Ανοιξε παράθυρο για διεκδίκηση αποζημιώσεων

Οι Ευρωδικαστές καταδίκα­σαν την Ελλάδα για παρά­νομη στέρηση της ακίνητης πε­ριου­­σίας οικο­δο­μικού συνεταιρισμού

Η πολιτεία φοβάται ότι ένα μπαράζ προσφυγών από συνεταιρισμούς στα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα οδηγήσει σε καταδίκες της Ελλάδας και στην καταβολή υπέρογκων προστίμων. Πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου άνοιξε «κερκόπορτα» για τη διεκδίκηση τεράστιων αποζημιώσεων από το ελληνικό κράτος για περίπου 150.000 μέλη οικοδομικών συνεταιρισμών.

Οι Ευρωπαίοι δικαστές καταδίκασαν την Ελλάδα για παράνομη στέρηση της ακίνητης περιουσίας του οικοδομικού συνεταιρισμού των υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος στην Παλαιά Φώκαια Αττικής. Εκεί ο συνεταιρισμός κατέχει έκταση από το 1966 συνολικής επιφάνειας 7.353 στρεμμάτων στην οποία περιλαμβάνονται και δασικές ζώνες.

Η έκταση αγοράστηκε με σκοπό την κατασκευή παραθεριστικών κατοικιών αλλά για σχεδόν 50 χρόνια δεν έγινε τίποτε. Τα μέλη προσέφυγαν στο Ευρωδικαστήριο ζητώντας αποζημίωση 2,2 δισ. ευρώ (τόσο αποτιμήθηκε το ακίνητο) για υλική βλάβη και 100.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

Οι δικαστές καταδίκασαν το ελληνικό κράτος ότι με δική του υπαιτιότητα στερεί τη περιουσία των μελών του συνεταιρισμού και επιφυλάχτηκαν να ανακοινώσουν το ύψος της αποζημίωσης.

Ομως, το σκεπτικό της απόφασης αφήνει τα πάντα ανοικτά, και συγκεκριμένα να προσφύγουν κι άλλοι οικοδομικοί συνεταιρισμοί που εδώ και χρόνια δεν μπορούν να αξιοποιήσουν εκτάσεις που διαθέτουν επί πολλά χρόνια.Σύμφωνα μάλιστα με τον δικηγόρο Δημ. Χατζημιχάλη, πρόεδρο του οικοδομικού συνεταιρισμού των δικηγόρων και πρόεδρο της Ενωσης των Συνεταιρισμών, «απόφαση σαν αυτή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου υπάρχει κι άλλη και αφορά τον συνεταιρισμό των αναπήρων».

Ο κ. Χατζημιχάλης σημειώνει ότι «υπάρχουν πολλές προσφυγές ανθρώπων που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν την περιουσία που αγόρασαν με τα χρήματά τους. Το βασικό πρόβλημα είναι πως όταν απέκτησαν τις εκτάσεις μπορούσαν να κάνουν εντάξεις και να κτίσουν, αλλά στην πορεία τους αφαιρέθηκε αυτό το δικαίωμα με το Σύνταγμα του 1975».

Πηγή ΕΘΝΟΣ

26.2.2012

Πολεοδομική επανεξέταση σε 220.000 στρέμματα...

Τάξη στο χάος με τους χιλιάδες οικοδομικούς συνεταιρισμούς, αναμένεται να βάλει σύντομα το υπουργείο Περιβάλλοντος, επιχειρώντας αφενός να «ξεμπλοκάρει» την αξιοποίηση νόμιμων εκτάσεων και αφετέρου να σταματήσει τις διεκδικήσεις δασών και δασικών εκτάσεων.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΥΠΕΚΑ θα προχωρήσει σε γενική καταγραφή των οικοδομικών συνεταιρισμών και σε κατηγοριοποίηση αυτών με βάση κάποια κριτήρια. Αν π.χ. είναι επί πολλά χρόνια μπλοκαρισμένοι χωρίς ουσιαστικούς λόγους, αν είναι αδύνατη η εκμετάλλευση των εκτάσεων, αν πρέπει να γίνει αποχαρακτηρισμός και εντάξεις στο σχέδιο πόλης κ.λπ. Με δεδομένη την προσπάθεια που θα γίνει τα επόμενα χρόνια για ανάπτυξη και μέσω της οικοδομικής δραστηριότητας, οι νόμιμοι συνεταιρισμοί που έχουν όλες τις προδιαγραφές να κτίσουν μπορούν να αποτελέσουν την αρχή για νέα «έκρηξη» της αγοράς ακινήτων και της οικοδομής γενικότερα.

Ρυθμίσεις
Εκτιμάται ότι σύντομα θα προχωρήσει η πολιτεία σε σειρά ρυθμίσεων που θα ανοίγει τον δρόμο για εκμετάλλευση μεγάλων εκτάσεων και θα έρθουν σε συνέχεια κανόνων για τη λειτουργία των συνεταιρισμών που ελήφθησαν πριν από λίγο καιρό. Σήμερα περισσότεροι από 215 οικοδομικοί συνεταιρισμοί διεκδικούν περί τα 220.000 στρέμματα γης σε όλη τη χώρα. Συνολικά 500.000 Ελληνες πολίτες (150.000 μέλη και οι οικογένειές τους) είναι μέλη των συνεταιρισμών, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονται στην Αττική.

Εξήντα δύο συνεταιρισμοί βρίσκονται στα δυτικά του Λεκανοπεδίου

Βεβαίως, σε αρκετές περιπτώσεις οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί διεκδικούν την εκμετάλλευση εκτάσεων που είναι δάση ή δασικές εκτάσεις και πιέζουν την πολιτεία να δώσει το «πράσινο φως» να προχωρήσουν.

Ωστόσο, υπάρχουν και πολλές άλλες περιπτώσεις όπου χιλιάδες πολίτες πλήρωσαν για να αγοράσουν εκτάσεις μέσω οικοδομικών συνεταιρισμών, αλλά η πολιτεία εμποδίζει επί χρόνια την αξιοποίησή τους βάζοντας μια σειρά από εμπόδια. Μιλώντας στην «Οικονομία» ο δικηγόρος Δημ. Χατζημιχάλης, πρόεδρος του οικοδομικού συνεταιρισμού των δικηγόρων και πρόεδρος της Ενωσης των Συνεταιρισμών που όμως βρίσκεται επί χρόνια σε αδράνεια, τονίζει: «Το κράτος έπρεπε εδώ και χρόνια να δώσει αποζημιώσεις ή άλλες εκτάσεις στους δικαιούχους. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι εντελώς λάθος η δασική πολιτική. Θυσιάζουμε εύφορη γη για να κτίσουμε ενώ αντίθετα κρατάμε μπλοκαρισμένες εκτάσεις με... πουρνάρια και τις χαρακτηρίζουμε δάση», καταλήγει.

Φυσικά οι περιπτώσεις είναι διαφορετικές. Ενα μεγάλο ποσοστό συνεταιρισμών αγόρασαν την περίοδο 1955 - 1975 δάση και δασικές εκτάσεις καθώς τότε ούτε έλεγχος υπήρχε ούτε συγκεκριμένοι νόμοι για το ποιος κτίζει πού. Επίσης, την περίοδο 1923-1950 δόθηκαν εκτάσεις με πεύκα σε ρητινοσυλλέκτες οι οποίοι στη συνέχεια πούλησαν σε συνεταιρισμούς που θέλησαν να κτίσουν, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Η «αχαρτογράφητη» πόλη της Αττικής
Περίπου 128 οικοδομικοί συνεταιρισμοί με 65.000 μέλη διεκδικούν περί τα 115.000 στρέμματα γης στο Λεκανοπέδιο. Μεγάλες διεκδικήσεις έχουν και οι συνεταιρισμοί στην Κρήτη και πρόσφατα μάλιστα υπήρξε ερώτηση στη Βουλή από τον βουλευτή Ηρακλείου, Φ. Παρασύρη, ο οποίος τόνισε ότι υπάρχουν 18 αιτήματα για ιδιωτική πολεοδόμηση που βρίσκονται επί χρόνια στον αέρα. Σύμφωνα με παλαιότερα στοιχεία, 62 από τους 128 συνεταιρισμούς στην Αττική βρίσκονται στα δυτικά του Λεκανοπεδίου, όπως στα παράλια του Πόρτο Γερμενού, στην Ψάθα, στο Αλεποχώρι και σε έκταση άνω των 20.000 στρεμμάτων.

Στα Βίλια
Στη Μάνδρα 13 οικοδομικοί συνεταιρισμοί έχουν 5.000 στρέμματα, στα Βίλια 20 συνεταιρισμοί 7.140 στρέμματα (δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις), στο Πόρτο Γερμενό 6 συνεταιρισμοί διεκδικούν 2.390 στρέμματα, στην Ψάθα 10 συνεταιρισμοί 1.804 στρέμματα, στο Αλεποχώρι 8 διεκδικούν 2.600 στρέμματα και στην Κινέττα 5 συνεταιρισμοί 3.231 στρέμματα

Στη Ραφήνα υπάρχει η «Θεοτόκος» (223 στρέμματα) στην περιοχή Περιβολάκια, ο «Νέος Πόντος» στο Νταού Πεντέλης, «Η Ελληνική Πίνδος» (489 στρέμματα), «Προβάλινθο» και «Αμπελούπολη».

«Αγιος Τιμόθεος», «Σύλλογος Εργαζομένων και Ασφαλισμένων στο ΙΚΑ», «Σύλλογος Δημοσιογράφων και Εργαζομένων», «Τέκτων», «Φαίαξ» και «Δημόκριτος», ορισμένοι από τους οικοδομικούς συνεταιρισμούς.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
akatsoulis@pegasus.gr

 

Πηγή ΕΘΝΟΣ

26.2.2012

Στο σημείο μηδέν το σπίτι του Παύλου Μελά

Ο Παύλος Μελάς πάνω στο άλογο με τον γιο του Μίκη στο σπίτι της Κηφισιάς.

Βροχή. Ο ουρανός βαρύς και η υγρασία διαπερνά τα ξυλόγλυπτα διακοσμητικά στοιχεία του σπιτιού, που κρέμονται στην πρόσοψη σαν μια πολυκαιρισμένη δαντέλα. Δεν είναι η μόνη παραφωνία. Η κεντρική αψίδα της εισόδου λείπει, το ίδιο και τα μάρμαρα της σκάλας, οι τοίχοι είναι ξεφτισμένοι και όταν ανοίξει το λουκέτο με την αλυσίδα που σφαλίζει την πόρτα όλη η εγκατάλειψη και η ερημιά μετακομίζουν στο εσωτερικό.

Γυμνοί τοίχοι, στη θέση του μαρμάρινου τζακιού μια μαύρη τρύπα - κάποιοι το αφαίρεσαν ολόκληρο -, ξηλωμένα και τα πατώματα, γιατί έψαχναν για κρυμμένους θησαυρούς, γκρίζες οροφές, τα κουφώματα κατεστραμμένα, ακόμη και η καγκελόπορτα του κήπου λείπει. Ενα άδειο κουφάρι που κάποτε στέγαζε οικογένειες, όνειρα,Ιστορία. Το σπίτι του Παύλου Μελά.

Το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά όπως είναι σήμερα, μετά τις πρώτες επεμβάσεις που έγιναν ώστε να αποτραπεί η ετοιμορροπία του

«Σκέφτομαι πώς έχουν χαθεί οι άνθρωποι, γενιές και γενιές, για να μείνουν τελικά μόνο τα άψυχα: έπιπλα, σπίτια» μου έχει πει λίγο νωρίτερα η κυρία Ναταλία Ιωαννίδη το γένος Μελά. Εγγονή του Παύλου Μελά, κόρη της Ζωής, ενός από τα δύο αγαπημένα παιδιά του, ζει σήμερα δίπλα από το σπίτι του στην Κηφισιά, το οποίο άλλωστε της ανήκει. Από το παράθυρο της τραπεζαρίας της βλέπει κατευθείαν στον κήπο του. Αλλά δεν θέλει να με ακολουθήσει μέσα σε αυτό. «Αρρωσταίνω κάθε φορά που πρέπει να μπω» λέει και στέκεται στην είσοδο.

Ακραία λεηλατημένο, παρ' ότι έχει χαρακτηριστεί από το υπουργείο Πολιτισμού διατηρητέο μνημείο (Αύγουστος 2009), αυτό το οίκημα βρίσκεται σήμερα στο σημείο μηδέν. Αν δεν γίνουν σύντομα επεμβάσεις για τη διάσωσή του αλλά και αν δεν βρεθεί τρόπος για την αξιοποίησή του, στο πνεύμα πάντα της ιστορίας του, κάποια στιγμή θα υποκύψει στον χρόνο και στην ανθρώπινη μανία. Γιατί η χωρίς τέλος λεηλασία του, αρχής γενομένης από τους Γερμανούς στην Κατοχή και ακολούθως από τους Αγγλους, συνεχίστηκε στη σύγχρονη εποχή από κοινούς κλέφτες, ενώ - φαινόμενο των τελευταίων ετών - υπήρξαν καταλήψεις από διάφορες πολιτικές ομάδες σε μια προσπάθεια καπήλευσης της σύνδεσης του οικήματος με τον Παύλο Μελά.

