργείου Παιδείας για τα θέματα εκπαίδευσης και οριοθέτησης της νοσηλευτικής ειδικότητας και του νοσηλευτικού έργου. Ετσι, με την προσφιλή μέθοδο της τροπολογίας σε εντελώς άσχετο νομοσχέδιο, η κ. Ξενογιαννακοπούλου ανέβαλε τις προγραμματισμένες εκλογές της ΕΝΕ μόλις δύο ημέρες πριν πραγματοποιηθούν (!). Στη συνέχεια, καταργεί το ενιαίο ψηφοδέλτιο χάρη στο οποίο είχαν εξαφανιστεί οι κομματικές διαμάχες στο σωματείο, αυξάνει τα τμήματα της ΕΝΕ από 7 σε 13 σε όλη την Ελλάδα πολλαπλασιάζοντας τα έξοδα του σωματείου, ενώ, ταυτοχρόνως, μειώνει κατά 50% τους θεσμοθετημένους πόρους του (συνδρομές μελών). Σύμφωνα με τον κ. Αρη Δάγλα, γραμματέα της ΕΝΕ, «ο οικονομικός πόλεμος αποτελεί θανάσιμη απειλή για την Ενωση Νοσηλευτών Ελλάδας. Κι αυτόν επέλεξε η υπουργός, για να μας οδηγήσει σε σταδιακή αδρανοποίηση».

Τέλος, με την 3987/2708/22-3-2010 κοινή απόφαση της κ. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, δημιουργήθηκε προσωποπαγής θέση στη Βουλή και την κατέλαβε, με μετάταξη από το Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος «Σωτηρία», η δακτυλογράφος κ. Σοφία Ανδριτσοπούλου, ως μόνιμη πλέον υπάλληλος της Βουλής, με Α΄ βαθμό. Η μετάταξη έγινε την περίοδο που η κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από τις αποκαλύψεις για το όργιο προσλήψεων στη Βουλή και για τα μισθολογικά και άλλα προνόμια των χιλιάδων υπαλλήλων της, τους οποίους, σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα, υπερασπίστηκε και υπερασπίζεται, όχι μόνο ο κ. Φ. Πετσάλνικος, αλλά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Η κ. Σ. Ανδριτσοπούλου είναι η σύζυγος του βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου.

Του Μιχάλη Πιτσιλίδη,

* Ο Μιχάλης Πιτσιλίδης είναι διευθυντής του Περιοδικού Popular Medicine.

Πηγή Καθημερινή
14.7.2010

*Φωτό : La Cortege de Venus (1949) του Alberto Martini (1876-1954) - Ιδιωτική συλλογή - Σουρρεαλισμός

Στρατιωτικά νοσοκομεία

Γράφει ο κ. Α.Γκιοκεζας σε επιστολή του προς την εφμ Καθημερινή :

Κύριε διευθυντά,

Ο ΥΠΕΘΑ, με την ευφράδεια που τον χαρακτηρίζει, ανακοίνωσε την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στα στρατιωτικά νοσοκομεία. Ανοίγουν τα στρατιωτικά νοσοκομεία για τον λαό, είπε, χαρακτηρίζοντας την απόφασή του προσφορά των Ε.Δ. στον λαό. 

Εννοεί, προφανώς ότι τα ενεργά μέλη των Ενόπλων Δυνάμεων, οι απόστρατοι, το πολιτικό προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων των μελών των οικογενειών τους, που εξυπηρετούνται από αυτά, δεν είναι λαός, αλλά μια κάστα της κοινωνίας που απολαμβάνει ιδιαίτερα προνόμια από την πολιτεία, όπως π.χ. οι βουλευτές και οι δικαστικοί, ενώ συμβαίνει το αντίθετο. Φαίνεται ότι δεν τον ενδιαφέρει το πλήθος των ανθρώπων που εξυπηρετούν τα στρατιωτικά νοσοκομεία με τη δυναμικότητα που διαθέτουν. Απλά παραχώρησε στον λαό ένα κομμάτι από το φέουδό του, ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ.

