Απολύσεις στο Δημόσιο

Γράφει ο κ. Πρεβελάκης σε γράμμα του προς την εφμ Καθημερινή :

Κύριε διευθυντά

Στο θέμα του Δημοσίου και των απολύσεων, πιστεύω ότι υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση, γιατί όταν προτείνουν κάποιοι (π.χ. η κ. Ξαφά) να μειωθεί ο δημόσιος τομέας, η επόμενη ερώτηση είναι τι θα γίνουν όλοι αυτοί που θα βρεθούν χωρίς δουλειά.

Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να απολυθούν 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι και να βρεθούν στον δρόμο (ακόμα και με κάποια χρονική παράταση, όπως προβλέπει η πρόταση της εφεδρείας). Μια τέτοια ομάδα θα μπορούσε να σχηματίσει κόμμα και να περάσει νόμο που να τους αποκαθιστά.

Ο τρόπος που θα μπορούσε να υπάρξει τέτοια μείωση στο Δημόσιο είναι να περάσουν αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και οι οργανισμοί που τους απασχολούν, στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν μιλάω για ιδιωτικοποιήσεις (γιατί δεν θα βρεθούν επενδυτές να χρηματοδοτήσουν αυτήν την προσπάθεια), αλλά για αποκρατικοποιήσεις. Π.χ. παίρνουμε ένα δημόσιο οργανισμό, σχολείο, πανεπιστήμιο, μουσείο, νοσοκομείο, υπηρεσία ύδρευσης, αποκομιδής απορριμμάτων κ.λπ. και δημιουργούμε μια εταιρεία ιδιωτικού δικαίου (κερδοσκοπική ή μη) και δίνουμε τις μετοχές στους εργαζομένους, μαζί με ένα συμβόλαιο που θα τους επιτρέπει να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι έκαναν και πριν, αλλά αντί να είναι υπάλληλοι του Δημοσίου, να είναι εργολάβοι (contractors) του Δημοσίου. Στο τέλος της μεταβατικής περιόδου, το κράτος θα δημοπρατήσει την παροχή αυτών των υπηρεσιών και αν ο αποκρατικοποιημένος οργανισμός μπορέσει να ανταγωνιστεί άλλες ιδιωτικές εταιρείες, το πείραμα θα έχει πετύχει, αν όχι, το πείραμα θα έχει αποτύχει και ο οργανισμός, αν δεν έχει βρει εν τω μεταξύ άλλες κερδοφόρες δραστηριότητες, θα κλείσει και οι εργαζόμενοι θα βρεθούν στον δρόμο. Δηλαδή, στο ίδιο σημείο που θα βρεθούν στο τέλος της εφεδρείας, αλλά έχοντας εν τω μεταξύ παράσχει υπηρεσίες στο Δημόσιο (αντί να κάθονται σπίτι τους περιμένοντας το κράτος να τους ταΐζει, όπως προβλέπει η εφεδρεία). Oσον αφορά τα σχολεία - πανεπιστήμια, το μέτρο μπορεί κάλλιστα να συνδυαστεί με ένα σύστημα κουπονιών που να επιτρέπουν στον κάτοχο να απευθυνθεί όπου θέλει (δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα) για να μορφωθεί. Τα φθηνά ιδρύματα απλώς θα πληρώνονται μέσω των κουπονιών, ενώ τα ακριβά θα μπορούν να χρεώνουν και κάποιο ποσό πέραν των κουπονιών. Τα νοσοκομεία θα μπορούν να λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία αυτής της πρότασης είναι το Δημόσιο να θέσει ρεαλιστικές τιμές για τις υπηρεσίες που αγοράζει. Τώρα το Δημόσιο καθορίζει μονομερώς την τιμή και οι υπόλοιποι προσπαθούν να βρουν άλλους τρόπους να εισπράξουν χρήματα για να επιβιώσουν (φακελάκια, ιδιαίτερα μαθήματα, άσκοπες εξετάσεις, ακριβά φάρμακα συγκεκριμένων εταιρειών κ.λπ.). Γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε κάποια ευρωπαϊκά ιδρύματα σαν benchmark ώστε οι τιμές να βασίζονται σε αυτά που χρεώνουν τα benchmark νοσοκομεία ή σχολεία ή ό,τι άλλο θέλετε. Παρόμοια μέθοδος χρησιμοποιείται ήδη για τον προσδιορισμό της τιμής των φαρμάκων.

Το Δημόσιο επίσης θα πρέπει να πληρώνει αυτά που χρωστάει με συνέπεια (αντίθετα με την παρούσα πρακτική όπου το Δημόσιο φεσώνει συστηματικά τους προμηθευτές του).

Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της λύσης είναι ότι το Δημόσιο ξεμπερδεύει μια για πάντα με τη διαχείριση ιδρυμάτων που έχει αποδείξει περίτρανα ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί. Αν π.χ. κάποιος κλέβει γραφική ύλη ή χαρτί τουαλέτας από τον τάδε αποκρατικοποιημένο οργανισμό, είναι θέμα των μετόχων του και της διοίκησής του, όχι του κράτους. Αν δεν μπορούν να ελέγξουν τα έξοδα, θα κλείσουν. Και τότε οι ίδιοι οι μέτοχοι - εργαζόμενοι θα βρεθούν στην ψάθα.

Συνταγματικά η λύση αυτή είναι νόμιμη, μια και οι οργανισμοί αυτοί θα πάψουν να υφίστανται και συνεπώς οι εργαζόμενοι μπορούν να απολυθούν. Απλώς θα συσταθεί αμέσως ένας ιδιωτικός οργανισμός ο οποίος θα ανήκει στους τέως υπαλλήλους και θα έχει την υποχρέωση να προσλάβει κατά προτίμηση από το προσωπικό του υπό διάλυση δημόσιου οργανισμού.

Προσέξτε, όχι υποχρεωτικά όλους, αλλά η απόφαση για το ποιοι θα μείνουν θα είναι απόφαση της νέας διοίκησης που θα εκπροσωπεί τους μετόχους. Επίσης, όποια περιουσιακά στοιχεία του δημόσιου φορέα δεν μπορούν να μεταβιβαστούν στον νέο φορέα (π.χ. κληροδοτήματα), αυτά μπορούν να παραχωρηθούν με τη μορφή μακροχρόνιου δανείου ή ενοικίασης.

Τέλος, αν ο ιδιωτικός οργανισμός δεν κάνει τη δουλειά που του έχει ανατεθεί, τότε το Δημόσιο μπορεί απλά να καταγγείλει τη σύμβαση όπως γίνεται σε κάθε περίπτωση εργολαβίας.

Το Δημόσιο θα έχει, λοιπόν, τραβήξει την πολυπόθητη γραμμή κάτω από τις δικές του οικονομικές υποχρεώσεις έναντι αυτών των οργανισμών.

Βασιλης Πρεβελακης - Eπ. καθ. Πανεπιστημίου Braunschweig, Γερμανίας Διευθύνων σύμβουλος AEGIS RESEARCH

Πηγή : Καθημερινή

14.11.2012

Ο πληθωρισμός στο Δημόσιο

Θ​​α σας εκμυστηρευθώ μια στιχομυθία που είχα με πρωτοκλασάτο υπουργό της κυβέρνησης Παπανδρέου το καλοκαίρι του 2010, όταν κουβεντιάζαμε το θέμα του περιορισμού του Δημοσίου. Μου είπε επί λέξει: «Χωρίς να θέλω να εκληφθεί σαν μομφή προς τον υπουργό Εθνικής Αμύνης (τότε ήταν ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος), μπορεί κάποιος να μου πει από ποιο εχθρό μάς προστατεύει το στρατόπεδο στη Τρίπολη; Γιατί δεν το καταργούμε ώστε να περιορίσουμε τα έξοδά μας;».

Είναι φανερό ότι η ερώτηση περιέχει και την απάντηση. Είναι ευνόητο ότι στην Τρίπολη το στρατόπεδο δεν μας προστατεύει από κανένα γνωστό εχθρό (εκτός αν αναβιώσει κανένας Τούρκος στρατηλάτης του 1821) και ο λόγος που το διατηρούμε είναι για να ενισχύσουμε την τοπική κοινωνία - οικονομία, σύμφωνα πάντοτε με το πελατειακό κράτος που έχουμε δημιουργήσει. Διάβασα κάπου ότι έχουμε συνολικά 500 στρατόπεδα. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να επαληθεύσω την πληροφορία αυτή. Πάντως, ένα είναι βέβαιο: δημιουργούμε και συντηρούμε στρατόπεδα όχι μόνον εκεί που απαιτεί η Εθνική Ασφάλεια, αλλά και εκεί που θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τοπικά συμφέροντα. Η στιχομυθία, όμως, αποκαλύπτει και κάτι άλλο. Είναι γεγονός ότι ορισμένοι υπουργοί ήξεραν τι έπρεπε να γίνει προκειμένου να ανταποκριθούμε στις δύσκολες περιστάσεις, αλλά είτε δεν το έκαναν είτε δεν μπορούσαν να το κάνουν. Πάμε παρακάτω. Οταν ο Αλέκος Παπαδόπουλος ήταν υπουργός Υγείας (2000 - 2002), οι συνεργάτες του τον προέτρεπαν να εκμεταλλευθεί τους κοινοτικούς πόρους για να δημιουργηθούν νέες μονάδες Υγείας. Η σοφή απάντησή του ήταν: «Ωραία, να χτίσουμε το νοσοκομείο με ξένα χρήματα, αλλά με τι χρήματα θα το συντηρούμε στο μέλλον;». Φυσικά, το πόσο δίκαιο είχε το βλέπουμε σήμερα, που το υπουργείο Υγείας προσπαθεί να περιορίσει τις μονάδες Υγείας προκειμένου να ανταποκριθεί στην αμείλικτη πραγματικότητα. Το μεγαλύτερο, όμως, δυστύχημα είναι ότι ανθρώπους σαν τον Αλέκο Παπαδόπουλο, οι οποίοι σκέφτονταν διαφορετικά, τους απέβαλε το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα.

Σπατάλες παντού

Ο πληθωρισμός των υπηρεσιών δεν σταματάει εδώ. Συνεχίζεται και στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ. «Εχουμε δημιουργήσει ΑΕΙ και ΤΕΙ παντού με πλεονάζοντα τμήματα, στα οποία είναι αμφίβολο αν υπάρχουν επαρκείς φοιτητές για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Ολα αυτά θέλουν υποδομές και προσωπικό το οποίο συντηρείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ανεξάρτητα από τη βιωσιμότητα ή την ανταποδοτικότητά τους.

Αν έβγαινε κάποιος πολιτικός και πρότεινε να μοιράζουμε κρατικά χρήματα στις καφετέριες και στα σουβλατζίδικα και να επιδοτούμε τα ξενοίκιαστα διαμερίσματα κάποιας πόλης, θα τον στέλναμε στο φρενοκομείο. Ακριβώς αυτό όμως κάνουμε όταν δημιουργούμε ή διατηρούμε κάποιο τμήμα ΑΕΙ ή ΤΕΙ σε μια πόλη που δεν έπρεπε.