Το περιβόλι

«Εκάναμε αυτές τις φωτογραφίες στο περιβόλι μας της Κηφισιάς, μας τις έκανε ένας πλανόδιος...» σημειώνει στην πίσω πλευρά μιας φωτογραφίας η σύζυγος του Παύλου Μελά, Ναταλία, τον Νοέμβριο του 1924. Το «περιβόλι», πολύ κοντά στον σταθμό του τρένου, περί τα τεσσεράμισι στρέμματα τότε, με πεύκα και θάμνους, κυρίως σχίνους και μυρτιές, ήταν τόπος προσωρινής αλλά κατά διαστήματα και μόνιμης κατοικίας μελών της οικογένειας. Αλλωστε «το σπίτι δεν υπήρξε ποτέ για μας ιστορικό οίκημα. Κανείς δεν μας το παρουσίαζε έτσι» λέει η κυρία Ιωαννίδη. Πέτρινο, με τοίχο πάχους μισού μέτρου, υπερυψωμένο για καλύτερη μόνωση - «το καλοκαίρι νόμιζες ότι είχε κλιματισμό, τόσο δροσερό ήταν» προσθέτει η ίδια -, χτίστηκε το 1894 σε σχέδια του Μελά, αρχικώς ως εξοχική κατοικία.

Αρχιτεκτονικά ήταν εμπνευσμένο από κεντροευρωπαϊκά παραδείγματα, όπως και άλλα σπίτια εκείνης της εποχής στην Κηφισιά, ενώ πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι όλα τα δωμάτια είχαν οροφογραφίες.

Πάνω στο τραπέζι τα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες αποκαλύπτουν σελίδα προς σελίδα την ιστορία του σπιτιού αλλά και στιγμές της καθημερινής ζωής της οικογένειας. Ο Παύλος και η Ναταλία Μελά πρωτοστατούν.  

Το ζευγάρι Παύλος και Ναταλία Μελά, μια σχέση έρωτα που διακόπηκε απότομα από τον θάνατό του.

«Ηταν πολύ ερωτευμένοι όταν παντρεύτηκαν. Μας είχε διηγηθεί η γιαγιά μου ότι, ενώ ήταν στο τρένο της Κηφισιάς πηγαίνοντας προς Αθήνα, συνοδευόμενη πάντα, είδε ξαφνικά έναν ιππέα μέσα στην ερημιά ο οποίος κάλπαζε παράλληλα με το τρένο, δίπλα στο βαγόνι της. Και αμέσως κατάλαβε ποιος ήταν, παρ' όλο που εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ευκαιρίες για να μιλήσουν. Μετά πήγε ο πατέρας του, ο Μιχαήλ Μελάς, στον Στέφανο Δραγούμη και ζήτησε την κόρη του» λέει η κυρία Ιωαννίδη.

Ποια τη συγκινεί περισσότερο; «Ολες, γιατί έχουν την αξία της εποχής τους. Οι γονείς μου παντρεύτηκαν εδώ. Η μητέρα μου, που δεν ήταν διόλου κοκέτα, αισθανόταν δυστυχής με το νυφικό και επιπλέον έφθασε και ο παπάς μεθυσμένος... Αλλά με συγκινούν και φωτογραφίες στις οποίες αναγνωρίζω αντικείμενα και οικογενειακά κειμήλια που έχω ακόμη στο δικό μου σπίτι. Οπως η καρέκλα που κάθεται ο Παύλος Μελάς σε μια πολύ γνωστή φωτογραφία του. Είναι μία από αυτές που έχουμε εδώ τώρα».

Η κληρονομιά

Το αρχειακό υλικό, ωστόσο, που σχετίζεται με τη δράση του Παύλου Μελά έχει κατατεθεί από χρόνια στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη και στο Μουσείο Μπενάκη από την ίδια τη Ναταλία Μελά και ακολούθως από την κόρη της Ζωή Ιωαννίδη, τις εγγονές της Ναταλία Ιωαννίδη και τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, κόρη του γιου του.

Οσο για το σπίτι, για την κυρία Ιωαννίδη η σωτηρία του προηγείται όλων. Αποτελεί άλλωστε τη μεγάλη αγωνία της. «Τα πιο φιλόδοξα όνειρά μου είναι να το αναλάβει ένας οργανισμός - δεν ξέρω καν ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός - προκειμένου να στεγάσει κάποια αρχεία, για παράδειγμα. Γιατί μουσείο δεν μπορεί να γίνει, αφού δεν υπάρχει συλλογή. Θα μπορούσε όμως και να κατοικηθεί, γιατί όχι; Με προϋπόθεση ασφαλώς τον σεβασμό στο ίδιο το σπίτι και την ιστορία του».

Πώς νιώθει με μια τόσο βαριά κληρονομιά πίσω της; «Είναι μεγάλη ευθύνη για μένα να πρέπει να διαφυλάξω αυτά που έφθασαν στα χέρια μου. Αλλά θα πρέπει να πω ότι αισθάνομαι και λίγο τυμβωρύχος όταν διαβάζω αλληλογραφία που δεν μου ανήκει και που δεν θα ήθελαν, ενδεχομένως, να τη διαβάσει κανείς. Η γιαγιά μου η Ναταλία είχε καταστρέψει και είχε κάψει γράμματα που δεν ήθελε να γίνουν γνωστά».

Οσο και αν φαίνεται παράξενο, μάλιστα, η Ναταλία Μελά ελάχιστα μιλούσε στα εγγόνια της για τη δράση του άνδρα της. «Η γιαγιά μου είχε ζήσει όλη την κακή πλευρά των πολιτικών και δεν ήθελε καθόλου να γίνεται καπηλεία του ονόματος του Μελά. Είχε πολύ οξύ πνεύμα, έβλεπε τι κρύβεται πίσω από τα μεγάλα και παχιά λόγια και δεν ήθελε οι επόμενες γενιές που τα απλοποιούν όλα να ερμηνεύουν την ιστορία με όρους τωρινούς. Γι' αυτό υπάρχει η παρεξήγηση ότι ήταν εθνικιστική κίνηση ο Μακεδονικός Αγώνας».

Πώς θα τον χαρακτήριζε η ίδια; «Εγώ δεν είμαι ιστορικός, αλλά αν μη τι άλλο είμαι υποψιασμένη. Εκείνη την εποχή ήταν ο μόνος τρόπος για να δράσουν. Εχουν κατηγορηθεί ότι ήταν τέκτονες και ήταν πράγματι. "Το Βήμα" προ ετών είχε δημοσιεύσει ένα ανάγνωσμα για τους έλληνες τέκτονες και ο Παύλος Μελάς ήταν ανάμεσά τους. Εκείνος όμως έπαιρνε από εκεί συστήματα μυστικότητας που τον βοήθησαν να οργανώσει το δίκτυό του και να δράσει. Βέβαια πρέπει να πω ότι ήταν αρκετά απλοϊκά τα πράγματα. Πού οι σημερινές... κατασκοπείες. Εχω γράμματα για τον Μακεδονικό Αγώνα γραμμένα σε κώδικα, που ακόμη και εγώ κατάφερα να τα διαβάσω».

Κυπαρισσί και ώχρα
Ξυλόγλυπτα, κουφώματα, πατώματα, το τζάκι που χάθηκε, εσωτερικά και εξωτερικά επιχρίσματα – ώχρα για τους τοίχους, χοντροκόκκινο για τη βεράντα, κυπαρισσί για τα παράθυρα –, όλα αυτά περιλαμβάνονται στην εγκεκριμένη προσφάτως από το υπουργείο Πολιτισμού (Νοέμβριος του 2011) μελέτη αποκατάστασης του οικήματος, που συντάχθηκε από τον κ. Νικόλαο Χαρκιολάκη, επίτιμο διευθυντή Αναστήλωσης Νεώτερων και Σύγχρονων Μνημείων. Η ίδια υπηρεσία άλλωστε είχε προχωρήσει το 2009 στη στερέωση του κτιρίου προκειμένου να αντιμετωπισθούν επείγοντα προβλήματα. Και αν ο προϋπολογισμός του νέου έργου, ύψους 150.000 ευρώ, είναι απαγορευτικός με τις υπάρχουσες συνθήκες για το υπουργείο, η οικία Μελά είναι μία από τις περιπτώσεις όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να δώσει λύση. Αλλωστε η οικογένεια Μελά είχε μεγάλη παράδοση και στην Κηφισιά, αφού ο Μιχαήλ Μελάς είχε συντελέσει στην ανάπτυξη του προαστίου τον 19ο αιώνα – έχτισε μάλιστα το πρώτο ξενοδοχείο της Κηφισιάς, στην πλατεία της σήμερα, δίπλα στην «Πιάτσα Μελά». 

Πηγή Το Βήμα

29.1.2012

Κτίρια - φαντάσματα στο κέντρο της Αθήνας

Μελέτη του ΕΜΠ καταγράφει 100 άδεια ακίνητα μόνο σε Πανεπιστημίου και Πατησίων Το νέο πρόσωπο της Αθήνας είναι σκληρό. Μελέτη του ΕΜΠ καταγράφει 100 άδεια κτίρια μόνο στις οδούς Πανεπιστημίου και Πατησίων καταρρίπτοντας μια σειρά από μύθους για τη σημερινή κατάντια του κέντρου, όπως ότι είναι αποκλειστικό αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, ότι συντελέστηκε μέσα στην τελευταία διετία, ότι θα αντιστραφεί με την αύξηση της αστυνόμευσης. Και επισημαίνει, ανάμεσα στις αιτίες, κερδοσκοπικά σχέδια. Επιστημονικός υπεύθυνος της μελέτης είναι ο καθηγητής στο τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ Παν. Τουρνικιώτης. «Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της, η πόλη έχει ένα κέντρο το οποίο χαρακτηρίζουν τα διάσπαρτα κενά κτίρια και τα άδεια καταστήματα», λέει στην «Κ». «Νομίζουμε συχνά ότι αυτό οφείλεται στην πρόσφατη οικονομική κρίση, στην εγκληματικότητα, τους μετανάστες ή τις ταραχές στο κέντρο της πόλης και αισιοδοξούμε πως όλα θα αντιστραφούν με σκληρά αστυνομικά μέτρα και με δυναμικά οικονομικά κίνητρα. Η κρίση του κέντρου, όμως, είναι τελικά πολύ βαθύτερη. Τα ανεπιθύμητα συμπτώματα των δύο τελευταίων ετών έχουν εγκατασταθεί σε ένα “σώμα” που προσέφερε πρόσφορο έδαφος». Αίτια και χαρακτηριστικά Η μελέτη του ΕΜΠ (Μεταλλασσόμενοι χαρακτήρες και πολιτικές στα κέντρα πόλης Αθήνας και Πειραιά) που πραγματοποιείται για λογαριασμό του Οργανισμού Αθήνας, καταγράφει την «κρίση του κέντρου» αποτυπώνοντας τα βασικά της αίτια και χαρακτηριστικά. Ανάμεσα σε αυτά: - Η «κενή Αθήνα» εντοπίζεται βασικά γύρω από την Ομόνοια και στο εμπορικό τρίγωνο στην περιοχή του Ψυρρή και δευτερευόντως στο Μεταξουργείο. - Κάθε κτίριο από αυτά ανήκει, κυρίως, σε έναν ιδιοκτήτη, ενώ έχει εγκαταλειφθεί την τελευταία τριετία. Ωστόσο η αποχώρηση καταστημάτων και λειτουργιών από το κέντρο ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90. - Ως μία από τις αιτίες της ύπαρξης πολλών κενών κτιρίων θεωρούνται «κερδοσκοπικά σχέδια που είτε δεν απέδωσαν τα προηγούμενα χρόνια ή περιμένουν τη μελλοντική άνοδο της αγοραστικής αξίας των ακινήτων». Από την έρευνα προκύπτουν «στοιχεία για μονομερείς ιδιοκτησίες πολλών ακινήτων, συχνά ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων που “κάθονται” περιμένοντας τις ιδανικές συνθήκες μεταπώλησης ή μίσθωσής τους. Στην προοπτική αυτή, τα κτίρια παραμένουν αδρανή και εντείνουν την υποβάθμιση του αστικού ιστού». «Οι περιπτώσεις αυτές θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν με ισχυρά αντικίνητρα», εκτιμά ο κ. Τουρνικιώτης. «Να επιβαρύνεται, δηλαδή, φορολογικά ο ιδιοκτήτης που κρατά το κτίριο ανενεργό για έναν αριθμό ετών». - Την πτώση του κέντρου επιτάχυνε η αποχώρηση διοικητικών υπηρεσιών και δημόσιων φορέων. Η πρόσφατη ανακοίνωση για μετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονομικών από το Σύνταγμα εκτιμάται ότι θα επιτείνει το πρόβλημα. «Επί χρόνια μελετούσαμε πώς θα μετεγκατασταθούν οι υπηρεσίες, αλλά όχι τι θα κάνουμε με την “τρύπα” που θα αφήσουν πίσω», λέει στην «Κ» ο κ. Τουρνικιώτης. - Τα κενά κτίρια, στο μεγάλο μέρος τους, έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα. «Το γεγονός αποδεικνύει την αναποτελεσματικότητα του σημερινού πλαισίου και την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης του ιδιοκτήτη διατηρητέου», εκτιμά ο κ. Τουρνικιώτης. - Το συστηματικό κλείσιμο καταστημάτων στο κέντρο δεν οφείλεται τόσο στην πρόσφατη οικονομική κρίση όσο σε δομικές αλλαγές στο εμπόριο και στον τρόπο που αναπτύχθηκε στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες. Τα περισσότερα καταστήματα που κλείνουν την τελευταία διετία είναι ήδη αδύναμα ή ξεπερασμένα εμπορικά, με χαμηλή ανταγωνιστικότητα. - Οι περισσότερες άδειες κατοικίες στο κέντρο συγκεντρώνονται στην Πλάκα, την Ομόνοια, το Μεταξουργείο και του Ψυρρή. Πρόκειται συνήθως για μονοκατοικίες/διπλοκατοικίες του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το γεγονός ότι μένουν κενές αποδίδεται σε έναν συνδυασμό καθεστώτος προστασίας, ιδιοκτησιακού κατακερματισμού και τεχνικών δυσκολιών αποκατάστασης. «Το κέντρο που θα διαμορφωθεί στα επόμενα 10 χρόνια δεν θα είναι το κέντρο που υπήρχε το ’80, αλλά η μετεξέλιξή του», καταλήγει ο κ. Τουρνικιώτης. «Η αναζωογόνησή του πρέπει να γίνει στη βάση μιας στρατηγικής ανασύστασης».