Ομως, τα στρατιωτικά νοσοκομεία αντιμετωπίζουν ήδη πρόβλημα κάλυψης της νοσηλείας των εν ενεργεία και συνταξιούχων μελών και των οικογενειών τους και η συνήθης αναμονή για ραντεβού εξέτασης υπερβαίνει τις 30 ημέρες. Τι θα γίνει τώρα; Προερχόμενος από το Π.Ν. γνωρίζω ότι στο ΝΝΑ ο αριθμός των δικαιουμένων νοσηλεία υπερβαίνει τους 350.000, ενώ οι πραγματικές δυνατότητες εξυπηρέτησης ασθενών δεν υπερβαίνουν τις 150.000. Ανάλογη είναι η κατάσταση και των άλλων στρατιωτικών νοσοκομείων. Επιπροσθέτως, οι εν ενεργεία και αποστρατεία στρατιωτικοί καταβάλλουν από τις αποδοχές τους μηνιαίως ένα ποσό για τη λειτουργία τους. Θα υποχρεωθούν οι πολίτες να καταβάλλουν αντίστοιχη κράτηση των αποδοχών τους;

Η χώρα μας είναι κατάσπαρτη από νοσοκομεία ενταγμένα στο ΕΣΥ, υπεραρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες του λαού, αν λάβουμε υπόψη την αναλογία γιατρών / πληθυσμού και τη συγκρίνουμε με άλλα ανεπτυγμένα κράτη. Η κάκιστη και ανεξέλεγκτη λειτουργία τους δημιουργεί το πρόβλημα, που σίγουρα δεν λύνεται με την ένταξη των στρατιωτικών νοσοκομείων σε αυτό, διότι το πιθανότερο αποτέλεσμα που θα προκύψει θα είναι η ισοπέδωσή τους στο σημερινό επίπεδο του ΕΣΥ. 

 Στη φωτό το παλιό στρατιωτικό Νοσοκομείο 401 περιμένει κάποιον να το διασώσει από την κατάρρευση

Αντί όμως να επιδιωχθεί η αναγκαία αναβάθμιση του ΕΣΥ, με την απόφαση του υπουργού γίνεται υποβάθμιση των στρατιωτικών νοσοκομείων, τα οποία λειτουργούν, μέχρι τώρα, εύρυθμα επειδή υπάγονται και ελέγχονται από οργανωμένους εθνικούς θεσμούς όπως είναι οι Ενοπλες Δυνάμεις.

Από τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό αναμένεται όπως στα σοβαρά θέματα που τον απασχολούν να εντάξει και την αναβάθμιση του θεσμού των Ενόπλων Δυνάμεων, στο επίπεδο που παραδοσιακά ήσαν ενταγμένες στην κοινωνία, λαμβάνοντας υπόψη τον ρόλο τους στην προάσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας, ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύει η χώρα μας.

Α. Γκιοκεζας - Αντιναύαρχος, επίτιμος Α.Σ. / Φιλοθέη

Πηγή Καθημερινή

23.6.2010

Η υγεία μας στα χέρια νοσηλευτών - "μαϊμούδων"

Νοσηλευτές-«μαϊμούδες» εργάζονται σε μονάδες αιμοκάθαρσης, θεραπευτήρια και γηροκομεία. Το φαινόμενο παρατηρείται τόσο στον δημόσιο όσο στον ιδιωτικό τομέα. Πολλές περιπτώσεις έχουν σταλεί στον εισαγγελέα, μετά τον εντοπισμό πλαστών πτυχίων και αδειών άσκησης επαγγέλματος.

