Επικοινωνία: Ο τηλεοπτικός μύθος που άλλαξε τον κόσμo (Κέννεντι)

Πενήντα χρόνια ακριβώς συμπληρώθηκαν την 22α Νοεμβρίου από την ημέρα κατά την οποία η πρώτη on camera τραγωδία άλλαξε την ιστορία της τηλεόρασης και μαζί της τον παγκόσμιο πολιτισμό, αλλάζοντας τους κώδικες επικοινωνίας, την αισθητική και την αντίληψη της πραγματικότητας. Η δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι στο Ντάλας, εκείνο το πρωινό του Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια της απευθείας κάλυψης από το τοπικό δίκτυο KRLD της περιοδείας του και με τα εθνικά δίκτυα σε άμεση σύνδεση, υπήρξε το γεγονός που συνέδεσε έκτοτε οριστικά την τηλεοπτική κάμερα με τη διαμόρφωση της συνείδησης του κόσμου για την πραγματικότητα.
Εκείνη ακριβώς η στιγμή, που η Τζάκι με το άψογο ροζ ταγέρ της πηδάει πάνω από το γερτό σώμα του Αμερικανού προέδρου πανικόβλητη, ενώ οι άνδρες της ασφαλείας δεν έχουν συνέλθει από την έκπληξη, υπήρξε η εικόνα που έμελλε να προσθέσει στην τηλεοπτική ενημέρωση ένα νέο στοιχείο, αλλάζοντας το ύφος και τους στόχους της, την καθήλωση του κοινού διά του συγκλονισμού του. Ηταν το στοιχείο που τροφοδότησε έκτοτε τη σύγκρουση εφημερίδων και τηλεόρασης.
Υπήρξε, ωστόσο, ένα ακόμη στοιχείο σε αυτή την τηλεοπτική στιγμή. Εκεί, μπροστά στην οθόνη, η οποία αναμετέδιδε το ιστορικό γεγονός με τρόπο που οι θεατές αισθάνονταν μέρος της ιστορίας εν τω γεννάσθαι, συντελούνταν ταυτοχρόνως και μια μύχια εξέλιξη, την οποία ούτε η λογοτεχνία ούτε ο κινηματογράφος είχαν καταφέρει να τελειοποιήσουν: η συναισθηματική ένωση του αμερικανικού έθνους μέσω της κοινής εμπειρίας. Εμελλε έκτοτε ολόκληρο το οικοδόμημα της τηλεοπτικής ενημέρωσης να προσανατολιστεί σε αυτό ακριβώς το κυνήγι του συγκλονισμού του κοινού, εκφυλίζοντας, όπως ήταν φυσικό, σταδιακά τις μεθόδους και τις αρχές της ενημέρωσης, για να φτάσει, μερικές δεκαετίες αργότερα, αυτή η αντίληψη περί ενημέρωσης να οριστεί ως «τρομολαγνεία».
Στην πραγματικότητα ήταν η πρώτη στιγμή της τηλεόρασης που αποτύπωνε ένα αίσθημα κινδύνου για την αμερικανική κοινωνία, η οποία μέχρι τότε, τουλάχιστον ως προς την τηλεοπτική της εκδοχή, ζούσε το όνειρο της διαρκούς και απρόσκοπτη ανόδου –μορφωτικής, επαγγελματικής και οικονομικής– της μεσαίας τάξης. Ηταν το πρώτο πλήγμα στις βεβαιότητες του κόσμου, μία από τις οποίες εκείνη τη στιγμή ήταν ότι ο Τζέι Εφ Κένεντι θα γινόταν ο καλύτερος πρόεδρος των ΗΠΑ. Ούτε αυτό ωστόσο στάθηκε ποτέ δυνατόν να επαληθευτεί. Η δολοφονία του αγαπημένου της τηλεόρασης «Τζέι Εφ» κράτησε τον μύθο του αναλλοίωτο και λαμπερό μέχρι σήμερα, τη φιγούρα του νεανική και γοητευτική, την οικογενειακή του ζωή ένα σαπουνοπερικό παραμύθι, στο οποίο όσα αποκαλύφθηκαν κατόπιν –απιστίες, ιδιωτικά πάθη κ.λπ.– απλώς πρόσθεσαν μεγαλύτερη γοητεία για ένα κοινό, το οποίο εθιζόταν όλο και περισσότερο στο θέαμα της πολιτικής, απομακρυνόμενο από την ουσία της.

Εκείνη πάντως η live αναμετάδοση της δολοφονίας, που αποτελεί έκτοτε case study για τις αμερικανικές πανεπιστημιακές σπουδές δημοσιογραφίας, υπήρξε το ισχυρό αποτύπωμα όλων των ελαττωμάτων και των προτερημάτων αυτής της μεθόδου ενημέρωσης.

Οι ρεπόρτερ αναμετέδιδαν ό,τι έβλεπαν, χωρίς έλεγχο, και αυτό ήταν ό,τι ακριβώς έβλεπε και ένιωθε ο κόσμος εκείνη τη στιγμή. Στο κεντρικό στούντιο του CBS επιβεβαίωνε τα γεγονότα ο Γουόλτερ Κρονκάιτ, η «φωνή της Αμερικής», το πρόσωπο που εμπιστεύονταν περισσότερο απ’ όλους οι πολίτες, ενσαρκωτής των ιερότερων φαντασιώσεων της μεσαίας τάξης – προερχόμενος από αυτήν, μορφωμένος, επιτυχημένος, σοβαρός. Μπορεί να χρειάστηκε να περιμένει, μέχρι να ζεσταθούν οι προβολείς και να γίνει η σύνδεση με το Ντάλας, δέκα ολόκληρα λεπτά από τη στιγμή των πυροβολισμών (ενώ προβαλλόταν η σαπουνόπερα «As the World Turns»), αλλά η Αμερική πίστεψε μόνον όταν είδε τα υγρά του μάτια ενώ έλεγε τη φράση ότι ο πρόεδρος ήταν νεκρός και άκουσε το ράγισμα στη φωνή του. Ποτέ πια ο κόσμος δεν θα ήταν ίδιος. Είχε αλλάξει για πάντα η τηλεόραση.

Ναι, ο Τζέι Εφ Κένεντι ήταν ο πρώτος πολιτικός στην ιστορία που θεμελίωσε τις στενές σχέσεις τηλεόρασης και πολιτικής και μετέτρεψε την εκλογή προέδρου σε σόου δίνοντας ώθηση σε κοσμογονικές αλλαγές. Ισως δεν φανταζόταν ποτέ ότι η πρόσκληση της Τζάκι στην εκπομπή του Μάροου θα εξελισσόταν μέσα σε μερικές δεκαετίες στην τηλεόραση που ασχολείται με τις κομμώσεις της Χίλαρι και τα γυμνασμένα μπράτσα της Μισέλ Ομπάμα, ούτε φυσικά θα είχε διανοηθεί ότι η live επικοινωνία ενός Αμερικανού προέδρου με τον λαό του θα κορυφωνόταν στο προεδρικό ριάλιτι του Κλίντον να ομολογεί «ανάρμοστη σχέση». Αλλωστε, υπήρξε και ο μοναδικός έκτοτε πρόεδρος που με μια «συμφωνία κυρίων» με τους δημοσιογράφους –όλοι τότε ήταν κύριοι– θα έμενε προφυλαγμένη η ιδιωτική του ζωή μέχρι τον θάνατό του.

Της Πόπης Διαμαντάκου

Πηγή Καθημερινή

24.11.2013

Γ.Μπαμπινιώτης : Προς "τηλεοπτική τουρκοκρατία";

Απαγε απ' εμού... η μισαλλοδοξία. Δεν αισθάνομαι να κινδυνεύω από τους Τούρκους, δεν είμαι «τουρκοφάγος», δεν πιστεύω σε σενάρια συνωμοσιολογίας. Είμαι ένας από τα εκατομμύρια των απλών Ελλήνων που σ' ένα διάλειμμα χαζεύω εναλλακτικά (κάνω ζάπινγκ...) στα συνήθη τηλεοπτικά προγράμματα, προτού γυρίσω στα χαρτιά μου. Ετσι, πάλι μαζί με χιλιάδες άλλων Ελλήνων τηλεθεατών, διαπιστώνω τον τελευταίο καιρό ότι γνωστοί τηλεοπτικοί σταθμοί προσφέρουν σωρευτικά τουρκικές τηλεοπτικές σειρές συνεχείας (σίριαλ) στη θέση άλλων, κυρίως ελληνικών, σειρών. Και οι σειρές αυτές πληροφορούμαι ότι έχουν υψηλή τηλεθέαση και ιδιαίτερα χαμηλό για τους τηλεοπτικούς σταθμούς κόστος.

Η απάντηση «αν δεν σού αρέσει το πρόγραμμα, κλείσε την τηλεόραση ή άλλαξε κανάλι» είναι πάντα πρόχειρη και εύκολη. Πριν από αυτό - που είναι και η τελική λύση - εγείρεται ένα ερώτημα-ζήτημα: Ποιος και γιατί κάνει αυτές τις επιλογές; Δεν είναι επιλογές με επιπτώσεις για το ευρύτερο κοινό που τις παρακολουθεί; Δεν υπάρχει κάποια υποχρέωση των τηλεοπτικών σταθμών να προσφέρουν - και στην ψυχαγωγία - κάτι πιο πρόσφορο, πιο οικείο, κάτι ελληνικό, που θα έδινε δουλειά σε Ελληνες παραγωγούς, καλλιτέχνες, τεχνικούς;

Θα διατυπώσω, λοιπόν, μερικές σκέψεις που ίσως κριθούν ουτοπικές ή ρομαντικές. Τηλεοπτικές σειρές που προβάλλονται σε τέτοια έκταση δεν πρέπει να βγαίνουν και μέσα από τη ζωή των πολιτών μιας χώρας, από τα θέματα και τα προβλήματα που τους απασχολούν, από τις αρχές, τις αξίες, τις αντιλήψεις, τα προτερήματα και τα ελαττώματα, από ό,τι συνιστά τη ζωή και τον πολιτισμό ενός λαού; Μπορούν σωρευτικά να απηχούν τη ζωή και τον πολιτισμό ενός άλλου λαού; Δικαιολογείται αυτή η υπερβολή;

Οι τηλεοπτικές σειρές ανήκουν, αν δεν απατώμαι, στον χώρο τής κινηματογραφικής τέχνης. Αυτή η τέχνη, λοιπόν, δεν επηρεάζει - με τα δικά της εκφραστικά μέσα - τον εσωτερικό κόσμο, τη σκέψη, την προσωπικότητα των τηλεθεατών; Και ως ψυχαγωγία δεν επηρεάζει ακόμη και τη γλώσσα των τηλεθεατών, ιδίως των νέων; Αυτά τα σωρευτικά γλωσσικά ακούσματα βοηθούν κάπου; Οταν μάλιστα ξέρουμε ότι ο τηλεοπτικός λόγος μπορεί μέσα από προσεγμένες (και γλωσσικά) σειρές να λειτουργήσει ως ο καλύτερος δάσκαλος για τη γλώσσα;

Το τελευταίο αυτό με φέρνει σ' ένα επιχείρημα που γεννάται αμέσως στη σκέψη κάθε καλόπιστου συζητητή τού θέματος που θίγουμε εδώ. Καλά, και οι ελληνικές τηλεοπτικές σειρές που προβάλλονταν (και προβάλλονται ακόμη περιορισμένα ή σε επαναλήψεις) είναι πρότυπα τέχνης που επηρεάζουν θετικά; Δεν ενοχλούν και βλάπτουν ακόμη συχνά λόγω τής προχειρότητας και τής κακής τους ποιότητας; Απάντηση: Ναι, υπάρχει κι αυτό το πρόβλημα. Ε, λοιπόν, η πρόκληση αυτή την ώρα είναι ακριβώς να βοηθήσουν όλοι (παραγωγοί, τηλεθεατές με τις απαιτήσεις τους, διαφημιστές με τη στήριξή τους) να υπάρξουν καλές ελληνικές τηλεοπτικές σειρές (και έχουν υπάρξει πολλές στο παρελθόν), για τις οποίες υφίσταται και έτοιμο υλικό (επιλογές από την ελληνική λογοτεχνία και από άλλα δυνατά κείμενα) και άριστο έμψυχο καλλιτεχνικό δυναμικό το οποίο συχνά χαραμίζεται σε βωμολοχίες και αστειάκια και σε ακραία παραδείγματα τής ελληνικής ζωής. Αν ελκύει κάτι τους Ελληνες τηλεθεατές στις τουρκικές παραγωγές - ας το ομολογήσουμε - είναι ότι αποτελούν πρότυπα «αγνών» μορφών ζωής, αξιών και σχέσεων που πάνε πίσω μερικές δεκαετίες και που - όπως δείχνουν παλαιότερες ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες - δεν έχουν πάψει και σήμερα να συγκινούν τον κόσμο με την απλότητα και την αμεσότητά τους. Αυτό κάτι σημαίνει.

