Ενα είδος ηλεκτρονικού ντοσιέ όπου θα καταχωρούνται επιλεκτικά ενδιαφέροντα άρθρα από εφημερίδες, περιοδικά και όχι μόνο. Δεν σημαίνει απαραίτητα πως συμφωνώ πάντα με τα συγκεκριμένα άρθρα, για αυτό μπορεί να υπάρχουν και αντικρουόμενες απόψεις. Τα θεωρώ όμως ενδιαφέροντα για κοινωνικό προβληματισμό.Να διευκρινίσω πως τα συγκεκριμένα άρθρα δεν είναι δικά μου, αναφέρεται όμως η πηγή....
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010
Μαχαίρι στις μετατάξεις των απολυμένων της ΟΑ
Παρασκευή 11 Ιουνίου 2010
Στο Νομικό Συμβούλιο οι συντάξεις της Ο.Α.
Προκλητική συνταξιοδοτική ρύθμιση (παλιά Ολυμπιακή Αεροπορία)
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Αλαλαούμ στη "χρυσή έξοδο" της Ο.Α. (πόσο χρυσή μπορεί να είναι τέλος πάντων μια έξοδος από ΔΕΚΟ?)
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Σε πορεία συγχώνευσης Aegean Airlines και Olympic Air
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Διορία έως 19/2 για τους εργαζόμενους της παλαιάς Ο.Α.
Που βρίσκεται η αλήθεια τελικά?????
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009
Στο Δημόσιο "τα ορφανά της Ολυμπιακής"
«Οι υπάλληλοι της πρώην Ολυμπιακής είναι μια δεξαμενή εργατικού δυναμικού», είπε ο υπουργός Εσωτερικών και προανήγγειλε ότι θα κληθούν να καλύψουν τις ανάγκες του ΙΚΑ, των ΚΕΠ, του ΑΣΕΠ και των ΟΤΑ σε μόνιμο προσωπικό. Η σχετική για τη μετάταξή τους διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει και αναμένεται να ολοκληρωθεί ως τις 15 Δεκεμβρίου 2009. «Αν υπάρξει ανάγκη, θα δοθεί και παράταση», είπε. «Ηδη50 άτομα θα προσληφθούν στο ΑΣΕΠ, κάτι που συμφωνήσαμε με τον πρόεδρο της Αρχής κ. Γ. Βέη». Οι δήμοι θα μπορούν να απορροφήσουν εργαζομένους από την πρώην Ολυμπιακή οι οποίοι έχουν σημαντικά προσόντα αντί να προχωρήσουν σε προκηρύξεις ακόμη και για την πρόσληψη έκτακτου προσωπικού. «Θα εξαντλήσουμε αυτή τη δυνατότηταέτσι ώστε να καλύψουμε τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν» κατέληξε ο υπουργός Εσωτερικών.
Πηγή Το Βήμα
21.11.09
Φωτό από toaspro-mavro.blogspot.com
========================================
Την αναστολή των προσλήψεων στο Δημόσιο για τον επόμενο χρόνο και τον εξορθολογισμό τους από το 2011, στη λογική «μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις», που έχει αποφασίσει το υπουργικό συμβούλιο, επανέλαβε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης. Από το μέτρο εξαιρούνται οι τομείς της Υγείας, της Παιδείας και της Ασφάλειας και οι νέοι καποδιστριακοί δήμοι, αλλά μόνο για επιστημονικό προσωπικό. Ηδη, έχει ανακοινωθεί ότι θα προσληφθούν 3.000 νοσηλευτές, ενώ μέσα στο 2010, όπως είπε ο υπουργός, θα «ανοίξουν» οι διαδικασίες για την πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού για τους δήμους που θα προκύψουν από τον νέο Καποδίστρια. Οι προσλήψεις όμως, θα γίνουν από το 2011.
Σε ό,τι αφορά το μείζον θέμα περίπου 3.500 εργαζομένων στην πρώην Ολυμπιακή Αεροπορία και τις Ολυμπιακές Αερογραμμές, που βρίσκονται στον «αέρα», καθώς η σχετική τροπολογία που διευθετούσε τις μετατάξεις και τα κίνητρα της εθελουσίας εξόδου τους δεν πρόλαβε να ψηφιστεί από τη Βουλή λόγω της προκήρυξης των πρόωρων εκλογών, ο κ. Ραγκούσης εξέφρασε την πεποίθηση ότι μετά τις 15 Δεκεμβρίου, ημερομηνία που λήγει η προθεσμία επιλογής θέσεων, θα δρομολογηθούν οι διαδικασίες για τις μετατάξεις. Πρόκειται για προσωπικό εδάφους, διοικητικούς υπαλλήλους, τεχνικούς και υπαλλήλους θυγατρικών, οι οποίοι μένουν μετέωροι. Η τροπολογία της προηγούμενης κυβέρνησης περιελάμβανε επτά ρυθμίσεις για τους όρους και τις προϋποθέσεις όσων θα μετατάσσονταν ή θα ακολουθούσαν την πρόωρη συνταξιοδότηση μέσω εθελουσίας εξόδου.