Τα παραπάνω κατήγγειλαν χθες ο κ. Δ. Σκουτέλης, πρόεδρος της Ενωσης Νοσηλευτών Ελλάδας (ΕΝΕ), ο κ. Αρ. Δάγλας, γραμματέας, και η κυρία Ευτέρπη Βασιλειάδη , μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενωσης. Οπως είπαν, το νοσηλευτικό επάγγελμα υφίσταται αντιποίηση από κάθε είδους επιτήδειους, οι οποίοι δεν ελέγχονται από κανέναν φορέα επαρκώς - όπως ανεκπαίδευτες αποκλειστικές, αλλοδαπές με παράνομες άδειες-, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών. «Πολλά ιδιωτικά κέντρα (μονάδες αιμοκάθαρσης, θεραπευτήρια, γηροκομεία), λειτουργούν με “μαϊμούδες”-νοσηλευτές, χωρίς κανείς να τους ενοχλεί.Αρκεί η άδεια άσκησης επαγγέλματος μόνον ενός νοσηλευτή για να λειτουργήσει ένα τέτοιο “μαγαζί” και οι λοιποί είναι άσχετοι με τον χώρο», δήλωσαν.

Εκτός από τις καταγγελίες για τα πλαστά πτυχία και τις άδειες άσκησης επαγγέλματος νοσηλευτών, ο κ. Σκουτέλης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, το ΕΣΥ έχει 15.000 κενές θέσεις νοσηλευτών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ενδεικτικό είναι ότι στην εφημερία του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» μία νοσηλεύτρια φροντίζει 50 ασθενείς, όταν στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες αναλογεί μία νοσηλεύτρια για επτά ασθενείς. Την ίδια στιγμή, υπάρχουν στην Ελλάδα 6.000 άνεργοι πτυχιούχοι νοσηλευτές.

Τα τεράστια κενά «καλύπτονται» με τις αποκλειστικές νοσοκόμες, οι οποίες πληρώνονται από τους ίδιους τους ασθενείς και τα ασφαλιστικά ταμεία. Μελέτη που έγινε στο «Λαϊκό» νοσοκομείο έδειξε ότι με το ετήσιο κόστος των αποκλειστικών θα μπορούσαν να προσληφθούν 180 μόνιμες νοσηλεύτριες.

Ελλείψεις προσωπικού παρατηρούνται ακόμη και στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, στις οποίες τρεις ως τέσσερις νοσηλευτές φροντίζουν μέχρι και 14 νοσηλευόμενους. Η αποδεκτή αναλογία, σε διεθνές επίπεδο, είναι ένας νοσηλευτής για τρεις ασθενείς. Η υποστελέχωση των Μονάδων- ανέφεραν - είναι εν μέρει «υπεύθυνη» για την εμφάνιση ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και την απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Πηγή Το Βήμα

5.2.2010

5 χρόνια χρειάστηκαν για να διαλύσουν το ΕΣΥ...

Σε κατάσταση χρεοκοπίας έχουν οδηγηθεί οι δομές της δημόσιας υγείας, από τις κυβερνητικές επιλογές της τελευταίας 6ετίας καθώς δεν δίδονται τα χρήματα που χρειάζονται για τη στοιχειώδη, έστω, λειτουργία του ΕΣΥ.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα χρέη των νοσοκομείων έφτασαν, από το 2005 μέχρι σήμερα, στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η χώρα μας κατέχει και το αρνητικό ρεκόρ δημόσιων δαπανών για την υγεία, μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ: Μόλις το 43% των δαπανών αντιπροσωπεύει η δημόσια χρηματοδότηση, ενώ το 57% τo πληρώνουν οι πολίτες στον ιδιωτικό τομέα.

Οι Eλληνες δαπανούν για την υγεία το 6% του συνολικού εισοδήματός τους, σε σύγκριση με το 2% που είναι ο μ.ο. των άλλων χωρών του ΟΟΣΑ ή το 3% των ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση της ΝΔ μείωσε αρχικά το κονδύλι για τη δημόσια υγεία, από το 3% του ΑΕΠ, που ήταν έως το 2004, στο 2,5% που παραμένει μέχρι σήμερα. Το μεγάλο «χτύπημα» όμως στον θεσμό του ΕΣΥ προκάλεσε την τελευταία 6ετία η πλημμελής διαχείριση (προμήθειες χωρίς διαγωνισμούς, αυθαίρετες παρατάσεις ληγμένων συμβάσεων κ.α.), ενώ οι προεκλογικές εξαγγελίες για νοικοκύρεμα των οικονομικών των νοσοκομείων και οι «δεσμεύσεις» για καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη έμειναν ανεκπλήρωτες.