Του Γιώργου Λάλιου Πηγή Καθημερινή 4.12.2011

Μουσεία, γήπεδα και πίστες στο Πάρκο Γουδή

Ενα νέο σχέδιο για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή - Ιλισίων επιχειρεί να βάλει φρένο στον κατακερµατισµό του και να αποµακρύνει τους... µνηστήρες που διεκδικούν τµήµατά του. Βρίσκεται στη φάση ολοκλήρωσης – από ερευνητική οµάδα του Δηµοκριτείου Πανεπιστηµίου Θράκης για λογαριασµό του Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου Αθήνας – και εντός του Δεκεµβρίου θα παραδοθεί ώστε να τεθεί σε δηµόσια διαβούλευση. Το σχέδιο βάζει φρένο σε χρήσεις ασύµβατες µε έναν µητροπολιτικό χώρο πρασίνου στον Πυρήνα του Πάρκου. Ταυτόχρονα όµως διασφαλίζει τη δυνατότητα περιορισµένης δόµησης στους φορείς που είναι εγκατεστηµένοι στην Περιφερειακή Ζώνη µε διαφύλαξη του δασικού χαρακτήρα. Στο πλαίσιο αυτό αντιµετωπίζεται θετικά η προοπτική περιορισµένης επέκτασης του Ιδρύµατος Ιατροβιολογικών Ερευνών.

Σύµφωνα µε πηγές του υπουργείου Περιβάλλοντος, το Σχέδιο Γενικής Διάταξης για το Πάρκο Γουδή προβλέπει ο υπαίθριος χώρος της περιοχής όπου έχει στεγαστεί η Ελληνική Ποδοσφαιρική Οµοσπονδία (ΕΠΟ) να αποδοθεί για αθλητικές χρήσεις. Στο εσωτερικό των υφισταµένων κτιρίων, τα οποία διατηρούνται και αποκαθίστανται, εντάσσονται πολιτιστικές χρήσεις (Κέντρο για την Αρχιτεκτονική και την Πόλη, Παιδικό Μουσείο κτλ.). Σχεδιάζεται ακόµη η ανάπτυξη ήπιων αθλητικών δραστηριοτήτων επιπέδου γειτονιάς ή εναλλακτικών δραστηριοτήτων υπαίθριας αναψυχής (παιδικές χαρές, χώροι κατάλληλοι για skateboard, πίστες αναρρίχησης κτλ.). Στο επίκεντρο βρίσκεται η δηµιουργία ενός φυσικού χώρου ως «Αλσους για την Ανάδειξη του Αττικού Τοπίου» µε βοτανικό κήπο.

|||||||| Ολημερίς το χτίζανε...

Σαν το γιοφύρι της Αρτας και το πάρκο στου Γουδή: από το 1977, όταν ψηφίζεται ο νόµος για την παραχώρησή του στους δήµους Αθηναίων - Ζωγράφου, και κυρίως µετά το 1985, οπότε ο χώρος καθορίζεται για πρώτη φορά ως «µητροπολιτικός πόλος πρασίνου και αναψυχής», µελέτες και προτάσεις για την ανάδειξή του µπαινοβγαίνουν στα συρτάρια του Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ). Καµία δεν αξιοποιείται. Αφού έχει περάσει από σαράντα κύµατα, τελικά τον περασµένο Ιούνιο το Πάρκο θεσµοθετείται, στο πλαίσιο του προεδρικού διατάγµατος για την προστασία του Υµηττού, στο οποίο προβλέπεται και η εκπόνηση σχεδίου που θα εξειδικεύει τον σχεδιασµό του.

«Η θεσµοθέτησή του αποτελεί το πρώτο σηµαντικό βήµα και δικαιώνει τους αγώνες της Επιτροπής Αγώνα για το Πάρκο, καθώς και άλλων φορέων και πολιτών που επί 15 χρόνια αγωνίζονται να σταµατήσουν τον κατακερµατισµό του από τις διεκδικήσεις δηµοσίων και ιδιωτικών φορέων, οι οποίοι, εκµεταλλευόµενοι το πολυσύνθετο καθεστώς ιδιοκτησίας και χρήσεων, αναζητούν χώρους για την εγκατάστασή τους» λέει ο πρόεδρος του Περιβαλλοντικού Συλλόγου «Ο Υµηττός» κ. Δηµήτρης Μαυράκος.

Πάγιο αίτηµα της Επιτροπής, η αποµάκρυνση των εγκαταστάσεων οι οποίες δεν περιλαµβάνονται στις επιτρεπόµενες χρήσεις γης, η απαγόρευση της διέλευσης και της στάθµευσης των οχηµάτων και η κατάργηση των περιφράξεων που κατακερµατίζουν τον χώρο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ΕΠΟ στην οποία, µέσω σύµβασης µε τα Ολυµπιακά Ακίνητα, έχουν παραχωρηθεί δύο κτίρια δίπλα στις εγκαταστάσεις του Ιππικού Κέντρου για διοικητική χρήση, παρ’ ότι δεν προβλέπεται παρόµοια χρήση στην εν λόγω έκταση. Γενικότερα το τελευταίο διάστηµα, όπως σηµειώνει ο κ. Μαυράκος, ιδιώτες και φορείς προσπαθούν, µε έργα που βρίσκονται στα όρια της νοµιµότητας, να δηµιουργήσουν τετελεσµένα προτού προχωρήσει η δηµιουργία του Πάρκου.

Ο υπαίθριος χώρος της περιοχής όπου έχει στεγαστεί η ΕΠΟ προτείνουν οι ερευνητές του Δηµοκριτείου Πανεπιστηµίου Θράκης να αποδοθεί για ήπιες αθλητικές χρήσεις, όπως είναι το µοντέρνο πένταθλο (κολύµβηση, ιππασία, ξιφασκία, σκοποβολή, ανώµαλος δρόµος) ή η τοξοβολία. Ωστόσο δεν θα αποκλειστεί και η χρήση για παιχνίδια ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου.

«Σήµερα η ιδέα της δηµιουργίας του Πάρκου είναι ώριµη και εφικτή» αναφέρει ο πρόεδρος του Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου και προστασίας περιβάλλοντος Αθήνας (ΟΡΣΑ) κ. Ιωάννης Πολύζος. Οπως τονίζει, «πρέπει άµεσα να παραχωρηθεί και το Στρατόπεδο Βαρύτη στον ∆ήµο Αθηναίων ώστε να αρχίσει η λειτουργική σύνδεση µεταξύ της Μεσογείων και της Κατεχάκη. Η διασύνδεση του χώρου µε τον Υµηττό είναι απαραίτητη για µια πόλη σαν την Αθήνα, για τη βιοκλιµατική της θωράκιση. Οι διαδικασίες θα περιλαµβάνουν επανάχρηση υφισταµένων κτιρίων για πολιτιστικές, επιµορφωτικές και ήπιες αθλητικές χρήσεις και σε καµία περίπτωση νέα δόµηση».

|||||||| ΟΚΑΝΑ και Μπάντμιντον

Η ερευνητική οµάδα προσανατολίζεται επίσης στην «έξωση» από τις εγκαταστάσεις του ανενεργού Στρατοπέδου Βαρύτη της µονάδας του ΟΚΑΝΑ, η οποία εγκαινιάστηκε στις αρχές του µήνα, παρουσία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας. Στον συγκεκριµένο χώρο, µετά τους Ολυµπιακούς Αγώνες, είχε εγκατασταθεί οδοντιατρείο, το οποίο ο στρατός θεώρησε ότι µπορεί να παραχωρήσει για µονάδα του ΟΚΑΝΑ προκειµένου να µην αναγκαστεί να τη «φιλοξενήσει» σε κάποιο από τα στρατιωτικά νοσοκοµεία. Ωστόσο, όπως αναφέρουν παράγοντες του υπουργείου Περιβάλλοντος, η παραµονή της µονάδας είναι παράνοµη καθώς η χρήση δεν είναι συµβατή µε τις λειτουργίες ενός Μητροπολιτικού Πάρκου. Εν τούτοις, θα µπορούσε, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, να παραµείνει το οδοντιατρείο. Σχετικά µε το κτίριο του Μπάντµιντον, θα παραµείνει ως τη λήξη της τρέχουσας σύµβασης µε τον ανάδοχο. Στο διάστηµα αυτό ο περιβάλλων χώρος θα πρέπει να αποδοθεί στο Πάρκο καθώς σήµερα ουσιαστικά λειτουργεί ως υπαίθριος χώρος στάθµευσης. Οπως δε υπογραµµίζει ο επίκουρος καθηγητής στο Τµήµα Αρχιτεκτόνων - Μηχανικών του Δηµοκριτείου Πανεπιστηµίου Θράκης και επικεφαλής ερευνητικής οµάδας για την εκπόνηση του Σχεδίου Γενικής Διάταξης του Πάρκου κ. Γιώργος Πατρίκιος, «προδιαγράφεται ένα πάρκο µε στοχευµένες χρήσεις. Στα σηµεία όπου υπάρχει έντονος φυσικός χαρακτήρας, αυτός παραµένει και τονίζεται, ενώ όπου δεν υπάρχει δηµιουργούνται ελεύθεροι δηµόσιοι χώροι αστικής αναψυχής. Εξετάζεται και η δυνατότητα δηµιουργίας µουσείων» . Επισηµαίνει ωστόσο ότι για να γίνουν όλα αυτά «πρέπει να υπάρξει κοινό πνεύµα και ισχυρή πολιτική βούληση».

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ

Βαρίδι το ιδιοκτησιακό καθεστώς

Βαρίδι παραµένει για τους συνεργάτες του ΟΡΣΑ το ζήτηµα του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τα περίπου 4.500 στρέµµατα ανήκουν σε 16 φορείς του ευρύτερου δηµόσιου τοµέα (µε κυρίαρχο τον Στρατό) αλλά µε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο καθεστώς παραχωρήσεων, σε άλλες περιπτώσεις χρήσεως και σε άλλες κυριότητας. Συνολικά καταγράφηκαν 53 διαφορετικές ιδιοκτησίες ή καθεστώτα. Στα 2.500 στρέµµατα έχουν εγκατασταθεί, κατά κανόνα ευκαιριακά, νοσοκοµεία, υπουργεία, το Πολυτεχνείο και ερευνητικά κέντρα. Εν τούτοις, παραµένει ελεύθερο κατασκευών πάνω από το 60% της έκτασης. Η παραχώρηση 965 στρεµµάτων το 1977, µε νόµο, από το Ταµείο Εθνικής Αµυνας και τον Αυτόνοµο Οικοδοµικό Οργανισµό Αξιωµατικών στους δήµους Αθηναίων και Ζωγράφου µε σκοπό τη δηµιουργία χώρων πρασίνου ουσιαστικά ποτέ δεν προχώρησε λόγω παλινωδιών της διοίκησης. Σήµερα στον συγκεκριµένο χώρο έχουν χτισθεί 43 πολυκατοικίες µε 579 διαµερίσµατα.

Της Μάχης Τράτσα

Πηγή Το Βήμα

4.12.2011

Πωλείτα η Βίλλα Καζούλλη ????

Δέκα χιλιάδες ευρώ δίνει το υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ) στη Savills Hellas (το ελληνικό γραφείο της διεθνούς κτηµατοµεσιτικής εταιρείας Savills) για να αποτιµήσει την αξία της Βίλας Καζούλλη στην Κηφισιά και να προτείνει λύσεις για την πώλησή της. Στις 29 Σεπτεµβρίου ο πρόεδρος του Πράσινου Ταµείου κ. Κωνσταντίνος Σερράος υπέγραψε απόφαση για απευθείας ανάθεση της µελέτης στη συγκεκριµένη εταιρεία. Σε αυτήν διακρίνεται η βιασύνη της κυβέρνησης να έχει γρήγορα στα χέρια της τα αποτελέσµατα καθώς µοναδικός όρος είναι η µελέτη να ολοκληρωθεί εντός 35 ηµερών από την υπογραφή της σύµβασης. Ο ανάδοχος την υπέγραψε στις αρχές Οκτωβρίου, οπότε στα µέσα Νοεµβρίου αναµένεται να έχει παραδώσει το πόρισµά του. Η βίλα φιλοξενεί σήµερα το Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ) και είχε αναπαλαιωθεί µε κοινοτικούς πόρους την περίοδο 1996-1998 επί υπουργίας Κώστα Λαλιώτη.

