Επικοινωνία: Ο τηλεοπτικός μύθος που άλλαξε τον κόσμo (Κέννεντι)

Πενήντα χρόνια ακριβώς συμπληρώθηκαν την 22α Νοεμβρίου από την ημέρα κατά την οποία η πρώτη on camera τραγωδία άλλαξε την ιστορία της τηλεόρασης και μαζί της τον παγκόσμιο πολιτισμό, αλλάζοντας τους κώδικες επικοινωνίας, την αισθητική και την αντίληψη της πραγματικότητας. Η δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι στο Ντάλας, εκείνο το πρωινό του Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια της απευθείας κάλυψης από το τοπικό δίκτυο KRLD της περιοδείας του και με τα εθνικά δίκτυα σε άμεση σύνδεση, υπήρξε το γεγονός που συνέδεσε έκτοτε οριστικά την τηλεοπτική κάμερα με τη διαμόρφωση της συνείδησης του κόσμου για την πραγματικότητα.
Εκείνη ακριβώς η στιγμή, που η Τζάκι με το άψογο ροζ ταγέρ της πηδάει πάνω από το γερτό σώμα του Αμερικανού προέδρου πανικόβλητη, ενώ οι άνδρες της ασφαλείας δεν έχουν συνέλθει από την έκπληξη, υπήρξε η εικόνα που έμελλε να προσθέσει στην τηλεοπτική ενημέρωση ένα νέο στοιχείο, αλλάζοντας το ύφος και τους στόχους της, την καθήλωση του κοινού διά του συγκλονισμού του. Ηταν το στοιχείο που τροφοδότησε έκτοτε τη σύγκρουση εφημερίδων και τηλεόρασης.
Υπήρξε, ωστόσο, ένα ακόμη στοιχείο σε αυτή την τηλεοπτική στιγμή. Εκεί, μπροστά στην οθόνη, η οποία αναμετέδιδε το ιστορικό γεγονός με τρόπο που οι θεατές αισθάνονταν μέρος της ιστορίας εν τω γεννάσθαι, συντελούνταν ταυτοχρόνως και μια μύχια εξέλιξη, την οποία ούτε η λογοτεχνία ούτε ο κινηματογράφος είχαν καταφέρει να τελειοποιήσουν: η συναισθηματική ένωση του αμερικανικού έθνους μέσω της κοινής εμπειρίας. Εμελλε έκτοτε ολόκληρο το οικοδόμημα της τηλεοπτικής ενημέρωσης να προσανατολιστεί σε αυτό ακριβώς το κυνήγι του συγκλονισμού του κοινού, εκφυλίζοντας, όπως ήταν φυσικό, σταδιακά τις μεθόδους και τις αρχές της ενημέρωσης, για να φτάσει, μερικές δεκαετίες αργότερα, αυτή η αντίληψη περί ενημέρωσης να οριστεί ως «τρομολαγνεία».
Στην πραγματικότητα ήταν η πρώτη στιγμή της τηλεόρασης που αποτύπωνε ένα αίσθημα κινδύνου για την αμερικανική κοινωνία, η οποία μέχρι τότε, τουλάχιστον ως προς την τηλεοπτική της εκδοχή, ζούσε το όνειρο της διαρκούς και απρόσκοπτη ανόδου –μορφωτικής, επαγγελματικής και οικονομικής– της μεσαίας τάξης. Ηταν το πρώτο πλήγμα στις βεβαιότητες του κόσμου, μία από τις οποίες εκείνη τη στιγμή ήταν ότι ο Τζέι Εφ Κένεντι θα γινόταν ο καλύτερος πρόεδρος των ΗΠΑ. Ούτε αυτό ωστόσο στάθηκε ποτέ δυνατόν να επαληθευτεί. Η δολοφονία του αγαπημένου της τηλεόρασης «Τζέι Εφ» κράτησε τον μύθο του αναλλοίωτο και λαμπερό μέχρι σήμερα, τη φιγούρα του νεανική και γοητευτική, την οικογενειακή του ζωή ένα σαπουνοπερικό παραμύθι, στο οποίο όσα αποκαλύφθηκαν κατόπιν –απιστίες, ιδιωτικά πάθη κ.λπ.– απλώς πρόσθεσαν μεγαλύτερη γοητεία για ένα κοινό, το οποίο εθιζόταν όλο και περισσότερο στο θέαμα της πολιτικής, απομακρυνόμενο από την ουσία της.