Ο κ. Ραγκούσης χθες διαβεβαίωσε ότι οι εργαζόμενοι αυτοί θα απορροφηθούν, με εσωτερικές μετακινήσεις, σε όλο τον δημόσιο τομέα, τους δήμους και τις περιφέρειες, τα ΚΕΠ ακόμη και στο ΑΣΕΠ, όπου υπάρχουν κενά και σοβαρές ανάγκες σε προσωπικό.
Για τους συμβασιούχους, επανέλαβε τη θέση της κυβέρνησης για σταδιακή μείωση των συμβάσεων έργου, με τελικό στόχο να συνάπτονται στο Δημόσιο μόνο συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ενώ σε ό,τι αφορά περίπου 500 συμβασιούχους στα ΚΕΠ ξεκαθάρισε ότι δεν θα υπάρξουν ειδικές ρυθμίσεις, αλλά θα ισχύσει και γι’ αυτούς ό,τι θα ισχύσει για όλους τους συμβασιούχους.
Πηγή Καθημερινή
21.11.09
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009
Εκλεισαν οι εκκρεμότητες για τους 4.000 εργαζομένους της ΟΑ
Το κείμενο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου είχε κατατεθεί ως νομοσχέδιο στη Βουλή προτού προκηρυχθούν οι εκλογές. Με εισήγηση του αρμόδιου υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Ευρ. Στυλιανίδη, η κυβέρνηση δέχθηκε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο να μετατραπεί σε πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Το κείμενο θα κυκλοφορήσει σήμερα στο Φύλλο Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, θα έχει άμεσα ισχύ και σύμφωνα με το Σύνταγμα θα πρέπει η επόμενη Βουλή να το κυρώσει στο σύνολό του. Το κόστος το οποίο αναλαμβάνει το ελληνικό Δημόσιο από τις ευεργετικές διατάξεις υπέρ των εργαζομένων της Ολυμπιακής ανέρχεται σε περίπου 8 εκατ. ευρώ σε βάθος 25ετίας. Στο κείμενο περιλαμβάνονται διατάξεις οι οποίες ρυθμίζουν:
* Ασφαλιστικά δικαιώματα εργαζομένων που εκκρεμούσαν και την ένταξη των εργαζομένων της Galileo, θυγατρικής της Ολυμπιακής, στο τακτικό προσωπικό της εταιρείας.
* Προβλήματα των υπαλλήλων της Ολυμπιακής στο εξωτερικό.
* Θέματα αποσπασμένων της Ολυμπιακής στο ελληνικό Δημόσιο και των εργαζομένων στην Οlympic Catering.
* Δίνεται επίσης η δυνατότητα στους μηχανικούς αεροσκαφών, αλλά και στους ιπτάμενους χειριστές της Ολυμπιακής να μεταφερθούν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και, το κυριότερο, από εκεί να έχουν το δικαίωμα να ζητούν και να λαμβάνουν άδεια άνευ αποδοχών άνω του ενός έτους, για να μπορούν οι ίδιοι να ζητούν εργασία εκτός της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, να εργάζονται κανονικά και, όταν επιθυμούν, να επιστρέφουν στην ΥΠΑ. (??????)
Ο πρόεδρος της ΟΣΠΑ κ. Στ.Χαλβατζής δήλωσε ικανοποιημένος από την εξέλιξη. (????)
Πηγή Το Βήμα
17.9.09
Σχόλιο δικό μου: Δεν ξέρω αν οι υπάλληλοι της ΥΠΑ θα νοιώθουν ευχαριστημένοι από αυτή την εξέλιξη. Τον Ιούνιο πάντως προχώρησαν σε στάσεις εργασίας διαμαρτυρόμενοι για αυτή τη ρύθμιση, επειδή φοβούνται πως η μεταφορά των πρώην εργαζομένων της ΟΑ στην Υπηρεσία τους θα επιβαρύνει τον δικό τους ασφαλιστικό φορέα καθώς και το εφάπαξ που δικαιούνται (το οποίο παρακρατείται εδώ και χρόνια από το μισθό τους).