«Το κτίριο ήταν κηρυγµένο διατηρητέο και το 1995 το ΥΠΕΧΩΔΕ το αγόρασε από το ΙΚΑ στο οποίο ανήκε µε σκοπό την ανακαίνισή του» λέει στο «Βήµα» ο τότε υπουργός ΠΕΧΩ∆Ε κ. Κ. Λαλιώτης. Την περίοδο εκείνη οι πολίτες και ο ∆ήµος Κηφισιάς είχαν ξεσηκωθεί διότι είχαν κυκλοφορήσει φήµες ότι το ΙΚΑ σκόπευε να δώσει την έκταση σε ιδιώτες προκειµένου να τη µετατρέψουν σε εµπορικό κέντρο. Τελικά αγοράστηκε από το ΥΠΕΧΩ∆Ε αντί δύο δισεκατοµµυρίων δραχµών.

«Η βίλα κατέρρεε και έπρεπε να σωθεί. Πρόκειται για ένα αρχιτεκτονικό σηµείο αναφοράς για τα βόρεια προάστια και έχει γίνει υποδειγµατική αναστήλωση» επισηµαίνει ο πρώην υπουργός αποφεύγοντας να σχολιάσει την πρόθεση του ΥΠΕΚΑ, κατά τις επιταγές του µεσοπρόθεσµου προγράµµατος, να βγάλει στο σφυρί ένα από τα πιο αξιόλογα διατηρητέα κτίρια της Κηφισιάς.

Η ιστορική αποκατάσταση του κτιρίου της Βίλας Καζούλλη, καθώς και η διαµόρφωση του περιβάλλοντος χώρου των επτά στρεµµάτων, ολοκληρώθηκαν το 1998. Σήµερα εξετάζεται από το ΥΠΕΚΑ η αξιοποίησή της. Σύµφωνα µε την απόφαση του ΥΠΕΚΑ, η απευθείας ανάθεση δαπάνης ποσού 9.840 ευρώ στην κτηµατοµεσιτική εταιρεία θα βαρύνει τις πιστώσεις του τακτικού προϋπολογισµού εξόδων του Πράσινου Ταµείου για το 2011.

Η ενδεχόµενη πώληση του ιστορικού κτιρίου έχει προκαλέσει αντιδράσεις στον ∆ήµο Κηφισιάς, ο οποίος απαιτεί να του παραχωρηθεί η κυριότητα της Βίλας Καζούλλη ώστε να ελαφρυνθεί το κράτος από το βάρος της συντήρησης. Η πρόταση ανήκει στον δήµαρχο Κηφισιάς κ. Νίκο Χιωτάκη και έγινε οµόφωνα αποδεκτή από το δηµοτικό συµβούλιο. «Δεν είµαστε αφελείς. Γνωρίζουµε ότι είναι ανέφικτο να την πάρουµε δωρεάν» τονίζει ο δήµαρχος.

Μάλιστα ο κ. Χιωτάκης αναφέρεται σε Κηφισιώτες αλλά και ιδιώτες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή της Κηφισιάς οι οποίοι έχουν σε πρώτη φάση εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους να συνεισφέρουν οικονοµικά στην αγορά της βίλας ώστε να µετατραπεί σε χώρο πολιτισµού. «Αντίθετα, ο υπουργός Περιβάλλοντος κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, αν και κάτοικος Κηφισιάς, δεν συζητεί µε τον δήµο, παρ’ ότι έχω ζητήσει εδώ και καιρό ραντεβού µαζί του. Κάνω έκκληση στον υπουργό να κάτσει µαζί µας στο τραπέζι προτού πάει σε άλλους επενδυτές» λέει ο δήµαρχος Κηφισιάς.

Το αίτηµα του δήµου δεν είναι καινούργιο. Χρονολογείται από το 1985. Σε συγκέντρωση των κατοίκων ο τότε δήµαρχος Κηφισιάς είχε καταγγείλει την αδιαφορία του ΙΚΑ και επεσήµανε την καταστροφή αξιόλογων αρχιτεκτονικών στοιχείων από την κατά καιρούς παραχώρηση της έπαυλης σε κινηµατογραφικά συνεργεία. Την εικοσαετία 1965-1985 εκλάπησαν από τη βίλα ψηφιδωτά, το αλεξικέραυνο, οι θυρεοί, τα ξυλόγλυπτα, αγάλµατα του Φιλιππότη και το πέτρινο τζάκι, γκρεµίστηκαν τα εσωτερικά χωρίσµατα και βάφτηκαν οι τοίχοι για τις ανάγκες κάποιου σίριαλ. Η στέγη είχε καταρρεύσει και είχαν διαβρωθεί δάπεδα και επιχρίσµατα.

ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ, ΠΟΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Από τον Φιλιππότη στις ταινίες και στα σίριαλ

Η έπαυλη, αναγεννησιακού χαρακτήρα µε κλασικιστικές αρχές, χτίστηκε το 1902 από άγνωστο αρχιτέκτονα της εποχής, πιθανώς αλλοδαπό, και ήταν ιδιοκτησία του µεγαλεµπόρου της Αλεξάνδρειας Νικολάου Καζούλλη. Ο Καζούλλης ήταν µαικήνας µε αδυναµία στα έργα του γλύπτη Δηµήτρη Φιλιππότη και η βίλα του είχε µετατραπεί σε γλυπτοθήκη. Ηµέρες δόξας και µεγαλείου ωστόσο γνώρισε όταν η βίλα περιήλθε στην κατοχή της κόρης του Ιωάννας Καζούλλη και του συζύγου της αιγυπτιώτη αρχαιολόγου Αριστόφρονα . Στα δωµάτιά της φιλοξενήθηκαν βασιλιάδες, όπως ο Γεώργιος Α’ και ο Φαρούκ , αλλά και πολλοί διανοούµενοι.

Η βίλα όµως γνώρισε και σκοτεινές ηµέρες. Κατά την περίοδο της Κατοχής χρησιµοποιήθηκε από τους Γερµανούς ως φρουραρχείο των Ες Ες και µετά ως νοσοκοµείο γερµανών αξιωµατικών. Αργότερα µετατράπηκε σε κέντρο αποκατάστασης τραυµατιών (παλιό ΚΑΤ) και την περίοδο 1953-1955 έγινε κέντρο περίθαλψης των σεισµοπαθών του Ιονίου. Το ΙΚΑ απέκτησε την έπαυλη το 1964, έπειτα από δηµοπρασία, από τους κληρονόµους της Ιωάννας Καζούλλη.

Το 1970 στους χώρους της γυρίζεται η κινηµατογραφική ταινία του Νίκου Φώσκολου «Υπολοχαγός Νατάσα». Τελικά το 1976 το υπουργείο Πολιτισµού χαρακτηρίζει το κτίριο διατηρητέο και τρία χρόνια αργότερα το οικόπεδο που το περιβάλλει ως «χώρο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους». Τότε, το 1979, γίνονται τα πρώτα σχέδια συντήρησης από τον αρχιτέκτονα Παναγιώτη Πικιώνη, στα οποία βασίστηκαν και τα έργα συντήρησης που υλοποιήθηκαν λίγα χρόνια αργότερα από το ΥΠΕΧΩ∆Ε. Μάλιστα τα δύο λιοντάρια του Πικιώνη τα οποία είχαν «χαθεί» για χρόνια µετά την αποκατάσταση εντοπίστηκαν σε µια αποθήκη του ΙΚΑ και επανατοποθετήθηκαν στη βίλα. Σήµερα η έπαυλη ανέρχεται σε 2.500 τ.µ., αναπτύσσεται σε τέσσερα επίπεδα – δύο υπόγεια, ισόγειο και δώµα – και το οικόπεδό της είναι 7.850 τ.µ. 

Της Μάχης Τράτσα

Πηγή Το Βήμα

30.10.2011

Στα ακίνητα του Φαλήρου να στεγαστεί το ΕΜΣΤ

Της Σοφιας Σταϊκου*
Η Αθήνα δεν χρειάζεται νέα κτίρια, χρειάζεται ελεύθερους χώρους. Δεν είναι απαραίτητο, λοιπόν, για κάθε μουσείο ή πολιτιστικό κέντρο που σχεδιάζεται, να φανταζόμαστε ότι αυτό πρέπει οπωσδήποτε να φιλοξενηθεί σε ένα νεόδμητο οίκημα υψηλών προδιαγραφών. Η Αθήνα διαθέτει πολλά εγκαταλελειμμένα κτίρια, κάποια μεγαλύτερης και κάποια μικρότερης ιστορικής ή/και αρχιτεκτονικής αξίας. Δεν κατανοώ τους λόγους που ορισμένα από αυτά δεν θα μπορούσαν –με τις απαραίτητες τροποποιήσεις και προσθήκες– να στεγάσουν εκθέσεις ή άλλες πολιτιστικές δράσεις. Να γίνουν «κέντρα» υποδοχής και φιλοξενίας άστεγων θεατρικών σχημάτων, εικαστικών ομάδων, μουσικών συνόλων. Σε ευρωπαϊκές μητροπόλεις όπως το Λονδίνο και το Βερολίνο η επανένταξη τέτοιων κτιρίων στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον, μέσω της επανάχρησης, συνιστά κανόνα και όχι εξαίρεση. Ετσι αναδεικνύεται η «υπεραξία» των υποδομών, σώζονται σημαντικά κτίρια και δίνεται ώθηση στον διάλογο μεταξύ παλαιού και νέου. Στην Ελλάδα, όσες φορές επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο επικροτήθηκε. Είχαμε την ευκαιρία να το διαπιστώσουμε και εμείς, ως Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς, προσφέροντας «ανάσες» πολιτισμού σε τοπικές κοινωνίες μέσω της μετατροπής παλαιών βιοτεχνικών συγκροτημάτων σε μουσεία. Διατηρώντας έτσι τις «μνήμες» του κτιρίου και αναζωογονώντας το ενδιαφέρον των πολιτών γι’ αυτά.
Δείτε τι συμβαίνει σήμερα με τα ολυμπιακά ακίνητα που βρίσκονται στο Φάληρο. Πλην ενός, τα υπόλοιπα στέκουν άδεια, βρώμικα και σχεδόν κατεστραμμένα. Απαξιωμένα. Γιατί δεν θα μπορούσε σε ένα από αυτά να γίνει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, έργο για την υλοποίηση του οποίου πασχίζουμε πλέον των 10 ετών; Και μάλιστα όταν λίγο πιο πέρα σχεδιάζεται το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Νιάρχου, «γεννιέται» δηλαδή ένας πρόσθετος πυρήνας πολιτιστικών δράσεων στην ίδια περιοχή. Οταν βιώνουμε ως χώρα μια βαθιά οικονομική κρίση και πρέπει αναπόφευκτα να γίνει εξορθολογισμός και των πολιτιστικών δαπανών, φαντάζει αδιανόητο να μην αξιοποιούνται οι υπάρχουσες υποδομές. Την ίδια ώρα δε που στην Ισπανία, το νέο Πολιτιστικό Κέντρο που έφτιαξε ο διάσημος αρχιτέκτονας Οσκαρ Νιμάγιερ κλείνει προσωρινά, αφού δεν μπορού να καλυφθούν τα έξοδα λειτουργίας του!
Ολα αυτά που γίνονται εντός αλλά και εκτός συνόρων δεν πρέπει απλώς να μας προβληματίσουν, αλλά να μας στρέψουν προς άλλες κατευθύνσεις, επαναπροσδιορίζοντας τους όποιους στόχους της όποιας πολιτικής για τον πολιτισμό διαθέτουμε.
* Η κ. Σοφία Στάικου είναι πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς, υπεύθυνη Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης Ομίλου Πειραιώς.

Πηγή Καθημερινή
22.10.2011

Ολυμπιακά ακίνητα και κτίρια - κουφάρια, βρόχος για το ΥΠΠΟΤ

Λεφτά δεν υπάρχουν. Τώρα πια το ξέρουμε καλά. Το ίδιο και το υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο προσπαθεί να συνεχίσει μέσα στο γενικότερο χάος της χώρας, κυρίως να εξασφαλίσει χρήματα από τα ΠΕΠ αφού κατάφερε να μην έχει επιχειρησιακό πρόγραμμα στο ΕΣΠΑ. Αν μάλιστα υπολογίσουμε και τη γενική οικονομική συγκυρία, τότε τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Η γ.γ. Λίνα Μενδώνη έχει δώσει προσωπική μάχη προκειμένου να εξοικονομηθούν από τα ΠΕΠ χρήματα για τον πολιτισμό, δεδομένου ότι το ΥΠΠΟΤ πληρώνει ακόμη τις αμαρτίες της περιόδου Ζαχόπουλου, ο οποίος δεν προνόησε να διεκδικήσει για το υπουργείο το αυτονόητο.