Οι ελληνικές τηλεοπτικές σειρές, αν ξαναέπαιρναν τη θέση τους απέναντι στις τουρκικές ή τις αμερικάνικες ή άλλες, θα έπρεπε να είναι σειρές που να εμπνεύσουν τον Ελληνα τηλεθεατή, να ανεβάσουν την αυτοπεποίθηση, την ελπίδα, το όραμα για μια καλύτερη ζωή, μέσα από έναν υγιή προβληματισμό και κατάλληλη καλλιτεχνική έκφραση. Εμπνευση, στήριξη, προβληματισμό, όραμα και - γιατί όχι; - ψυχαγωγία κάποιας ποιότητας, που να μας ανεβάζει, να ανακουφίζει τις ψυχές από το βάρος που κουβαλάμε όλοι, αυτό είναι που χρειαζόμαστε. Μέσα από τον δικό μας χώρο, τη δική μας ζωή, τα δικά μας προβλήματα, τις δικές μας σκέψεις, τα δικά μας βιώματα, τη δική μας γλώσσα.

Τελειώνοντας, διασαφώ ότι δεν μιλάω, βεβαίως, για απαγόρευση ή αποκλεισμούς. Μιλάω για μια αίσθηση μέτρου και αίσθηση ορίων. Η «τηλεοπτική τουρκοκρατία», αυτές ιδίως τις δύσκολες ώρες τής κρίσης που περνάει η χώρα και ο λαός μας, είναι στα όρια τής πρόκλησης που είμαι βέβαιος ότι δεν είναι στις προθέσεις των υπευθύνων οι οποίοι απλώς αναζητούν οικονομικότερες λύσεις για το πρόγραμμά τους.

Του Γ. Μπαμπινιώτη (Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής Γλωσσολογίας, τέως πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.)

Πηγή Το Βήμα 

30.9.2012

Χάθηκε το αναλογικό σήμα και μαζί μια πολύτιμη συντροφιά

Στην πορεία προς την ψηφιακή εποχή, δεν δώσαμε προτεραιότητα σε εκείνους που τη δικαιούνται. Στις 20 Ιουλίου, οπότε διεκόπη η εκπομπή αναλογικού σήματος από τον Υμηττό, ανάμεσα σε αυτούς που είδαν την εικόνα στις τηλεοράσεις τους να «παγώνει» ήταν και οι ασθενείς στα νοσοκομεία. Μολονότι για πολλούς -χρονίως πάσχοντες, καρκινοπαθείς και όλους όσοι νοσηλεύονται επί μακρόν- η τηλεόραση αποτελεί πολύτιμη συντροφιά, ουδείς φρόντισε ώστε να μην καταγραφούν προβλήματα κατά τη μετάβαση στο ψηφιακό σήμα. Χαρακτηριστικό είναι ότι ασθενής με λευχαιμία, ο οποίος πραγματοποιεί πολύμηνη θεραπεία σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας, κατά την τελευταία ολιγοήμερη «έξοδό» του αναγκάστηκε να αγοράσει αποκωδικοποιητή και να τον εγκαταστήσει στην τηλεόραση του θαλάμου όπου νοσηλεύεται. «Εδώ παγώνει η εικόνα, παγώνει και η ώρα», λέει στην «Κ».

Η ίδια «εικόνα» στα περισσότερα νοσοκομεία της πρωτεύουσας. Στα ιδρύματα τα οποία δεν διαθέτουν τηλεοράσεις, αλλά αυτές «νοικιάζονται» από τους ασθενείς (τα σχετικά τηλέφωνα διακινούνται χέρι με χέρι), το κύριο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κεντρική κεραία, με αποτέλεσμα ο αποκωδικοποιητής να μη λειτουργεί αποτελεσματικά. Το ίδιο μοιάζει να είναι το πρόβλημα και στα νοσοκομεία όπου τις λεγόμενες «υπηρεσίες ψυχαγωγίας» έχουν αναλάβει μέσω σύμβασης συγκεκριμένες εταιρείες. «Γίνονται οι ενέργειες προκειμένου να διορθωθούν τα προβλήματα», αναφέρει στην «Κ» υπεύθυνος τεχνικών θεμάτων του νοσοκομείου Σωτηρία, ενός από τα ιδρύματα που συνεργάζονται με εταιρεία.

Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις των νοσοκομείων που διαθέτουν τις δικές τους συσκευές, αυτές σταμάτησαν να εκπέμπουν στις 20 Ιουλίου. «Είμαστε στη διαδικασία να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες στον τομέα αυτό», λέει στην «Κ» αρμόδιος υπάλληλος από το νοσοκομείο Αττικόν. «Σε λίγο καιρό θα τοποθετηθούν αποκωδικοποιητές ώστε ιδίως οι ασθενείς στους θαλάμους μακράς νοσηλείας να μπορούν να βλέπουν τηλεόραση». Σύμφωνα με τον ίδιο, σε κάθε όροφο όπου λειτουργούν 20-30 συσκευές, θα εγκατασταθούν 5-6 αποκωδικοποιητές που θα καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες.

Στη φάση της καταγραφής των αναγκών βρίσκεται και το Σισμανόγλειο, όπου σύμφωνα με τη διοικήτρια, Ολγα Οικονόμου, το μεγαλύτερο ποσοστό των τηλεοράσεων προέρχεται από δωρεά κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. «Επειδή αυτές ήταν πιο σύγχρονες συσκευές, το πρόβλημα δεν είναι τόσο έντονο, αλλά ακόμα δεν έχουμε πλήρη εικόνα. Θα δούμε τι χρειάζεται ώστε να προμηθευτούμε τους κατάλληλους αποκωδικοποιητές».

Ενα χρόνο νωρίτερα

Αξίζει να σημειωθεί ότι για τη μετάβαση από το αναλογικό στο ψηφιακό σήμα είχαν ενημερωθεί τα νοσοκομεία τουλάχιστον ένα χρόνο νωρίτερα. Επίσης, σύμφωνα με την υπεύθυνη επικοινωνίας της Digea, Ιωάννα Κολιάδου, μόνο ένα νοσοκομείο έχει μέχρι στιγμής απευθυνθεί στην εταιρεία προκειμένου να αναζητήσει λύση για το πρόβλημα. «Στο μεταξύ -αναφέρει η ίδια- πολύ συχνά δεν απαιτείται παρά μια ελάχιστη στροφή της κεραίας προκειμένου να λαμβάνεται αναλογικό σήμα από Πάρνηθα. Λύσεις υπάρχουν». Οπως λέει, στις περιπτώσεις των νοσηλευτικών ιδρυμάτων -και όχι μόνο- δεν είναι απαραίτητη η προμήθεια ενός αποκωδικοποιητή για κάθε συσκευή, αλλά αρκεί η αγορά και εγκατάσταση του κατάλληλου εξοπλισμού στην κεντρική κεραία. Στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει κεντρική εγκατάσταση κεραίας, φυσικά, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Η δαπάνη δεν είναι μεγάλη, όμως για τα δημόσια νοσοκομεία, που δυσκολεύονται στην προμήθεια ακόμα και των πιο απαραίτητων αναλώσιμων υλικών, δεν είναι αμελητέα. «Το ξέραμε εδώ και καιρό ότι θα υπήρχε κενό στη μετάδοση των καναλιών, αλλά δίναμε πάντα προτεραιότητα σε άλλα θέματα», αναφέρει χαρακτηριστικά διοικητικό στέλεχος μεγάλου νοσοκομείου.

Προβλήματα δημιούργησε το ψηφιακό σήμα και σε πολλούς οίκους ευγηρίας, όπου επίσης δεν είχε προβλεφθεί τοποθέτηση αποκωδικοποιητών ή διαμόρφωση της υποδομής. «Πήγα να επισκεφθώ τον πατέρα μου και είδα τους γέροντες σαν χαμένους», αναφέρει στην «Κ» ο Α.Π. «Συνήθιζαν να κάθονται στο σαλονάκι και να χαζεύουν τις ειδήσεις, σίριαλ, είχαν τη ρουτίνα τους. Σταμάτησε να παίζει η τηλεόραση και αναστατώθηκε όλο το πρόγραμμά τους». Την επόμενη κιόλας ημέρα, ο ίδιος αγόρασε αποκωδικοποιητή για να τον εγκαταστήσει στο σαλόνι του γηροκομείου, αλλά λόγω έλλειψης κεντρικής κεραίας η εικόνα είναι κακή. 

«Δεν διαμαρτύρονται, προσπαθούν να τα βολέψουν με τα δύο τηλεχειριστήρια, αλλά το βλέπεις: εάν πριν ένιωθαν απομονωμένοι, ξαφνικά ένιωσαν αποκομμένοι από τον κόσμο».

Της Λίνας Γιάνναρου

Πηγή Καθημερινή

31.7.2012

Το "Νησί" βούλιαξε την Ελούντα

Σε "παγκόσμια ατραξιόν" μετατράπηκαν τα σκηνικά του δημοφιλέστατου σίριαλ το "Νησί". Ηταν τέτοια η δύναμή του, που κατάφερε να οδηγήσει ήδη μισό εκατομμύριο επισκέπτες όχι μόνο στη Σπιναλόγκα, που θεωρείται το κατεξοχήν σύμβολο της σειράς, αλλά και στο παλιό χωριό της Ελούντας, όπου γυρίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου.

Οι λιγοστοί, μόλις 50, κάτοικοι του παραδοσιακού χωριού Πάνω Ελούντα, έχασαν αυτό το καλοκαίρι την ησυχία τους. Στα σοκάκια περιδιάβαιναν όλες τις ώρες της ημέρας τουρίστες που ήθελαν να δουν από κοντά τα σκηνικά της πολύκροτης σειράς! Στόχος τους ήταν να πάρουν γεύση από το αληθινό "Νησί", καθώς σ' αυτό το χωριό στήθηκε από τον σκηνογράφο η Πλάκα που είδαμε όλοι στο σίριαλ.