Τα χρέη των νοσοκομείων, μετά την τελευταία ρύθμιση του Ιανουαρίου του 2005 -με τον μηδενισμό τους υπήρξε μάλιστα η παράλληλη «δέσμευση» ότι «στο εξής θα γίνεται σωστή διαχείριση και δεν θα δημιουργηθούν νέα χρέη»- ξεπέρασαν ήδη τα 6 δισ. ευρώ! Την ίδια ώρα τα ραντεβού, για εξετάσεις και χειρουργεία, εξακολουθούν και σήμερα να κλείνονται για διαστήματα έως και 6 μηνών(!), με αποτέλεσμα οι πολίτες να καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα.

«Η κυβέρνηση της ΝΔ με την πολιτική της όχι μόνο δεν ενίσχυσε και δεν προώθησε το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, αλλά με τις πράξεις και τις συνειδητές παραλείψεις της οδήγησε την κατάσταση, στον κρίσιμο αυτόν τομέα, σε τραγικό σημείο.

Για το ΠΑΣΟΚ η άμεση ανατροπή της σημερινής πορείας του ΕΣΥ προς την παρακμή και την απαξίωση αποτελεί πολιτικό μας χρέος προς τους πολίτες και χρέος προς την ιστορία μας», λέει ο κ. Μανώλης Σκουλάκης, πρώην υφ. Υγείας επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ.

Χρέη - μαμούθ
Οι προμηθευτές υλικών, φαρμάκων, μηχανημάτων, που θα έπρεπε να εξοφλούνται μέσα σε ένα τρίμηνο, είναι τελικά τρία χρόνια απλήρωτοι, διαμαρτύρονται και συχνά χρησιμοποιούν πολύ σκληρές εκφράσεις, όπως «εμπαιγμός», «αναξιόπιστο κράτος» κ.ά. Μόλις προχθές ξεκίνησε νέο επεισόδιο στο «σίριαλ» με τους προμηθευτές ορθοπεδικού υλικού, οι οποίοι αρνούνται και πάλι να δώσουν υλικά σε νοσοκομεία πριν εξοφληθούν τα χρέη της 3ετίας.

Μόνο σε φάρμακα τα χρέη των νοσοκομείων αγγίζουν δυσθεώρητα ύψη φτάνοντας, έως τις 31-12-2008, στο αστρονομικό ποσό των 2,68 δισ. ευρώ.

Ο μέσος χρόνος καθυστέρησης στην εξόφληση των οφειλών φθάνει τις 820 ημέρες, δηλαδή σχεδόν 2,5 χρόνια! Τα χρέη των νοσοκομείων για εξοπλισμό (σύμφωνα με απαιτήσεις οφειλών, των μελών του Συνδέσμου Ελλήνων Προμηθευτών Επιστημών Υγείας) μέχρι 31-12-08 έφταναν στα 1.3 δισ. ευρώ.

Μεγάλες ελλείψεις προσωπικού
1.200 συνταξιοδοτούνται κάθε χρόνο και 800 μόλις προσλαμβάνονται

«Τα 17 υπερσύγχρονα νοσοκομεία, που προστέθηκαν στο ΕΣΥ έως το 2004, εξακολουθούν να μένουν έως σήμερα χωρίς τη στοιχειώδη στελέχωση», τονίζει στο «Εθνος της Κυριακής» ο Μαν. Σκουλάκης.

«Από το σύνολο των δομών του ΕΣΥ λείπουν 25.000 νοσηλευτές και 4.500 γιατροί». Οι προσλήψεις νοσηλευτών δεν ξεπερνούν τις 800 τον χρόνο, όταν οι συνταξιοδοτήσεις είναι πάνω από 1.200!

Μεγαλύτερα κενά καταγράφονται στα νοσοκομεία στη νησιωτική χώρα: Απ΄ το νοσοκομείο της Ρόδου λείπουν 60 γιατροί, στην Κέρκυρα 52, ενώ τρομακτικές ελλείψεις έχουν και τα νοσοκομεία Χανίων, Ηρακλείου, Ρεθύμνου, Αγ. Νικολάου, Κω, Μυτιλήνης, Λήμνου, Νάξου, Σάμου, Χίου, Λευκάδας, Ζακύνθου κ.ά.