Στρατόπεδα, νοσοκομεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα σε πληθωρισμό. Αυτή είναι μια διαπίστωση που δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι βέβαιο ότι υπάρχουν και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Διάβασα πρόσφατα στις εφημερίδες για τις ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) που χρηματοδοτούσε το υπουργείο Εξωτερικών. Και αυτές στην ίδια κατηγορία είναι. Μάλιστα, όταν αναζητήσαμε να βρούμε σε πόσες οργανώσεις το κράτος δίνει χρήματα, διαπιστώσαμε ότι από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δόθηκαν χρήματα σε περισσότερα από 20.000 ΑΦΜ τα τελευταία χρόνια! Απίστευτο και όμως αληθινό. Οποιος ήθελε χρήματα και είχε κάποιο «δόντι» δημιουργούσε είτε μια ΜΚΟ είτε ένα πολιτιστικό σύλλογο για την προστασία δεκάφυλλου τριφυλλιού (που δεν υπάρχει) είτε έναν αθλητικό σύλλογο και εξασφάλιζε κάποια καλή χορηγία εις υγείαν των κορόιδων.

Θέλετε ακόμα μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα πληθωρισμού στο Δημόσιο. Οι διάφοροι νόμοι για τη φορολογία είναι 110.000 σελίδες. Ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων περιλαμβάνει 323 (τριακόσια είκοσι τρία) διαφορετικά παραστατικά και βιβλία! Τα αναπηρικά επιδόματα είναι περισσότερα από 110 και οι ειδικότητες των καθηγητών στη Μέση Εκπαίδευση είναι διπλάσιες απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Καλές είναι οι διαπιστώσεις, αλλά απαιτούνται και προτάσεις. Μια επιχείρηση, αν βρισκόταν εκεί όπου βρίσκεται η χώρα μας τα τελευταία τρία χρόνια, θα ξεκινούσε με ένα λευκό χαρτί και δεν θα θεωρούσε τίποτα δεδομένο. Επανεξέταση όλων των δραστηριοτήτων από την αρχή. Τα στρατόπεδα, τα νοσοκομεία τα σχολεία τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, αλλά και τις ΜΚΟ και τις λοιπές οργανώσεις. Οπου αναλώνεται κρατικό χρήμα θα έπρεπε να δικαιολογηθεί η βιωσιμότητα της δραστηριότητας και όχι το πελατειακό όφελος. Μόνο έτσι θα είχαμε αποφύγει τις οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Είναι πράγματι πολύ περίεργο το πώς σκέφτονται οι πολιτικοί. Κόβουν τις συντάξεις σε 2,5 εκατ. συνταξιούχους και τους μισθούς των 700.000 δημοσίων υπαλλήλων, αλλά δεν τολμούν να αντιπαρατεθούν με τοπικές κοινωνίες γιατί αντιδρούν οι τοπικοί βουλευτές. Πώς να πάει ο τόπος μπροστά. Η μόνη λύση είναι να ξεκινήσουμε πολλά πράγματα από εντελώς μηδενική βάση, διότι είναι πρακτικά αδύνατο να διορθωθούν οι καταστάσεις με μερεμέτια.

Του κ. Ανδρέα Δρυμιώτη*

* Ο κ. Δρυμιώτης είναι σύμβουλος επιχειρήσεων.

Πηγή Καθημερινή

23.9.2012

Μετακλητοί

Οποιος θέλει να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα, τον πιάνει. Το απέδειξαν οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ που ζήτησαν να καταργηθεί εντελώς ο «θεσμός» των μετακλητών υπαλλήλων. Και από ό,τι φάνηκε έχουν με το μέρος τους και τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη - τουλάχιστον στο να τεθεί το θέμα.

Είναι μια πρωτοβουλία που αφήνει πίσω την εντολή του Πρωθυπουργού να μην προσλαμβάνονται ως μετακλητοί οι συγγενείς έως δεύτερου βαθμού. Η οποία, ούτως ή άλλως, είναι ελλιπής και μπορεί να αποδειχθεί και διάτρητη.

Τι διαφορά θα κάνει δηλαδή αν προσλαμβάνονται ανιψιοί, βαφτιστήρια ή άλλες κατηγορίες συγγενών; Και ποιος βεβαιώνει ότι δεν θα υπάρξουν «εναρμονισμένες πρακτικές», ώστε να προσλαμβάνει ο ένας τους άμεσους συγγενείς του άλλου;

Η οδηγία Σαμαρά ορίζει να μην προσλαμβάνει ο ίδιος ο βουλευτής, ο υπουργός, ο γραμματέας και όποιος άλλος δικαιούνται να απασχολεί μετακλητούς τους συγγενείς του. Δεν απαγορεύει να τους προσλαμβάνει κάποιος άλλος!

Χώρια που σε κάποιες περιπτώσεις οι προσλήψεις - και οι αποσπάσεις ομοίως - γίνονται μόνο στα χαρτιά και οι προσληφθέντες - συγγενείς πρώτου βαθμού συνήθως - σουλατσάρουν και ο μισθός τρέχει. Αποκρουστικό, αλλά συμβαίνει.

Αντίθετα, η πρωτοβουλία της ΔΗΜΑΡ κλείνει τα παράθυρα και ωθεί στον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας των «ιδιαίτερων γραφείων» - διότι εκεί κατευθύνονταν οι μετακλητοί συγγενείς.

Κατ' αντίστοιχο τρόπο, όταν καταργηθούν οι ευκολίες των μετακλητών η διοίκηση θα αναγκαστεί να εκπαιδεύσει ομάδες υπαλλήλων που θα είναι σε θέση να προσφέρουν υπηρεσίες επιπέδου στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, με επαγγελματικά κριτήρια.

Η πρωτοβουλία των βουλευτών του Φώτη Κουβέλη θα αποκτούσε ακόμη πιο εξυγιαντικό χαρακτήρα εάν προχωρούσε και στο αίτημα να καταργηθεί ο φαύλος θεσμός της απόσπασης δημοσίων υπάλληλων και αστυνομικών στα κεντρικά γραφεία των κομμάτων - ή τουλάχιστον να περιοριστεί δραστικά.

 

Τι νόημα έχει να περικόπτεται η κρατική επιδότηση στα κόμματα όταν την ίδια στιγμή το κράτος πληρώνει υπαλλήλους του για να τους προσφέρουν εργασία - αν την προσφέρουν;

Εάν θέλουν να θεωρούνται σύγχρονοι πολιτικοί οργανισμοί πρέπει να βρουν τρόπο να πληρώνουν το προσωπικό τους, να φρουρούν τις εγκαταστάσεις τους και να μετακινούν τα στελέχη τους.

Εκεί που υπάρχει υπερβολή είναι στην αξίωση να δημοσιευθούν τα ονόματα όσων έχουν προσληφθεί από τους προηγούμενους προέδρους της Βουλής. Γιατί πρέπει να διασυρθούν, εφόσον προσφέρουν κανονικά εργασία σήμερα και επιπλέον αυτοί που τους προσέλαβαν το έκαναν νομίμως;

Αλλωστε, όπως έλεγε ο Αϊνστάιν: 

«Να κάνεις τα πράγματα όσο πιο απλά γίνονται, αλλά όχι απλούστερα».

 

Του Γιώργου Λιακόπουλου

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

1-2.9.2012

Απολύσεις από το Δημόσιο για να σωθούμε

Τ​​ην ώρα που οι Ευρωπαίοι εταίροι μας επαναλαμβάνουν σε όλους τους τόνους ότι δεν θα υπάρξει καμία κοινοτική αλληλεγγύη χωρίς εθνική υπευθυνότητα, οι κυβερνητικοί εταίροι επιμένουν σε «κόκκινες γραμμές» που εμποδίζουν την εφαρμογή του προγράμματος σταθεροποίησης. Η παράλογη εμμονή στην άρνηση των απολύσεων στο Δημόσιο, ακόμη και για επίορκους δημόσιους υπαλλήλους, θέτει σε κίνδυνο την έγκριση της επόμενης δόσης του δανείου και την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Η καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων για να οριστικοποιηθούν τα μέτρα που η κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα τον Φεβρουάριο κοστίζει ακριβά στην οικονομία. Κάθε μέρα που περνάει χάνουν τη δουλειά τους πάνω από 1.000 άτομα στον ιδιωτικό τομέα. Μέσα στον Ιούνιο, 34.337 άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους, σύμφωνα με το τελευταία στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας.

Την ώρα που ιδιωτικές επιχειρήσεις κλείνουν και η ανεργία αγγίζει το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού, η κυβέρνηση μετατάσσει υπαλλήλους από τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ στο Δημόσιο χωρίς να τολμά να απολύσει ούτε έναν περισσευούμενο υπάλληλο. Οι μετατάξεις όμως δεν οδηγούν σε συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, όπου απασχολείται το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού. Το πολιτικό κατεστημένο αντιμετωπίζει τους 600.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους που έχασαν τη δουλειά τους από την αρχή της κρίσης σαν ένα στατιστικό στοιχείο για το οποίο δεν φέρει ευθύνη, ενώ ταυτόχρονα επιμένει ότι δεν πρόκειται κανείς δημόσιος υπάλληλος να απολυθεί! Η ολιγωρία που έχει επιδείξει στην προσπάθεια συρρίκνωσης του Δημοσίου και απελευθέρωσης της οικονομίας από τα δεσμά του κράτους είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι η αβεβαιότητα παρατείνεται, οι απλήρωτες υποχρεώσεις συσσωρεύονται, και η ύφεση βαθαίνει. Η οριστικοποίηση μόνιμων περικοπών στις δαπάνες ύψους 11,5 δισ. ευρώ, όπως η κυβέρνηση συμφώνησε πριν από επτά μήνες, θα επισπεύσει την καταβολή της επόμενης δόσης, ύψους 31,5 δισ. ευρώ, που θα επιτρέψει την αποπληρωμή μέρους των οφειλών του Δημοσίου και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ώστε να λήξει η πιστωτική ασφυξία. Οσο πλανάται η προσδοκία εξόδου από την Ευρωζώνη δεν πρόκειται η Ελλάδα να προσελκύσει τις επενδύσεις που θα επιτρέψουν την επανεκκίνηση του ιδιωτικού τομέα και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Η εμμονή των κυβερνητικών εταίρων σε ξεπερασμένα ταμπού που εντείνουν την δυσπιστία για τη βούληση της Ελλάδας να τηρεί τα συμφωνημένα αποτελούν εθνικά καταστροφική πολιτική.

Γιατί ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα; Διότι μέχρι σήμερα το ελληνικό πολιτικό σύστημα διασφάλιζε τη συντήρηση της εξουσίας μέσω της συνεχούς επέκτασης του κράτους, γι’ αυτό και δεν έχει τη βούληση να αναλάβει πρωτοβουλίες για να συρρικνώσει το Δημόσιο και να αντιταχθεί στις συντεχνίες που το λυμαίνονται. Η άρνηση του κ. Κουβέλη, που ουδέποτε συμμετείχε στην κυβέρνηση, να συζητήσει όχι μόνο τις απολύσεις αλλά και την εφεδρεία στο Δημόσιο είναι ακατανόητη. Ποιους προσπαθεί να προστατεύσει, αυτούς που προσέλαβαν οι κυβερνητικοί του εταίροι την περασμένη τριακονταετία; Η πολιτική ηγεσία της χώρας επιμένει να πορεύεται με οδηγό την ίδια πελατειακή πρακτική που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Σε περίοδο που τα δανεικά έχουν στερέψει, η πελατειακή προσέγγιση του πολιτικού συστήματος οδηγεί σε άδικες και ανήθικες επιλογές. Η κυβέρνηση επιλέγει να αποστερεί από τους καρκινοπαθείς τα φάρμακά τους προκειμένου να διατηρήσει άχρηστες υπηρεσίες, ή υπηρεσίες που θα μπορούσε να προσφέρουν οι ιδιώτες καλύτερα και φθηνότερα, για να μη θιγούν οι κομματικές και συνδικαλιστικές στρατιές στο Δημόσιο. Αντί να επανασχεδιάσει το κράτος σε υγιείς δημοσιονομικές βάσεις, συνεχίζει τις οριζόντιες περικοπές.