Επισκέπτες από όλη την Ελλάδα, αλλά και την Κρήτη, που δεν είχαν δει ποτέ από κοντά τη Σπιναλόγκα, αλλά και ξένοι, βούλιαξαν την Ελούντα, που έχει δεχθεί μέχρι στιγμής διπλάσιο κόσμο από πέρσι.

Η παλαιά Ελούντα, μέχρι χθες, άλλωστε, δεν υπήρχε καν στον "τουριστικό" χάρτη της περιοχής. Κι όμως, κλείνοντας το φετινό καλοκαίρι, περισσότεροι από 500.000 τουρίστες θα έχουν αγγίξει τα γύψινα σκηνικά της σειράς στο χωριό και θα έχουν ξεναγηθεί στη Σπιναλόγκα. Κι όλα αυτά ενώ έχουν ήδη περάσει τέσσερις μήνες από τη στιγμή που το "Νησί" έριξε αυλαία!

Η Σπιναλόγκα έγινε το δεύτερο σε επισκεψιμότητα, μετά την Κνωσό, μνημείο της Κρήτης. Μπλόκαραν τα ταξιδιωτικά γραφεία με την απαίτηση των τουριστών να επισκεφθούν την Πλάκα, την Ελούντα και τη Σπιναλόγκα! Μόνο τα καραβάκια που πηγαινοέρχονται στο νησί αύξησαν φέτος την πελατεία τους κατά 40%!

"Δεν χωράει ο κόσμος στα πλοιάριά μας φέτος. Από τον Ιούνιο μέχρι και σήμερα μεταφέραμε χιλιάδες τουρίστες. Ολοι με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι, ψάχνουν να βρουν να φωτογραφήσουν την πύλη από όπου έμπαινε στο νησί ο Στέλιος Μάινας...", λέει χαρακτηριστικά ο καπετάν Νίκος από το καΐκι "Αγ. Ειρήνη", που κάνει καθημερινά το δρομολόγιο Πλάκα-Σπιναλόγκα

"Ετησίως υποδεχόμαστε περί τους 250.000 επισκέπτες σε αυτή την περιοχή. Αλλωστε ο τόπος μας είναι μοναδικής ομορφιάς και φιλοξενίας. Το "Νησί" όμως εκτίναξε φέτος σε 500.000 τους επισκέπτες", λέει στο "Εθνος της Κυριακής" ο δήμαρχος Αγίου Νικολάου, κ. Δημήτρης Κουνενάκης.

Το "Εθνος της Κυριακής" βρέθηκε στα μέρη όπου άναψαν κι έσβησαν τα φώτα του "Νησιού". Στο αληθινό σκηνικό της Σπιναλόγκα και στο τεχνητό που φτιάχτηκε για τη σειρά στην Πάνω Ελούντα.

Οι κάτοικοι στο παλιό χωριό, μένουν αποσβολωμένοι από τα λεφούσια των τουριστών. Δεν περίμεναν ποτέ ότι η σκηνογραφία μιας τηλεοπτικής σειράς θα αποτελούσε τέτοιο πόλο έλξης.

Δεκάδες τουρίστες επίσης περιμένουν στην ουρά για εισιτήριο εισόδου στη Σπιναλόγκα.

Η μοναδική απορία όλων είναι: "Πώς μπορεί ένας τέτοιος παράδεισος ομορφιάς, όπως είναι η Σπιναλόγκα, να ήταν συνώνυμο του πόνου και του διωγμού".

Με το βιβλίο στο χέρι

"Είναι διπλάσιος ο κόσμος που θέλησε να δει φέτος από κοντά την Ελούντα. Το βιβλίο της Χίσλοπ, που μεταφράστηκε σε πολλές χώρες, υπήρξε προπομπός. Ερχονται και ψάχνουν την Πλάκα και τη Σπιναλόγκα, ξένοι με το βιβλίο στο χέρι. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό αυτό που μου μετέφεραν οι αρχαιολόγοι από τη Σπιναλόγκα, ότι στο ξεκίνημα της τηλεοπτικής σειράς υπήρχε μια λεμονιά που φαινόταν στις σκηνές και λίγο καιρό μετά οι τουρίστες την είχαν μαδήσει... Εξαφάνισαν τα φύλλα της, που τα έπαιρναν για ενθύμιο από το νησί. Επαιρναν ακόμη και πέτρες ή κομμάτια χώμα", λέει ο δήμαρχος Αγ. Νικολάου, Δ. Κουνενάκης (φωτογραφία).

Ο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ
Ολοι ζητούν να φωτογραφηθούν με τον "Δημητράκη" της Σπιναλόγκας

Η Πλάκα έγινε φέτος σημείο αναφοράς για πλήθος κόσμου. Στην ψαροταβέρνα "Παλίρροια" του Γιάννη Ανδρουλάκη, εκεί όπου ξεχειμώνιασαν οι ηθοποιοί του "Νησιού", εκεί όπου έκαναν Πρωτοχρονιά πέρσι με 24 βαθμούς θερμοκρασία, εκεί όπου ο Τάκης Νούσιας (ο τηλεοπτικός πρόεδρος της Σπιναλόγκας) βάπτισε το παιδί του, συναντήσαμε τον 11χρονο Μανώλη Τσαγκαράκη. Ο Δημητράκης της σειράς, είναι φανατικός Ολυμπιακός αλλά και άριστος μαθητής.

Οι ξένοι που τον αναγνωρίζουν ζητούν επιμόνως να φωτογραφηθούν μαζί του. Ο μικρός, αν και δεν είναι ηθοποιός, καθήλωσε με την ερμηνεία του. Ο Δημήτρης του "Νησιού" είναι βαφτισιμιός του Γιάννη Ανδρουλάκη.

"Τον Μανώλη τον βαφτίσαμε εμείς. Είμαστε περήφανοι για αυτόν.

Τώρα όμως ανοίγουν πάλι τα σχολεία και προέχει η μάθηση", μας λέει ο κ. Γιάννης Ανδρουλάκης. "Με όλους τους συντελεστές του σίριαλ γίναμε φίλοι. Αγάπησαν την Πλάκα.

Κι εμείς οι Πλακιώτες τους ανοίξαμε τα σπίτια μας, τους αγκαλιάσαμε με πολλή αγάπη, όπως κι όλο τον κόσμο. Φέτος, μάλιστα, δεν προλαβαίναμε να εξυπηρετήσουμε τους επισκέπτες μας. Πρωτοφανής κοσμοσυρροή".

Φωτίζεται το Νησί

Η τρίτη φάση αναστήλωσης του οικισμού της Σπιναλόγκας ξεκινάει. Μάλιστα, σε λίγους μήνες, το πιθανότερο στα τέλη Οκτωβρίου, ολοκληρώνεται και το έργο ηλεκτροφωτισμού του νησιού. Ο ηλεκτροφωτισμός θα προσθέσει μαγεία στις νύχτες των κατοίκων της Πλάκας, που θα βλέπουν την ομορφιά του από απέναντι. Το νησί μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής καταμεσής στο πέλαγος. Αλλωστε ο κόλπος του Μιραμπέλλου, στον οποίο βρίσκεται, μεταφράζεται, ως... "η ωραία θέα"!

Με γύψο και χαρτόνι κάλυψαν τα σπίτια

Η πάνω Ελούντα βρίσκεται 5,5 χιλιόμετρα από τον Αγιο Νικόλαο. Οι κάτοικοί της που παραμένουν για χρόνια τώρα μακριά από την κοσμοπολίτικη πλευρά του χωριού τους, φέτος μπήκαν σε μια πρωτοφανή γι' αυτούς διαδικασία. Υποδέχτηκαν πλήθη τουριστών που ζητούσαν επιμόνως να φωτογραφηθούν μαζί τους.

Η ταμπέλα που υπάρχει στο πάρκινγκ του χωριού (δημιουργήθηκε για τους... επισκέπτες της σειράς), μας πληροφορεί για το πού βρίσκονται στημένα τα σκηνικά. Πλήθος τουριστών οδηγείται εκεί. Μπαίνοντας στο δρομάκι της Ζωοδόχου Πηγής αμέσως νιώθεις ότι πρωταγωνιστείς στο "Νησί"...

Αλλάζει ο χρόνος και βρίσκεσαι αυτομάτως στην πόλη με την αδελφότητα των Χανσενικών, το καφενείο "Ο βασιλικός", την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και τον δρόμο που με πόνο διάβηκε την πρώτη της μέρα στο νησί των λεπρών η Κατερίνα Λέχου. Τα γύψινα σκηνικά έχουν καλύψει τις προσόψεις των σπιτιών των κατοίκων. Πίσω από το χρυσοκόκκινο ντεκόρ της πέτρας κρύβονται γύψος και χαρτόνι. Δεν είναι λίγοι οι επισκέπτες των σκηνικών που φεύγουν με κομμάτια γύψου για σουβενίρ!

"Ο χώρος αναπλάστηκε για να προσιδιάζει στην εποχή και στη Σπιναλόγκα. Βέβαια τα σκηνικά είναι προσωρινά, γιατί έχουν καλύψει σπίτια κι επιπλέον είναι δύσκολο να συντηρηθούν", λέει ο δήμαρχος Δ. Κουνενάκης. Αυτό σημαίνει ότι όσοι προλάβουν... θα τα δουν. Οι πρώτες βροχές του φθινοπώρου μάλλον θα σβήσουν το σκηνικό της Σπιναλόγκας.

ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ
bibian@pegasus.gr

Πηγή ΕΘΝΟΣ

28.8.2011

"Πως θα στήσουμε τηλεόραση σε 4 μήνες" - Πριν από 50 χρόνια στην 25η ΔΕΘ

Από αριστερά προς τα δειξιά : Η ομάδα των τεχνικών ολοκληρώνει την εγκατάσταση των μηχανημάτων. Ο Νίκι Γιάκοβλεφ και η Μαίρη Λω κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο διευθυντής προγράμματος Κ. Καζαντζής

 

Παλαιότερη δημοσίευση

 

Μια τολμηρή ομάδα με μια τρελλή ιδέα έστησε και λειτούργησε τον π΄ρωτο ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό. 