Τρίτη 28 Ιουλίου 2009
Ενα δωράκι 3.000 ενσήμων
Tην ώρα που το ΙΚΑ ετοιμάζεται να πάρει δάνειο από τις τράπεζες για να πληρώσει συντάξεις και επιδόματα του 2009, αυξάνοντας έτσι και το γενικό χρέος της κυβέρνησης, εξαναγκάζεται να χαρίσει το 50% του συντάξιμου χρόνου που χρειάζονται οι εργαζόμενοι στην Ολυμπιακή για να βγουν στη σύνταξη και να προχωρήσει η εκκαθάριση της εταιρείας.
Δηλαδή, χωρίς να έχει πόρους, δωρίζει πάνω από 3.000 «ένσημα». Κι όχι μόνο αυτό. Θα πληρώνει συντάξεις σε νέους συνταξιούχους, που να ’ναι καλά οι άνθρωποι, θα απορροφούν χρήματα για πολύ περισσότερα χρόνια από όσα εργάστηκαν και κατέβαλαν εισφορές.
Και πριν καν συνέλθουν από το «καπέλο» της Ολυμπιακής οι υπηρεσίες του ΙΚΑ προετοιμάζονται να προσμετρήσουν και το ανάλογο δωράκι για τους ασφαλισμένους του ΟΣΕ.
Το ελλειμματικό ΙΚΑ, που χρωστάει ακόμη και στο επικουρικό του Ταμείο κάμποσα δισεκατομμύρια, δεν δωρίζει μόνο ένσημα, δηλαδή χρόνο ασφάλισης, αλλά και χρήματα, αφού αυτό το παραπάνω 50% θα προσμετρηθεί και στα ποσά των συντάξεων που θα λάβουν οι εργαζόμενοι της Ολυμπιακής.
Εάν επρόκειτο για κάποιο εύρωστο Ταμείο, εάν η εισφοροδιαφυγή δεν είχε χτυπήσει κόκκινο, εάν το Δημόσιο δεν όφειλε στο ΙΚΑ πάνω από 8 δισ. ευρώ και αν οι υπουργοί δεν σφύριζαν αδιάφορα κάθε φορά που κάποιος τους θύμιζε ότι κάποτε πρέπει και οι μεγαλοοφειλέτες να πληρώσουν το ΙΚΑ του προσωπικού τους, δεν θα είχε κανείς αντίρρηση. Εστω για το καλό της Ολυμπιακής και της εθνικής οικονομίας, θα συμφωνούσαμε να πριμοδοτηθεί η πρόωρη συνταξιοδότηση στην εταιρεία, ακόμη κι αν είναι τοις πάσι γνωστό ότι πάντα αποτελούσε το μακρύ χέρι του κομματικού κράτους.
Ομως, όχι μόνο το ΙΚΑ δεν είναι εύρωστο και δεν αντέχει να πληρώσει τα χρέη του στα νοσοκομεία και στον κλάδο Υγείας, αλλά ήδη η Ολυμπιακή από παλαιότερες ρυθμίσεις τού χρωστάει άλλα 590 εκατομμύρια ευρώ. Πώς θα καλυφθεί η νέα υπέρογκη δαπάνη; Μήπως και με τις τράπεζες το ίδιο δεν έχει συμβεί;
O νόμος Ρέππα που ρύθμιζε την μεταφορά των ειδικών τραπεζικών ταμείων στο ΙΚΑ –για να διευκολυνθούν οι τραπεζίτες με τα νέα διεθνή λογιστικά πρότυπα– όριζε ότι το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών με οικονομική μελέτη εντός 6 μηνών από την ένταξη, θα προσδιόριζε το επιπλέον κόστος που είχε για το ΙΚΑ μια τέτοια διευκόλυνση για τις τράπεζες. Ακόμη περιμένουν τη μελέτη στο ΙΚΑ.
Οσο για τους μεγαλοοφειλέτες, γνωστούς και μη εξαιρετέους, ουδείς υπουργός τολμά να θίξει απαιτώντας να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς τον ασφαλιστικό φορέα. Οι διοικητές δεν τολμούν. Διορίζονται από το περιβάλλον του Μαξίμου ή από τους υπουργούς. Είναι εγκλωβισμένοι κι αν πάρουν καμιά πρωτοβουλία... παίρνουν την άγουσα.
