Τα διόδια στο κράτος, ξεκινούν πάλι τα έργα - Λύση για τη χρηματοδότηση των οδικών αξόνων με τιτλοποίηση μελλοντικών εσόδων

Σε λύση του «γόρδιου δεσμού» της χρηματοδότησης των μεγάλων έργων, των οδικών αξόνων, που η κατασκευή τους σταμάτησε λόγω της διακοπής της δανειοδότησής τους από τις τράπεζες, φαίνεται να καταλήγει η κυβέρνηση η οποία σε συνεργασία με τις κοινοπραξίες προωθεί διπλή παρέμβαση:

1. Την άμεση εξόφληση των οφειλών προς τις κατασκευαστικές εταιρείες που ξεπερνούν τα 200 εκατ. ευρώ με εγγυήσεις που θα δώσει το υπουργείο Οικονομικών στα τραπεζικά ιδρύματα προκειμένου να τις χρηματοδοτήσουν και

2. Την προείσπραξη μελλοντικών εσόδων από τα διόδια και ένα μέρος των ειδικών φόρων κατανάλωσης καυσίμων μέσω της μεθόδου της τιτλοποίησης, ώστε να καλυφθούν στο σύνολό τους οι χρηματοδοτικές ανάγκες των έργων ως τη λήξη της σύμβασης παραχώρησης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες το σύνθετο αυτό εγχείρημα που απαιτεί συνεννόηση με όλα τα μέρη, αλλά και ενδεχομένως αλλαγή ορισμένων εκ των όρων των συμβάσεων παραχώρησης των έργων, αφού πλέον οι εισπράξεις από τα διόδια θα είναι δημόσιο έσοδο, προωθούν από κοινού ο υπουργός Μεταφορών και Δημοσίων κ. Δ. Ρέππας και ο υφυπουργός επί των Οικονομικών κ. Φ. Σαχινίδης.

Για να προχωρήσει η λύση απαιτείται να συσταθεί εταιρεία ειδικού σκοπού, την οποία θα ιδρύσει το υπουργείο Οικονομικών. Μέσω της εταιρείας το Δημόσιο θα δανεισθεί τα ποσά από τις εμπορικές τράπεζες με εγγύηση τα μελλοντικά έσοδα του κράτους από τα διόδια.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των εταιρειών, της κυβέρνησης και των τραπεζών, οι οποίες είχαν ξεκινήσει τον Ιανουάριο, δείχνουν να μπαίνουν στην τελική ευθεία και αυτό μετά τη διακοπή των έργων λόγω έλλειψης πόρων στην Κεντρική οδό του άξονα Ε65 και τμημάτων της Ιονίας οδού.

Στελέχη των κοινοπραξιών που συμμετέχουν στις λεπτές αυτές διαπραγματεύσεις επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των εν λόγω προτάσεων. Παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικοί καθώς, όπως εξηγούν, οι δανείστριες τράπεζες πιέζουν για απτές εγγυήσεις και συγκεκριμένα στη λύση της δέσμευσης μελλοντικών εσόδων του Δημοσίου για λογαριασμό τους, προκειμένου να ανοίξουν εκ νέου την «κάνουλα» της χρηματοδότησης.

Αυτή την εβδομάδα αναμένεται η τελική απάντηση των τραπεζών και των κατασκευαστικών εταιρειών στις κυβερνητικές προτάσεις, αν και για να ολοκληρωθεί το όλο εγχείρημα θα απαιτηθεί χρονικό διάστημα δύο-τριών μηνών.

Πού βρίσκονται σήμερα τα έργα

Πλην του «Μορέα», δηλαδή του αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου- Καλαμάτας, όλες οι υπόλοιπες συμβάσεις παραχώρησης είτε έχουν «ρίξει» ρυθμούς, όπως η Ολυμπία οδός και ο Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, είτε έχουν σχεδόν «παγώσει» την κατασκευή των έργων, όπως στην περίπτωση της Ιονίας οδού και του Ε65. Ο συνολικός προϋπολογισμός των έργων που έχουν παραχωρηθεί και αποτελούν σημαντικό αναπτυξιακό εργαλείο σε περίοδο οικονομικής κρίσης ανέρχεται σε 8,5 δισ. ευρώ.

Η επανεκκίνησή τους εκτιμάται ότι θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη στην οικονομία και κυρίως θα συμβάλει στη μείωση της ανεργίας στις περιοχές όπου γίνονται τα έργα.