«Εδώ πρώτος πειραματικός σταθμός τηλεοράσεως της Ελλάδος.Εκπέμπουμε από τη Θεσσαλονίκη». Με την ανακοίνωση αυτή, την οποία εκφώνησε η Λίτσα Φωκίδου, άρχισε η λειτουργία του πρώτου ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού, στις 4 Σεπτεμβρίου 1960, στα εγκαίνια της 25ης Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης. Σε διάφορα σημεία της ΔΕΘ, αλλά και σε κεντρικές πλατείες της Θεσσαλονίκης είχαν στηθεί περίπου 100 τηλεοπτικοί δέκτες και οι επισκέπτες της έκθεσης αλλά και οι κάτοικοι της συμπρωτεύουσας είχαν την ευκαιρία να έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με το «μαγικό κουτί». Ο σταθμός είχε διάρκεια ζωής τρεις εβδομάδες , όσο δηλαδή διήρκεσε η ΔΕΘ, και μετέδιδε καθημερινά τρίωρο πρόγραμμα από τις 19.30 ως τις 22.00. Το χρονικό μιας «τρελής» ιδέας
Τον Μάρτιο του 1960 ο κ. Μάνος Ιατρίδης , υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της ΔΕΗ, είχε τη «φαεινή» ιδέα να προτείνει στον Κώστα Τριανταφυλλίδη , διευθυντή Γενικών Υπηρεσιών και προσωπικό φίλο του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, την εγκατάσταση και λειτουργία ενός τηλεοπτικού σταθμού εμβέλειας 20-30 χιλιομέτρων. «Το 1960 η ΔΕΗ γιόρταζε τα 10 χρόνια λειτουργίας της,αλλά ο ηλεκτρισμός δεν ήταν και ιδιαίτερα διαδεδομένος στη χώρα μας. Θέλαμε λοιπόν εκείνη τη χρονιά,όπως και τις προηγούμενες, στο περίπτερο της ΔΕΗ στη ΔΕΘ να προβάλουμε μια εφαρμογή του ηλεκτρισμού,τον οποίο εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλοί που αντιμετώπιζαν ακόμη με φόβο» αναφέρει ο κ. Ιατρίδης.

Η τηλεόραση ήταν άγνωστη στην Ελλάδα. Οταν ο Τριανταφυλλίδης άκουσε την ιδέα απάντησε: «Τρελός είσαι μου φαίνεται. Ούτε τα χρήματα έχουμεούτε τον χρόνο.Και σίγουρα δεν έχουμε τις γνώσεις. Δεν μπορεί να γίνει». Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Αφού σκέφτηκε για λίγο την ιδέα, χαμογέλασε και είπε: «Η ιδέα είναι θαυμάσια κι εσύ φαίνεται να πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις. Προχωρούμε». Ετσι, ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου, δεδομένου ότι μόλις σε πέντε μήνες θα έπρεπε να είχε στηθεί από το μηδέν ένας τηλεοπτικός σταθμός και μάλιστα από ανθρώπους που δεν είχαν την παραμικρή ιδέα από τηλεόραση.

Το ζήτημα του τεχνικού εξοπλισμού λύθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Ρhilips, που αποδέχτηκε να στηρίξει το εγχείρημα δανείζοντας μηχανήματα και προσφέροντας την τεχνογνωσία της. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας είχαν τις επιφυλάξεις τους. Οπως εξήγησε ένας ολλανδός τεχνικός στον κ. Ιατρίδη «αν ζητούσατε να αγοράσετε τα μηχανήματα και αν αναλαμβάναμε εμείς την εγκατάσταση του σταθμού, θα σας τον παραδίδαμε σε 14 μήνες. Πώς θα τα καταφέρετε εσείς μόνο μέσα σε 4 μήνες;».

Η τόλμη της άγνοιας όμως αποδείχτηκε πιο ισχυρή από τις επιφυλάξεις των ειδικών.

Σαν στούντιο χρησιμοποιήθηκε το περίπτερο της ΔΕΗ. Από τις τέσσερις κάμερες που ήταν απαραίτητες, μία προμήθευσε η ΔΕΗ, μία η Ρhilips και τις άλλες δύο τις δάνεισαν το Πολυτεχνείο και το Μαιευτήριο Αλεξάνδρα. Ως τεχνικός υπεύθυνος είχε κληθεί από την Αμερική ο Ι. Κεσίσογλου, καθηγητής Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Ιthaca. Την παραγωγή του προγράμματος είχε αναλάβει ο δημοσιογράφος Κώστας Καζαντζής, που εκείνη την εποχή αρθρογραφούσε με το ψευδώνυμο «Ιndex». Οι υπόλοιποι συνεργάτες ήταν ως επί το πλείστον υπάλληλοι της ΔΕΗ. Ως εκφωνήτρια των εκπομπών επελέγη η υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων της ΔΕΗ στη Θεσσαλονίκη Λίτσα Φωκίδου γιατί είχε ωραία σκηνική παρουσία και καλή άρθρωση.

«Μια Αθηναία σας ομιλεί»
Το τρίωρο καθημερινό πρόγραμμα ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξο. Αρχιζε στις 7.30 το απόγευμα με κουκλοθέατρο και ταινίες μικρού μήκους 16 μιλιμέτρ και συνέχιζε με τις ειδήσεις των οκτώ. Ακολουθούσαν ζωντανές εκπομπές όπως: το ελληνικό χορόδραμα υπό τη διεύθυνση της Ραλλούς Μάνου, μια εκπομπή για κυρίες που παρουσίαζε η ηθοποιός Τασσώ Καββαδία με τίτλο «Μια Αθηναία σας ομιλεί», μουσικά ιντερμέδια, ταχυδακτυλουργίες και διαγωνισμός νέων ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη . Υπήρχαν ακόμη ζωντανές συνεντεύξεις πολιτικών, ακαδημαϊκών και σταρ του κινηματογράφου όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη που έκανε εκεί και την πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση.

Η πρώτη μέτρηση τηλεθέασης

Το πλήθος παρακολουθεί το «μαγικό κουτί» έξω από το περίπτερο της ΔΕΗ στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ

Στα κεντρικά σημεία της πόλης όπου είχαν τοποθετηθεί οι 100 τηλεοπτικές συσκευές γινόταν σάλος. Οπως εξηγεί ο κ. Ιατρίδης, στην προσπάθεια συμμετείχαν και 100 άτομα αποστολή των οποίων ήταν να ρυθμίζουν τους δέκτες ώστε να υπάρχει καλύτερη εικόνα. «Εκείνη την εποχή εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας και η ειδικότητα του “ρυθμιστή τηλεοπτικού δέκτη”» αναφέρει χαρακτηριστικά. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 30.000 κάτοικοι της συμπρωτεύουσας συγκεντρώνονταν κάθε ημέρα προκειμένου να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα του σταθμού. Ο αριθμός αυτός δόθηκε από ειδικά συνεργεία που έκαναν τις σχετικές μετρήσεις. Ηταν και η πρώτη μέτρηση τηλεθέασης στη χώρα μας.

Οι ειδήσεις στον «αέρα»

Ο Κ. Καραμανλής στο στούντιο του σταθμού

Στις 7 το απόγευμα της 4ης Σεπτεμβρίου έφτασε στη ΔΕΘ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το πρωί της ίδιας ημέρας είχε περάσει από το στούντιο για τη δοκιμή. «Για να δούμε πώς θα φαίνομαι στην οθόνη» είχε πει στους τεχνικούς. Μετά την εγκαινίαση της ΔΕΘ ο Κ. Καραμανλής επισκέφθηκε το περίπτερο της ΔΕΗ, για να τονίσει με την παρουσία του τη σημασία του γεγονότος αλλά και να απευθύνει το πρώτο του τηλεοπτικό διάγγελμα. Την ώρα της άφιξής του «βγήκε στον αέρα» το πρώτο δελτίο ειδήσεων του σταθμού. Στην οθόνη εμφανίστηκε η Λίτσα Φωκίδου η οποία ανακοίνωσε: «Εδώ πρώτος πειραματικός σταθμός τηλεοράσεως Ελλάδος. Στο στούντιο εισέρχεται ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Στη συνέχεια εμφανίστηκε στην οθόνη ο Κ. Καραμανλής ο οποίος απηύθυνε μήνυμα προς τον λαό της Βορείου Ελλάδος. Αμέσως μετά την επίσημη έναρξη λειτουργίας και τις πρώτες συνεντεύξεις, στην οθόνη εμφανίστηκε ο Αλκης Στέας ο οποίος παρουσίασε το «Τηλεφωνικό Παιχνίδι», το πρώτο τηλεπαιχνίδι της ελληνικής τηλεόρασης.

Του Δ. Γαλάνη

Πηγή Το Βήμα

4.9.2011

Οι διαφημιστικές καταγγέλουν τον σταθμό Alter

Για αδυναμία εξόφλησης των διαφημιστικών υπηρεσιών που χρησιμοποίησε περίπου έναν χρόνο, καταγγέλλει τον τηλεοπτικό σταθμό Alter η Ενωση Εταιρειών Διαφήμισης και Επικοινωνίας Ελλάδος (ΕΕΔΕ). Ταυτόχρονα, υποστηρίζει ότι ο σταθμός τη συκοφαντεί μέσω τηλεοπτικών μηνυμάτων και σε επιστολή της που έχει τη μορφή της Επείγουσας Ανακοίνωσης, αναφέρει:

«Η ΕΕΔΕ παρακολούθησε με κατάπληξη να προβάλλεται, τις βραδινές ώρες της 20ής Απριλίου, μήνυμα από τον τηλεοπτικό σταθμό Alter το οποίο, εν ολίγοις, κατηγορούσε ολόκληρο τον διαφημιστικό κλάδο ότι ευθύνεται για την οικονομική κατάσταση του σταθμού και απειλούσε με... αποκαλύψεις.

Η ΕΕΔΕ, ο αντιπροσωπευτικός θεσμικός φορέας που εκπροσωπεί τον κλάδο της Διαφήμισης και Επικοινωνίας, κατανοεί ότι, υπό το κράτος της κρίσης και του πανικού της κατάρρευσης, μία επιχείρηση μπορεί να χάσει έως ένα βαθμό το μέτρο των αντιδράσεών της. Η συγκεκριμένη δήλωση, όμως, με συνοδεία απειλών, συνιστά συκοφαντική δυσφήμηση για έναν ολόκληρο κλάδο, συλλήβδην, και αποτελεί ακραία κατάχρηση της δεδομένης δύναμης που έχουν τα ΜΜΕ να επηρεάζουν την κοινή γνώμη.

Στη γνώση της ΕΕΔΕ, η κατάσταση την οποία έχει δημιουργήσει το Alter στη διαφημιστική αγορά είναι ακριβώς η αντίστροφη: Ο σταθμός αδυνατεί να ανταποκριθεί, από τον Μάιο του 2010, σε οφειλές δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ προς συναλλασσόμενες διαφημιστικές εταιρείες και έχει φέρει πολλές από αυτές σε εξαιρετικά δυσμενή οικονομική θέση.

Είναι θλιβερό να προσπαθούν η διοίκηση και οι μέτοχοι του Alter να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους του σταθμού, προσπαθώντας να μεταφέρουν τις δικές τους ευθύνες στις εταιρείες του κλάδου μας.

Σε κάθε περίπτωση, οι οικονομικές διαφορές -αν υπάρχουν αυτές εν προκειμένω- λύνονται από τα αρμόδια δικαστήρια και τις αρχές του κράτους και όχι μέσω” λαϊκών δικαστηρίων”, συκοφαντικών μηνυμάτων και απειλών».

Πηγή Καθημερινή

22.4.2011

Σχόλιο δικό μας :

Οι διαφημιστικές εταιρείες έχουν δίκιο. Αποκλειστικός υπεύθυνος για τα υπέρογκα χρέη του σταθμού δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον σταθμό και όσους τον δεσμεύουν. Στην αγορά ήταν γνωστή η πρακτική που ακολουθούσε ο συγκεκριμένος σταθμός ως προς τις χαμηλές τιμές προς τις διαφημιστικές εταιρείες προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στις διαφημίσεις. Είναι επίσης γνωστό πως στο τέλος κάθε χρονιάς επέστρεφε και ένα μέρος του κόστους που είχει παρακρατήσει με τη μορφή πιστωτικού σημειώματος (σαν ένα είδος bonus όσο αυξανόταν η κατανάλωση) δημιουργώντας έτσι ένα είδος αθέμιτου ανταγωνισμού στην αγορά. Το εάν μπορούσε ή δεν μπορούσε να καλύψει τα κόστη του με αυτές τις τιμές, ο ίδιος ο σταθμός το γνώριζε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Σήμερα η πραγματικότητα λέει πως με τη μη εξόφληση των οφειλών του προς τις διαφημιστικές, έχει φέρει στα πρόθυρα κατάρρευσης αρκετές από τις συνεργαζόμενες εταιρείες.