Στις ΔΕΚΟ, το υπεράριθμο προσωπικό παραμένει ή μετατάσσεται σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες, χωρίς δηλαδή να μειώνεται το κράτος, που είναι η πηγή της σημερινής κρίσης. Η υποχρέωση δημοσιοποίησης των ισολογισμών των ΔΕΚΟ σε τριμηνιαία βάση, που επεβλήθη από την τρόικα, ξεσκεπάζει τη σπατάλη και οδηγεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι η εξυγίανση και η επιβίωση των ΔΕΚΟ περνούν από τη μείωση του προσωπικού τους και την κατάργηση των κεκτημένων όπως η μονιμότητα, το χρονοεπίδομα, οι υπερωρίες, κ.λπ. Αυτή η πραγματικότητα δεν συμφέρει τους συνδικαλιστές, τους φρουρούς των αγκυλώσεων και των κεκτημένων, που μασκαρεύονται σαν υπερασπιστές των συμφερόντων των πολιτών προκειμένου να διατηρήσουν τα δικά τους προνόμια. Επικαλούνται το συμφέρον των καταναλωτών για να αποτρέψουν τις ιδιωτικοποιήσεις και καταγγέλλουν το Μνημόνιο για επιστροφή στον εργατικό μεσαίωνα, ενώ στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται μόνο για τη διατήρηση των εξωφρενικών προνομίων τους.

Παραδόξως, η μεγαλύτερη απειλή για την Ελλάδα είναι η σταθεροποίηση των χωρών στην περιφέρεια της Ευρωζώνης και η θωράκιση της κεφαλαιακής επάρκειας των ευρωπαϊκών τραπεζών ώστε να αντέξουν τις ζημίες από τα κρατικά ομόλογα στα χαρτοφυλάκιά τους. Τότε η Ελλάδα θα εγκαταλειφθεί στην τύχη της, καθώς θα έχει περιοριστεί σημαντικά ο κίνδυνος να πληγεί ολόκληρη η Ευρωζώνη από μία ελληνική χρεοκοπία και ενδεχόμενη επιστροφή στη δραχμή. Αυτό θα συμβεί με μαθηματική ακρίβεια αν η Ελλάδα δεν εφαρμόσει τα δημοσιονομικά μέτρα και τις μεταρρυθμίσεις που έχει συμφωνήσει. Η κυβέρνηση δηλώνει αποφασισμένη να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη και να συμμετάσχει στη «νέα Ευρώπη» της πλήρους δημοσιονομικής και τραπεζικής ενοποίησης, με την ολιγωρία της όμως διακυβεύει τον στόχο που η ίδια έθεσε.

Της Μιράντας Ξαφά *

*Σύμβουλος επενδύσεων E.F. Consulting και μέλος της κεντρικής επιτροπής της ΔΡΑΣΗΣ.

Πηγή Καθημερινή

16.9.2012

Ευνοϊκή ρύθμιση για τις...περικοπές των μισθών στο Δημόσιο

Ανάσα στους δημοσίους υπαλλήλους δίνει εγκύκλιος του Υπουργείου Οικονομικών, με την οποία διευρύνεται το χρονικό διάστημα για τη μείωση των αποδοχών τους, όπου αυτή απορρέει βάσει του νέου μισθολογίου και εφόσον υπερβαίνει το 25% του συνόλου της αμοιβής τους.

Με τη νέα ρύθμιση, όπως αναφέρουν τα Νέα, το ποσό της μείωσης θα κατανεμηθεί σε τρία αντί δύο χρόνια.

Για παράδειγμα, δημόσιος υπάλληλος έχει με το νέο μισθολόγιο μείωση αποδοχών σε ποσοστό 40% και από αυτό το 25% κόπηκε με την έναρξη εφαρμογής του μισθολογίου, δηλαδή την 1η Νοεμβρίου 2011. Το 15% που υπολείπεται από το 40% με την αρχική πρόβλεψη θα κοβόταν σε δύο δόσεις και συγκεκριμένα 7,5% την 1η Νοεμβρίου 2012 και 7,5% την 1η Νοεμβρίου 2013.

Μετά την τροποποίηση, θα γίνει σε τρεις δόσεις, και ο υπάλληλος θα έχει μείωση 5% την 1η Νοεμβρίου 2012, 5% την 1η Νοεμβρίου 2013 και το υπόλοιπο 5% θα κοπεί την 1η Νοεμβρίου 2014.

Πηγή ΤΑΝΕΑ

10.3.2012

Δημόσιο της ταλαιπωρίας

Εξυπηρέτηση μηδέν, με περικοπές και ....συνταξιοδοτήσεις εν όψει εφεδρίας

Μαζί µε την εποχή της οικονοµικής ευµάρειας φαίνεται ότι έχει παρέλθει και ο καιρός της προσπάθειας για τη βελτίωση των υπηρεσιών του ∆ηµοσίου. Πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έβαλε πολύ χαµηλή βαθµολογία σε 20 φορείς του δηµόσιου τοµέα για την εξυπηρέτηση που προσφέρουν σε πολίτες και επιχειρήσεις. Σε πολλές υπηρεσίες σε αυτό έχουν συντελέσει οι συνταξιοδοτήσεις υπαλλήλων προκειµένου να αποφύγουν τα... χειρότερα, άλλες όπως ο ΟΑΕ∆ απλώς έχουν... περισσότερους πελάτες. Και µέσα σε αυτό το σκηνικό οι χρόνιες ασθένειες, όπως η γραφειοκρατία και η επικάλυψη αρµοδιοτήτων, παραµένουν και διογκώνονται.

«Ανεβείτε τώρα να πάρετε χαρτάκι για σειρά προτεραιότητας, αλλιώς µπορεί να µην προλάβετε να εξυπηρετηθείτε» προειδοποιεί ακόµη και στις 7.30 το πρωί ο υπάλληλος στην είσοδο του Επαγγελµατικού Επιµελητηρίου στην οδό Πανεπιστηµίου. Οσοι φτάσουν εκεί µετά τις δέκα συνήθως έρχονται, βλέπουν και απέρχονται. «∆εν εξυπηρετούνται πάνω από 150-200 άτοµα την ηµέρα, ενώ η προσέλευση ξεπερνά τα 500. Πολλοί είναι αυτοί που θα τηλεφωνήσουν για να µάθουν την... κίνηση και να αναβάλουν την επίσκεψή τους» λέει η κυρία Βασιλική Χαραλαµπάκη που επισκέπτεται συχνά το Επιµελητήριο λόγω της οικογενειακής επιχείρησης.

Είναι εκεί για δεύτερη συνεχόµενη ηµέρα καθώς «χθες ήρθα λίγο µετά τις 9, έµεινα ως το τέλος της ηµέρας, όµως δεν πρόλαβα να εξυπηρετηθώ. Υπάρχει πολύς κόσµος που περιµένει και λίγοι υπάλληλοι. Το πιο στενάχωρο όµως είναι ότι σε όλες τις τελευταίες επισκέψεις βλέπω περισσότερους ανθρώπους που έρχονται να διακόψουν την επαγγελµατική τους δραστηριότητα».

|||||||| Χρειάζονται υπάλληλοι αλλά με εμπειρία

Στα µητρώα του Επαγγελµατικού Επιµελητηρίου Αθηνών υπάρχουν πάνω από 250.000 ονόµατα. Αρκετά είναι ανενεργά, οι περισσότεροι όµως εξ αυτών συναλλάσσονται µαζί του. Οπως ο κ. Πέτρος Μπούσουλας, ένας από τους 9.000 ασφαλιστικούς συµβούλους που το επισκέπτονται τουλάχιστον µία φορά τον χρόνο. «Δύο ώρες από την έναρξη του ωραρίου έχουν εξυπηρετηθεί περίπου 20 άτοµα. Δεν έχω δει κάποιον από τους υπαλλήλους να µη δουλεύουν. Την ίδια στιγµή όµως από τα 12 γραφεία πάνω από τα µισά είναι άδεια» λέει ο κ. Μπούσουλας, για τον οποίο όµως το µεγαλύτερο ζήτηµα είναι «η ίδια η ύπαρξη του Επιµελητηρίου και των συναλλαγών που ο νόµος µάς επιβάλλει να έχουµε µαζί του. Πιστεύω πως υπάρχει απλά για να διατηρούνται οι θέσεις εργασίας». Σύµφωνα µε τον πρόεδρο του Επαγγελµατικού Επιµελητηρίου Αθηνών κ. Ηλία Χατζηβασίλογλου, υπ’ αριθµόν 1 αιτία για τη δυσλειτουργία του συστήµατος «είναι η έλλειψη προσωπικού και οι ταυτόχρονα δυσανάλογες αρµοδιότητες που µας ανατίθενται. Π.χ., η ανανέωση της άδειας των ασφαλιστικών συµβούλων θα µπορούσε να γίνεται σε αραιότερα χρονικά διαστήµατα από µία φορά τον χρόνο που είναι σήµερα. Επιπλέον στα επιµελητήρια έχουν πλέον ανατεθεί αρµοδιότητες όπως οι “υπηρεσίες µιας στάσης”, χωρίς να αποκτήσουν το προσωπικό που χρειάζονται. Ακόµη και αν γίνουν µετατάξεις από άλλες υπηρεσίες του Δηµοσίου, δεν θα είναι χρήσιµες αν δεν πρόκειται για άτοµα που έχουν εµπειρία στη σύσταση εταιρειών, όπως οι υπάλληλοι στις νοµαρχίες».

|||||||| Η ανεργία φέρνει και ταλαιπωρία

Το κατάστηµα του ΟΑΕ∆ στην οδό Πειραιώς είχε πάντα µεγάλη επισκεψιµότητα. «Απλώς από την έναρξη της εφετινής χρονιάς έχει πολύ µεγαλύτερη. Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά πολύ, αρκετά από τα στελέχη που είχαν εξασφαλίσει συνταξιοδοτικά δικαιώµατα έφυγαν, το σύστηµα είναι στα όριά του» λέει η υπάλληλος στις πληροφορίες.

Το µηχάνηµα για τα νούµερα της σειράς προτεραιότητας λειτούργησε µόνο µία ώρα, οπότε τα νούµερα δίνονται χειρόγραφα και οι εντάσεις δεν λείπουν. «Μόνο και µόνο για να ρωτήσω πού θα απευθυνθώ χρειάστηκα 45 λεπτά» λέει ο κ. Θανάσης Παπαθανασίου, ο οποίος απολύθηκε πριν από λίγες εβδοµάδες και κινείται αυτές τις ηµέρες µεταξύ ΟΑΕ∆ και Επιθεώρησης Εργασίας.

«Ακόµη δεν είναι σε θέση να µας ενηµερώσουν για το τι δικαιολογητικά απαιτούνται για την εξαίρεση από το τέλος ακινήτων» λέει η κυρία Τζίνα Μαυροπούλου, άνεργη εδώ και µία τριετία. Είναι εντελώς αρνητική στην ιδέα ότι η Εφορία θα είναι αυτή που θα αποφασίσει ποιοι θα εξαιρεθούν. «Βρέθηκε άλλος ένας τρόπος για να λαδώνονται οι εφοριακοί» είναι το σχόλιό της.