Η αρνητική εξέλιξη που όλοι ελπίζουν ότι θα αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικό και μόνιμο τρόπο προέκυψε μετά την παύση της χρηματοδότησης των έργων από τις 45 τράπεζες της Ελλάδας και του εξωτερικού. Μάλιστα, η «φραγή» στη ρευστότητα κρατάει πολλούς μήνες και μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, έχει «χρονίσει».

Οι λόγοι αυτής της εξέλιξης δεν ήταν άλλοι από τη μείωση του κυκλοφοριακού φόρτου, που προκάλεσαν η οικονομική κρίση και η αύξηση της τιμής της βενζίνης, αλλά κυρίως οι καθυστερήσεις της κρατικής μηχανής στις απαλλοτριώσεις και τη μετακίνηση των δικτύων κοινής ωφέλειας που καθιστούσαν αδύνατη την πρόοδο των έργων.
Βέβαια, είναι γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες το υπουργείο Υποδομών κινήθηκε ταχύτερα και κάλυψε εν μέρει το κενό, ωστόσο η μείωση των εσόδων από τις εταιρείες λόγω του κινήματος «δεν πληρώνω» δημιούργησε νέα προβλήματα.

Τι θα γίνει με τα διόδια

Το υπουργείο Υποδομών στοχεύει στη μείωση της τιμής του διοδίου κατά 50% στα υπό κατασκευή τμήματα, αλλά και σε μια καλύτερη τιμολογιακή πολιτική για τους μόνιμους χρήστες και τους κατοίκους περιοχών που αναπόφευκτα χρησιμοποιούν καθημερινά τους αυτοκινητοδρόμους. Η χρηματοδότηση των συμβάσεων παραχώρησης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα διόδια, τα οποία αποτελούν περίπου το 25% του προϋπολογισμού τους και θεωρούνται από τις κοινοπραξίες η ραχοκοκαλιά της οικονομικής τους βιωσιμότητας. Στα τρία εκ των πέντε έργων (Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, Ιονία οδός, Ολυμπία οδός) και με διαφορετικές χρονικές αφετηρίες, το μεγαλύτερο ποσοστό από τα έσοδα των διοδίων θα διοχετεύεται στο δημόσιο ταμείο. Τα υπόλοιπα δύο έργα (Μορέας και Ε65) θα λειτουργούν με ρίσκο, καθώς είναι χαμηλότερου μεταφορικού φόρτου.

Το Βήμα

7.4.2011

Σχόλιο δικό μας:

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά:

1. Για ακόμη μία φορά οι Τράπεζες καλούνται να χρηματοδοτήσουν σε cash τις οφειλές του Δημοσίου με αντάλλαγμα τις "κρατικές εγγυήσεις" δηλαδή χαρτουλάκια τα οποία δεν είναι γνωστό πότε θα είναι διαπραγματεύσιμα στις ελεύθερες αγορές αφού ως γνωστόν σήμερα είναι διαπραγματεύσιμα  στο 60 περίπου τοις εκατό της ονομαστικής τους αξίας λόγω των δημοσιονομικών προβλημάτων του ελληνικού κράτους.

2.  Προεισπράττονται ή μήπως θα έπρεπε να πούμε καλύτερα πως υποθηκεύονται και αφαιρούντα ιτα μελλοντικά εσόδα από τις επόμενες γενιές? Και κάτι ακόμη, υποτίθεται πως μειώνονται τα διόδια αλλά προστίθενται στην κατανάλωση της βενζίνης με τη μορφή "ειδικού φόρου"? Μα έτσι ενώ πρώτα τα διόδια τα πλήρωναν όσοι έκαναν χρήση των εθνικών οδών τώρα θα πληρώνει και ο συνταξιούχος που θα βάζει βενζίνη για να πάει να ψωνίσει από το σούπερ μάρκετ, ο οποίος ενεδεχομένως να μην κάνει ποτέ χρήση της εθνικής οδού?

3. Ιδρυση εταιρίας "ειδικού σκοπού" ? Χρειάζεται? Τόσοι δημόσιοι φορείς υπάρχουν, δεν μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά? Να υποθέσω πως θα προκηρυχθούν και νέες προσλήψεις?