Το χωριό που ξαναζεί χάρη στο "Νησί"

Τα γυρίσματα για το «Νησί» ολοκληρώθηκαν, η «καρδιά» όμως της τηλεοπτικής Σπιναλόγκας εξακολουθεί να πάλλεται στην Επάνω Ελούντα, όπου θα διατηρηθούν όλες οι σκηνικές παρεμβάσεις

Η Επάνω Ελούντα ξαναμπήκε στον χάρτη, ακόμη περισσότερο γίνεται τουριστικός προορισμός. Η δύναμη της τηλεοπτικής εικόνας φαίνεται ότι ξαναδίνει ζωή στο χωριό με τους ελάχιστους μόνιμους κατοίκους, ηλικιωμένους στην πλειονότητά τους. Ετσι, μετά την προβολή από την τηλεοπτική σειρά «Νησί» του Μega, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αν και είχαν εγκαταλείψει το χωριό, σκέφτονται τώρα να επιστρέψουν και να μείνουν μόνιμα. Η Επάνω Ελούντα, σχεδόν σιωπηλή, έβλεπε τα προηγούμενα χρόνια από υψόμετρο 7 τα φωταγωγημένα πολυτελή ξενοδοχειακά συγκροτήματα της κοσμικής και τουριστικής Κάτω Ελούντας. Μέχρι πρόσφατα. Οταν ο σκηνογράφος Αντώνης Χαλκιάς και η ομάδα του μαζί με τους ανθρώπους της παραγωγής του «Νησιού» και τον σκηνοθέτη Θοδωρή Παπαδουλάκη, «είδαν», πρώτοι αυτοί, στα πέτρινα κτίρια του πάνω χωριού τον πυρήνα της τηλεοπτικής Σπιναλόγκας.

Δεν αλλάζουν χρήση
Το παντοπωλείο, το κουρείο, το καφενείο της Σπιναλόγκας, εκείνα που στέκονται στις δύο πλευρές του κεντρικού στενού δρόμου, θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν όπως ακριβώς τα βλέπουμε στα επεισόδια της σειράς. «Δεν θα αλλάξουν χρήση. Θέλουμε να τα συντηρήσουμε και να τα αξιοποιήσουμε», έλεγε ο Γιώργος Μαυρικάκης από την Επάνω Ελούντα, που χαίρεται στην ιδέα ότι το χωριό θα αποκτήσει ξανά ζωή. «Οι κάτοικοί του, που τα προηγούμενα χρόνια έφυγαν και κατέβηκαν στην παραλία δημιουργώντας την Κάτω Ελούντα, συνειδητοποίησαν πως στην Επάνω έχουν μια ανεκτίμητη περιουσία και ήδη συζητούν να κατοικήσουν πάλι το χωριό», ανέφερε ο σκηνογράφος. «Γίνεται κίνηση να αναγεννηθεί το χωριό», επιβεβαίωνε ο δήμαρχος Δημήτρης Κουνενάκης. Ηδη η Επάνω Ελούντα άρχισε να αποκτά ζωντάνια, γιατί συχνά καταφθάνουν πούλμαν με τουρίστες που θέλουν να επισκεφθούν τους χώρους γυρισμάτων της σειράς.

Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου συνεδρίασε στο χωριό το Δημοτικό Συμβούλιο, όπου συμμετείχαν και οι ιδιοκτήτες των κτιρίων στα οποία έκανε σκηνογραφικές παρεμβάσεις ο Αντώνης Χαλκιάς. Ομόφωνα αποφάσισαν να τις διατηρήσουν.

Εγιναν παρεμβάσεις σε περίπου 20 κτίρια. «Οι προσόψεις των κτιρίων έχουν γύψινες πλάκες πάχους πέντε εκατοστών και πρέπει, για να διατηρηθούν, να πάψουν να είναι υδρόφιλες», εξη γούσε στα «ΝΕΑ» από την Ελούντα ο σκηνογράφος. «Δηλαδή, πρέπει να γίνει επικάλυψη με ειδικό λάδι ώστε οι πλάκες αυτές να μη διαβρωθούν από το νερό. Εχουμε αφήσει τα καλούπια για αποκατάσταση τυχόν ζημιών, υπάρχουν επίσης τεχνίτες συντηρητές από την περιοχή του Μιραμπέλλου που δούλεψαν στην παραγωγή, οι οποίοι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν σε περιπτώσεις που θα χρειαστούν επισκευές». Ο Αντώνης Χαλκιάς, η εταιρεία παραγωγής Τηλεοπτικές Επιχειρήσεις και το Μega συμφώνησαν να παραχωρήσουν στους κατοίκους ό,τι κατασκεύασαν για τις ανάγκες των γυρισμάτων. «Τα ανοίγματα που κάναμε συμπίπτουν με εκείνα των κτιρίων, επομένως μπορούν να είναι λειτουργικά το κουρείο, το καφενείο, το παντοπωλείο και τα άλλα κτίρια. Μόνο σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να γίνουν συνεννοήσεις με τους ιδιοκτήτες των κτιρίων που κατοικούνται ώστε και ο κόσμος που πηγαίνει, να τα επισκέπτεται χωρίς να ενοχλούνται οι ένοικοι».

Φόρος τιμής
Για τους κατοίκους της Επάνω Ελούντας η διατήρηση των σκηνικών είναι κάτι παραπάνω από αξιοθέατο. «Με το βιβλίο της Βικτόρια Χίσλοπ και την τηλεοπτική σειρά άρχισε μια προσπάθεια απενοχοποίησης των χανσενικών. Διατηρώντας και φροντίζοντας τα σκηνικά στο χωριό αποτίνουμε φόρο τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους, θέλουμε να κρατήσουμε τη μνήμη τους ζωντανή. Επίσης είναι ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στη δουλειά που έκαναν οι άνθρωποι της σειράς στο χωριό μας», ανέφερε ο δήμαρχος. Δεν είναι μόνο οι αναπλάσεις κτιρίων στην Επάνω Ελούντα. Στο χωριό Βρουχάς, 5 χιλιόμετρα βόρεια της Πλάκας και σε υψόμετρο περίπου 200, η παραγωγή του «Νησιού» διαμόρφωσε το κλειστό, λόγω απουσίας παιδιών, σχολείο της κοινότητας σε νοσοκομείο. «Το αφήσαμε όπως ήταν για τα γυρίσματα. Με τα κρεβάτια των ασθενών, τα στρώματα και τα σεντόνια, τα χωρίσματα, τα μπουκάλια των φαρμάκων, τους φακέλους των αρρώστων, το γραφείο του γιατρού», ενημέρωνε ο Αντώνης Χαλκιάς. Παράλληλα γίνεται κίνηση στην Πλάκα, απέναντι από τη Σπιναλόγκα, να αξιοποιηθεί το σχολείο του οικισμού που δημιουργήθηκε από Σπιναλογκίτες όταν πια επέστρεψαν από το νησί. «Θα λειτουργεί μόνιμη έκθεση με ντοκουμέντα από τη Σπιναλόγκα», εξηγούσε ο Αντώνης Χαλκιάς. Η έκθεση θα περιλαμβάνει ιατρικά αρχεία, φακέλους ασθενών που διατηρούσαν στο νησί, φωτογραφίες αλλά και γενεαλογικά δένδρα. 

Του Χρήστου Ν. Ε. Ιερείδη

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

29.1.2011

Σημείωση δική μας :

Ευτυχώς που ένα βιβλίο και ένα σήριαλ στάθηκαν αφορμή η μνήμη να κοντοσταθεί στης  "γης τους καταραμένους " που όσο ζούσαν αποπέμφθηκαν, εξορίστηκαν, αδικήθηκαν..... Εστω κι έπειτα από έναν αιώνα από τότε που άνοιξε η Σπιναλόγκα με τη δύναμη της τέχνης  θα αναπαυθεί η ψυχή τους και θα σπάσουν τα ταμπού της τοπικής κοινωνίας.

Αφήγηση της ιστορίας (Η νέα τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΙ "1821")

Το τηλεοπτικό εγχείρηµα «1821», η σειρά που άρχισε στον ΣΚΑΪ την περασµένη Τρίτη (23.00) υπό την επιστηµονική επιµέλεια του καθηγητή Θάνου Βερέµη, κατ’ αρχήν αποδεικνύει ότι οι τηλεοπτικές µέθοδοι αποτελούν εξαιρετικά εργαλεία στην ιστορική αφήγηση. Και µάλιστα µιας περιόδου, εκείνης που γεννήθηκε το ελληνικό έθνος, της οποίας τα γεγονότα έχουν τύχει πλήθους ηρωικών σχολικών ερµηνειών και ιδεολογικών χρήσεων, µε παντός είδους σκοπιµότητες αφήνοντας στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων σκιές και ανακρίβειες.

Η σειρά επιχειρεί να αποσαφηνίσει τις ιστορικές παρανοήσεις που συντηρήθηκαν στη λαϊκή κουλτούρα υπηρετώντας την επιστηµονική ακρίβεια αλλά χωρίς να προδίδει το «συντακτικό» µιας τηλεόρασης που αποδεικνύεται συναρπαστική. Πίνακες, γκραβούρες, animation, αναπαραστάσεις παντός είδους, κοστούµια, χτίσµατα που έχουν αποµείνει συνθέτουν οπτικά τα στοιχεία της εποχής τα οποία θα βοηθήσουν τον θεατή να παρακολουθήσει τόσο την εξέλιξη των γεγονότων όσο και να τα τοποθετήσει στην ατµόσφαιρα της εποχής που τα δηµιούργησε.

Με στοιχεία που βασίζονται στην επίµονη ιστορική έρευνα, η σειρά επιχειρεί να περιγράψει από τις κοινωνικές και οικονοµικές έως τις πολιτισµικές διαστάσεις της µακράς περιόδου των περίπου 400 χρόνων που ακολούθησαν την Αλωση, µέχρι την εξέγερση του 1821.

Το σηµαντικό είναι ότι αποφεύγεται εκείνη η ελληνοκεντρική προσέγγιση που δηµιουργεί παρανοήσεις και συλλογικές ψευδαισθήσεις και τοποθετούνται τα γεγονότα στο διεθνές πλαίσιο, το οποίο και τα επηρέασε, καθώς η Ελληνική Επανάσταση συνέβη την εποχή κατά την οποία η Γαλλική Επανάσταση, οι Ναπολεόντειοι πόλεµοι και οι ιδέες του ∆ιαφωτισµού είχαν διαµορφώσει την αντίληψη περί έθνους.