Υπάρχουν και αυτοί που βρίσκουν δευτερεύον το ζήτηµα της εξυπηρέτησης. «Το θέµα είναι να βρίσκεις δουλειά µέσω του ΟΑΕΔ, όχι αν θα φας µία ώρα ή ακόµη και ένα πρωινό περιµένοντας» λέει ο κ. Λεωνίδας.

Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Α∆Ε∆Υ κ. Ηλίας Βρεττάκος θεωρεί ότι το φαινόµενο της «χειρότερης εξυπηρέτησης του κοινού από τις δηµόσιες υπηρεσίες» έχει να κάνει µε τη «χωρίς προγραµµατισµό λογική των µετατάξεων και των γενικότερων περικοπών που εφαρµόζονται στον δηµόσιο τοµέα. Το αµέσως προηγούµενο διάστηµα υπήρξαν συνταξιοδοτήσεις έµπειρων και ικανών στελεχών της δηµόσιας διοίκησης. Ολα αυτά σε µια οικονοµική συγκυρία που ορισµένες υπηρεσίες του Δηµοσίου, όπως ο ΟΑΕΔ, τα ασφαλιστικά ταµεία και οι εφορίες, έχουν πολύ µεγαλύτερο φόρτο εργασίας».

Του Γιώργου Πουλιόπουλου

Πηγή Το Βήμα

27.11.2011

"Συνταξιοδοτικό γεγονός"

Την ώρα που η ειδησεογραφική προσοχή είναι στραμμένη στο ενδεχόμενο «πιστωτικού γεγονότος», η αγωνία εκατομμυρίων πολιτών, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως (αν θεωρηθεί ότι και ξένα συνταξιοδοτικά Ταμεία έχουν τοποθετήσει κεφάλαια σε ελληνικά ομόλογα), αφορά το ενδεχόμενο «συνταξιοδοτικού γεγονότος». Δηλαδή στο ενδεχόμενο να θεωρηθεί δεδομένη η καταστροφή των αποθεματικών που προορίζονται για την κάλυψη μελλοντικών συνταξιοδοτικών αναγκών. Με αυτόν τον τρόπο, ο κίνδυνος ένα «κούρεμα», της τάξεως από 40% έως 60%, να οδηγήσει σε απομείωση της περιουσίας των ελληνικών Ταμείων κατά 11 δισ. ευρώ και άρα σε αναγκαστικό haircut των ήδη ψαλιδισμένων συντάξεων είναι κάτι περισσότερο από ορατός.

Εδώ, βεβαίως, υπάρχει ένας μύθος, μια υπερβολή και ένα ζήτημα ηθικής τάξης. Κατ’ αρχήν ο κίνδυνος από το haircut των ομολόγων δεν είναι το ίδιο σημαντικός για όλα τα Ταμεία. Διότι είτε κάποια έχουν ρευστοποιήσει τα ομόλογα που είχαν, όπως ο ΟΑΕΕ, είτε οι λήξεις των ομολόγων σε άλλα είναι για μετά το 2020. Κι άλλα, όπως το ΙΚΑ, χρησιμοποιούν τα ελάχιστα ομόλογα που τους απέμειναν ως ενέχυρο για να παίρνουν δάνεια (ρέπος) μέσω των τραπεζών και να πληρώνουν συντάξεις. Ομως, τουλάχιστον δύο μεγάλα Ταμεία, των επιστημόνων και των ασφαλισμένων στα ΜΜΕ, κατέχουν ομόλογα ύψους 10 δισ. ευρώ (8 δισ. το πρώτο και 2 δισ. το δεύτερο). Ταυτοχρόνως, έως και 14 δισ. από τα διαθέσιμα των Ταμείων είναι δεσμευμένα σε κοινό λογαριασμό της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία έχει επενδύσει το μεγαλύτερο μέρος σε ομόλογα του Δημοσίου, αλλά ουδένα από τα ταμεία φέρεται να γνωρίζει ποιες είναι οι λήξεις τους.

Για όλους αυτούς τους λόγους, εάν τα ασφαλιστικά Ταμεία δεν εξαιρεθούν από το «κούρεμα» και χρεωθούν μεγάλες απώλειες πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν κατά τον ίδιο τρόπο που θα γίνει με τις τράπεζες. Σύμφωνα με διαβεβαιώσεις, ήδη στο υπουργείο Εργασίας μελετάται το θέμα με όλες τις εναλλακτικές παραμέτρους. Δεν είναι δυνατό, επί παραδείγματι, να ανακεφαλαιοποιηθούν οι γαλλικές τράπεζες για απώλειες 8 δισ. ευρώ και τα ασφαλιστικά Ταμεία να μείνουν με απώλειες 10 δισ. ευρώ. Αλλωστε, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υποχρεώθηκαν και διά νόμων να δανείσουν το Δημόσιο. Χωρίς επενδυτικούς μηχανισμούς και με αναξιόπιστους διοικητές -όπως απέδειξε η ιστορία των δομημένων- ποιος μπορούσε να αρνηθεί την επένδυση σε ομόλογα του Δημοσίου; 

Βέβαια, ουδείς νοήμων σε αυτήν τη χώρα πιστεύει ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί σε μια διαδικασία που εξελίσσεται, τυπικά και ουσιαστικά, ερήμην αυτής. Παρ’ όλα αυτά, η στήριξη των Ταμείων και η απαραίτητη ανακεφαλαιοποίησή τους -όχι με ποσοστό έναντι του ΑΕΠ που θα δοθεί του αγίου ποτέ, αλλά με κεφάλαια- όπως τα 107 δισ. ευρώ που θα δοθούν στις τράπεζες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι το το τελευταίο ηθικό σύνορο...

Της Χριστίνας Κοψίνη

Πηγή Καθημερινή

25.10.2011

Σε ιδιώτες ανατίθεται η αποκομιδή των σκουπιδιών

Δεν θα πληρωθούν οι υπάλληλοι για τις ημέρες που έκαναν κατάληψη.

 

Σε ιδιώτες ανατίθεται η αποκομιδή των σκουπιδιών που έχουν συσσωρευτεί στους δρόμους της Αθήνας και όλων των μεγάλων πόλεων, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης. Επιπλέον, δεν θα πληρώνεται το προσωπικό των δήμων που απεργεί, κάνει καταλήψεις ή εμποδίζει την αποκομιδή απορριμμάτων. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ «απαντά» με κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Παράλληλα, όπως έκανε γνωστό ο υπουργός, σε συνεργασία με την αστυνομία θα ανοίξουν άμεσα οι ΧΥΤΑ στη Φυλή Αττικής και τη Μαυροράχη Θεσσαλονίκης, ενώ ξεκαθάρισε ότι οι δημοτικοί υπάλληλοι σε όσους δήμους υπάρχουν καταλήψεις δεν πρόκειται να πληρωθούν για τις ημέρες που διαρκούν οι κινητοποιήσεις.
Για τα παραπάνω θα αποσταλεί εγκύκλιος στους ΟΤΑ, ενώ όπως προειδοποίησε ο υπουργός, για όποιον παραβιάσει την εγκύκλιο θα υπάρξει καταλογισμός των σχετικών ποσών σε βάρος του.
 

Προειδοποίησε τέλος ότι αν δεν ομαλοποιηθεί αμέσως η κατάσταση, η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να αναθεωρήσει όλο το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία των υπηρεσιών καθαριότητας των ΟΤΑ.

«Η δημόσια υγεία κινδυνεύει από τη συγκέντρωση τεράστιου όγκου σκουπιδιών κυρίως στους δρόμους των δύο μεγάλων πόλεων», υπογράμμισε ο υπουργός Εσωτερικών, προσθέτοντας ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Κατηγόρησε ακόμη τους εργαζόμενους ότι παρά τη «διαλλακτική και με διάθεση συνεννόησης στάση της κυβέρνησης» συνεχίζουν «αδιάλλακτοι τις κινητοποιήσεις τους κλείνοντας ΧΥΤΑ, καταλαμβάνοντας δημοτικά καταστήματα, αποκλείοντας ακόμη και τη λειτουργία παιδικών σταθμών».

Σημείωσε μάλιστα ότι παρά τις προτάσεις που κατέθεσε ο ίδιος στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ-ΟΤΑ, ζητώντας να ανασταλούν οι κινητοποιήσεις, η Ομοσπονδία τις απέρριψε, «αγνοώντας το συμφέρον και τα δικαιώματα των πολιτών και τη συνταγματικά κατοχυρωμένη προστασία της δημόσιας υγείας».

Πρώτη απόφαση από την Περιφέρεια Αττικής

Η Περιφέρεια Αττικής αποφάσισε να αναθέσει σε ιδιώτες που διαθέτουν τον κατάλληλο εξοπλισμό εκτάκτως το έργο της αποκομιδής των απορριμμάτων, επικαλούμενη τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία που έχει δημιουργηθεί με τη συσσώρευση σκουπιδιών στους δρόμους από τις παρατεινόμενες κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους δήμους.

«Οι περιστάσεις είναι έκτακτες και επιβάλλουν έκτακτες αποφάσεις. Πρόκειται για απόφαση ανάγκης και όχι σκοπιμότητας. Σέβομαι τα δικαιώματα των εργαζομένων αλλά πάνω απ' όλα βάζω τα δικαιώματα των πολιτών. Εδώ και 30 χρόνια έχουμε γίνει όμηροι των σκουπιδιών. Πρέπει να δράσουμε τώρα. Η κοινωνία περιμένει λύση» δήλωσε ο περιφερειάρχης Αττικής κ. Γιάννης Σγουρός.

Προηγήθηκε συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, το οποίο αποφάσισε κατά πλειοψηφία (διαφώνησαν οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης) να αναλάβει την πρωτοβουλία για την αποκομιδή των απορριμμάτων σε όλους τους Δήμους της Περιφέρειας, λαμβάνοντας υπόψιν και τις εκθέσεις των Εποπτών Δημόσιας Υγείας και του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις η ΠΟΕ-ΟΤΑ

Με κλιμάκωση των κινητοποιήσεων απαντά η ΠΟΕ-ΟΤΑ στα όσα εξήγγειλε ο υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης.

«Στις απειλές της κυβέρνησης απαντάμε με γενίκευση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Από αύριο δεν θα πρέπει να υπάρχει Δημοτικό κτήριο ή Χ.Υ.Τ.Α. σε όλη την Ελλάδα που δεν θα είναι κατειλημμένοι από τους εργαζόμενους», προειδοποιούν οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Δηλώνουν επίσης ότι θα συμμετάσχουν στο πανδημοσιοϋπαλληλικό συλλαλητήριο το Σάββατο 15 Οκτωβρίου και υπενθυμίζουν τη συμμετοχή τους στη γενική απεργία της 19ης και 20ης Οκτωβρίου.

Προπηλάκισαν τον Καμίνη

Ένταση σημειώθηκε νωρίτερα στα γραφεία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ), όταν συνδικαλιστές της ΠΟΕ-ΟΤΑ προπηλάκισαν τον δήμαρχο Αθηναίων, Γιώργο Καμίνη, την ώρα που αποχωρούσε από τη συνεδρίαση.

Στο στόχαστρο των εργαζομένων μπήκε νωρίτερα και ο δήμαρχος Συκεών Σίμος Δανιηλίδης, επειδή έχει ζητήσει την παρέμβαση εισαγγελέα για το άνοιγμα της χωματερής.

Ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ, Θέμης Μπαλασόπουλος καταδίκασε τις επιθέσεις και αναφερόμενος στον προπηλακισμό του κ.Καμίνη είπε πως δεν ήταν μέλη της ΠΟΕ-ΟΤΑ που του επιτέθηκαν, αλλά απολυμένοι του Δήμου Αθηναίων.

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

13.10.2011

Greek mi(s)thology

Αναπόφευκτες ήταν οι αλλαγές στο μισθολόγιο αλλά όταν οι αποφάσεις, που έρχονται να αντιμετωπίσουν στρεβλώσεις δεκαετιών, λαμβάνονται υπό πίεση, είναι περισσότερο επώδυνες. Ενα κράτος που διέθετε μέχρι το 2009 το 45% των πρωτογενών δαπανών του σε μισθούς και συντάξεις δεν έχει μέλλον.

Οι υπουργοί που παρέλασαν τις τελευταίες δεκαετίες, από το υπουργεία Οικονομικών και Εσωτερικών, και άλλα υπουργεία, σε συνεργασία με τους συνδικαλιστές χορηγούσαν, ελαφρά τη καρδία, επιδόματα στους υπαλλήλους τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη ούτε την παραγωγικότητα ούτε τις δυνατότητες της οικονομίας.

Ασφαλώς και τα συγκεκριμένα επιδόματα δεν τα πλήρωναν οι ίδιοι, αλλά όλοι οι υπόλοιποι φορολογούμενοι και οι... δανειστές μας. Μερικά παραδείγματα. Τα επιδόματα ΔΙΒΕΕΤ και ΔΕΤΕ. Καθιερώθηκαν το 1992 από τον Στέφανο Μάνο, μόνο για τους υπαλλήλους των ελεγκτικών τμημάτων των εφοριών και των τελωνείων και ήταν ένα ποσοστό επί των εσόδων, όταν αυξάνονταν πάνω από τους στόχους του προϋπολογισμού, ώστε η αύξηση των εσόδων να αποτελεί κίνητρο. Σταδιακά εκφυλίστηκαν, επεκτάθηκαν και χορηγούνταν αδιακρίτως, ακόμα και όταν υπήρχαν υστερήσεις εσόδων.

Το επίδομα για τους χειριστές Η/Υ αρχικά καθιερώθηκε για όσους χειρίζονταν τους παλαιούς υπολογιστές (λόγω ακτινοβολίας), αλλά επεκτάθηκε αυτομάτως και σε όσους περνούσαν... δέκα μέτρα μακριά.

Παράγοντας αδιαφάνειας και σπατάλης είναι επίσης τα οδοιπορικά, αμοιβές σε επιτροπές κ.λπ., τα οποία «γράφονται» στους υπαλλήλους που είναι αρεστοί στους προϊσταμένους και δεν κατανέμονται με βάση τις ανάγκες των υπηρεσιών.

Και τι καταφέραμε ως κράτος, με το «πλουσιοπάροχο» για τα ελληνικά δεδομένα, δημόσιο μισθολόγιο; Είχαμε αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, σχολεία, νοσοκομεία; Οχι. Η μοναδική υπηρεσία που λειτουργεί αποτελεσματικά και προσφέρει υπηρεσίες είναι τα ΚΕΠ Και αυτά συστάθηκαν επειδή, απλά όλη η υπόλοιπη δημόσια διοίκηση δεν λειτουργεί!

Οι σημερινοί συναρμόδιοι υπουργοί είναι βέβαιο ότι θα έκαναν τα ίδια με τους παλαιότερους αν οι συνθήκες στην οικονομία ήταν διαφορετικές, αλλά σήμερα δεν μπορούν. Ομως δεν είναι αυτοί που τιμωρούν τους δημοσίους υπαλλήλους.

Τους τιμωρούν οι πρώην υπουργοί, οι οποίοι τους έμαθαν να ζουν με ένα συγκεκριμένο ύψος αμοιβών και τώρα θα υποχρεωθούν να προσαρμόσουν τη ζωή τους με αισθητά χαμηλότερες αποδοχές. Αλλά όταν ένα κράτος έχει ένα μισθολόγιο, που αμείβει τον οδηγό του τρόλεϊ υψηλότερα από τον πιλότο του F16, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ - pkak@naftemporiki.gr 

Πηγή Ναυτεπορική

7.10.2011

Τα 7 βήματα για την εργασιακή εφεδρεία

Υπάλληλοι που βρίσκονται στα όρια της συνταξιοδότησης, και όσοι υπηρετούν σε φορείς που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευτούν και οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε οργανικές θέσεις οι οποίες θα καταργηθούν εντάσσονται στο καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας, η οποία θα αποτελεί προθάλαμο για μετάθεση ή για απόλυση.

Σύμφωνα με τις αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου, που ανακοίνωσε αργά το βράδυ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Η. Μόσιαλος, σε εφεδρεία μέχρι το τέλος του 2011 τίθενται 30.000 υπάλληλοι, ενώ η διαδικασία θα συνεχιστεί τόσο το 2012 αλλά και μέχρι το 2014. Η εφεδρεία 30.000 υπαλλήλων είναι αδιαπραγμάτευτος όρος για την τρόικα, είπε ο υπουργός, προκειμένου να δικαιολογήσει τις αποφάσεις.

Η ρύθμιση που επιλέχθηκε «δεν απαιτεί (για τη συντριπτική πλειονότητα) καταβολή αποζημίωσης απόλυσης, που δημοσιονομικά θα ήταν ιδιαίτερα δυσμενής», ανέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Ηλίας Μόσιαλος.

Ποιες είναι οι διαδικασίες

Το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει επτά βήματα που θα διαρκέσουν από το 2011 μέχρι και το 2014.

* Προβλέπει στο 2011:

1. Ολοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, και σε ΝΠΔΔ και σε ΝΠΙΔ του δημόσιου τομέα, με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, οι οποίοι κατά τους επόμενους 12-24 μήνες αποκτούν δικαίωμα εξόδου με πλήρη σύνταξη, τίθενται σε καθεστώς εφεδρείας. Μετά το τέλος της περιόδου εφεδρείας οι εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται με πλήρη σύνταξη, το επίπεδο της οποίας δεν θίγεται από το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας.

2. Οι υπάλληλοι του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ με σχέση δημοσίου δικαίου, οι οποίοι κατά τους επόμενους 12-24 μήνες αποκτούν δικαίωμα εξόδου με πλήρη σύνταξη, τίθενται σε προσυνταξιοδοτικό καθεστώς, αφού προηγουμένως τερματιστεί η υπαλληλική σχέση τους με κατάργηση των οργανικών θέσεων που κατέχουν. Μετά την ολοκλήρωση της προσυνταξιοδοτικής περιόδου, οι παραπάνω υπάλληλοι λαμβάνουν πλήρη σύνταξη.

3. Οι εργαζόμενοι στους φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που καταργούνται, και μέρος των εργαζομένων των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ των φορέων που απορροφώνται, συγχωνεύονται ή περιορίζονται, τίθενται σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας. Η διαδικασία τελεί υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ Οι εργαζόμενοι που διαθέτουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις, επαναπροσλαμβάνονται το ταχύτερο δυνατόν με βάση τα όσα προβλέπονται στο σχετικό Π.Δ. Θα δημιουργηθούν ειδικά προγράμματα επανακατάρτισης, στο πλαίσιο του ΟΑΕΔ για όσους εργαζομένους παραμείνουν στο καθεστώς εφεδρείας. Από τη δράση αυτή εκτιμάται ότι μπορεί να συγκεντρωθεί αριθμός περίπου 1.000 εργαζομένων. Προφανώς όσοι δεν απορροφηθούν, θα απολυθούν και σύμφωνα με αρμόδιο υπουργό θα αποζημιωθούν με βάση τα ισχύοντα για τις απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα.

4. Καταργείται το προνομιακό καθεστώς που έχει δοθεί σε δημοσίους υπαλλήλους και λοιπούς εργαζομένους που έχουν ήδη δικαίωμα πλήρους σύνταξης να παραμείνουν στην ενεργό υπηρεσία, παρατείνοντας το ηλικιακό όριο υποχρεωτικής αποχώρησης. Οσοι εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή δεν θα ενταχθούν σε εφεδρεία αλλά σε άμεση συνταξιοδότηση.

5. Προβλέπεται ταχεία διαδικασία εντοπισμού υπηρεσιακών μονάδων φορέων της κεντρικής κυβέρνησης που δεν έχουν λόγο ύπαρξης ή διαθέτουν πολύ μεγάλο ποσοστό πλεονάζοντος προσωπικού. Η αξιολόγηση θα γίνει υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ, με νομοθετημένα αντικειμενικά κριτήρια που εφαρμόζονται αυτόματα. Από το προσωπικό που υπηρετεί σε αυτές τις υπηρεσιακές μονάδες, θα ζητηθεί να αποδεχθεί μετάθεση σε άλλες υπηρεσίες ή, αλλιώς, να ενταχθεί σε καθεστώς εφεδρείας λόγω κατάργησης της οργανικής θέσης του.

6. Θα συνεχιστεί με εντατικό ρυθμό η αναδιάρθρωση ΝΠΙΔ και ΝΠΔΔ που καταργούνται ή συγχωνεύονται. Οι εργαζόμενοι τίθενται σε καθεστώς εργασιακής εφεδρείας και η διαδικασία θα τελεί υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Οι εργαζόμενοι που διαθέτουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις, επαναπροσλαμβάνονται το ταχύτερο δυνατόν με βάση τα όσα προβλέπονται στο σχετικό Π.Δ. Για τους υπόλοιπους, θα δημιουργηθούν ειδικά προγράμματα επανακατάρτισης, στο πλαίσιο του ΟΑΕΔ, για όσους εργαζομένους παραμείνουν στο καθεστώς εφεδρείας και με τη λήξη του έτους θα απολυθούν, πιθανότατα με αποζημίωση, όπως στον ιδιωτικό τομέα.

7. Οργανώνεται διαδικασία αξιολόγησης της διάρθρωσης, των αρμοδιοτήτων και του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών, στο πλαίσιο των ευρημάτων της πρόσφατης μελέτης του ΟΟΣΑ για την ελληνική δημόσια διοίκηση, με στόχο τη μείωση των υφιστάμενων υπηρεσιακών μονάδων (όχι των θέσεων του υπηρετούντος προσωπικού) κατά περίπου 30%.

Θα λαμβάνουν το 60% των αποδοχών τους

Στην κυβερνητική ανακοίνωση αναφέρεται πως «οι χθεσινές αποφάσεις είναι το αποτέλεσμα μακρών και δύσκολων διαπραγματεύσεων με την τρόικα, η οποία επέμενε στην άποψη ότι η εργασιακή εφεδρεία έπρεπε να είναι προθάλαμος απολύσεων και όχι προσυνταξιοδοτικό καθεστώς. Κατά τις συζητήσεις με την τρόικα παρουσιάστηκαν διάφορες πιθανές λύσεις μεταξύ των οποίων και η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, πρόταση που η κυβέρνηση δήλωσε έτοιμη να αποδεχθεί σε περίπτωση συμφωνίας της τρόικας».

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η πρόταση που διαμορφώθηκε είναι «η ηπιότερη δυνατή εκδοχή ως προς τις κοινωνικές επιπτώσεις, ενώ παράλληλα τηρεί τις δεσμεύσεις του μνημονίου» και αναμένεται να εξοικονομηθεί ποσό ύψους 300 εκατ. ευρώ, εντός του 2012.