Μας πρόλαβε όμως και η οικονομική κρίση και η στρόφιγγα της χρηματοδότησης έσφιξε ακόμη περισσότερο. Και τώρα πια είναι επιτακτική ανάγκη, όχι μόνο να εξορθολογιστούν οι δαπάνες αλλά και να επενδυθούν τα όποια κοινοτικά χρήματα κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ομως, ο πολιτισμός φαίνεται ότι ακόμη δεν μπορεί να μπει σε μια αναπτυξιακή τροχιά, αφού δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τα δικά του ακίνητα. Παρά την προσπάθεια που γίνεται μέσω του αρχαιολογικού κτηματολογίου για την καταγραφή της περιουσίας του υπουργείου, είναι απορίας άξιον γιατί η κυβέρνηση δεν δίνει το πράσινο φως για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών ακινήτων για πολιτιστικές δραστηριότητες. Η επανάχρηση τόσο των Ολυμπιακών ακινήτων όσο και των εγκαταλελειμμένων κτιρίων που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας, και είναι περιουσία του ΥΠΠΟΤ, έχει συζητηθεί πολλές φορές, αλλά καμιά τολμηρή απόφαση δεν έχει ληφθεί. Το αποτέλεσμα; Κουφάρια, παρατημένες εγκαταστάσεις στο Νέο Φάληρο και αλλού και δίπλα σκουπιδότοποι, σπασμένα φανάρια, ξεχαρβαλωμένες πλάκες, γκράφιτι, σίδερα και σκουπίδια, απομεινάρια ξεραμένων δέντρων και ενίοτε τσιγγάνοι. Το περασμένο Σαββατοκύριακο μας ήρθαν και από τη Ρουμανία. Ενα παρακμιακό τοπίο, καταθλιπτικό απομεινάρι μια ένδοξης εποχής που πληρώσαμε αδρά.

Την ίδια ώρα στη λεωφόρο Συγγρού, βρώμισε πάλι η λινάτσα που κρύβει χρόνια τώρα ό,τι απέμεινε από το εργοστάσιο Φιξ, αυτού που κάποτε θέλει να γίνει ΕΜΣΤ, ενώ στην Πατησίων, το φάντασμα του «Ακροπόλ» το οποίο θα μπορούσε να στεγάζει την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου, όπως έλεγαν, κρύβεται πίσω από τη δική του λινάτσα.

Σε μια Αθήνα που μετρά τις πληγές της, μέρα με τη μέρα, το υπουργείο Πολιτισμού θα έπρεπε να επανεξετάσει το θέμα της επανάχρησης των κτιρίων, όχι μόνο για να μην παρακμάσουν ακόμη περισσότερο, αλλά και για να εξοικονομηθούν χρήματα για άλλες δράσεις.

Της Γιώτας Συκκα

Πηγή Καθημερινή

22.10.2011

Βοσκός βορείων προαστείων

Στα παλαιά βοσκοτόπια του Πεντελικού Ορους, όπου σήμερα φυτρώνουν – νόμιμα – βίλες με πισίνες, ο μπαρμπα-Γιάννης ο τσοπάνης καθοδηγεί το κοπάδι του στα παιδικά του λημέρια. Και, όπως λέει, έχει κάθε καλό λόγο να το κάνει σε πείσμα των νεοφερμένων κατοίκων της περιοχής

 

Κραταει κινητό αντί για φλογέρα και δεν έχει τσοπανάκο στο πλευρό του να µαθητεύει, αλλά έναν νεαρό Πακιστανό, τον Ντάνιελ, τον οποίο µάταια προσπαθεί να µυήσει στην ποιµενική τέχνη. το τρίγωνο συµπληρώνει ο Γιαούρι, τυπικό τσοπανόσκυλο, που δεν αφήνει κανέναν να πλησιάσει, εκτός και αν το αφεντικό του νεύσει διαφορετικά. Ο µπαρµπα-Γιάννης – έτσι προτιµά να τον προσφωνούν ο κ. τσούκας – κάθεται σε µια πέτρα κάτω από ένα πεύκο, «ποιµενική στάση», όπως µου εξηγεί. Στα 66 του χρόνια δεν έχει κουνήσει ρούπι από το Πεντελικό. τον βλέπουµε ή, πιο σωστά, τον ακούµε τα τελευταία χρόνια στην Καλλιθέα Πεντέλης, να σφυρίζει στα «ζωντανά» του, στα 230 πρόβατα που παίρνουν τον αέρα τους είκοσι χιλιόµετρα από την αθήνα, δίπλα σε µία µονοκατοικία εξαιρετικής αισθητικής του αείµνηστου αρχιτέκτονα αρη Κωνσταντινίδη. «ανθρωπος καλός ο ιδιοκτήτης, από τους λίγους που δεν βαρυγκοµούν µε την παρουσία µου. ∆ίνει και νερό να ξεδιψάσουν τα ζώα» µας λέει ο κ. τσούκας, ο οποίος νιώθει – και είναι – υπό διωγµόν.

Για εκείνους που γειτονεύουν µε το µαντρί του ήταν κάποτε η βουκολική ατραξιόν, µόνο που τώρα «ενοχλεί» – πώς να υποδεχθείς τους καλεσµένους σε ένα πάρτι δίπλα στην πισίνα όταν απέναντι έχεις µια στάνη;..

Για τους οικολόγους είναι το κόκκινο πανί, καθώς, αν τα ζώα του περάσουν τα όρια και βοσκήσουν στα αναδασωτέα, θα διωχθεί από τον νόµο για παράνοµη βόσκηση σε ένα υπό αναγέννηση δάσος. Του υπενθυµίζουµε την απαγόρευση βόσκησης στην περιοχή και την αντιπαράθεση βοσκών - οικολόγων. Στο Twitter και στο Facebook οι καταγγελίες για παράνοµη βόσκηση πέφτουν βροχή, ενώ φωτογραφίες των «παρανοµούντων» ζωντανών αναρτώνται στα µπλογκ φίλων των δασών. Εχει άλλη άποψη, η οποία σε χαλεπούς για τα δάση καιρούς ακούγεται εκκεντρική. «Μετά την πυρπόληση της Πεντέλης από τους Γερµανούς, λίγο πριν από το τέλος της Κατοχής, περισσότερα από 5.000 ζώα βοσκούσαν στο βουνό. Και όµως το δάσος ξανάγινε, και µάλιστα καλύτερο από πριν. Πώς συνέβη αυτό, αν τα γιδοπρόβατα κάνουν τόσο µεγάλη ζηµιά;» λέει ο κ. Τσούκας και δίνει τη δική του εκδοχή: «Οι τσοπάνηδες ήταν οι φύλακες των δασών.

∆εν τους συνέφερε να πάθει τίποτε το δάσος, το σπίτι τους. Ποιος θα τολµούσε τότε να βάλει φωτιά στα ληµέρια τους; Λένε ότι τα πρόβατα θα φάνε το βλαστάρι. Τον χειµώνα και την άνοιξη που είναι η βλάστηση θα αφήσει το ζώο τη µυρωδάτη χλόη για να µασήσει το πεύκο;

Αφήστε που το κοπάδι στο διάβα του καταστρέφει τη χαµηλή βλάστηση που είναι και η εύφλεκτη και καθαρίζει το δάσος...».

« Το γάλα ίσα µε το νερό;»

Σταµατά για λίγο και σαν να µονολογεί: «∆εν κοιτάζουν να φυλαχτούν από τις φωτιές, µόνο κοιτάζουν τι θα φάει το πρόβατο... Στο Πεντελικό έχουµε αποµείνει δύο τσοπάνηδες: εγώ µε 230 πρόβατα και ένας που έχει 400 γίδια. Εφέτος έχει απαγορευτεί παντελώς η βοσκή εδώ. Γι’ αυτό και µε βλέπετε σε αυτό το χωράφι. ∆εν τα πάω στα φυτεµένα (σ.σ.: περιοχές αναδάσωσης) . Τον περισσότερο καιρό τα έχω µέσα».

Στη συνέχεια θα τα βάλει µε τα καρτέλ των µεσαζόντων και τις εισαγωγές από τις γειτονικές χώρες µε κυκλώµατα που ελληνοποιούν τα ξένα σφάγια. Κάνει λόγο για αυξη µένες τιµές στα φάρµακα και στις ζωοτροφές και εκρήγνυται: «Είναι δυνατόν να πωλείται το γάλα ίσα µε το νερό;».

«Με στήριξαν τα ζωντανά µου»

Ο κ. Τσούκας, 65 χρόνων σήµε ρα, έχει κάνει διάφορες δουλειές, ανάµεσα σε αυτές και οδηγός ταξί, αλλά πάντα ως «πάρεργο» ασχολιόταν µε τα πρόβατα. «Κάποτε, νέος σαν ήµουν, δούλευα στα λατοµεία του Φράγκου στα Λιόσια. Ξυπνούσα χαράµατα, έτρεχα στα πρόβατα, τα άρµεγα και έφευγα για τη δουλειά. Εφευγα για το σπίτι, αλλά περνούσα πρώτα από τη στάνη. Με στήριξαν τα ζωντανά µου και απέκτησα δικά µου φορτηγά και ασχολήθηκα µε χωµατουργικές εργασίες. Τώρα δεν έχει δουλειές και αφοσιώθηκα και πάλι στο κοπάδι. Είναι κοµµάτι της ζωής µου, της οικογενειακής µου ιστορίας. Τα πρόβατα υπήρχαν πολύ πριν από εµένα. Από τότε που θυµάµαι τον εαυτό µου κάνω τον τσοπάνη. Ο παππούς µου πήρε σύνταξη από τα πρόβατα του βασιλιά».

Η θωριά του, έντονη, µαρτυρεί άνθρωπο γερό, που δεν καταλαβαίνει από κάµατο παρά τα 65 του χρόνια. «Τώρα είναι η ήσυχη περίοδος» εξηγεί. «Από τον Οκτώβριο που γεννούν αρχίζουν τα δύσκολα» . Τότε η οικογένεια βοηθά:

από τα τρία παιδιά τα δύο αγόρια αφήνουν τις δουλειές τους και τρέχουν στο µαντρί. Και αρχές καλοκαιριού πάλι η οικογένεια µαζεύεται για τα κουρέµατα.

«Τους ενοχλεί το µαντρί µου»

Παίρνουμε μαζί τον δρόμο προς τη στάνη. Το κοπάδι διασταυρώνεται με ένα εντυπωσιακό τζιπ που διεκδικεί προτεραιότητα κορνάροντας. Και ενώ το παιδάκι στο πίσω κάθισμα ενθουσιάζεται με το θέαμα, η μητέραοδηγός φαίνεται να δυσανασχετεί. «Ερχονται και φτιάχνουν τις βίλες τους στο βουνό, καλά κάνουν, αρκεί να σέβονται τον τόπο και να σέβονται κι εμάς τους παλιούς. Ο γείτονάς μου κάνει τα πάντα για να με διώξει, αλλά δεν θα του περάσει. Ημουν εδώ προτού χτίσει το σπίτι του. Το ήξερε ότι θα είμαι η γειτονιά του. Ξέρεις όμως τι γίνεται; Ολοι αυτοί είναι άμαθοι. Θα πιάσει μια φωτιά και θα τρέξουν σε εμάς τους παλιούς για βοήθεια. Και δεν είναι μόνο που δεν ξέρουν τη φύση, είναι και που δεν τη σέβονται. Γι’ αυτό και η φύση θα τους εκδικηθεί. Ηρθαν στο βουνό για να κυριαρχήσουν. Είναι δυνατόν; Εγώ που είμαι 65 ετών έχω κυριαρχήσει στο βουνό; Οχι».

«Λέω στα παιδιά να φύγουν από τα γραφεία τους και να γίνουν κτηνοτρόφοι»

Τα παιδιά δεν θα συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση. Η ζωή των σημερινών τριαντάρηδων είναι πολύ τρυφηλή για τέτοιες δουλειές. Εκείνος το έχει ορκιστεί: θα φτάσει με το κοπάδι του «ως το τέλος». «Αυτό που βρήκα από τους γονείς μου θέλω να το υπηρετήσω, δεν κάνω τίποτε κακό. Και αν οι νέοι είχαν μυαλό, θα την έκαναν αυτή τη δουλειά. Τώρα με την κρίση λέω στα παιδιά να φύγουν από την Αττική και από τα γραφεία τους και να γίνουν κτηνοτρόφοι. Βγάζεις ένα καλό μεροκάματο να ζήσεις την οικογένειά σου. Υπάρχουν επιδοτήσεις για να ξεκινήσεις. Πας στη Θήβα και φτιάχνεις μια εξελιγμένη μονάδα με αρμεχτικά μηχανήματα, δεν κάνεις τη λάντζα που κάνω εγώ. Με τα χέρια μου αρμέγω μισό αιώνα τώρα. Πρωί - βράδυ. Τα εγγόνια μου χαίρονται που ζω έτσι. “Ο παππούς έχει φάρμα” λένε. Τώρα έχω και ένα άλογο. Ετσι ήταν οι βοσκοί κάποτε, με τα άλογά τους. Κλείνω τα μάτια μου και μου έρχονται εικόνες από εκείνα τα χρόνια. Πρέπει να ήταν γύρω στο 1955. Ανεβαίναμε ψηλά στο βουνό, στον Αγιο Πέτρο, όπου είχαμε τις καλοκαιρινές στρούγκες.

Οταν έπιανε άνοιξη, ξεχνούσες τον εαυτό σου. Ελεγες: Τι είσαι τώρα; Μεγάλος είσαι, μικρός είσαι;

Τίποτε δεν είσαι; Αέρας είσαι; Μόνο τα άλογα να βλέπατε που είχαν οι τσοπάνηδες να τρέχουν γύρω από τα κοπάδια... Σε έπαιρνε η χαρά να ακούς τα κυπροκούδουνα και τα κουδούνια από τα χιλιάδες γίδια και τα πρόβατα... Ζωή!»