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

29.1.2011

Τα golden boys παραμένουν στην ΕΡΤ

Παρά το δεινό οικονομικό κλίμα της εποχής που απαιτεί άμεσες και αποτελεσματικές ενέργειες, στη δημόσια ραδιοτηλεόραση τα πράγματα ακολουθούν πιο χαλαρούς ρυθμούς. Ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος εξαγγέλλει σχέδια για μείωση του ανταποδοτικού τέλους, η νέα διοίκηση ενημερώνεται για τα προβλήματα του οργανισμού, ενώ οι περισσότερες υπηρεσίες υπολειτουργούν με αποτέλεσμα το πρόγραμμα να υπολείπεται κατά πολύ των ιδιωτικών σταθμών.

Χρυσά συμβόλαια

Την ίδια στιγμή οι σπατάλες στον οργανισμό συνεχίζονται, παρά τις διαβεβαιώσεις του κ. Γερουλάνου για εντατικές προσπάθειες εξυγίανσης των οικονομικών της ΕΡΤ και περιορισμό των παράλογων δαπανών. Ικανός αριθμός από τα golden boys που βάρυναν τον προϋπολογισμό της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης με 70- 120 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο παραμένουν. Οπως και οι δύο εντεταλμένοι σύμβουλοι (οι αμοιβές τους ανέρχονται στις 450.000 ευρώ τον χρόνο) αφού αρνήθηκαν να παραιτηθούν από τις θέσεις, όπως τους είχε ζητηθεί. Σύμφωνα με εκπροσώπους του υπουργείου Πολιτισμού, μετά το Πάσχα πρόκειται να κατατεθεί σχετικό νομοσχέδιο που θα προβλέπει την κατάργηση των εντεταλμένων συμβούλων στην ΕΡΤ, οπότε και αναμένεται να απομακρυνθούν. Από τους 14 ειδικούς συμβούλους παραμένουν πέντε, οι συμβάσεις των οποίων λήγουν τον Μάιο.

Την περασμένη Δευτέρα ο υπουργός απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη Βουλή δήλωσε ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται προς μείωση του ανταποδοτικού τέλους που πληρώνουν οι πολίτες για την ΕΡΤ. Επίσης ανέφερε ότι στο πλαίσιο του προγράμματοςεξυγίανσης που επεξεργάζεται η κυβέρνηση θα εξεταστεί το ενδεχόμενο μείωσης των διαφημίσεων που μεταδίδονται από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, ενώ τα απολεσθέντα έσοδα θα επιχειρηθεί να καλυφθούν με άλλα μέσα, όπως η αξιοποίηση του αρχείου κτλ.

Ο νέος πρόεδρος της ΕΡΤ κ. Γ. Γαμπρίτσος έχει ζητήσει από όλους τους διευθυντές να του στείλουν λίστες με το προσωπικό που απασχολούν και τα καθήκοντά τους. Ενώ οι περισσότεροι εργαζόμενοι συμφωνούν ότι αυτό είναι μια θετική κίνηση, δεν είναι λίγοι όσοι επισημαίνουν ότι η αξιολόγηση είναι πιο περίπλοκη υπόθεση απ΄ ό,τι φαίνεται, δεδομένου ότι πολλοί από τους εργαζομένους έχουν επίτηδες «παγώσει», παραγκωνιστεί ή μετακινηθεί με αποφάσεις της προηγούμενης διοίκησης και με κριτήρια τις περισσότερες φορές άσχετα από την απόδοσή τους.

Ειδικές θέσεις

Το μεγαλύτερο αγκάθι για τη νέα διοίκηση είναι τι θα γίνει με τις 1.200- 1.300 συμβάσεις που λήγουν τον Ιούνιο. Ουδείς γνωρίζει πόσες από αυτές θα ανανεωθούν, γεγονός που κάνει ακόμη πιο βαρύ το κλίμα στο ραδιομέγαρο.

Ωστόσο επισημαίνεται ότι μία από τις πρώτες κινήσεις του νέου ΔΣ της εταιρείας ήταν να ανανεώσει πριν από λίγες ημέρες, για τέσσερις μήνες, πέντε συμβάσεις Προσωπικού Ειδικών Θέσεων (ΠΕΘ) με αμοιβές από 5.900 ως 4.300 ευρώ τον μήνα, γεγονός που έχει εξοργίσει πολλούς χαμηλόμισθους. Εκπρόσωποι των εργαζομένων στην ΕΡΤ αναφέρουν ότι θεωρούν προκλητικό το καθεστώς του ΠΕΘ δεδομένου ότι η εταιρεία θα μπορούσε να καλύψει τις θέσεις αυτές από το μόνιμο προσωπικό της ΕΡΤ.

Πηγή Το Βήμα

21.3.2010

Ηλεκτροσόκ για χάρη της τηλεθέασης στη Γαλλία?????

ΠΑΡΙΣΙ Πρόθυμοι να υποβάλουν σε σκληρά βασανιστήρια, ακόμη και σε ηλεκτροσόκ, τους συμπαίκτες τους είναι οι γάλλοι πρωταγωνιστές στο ριάλιτι σόου «Ζone Χtreme» («Ακραία Ζώνη»), το οποίο έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων προτού καν βγει στον αέρα.

Η εκπομπή, η οποία θα αρχίσει να προβάλλεται τις επόμενες εβδομάδες από το κανάλι France 2, δοκιμάζει όχι μόνο τις αντοχές των συμμετεχόντων αλλά και του τηλεοπτικού κοινού που έχει ενοχληθεί από το διαφημιστικό σποτ του καναλιού. Σε αυτό προβάλλεται ένας νεαρός άνδρας ο οποίος δίνει λάθος απάντηση στο ερώτημα που του έχει τεθεί. Η τιμωρία έρχεται άμεσα και είναι ένα ισχυρό ηλεκτροσόκ που φτάνει ως και τα 400 βολτ. «Είναι ζωντανός;» ρωτάει ένας παίκτης, ενώ δίπλα του το «θύμα» παραμένει σιωπηλό.

Δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα παιχνίδι πειθαρχίας, βεβαιώνει ο παραγωγός της εκπομπής Κριστόφ Νικ. Οι συμμετέχοντες ανήκουν σε δύο ομάδες: Οι πρώτοι- τα «θύματα» - καλούνται να απαντήσουν σωστά σε απαντήσεις. Σε περίπτωση λανθασμένης απάντησης η παρουσιάστρια της εκπομπής, η νεαρή Τάνια Γιανγκ, δίνει εντολή στην άλλη ομάδα να τιμωρήσει τον αντίπαλό της. Θα υπακούσει ο παίκτης στη «διαταγή» της καλλίγραμμης κοπέλας;

Οι εμπνευστές της εξαιρετικά βίαιης εκπομπής δηλώνουν ότι οι περισσότεροι παίκτες υποκύπτουν τελικά στον πειρασμό παρά τις αρχικές τους αναστολές. «Είναι εύκολο να κατηγορήσεις την εκπομπή για σαδισμό αλλά δεν είναι έτσι. Το δίδαγμα δεν είναι ότι ο κόσμος είναι ανόητος αλλά ότι η τηλεόραση ασκεί υπερβολικά μεγάλη επιρροή» λέει στους «Τimes» του Λονδίνου ο κ. Νικ.

«Είναι βίαιο και μου αρέσει» απαντά με ενθουσιασμό ένας από τους παίκτες που συμμετείχε στα δοκιμαστικά του πρώτου επεισοδίου.

Στην εκπομπή θα συμμετέχει επίσης ως σχολιαστής ο φιλόσοφος Μισέλ Ελτσανινόφ, ο οποίος πρόκειται να εκδώσει ένα σχετικό βιβλίο με τίτλο «Η ακραία εμπειρία» (L΄ experience extreme).

Η ιδέα για την εκπομπή βασίστηκε σε πείραμα που έκανε τη δεκαετία του 1960 ένας αμερικανός επιστήμονας από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Ο καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας Στάνλεϊ Μίλγκραμ διερευνούσε στην πραγματικότητα αν ένας απλός άνθρωπος μπορεί να βασανίσει μέχρι θανάτου έναν συνάνθρωπό του, υπό την προϋπόθεση ότι θα αναλάβει την ευθύνη κάποιος τρίτος.

Οι έξι στους 10 που συμμετείχαν στο πείραμα βασάνισαν το θύμα τους μέχρι θανάτου, και μόνον αφότου διέπραξαν τον φόνο έμαθαν ότι ήταν εικονικός, ότι δηλαδή απέναντί τους καθόταν ένας ηθοποιός που προσποιούνταν ότι πονάει.

Πηγή Το Βήμα

3.3.2010

Η συναίνεση της μούμιας (και τα ριάλιτυ)

Πρόωρη πρωταπριλιάτικη φάρσα θα είναι, σκέφτηκα όταν διάβασα, στην αρχή της εβδομάδας, ότι το βρετανικό Channel 4 ετοιμάζει ένα ριάλιτι που ο τίτλος του θα μπορούσε να ήταν «Γίνε κι εσύ μούμια, μπορείς». Τελικά, δεν είναι φάρσα. Το κανάλι αυτό είναι πρόθυμο να στηρίξει το γύρισμα ενός ριαλιτο-ντοκιμαντέρ με θέμα τη μουμιοποίηση. Σε κάποια περιοδικά που ασχολούνται με τα παραφυσικά φαινόμενα, δημοσιεύτηκε μια μικρή αγγελία από την εταιρεία παραγωγής, τη Φάλκραμ, που ζητούσε έναν εθελοντή. Αυτός θα έπρεπε να πάσχει από κάποια ανίατη ασθένεια, να του μένουν λίγοι μήνες ζωής και να είναι πρόθυμος να παραδώσει το σώμα του για βαλσάμωμα. Ενας δημοσιογράφος της «Ιndependent», ο οποίος παρίστανε τον υποψήφιο παίκτη, συναντήθηκε με ένα στέλεχος της Φάλκραμ που του εξήγησε τι ζητούσαν από αυτόν. Ο παίκτης, που ξέρει ότι θα πεθάνει, θα πρέπει να δεχτεί τη βιντεοσκόπηση της καθημερινής ζωής του για μερικούς μήνες ώστε να σφυρηλατηθεί ένας «συναισθηματικός δεσμός» ανάμεσα στη μέλλουσα μούμια και στον τηλεθεατή. Και αφού συμβεί το μοιραίο, ακολουθεί το επιστημονικό μέρος του «ντοκιμαντέρ», δηλαδή καρέ καρέ η διαδικασία της μουμιοποίησης, σύμφωνα με τον τρόπο των αρχαίων Αιγυπτίων. Η μέθοδος έχει δοκιμαστεί «σε πολλά γουρούνια», είπαν στον ρεπόρτερ, και αποδείχτηκε ότι είναι αποτελεσματική.

Ηδη έχουν βρεθεί οι επιστήμονες που έχουν μελετήσει τις ταφικές συνήθειες των Αιγυπτίων και θα αναλάβουν την πιστή αναπαράστασή τους, λένε οι εμπνευστές αυτού του «πρότζεκτ». Ο εθελοντής δεν θα λάβει χρηματική αμοιβή για τη συμμετοχή του, αλλά όλα τα έξοδα θα καλυφθούν από το κανάλι (αφαίρεση σπλάχνων και εγκεφάλου, συντηρητικά, σαρκοφάγος, νεκρική μάσκα, όλα κομπλέ).

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για ριάλιτι, αλλά για πείραμα, που υποτίθεται ότι θα δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα αρχαιολογικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος. Η κάμερα δεν καταγράφει μόνο τη ζωή του ζωντανού παίκτη, αλλά και τα πάθη του νεκρού του σώματος.