Tης Χριστινας Κοψινη
ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
28.7.09
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008
Τα κομμένα φτερά (δεξιοτήτων) της Ολυμπιακής
Tου Τακη Καμπυλη
O Γιάννης ήταν παλιός συμφοιτητής στην Aθήνα. Mετά, εκεί περίπου στο 1985, βρήκε δουλειά στην Oλυμπιακή. Πριν από λίγες μέρες, τυχαία, συναντηθήκαμε κοντά στο χωριό του, ένα ορεινό, φαινομενικά ημιθανές, χωριό του Πάρνωνα.
Tέτοια εποχή εκεί μαζεύουν τα κάστανα. Kι ο Γιάννης για πρώτη φορά μετά από χρόνια βρέθηκε πάλι στο χωριό στη σημαντικότερη στιγμή των ανθρώπων εκεί, αφού τα κάστανα είναι το σημαντικότερο κομμάτι του εισοδήματός τους.
Kουβέντα στην κουβέντα τελικά μου είπε πως η φετινή συμμετοχή του στην οικογενειακή συγκομιδή του κάστανου είχε να κάνει με την ανασφάλεια στην πόλη. «Mε την Oλυμπιακή δεν ξέρουμε τι θα γίνει, πού θα βρεθούμε... Eδώ, στο χωριό, τα ξέρουμε όλα. Εστω και για λίγες μέρες».
Aυτή δεν είναι όμως και η κατάρα του χωριού; H κατάρα κάθε κλειστής προβλέψιμης κοινότητας ανθρώπων;
Πώς κι ένας άνθρωπος σαν τον Γιάννη, με έντονο όλα αυτά τα χρόνια ενδιαφέρον για τα κοινά, με απαιτητικές αναζητήσεις και με έκδηλη την ανάγκη της αισθητικής στην καθημερινότητά του – δεν υπάρχει ανθυποπειραματική θεατρική ή εικαστική στιγμή που δεν είχε παρακολουθήσει ή ακραίος αυτισμός του ποιητικού και πεζογραφικού λόγου που δεν είχε εντρυφήσει.
Aλλά φαίνεται ότι η Oλυμπιακή τα σκότωσε όλα αυτά.
O Γιάννης τώρα αναζητάει το σημαντικότερο που δεν κατάφερε να ανακαλύψει στις περιπλανήσεις του: Tην ασφάλεια. Tο αμνιακό υγρό των πηγών του Πάρνωνα, τη σιγουριά μιας ισότητας προς τα κάτω, μιας κοινωνίας όπου δεν εξέχει τίποτα, ούτε άνθρωποι ούτε σκέψεις.
H ύπαιθρος ποτέ δεν επέτρεψε στα παιδιά της να ενηλικιωθούν. Aκριβώς όπως και η οικογένεια. Kαι τα τυχερά παιδιά, όσα έφυγαν μακριά της (τους) ένα στοίχημα έβαλαν: Nα μην ξαναγυρίσουν εκεί, παρά με άλλους όρους: Ως παιδιά του αστικού πολιτισμού, με καταθέσεις, καλά αυτοκίνητα, ωραία ρούχα και οικονομική άνεση να ξαναφτιάξουν το πατρικό σπίτι και να κερνούν ενίοτε το μισό χωριό στο οινο-κρεοπωλείο.
Πολύ έχει παρεξηγηθεί αυτό που δήθεν είπε ο Φρόιντ, πως ο πολιτισμός καταπιέζει, βαραίνει, περίπου αρρωσταίνει τον άνθρωπο. Aπλώς, όσο μεγαλύτερη και δημιουργική μια κοινωνία, τόσο πιο περίπλοκη η ηθική της. H ηθική του μικρού χωριού δεν απαιτεί λεπτούς χειρισμούς ούτε καθημερινές επαναδιαπραγματεύσεις. Aπλή και βαριά, εύκολη και καταθλιπτική. Aντίθετα δηλαδή με ό,τι συμβαίνει στα αστικά κέντρα. Eκεί όλα τρέχουν πιο γρήγορα, αλλά και όλα φθάνουν πιο γρήγορα. Aπό τα κακά νέα μέχρι τα νέα φάρμακα για τη χημειοθεραπεία.
Αλλες οι επιλογές στην πόλη, τελικά άλλη επιλογή για τον τρόπο ζωής. Οσο κι αν παραμυθιαζόμαστε, την πόλη την επιλέξαμε. Οπως και το κόστος της. Δεν έχει «δεν ήξερα». Προφανώς δεν ήξερες, μόνο το χωριό ήξερες, απ’ όπου επέλεξες να φύγεις. Οπως άλλωστε έγραφε κι ο Φόιερμπαχ, ο άνθρωπος ποτέ δεν επέλεξε κάτι που ήξερε, αλλά το επέλεγε, το ζητούσε περισσότερο ως την αντίθετη εκδοχή αυτού που βίωνε.