4. Σαφώς θα πρέπει να παρθούν μέτρα για τους μονίμους κατοίκους κάποιων περιοχών που μετακινούνται καθημερινά για τη δουλειά τους. Αρκεί οι μόνιμοι κάτοικοι κάποιων περιοχών να μην φανεί πως ως δια μαγείας αυξήθηκαν και ξεπέρασαν τους κατοίκους της πρωτεύουσας γιατί τότε θα είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για τσαμπατζήδες που προσπαθούν να κεμεταλλευτούν τη συγκεκριμένη παροχή. Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να διευθετηθεί με άλλον τρόπο όπως π.χ. με την πολιτική που ακολουθούν οι αεροπορικές εταιρίες με την κάρτα μιλίων (όσο περισσότερα μίλια ή χιλιόμετρα διανύεις τόσο να μικραίνει η τιμή των διοδίων που καταβάλλεις)....

Αλήθεια γιατί ντε και καλά πρέπει να κατασκευάσουμε νέους δρόμους εάν το κράτος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να καλύψει το ποσοστό συμμετοχής του? Γιατί δεν μπορεί να εξοφληθούν όσες κατασκευαστικές έχουν ήδη ολοκληρώσει κάποια έργα και τα υπόλοιπα έργα να αναβληθούν για εκτέλεση μετά από 2 χρόνια που θα έχει (ελπίζω) ξεκαθαρίσει το τοπίο με τα οικονομικά του ελληνικού κράτους? 

Οι προεισπράξεις πιστεύω πως όχι μόνο δεν είναι ό,τι καλύτερο ειδικά σε χαλεπούς καιρούς που οι "αστάθμητοι" παράγοντες δεν είναι προβλέψιμοι αλλά κατ΄αυτόν τον τρόπο υποθηκεύονται και οι όποιες αποφάσεις θα επιθυμούσαν να πάρουν οι μελλοντικές γενιές ή οι μελλοντικές κυβερνήσεις που με αυτήν την λογική υποθηκεύονται και αποδυναμώνονται. Κάπως έτσι έγινε και με την προείσπραξη των οικονομικών επιδοτήσεων που βιάστηκαν τα πολιτικά κόμματα να "κατασχέσουν" και εν μέσω χαλεπών καιρών την ώρα που τα δύο μεγάλα κόμματα αν και καταχρεωμένα προκλητικά χτίζουν υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις που αποτελούν πρόκληση το κράτος αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από ξένους δανειστές για να κλείσει τις μαύρες τρύπες των ταμείων του με τις γνώριμες επιπτώσεις στα εισοδήματα όλων μας. Μέχρι το 2016 λένε πως έχουν προεισπράξει τις κρατικές ενισχύσεις. Μήπως να τις επέστρεφαν στα κρατικά ταμεία τώρα που έχουμε ανάγκη και όταν  το κράτος ξαναέχει χρήματα να δει αν μπορεί να τους δώσει ένα μέρος των χρημάτων ? 

Τελικά μήπως οι "μαύροι κύκνοι" όχι μόνο δεν είναι απρόβλεπτοι αλλά απόλυτα προβλέψιμοι σχετικά με την πορεία της οικονομίας της χώρας???? Πάρεξ και δεν κατάλαβε κάτι το φτωχό μου το μυαλό....

Τζαμπατζήδες και τήρηση των νόμων

Γράφει ο κ. Ι.Ε.Κοκαράς, Τυπογράφος Μηχανικός από τη Σαρωνίδα σε επιστολή του στην εφμ Καθημερινή:

Κύριε διευθυντά,

Ηαπάντηση στην ενορχηστρωμένη προσπάθεια ΜΜΕ και πολιτικής ηγεσίας να μας πείσουν πόσο κακοί άνθρωποι είναι οι συμπολίτες μας που δεν πληρώνουν διόδια, εισιτήρια κ.λπ. θα μπορούσε να είναι: «Στο σπίτι του κρεμασμενου δε μιλανε για σχοινι» ή «Για δες ποιος μιλάει». Πραγματικά εκνευρίζομαι απίστευτα με τη «λογική» των κυβερνώντων οι οποίοι, ενώ έχουν καταπιεί την κάμηλο στα θέματα νομιμότητας (SIEMENS -υποβρύχια κ.λπ.), που κατεξοχήν τους αφορούν, έρχονται και δίνουν μαθήματα ή ακόμη χειρότερα απειλούν τους πολίτες με ποινές και κυρώσεις.