Εκείνη πάντως η live αναμετάδοση της δολοφονίας, που αποτελεί έκτοτε case study για τις αμερικανικές πανεπιστημιακές σπουδές δημοσιογραφίας, υπήρξε το ισχυρό αποτύπωμα όλων των ελαττωμάτων και των προτερημάτων αυτής της μεθόδου ενημέρωσης.

Οι ρεπόρτερ αναμετέδιδαν ό,τι έβλεπαν, χωρίς έλεγχο, και αυτό ήταν ό,τι ακριβώς έβλεπε και ένιωθε ο κόσμος εκείνη τη στιγμή. Στο κεντρικό στούντιο του CBS επιβεβαίωνε τα γεγονότα ο Γουόλτερ Κρονκάιτ, η «φωνή της Αμερικής», το πρόσωπο που εμπιστεύονταν περισσότερο απ’ όλους οι πολίτες, ενσαρκωτής των ιερότερων φαντασιώσεων της μεσαίας τάξης – προερχόμενος από αυτήν, μορφωμένος, επιτυχημένος, σοβαρός. Μπορεί να χρειάστηκε να περιμένει, μέχρι να ζεσταθούν οι προβολείς και να γίνει η σύνδεση με το Ντάλας, δέκα ολόκληρα λεπτά από τη στιγμή των πυροβολισμών (ενώ προβαλλόταν η σαπουνόπερα «As the World Turns»), αλλά η Αμερική πίστεψε μόνον όταν είδε τα υγρά του μάτια ενώ έλεγε τη φράση ότι ο πρόεδρος ήταν νεκρός και άκουσε το ράγισμα στη φωνή του. Ποτέ πια ο κόσμος δεν θα ήταν ίδιος. Είχε αλλάξει για πάντα η τηλεόραση.

Ναι, ο Τζέι Εφ Κένεντι ήταν ο πρώτος πολιτικός στην ιστορία που θεμελίωσε τις στενές σχέσεις τηλεόρασης και πολιτικής και μετέτρεψε την εκλογή προέδρου σε σόου δίνοντας ώθηση σε κοσμογονικές αλλαγές. Ισως δεν φανταζόταν ποτέ ότι η πρόσκληση της Τζάκι στην εκπομπή του Μάροου θα εξελισσόταν μέσα σε μερικές δεκαετίες στην τηλεόραση που ασχολείται με τις κομμώσεις της Χίλαρι και τα γυμνασμένα μπράτσα της Μισέλ Ομπάμα, ούτε φυσικά θα είχε διανοηθεί ότι η live επικοινωνία ενός Αμερικανού προέδρου με τον λαό του θα κορυφωνόταν στο προεδρικό ριάλιτι του Κλίντον να ομολογεί «ανάρμοστη σχέση». Αλλωστε, υπήρξε και ο μοναδικός έκτοτε πρόεδρος που με μια «συμφωνία κυρίων» με τους δημοσιογράφους –όλοι τότε ήταν κύριοι– θα έμενε προφυλαγμένη η ιδιωτική του ζωή μέχρι τον θάνατό του.