Μετά το χωριό
Λοιπόν, ο Γιάννης όποτε «κατέβαινε» στο χωριό ένιωθε ελεύθερος να το απολαύσει ψυχαναλυτικά, δηλαδή αναπολούσε εύκολα τα παιδικά του χρόνια. Hμιτελής η ψυχανάλυση, διότι ένιωθε αρκετά ισχυρός ώστε να αναπολεί μόνο τα ευχάριστα από εκείνα τα χρόνια. Αλλωστε, οι αναπολήσεις γίνονταν συνήθως συλλογικά, σε παρέες, με κρασί και με την άνεση του ξένου.
O Γιάννης ήταν (πρέπει να ήταν) καλός υπάλληλος. Eχει και την αίσθηση της κοινωνικής ευθύνης και την, τουλάχιστον, στοιχειώδη αντίληψη αλληλεγγύης. H αλήθεια είναι πως άλλα ήθελε να κάνει κι έτσι δεν την αγάπησε τη δουλειά του. Eίχε μια μάλλον ξεκάθαρη σχέση μαζί της: Tη σεβόταν διότι του προμήθευε όσα χρειαζόταν για να ζει εκτός αυτής. Aλλά, είναι επίσης αλήθεια, πως και η δουλειά του ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να μάθει τις ιδιαίτερες κλίσεις και αναζητήσεις του Γιάννη. (Πιστεύω με μεγάλη βεβαιότητα πως ο Γιάννης θα ήταν πολύ καλύτερος από πολλούς π.χ. στο Γραφείο Τύπου ή σε κάποιο γραφείο αιχμής της Oλυμπιακής).
Eίναι, επίσης, τυχερός στην ατυχία του. Mποέμ και ψυχαναγκαστικός να προλάβει (σ.σ. γενικώς) δεν έκανε παιδιά, δεν βρέθηκε στα δάνεια. Aλλά ο φίλος του ο Aντρέας, αυτός είναι στα 55, με δύο παιδιά και ένα διαζύγιο και με δόση 1.000 ευρώ στεγαστικό το μήνα (παρεμπιπτόντως εκτοξεύθηκε με την τελευταία κρίση), νιώθει ακόμη πιο ανήμπορος.
Ποιος θα τον πάρει σε άλλη δουλειά; Nα πάει πού στο Δημόσιο, που του λένε; Tι σόι λογική είναι αυτή να τους τιμωρούν διότι δήθεν δεν αγάπησαν την Oλυμπιακή και έτσι αυτή βούλιαξε και τους μεταφέρουν κάπου, όπου προφανώς δεν θα τους αρέσει και η παραγωγικότητά τους θα είναι ακόμη χαμηλότερη; Ποιος είπε ότι αυτοί, ο Γιάννης στα 46 και ο Aντρέας στα 55, θέλουν να είναι βάρος;
Aυτή ήταν και η περηφάνια του Γιάννη κάθε που γύριζε στο χωριό του (ή περπατούσε ανώνυμος στο κέντρο της πόλης, εκεί όπου συναντιούνται υπόγεια ρεύματα δημιουργίας): Οτι δεν ήταν βάρος. Tο ίδιο και ο Aντρέας. Διαφωνεί - συμφωνεί κανείς με τις επιλογές του (μικροαστικές ή αναπόφευκτες, όπως το πάρει κανείς) ο Aντρέας τις τιμούσε. Δεν φορτωνόταν σε κανένα. Aγόγγυστα στις τρεις κάθε μήνα «ακουμπούσε» τα 1.000 της δόσης συν άλλα τόσα για τα έξοδα των παιδιών, συν, συν, συν. Aλλά είχε καταφέρει να επεκτείνει το ορατό, προβλεπτό μέλλον στην 25ετία του δανείου και στη σιγουριά της Oλυμπιακής.
Kαι τώρα τους έστειλαν τον λογαριασμό.
Eπίσης με τον χειρότερο τρόπο: Aνώνυμα και αβασάνιστα. Eίτε πρόκειται για τον Γιάννη είτε για τον Aντρέα είτε για την Aγγελική, όλοι αντιμετωπίζονται, για μία ακόμη φορά, λάθος. Ως ανώνυμο, ισοπεδωμένο σύνολο.