Οι εργαζόμενοι που θα τεθούν σε εφεδρεία θα λαμβάνουν το 60% των αποδοχών τους για ένα χρόνο, και αν στο διάστημα αυτό δεν έχουν μετατεθεί σε άλλη υπηρεσία, θα απολύονται, αφού περάσουν από προγράμματα επανακατάρτισης.

Σύμφωνα με τον κ. Μόσιαλο η ρύθμιση που επιλέχθηκε «δεν απαιτεί (για τη συντριπτική πλειονότητα) καταβολή αποζημίωσης απόλυσης, που δημοσιονομικά θα ήταν ιδιαίτερα δυσμενής. Είναι δε προφανές, ότι οι υπαγόμενοι σε καθεστώς εφεδρείας θα μπορούν να συμπληρώνουν το εισόδημά τους δραστηριοποιούμενοι στον ιδιωτικό τομέα».

Επίσης, οι «έφεδροι» θα υποστούν τεράστια μείωση των αμοιβών τους με βάση τα σημερινά δεδομένα, αν το 60%, υπολογιστεί στους νέους μειωμένους βασικούς μισθούς που θα προβλέπει το ενιαίο μισθολόγιο.

Οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ή δημοσίου δικαίου στο Δημόσιο, σε ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ που πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν ύστερα από 1-2 χρόνια και θα τεθούν σε εργασιακή εφεδρεία εκτιμώνται σε 18-20.000.

Η συρρίκνωση οργανικών θέσεων της κεντρικής κυβέρνησης (υπουργεία) και η κατάργηση ή συγχώνευση ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ αφορά 6-7.000 εργαζομένους.

Νέο σύστημα απονομής δικαιοσύνης

Ταχύτατα προωθούνται οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος απονομής Δικαιοσύνης.

Αυτό τονίστηκε από τον υπουργό Δικαιοσύνης, Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, κατά τη συνάντησή του με το υψηλόβαθμο κλιμάκιο της τρόικας, παρουσία και του υπουργού Οικονομικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο υπουργός παρουσίασε, κατά τη συνάντηση, τρεις τομές για την «πολυπόθητη» αποσυμφόρηση των δικαστηρίων.

Ο κ. Παπαϊωάννου, ύστερα και από το σχετικό διάλογο με τις ηγεσίες των δυο ανωτάτων δικαστηρίων Αρείου Πάγου και Συμβουλίου της Επικρατείας προσανατολίζεται στη «μεταφορά» χρονοβόρας δικαστηριακής ύλης, η οποία «πάει πίσω» τα δικαστήρια, στους συμβολαιογράφους (διαδικασία έκδοσης συναινετικών διαζυγίων, έκδοση διαταγών πληρωμής και οι προσημειώσεις ακινήτων για τη χορήγηση δανείων κ.λπ.). Ταυτόχρονα, εξετάζεται και το θέμα των σχετικών αντιδράσεων που θα υπάρξουν πιθανότατα από τους δικηγόρους, δεδομένου ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης αναμένεται σύντομα να απελευθερώσει πλήρως τις αμοιβές των δικηγόρων, αλλά και τις δικηγορικές εταιρείες.

Ο κ. Παπαϊωάννου επανέλαβε, κατά τη συνάντηση, ότι έχει αναλάβει «ρητή δέσμευση πρωτίστως ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας για τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό». 

Πηγή Ναυτεμπορική

3.10.2011

Για τις ΔΟΥ

Σε επιστολή του προς την εφμ Καθημερινή γράφει ο κ. Ευαγγελος Ι. Λαζαριδης - Υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Μαρούσι:

Κύριε διευθυντά

Πήρα από την αρμόδια ΔΟΥ/Αμαρουσίου ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων χρεών και έσπευσα να δω περί τίνος πρόκειται, διότι πίστευα ότι δεν οφείλω. Αυτό που συνάντησα, όχι λόγω ανεπάρκειας προσωπικού ή δύστροπων φορολογουμένων, αλλά λόγω ανεπάρκειας, στην κορυφή της πυραμίδας, κράτους και αποκεντρωμένων υπηρεσιών, ήταν, επιεικώς, συνωστισμός αγέλης. Ο προϋπολογισμός χρειάζεται περισσότερα έσοδα και το κράτος τα αναζητεί, και σωστά, από την είσπραξη ληξιπρόθεσμων οφειλών και ορθώς πράττει. Αυτό όμως εξαντλείται στον σχεδιασμό, καθώς η εφαρμογή μιας απόφασης είναι διαφορετική από τον επιτελικό σχεδιασμό, απέχει παρασάγγας.

Ημουν στην εφορία Αμαρουσίου στις 9.15΄, υπήρχε κόσμος πολύς που «κρατούσε» τη θέση του, και μόλις έβρισκε κενό, έτρεχε να σταθεί στη σειρά που οδηγούσε στο αρμόδιο τμήμα. Χωρίς αμφιβολία, την ώρα που εγώ πήγα στην εφορία, πρέπει να ήταν γύρω στα 300 άτομα, το υποθέτω από τις «γραμμές φορολογουμένων πάσης ηλικίας και φύλου». Οι περισσότεροι κρατούσαν ατομική ειδοποίηση, όπως αυτή που είχα εγώ. Εφυγα από την εφορία 2.15΄ τελειώνοντας τη μισή δουλειά, για την οποία πήγα. Οι υπόχρεοι καταβολής φόρου ή διεκπεραίωσης φορολογικής υπόθεσης έχουν αφετηρία την είσοδο και κατάληξη: διανομή κατά τμήματα σε παράλληλες σειρές, οι οποίες πάλι ενοποιούνταν σε σειρά, η οποία οδηγεί σε ένα κοινό, για όλους, σημείο της μιας σειράς προς τα ταμεία, πρωτόκολλο, προϊστάμενο ή το δικαστικό τμήμα και επανέρχονται πάλι στην αρχική σειρά, οι περισσότεροι, όπως εγώ. Υπήρχε αδιαχώρητο, αφού και όταν απεχώρησα, υπήρχε πολύς κόσμος με έγγραφα/διπλότυπα στο χέρι στη σειρά εκείνη, μέχρι το σημείο που μπόρεσαν να διεκπεραιώσουν την υπόθεση, για την οποία βρίσκονταν στη ΔΟΥ!

Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τους υπαλλήλους: για ανεπάρκεια, αδιαφορία ή οκνηρία, αντίθετα: όλοι τους ήταν υπό καθεστώς σωματικής κόπωσης και ψυχικής πίεσης, και ήταν επαρκής έως και άψογη η συμπεριφορά των υπαλλήλων. Δεν μπορώ να μην επαινέσω το τμήμα δικαστικού μόνο με δύο κυρίες και πλήθος κόσμου όπως και τους υπαλλήλους έκδοσης των διπλοτύπων είσπραξης. Και απευθύνομαι στο οικονομικό επιτελείο του υπουργείου Οικονομικών: Γιατί αυτό το κακό, ο πανικός, η καταπόνηση όλων όσοι βρίσκονται μέσα στην εφορία, όσων φεύγοντας είναι ενοχλημένοι/κουρασμένοι ή να μιλούν, δικαίως, για περιστατικά λειτουργικών αδυναμιών, που δεν της πρέπουν, χώρας στη Ζώνη του Ευρώ, εκ των ανεπτυγμένων της Ευρώπης!

Το πλήθος των περιπτώσεων που έχει η εφορία, και ενδιαφέρει άμεσα τον εισπρακτικό μηχανισμό των εσόδων, μπορούσε να περαιώσει την οφειλή για την οποία εγκαλείται, με την κατάθεση του ποσού που αναφέρεται στην ατομική ειδοποίηση, ή τμήμα του ποσού που θα μπορούσε να ορισθεί με την παραγγελία του ειδοποιητηρίου, στις τράπεζες, ή με ηλεκτρονική κατάθεση. Για όσους είχαν αντιρρήσεις, θα μπορούσαν, αυτοί μόνο, να πάνε στη εφορία, και είναι βέβαιο ότι δεν θα χάσουν χρόνο περισσότερο των 30΄, το κράτος θα εισπράξει ταχύτερα και πολλαπλάσια τα ποσά των οφειλετών. Η σύγχρονη τεχνολογία έχει δυνατότητες απεριόριστες.

Ευαγγελος Ι. Λαζαριδης - Υφηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Μαρούσι

Πηγή Καθημερινή

31.5.2011

Το μοντέλο Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη

Με 4.500 μπλε κάδους ανακύκλωσης, με 10-15 νέα απορριμματοφόρα, με μόνιμο προσωπικό στην καθαριότητα, με τη συμμετοχή των πολιτών σ’ ένα νέο πρόγραμμα ανακύκλωσης, αλλά και με τη συμμετοχή ιδιωτών αν υπάρξει και πάλι κατάσταση έκτακτης ανάγκης, σχεδιάζει η δημαρχιακή αρχή να απαλλάξει τη Θεσσαλονίκη από τον εφιάλτη των σκουπιδιών. Πάντως, για τον δήμαρχο κ. Γιάννη Μπουτάρη, «η χρησιμοποίηση ενός μείγματος δημοτικής υπηρεσίας καθαριότητας και ιδιωτών είναι η πιο καλή λύση».

Τέσσερις φορές μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου το πρόβλημα έπνιξε την πόλη, οδηγώντας τους κατοίκους σε απόγνωση.

Την πρώτη φορά δεν υπήρχε ικανός αριθμός απορριμματοφόρων, τη δεύτερη δεν υπήρχαν ανταλλακτικά, την τρίτη δεν υπήρχε πετρέλαιο και την τέταρτη δεν υπήρχε, εκτός των παραπάνω, και το έκτακτο προσωπικό της αποκομιδής λόγω λήξης των συμβάσεων.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης κ. Γιάννης Μπουτάρης έφθασε ουκ ολίγες φορές στα πρόθυρα της... έκρηξης επιστρατεύοντας για την αποκομιδή -και πριν η πόλη μετατραπεί σε μια άλλη... Νάπολη- ακόμη και τον Στρατό.

«Θα συμμαχήσω και με τον Στάλιν για να καθαρίσει η πόλη από τα σκουπίδια», είχε πει πρόσφατα, ζητώντας από τους Θεσσαλονικείς υπομονή μέχρι το καλοκαίρι, δεσμευόμενος ότι «έως το τέλος του χρόνου η Θεσσαλονίκη θα είναι μια υποδειγματική πόλη στην καθαριότητα».

Ο κ. Μπουτάρης επενδύει ουσιαστικά σε αυτό που ένας δήμαρχος με τη δική του επιχειρηματική και οικολογική φιλοσοφία μπορεί να προσβλέπει: στην ανακύκλωση σε συνδυασμό με ένα νέο βελτιωμένο σύστημα διαχείρισης -αποκομιδής, που θα δίνει έμφαση στα εμπορικά καταστήματα και στα καταστήματα εστίασης που παράγουν τα περισσότερα σκουπίδια.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης τονίζει ότι τα σκουπίδια είναι πολύπλοκο πρόβλημα λόγω της διάλυσης που βρήκε στον τομέα της καθαριότητας και της δυσκαμψίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά προσθέτει ότι «το σκουπίδι έχει κέρδος». Με δεδομένο ότι το ανακυκλώσιμο υλικό φτάνει το 70%, ο δήμος θα εξετάσει και μέσω ΕΣΠΑ το ενδεχόμενο ενός αυτόνομου, δικού του συστήματος διαχείρισης - ανακύκλωσης στο μέλλον.