Στην πλειονότητα των νοσοκομείων μία στις 4 οργανικές θέσεις - και μάλιστα με βάση τους παλιούς οργανισμούς λειτουργίας των νοσοκομείων είναι κενή, αφού οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, σύμφωνα με στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ, δεν ξεπερνούν τις 800 κατ’ έτος, όταν οι συνταξιοδοτήσεις κυμαίνονται μεταξύ 1.200-1.300.

«Τα κενά που υπάρχουν σήμερα επιχειρούνται να καλυφθούν από το πρόγραμμα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας (STAGE) και από προσλήψεις επικουρικού προσωπικού, η μισθοδοσία των οποίων δεν καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από τα ίδια τα έσοδα των νοσοκομείων», επισημαίνει ο κ. Σκουλάκης.

ΜΕΘ
Αν λειτουργούσαν, θα σώζονταν 3.000 ασθενείς

Για ζωές που χάνονται από την έλλειψη κρεβατιών ΜΕΘ και «ταξίδια θανάτου» στην επαρχία, κάνει λόγο ο αν. καθηγητής ΜΕΘ, Λεωνίδας Γρηγοράκος, υπ. βουλευτής ΠΑΣΟΚ Λακωνίας.

«Στη χώρα λειτουργούν περίπου 500 κλίνες ΜΕΘ και μόλις 30 κλίνες Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ), ενώ χρειάζονται τουλάχιστον 2.500 κλίνες. Η επαρχία διαθέτει ελάχιστα κρεβάτια ΜΕΘ και συχνά επείγοντα περιστατικά κάνουν «ταξί­δια θανάτου» διανύοντας αποστάσεις που ξεπερνούν τα 300 και 400 χιλιόμετρα. Ασθενείς μεταφέρονται από τη Σπάρτη στην Αρτα, από τη Ρόδο στη Θεσσαλονίκη κοκ.».

Πάνω από 140 κρεβάτια Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, με πλήρη εξοπλισμό από το 2004, δεν λειτούργησαν ποτέ, γιατί δεν έχει προσληφθεί προσωπικό. Για τον ίδιο λόγο, άλλα 55 κρεβάτια ΜΕΘ, από αυτά που λειτουργούσαν ως πρόσφατα, δεν χρησιμο­ποιούνται. Κάθε μέρα 20 άτομα κατά μ.ο., κάποιες φορές έως και 50, ψάχνουν κρεβάτι εντατικής και δεν υπάρχει. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, στα νοσοκομεία το 8%-12% των κλινών πρέπει να είναι κλίνες ΜΕΘ.

Στη χώρα μας αυτό το ποσοστό είναι 2%. «Εάν λειτουργούσαν τουλάχιστον οι κλειστές κλίνες ΜΕΘ, θα εξυπηρε­τούνταν επιπλέον 4.500 ασθενείς τον χρόνο, πολλοί απ΄ τους οποίους αυτή τη στιγμή «χάνονται», γιατί δεν βρίσκουν κρεβάτι σε εντατική. Μάλιστα από τους 4.500 ασθενείς, σύμφωνα με στατιστικά δεδομένα (ποσοστό επι­βίωσης κ.ά.), εκτιμάται ότι θα επιβίωναν περισσό­τεροι από 3.000», τονίζει ο κ. Γρηγοράκος.