Αιτήσεις για ένταξη σε συγχρηματοδοτούμενα επενδυτικά προγράμματα προκηρύσσονται ανά περιόδους και αφορούν ενδιαφερομένους ηλικίας 18-65 χρόνων. Πληροφορίες στην ιστοσελίδα του τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης www.agrotikianaptixi.gr και στις κατά τόπους διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης ή στα τοπικά Κέντρα Αγροτικής Ανάπτυξης.

Της Ελένης Ξενάκη
Πηγή Το Βήμα
14.8.2011

Αιμορραγία εκατομμυρίων από τις σχολάζουσες κληρονομίες

Θα ξεκινήσω ευθύς αμέσως να παρουσιάσω ένα πρόβλημα σε σχέση με τη δημόσια ακίνητη περιουσία, από τη διαιώνιση του οποίου το ελληνικό Δημόσιο χάνει εκατοντάδες εκατομμύρια, την ίδια στιγμή που περιορίζει οριζόντια ακόμα και τις μικρότερες και ενίοτε αναγκαίες δαπάνες για τη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Ενα πρόβλημα που όσο υφίσταται, λόγω της αναβλητικότητας και της αδιαφορίας της ελληνικής πολιτείας, δίνει τη δυνατότητα σε κάποιους να πλουτίζουν εις βάρος της. Λίγοι από εμάς έχουν ακούσει για τις σχολάζουσες κληρονομίες και ακόμα λιγότεροι ξέρουν κάτι γι’ αυτό το σημαντικό θέμα. Προς ενημέρωση, λοιπόν, αναφέρω: Σχολάζουσα κληρονομία ονομάζεται η κληρονομία κινητής και ακίνητης περιουσίας που α) ο κληρονόμος της είναι άγνωστος ή β) δεν είναι βέβαιο ότι αποδέχτηκε την κληρονομία του προσώπου που απεβίωσε. Επομένως, σχολάζουσα κληρονομία είναι αυτή που βρίσκεται σε αναμονή (σε σχόλη) μέχρις ότου βρεθεί ο κληρονόμος. Στο μεσοδιάστημα, τη διαχείρισή της ως αντιπρόσωπος του κληρονόμου ασκεί ο κηδεμόνας.

Ο κηδεμόνας διορίζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο του τόπου της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του αποβιώσαντος. Οι αρμοδιότητες του οριστικού κηδεμόνα είναι να αντιπροσωπεύει τον κληρονόμο και να διαχειρίζεται την κληρονομία. Η θητεία του λήγει όταν γίνει γνωστός ο κληρονόμος και τα έξοδα τα οποία πραγματοποιούνται βαρύνουν την κληρονομία και δικαιούται αντιμισθίας.

Οταν δεν βρίσκεται κληρονόμος σε εύλογο χρονικό διάστημα ή όσοι βρίσκονται αποποιούνται την κληρονομία, το Δικαστήριο βεβαιώνει ότι κληρονόμος είναι το Δημόσιο. Ετσι, παύει η κληρονομία να είναι σχολάζουσα. Ολα αυτά είναι ωραία, θα σκεφτεί κάποιος, έχουμε πολύ καλούς νόμους, αλλά για να δούμε όμως πως εφαρμόζονται.

Από εμπειρία χρόνων των εκκαθαρισμένων σχολαζουσών κληρονομιών που διαχειρίζεται η ΚΕΔ, η πλειονότητα των ακινήτων ήταν υποθέσεις που η εκκαθάρισή τους από τον κηδεμόνα είχε κρατήσει από 10 έως 30 χρόνια και σε κάποιες απ’ αυτές υπήρχαν παραλείψεις εκ μέρους των κηδεμόνων που χρειάστηκε να αντιμετωπιστούν εκ των υστέρων από τους δικηγόρους της ΚΕΔ.

Ενδεικτικά σας αναφέρω δύο παραδείγματα:

Ακίνητο στη Γλυφάδα, ημερομηνία θανάτου των κληρονομουμένων από το ελληνικό Δημόσιο 20-12-1976, προς διαχείριση από την ΚΕΔ έτος 2007, 31 χρόνια από τον θάνατο μέχρι την εκποίησή του διά δημοπρασίας, με τιμή κατακυρώσεως 2.025.000 ευρώ.

Σχολάζουσα κληρονομία Δ. Π. αποτελούμενη από δεκαπέντε αυτοτελή ακίνητα και μία πολυκατοικία, περιλαμβάνουσα είκοσι τρεις ανεξάρτητες οριζόντιες ιδιοκτησίες. Ημερομηνία θανάτου του κληρονομούμενου από το ελληνικό Δημόσιο 6-5-1994, προς διαχείριση από την ΚΕΔ τριών μόνο ακινήτων το έτος 2007, 13 χρόνια από τον θάνατο, τα δε υπόλοιπα γνωστοποιήθηκαν στην ΚΕΔ με αναφορά του κηδεμόνα στις 17-6-2010, δηλαδή δεκαεπτά χρόνια μετά τον θάνατο του κληρονομούμενου.

Η ζημία του ελληνικού Δημοσίου είναι επιβεβαιωμένη και αφορά τόσο τις τραγικές καθυστερήσεις εκκαθάρισης των σχολαζουσών κληρονομιών, όσο και το γεγονός ότι πιθανολογείται σφόδρα πως οι περισσότερες σχολάζουσες που θα έπρεπε να καταλήξουν στα χαρτοφυλάκια του ελληνικού Δημοσίου οικειοποιούνται από τρίτους με παράνομους και προκλητικούς τρόπους.

Ολες οι πληροφορίες που παρέθεσα παραπάνω προέρχονται από ένα ακόμη σχέδιο της ΚΕΔ για την εξασφάλιση εκατοντάδων εκατομμυρίων για το ελληνικό Δημόσιο, από τη χρηστή διαχείριση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας. Η ελληνική οικονομία δεν έχει την πολυτέλεια σήμερα, ούτε την είχε άλλωστε ποτέ ιστορικά, να ανθήσει μέσα από τη μονοθεματική παραγωγική δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα η Ελβετία με τις χρηματοπιστωτικές της υπηρεσίες. Συνεπώς, η απαξίωση των πολλών καλών μικρών σχεδίων και η επικέντρωση σ’ ένα μεγάλο σχέδιο που θα μας λυτρώσει μεμιάς από την οικονομική κακοδιαχείριση δεκαετιών, μάλλον εντείνει το οικονομικό μας αδιέξοδο.

Του Β. Μαγκλάρα

* Ο κ. Βασίλης Μαγκλάρας είναι αναπληρωτής επιστημονικός διευθυντής ΙΣΤΑΜΕ, προϊστάμενος Επιχειρηματικής Ανάπτυξης ΚΕΔ.

Πηγή Καθημερινή

28.8.2011

Αραβοτουρκικό ενδιαφέρον για αγορά σπιτιών στα νησιά

Μέχρι πριν από λίγο καιρό, το ενδιαφέρον τους ήταν ανύπαρκτο. Τώρα τελευταία, όμως, και με την κατηφόρα που έχουν πάρει οι τιμές, ακόμα και στους πιο ακριβούς ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς, έκαναν την εμφάνισή τους και μάλιστα με συνεχώς αυξανόμενη τάση. 

Ο λόγος αφορά τους Αραβες που ενδιαφέρονται να αγοράσουν βίλες, εξοχικές κατοικίες εν γένει, αλλά και οικόπεδα, σε προνομιακά παραθαλάσσια μέρη και σε ορισμένα από τα πιο ακριβά νησιά, κυρίως, του Αιγαίου.

Θα έλεγε κανείς ότι το ενδιαφέρον τους πάει «πακέτο» με τον αντίστοιχο τουρκικό. Κι αυτό γιατί, σχεδόν ταυτόχρονα, εμφανίστηκαν και Τούρκοι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίες ενδιαφέρονται να κάνουν την ίδια τοποθέτηση. 

Ως γνωστόν, οι ευκαιρίες είναι πολλές στην αγορά και τα λεφτά που διαθέτουν αρκετοί από αυτούς πολλά. Επίσης, ενδιαφερόμενοι είναι και Ελβετοί, Αυστριακοί και Ιταλοί, κυρίως στο Ιόνιο αυτοί οι τελευταίοι, για λόγους γειτνίασης.

Από ελληνικής πλευράς, πάντως, αγοραστικό ενδιαφέρον δεν υπάρχει.  

Μόνο πωλητές εμφανίζονται και μάλιστα σε καλές τιμές...

Πηγή Καθημερινή

14.8.2011

"Πράσινο φως" από το ΣτΕ για mall στο Κτήμα Καμπά

Τη στιγμή που η πολιτεία προωθεί, μέσω του νέου ρυθμιστικού σχεδίου, την ανάσχεση της εκτός σχεδίου δόμησης και της υπερσυγκέντρωσης επιχειρηματικών δραστηριοτήτων επάνω στους μεγάλους οδικούς άξονες στην Αττική, ένα ακόμα μεγάλο εμπορικό κέντρο στα Μεσόγεια οδεύει προς υλοποίηση. Πρόκειται για το εμπορικό του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ στην Κάντζα, το οποίο μετά περιπέτειες ετών την προηγούμενη εβδομάδα πήρε το «πράσινο φως» από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επί σειράν ετών, η υλοποίηση της συγκεκριμένης επένδυσης προσέκρουε στην υφιστάμενη νομοθεσία, καθώς η συγκεκριμένη έκταση ήταν αμπελώνας (πρώην Κτήμα Καμπά) οπότε και δεν επιτρεπόταν η ανοικοδόμησή της.

Το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, με το οποίο εγκρίνεται η δημιουργία Περιοχής Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΠΔ) στο κτήμα Καμπά και η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της επένδυσης συζητήθηκε στα μέσα Ιουλίου στο Α΄ Τμήμα Διακοπών του ΣτΕ και πριν από λίγες ημέρες εκδόθηκε η σχετική γνωμοδότηση (αρ. 185/2011). Ουσιαστικά το ΣτΕ δεν μπορούσε παρά να εγκρίνει το Π.Δ., καθώς την τελευταία δεκαετία όλες οι κυβερνήσεις με σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων δημιούργησαν το πλαίσιο, ώστε να επιτραπεί η συγκεκριμένη επένδυση στη συγκεκριμένη έκταση (315,1 στρ).

Το Κτήμα Καμπά φιλοξενούσε τους ομώνυμους αμπελώνες και μάλιστα εκεί βρίσκεται ακόμα ένα από τα πρώτα οινοποιία της χώρας, που έχει κηρυχθεί διατηρητέο. Το 1997, όσο η περιοχή ήταν ακόμα γεωργική, το κτήμα πωλήθηκε στην «Καμπάς Α.Ε.», εταιρεία που ιδρύθηκε από την Τεχνική Εταιρεία Βόλου (ΤΕΒ). Στη συνέχεια, η ΤΕΒ εξαγοράστηκε από Ελληνική Τεχνοδομική, μια θυγατρική της οποίας (ΑΚΤΩΡ) ήταν επικεφαλής της κοινοπραξίας που κατασκεύαζε τότε την Αττική Οδό (το τμήμα της Παλλήνης ξεκίνησε το 1997). Στο κτήμα κατασκευάστηκε κόμβος της Αττικής Οδού και αργότερα σταθμός του προαστιακού, υποδομές που σαφέστατα πολλαπλασίασαν την αξία του οικοπέδου.

Την ίδια περίοδο, ο ιδιοκτήτης της γης ξεκίνησε τις διαδικασίες για τη δημιουργία εμπορικού συγκροτήματος στο Κτήμα Καμπά. Ο Δήμος Παλλήνης υπέβαλε στο ΥΠΕΧΩΔΕ μελέτη για την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, την οποία το ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκρινε το 1999, αλλάζοντας τις χρήσεις γης: από ζώνη ιστορικού ενδιαφέροντος (γύρω από τη βίλα Καμπά) και ζώνη προστασίας τοπίου (γύρω από το εργοστάσιο Καμπά) σε ζώνη άλλης χρήσης πλην κατοικίας, με μέσο μικρό ΣΔ 0,4. Η απόφαση ακυρώθηκε από το ΣτΕ, ως αντίθετη στον βασικό στόχο του ρυθμιστικού σχεδίου της Αθήνας, δηλαδή την ανάσχεση της εξάπλωσης της πόλης. Οι αντιρρήσεις του ΣτΕ «αντιμετωπίστηκαν» συστηματικά μέσα στην επόμενη διετία: ο ιδιοκτήτης του χώρου εκρίζωσε τους αμπελώνες, ενώ το ΥΠΕΧΩΔΕ συμπεριέλαβε την περιοχή στη Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου Μεσογείων (2003) ως ζώνη δραστηριοτήτων δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα. Κατόπιν το ΥΠΕΧΩΔΕ θέσπισε (2005) ένα νέο πολεοδομικό εργαλείο, τις Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΔΠ), που αφορούν επενδύσεις στον τριτογενή τομέα. Και οι ενδιαφερόμενοι υπέβαλαν αίτηση να χαρακτηριστεί το κτήμα Καμπά ως ΠΟΑΔΠ.

Με τα νομικά κωλύματα να έχουν «εξαφανιστεί», το ΣτΕ ενέκρινε την ανέγερση εμπορικού κέντρου 95.000 τ.μ. και πλέον το Προεδρικό Διάταγμα «επεστράφη» στο υπουργείο Περιβάλλοντος για τις τελικές διορθώσεις. Το επιχειρηματικό σχέδιο περιλαμβάνει εμπορικούς και ψυχαγωγικούς χώρους με 4.500 θέσεις στάθμευσης, τη δημιουργία χώρου πρασίνου στο μισό της έκτασης και την αλλαγή του κυκλοφοριακού χάρτη της περιοχής.