Ετσι αντιλαμβάνονται δυστυχώς την ισχύ της εξουσίας. Τους δικούς μας που έχουν αποδεδειγμένα κλέψει, δωροδοκηθεί (ακόμη και για ποινικά ζητήματα έχουν αρνηθεί να παραπέμψουν στη Δικαιοσύνη «συναδέλφους» βουλευτές) δεν τους παραπέμπουμε τη στιγμή που πρέπει και με τις ανάλογες κατηγορίες. Τον απλό πολίτη, όμως που πνίγεται αυτή τη στιγμή από το δίκιο του και από τις αμετροεπείς έως σκανδαλώδεις αυξήσεις (και αντίστοιχες μειώσεις μισθών και συντάξεων) τον εγκαλούμε για ποινικό αδίκημα.

Δεν είμαι ένας από τους «τζαμπατζήδες», όπως υποτιμητικά τους ονομάζετε κύριοι δημοσιογράφοι εσείς και οι φίλοι σας οι κυβερνώντες τους πολίτες που «δεν αντέχουν άλλο» την ατιμωρησία των εχόντων (βλέπε περαίωση) και τη μόνιμη τιμωρία των αδυνάτων.

Προσωπικά, τηρώ τη νομιμότητα και οδηγώ στους παράπλευρους δρόμους της «εθνικής οδού», αλλά αρνούμαι εξίσου να πληρώσω το όποιο αντίτιμο για την καρμανιόλα που οδηγεί από την Κόρινθο στην Πάτρα.

Στο κάτω κάτω, πηγαίνοντας από την παλιά επαρχιακή οδό γνωρίζεις τους κινδύνους που θα αντιμετωπίσεις και δεν έχεις την ψευδαίσθηση ότι κινείσαι σε ασφαλή δρόμο.

Ξιφουλκήστε, λοιπόν, πρώτα κ. Παπαδημητρίου, Μανδραβέλη, Κασιμάτη υπέρ της ανομίας των πολιτικών και μετά αποκαλέστε τους πολίτες που δεν αντέχουν την αμετροέπεια των κυβερνώντων «τζαμπατζήδες».

Αν είναι δυνατόν. Ο κ. Ρέππας έφτασε στο αίσχιστο σημείο να μας απειλήσει ότι αν κάποιοι συνεχίσουν να μην πληρώνουν για τα εισιτήρια και κατά συνέπεια δεν καλύπτουν τα έξοδα τους τα ΜΜΜ (λες και φταίνε οι πολίτες γι’ αυτό και όχι οι κυβερνώντες), θα αυξήσει την τιμή του εισιτηρίου (που πληρώνουν οι συνεπείς πολίτες) κι άλλο. Κάτι αντίστοιχο με τη λογική της περαίωσης πάλι.

Λυπάμαι πολύ για τη στάση των αρθρογράφων της «Καθημερινής» οι οποίοι με μόνη εξαίρεση τον κ. Λυγερό (σημερινό άρθρο με τίτλο «Η απονομιμοποίηση της εξουσίας»), έχουν υπερβεί κάθε λογική και θα έλεγα κάθε φραγμό, συμπαρατασσόμενοι με την ανενδοίαστη «ηθική» της πολιτικής ηγεσίας.

Ι. Ε. Κοκαρας - Τοπογράφος Μηχανικός / Σαρωνίδα

Πηγή Καθημερινή

15.2.2011

Γελιογραφίες : "Δεν πληρώνω - δεν πληρώνω...."

Σκίτσο Α Πετρουλάκη - Εφμ Καθημερινή 5.2.2011

Το κίνημα του εγωιστικού σοσιαλισμού

Μια κοινωνία χωρίς μετρητά οραματίζονται όσοι συμμετέχουν στην ιντερνετική κοινότητα freeconomy. Ανταλλάσσουν μεταξύ τους εργαλεία, προϊόντα ή υπηρεσίες και καλύπτουν ανάγκες τους, χωρίς να πληρώνουν. Ο ιδρυτής της κίνησης Mark Boyle ζει σε ένα τροχόσπιτο που τοποθετήθηκε σε ένα χωράφι και υποστηρίζει ότι «αν κατασκευάζαμε το τραπέζι ή τις καρέκλες μας δεν θα τις πετάγαμε για να αλλάξουμε διακόσμηση». Επειδή, όμως, δεν έχουν όλοι τις γνώσεις και τα εργαλεία για να κατασκευάσουν τραπεζαρία, καλούν τον πλησιέστερο φίλο που μπορεί να τους βοηθήσει. Είναι βέβαιος ο φίλος ότι θα υπάρξει ανταπόδοση στην εξυπηρέτηση αυτή; Οχι, η κοινότητα στηρίζεται στην εμπιστοσύνη…