Της Πόπης Διαμαντάκου

Πηγή Καθημερινή

24.11.2013

Πως το...σινεμά βοηθάει τον τουρισμό εντός και εκτός Ελλάδας

Μπορεί με την πρώτη ματιά να μη διακρίνει κανείς το πώς σχετίζεται το γύρισμα μιας κινηματογραφικής ταινίας διεθνούς απήχησης με μια ταξιδιωτική δραστηριότητα. Ωστόσο, σχέση υπάρχει. Την τελευταία εβδομάδα, που ξεκίνησε η προβολή της νέας ταινίας του Τζέιμς Μποντ και στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, «σπάει τα ταμεία». Η γερμανική έκδοση της ιστοσελίδας της μηχανής αναζήτησης διαδικτυακών κρατήσεων Τrivago ξεχώρισε τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία όπου έχουν γίνει γυρίσματα ταινιών του Τζέιμς Μποντ. Η περίπτωση δεν είναι μοναδική και δεν αφορά μόνο ξένα ξενοδοχεία, αλλά και ελληνικά. Για παράδειγμα, στο ξενοδοχειακό συγκρότημα Costa Navarino στη Μεσσηνία, πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα γυρίσματα δύο διεθνών παραγωγών. Πρόκειται για τις ταινίες «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» και «Πριν τα μεσάνυχτα», που ολοκληρώνει την τριλογία αυτών που γυρίσθηκαν σε Βιέννη και Παρίσι. Αλλά και παλαιότερα αρκετές ξένες ταινίες που γυρίσθηκαν σε ελληνικούς προορισμούς αποτέλεσαν αφορμή για την τουριστική προβολή της χώρας. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα του «Ζορμπά» στην Κρήτη ή τα «Κανόνια του Ναβαρόνε» στη Ρόδο, το «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι» στην Κεφαλονιά και το «Μamma Mia» στη Σκόπελο. Τα 10 επιλεγμένα ξενοδοχεία από την Τrivago όπου γυρίστηκαν ταινίες του Τζέιμς Μποντ και τα οποία νοικιάζουν δωμάτια από 105 έως 581 ευρώ τη βραδιά είναι το Ciragan Palace Kempinski στην Κωνσταντινούπολη (ταινία «Skyfall» με τον Ντάνιελ Κρεγκ), το Grand Hotel Pupp στην Τσεχία και το Cirpiani στη Βενετία (ταινία «Casino Royal» με τον Ντάνιελ Κρεγκ), το Atlantic Kempinski στο Αμβούργο (ταινία «Τomorrow never dies» με τον Πιρς Μπρόσναν), το Τhe Langham London στο Λονδίνο (ταινία «Golden eye» με τον Πιρς Μπρόσναν), το Gran Hotel Ciudad de Mexico στο Μεξικό (ταινία «Licence to kill» με τον Τίμοθι Ντάλτον), το Colonian Hilton Nassau στις Μπαχάμες (ταινία «Νever say never again» με τον Σον Κόνερι) το Taj Lake Palace στην Ινδία (ταινία «Οctopussy» με τον Ρότζερ Μουρ), το Cala di Volpe στη Σαρδηνία (ταινία «Τhe spy who loved me» με τον Ρότζερ Μουρ) και το Τhe Peninsula στο Χονγκ Κονγκ (ταινία «The man with the golden gun» με τον Ρότζερ Μουρ). Του Στάθη Κουσούνη Πηγή Καθημερινή 11.11.2012

ΟΤΕ: Ειδικός κατάλογος εξαίρεσης από κλήσεις για διαφημιστικούς σκοπούς

Στον ειδικό κατάλογο - Μητρώο της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα μπορούν να ενταχθούν πλέον οι πελάτες του ΟΤΕ, ώστε να εξαιρούνται από τηλεφωνικές κλήσεις που πραγματοποιούνται από τρίτους για διαφημιστικούς σκοπούς.
Ο ειδικός κατάλογος προβλέπεται από το άρθρο 11 του Ν. 3471/2006 για κάθε φορέα παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Στο πλαίσιο αυτό, ο ΟΤΕ   τηρεί κατάλογο με τις τηλεφωνικές συνδέσεις, των οποίων οι συνδρομητές έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να δέχονται τηλεφωνικές κλήσεις από τρίτους για εμπορική προώθηση προϊόντων ή υπηρεσιών, καθώς και για κάθε είδους διαφημιστικούς σκοπούς.
Όπως αναφέρει η εταιρεία σε σχετική ανακοίνωση, οι συνδρομητές που επιθυμούν οι τηλεφωνικές συνδέσεις τους να ενταχθούν στον ειδικό κατάλογο, μπορούν να υποβάλλουν σχετικό αίτημα στα καταστήματα OTE  και ΓΕΡΜΑΝΟΣ. Στον ειδικό κατάλογο καταχωρείται μόνο ο αριθμός σύνδεσης και όχι το ονοματεπώνυμο ή άλλα στοιχεία του συνδρομητή.