Του Γιώργου Λιάλιου

Πηγή Καθημερινή

9.8.2011

Σημείωση δική μας :

Αϊντε και να δούμε, με την σταδικάη εξαφάνιση των παραγωγικών επιχειρήσεων και με τον πολλαπλασιασμό των μπετονιένων κτιρίων των εμπορικών κτιρίων τι θα τρώμε σε λίγα χρόνια? Εμπορικά κέντρα???? Και με τις παρούσες οικονομικές συγκυρίες ποιός θα αγοράζει αγαθά? Μοναδικοί κερδισμένοι οι κατασκευαστές που από ότι δείχνουν τα πράγματα για ακόμη μια φορά βρίσκονται ευνοημένοι από την Πολιτεία η οποία δείχνει να αδιαφορεί για τις μακροπρόθεσμες αρνητικές επιπτώσεις από την καταστροφή που συντελείται σε παραγωγικές περιοχές ......

Δίωξη εναντίον είκοσι ατόμων για απάτη 2 δισ. (Κύκλωμα με πλειστηριασμούς ακινήτων)

Τζίρος παράνομων δραστηριοτήτων περί τα 2 δισ. ευρώ, 158 εικονικές εταιρείες αξιοποίησης ακινήτων, διασυνδέσεις με κρατικούς φορείς και μια «λίστα» με ονόματα δικαστών –κάποιοι εκ των οποίων φέρονται να συμμετείχαν σε παράνομες δραστηριότητες– συνθέτουν την ταυτότητα του μεγάλου κυκλώματος που αποκλήθηκε «νέο παραδικαστικό», για το οποίο βαίνει προς ολοκλήρωση η μεγάλη προκαταρκτική έρευνα που ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο. Σύμφωνα μάλιστα με εκτιμήσεις δικαστικών κύκλων, επίκειται η απαγγελία κακουργηματικών κατηγοριών εις βάρος τουλάχιστον είκοσι προσώπων που εμπλέκονται στη δράση του. Αρχηγικό ρόλο στο κύκλωμα το οποίο δραστηριοποιείτο σε υποθέσεις πλειστηριασμών ακινήτων εμφανίζεται να είχε ένας πολιτικός μηχανικός, ενώ μετείχαν εν ενεργεία δικαστές, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, εφοριακοί, δικαστικοί επιμελητές, υπάλληλοι υποθηκοφυλακείων, αλλά και ένας κληρικός. Συνομιλίες Η διερεύνηση της υπόθεσης έχει ανατεθεί στον εισαγγελέα Εφετών κ. Ισίδωρο Ντογιάκο ο οποίος, αφού μελέτησε τη δικογραφία, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει στοιχεία από άρση τηλεφωνικού και τραπεζικού απορρήτου των εμπλεκομένων, μαρτυρικές καταθέσεις, αλλά και χιλιάδες σελίδες με απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, έχει ξεκινήσει την εξέταση υπόπτων. Τα αδικήματα που διερευνώνται αφορούν νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, εκβίαση κ.ά. Ηδη, ανωμοτί εξηγήσεις έχουν δώσει ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» του κυκλώματος πολιτικός μηχανικός και τέσσερις δικηγόροι, ενώ κατάθεση με την ιδιότητα του υπόπτου έχουν κληθεί να δώσουν τουλάχιστον πέντε εν ενεργεία δικαστές – δύο γυναίκες εφέτες και τρεις άνδρες ομόβαθμοί τους. Οι πέντε ανώτεροι δικαστικοί λειτουργοί καλούνται ως ύποπτοι συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης και προσεχώς αναμένεται να ακολουθήσουν και άλλες κλήσεις «οιονεί» κατηγορουμένων. Η διερεύνηση της δράσης του κυκλώματος ξεκίνησε ύστερα από μηνύσεις που κατέθεσαν τρεις ιδιωτικές τράπεζες, καταγγέλλοντας ότι συγκεκριμένα πρόσωπα με ύποπτες μεθόδους κατάφερναν να «μπλοκάρουν» τη διαδικασία πλειστηριασμού ακινήτων οφειλετών τους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε η Υποδιεύθυνση Δίωξης Οργανωμένου Εγκλήματος, η πολυμελής σπείρα είχε συστήσει 158 εικονικές εταιρείες αξιοποίησης ακινήτων προκειμένου να ιδιοποιείται ακίνητα που ετίθεντο σε διαδικασία πλειστηριασμού. Κάποιες από τις εταιρείες φέρονται ότι δραστηριοποιούνταν και στο εμπόριο χρυσού. Επίσης σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, ο τζίρος εκτιμάται ότι ξεπερνούσε τα 2 δισ. ευρώ, ενώ μέλη του κυκλώματος φαίνεται ότι είχαν διασυνδέσεις με το ΣΔΟΕ, την ΕΛ.ΑΣ., αλλά και άλλους κρατικούς λειτουργούς. Κομβικό στοιχείο της δικογραφίας –όπως άλλωστε συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με όλες τις σημαντικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκεται μεγάλος αριθμός προσώπων– αποτελούν οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, καθώς οι ύποπτοι τέθηκαν υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ. Στις συνομιλίες αυτές φέρεται ότι γίνονται σαφείς αναφορές για απάτες με ακίνητα, ενώ κάποια από τα εμπλεκόμενα μέλη του κυκλώματος εμφανίζονται να συζητούν για το αν συγκεκριμένοι δικαστές είναι επιεικείς ή όχι και για το αν θα πρέπει να ζητηθεί αναβολή εκδίκασης κάποιας υπόθεσης λόγω του ότι κάποιος δικαστής χαρακτηριζόταν από τους ίδιους «σκληρός». Σε ένα από τα σπίτια που ερεύνησαν μάλιστα οι διωκτικές αρχές, κατασχέθηκε ένας κατάλογος με ονόματα δικαστών, δίπλα στα οποία υπήρχαν σημειώσεις σχετικά με το ήθος και την συμπεριφορά του καθενός. Βάσει των στοιχείων της δικογραφίας, το κύκλωμα χρησιμοποιούσε τις εικονικές εταιρείες προκειμένου να ιδιοποιείται οικόπεδα και ακίνητα μεγάλης αξίας με τους εξής τρόπους: - Mε πλαστά έγγραφα παρουσίαζαν ότι οφειλέτες των οποίων τα ακίνητα έβγαιναν σε πλειστηριασμό από τις τράπεζες χρωστούσαν μεγάλα ποσά και σε δικηγόρους - μέλη του κυκλώματος, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό φαίνονταν ως πρώτοι δικαιούχοι και κατάφερναν «να πάρουν το ακίνητο». - Mε πλαστά έγγραφα χρησικτησίας, με τα οποία αποκτούσαν στην κυριότητά τους ακίνητα που ανήκαν σε τρίτους. Η αξία των ακινήτων και οι διαφυγόντες φόροι για το Δημόσιο εκτιμάται ότι ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Της Εύας Καραμανώλη Πηγή Καθημερινή 24.7.2011

Αμεση προτεραιότητα η νομιμοποίηση αυθαιρέτων

Τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων ορίζει ως άμεση προτεραιότητα του υπουργείου Περιβάλλοντος ο νέος υπουργός, κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Οπως υποστήριξε χθες στη Βουλή, οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα κληθούν να καταβάλουν τα οφειλόμενα πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης «με τρόπο κοινωνικά δίκαιο», ενώ η μεταβίβαση ακινήτου χωρίς πιστοποιητικό πολεοδομικής νομιμότητας θα απαγορεύεται αυστηρά.

Οπως ήταν αναμενόμενο, ο κ. Παπακωνσταντίνου προανήγγειλε την εγκατάλειψη της φιλοπεριβαλλοντικής γραμμής της προκατόχου του, θέτοντας σε προτεραιότητα τα ζητήματα που έχουν εισπρακτικές ή αναπτυξιακές δυνατότητες. Μιλώντας για το θέμα των αυθαιρέτων, ο υπουργός σκιαγράφησε την προσέγγισή του: «Με εξαίρεση τα αυθαίρετα που προκαλούν μεγάλη περιβαλλοντική επιβάρυνση, οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων θα καταβάλουν με τρόπο κοινωνικά δίκαιο τις οφειλόμενες εισφορές, χωρίς οι νομοταγείς να αισθανθούν αδικημένοι και χαμένοι», ανέφερε, χωρίς ωστόσο να εξηγήσει πώς. Προανήγγειλε «ένα νέο καθεστώς που καθιστά αδύνατη την αυθαιρεσία», θέτοντας ως παράδειγμα την πρόθεσή του να απαγορεύσει τη μεταβίβαση ακινήτων με αυθαίρετα. Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν αποσαφήνισε το καθεστώς που θα δοθεί ως αντιστάθμισμα σε όσους αυθαιρετούντες δηλώσουν τα κτίσματά τους, ενώ απέφυγε τις λέξεις «νομιμοποίηση» ή «εξαίρεση από κατεδάφιση», που θα οδηγήσουν την όποια ρύθμιση στο κατώφλι του ΣτΕ.

Kατά τα λοιπά, ο κ. Παπακωνσταντίνου υποστήριξε τη συνέχιση του κτηματολογίου και των δασικών χαρτών, κάνοντας ωστόσο μια αμφίσημη παρατήρηση: «Πρέπει να ανοίξουμε μια συζήτηση όχι μόνο για το τι είναι δάσος, αλλά και τι θέλουμε να είναι δάσος». Επίσης προανήγγειλε την αλλαγή του τρόπου περιβαλλοντικής αδειοδότησης και μέχρι αυτό να ολοκληρωθεί «την κατά προτεραιότητα εξέταση των 10 μεγαλύτερων επενδυτικών σχεδίων που λιμνάζουν». Τέλος, υποστήριξε ότι το ζήτημα των απορριμμάτων πρέπει να εξεταστεί ως επενδυτικό προϊόν και ευκαιρία για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών.

Πηγή Καθημερινή

22.6.2011

Η άποψη των ξενοδόχων για την τουριστική κατοικία

Δημοσκόπηση πραγματοποιεί το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος στις τάξεις των ξενοδόχων, προκειμένου να έχει πληρέστερη εικόνα των απόψεών τους για τον θεσμό της τουριστικής κατοικίας.

Το Επιμελητήριο αναφέρει ότι με τη θέσπιση του Ειδικού Χωροταξικού για τον τουρισμό το 2009 εμφανίστηκε στο προσκήνιο νέα μορφή καταλυμάτων, ξενοδοχείο με τουριστικές κατοικίες, το οποίο αναπτύσσεται σε εκτάσεις άνω των 150 στρεμμάτων με τον συντελεστή δόμησης του ξενοδοχείου, δηλαδή 0,2 και κάλυψη των κατοικιών στο 20% της δομημένης επιφάνειας.

Σήμερα, συνεχίζει, το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού προσανατολίζεται στην τροποποίηση των συγκεκριμένων άρθρων του Ειδικού Χωροταξικού για την τουριστική κατοικία με την εισαγωγή της μορφής των «σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων», ξενοδοχείο σε συνδυασμό με τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες και επαύλεις με συντελεστή 0,15 και κάλυψη των κατοικιών στο 35% της επιφάνειας.

Πηγή Καθημερινή

16.6.2011

Wall street Journal : "Αγοράστε ένα κομμάτι ελληνικού νησιού"

Με τον τίτλο "Μήπως θέλετε να αγοράσετε ένα κομμάτι από ελληνικό νησί;" η Wall Street Journal σε δημοσίευμα της, αναφέρει ότι στη χώρα μας υπάρχουν 75.000 κρατικά ακίνητα που θα μπορούσαν να διατεθούν προς πώληση, για να μειωθεί το ελληνικό χρέος.

Η εφημερίδα, επικαλούμενη τη λίστα με τα 75.000 ακίνητα που διαθέτει η Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου, προτείνει στους αναγνώστες της να αγοράσουν ένα τμήμα ελληνικού νησιού που μπορεί επί χρόνια να ονειρεύονταν ή ένα μέρος του καζίνου Mont Parnes στην Πάρνηθα ή να συνάψουν μια σύμβαση παραχώρησης με πολυτελές θέρετρο στη Ρόδο για να φτιάξουν γήπεδο του γκολφ.

Το δημοσίευμα της Wall Street Journal αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να πουλήσει μέρος της κρατικής περιουσίας, συνολικού ύψους περίπου 30 δισ. ευρώ, προκειμένου να μειώσει το χρέος της και πως η ΚΕΔ έχει αναθέσει στην Εθνική Τράπεζα να ηγηθεί μίας ομάδας συμβούλων, οι οποίοι θα προετοιμάσουν ένα αρχικό χαρτοφυλάκιο αποκρατικοποιήσεων, που θα απαρτίζεται από 20 έως 30 περιουσιακά στοιχεία, από τα οποία τα πρώτα θα βγουν στην αγορά σε λίγους μήνες.

"Η διαδικασία βρίσκεται ακόμη στα πρώτα βήματα, αλλά στις μελλοντικές πωλήσεις ενδεχομένως να περιλαμβάνονται περιουσιακά στοιχεια όπως το κρατικό μερίδιο στο Καζίνο της Πάρνηθας, ή την παραχώρηση έκτασης για την κατασκευή πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος στην Ρόδο" αναφέρει η Wall Street Journal.