Κάπως έτσι, με αγαθές προθέσεις και αίσθημα δικαιοσύνης, ξεκίνησαν κάποιοι να αφήνουν τα χρησιμοποιημένα εισιτήρια στο μετρό, ώστε να αξιοποιηθούν από άλλον επιβάτη, καθώς τα εισιτήρια ισχύουν ακόμα. Με ανάλογη, ίσως δικαιολογημένη αγανάκτηση άρχισε η διαμαρτυρία για το διόδια. Οι αγαθές προθέσεις, συχνά οδηγούν σε αντίθετα αποτελέσματα. Η διαμαρτυρία εξελίσσεται σε ένα υποτιθέμενο κίνημα, το οποίο στοχεύει, απλά, να μην πληρώνει. Να μην πληρώνει εισιτήρια στα μέσα μεταφοράς, διόδια στο εθνικό δίκτυο, δόσεις δανείων, πέντε ευρώ για εξετάσεις σε δημόσια νοσοκομεία, υποθέτω και άλλες επιβαρύνσεις… Ετσι όπως εξελίσσεται δεν αποτελεί πια διαμαρτυρία, αλλά δικαιολόγηση της ασυνέπειας. Ταυτόχρονα όμως συνιστά και αδικία, γιατί κάποιοι εκμεταλλεύονται δωρεάν τις κρατικές υποδομές και υπηρεσίες, επιβαρύνοντας άλλους φορολογούμενους που δεν τις χρησιμοποιούν.

Οσοι συμμετέχουν στην κίνηση «δεν πληρώνω με μετρητά», προσφέρουν εθελοντικά υπηρεσίες σε άλλους που συμμετέχουν στην ουτοπική κοινότητα. Αντίθετα, στην κίνηση δεν πληρώνω διόδια κ.λπ., δεν προσφέρουν τίποτα σε κανέναν. Περιορίζονται σε έναν εύκολο εγωιστικό παλικαρισμό, χωρίς επίπτωση και στέλνουν τον λογαριασμό στους άλλους. Ο κάτοικος της πόλης στέλνει τον λογαριασμό στους κατοίκους της υπαίθρου που δεν χρησιμοποιούν τα αστικά λεωφορεία και οι κάτοικοι της επαρχίας στέλνουν τον λογαριασμό στον κάτοικο της πρωτεύουσας που δεν χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο τμήμα της Εθνικής Οδού. Στο όνομα της δικαιοσύνης, γίνεται μεγαλύτερο έγκλημα που επιβαρύνει όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθούν με παρόμοιο τρόπο.

Υποθέτω ότι οι διαμαρτυρόμενοι, αφού ολοκληρώσουν το «επαναστατικό καθήκον» τους, μην πληρώνοντας διόδια, απαιτούν από τους άλλους να πληρώσουν με συνέπεια κάθε υποχρέωση προς αυτούς. Ισως και να διαμαρτύρονται για την κοινωνία που γέμισε μπαταχτσήδες και ο εργοδότης καθυστερεί την καταβολή μισθού, ο ενοικιαστής δεν πληρώνει ενοίκιο, το Δημόσιο δεν επιστρέφει τον φόρο…

Τουλάχιστον, ο ιδρυτής της κοινότητας freeconomy είναι συνεπής. Καταναλώνει τρόφιμα που καλλιεργεί ή όσα αποκτά ανταλλάσσοντας με φίλους. Γι’ αυτό υποστηρίζει ότι η πραγματική ασφάλεια είναι η φιλία, όχι τα χρήματα και προσφέρει εθελοντική εργασία.

Του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη

Πηγή Καθημερινή

25.1.2011

"Δωρεάν" 600.000 διελεύσεις (Οι οδηγοί δεν πληρώνουν διόδια)

Διόδια Θήβας, 29/12, ώρα 5 μ.μ. (κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη). Το αυτοκίνητο πλησιάζει στον σταθμό, οι επιβαίνοντες κοιτάζονται. «Λοιπόν, θα το κάνουμε; Ναι ή όχι;» Η συζήτηση από την Αθήνα ώς εκεί είχε περιστραφεί γύρω από την κρίση, τα αίματα είχαν ανάψει: «Πόση κοροϊδία να αντέξεις; Συνέχεια να σου ζητούν και ποτέ να μη σου προσφέρουν», έλεγε ο οδηγός – είχε μόλις πληρώσει την «περαίωση». Ο συνοδηγός είχε το δικό του τροπάριο: «Ξέρεις πόσες φορές έχω κάνει αυτή τη διαδρομή τον τελευταίο καιρό; Πόσο έχω πληρώσει αυτόν τον δρόμο; Και αντί να τον φτιάξουν, προσθέτουν συνεχώς κι άλλους σταθμούς και αυξάνουν τα διόδια. Ελεος», μονολογούσε.