«Δεν μπορεί ένας τόνος σκουπιδιών να στοιχίζει στον δήμο 280 ευρώ και στον ιδιώτη 90», λέει ο ίδιος, τονίζοντας πως «ο δήμος πρέπει να κατεβάσει το κόστος τουλάχιστον στα 120 ευρώ».

Στις πρόσφατες αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφασή του να χρησιμοποιηθούν συνεργεία ιδιωτικών εταιρειών, ο δήμαρχος απάντησε ότι αυτό έγινε για να αντιμετωπιστεί η έκτακτη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από την παρατεταμένη συσσώρευση σκουπιδιών, ξεκαθαρίζοντας ότι ο δήμος θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί ιδιωτικές εταιρείες σε περιόδους κρίσης.

Η υπογραφή της σύμβασης με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης (βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες) αναμένεται να φέρει στην πόλη από το καλοκαίρι 4.500 κάδους αλλά και απορριμματοφόρα ανακύκλωσης, που «θα σηκώνουν» τα χρήσιμα υλικά τα οποία σήμερα καταλήγουν εξ ολοκλήρου μαζί με τα οργανικά στον ΧΥΤΑ Μαυροράχης, αφού εδώ και δύο χρόνια δεν υλοποιείται κανένα πρόγραμμα ανακύκλωσης στον κεντρικό δήμο.

Η συμμετοχή των δημοτών σε αυτή τη νέα προσπάθεια ανακύκλωσης είναι το κλειδί της επιτυχίας, αφού αναμένεται να περιορίσει σε σημαντικό ποσοστό τους 350-400 τόνους που παράγονται καθημερινά στην πόλη.

Αν οι πολίτες ανταποκριθούν, ο κ. Μπουτάρης πιστεύει -όπως τόνισε στην «Κ»- ότι θα υπάρξει μείωση των σκουπιδιών κατά 50% στον ΧΥΤΑ Μαυροράχης. Στην επισήμανση ότι πρόκειται για ένα ποσοστό που δεν έχει πετύχει καμία μεγάλη ελληνική πόλη, εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί στη Θεσσαλονίκη. Ο χρόνος αυτού του σχεδιασμού τοποθετείται μετά τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Του Θανάση Τσιγγάνα

Πηγή Καθημερινή

17.4.11

Σχόλιο δικό μας :

Εμείς πάντως τασσόμαστε υπέρ του να παραμβαίνει ο δήμος σε περιπτώσεις απεργιών διαρκείας των τμημάτων καθαριότητας και επικροτούμε την παρέμβαση του κ. Μπουτάρη να αναθέσει την καθαριότητα σε ιδιωτική εταιρεία όποτε η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο. Μακάρι να γινόταν και στον δικό μας δήμο αυτό κάθε φορά που πνιγόμαστε στα σκουπίδια.  Οι ασυμφωνίες ανάμεσα στους εργαζόμενους στην υπηρεσία καθαριότητας κάθε δήμου και την ηγεσία του αφορά αποκλειστικά και μόνο τους ίδιους και όχι τον δημότη μιας περιοχής ο οποίος καταβάλλει τα δημοτικά τέλη για 365 ημέρες το χρόνο και όχι για όσες μέρες εργάζονται οι της υπηρεσίας καθαριότητας...Σε τελική ανάλυση δεν ενδιαφέρει τον δημότη εάν κάποιος προσλήφθηκε ως εργάτης καθαριότητας και κατόπιν πήρε μετάταξη σε άλλη υπηρεσία.....

Γ. Παπακωνσταντίνου: Περικοπές στα ρετιρέ του Δημοσίου

Η εκτόξευση του περυσινού ελλείμματος στο 10,6%, σύμφωνα με τα στοιχεία που απέστειλε η ανεξάρτητη Στατιστική Υπηρεσία στην Κομισιόν, καθώς και οι εντολές της τρόικας για επιπλέον μέτρα ύψους 0,7% του ΑΕΠ (1,7 δισ. ευρώ) αναγκάζουν την κυβέρνηση να λάβει για το τρέχον έτος επιπλέον μέτρα ύψους 4,2 δισ. ευρώ. Και μάλιστα χωρίς να έχουν υπολογιστεί οι απώλειες που καταγράφονται ήδη στον τομέα των εσόδων κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, καθώς και οι αστοχίες όπως για παράδειγμα η καθυστέρηση του σχεδίου νόμου για τα τυχερά παίγνια. Παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών εκτιμούν ότι θα απαιτηθούν μέτρα άνω των 5,5-6 δισ. ευρώ το τρέχον έτος, τα οποία θα προέλθουν κυρίως από την περικοπή δαπανών, δεδομένου ότι καταγράφεται μεγάλη αδυναμία στην είσπραξη των δημοσίων εσόδων. Υπό το πρίσμα αυτό το οικονομικό επιτελείο συνεδριάζει σήμερα προκειμένου να αποφασίσει τα μέτρα που θα παρουσιάσει στα στελέχη της τρόικας, τόσο για το τρέχον έτος όσο και για το διάστημα 2012-2015, όπου προβλέπεται εξοικονόμηση 2,4 δισ. ευρώ.

Στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι:

1. Η επιβολή ειδικών φόρων κατανάλωσης στα αναψυκτικά, τους χυμούς, τα εμφιαλωμένα νερά και το φυσικό αέριο από την 1η-7-2011.

2. Αύξηση των τελών κυκλοφορίας από το 2012 τα οποία θα εισπραχθούν έως το τέλος του τρέχοντος έτους.

3. Η επιβολή ειδικού φόρου στο φυσικό αέριο.

4. Νέα ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα χρέη.

5. Κατάργηση των 300 φόρων υπέρ τρίτων που επιβαρύνουν τις τιμές αγαθών και υπηρεσιών.

6. Νομιμοποίηση και απόδοση των καταπατημένων εκτάσεων του ελληνικού Δημοσίου.

7. Κατάργηση και περιορισμός φοροαπαλλαγών. Η χορήγηση των 980 φοροαπαλλαγών θα γίνεται από το νέο έτος (για τα εισοδήματα του 2011) με εισοδηματικά καθώς και περιουσιακά κριτήρια.

8. Μείωση του αφορολογήτου ορίου για την απόκτηση πρώτης κατοικίας. Σημειώνεται ότι σήμερα το αφορολόγητο για τον άγαμο ανέρχεται στα 200.000 ευρώ και για τον έγγαμο στα 250.000 ευρώ.

9. Μείωση του αφορολογήτου στον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας. Το αφορολόγητο του ΦΑΠ, ανέρχεται σήμερα σε 400.000 ευρώ για όλους τους ιδιοκτήτες, εξετάζεται να μειωθεί στα επίπεδα των 350.000 ευρώ.

10. Μείωση του μισθολογικού κόστους, κατά 4,6 δισ. ευρώ. Θα προωθηθούν η αυστηροποίηση του κανόνα της μιας πρόσληψης για κάθε πέντε ή επτά αποχωρήσεις, η περαιτέρω μείωση των συμβασιούχων, η εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου (περίπου τα 2 με 3 δισ. ευρώ), ενώ οι υπολογισμοί γίνονται με βάση το «αισιόδοξο» σενάριο ότι θα αποχωρήσουν από το Δημόσιο περίπου 150.000 υπάλληλοι.

Οπως ανέφερε χθες ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου «στο ενιαίο μισθολόγιο θα αρθούν οι αδικίες που υπάρχουν στο σημερινό μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί δεν είναι δυνατόν δύο δημόσιοι υπάλληλοι να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά, με το ίδιο ακριβώς επίπεδο εκπαίδευσης και πορεία, και να παίρνουν τελείως διαφορετικούς μισθούς. Αυτές οι αδικίες πρέπει να αρθούν. Τώρα, για το πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, δεν θα γίνει άμεσα και θα υπάρχει μια μεταβατική περίοδος. Αυτές οι αδικίες θα αρθούν. Εχουμε, δηλαδή, να δούμε μπροστά μας μία σειρά από διορθωτικές κινήσεις, οι οποίες θα συγκρατήσουν το μισθολογικό κόστος στο Δημόσιο».

11. Από τη μείωση των κοινωνικών επιδομάτων, εκτιμάται ότι θα προκύψει όφελος 2,3-4,6 δισ. ευρώ. Οι περικοπές αυτές θα γίνουν με την επιβολή εισοδηματικών κριτηρίων στα νοικοκυριά.

12. Από την περικοπή 2,3 δισ. ευρώ στις αμυντικές δαπάνες.

13. Από την εξοικονόμηση 2,3 δισ. ευρώ από τη μεταρρύθμιση στο σύστημα υγείας.

Πηγή Καθημερινή

5.4.2011

Σχόλιο δικό μας :

1. Δηλαδή θα πούμε το νερό νεράκι? Ξεχνά ο Υπουργός Οικονομικών πως υπάρχουν ολόκληρες περιοχές που εξυπηρετούνται από τα εμφιαλωμένα νερά επειδή η περιοχή τους απλά δεν έχει νερό? Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ολόκληρη η περιοχή της Κορίνθου. Γιατί δεν τσακίζει στους φόρους τα αλκοολούχα ποτά (εξαιρουμένων των κρασιών και του ούζου) τα οποία στο κάτω κάτω είναι και εισαγόμενα????? Το αναψυκτικό το πίνουν τα παιδάκια, τα σκληρά αλκοολούχα ποτά ε΄λιναι επιλογή όσων τα πίνουν δεν είναι ανάγκη......

2. Το μόνο που θα καταφέρει ο κ. Υπουργός είναι να μειώσει τα έσοδα του κράτους αντί της προσδοκώμενης αύξησης. Δεν είναι δυνατόν μέσα σε 2 μόλις χρόνια τα τέλη κυκλοφορίας να πιάσουν ταβάνι. Στο κάτω κάτω υποτίθεται πως η κυβέρνηση επαγγελόταν πως μέσω της αύξησης της τιμής της βενζίνης θα κατέληγε στη μείωση των τελών κυκλοφορίας και επομένως δικαιολογημένα όποιος κινούνταν περισσότερο θα πλήρωνε και περισσότερα. Πως μπορεί όμως ο κ. Υπουργός να δικαιολογήσει τις παράλογες αυξήσεις των τελών τα 2 τελευταία χρόνια ακόμη και για έναν συνταξιούχο που κινεί το αμάξι του όποτε έχει απόλυτη ανάγκη? Χώρια που αυτό θα οδηγήσει στο κλείσιμο των τελευταίων επιχειρήσεων πώλησης αυτοκινήτων από τις οποίες το κράτος θα χάσει πολλά έσοδα. Ας το ξανασκεφτεί. Μήπως θα ήταν σκόπιμο να χρεώνει φόρο πολυτελείας (βαρβάτο) σε όσους έχουν αυτοκίνητο πάνω από 2500 κυβικά????