"Τα πρώτα ακίνητα θα πρέπει να παρουσιαστούν στην αγορά μέσα στους επόμενους λίγους μήνες, αλλά σίγουρα μέχρι τα τέλη του έτους", αναφέρει στην εφημερίδα ο Αριστοτέλης Καρυστινός, γενικός διευθυντής του τμήματος real estate της Εθνικής Τράπεζας, προσθέτοντας ότι έχει κρίσιμη σημασία η επιτυχία αυτών των πρώτων πωλήσεων.

Ο κ. Καρυστινός, σύμφωνα με την εφημερίδα, αναφέρει ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις ή την ενοικίαση κρατικής ακίνητης περιουσίας εκτιμώνται στα 15 με 30 δισ. ευρώ, αλλά βασική προϋπόθεση είναι να ξεκαθαρίσει η λίστα της ΚΕΔ, ώστε να εντοπιστούν τα καταλληλότερα ακίνητα προς πώληση και να επιλυθούν τα όποια νομικά προβλήματα, ώστε να είναι πλήρως αξιοποιήσιμη αυτή η ακίνητη περιουσία.

Πηγή ΕΘΝΟΣ
1.6.2011

"Καμπανάκι" για 21 προορισμούς (Τα αδήλωτα ακίνητα θα περάσουν στο Δημόσιο)

Σε τρεισήμισι μήνες από σήμερα, οι περιουσίες που δεν έχουν δηλωθεί στο Κτηματολόγιο στο Πολύκαστρο και στο Πευκοδάσος Κιλκίς θα περάσουν στην ιδιοκτησία του Δημοσίου. Το ίδιο θα συμβεί μέχρι το τέλος του έτους σε ακόμη 19 περιοχές σε όλη τη χώρα, οι οποίες κτηματογραφήθηκαν με το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα και απέκτησαν κτηματολογικό γραφείο το 2003. Η ηγεσία της «Κτηματολόγιο Α. Ε.», πάντως, ζητεί να δοθεί και δεύτερη παράταση, πλέον της οκταετίας που ισχύει σήμερα για τα «αγνώστου ιδιοκτήτη» ακίνητα, που υπολογίζονται σε 130.000 σε όλη τη χώρα.
Το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα κτηματογράφησης ξεκίνησε το 1995 με επιλεγμένες περιοχές σε όλη τη χώρα, ώστε να περιλαμβάνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία διαφορετικών περιπτώσεων δικαιωμάτων γης (περιοχές αστικές, αγροτικές κ. λπ.). Από τον Αύγουστο έως τον Δεκέμβριο του 2003, οι πρώτες 21 από τις περιοχές που κτηματογραφήθηκαν απέκτησαν το (μεταβατικό) κτηματολογικό γραφείο, που αντικατέστησε το υποθηκοφυλακείο για τις συγκεκριμένες περιοχές.
Για όσες ιδιοκτησίες δεν είχαν δηλωθεί σε μια περιοχή κατά την κτηματογράφησή της, τα λεγόμενα «αγνώστου ιδιοκτήτη», η νομοθεσία έδινε αρχικά προθεσμία 5 ετών για τους κατοίκους εσωτερικού και 7 για τους κατοίκους εξωτερικού, η οποία παρατάθηκε επί υπουργίας ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργου Σουφλιά σε 8 και 10 έτη αντίστοιχα. Φέτος, λοιπόν, σε αυτές τις 21 περιοχές ολοκληρώνεται η παρέλευση των 8 ετών, επομένως το μεταβατικό κτηματολογικό γραφείο πρέπει να μετατραπεί σε οριστικό και οι εγγραφές του σε αμάχητο τεκμήριο. Επιπλέον, όσες ιδιοκτησίες δεν έχουν δηλωθεί περιέρχονται στο Δημόσιο και δεν μπορούν να διεκδικηθούν παρά μόνον διά της δικαστικής οδού.

Πόσα είναι, όμως, τα αγνώστου ιδιοκτήτη; Στο Πολύκαστρο Κιλκίς, όπου ιδρύθηκε και το πρώτο κτηματολογικό γραφείο, το 2003 τα αγνώστου ιδιοκτήτη ήταν περίπου 1.400 επί συνόλου 9.850 ιδιοκτησιών, ενώ σήμερα έχουν μειωθεί στα 950, περίπου στο 10% του συνόλου. Ωστόσο, σε εθνικό επίπεδο τα αγνώστου ιδιοκτήτη είναι πολύ λιγότερα, καθώς υπολογίζονται σε 130.000 επί συνόλου 6,2 εκατομμυρίων δικαιωμάτων, δηλαδή στο 2%.

Σε κάθε περίπτωση, η «Κτηματολόγιο Α. Ε.» έχει ζητήσει νέα παράταση πλέον της 8ετίας. «Ηδη ετοιμάζονται και οι νομοθετικές ρυθμίσεις που θα αντιμετωπίσει εντός του έτους τις λήξεις των προθεσμιών για τις περιοχές όπου οριστικοποιήθηκαν οι πρώτες εγγραφές», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της εταιρείας, κ. Απόστολος Αρβανίτης.

Πάντως, δεν είναι ασυνήθιστο πολλοί πολίτες να πληροφορούνται για την κτηματογράφηση της περιοχής τους... πολλά χρόνια μετά την ολοκλήρωσή της. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της κ. Κικής Κώνστα στον Αγιο Δημήτριο, περιοχή στην οποία ιδρύθηκε κτηματολογικό γραφείο το 2007. «Δεν δηλώσαμε την ιδιοκτησία μας γιατί ήταν οι πρώτες περιοχές που πέρασαν κτηματολόγιο, δεν είχε δοθεί σημασία και ούτε υπήρχε ανάλογη ενημέρωση, όπως σήμερα», λέει στην «Κ». «Είναι άδικο να ζητούν από τη νομοθεσία να προβούμε σε δικαστική προσφυγή μέσω αγωγής προκειμένου να αναγνωριστεί η ιδιοκτησία μας, όταν έχουμε νόμιμους τίτλους κτήσεως που έχουν νόμιμα μεταγραφεί στο υποθηκοφυλακείο». «Οταν σε μια περιοχή ολοκληρωθεί η κτηματογράφηση, για λόγους ασφαλείας έχει προβλεφθεί μια τυπική δικαστική διαδικασία για τα αγνώστου ιδιοκτήτη. Υπό προϋποθέσεις, λ. χ., αν έχει δηλωθεί ένα από τα κοινά δικαιώματα σε ένα ακίνητο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και η απλή διαδικασία του προδήλου σφάλματος», είναι η απάντηση της εταιρείας.

Πηγή Καθημερινή

21.4.2011

Για καφέ στην Ομόνοια

Τι κάνεις αν βρεθείς στην περιοχή της Ομόνοιας και σου έρθει επιθυμία για ένα καφέ; Να διαβάσεις την εφημερίδα σου ή ένα περιοδικό από το καλά ενημερωμένο πρακτορείο ξένου Tύπου στο τέρμα της Πανεπιστημίου; 

Οσο υπήρχε το «Νέον», με όση λούμπεν πατίνα του άφησαν οι συνεχείς ανακαινίσεις, το εξαιρετικά βραχύβιο «Starbucks» των Χαυτείων (καταστράφηκε ολοσχερώς στα «Δεκεμβριανά» του ’08) και τα καφέ των ξενοδοχείων που έκλεισαν τελικά πριν από λίγες εβδομάδες, η αναζήτηση μιας τόσο καθημερινής απόλαυσης δεν ήταν ποτέ ο τωρινός πονοκέφαλος. Σκεφτείτε το λιγάκι: στην πιο κεντρική πλατεία της Αθήνας και να δυσκολεύεσαι να βρεις ένα αξιοπρεπές μέρος για να χωθείς!

Κι όμως, κάπου εδώ κοντά λειτουργεί, σχεδόν δύο χρόνια πια, ένα από τα ωραιότερα καφέ της Αθήνας. Στον τελευταίο όροφο του παλιού ξενοδοχείου «Παλλάδιον», στη συμβολή της Πανεπιστημίου 54 με την οδό Εμμανουήλ Μπενάκη. Αλλά το ξεχνάμε γιατί εξωτερικά περνάς από τη ναυαρχίδα του δισκοπωλείου «Metropolis» και πολλοί Αθηναίοι εξακολουθούν να αγνοούν πως το υποδειγματικά ανακαινισμένο μέγαρο του 1915 κρύβει ένα καλό μυστικό.

Η μεγάλη σάλα του τετάρτου ορόφου με τις καλοδιατηρημένες οροφογραφίες ήταν κάποτε το σαλόνι αυτού του ρομαντικού κτιρίου της Αθήνας. Εργο του πολιτικού μηχανικού Παναγιώτη Ζίζηλα (1861 - 1931), λειτούργησε για ένα μεγάλο διάστημα ως ξενοδοχείο, αρχικά με την επωνυμία «Πριγκίπισσα Σοφία» αλλά κυρίως ως «Παλλάδιον» (μετά το 1920).

Στην ίδια σάλα σήμερα απλώνεται το ευρύχωρο καφέ του «Μetropolis». Λευκές καρέκλες και τραπέζια με σχεδιαστικές καταβολές στο σκανδιναβικό ντιζάιν κάνουν αντίθεση με τη σκούρα μοκέτα, ενώ ανάμεσα στις μπαλκονόπορτες που βλέπουν την Πανεπιστημίου έχουν διαμορφωθεί μικρές προθήκες με εκδοτικές προτάσεις από το βιβλιοπωλείο του τρίτου ορόφου. 

Υπάρχει ησυχία και σεβασμός στην ιδιωτικότητα, αυτό είναι ένα μεγάλο προσόν για τα δεδομένα της Αθήνας. Λειτουργεί ώρες καταστημάτων (9 με 9 καθημερινές, μέχρι τις 8 Σάββατα) ενώ προσφέρεται wi-fi εύκολα και ανέξοδα. 

Κυρίως, όμως, είναι η αίσθηση ότι είσαι περιτριγυρισμένος από ένα ζωντανό κομμάτι Iστορίας. Ενας, σχεδόν, αιώνας. Τι απόλαυση!

Πηγή Καθημερινή

5.3.2011

Αναδρομικά τέλη για ημιϋπαίθριους

Αναστάτωση προκλήθηκε χθες από εγκύκλιο του υφυπουργού Εσωτερικών, Γ. Ντόλιου η οποία προέβλεπε την αναδρομική επιβολή δημοτικών τελών από τους ιδιοκτήτες των ημιυπαίθριων και άλλων χώρων που έχουν αλλάξει χρήση, εφόσον δεν είχαν δηλώσει ακριβώς τα τετραγωνικά τους μέτρα στην έκταση του ακινήτου, σε αντίθεση με όσα προβλέπει η νομοθεσία περί τακτοποίησής τους, αλλά και με τις διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ ότι δεν θα υπάρξει καμία τέτοιου είδους επιπλέον επιβάρυνση σε όσους προσέλθουν στη ρύθμιση.

Ο υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Ντόλιος.

Συγκεκριμένα η εγκύκλιος διευκρίνιζε ότι «παραμένει η δυνατότητα αναδρομικής επιβολής των προαναφερομένων ανταποδοτικών τελών για τους χώρους που διατηρούνται στην περίπτωση που ο δήμος δεν συνυπολόγιζε το εμβαδόν αυτών στην επιφάνεια των στεγασμένων χώρων των ακινήτων όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία».

Μάλιστα ξεκαθαρίζει ότι αφορά χώρους που δεν είχαν δηλωθεί στους δήμους και ζητεί από τις οικονομικές υπηρεσίες να αναζητήσουν τα στοιχεία μέσω των πολεοδομικών υπηρεσιών από τις δηλώσεις που έχουν υποβάλει οι ιδιοκτήτες τους, γιατί δεν ισχύει γιαυτούς η απαλλαγή από την αναδρομική επιβολή άλλων επιβαρύνσεων που προβλέπει ο νόμος.

Επίσης με βάση την εγκύκλιο η αναδρομική επιβολή τελών θα γίνει με το συντελεστή που ισχύει για την προβλεπόμενη χρήση από την οικοδομική άδεια και όχι βάσει της νέας χρήσης όπως αυτή δηλώθηκε με αφορμή το νόμο περί τακτοποίησης.

Σύμφωνα με πληροφορίες η εγκύκλιος προκάλεσε την έντονη αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ που ζήτησε διευκρίνισή της που θα καθιστά σαφές ότι ισχύει ο νόμος που έχει ψηφιστεί από τη Βουλή για την τακτοποίηση των ημιυπαίθριων σύμφωνα με τον οποίο δεν θα υπάρξουν επιπλέον επιβαρύνσεις και μάλιστα αναδρομικά και φυσικά αυτό ισχύει και για τα δημοτικά τέλη καθαριότητας και φωτισμού.

Ωστόσο μέχρι αργά το βράδυ δεν είχε εκδοθεί η σχετική διευκρινιστική ανακοίνωση της επίμαχης εγκυκλίου από τον αρμόδιο υφυπουργό Εσωτερικών, την οποία όμως θεωρούσε βεβαία η πλευρά του ΥΠΕΚΑ.

ΕΣΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ - esot@naftemporiki.gr

Πηγή Ναυτεμπορική

17.2.2011

 

---