«Λοιπόν, θα το κάνουμε;» Είχε πέσει η ιδέα να ασπαστούν το κίνημα τού «Δεν Πληρώνω» και να περάσουν τους σταθμούς της διαδρομής χωρίς να καταβάλουν το αντίτιμο. «Ξέρω γω...». Τους χώριζε μόλις ένα αυτοκίνητο από το γκισέ. Στη διπλανή τους σειρά, ένα άλλο Ι. Χ. περίμενε κι αυτό να πληρώσει. Στο τιμόνι, ο πατέρας μιας οικογένειας – τα παιδιά έπαιζαν στο πίσω κάθισμα, το βλέμμα του απεγνωσμένο. Οι δύο οδηγοί κοιτάχτηκαν. «Ναι, το κάνουμε». Τα δύο αυτοκίνητα προσπέρασαν τα ταμεία χωρίς, οι οδηγοί, να πουν κουβέντα. Ο συνοδηγός του πρώτου οχήματος και ο οδηγός του δεύτερου κατέβηκαν, σε απόλυτο συγχρονισμό, και κατευθύνθηκαν στην μπάρα. Δεν χρειάστηκε παρά μια ελαφριά κίνηση προς τα εμπρός για να ανασηκωθεί και ο δρόμος να ανοίξει. Χαμόγελα, γέλια. «Φύγαμε, καλό δρόμο». «Καλή χρονιά!»

Ως τη Θεσσαλονίκη, συνάντησαν συνολικά 10 σταθμούς διοδίων. Το συνολικό κόστος περίπου 23 ευρώ – κι άλλα τόσα για την επιστροφή. Με εξαίρεση τον σταθμό των Μαλγάρων, οι δύο φίλοι δεν πλήρωσαν το αντίτιμο σε κανέναν άλλο σταθμό (σ. σ. ο συγκεκριμένος είναι δημόσιος). Ομως, δεν ήταν οι μόνοι. Οι υπάλληλοι των σταθμών βλέποντας τα οχήματα να τους προσπερνούν δεν αντιδρούν. Πατούν μόνο μηχανικά το κουμπί του συναγερμού, όπως οφείλουν από τον κανονισμό. Σε πολλές περιπτώσεις, ακούγονται ταυτόχρονα δύο και τρεις «συναγερμοί», ενώ πολλές μπάρες βρίσκονται ήδη ανοιχτές, χαλασμένες πια από τα πολλά άγαρμπα σπρωξίματα. Το κίνημα της αντίδρασης στα διόδια έχει γιγαντωθεί: εάν μέχρι πριν από λίγο καιρό όσοι είχαν πραγματοποιήσει τέτοιες «δωρεάν» διελεύσεις υπολογίζονταν σε 600.000, μετά τη χριστουγεννιάτικη έξοδο ο αριθμός θα πρέπει να έχει εκτιναχθεί σε πάνω από ένα εκατομμύριο.

Καθώς δεν πρόκειται για παράβαση του ΚΟΚ, η Τροχαία δεν μπορεί να παρέμβει (τα περιπολικά που συχνά σταθμεύουν στους σταθμούς των διοδίων δεν ακολουθούν τους «παραβάτες»). Οι υπέρμαχοι της «ανοιχτής διέλευσης», που θεωρούν αντισυνταγματικό το μέτρο των διοδίων, ισχυρίζονται ότι δεν προβλέπονται κυρώσεις από τον νόμο και ότι οι εταιρείες δεν δικαιούνται να κινηθούν εναντίον τους. Οι εταιρείες από την άλλη δηλώνουν ότι «επιφυλάσσονται» κάθε νομίμου δικαιώματός τους – ελάχιστοι οδηγοί, πάντως, έχουν λάβει ώς τώρα ειδοποίηση για πληρωμή του «χρέους». 

«Δεν πληρώνω, λέμε!»

Της Λίνας Γιανναρου

Πηγή Καθημερινή

4.1.2011