Μέχρι και το 20% φτάνουν σήμερα οι περικοπές στα αγγλικά πανεπιστήμια. Τεράστιες δυσκολίες στη χρηματοδότησή τους αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες που ασχολούνται με τη βασική έρευνα, όταν όμως η επιστήμη μπορεί να προσφέρει γαργαλιστικό τηλεοπτικό θέαμα, τα εμπόδια αίρονται.

Κάποτε το «να μη λιώσεις» ήταν βαριά κατάρα. Σήμερα παρακολουθούμε τη σύζευξη της νεκροφιλίας με τον κόσμο του τηλεοπτικού (και διαδικτυακού) θεάματος. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές μακάβριες τηλεοπτικές στιγμές του 2009 ήταν η νεκρώσιμη συναυλία για τον Μάικλ Τζάκσον, όταν το χρυσό φέρετρο με τη σορό δέσποζε στο στέιτζ – συγγνώμη, στη σκηνή του κλειστού γηπέδου στο Λος Αντζελες. Τα «δέκα λεπτά δημοσιότητας» δεν περιορίζονται στον τηλεοπτικό πάνω κόσμο, αλλά επεκτείνονται και στον κάτω, ενώ αντί για τη χολιγουντιανή «Εκδίκηση της μούμιας», ετοιμαζόμαστε να παρακολουθήσουμε τη συναίνεση της μούμιας.

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Πηγή Καθημερινή

14.1.10

Κάλλιο αγρότης παρά τοπ μόντελ!

Από τότε που παρακολουθώ το «Αγρότης μόνος ψάχνει» έχω μετανιώσει που δεν ασχολήθηκα με τη γη και τα ζώα, παρά επέλεξα να κερδίζω τα προς το ζην αρθρογραφώντας. Γιατί, αν εγώ καταδίκασα τον εαυτό μου να ζει κλεισμένος σε ένα γραφείο με προβληματικό εξαερισμό, να σπάει καθημερινά το κεφάλι του για να βρει θέμα να γράψει και να αγωνίζεται να το γράψει αξιοπρεπώς, έξω από την πόλη η ζωή έχει άλλο άρωμα.

Αρωμα λουλουδιών, ελευθερίας, ανεμελιάς, έρωτα! Αυτή είναι η ζωή του εν Ελλάδι αγρότη όπως προβάλλεται από το ριάλιτι. Ζωή τόσο ζηλευτή που απορείς, πώς είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που αναζητούν απεγνωσμένα σύντροφο στον Κήπο της Εδέμ τους να μην έχουν ήδη χαρέμι!

* Αβυσσος η ψυχή της γυναίκας. Την ίδια στιγμή, Παράδεισος η ψυχή του γεωργού, του αγελαδάρη, του ψαρά... Ολοι τους με το χαμόγελο στα χείλη, έτοιμοι να ανεβάσουν στα ουράνια την εκλεκτή τους, περνάνε τη μέρα τους ατενίζοντας ανατολές και ηλιοβασιλέματα και περιφέροντας τις τρυφερές ψυχούλες τους σε ολάνθιστα χωράφια, στις όχθες γάργαρων ποταμών... Τέτοια διαστρέβλωση της πραγματικότητας δεν την έχω ξαναδεί!

* Οι αγρότες μας, λοιπόν, ντύνονται με γούστο και διαθέτουν θαυμάσια σπίτια. Το χώμα στα χωράφια τους μοιάζει τόσο καθαρό και λαχταριστό που θέλεις να κυλιέσαι πάνω του με τις ώρες. Τα βουστάσιά τους λάμπουν από πάστρα. Οι ελαιώνες, τα αμπέλια, το τοπίο γύρω τους, αρμονικό, ιδανικό, πανέμορφο, παραπέμπει σε πίνακα που μόνο μεγάλοι ζωγράφοι μπορούν να δημιουργήσουν.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον καλούνται να ενταχθούν οι παίκτριες, αφού πρώτα έχουν ενημερωθεί ότι πρόκειται να ζήσουν μια ζωή δυσχερή, μια ζωή που απαιτεί αντοχές. Πού; Στην κατανάλωση καφέ υποθέτω- αν το παρακάνεις μπορεί να πειραχτούν τα νεύρα σου. * Στο «Αγρότης μόνος ψάχνει» πίνουν πολλούς καφέδες.

Τον πρώτο μόλις ξυπνήσουν. Μετά πάνε για ιππασία, όπου το καταδιασκεδάζουν και ο αγρότης και η υποψήφια αγρότισσα και το άλογο. Στη συνέχεια κάνουν στάση στην υπέρκομψη καφετέρια του χωριού για άλλον έναν καφέ.

Οταν γυρίσουν στο σπίτι κάθονται στη βεράντα με την υπέροχη θέα και ξαναπίνουν καφέ. Ετσι κυλάει η δύσκολη αγροτική ζωή, ως το βράδυ, οπότε από το μπαλκόνι μιας ταβέρνας με θέα τη θάλασσα απολαμβάνουν τα μεζεδάκια τους. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις όπου η υποψήφια νύφη αναγκάζεται να δραστηριοποιηθεί. Για να μαζέψει, π.χ., μερικές ελιές με το κομψό καλαθάκι της. Τις οποίες ο καλός της θα της τις ταΐσει στο στόμα, χαρίζοντάς της και μια υπέροχη ανθοδέσμη!

* Το εν λόγω ριάλιτι δεν είναι ριάλιτι. Γιατί δεν παρουσιάζει καμία πραγματικότητα. Ολα είναι ψεύτικα. Και η ζωή στην επαρχία, και η ψυχοσύνθεση και οι συμπεριφορές του ανθρώπου που ασχολείται με τη γη και τα ζώα και οι ρόλοι των δύο φύλων στις κλειστές κοινωνίες. Από τις κορυφαίες στιγμές της παραγωγής εκείνη όπου παίκτρια που είχε υπάρξει Ρlaymate αισθάνεται πληγωμένη που ο αγρότης την αγνοεί. Τι να πω; Φαίνεται ότι φυτρώνουν πολλές δίμετρες καλλονές στα χωράφια του, οπότε μία παραπάνω δεν του κάνει εντύπωση...

* Κι ενώ ονειρεύομαι το ευτυχισμένο μέλλον μου σε μια φάρμα δεν θέλω να ακούσω κουβέντα για το μόντελινγκ.

Από τότε που παρακολουθώ το «Νext top model», όπου επιτροπή ειδημόνων (;) εκπαιδεύει τις επόμενες σταρ της πασαρέλας, δηλαδή τις βρίζει πατόκορφα και τις υποβάλλει σε μεσαιωνικά βασανιστήρια, έχω λυπηθεί από καρδίας τη Ναόμι Κάμπελ! Πού να φανταζόμουν την Κόλαση την οποία ζει η άμοιρη όλα αυτά τα χρόνια, ασκώντας το δυσκολότερο των επαγγελμάτων. Γιατί έτσι παρουσιάζεται από την εκπομπή. Κατόπιν τούτου, μπορεί να μην έχω ούτε τις ιδανικές αναλογίες ούτε την ιδανική ηλικία, αλλά ακόμη και αν με πίεζαν να αντικαταστήσω σε μια επίδειξη τον Χεσούς Λουθ (το τοπ μόντελ που ηράσθη η Μαντόνα) εισπράττοντας το πληθωρικό κασέ του θα έλεγα όχι. Θα προτιμούσα να καθαρίσω το χοιροστάσιο, να κοπρίσω τον κήπο και να βγάλω για βοσκή τα ζα.

Αυτή είναι ζωή!

Του Κοσμά Βίδου
Πηγή Το Βήμα
15.11.09

Η εικόνα είναι από www.orkoop.com.tr

Το μέλλον της Ευγενίας

Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε τόση αγωνία για το μέλλον των τηλεαστέρων.
Με την οικονομική ύφεση να πλήττει και τα κανάλια από την περασμένη ήδη άνοιξη, προτού δηλαδή λήξει η τηλεοπτική περίοδος 2008-2009, τα δημοσιεύματα σχετικά με το ποιοι μένουν και ποιοι φεύγουν, ποιοι αναβαθμίζονται και ποιοι εξαφανίζονται, έδιναν και έπαιρναν.

Και το φιλοθέαμον κοινό κρατούσε την ανάσα του μπροστά στις... δραματικές εξελίξεις, αναρωτώμενο: Τι θα απογίνει η συνθέτις- μαέστρος- τηλεπαρουσιάστρια- σύζυγος Αδώνιδος και μητέρα Ευγενία Μανωλίδου μετά τη διακοπή της «Στιγμής της αλήθειας»; Θα παραμείνει στον Αntenna ο Νίκος Ευαγγελάτος μετά τα απογοητευτικά νούμερα που είχε φέρει το δελτίο ειδήσεών του ή θα ψάχνει δουλειά στα μικροκάναλα; Σε περίπτωση αναχωρήσεώς του θα τον ακολουθήσει η μετενσάρκωση (επί το ελληνικώτερον) της Οπρα Γουίνφρεϊ, σύζυγός του Τατιάνα Στεφανίδου, ή θα συνεχίσει να επιμένει «Αξίζει να το δεις»- με θέματα που τις περισσότερες φορές δεν αξίζει επ΄ ουδενί να δεις; Η δε ρέκορντγουμαν των προστίμων του ΕΣΡ, η Αννα Δρούζα, θα συνεχίσει να αναλύει σε βάθος τα κρίσιμα εθνικά θέματα όπως η ψυχοσύνθεση της Εφης Θώδη;

Με αυτές και άλλες πολλές αγωνίες περάσαμε το καλοκαίρι. Και τώρα που η κατάσταση ξεκαθαρίζει; Τώρα που κάθε τηλεδιασκεδαστής των πληθών θα επιστρέψει στο παλιό πόστο του ή θα μας επανεπιτεθεί με το καλογυαλισμένο χαμόγελό του από νέο πόστο και νέο κανάλι, με τι θα ασχολούμαστε για να περνά η ώρα; Θέλει και ρώτημα; Τώρα αρχίζει το crash test: Θα καταφέρει η Σταματίνα Τσιμτσιλή να σηκώσει στους εύθραυστους ώμους της την κουτσομπολίστικη ζώνη του Αlter κάθε Σαββατοκύριακο; Η Φαίη Σκορδά (Αlter) θα επικρατήσει της Κατερίνας Καραβάτου (Αlpha)καθώς θα βρεθεί αντιμέτωπή της στην ίδια ζώνη- ή θα τις φάει και τις δύο λάχανο (ή μάλλον... σικορέ, που είναι πιο σικάτο ως λαχανικό) η Χριστίνα Λαμπίρη (Star);

Το παιχνίδι γίνεται όλο και πιο σκληρό. Εμείς, όμως, γιατί ασχολούμαστε τόσο πολύ μαζί του; Τι είναι αυτό που μας κάνει να παρακολουθούμε με τόση αγωνία την καριέρα όλων αυτών των ανθρώπων; Αρκετοί εκ των οποίων αντιπροσωπεύουν όχι απλώς τη light, αλλά την ευτελή πλευρά της διασκέδασης;
Γιατί, τέλος πάντων, μας ελκύει τόσο πολύ η ευτέλεια, η χαζομάρα, η «φούσκα»; Για ποιον λόγο κάνουμε το ανούσιο κύριο θέμα των συζητήσεών μας. ΄Η δεν είναι ανούσιο το αν τελικά η Μανωλίδου θα παρουσιάσει τον «Πρωινό καφέ» ή θα επιστρέψει στο σπίτι της για να ασχοληθεί με την οικογένειά της και τον «μπουμπούκο» της;