3. Το φυσικό αέριο αν δεν με απατά η μνήμη μου προβαλλόταν ως ο επίγειος φτηνός παράδεισος λέγοντας πως για τα επόμενα περίπου 20 χρόνια το αέριο θα ήταν φτηνότερο του πετρελαίου. Τώρα δηλαδή που οι περισσότερες πολυκατοικίες πλήρωσαν ένα σκασμό λεφτά για να εγκαταστήσουν παροχή υγραερίου τώρα τους λέτε πως θα πληρώσετε ειδικό φόρο? Εάν τελικά αληθεύει η επιβολή ειδικού φόρου στο υγραέριο, τότε όσες πολυκατοικίες έβαλαν εγκατάσταση υγραερίου μάλλον θα πρέπει να στραφούν δικαστικά εναντίον του ελληνικού δημοσίου με αιτολογία τον δόλο από πλευράς του. Δόλο γιατί μάλλον όλη η ιστορία έγινε για να δουλέψουν κάποιοι και να εισπράξουν χρήματα (μελετητές και πωλητές των  εξαρτημ'ατων της εγκατάστασης). Εξ άλλου είναι ολοφάνερο πως δεν τηρήθηκαν οι δεσμεύσεις που είχαν εξαγγελθεί για τα ωφέλη που αποκομίζει ο καταναλωτής.

7. Γιατί να καταργούνται οι φοροαπαλλαγές με βάση εισοδηματικά κριτήρια? Δηλαδή είναι πιο τίμιοι οι μπαταχτσήδες που δηλώνουν χαμηλά εισοδήματα ή ακόμη και κανένα εισόδημα, από τους λιγοστούς πια ανόητους και φιλότιμους πολίτες που αντί να ξοδεύουν τα χ΄ρηματά τους σε Spa και μπουζούκια ή πολυτελή εστιατόρια προσπαθούν με το υστέρημά τους να δημιουργήσουν ακίνητη περιουσία? Διαφώνώ κάθετα. Εν τέλει θα ήταν προτιμότερο αντί για φοροαπαλλαγε΄ς και κουραφέξαλα, να εκπίπτει από το εισόδημα κάθε φορολογούμενου το σύνολο των εξόδων που αποδεικνύονται με αποδείξεις (συμπεριλαμβανομένων ΔΕΚΟ και τόκων στεγαστικών δανείων ακόμη και για δέυτερη κατοικία κάτι για το οποίο πέρσυ ίσχυε και φέτος το καταργήσατε ξεγελώντας όσους πολίτες πίστεψαν στα λόγια των κυβερνώντων).

9. Η ΠΟΜΙΔΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδικτητών Ακινήτων) απαιτεί να αυξηθεί το όριο στο 1 εκατ. Ευρώ και όχι να μειωθεί, ειδικά εάν ισχύσει τυχόν άυξηση των αντικειμένικών αξιών τις οποίες όπως πληροφορούμαι δρομολογούνται.

10. Οι διορθωτικές κινήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν και την απάλειψη ή τουλάχιστον τον περιορισμό των ταξιδιών που σήμερα απολαμβάνουν οι έχοντες τον βαθμό του διευθυντή και πάνω στον δημόσιο τομέα. Οπως μαθαίνω τα ταξιδάκια ζουν και βασιλεύουν, καμία περικοπή δεν έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα.  Αλλά ακόμη και εσείς τα υψηλόβαθμα στελέχη του κρατικού μηχανιμσού δεν νομίζετε πως πρέπει να συμμετάσχετε στις περικοπές? Μειώστε τα πολλά σούρτα - φέρτα στο εξωτερικό, κόψτε την κάθε τρεις και λ.ίγο διοργάνωση συνεδρίων με θέμα δήθεν την κρίση, και χωρίς συνέδρια με μόνη την αξιοποίηση τεχνοκρατών μπορεί να αντιματωπιστούν τα προβλήματα. Κόψτε και την διαρκή δημιουργία νέων διευθύνσεων για το "βόλεμα" κάποιων άεργων δημοσίων υπαλλήλων. Δεν μπορεί να δημιουργούνται νέες διευθύνσεις με το αντικείμενο ήδη υπαρχόντων διευθύνσεων. Γιατί για παράδειγμα να υπάρχει υπηρεσία επιθεωρητών σε κάθε Υπουργείο? Που ξανακούστηκε οι επιθεωρητές να ελέγχουν τους ευατούς τους? Επίσης στις περικοπές θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η κατάργηση των διπλών μισθών στους δημοσίους υπαλλήλους σε περιπτώσεις μετάταξης. Γιατί να γίνονται τόσες μετατάξεις? Ναι στην οριστική μετάθεση με έναν  μισθό, όχι στους διπλούς μισθούς που βασίζονται στις μετατάξεις. Δεν μπορεί να ζητάτε να κοπούν τα κοινωνικά επιδόματα από συνταξιούχους και από άτομα με ειδικές ανάγκες και να επιτρέπετε την διπλομισθία στους δημοσίους υπαλλήλους λόγω συνεχών μετατάξεων που εξακολουθούν να ζουν και να βασιλεύουν.....

11. Αυτή την κίνηση την θεωρώ όχι μόνο απαράδεκτη αλλά και ανήθικη όταν πρόκειται για ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες όπως συνταξιούχους, άτομα με ειδικές ανάγκες, άπορους κλπ

13. Μόνο????? Θα περίμενα πολύ μεγαλύτερη εξοικονόμηση από τη μείωση της κρατικής σπατάλης και όχι από τη δημιουργία δυσκολιών για τον έρημο τον ασφαλισμένο στον  οποίο σήμερα κλέινουν ραντεβού για τον Ιούνιο!!!!!!! Περιθώρια υπάρχουν ακόμη και με την εργασία των γιατρών σε πλήρες ωράριο και όχι  να εξακολουθούν να προσέρχονται στις 10.00 (παρά τα ραντεβού που τους περιμένουν και να εργάζονται μέχρι τις  13.00 επειδή μετά βιάζονται να ανοίξουν το ιδιωτικό τους γιατρείο (στο οποίο μάλιστα δεν κόβουν απόδειξη.....). Κάντε κανέναν έλεγχο στα γιατρεία του ΙΚΑ στην αρχή και στη λήξη της βάρδιας να δείτε τι γίνεται.....

Σε τελική ανάλυση εάν το ελληνικό δημόσιο δεν προσφέρει ανταποδοτικά ωφέλη στον πολίτη (όπως κοινωνική πρόνοια σε κάποιους τομείς π.χ. υγεία, παιδεία, προστασία των ευπαθών κοινωνικών ομάδων, συνταξιούχων κλπ ), τότε ποιό είναι το νόημα της συνεισφοράς φόρων από μέρους του πολίτη? Για να συντηρεί ένα υδροκέφαλο κράτος το οποίο διαρκώς αυξάνει τις  καταναλωτικές ανάγκες του (εξαιρουμένου του χαρτιού υγείας που σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες οι υπάλληλοι το φέρνουν από το σπίτι τους επειδή τους το κόψανε)?

Τρόποι του Νεοελληνικού Πολιτισμού

Η φιλομαθής κυρία ξεκίνησε τις σπουδές της στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο της Κύπρου το 2007, σε ώριμη ηλικία – γεγονός το οποίο είναι, ασφαλώς, προς τιμήν της. Oμως, μέχρι σήμερα έχει κατορθώσει να ολοκληρώσει επιτυχώς μόνον δύο μαθήματα και το χειρότερο είναι ότι, στην τελευταία εξεταστική περίοδο, απέτυχε για δεύτερη φορά στο μάθημα της Αρχαίας Ιστορίας. Επειδή τα πανεπιστήμια στην Κύπρο είναι οργανωμένα και λειτουργούν με σοβαρότητα, κατά τα πρότυπα των βρετανικών, η αποτυχία της για δεύτερη φορά σήμαινε απλώς τη διακοπή των σπουδών της στο πρόγραμμα όπου είχε εγγραφεί, τις Σπουδές στον Νεοελληνικό Πολιτισμό.

Ωστόσο, η κυρία τυγχάνει και μέλος της Βουλής των Ελλήνων και, συνεπώς, γνωρίζει από πρώτο χέρι τους τρόπους του Νεοελληνικού Πολιτισμού. Για να αποφύγει, λοιπόν, την οριστική διαγραφή, εξαιτίας των χαμηλών επιδόσεών της, κατέφυγε στην «ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών». Αφού δικαιολόγησε τη μη συμμετοχή της στην πρώτη εξεταστική, επικαλούμενη «εθνική αποστολή για τις ανάγκες του παροικιακού Ελληνισμού» στη Ν. Αφρική, ως «εκπρόσωπος του πρωθυπουργού και της ελληνικής κυβέρνησης» (στο Μουντιάλ), υποστήριξε ότι η αποτυχία της στη δεύτερη εξεταστική ωφείλετο στην μεροληψία των Ελλαδιτών βαθμολογητών, λόγω της πολιτικής ιδιότητός της. Με τούτα και με ’κείνα πέτυχε την κατ’ εξαίρεσιν αναβαθμολόγηση του γραπτού της από ανεξάρτητους διορθωτές, αλλά ούτε αυτοί της έδωσαν προβιβάσιμη βαθμολογία.

Δεν γνωρίζω πώς (αλλά δεν δυσκολεύομαι να το φαντασθώ) η φιλομαθής βουλευτίνα πέτυχε, πάλι κατ’ εξαίρεσιν, να εξετασθεί και τρίτη φορά, σε ειδική εξεταστική για το χατίρι της! Της εύχομαι ειλικρινώς τούτη τη φορά να τα καταφέρει, αφού το θέλει τόσο. Αλλά τι να το κάνει το ρημάδι το πτυχίο, αν είναι το αποκτήσει χάρη στην ευνοϊκή μεταχείριση που της εξασφαλίζει η πολιτική ιδιότητά της στην Ελλάδα; Αφού, έτσι κι αλλιώς, έχει ήδη πετύχει αρκετά στη ζωή ώστε οι συντοπίτες της να την τιμούν με την ψήφο τους. Eνα πτυχίο αποκομμένο από την γνωστική διαδικασία που επιβραβεύει δεν διαφέρει από ένα ενδυματολογικό αξεσουάρ – όπως οι τσάντες των πέντε και έξι χιλιάδων ευρώ στις οποίες πετούν τα λεφτά τους οι γυναίκες. (Οι γυναίκες που δεν τους κόβει, σημειωτέον· γιατί εκείνες που τους κόβει πετούν τα λεφτά των άλλων και όχι τα δικά τους...)

Αναγνωρίζω, βεβαίως, ότι η αντίληψη του πτυχίου-αξεσουάρ, που αποκτάται χωρίς προσπάθεια, δηλαδή χωρίς μόρφωση, είναι βασικό στοιχείο του σημερινού ελλαδικού πολιτισμού μας. Είναι παραλλαγή της αντίληψης του πτυχίου που εξαργυρώνεται σε εργασιακά δικαιώματα – πάντα στο Δημόσιο, φυσικά. Της αντίληψης που καλλιέργησε η εισαγωγή του κομματισμού στα πανεπιστήμιά μας από το 1981 και έπειτα. Της αντίληψης που τα οδήγησε στη σημερινή εξαχρείωση και παρήγαγε στρατιές τενεκέδων από τις κομματικές νεολαίες, που παριστάνουν σήμερα τους επιστήμονες. Είναι, όμως, ανάγκη να κάνουμε και εξαγωγή του φαινομένου στην Κύπρο; 

Oταν ο Τσαρούχης πληροφορήθηκε τον απελευθερωτικό αγώνα των Κυπρίων, λέγεται ότι, με το γνωστό χιούμορ του, αναφώνησε δήθεν κατάπληκτος: «Μία αγγλική αποικία έχει η Ελλάς και πάμε να την χάσουμε;» 

Κατ’ αναλογίαν, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα αγγλικό πανεπιστήμιο έχει σήμερα η Ελλάδα (στην Κύπρο) και πάμε να το χαλάσουμε;

Του Στέφανου Κασιμάτη

Πηγή Καθημερινή

16.9.2010