Δεσμεύσεις που... ξεχάστηκαν

Προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού

• Ηλεκτρονικός φάκελος ασθενή και κάρτα πρόσβασης στο αρχείο
• Δημιουργία Αστικών Κέντρων Υγείας και μετατροπή των πολυϊατρείων ΙΚΑ σε Κ.Υ. Αστικού τύπου. (Λειτούργησαν 6 Κ.Υ.)
• Νοσοκομεία του ΙΚΑ μετατρέπονται σε κρατικά
• Κατάρτιση Υγειονομικού χάρτη
• Κατάργηση των πολύκλινων θαλάμων στα νοσοκομεία
• Στελέχωση και λειτουργία των 140 ΜΕΘ και νέων στα επίπεδα της ΕΕ
• Καθιέρωση διπλογραφικού συστήματος στα οικονομικά των νοσοκομείων
• Υποχρεωτική εκπόνηση και δημοσίευση ισολογισμού των νοσοκομείων
• Ελεγχος των ιδιωτικών θεραπευτηρίων
• Αναδιοργάνωση και ανάπτυξη του δικτύου του ΕΚΑΒ
• Συστηματικός έλεγχος των οικονομικών των νοσοκομείων
• Οριστική εξάλειψη των χρεών των νοσοκομείων.

Ετήσια φαρμακευτική δαπάνη
Από τα 4,3 δισ. € το 2003, στα 10 δισ. € το 2008

Η φαρμακευτική κατανάλωση τα τελευταία 5 χρόνια είναι «εκτός ελέγχου» και υπολογίζεται σήμερα ότι αγγίζει τα 8,6 δισ. ευρώ!

Η κατανάλωση φαρμάκων το 2003 στα νοσοκομεία κόστιζε 762 εκατ. ευρώ και σήμερα 1.545 εκατ. ευρώ.

Στη φαρμακευτική αγορά η κατανάλωση ήταν 3,55 δισ. ευρώ και έφτασε φέτος, σύμφωνα με εκτίμηση του ΕΟΦ, 7,07 δισ. ευρώ. Συνολικά το 2.000 δαπανούσαμε για φάρμακα 2,6 δισ. ευρώ, το 2003 φτάσαμε 4,3 δισ. ευρώ και φέτος, κατά τον ΕΟΦ, είμαστε στα 8,6 δισ. ευρώ.

Η κατάργηση της λίστας φαρμάκων, η παντελής έλλειψη ελέγχου, σε συνδυασμό με την κυκλοφορία νεότερων ακριβότερων φαρμάκων, αλλά και η ανεξέλεγκτη συνταγογράφηση, έφεραν τη συνολική ετήσια φαρμακευτική δαπάνη που ήταν το 2003 στα 4,8 δισ., τον τελευταίο χρόνο να φτάνει στα 10 δισ. ευρώ!

Η εκτίναξη της φαρμακευτικής κατανάλωσης είναι συνέπεια της κατάργησης της λίστας φαρμάκων, της ανεξέλεγκτης συνταγογράφησης φαρμάκων, της μη υλοποίησης του νόμου για την επιστροφή του 4% από τη φαρμακοβιομηχανία στα Ταμεία - παρά τις εξαγγελίες για εφαρμογή αυτού από το αρμόδιο υπουργείο- του νέου τρόπου υπολογισμού της τιμής χρέωσης των φαρμάκων και της μη ενσωμάτωσης κριτηρίων κόστους- αποτελεσματικότητας στο σύστημα αποζημίωσης και τιμολόγησης των φαρμάκων.

Καρκινοπαθείς
Χειρουργεία από 3 - 6 μήνες και βιοψίες σε ενάμιση μήνα

Οι ογκολογικοί ασθενείς, σ΄ όλα τα ογκολογικά νοσοκομεία, όπως μας καταγγέλλουν γιατροί και ασθενείς, εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται, σε λίστες αναμονής για χειρουργεία από 3 έως 6 μήνες(!), με άγνωστης έκτασης δυσμενείς επιπτώσεις, ακόμα και για τη ζωή τους, στον βαθμό, που, με την καθυστέρηση, η νόσος αλλάζει «στάδιο».

Ο ίδιος κίνδυνος υπάρχει και όταν, λόγω των ελλείψεων προσωπικού, αλλά και των συχνών βλαβών στα παλιάς τεχνολογίας ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα, οι ασθενείς χάνουν ακτινοθεραπείες. Οι λίστες για ακτινοθεραπείες φτάνουν έως και 3 μήνες.

Οσοι ασθενείς έχουν την οικονομική δυνατότητα, στρέφονται στον ιδιωτικό τομέα, πληρώνοντας από την τσέπη τους.