▅...ΚΑΙ Η ΤΗΛΕΦΑΜΠΡΙΚΑ
Η δύναμη της τηλεόρασης είναι πλέον δεδομένη. Τουλάχιστον στα καθ΄ ημάς, όμως, είναι δεδομένη και η αδυναμία της να χειριστεί σωστά αυτή τη δύναμη. Το μέσον έχει γίνει μια φάμπρικα, η λειτουργία της οποίας εξαρτάται από τα νούμερα της ΑGΒ. Το ζητούμενο είναι η μεγάλη θεαματικότητα, ακόμη και αν αυτή τη φέρει το ευτελές προϊόν. Η ποιότητα ελάχιστους ενδιαφέρει, όσο και αν επιμένουν για το αντίθετο. Είναι δυστυχώς αλήθεια: Τα ευτελή προϊόντα τα πάνε καλά με τα υψηλά νούμερα. Επειδή η πλειονότητα των τηλεθεατών, ζητώντας διαφυγή από μια δύσκολη πραγματικότητα, παραδίνεται χωρίς να το... πολυσκοτίζει στην κάθε χαζομάρα που της σερβίρουν για να χαλαρώσει, για να ξεχαστεί; Μήπως και επειδή η τηλεφάμπρικα, ξεχνώντας (για λόγους σκοπιμότητας) ότι ο ρόλος της είναι και εκπαιδευτικός, έχει εθίσει το κοινό στη βλακεία; Οπως και αν είναι, το να ασχολούμαστε εδώ και μήνες με το τηλεοπτικό μέλλον της Μανωλίδου κάτι δείχνει. Κάτι που δεν μας συμφέρει καθόλου.
Ούτε ως δημοσιογράφους ούτε ως τηλεθεατές...

Του Κοσμά Βίδου

Πηγή Το Βήμα
6.9.09

Kαλοκαίρι, κρίση και τηλεόραση

Παράξενο είναι αυτό το τηλεοπτικό καλοκαίρι της κρίσης. Λες και η ύφεση είναι ένας τυφώνας που πλήττει τις άλλες χώρες και απειλεί να σαρώσει και τη δική μας, όμως μια φωνούλα μέσα μας μάς λέει ότι θα περάσει ξώφαλτσα, ότι θα σταθούμε τυχεροί και άλλοι θα την πληρώσουν πιο ακριβά από εμάς. Αλλα τηλεοπτικά μηνύματα είναι λιγότερο αισιόδοξα. Μικρομεσαίοι μιλούν για μαύρο φθινόπωρο, όμως τα δελτία του Star δείχνουν τους Ελληνες να ξεφαντώνουν μέχρι πρωίας στις πίστες της Μυκόνου. Από τη μια μεριά τα δελτία μιλούν για μείωση της τουριστικής κίνησης, άρα και για μείωση του εσωτερικού τουρισμού, από την άλλη τα ίδια δελτία, στις αρχές του Αυγούστου και στις παραμονές του Δεκαπενταύγουστου, μας πληροφορούσαν για τη «μεγάλη έξοδο» των Αθηναίων και την αυξημένη κίνηση στο λιμάνι του Πειραιά.

Οι ενδείξεις είναι αντιφατικές. Προχθές το πρωί, στην ενημερωτική εκπομπή ΒΒC@ΣΚΑΪ, που την παρουσιάζει εκτάκτως η Χριστίνα Βίδου, μάθαμε ότι σύμφωνα με τη Eurostat, οι Ελληνες είναι ο τρίτος πιο σπάταλος λαός της Ευρώπης. Ναι μεν έχουμε περιορίσει τις δαπάνες μας σε τρόφιμα, ρούχα και μεταφορές, όμως εξακολουθούμε να ξοδεύουμε πολλά σε εστιατόρια, μπαρ και ταβέρνες. Το φαινόμενο αυτό, όπως τονίστηκε στο ρεπορτάζ του Νίκου Υποφάντη, είναι διαχρονικό, δεν παρουσιάζεται μόνο στις περιόδους κρίσης. Την ίδια στιγμή, η αποταμίευση γίνεται έννοια μυθική, ενώ περίπου οι μισοί δανειολήπτες δυσκολεύονται στην αποπληρωμή των δόσεων.

Yπάρχει λύση; Κάποιοι αισιόδοξοι εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στην Ιταλία, αφού, όπως μάθαμε το ίδιο πρωί στον ΑΝΤ1 («7 με 11 μαζί») ορισμένοι συμπατριώτες μας πετάχτηκαν μέχρι την Ιταλία για να παίξουν ΛΟΤΤΟ με την ελπίδα να κερδίσουν τα 136 εκατ. ευρώ στο προχθεσινό τζακ ποτ. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, όμως φαίνεται ότι και κάποια άλλη ιδιότητα του ανθρώπινου είδους, αυτή που συχνά τη λέμε αλλά σπάνια τη γράφουμε, πεθαίνει τελευταία.

Δεν είμαστε μόνο εμείς οι ξύπνιοι που ταξιδέψαμε στην Ιταλία για να τζογάρουμε. Το ίδιο έκαναν και άλλοι Ευρωπαίοι, όπως ειπώθηκε. Το ερώτημα δεν είναι γιατί κάποιοι μπήκαν σε τόσο κόπο και έξοδα, αλλά γιατί δεν το κάναμε κι εμείς. Γιατί δεν δοκιμάσαμε την τύχη μας που μας έγνεφε να γίνουμε πολυεκατομμυριούχοι; Ισως η νωθρότητα μας σώζει από τη γελοιότητα.

Κάτι τέτοια, δηλαδή περί σπατάλης και τζόγου, ακούν μερικοί και υποστηρίζουν ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε φτώχεια, ούτε κρίση, ούτε ανεργία, μόνο γκρίνια και τεμπελιά. Λιγοστοί οι μέρμηγκες, πολλοί οι τζίτζικες. Ομως η καφετέρια και η ταβέρνα, που συχνά τις βλέπουμε γεμάτες κόσμο κι έτσι φτάνουμε σε συμπεράσματα περί γενικής ευημερίας, τείνουν να γίνουν το τελευταίο οχυρό της κοινωνικότητάς μας.

Πολλοί άνθρωποι βγαίνουν ακόμα και με δανεικά γιατί δεν τους κρατάει το σπίτι, δεν τους κρατάει η τηλεόραση, δεν τους κρατάει η ζωή τους και, κυρίως, δεν τους κρατάει η ελπίδα για το μέλλον.

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

19.8.09

Το παράξενο σύμπαν των δελτίων

Tης Μαριαννας Τζιαντζη
Η Δευτέρα ήταν μια αβανταδόρικη ημέρα για τα δελτία, καθώς υπήρχαν πολλές πληροφορίες για τη Μαφία των φυλακών. Οπως συνέβη και στον γραπτό Τύπο, το θέμα αυτό (γιάφκες, δικηγόροι, σωφρονιστικοί υπάλληλοι, «σούπερ κοριοί», καρτοκινητά, αργκό του υποκόσμου κ. λπ.) δέσποσε στα περισσότερα δελτία, πλην του δελτίου του Star, που αφιέρωσε πάνω από μισή ώρα στον «βασιλιά της ποπ».
Ως συνήθως, ιδιαίτερη έμφαση στην ελληνική πολιτική σκηνή (προεδρολογία και σενάρια για ανασχηματισμό και εκλογές) έδωσε το δελτίο της ΝΕΤ. Τα βέλη τους διασταύρωσαν οι κ. Αντώναρος και Παπακωνσταντίνου... Ναι, η δουλειά τους είναι να κάνουν δηλώσεις, όμως δεν είναι υποχρεωτικό να τις ακούμε, εφόσον από αυτές δεν προκύπτει κάποια είδηση. Στο όνομα της τήρησης των «ισορροπιών», το δελτίο της ΝΕΤ συχνά προκαλεί χασμουρητά, μολονότι το κανάλι αυτό είναι ένα από τα λίγα που παρουσιάζει με επάρκεια τις διεθνείς εξελίξεις, όπως συνέβη προχθές με την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στη Μόσχα. Στα «συν» του δελτίου είναι και η αναφορά ότι οι εικόνες από το αιματοκύλισμα στην Κίνα προέρχονται από το ΥouTube και το Τwitter.
Τη Δευτέρα, τα πολλά δελτία έδιναν την εντύπωση ότι το κέντρο του κόσμου δεν είναι απλώς η Ελλάδα, αλλά ο Κορυδαλλός, το στρατηγείο του οργανωμένου εγκλήματος, αν και για το Star το κέντρο του σύμπαντος ήταν το Λος Αντζελες, λόγω Μάικλ Τζάκσον. Π. χ., στον Alpha δεν υπήρχαν ούτε Μόσχα ούτε Κίνα (παρά τους 156 νεκρούς διαδηλωτές), αλλά... τα 10 χρόνια γάμου του ζεύγους Μπέκαμ. Τα διεθνή του Alter επίσης περιορίστηκαν στον Τζάκσον και μάλιστα μάθαμε ότι κάποιοι είδαν το φάντασμά του... Με τρία σοβαρά διεθνή θέματα ασχολήθηκε ο ΣΚΑΪ, που το δελτίο του διαρκεί μόνο μισή ώρα, ενώ ο ΑΝΤ1 αναφέρθηκε βιαστικά, στο τέλος του δελτίου, στη συνάντηση της Μόσχας και στην Κίνα. Ικανοποιητική ήταν η κάλυψη των διεθνών εξελίξεων στο Mega, από άποψη έκτασης (8 λεπτά) και περιεχομένου, αλλά και πάλι στην «ουρά» του δελτίου.
Εκνευριστικά μονοθεματικό είναι το δελτίο στο Alter και ελαφρώς αγχωτικό αυτό του ΑΝΤ1. Ο Alpha ταλαντεύεται ανάμεσα στο κοινωνικό ρεπορτάζ και το lifestyle, ενώ πιο «πολιτικό» είναι το δελτίο του Μega. Πολυθεματικό και περιεκτικό είναι το δελτίο του ΣΚΑΪ, ενώ το «Eco News», που ακολουθεί, είναι μια καινοτομία στην ελληνική τηλεόραση.
Στα δελτία, οι πολιτιστικές ειδήσεις είναι είδος που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Προχθές, η εξαίρεση ήταν ο ΣΚΑΪ (ένα εικαστικά ενδιαφέρον ρεπορτάζ για το μουσείο του Ερζέ, του πατέρα του Τεν Τεν, στο Βέλγιο), ενώ συμπαθητικό ήταν και το ρεπορτάζ του Alpha για τους διάσημους Ελληνες ηθοποιούς που δάνεισαν τη φωνή τους για τη μεταγλώττιση μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων του Ντίσνεϊ («ύστερα από 61 χρόνια στο θέατρο, πρώτη φορά πέρασα από οντισιόν», είπε ο Κώστας Βουτσάς). Ηταν η μοναδική στιγμή στις τόσες ώρες ενημέρωσης που μπορούσε να χαμογελάσει κανείς.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

8.7.09