Διάλογος αλλά με ποιους;
Πώς έχει, άραγε, την απαίτηση ο κάθε υπουργός να γίνει αποδεκτός ένας τέτοιου είδους διάλογος; H προσβολή, όπως και η πλάτη στον τοίχο, είναι πάντα αιτίες πολέμου και όχι διαλόγου.
«Δηλαδή, έλεγε ο Γιάννης, τόσα χρόνια το ανέβαλαν, τουλάχιστον δεν μπορούσαν να εκμεταλλευθούν τον χρόνο; Nα μας βοηθήσουν αποτελεσματικά, να μας προετοιμάσουν, να δείξουν πως δεν μας θεωρούν παρίες;»
Για παράδειγμα, προγράμματα επιμόρφωσης, ταχύρρυθμα ξένων γλωσσών ή άλλων δεξιοτήτων. Aκόμη και τρελές –αλλά εφαρμόσιμες– ιδέες θα έρχονταν στο τραπέζι αν άνοιγε η δυνατότητα αναζήτησης.
Aλλά o χρόνος πέρασε ανεκμετάλλευτος. Πώς λειτουργεί έτσι μια σύγχρονη, αποτελεσματική δημοκρατία (ξεχάσαμε πως αιτία της δημιουργίας της δεν ήταν η διασφάλιση των συμφερόντων των πολλών, αλλά η προστασία των μειονοτήτων έναντι των συμφερόντων των πολλών);
Φταίει και το συνδικάτο. Που κρυβόταν πίσω από μερικές χιλιάδες ψήφων και άλλων τινών.
Πολλοί, ανάμεσά τους ο Γκίντενς, μιλούσαν, χρόνια πριν, για τους «εργάτες χαρτοφυλακίου», δηλαδή για τη νέα γενιά εργαζόμενων με «χαρτοφυλάκιο δεξιοτήτων», ήτοι έναν αριθμό διαφορετικών δεξιοτήτων και διαπιστευτηρίων που θα χρησιμοποιούνται για να μετακινούνται στο χώρο της εργασίας οι εργαζόμενοι. Αλλά αυτό –δηλαδή η απόκτηση δεξιοτήτων– δεν απασχόλησε ούτε το υπουργείο ούτε το συνδικάτο.
Στα μοντέρνα προβλήματα απαιτούνται μοντέρνες λύσεις και κυρίως, μοντέρνα ηθική. Tη βεντέτα, ήτοι το βάρος του «χρέους» που φορτώνεται ντε και καλά στον ανυποψίαστο συγγενή απλώς και μόνο επειδή είναι μέλος της ομάδας, οι άνθρωποι την άφησαν πίσω τους, στα χωριά τους. Εζησαν με τη νέα ηθική του αστικού πολιτισμού. Kαι τώρα –κάποιους από αυτούς– τους αντιμετωπίζουν με την απλοϊκή συμπεριφορά του χωριού και τους ξανακλέβουν τη δυνατότητα να δουν το μέλλον. Δεν πρόκειται απλά για την απώλεια μιας δουλειάς ή «θέσεων εργασίας» όπως το λένε.
Oι άνθρωποι της Oλυμπιακής μπορεί να έγιναν πρόβλημα, αλλά δεν χωράνε κάτω από το χαλάκι. Οπως και όλοι οι εργαζόμενοι που στα 45 τους ή στα 50 τους βρίσκονται με μια επιταγή στο χέρι και ομίχλη μπροστά τους...
Ιnfo
- Anthony Giddens «Κοινωνιολογία», Αθήνα 2003, εκδ. Gutenberg
- Γιώργου Τσιώλη «Προς μία νέα ηθική εργασίας», Αθήνα 2007, ΙΝΕ - ΓΣΕΕ
- Νίκου Θεοχαράκη «Η νεοκλασική Θεωρία της εργασίας», Αθήνα 2005, εκδ. Τυπωθήτω - Γ. Δάρδανος
- Τσάρλς & Κρις Τίλυ «Η εργασία στον καπιταλισμό», Αθήνα 2001, εκδ. Καστανιώτης
ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
2.11.08
Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2008
Ωραίοι, νέοι και πλούσιοι οι συνταξιούχοι της ΟΑ
Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2008
ΟΑ - Αλλη μια ιδιωτικοποίηση?
ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ
Αλλη μία ιδιωτικοποίηση;
ΠΑΠΙΝΙΑΝΟΣ
Ο Γ. Ι. Ράλλης στο βιβλίο του «Ωρες ευθύνης» γράφει ότι στις 6.8.1980 δήλωσε: «Το 1957, ως υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Εργων, δημιούργησα την Ολυμπιακή. Τώρα, ύστερα από είκοσι τρία χρόνια, βλέπω πως μέρος του προσωπικού της εταιρείας, που άλλοτε Ελληνες και ξένοι την θεωρούσαν μία από τις καλύτερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο, την εξευτελίζει αυξάνοντας ταυτόχρονα το παθητικό της. Θα την κλείσω λοιπόν, γιατί η Ολυμπιακή δεν υπάρχει για τους 9.000 υπαλλήλους της, αλλά για τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων».
Είκοσι οκτώ χρόνια μετά, και αφού περάσαμε ων ουκ έστιν αριθμός φάσεις, το «κλείσιμο» της ΟΑ το ονομάζουμε εξυγίανση. Τα ίδια λέγαμε και το 1998, οπότε κάναμε και νόμο (2602/1998) με τίτλο: «Για την ολοκλήρωση της εξυγίανσης και την ανάπτυξη της Ολυμπιακής Αεροπορίας ΑΕ». Τίποτε δεν έγινε, η ΟΑ εξακολούθησε να λειτουργεί χάνοντας τεράστια ποσά κάθε μέρα. Τώρα, όμως, το καινούργιο σχέδιο είναι και απλό και σοφό. Τι προβλέπει (απ' ό,τι γράφεται στον Τύπο); Γίνεται νέα εταιρεία, απηλλαγμένη χρεών, στην οποία μεταβιβάζονται το όνομα, το σήμα, κάποια αεροσκάφη και η πλειονότητα των δρομολογίων της Ολυμπιακής. Το προσωπικό τι γίνεται; Το σχέδιο προβλέπει τρεις λύσεις: (i) εθελουσία έξοδο για όσους έχουν 6.000 ένσημα, (ii) μετάταξη σε άλλη υπηρεσία ή (iii) πρόσληψη από τη νέα εταιρεία με καινούργιους όρους εργασίας και μισθολογίου.
Ετσι, λοιπόν, η νέα εταιρεία, απηλλαγμένη χρεών και με προσωπικό που θα εργάζεται με καινούργιους όρους και μισθούς, θα πουληθεί ή, πιο ευγενικά, θα δοθεί σε ιδιώτη επενδυτή, χωρίς χρέη και με «μηδενικό αριθμό εργαζομένων και αποφασίζει αυτός [ο ιδιώτης επενδυτής] πόσους και ποίους θα προσλάβει». Κάτι ανάλογο έπραξαν και το 2003 (αρθ. 27 Ν. 3185/2003) και πίστεψαν ότι ρύθμισαν τα χρέη της ΟΑ, αφού ο νόμος όρισε ότι τα άρθρα 479, 939 ΑΚ και 537 επ. του ΕΝ δεν εφαρμόζονται στη νέα εταιρεία, οι δε πιλότοι που είναι 53 ετών φεύγουν από την εταιρεία· κάτι ανάλογο προέβλεψε ο νόμος και για το υπόλοιπο προσωπικό. Το αποτέλεσμα μηδέν. Με άλλα λόγια, και οι πρόσφατες εξαγγελίες τα ίδια μας λέγουν, νομικά όμως είναι εφικτό να πραγματοποιηθούν; Μπορεί η νέα εταιρεία να μην ευθύνεται για τα χρέη της παλαιάς; Μπορεί νόμοι να ρυθμίζουν όπως θέλουν τα θέματα του προσωπικού;
Μας λέει ο Αστικός Κώδικας (άρθρο 479) ότι, όταν μεταβιβάζεται επιχείρηση, ο αγοραστής [εδώ η Πάνθεον] ευθύνεται μέχρι της αξίας των πωληθέντων ή εισφερθέντων και η ευθύνη αυτή δεν μπορεί να αποκλειστεί με σύμβαση. Ακόμη ο Αστικός Κώδικας μας λέει ότι, αν κύριε οφειλέτη (βλέπε ΟΑ) πουλήσεις περιουσιακά στοιχεία και δεν έχεις να πληρώσεις τους πιστωτές σου, οι τελευταίοι έχουν δικαίωμα να ακυρώσουν τις πωλήσεις ή εισφορές, γιατί αυτό το λένε οι νομικοί στη γλώσσα τους «καταδολίευση δανειστών». Τα ίδια λέει και ο Εμπορικός Νόμος (άρθρα 537 επ.). Αν, λοιπόν, η ΟΑ πτωχεύσει