Αποτελέσματα από τις βιοψίες, δίνονται συχνά εκτός χρονικών ορίων (!), σ΄ έναν μήνα έως και 45 ημέρες, όταν η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ορίζει ότι το πολύ σε 20-25 ημέρες μετά το χειρουργείο, πρέπει να γίνει η απαραίτητη συμπληρωματική θεραπεία, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος τοπικής υποτροπής της νόσου.

Κανένα ογκολογικό νοσοκομείο , δεν διαθέτει τεχνολογία «pet», υψηλής πιστότητας ολόσωμη αξονική που εντοπίζει όγκους σε προκαρκινικά στάδια και διαγνωστικά χρησιμοποιείται για να ελέγχεται το αποτέλεσμα της θεραπείας, καθώς δόθηκαν κατά προτεραιότητα άδειες στον ιδιωτικό τομέα, καλύπτοντας μάλιστα το σύνολο των αδειών(!), που δικαιούται η χώρα μας, βάσει πληθυσμού.

«ΨΥΧΑΡΓΩ»
Περικοπές στις δαπάνες για την ψυχική υγεία, τινάζουν στον αέρα το πρόγραμμα αποασυλοποίησης των ψυχιατρείων «Ψυχαργώ», με 370 ξενώνες που περιθάλπουν πάνω από 3.000 άτομα.

Το προσωπικό παραμένει χρόνια απλήρωτο (κάποιοι εγκαταλείπουν και αλλάζουν δουλειά), απειλούνται με λουκέτο οι ξενώνες και έχουν διαμορφωθεί συνθήκες για να επιστρέψουν οι ασθενείς στη «φωλιά του κούκου»!

Ηδη πρώην τρόφιμοι των ξενώνων καταλήγουν ξανά στο Δρομοκαΐτειο και το Δαφνί.

Ναρκωτικά
5.500 για μια θέση στα προγράμματα του ΟΚΑΝΑ

Στα 15 εκατ. ευρώ φτάνουν τα χρέη στα Κέντρα Πρόληψης για τα ναρκωτικά. Απλήρωτοι για πολλούς μήνες είναι οι εργαζόμενοι σε πολλά Κ.Π. (Ζακύνθου, Θεσπρωτίας, Δωδεκανήσου - Κω, Βοιωτίας, Διαδημοτικά Κέντρα Πρόληψης Αργυρούπολης, Αλίμου, Ελληνικού και Γλυφάδας, Κ.Π. Αιγάλεω, Αγ. Βαρβάρας - Χαϊδαρίου, Χανίων, Ξάν­θης και 4 Κ.Π. Δήμου Αθηναίων).

Οι λίστες της ντροπής», που σύμφωνα με την εξαγγελία του ίδιου του πρωθυπουργού θα είχαν εξαλειφθεί σ΄ έναν χρόνο, είναι ακόμα σήμερα, εκτός κάθε ελέγχου, φτάνοντας στα 5.500 άτομα που ζητούν και δεν βρίσκουν θέση στα προγράμματα απεξάρτησης. Τα προγράμματα του ΟΚΑΝΑ εγκαταλείφτηκαν στην τύχη τους χωρίς πρόσθετη χρημα­τοδότηση. Οι «βαρύ­γδουπες εξαγγελίες» αθετήθηκαν, οι ανθρώπινες τραγωδίες γράφονται καθη­μερινά με θανάτους νέων, πολ­λοί από τους οποίους ήταν στις λίστες για ν' αρχίσουν θεραπεία.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ
jkritikos@pegasus.gr

Πηγή Εθνος

13.9.09

Τα βάσανα της υγείας

Να ήταν άραγε μόνο η γρίπη των χοίρων; Δυστυχώς πολλά δεινά περιμένουν κάθε άνθρωπο που αισθάνεται καλά και δεν εμφανίζει συμπτώματα κάποιας ασθένειας. Ομως ο κάθε πολίτης βομβαρδίζεται καθημερινά από χιλιάδες ερεθίσματα τα οποία τον κάνουν να πιστεύει ότι παρότι νιώθει πολύ καλά, όμως στην πραγματικότητα είναι άρρωστος. Μια παραμορφωμένη άποψη γύρω από το τι είναι τελικά πρόληψη τρομοκρατεί καθημερινά την πλειοψηφία των πολιτών μέσω των ΜΜΕ και τους οδηγεί αναπόφευκτα σε μυριάδες ιατρικές εξετάσεις.

Μέσα στο χρόνο υπάρχει για παράδειγμα η ημέρα του ρευματολόγου, η ημέρα του οφθαλμιάτρου, η ημέρα της οστεοπόρωσης, η ημέρα της μαστογραφίας, η ημέρα της υπνικής άπνοιας κλπ. Μάλιστα κατά τη διάρκεια της αντίστοιχης ημέρας προσφέρονται σε δημόσιους χώρους -με τη μορφή λαϊκών εξεταστηρίων- όλες οι απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις για την πιθανή διάγνωση της εκάστοτε ασθένειας, κάποιες από αυτές δωρεάν. Επιπλέον οι περισσότερες «ημέρες πρόληψης» οργανώνονται από τις αντίστοιχες επιστημονικές ιατρικές εταιρείες και διαφημίζονται στα ΜΜΕ.

Είναι μάλιστα αξιοπερίεργο ότι παρά τις διαφωνίες και οδηγίες όλων των Ιατρικών Συλλόγων της χώρας οι διαφημίσεις παροχής ιατρικών υπηρεσιών βαίνουν αυξανόμενες και έχουν κατακλύσει όλα τα ΜΜΕ, έντυπα και μη.

Σε όλες αυτές τις ταλαιπωρίες και τον καθημερινό πανικό για λόγους υγείας προέκυψε πρόσφατα ότι για να γράψει κάποιος το παιδάκι του στο δημοτικό σχολείο χρειάζεται τρία πλέον πιστοποιητικά υγείας: από οφθαλμίατρο, από οδοντίατρο και τελευταία προστέθηκε ο καρδιολόγος. Τέλος πάντων στο δημοτικό θα γραφτούν τα παιδάκια μας και όχι σε μονάδες καταδρομέων! Αυτή η παράνοια των εξειδικευμένων βεβαιώσεων υγείας για εγγραφή στην υποχρεωτική εκπαίδευση δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα και επί της ουσίας παρακάμπτει τον ουσιαστικό ρόλο του παιδιάτρου, ο οποίος είναι κυρίως ο γιατρός που θα πρέπει -εφόσον κρίνει απαραίτητο- να παραπέμψει ένα παιδί σε άλλον ειδικό. Δεν γνωρίζω ποιες επιτροπές σοφών αποφασίζουν και με ποια κριτήρια τι είδους ιατρικές βεβαιώσεις χρειάζεται ένα παιδάκι για να γραφτεί στο σχολείο· άραγε έχουν ερωτηθεί οι αντίστοιχες επιστημονικές ιατρικές εταιρείες ή απλά κάποιος προϊστάμενος υπουργείου αποφασίζει να βασανίσει τον κόσμο με «ακόμη ένα χαρτάκι» σύμφωνα με όσα «κάποιοι δικοί μας» τού σφυρίζουν στο αυτί.

Είναι βέβαιο ότι η πληθώρα επαγγελματιών υγείας σε σχέση με τον πληθυσμό αυτής της χώρας δημιουργεί τεχνητές ανάγκες ζήτησης και μεταβάλλει -μέσω του τρόμου- τους υγιείς σε ασθενείς. Είναι ακόμη πιθανό ότι και η υψηλή ποσοστιαία παρουσία γιατρών (όπως και δικηγόρων) στην ελληνική βουλή επιδρά σε αποφάσεις και νομοθετήματα που αφορούν την αλόγιστη παροχή πολλών υπηρεσιών υγείας. Εχει και παγκόσμια αποδειχθεί ότι η υπέρβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες αφενός δεν βελτιώνει το προσδόκιμο επιβίωσης αφετέρου αυξάνει σημαντικά τις ιατρογενείς επιπλοκές.

*Του Θαναση Δριτσα- Ο κ. Θανάσης Δρίτσας, (MD, FESC) είναι καρδιολόγος, στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

19.8.09