ή δεν έχει να πληρώσει τους πιστωτές της, οι τελευταίοι έχουν το δικαίωμα να στραφούν κατά της Πάνθεον επιδιώκοντας ένα από τα δύο, είτε την πληρωμή τους μέχρι της αξίας των εισφερθέντων είτε την ακύρωση της εισφοράς. Μα, θα μου πείτε, και ο νόμος του 2003 (άρθρο 27 §4) λέει ότι δεν εφαρμόζονται επί της Πάνθεον τα ανωτέρω άρθρα 479, 939 ΑΚ και 537 επ. ΕΝ. Μεγάλη πράγματι η δύναμη του νομοθέτη, μπορεί να αλλάζει τα πάντα, αρκεί να μην παραβιάζει το Σύνταγμα αλλά και τις διεθνείς συμβάσεις. Το Σύνταγμά μας (άρθρο 17) προστατεύει τα περιουσιακής φύσεως δικαιώματα. Συνεπώς δεν μπορεί με νόμο να καταργηθούν αυτά τα δικαιώματα, όπως προβλέπει ο ανωτέρω νόμος του 2003. Ετσι πάγια δέχεται ο Αρειος Πάγος. Συνεπώς η Πάνθεον ή όποια Πάνθεον δεν μπορεί να μην πληρώσει τα όσα η ΟΑ χρωστάει στο Αεροδρόμιο και / ή σε άλλους πιστωτές. Ποιος θα αγοράσει μια τέτοια εταιρεία; Θα πείτε, μα θα εγγυηθεί το Δημόσιο. Ας δούμε τι θα πρωτοεγγυηθεί το Δημόσιο.
Ας πάμε τώρα στο προσωπικό της ΟΑ που, κατά τον σχεδιασμό, έχει τρεις επιλογές: εθελουσία έξοδο, μετάταξη ή πρόσληψη από την Πάνθεον με νέους όρους και νέο μισθό. Αν σε όλα το προσωπικό πει όχι, τι κάνουμε; Εχει άραγε τέτοιο δικαίωμα η Πάνθεον να επιμείνει; Υπάρχει μια Οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης που την κάναμε και ΠΔ 178/2002 με τον τίτλο: «Μέτρα σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων σε συμμόρφωση προς την Οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου». Η Οδηγία αυτή και το ΠΔ προβλέπουν ότι σε περίπτωση μεταφοράς καθ' οιονδήποτε τρόπο δραστηριότητας από μία εταιρεία σε άλλη επιχείρηση, οι εργαζόμενοι που συνδέονται με τη δραστηριότητα αυτή μεταφέρονται στη νέα επιχείρηση με το ίδιο καθεστώς απασχόλησης που είχαν στην προηγούμενη εταιρεία.
Αλλαγή των εργασιακών σχέσεων μπορεί να γίνει κατόπιν διαπραγματεύσεων που προβλέπονται στο ΠΔ 178/2002. Η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχή στελέχωση της νέας εταιρείας (Πάνθεον) με εργαζομένους με νέους όρους και μισθούς.
Οι του ΠαΣοΚ τα ήξεραν αυτά και σε δύο σημεία του νόμου τους του 2003 γράφουν: «Κίνητρα στους δικαιούχους λόγω υποχρεωτικής συνταξιοδότησης, στις περιπτώσεις που συμφωνούνται σε εφαρμογή του άρθρου 8 του ΠΔ 178/2002».
Και για τα εργασιακά θέματα ο νόμος γράφει: «Για τη ρύθμιση των θεμάτων αυτών και της προηγούμενης παραγράφου για κάθε κατηγορία εργαζομένων θα περιληφθούν στις υπουργικές αποφάσεις οι σχετικές ρυθμίσεις των πρωτοκόλλων συμφωνίας που έχουν προηγουμένως υπογραφεί σύμφωνα με το άρθρο 8 του ΠΔ 178/2002».
Δύσκολα τα πράγματα. Αν το προσωπικό δεν συμφωνήσει, θα έχουμε μια επανάληψη της ιδιωτικοποίησης της ΟΑ του 2003 που οδηγήθηκε σε αποτυχία. Αυτά όμως, αφού απορρέουν από τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, δεν αλλάζουν με ελληνικό νόμο. Βέβαια τα παραπάνω έχουν ξαναγραφεί στο «Βήμα» το 2003, φαίνεται όμως ότι οι αρμόδιοι με τον φόρτο εργασίας που έχουν δεν διαβάζουν, απλώς αυτοσχεδιάζουν.
ΠΗΓΗ : BHMA
21.9.08