Πηγή Ναυτεμπορική
24.2.2012
 

Η ισχύς των συντεχνιών

Φωτό : Eurokinissi

Πολιτικά και λογιστικά το πιο εύκολο πράγμα είναι να περικόψεις μισθούς και συντάξεις. Ναι, θα εξεγερθούν οι συνήθεις ευαίσθητοι, θα καταραστούν τους παγκόσμιους συνωμότες οι συνήθεις ελληναράδες, θα κάψουν κάνα δυο κτίρια οι συνήθεις χουλιγκάνοι, θα αντεπιτεθούν με συμψηφισμούς οι συνήθεις αριστεροί «τα ντουβάρια σάς ενδιαφέρουν ή οι ζωές;» (την προηγούμενη φορά, βέβαια, χάθηκαν -πραγματικά- τρεις ζωές) και η ζωή θα συνεχιστεί κατά τα συνηθισμένα. Θα έχουμε αψιμαχίες στη Βουλή, μπορεί να πετάξει κανένα βιβλίο ο βουλευτής του ΚΚΕ κ. Μαυρίκος, η τρόικα θα χαρεί που μπαλώνονται τα νούμερα και η ζωή θα συνεχιστεί μέχρι τις επόμενες περικοπές.

Βεβαίως, όταν χτυπούν τα πρώτα κύματα των αγορών ορθώνεις φράγματα με ό,τι μπορείς να βρεις γύρω σου. Οι μισθοί και οι συντάξεις που χρηματοδοτεί ο ανοικονόμητος κρατικός κορβανάς είναι η πιο πρόχειρη λύση στην οποία κατέφυγαν όλοι· Ιρλανδοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Ισπανοί και λοιποί. Το θέμα είναι ότι σαν χτυπήσει το τσουνάμι και τα πρόχειρα φράγματα των περικοπών δεν αντέξουν, το να επιμένεις σε περικοπές είναι τσάμπα κόπος, τσάμπα κτίρια και τσάμπα συμψηφισμοί για ντουβάρια και ζωές. Χρειάζονται άλλου τύπου πολιτικές για να πάρει μπρος η οικονομία. Αυτές που δύο χρόνια τώρα τις κλωθογυρνάμε και δεν θέλουμε να τις εφαρμόσουμε. Κι αυτό γιατί τέτοιες πολιτικές έχουν άμεσο εκλογικό κόστος σε όσους υπουργεύουν. Οι οριζόντιες περικοπές πλήττουν εκτός από δικαίους και άδικους τη χώρα, την κυβέρνηση, το κόμμα. Αλλά μέσα στον κακό χαμό οι υπουργεύοντες μπορεί να τη σκαπουλάρουν. Μετράνε τα κουκιά των συντεχνιών που δεν θίγουν και ασχέτως με την πορεία του κόμματός τους αυτοί θα είναι πάλι στη Βουλή. 

Μια περίπτωση τέτοιου υπουργεύοντος είναι ο κ. Μάκης Βορίδης. Ρητορεύει (οικονομικώς) ως φιλελεύθερος, αλλά δεν μένει ασυγκίνητος από τις 25.000 οικογένειες των ψηφοφόρων ταξιτζήδων της Αττικής. Γι’ αυτό σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο -όπως τουλάχιστον το πρωτοπαρουσίασε ο πρόεδρος των ταξιτζήδων κ. Θύμιος Λυμοπερόπουλος- εφηύρε τα περιβαλλοντικά κριτήρια, τα οποία -τι έκπληξη!- ταιριάζουν απόλυτα με τον αριθμό των ταξί που έχει σήμερα η Αθήνα.

Ο ομόλογός του στο ΠΑΣΟΚ (σε ρητορικό μεταρρυθμισμό, για να μην παρεξηγούμαστε) είναι ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος. Αυτός ολημερίς ανοίγει το επάγγελμα του φαρμακοποιού και το βράδυ κάποιος βγάζει υπουργικές αποφάσεις και το ξανακλείνει. Η απελευθέρωση κατέληξε σε μια ανούσια διαμάχη για το ωράριο που την πληρώνουν γυναικόπαιδα. 

Η κ. Νίνα Κεφαλά από την Καρδίτσα, που εφάρμοσε τον νόμο και άνοιξε το φαρμακείο τρία απογεύματα, καλείται να πληρώσει πρόστιμο 80.000 ευρώ. Το πρόστιμο επιδικάστηκε από το πειθαρχικό συμβούλιο στο οποίο μετείχε ο πρόεδρος του οικείου Φαρμακευτικού Συλλόγου, ο οποίος ξεκίνησε τις διώξεις. Ενάγων και δικαστής ένα πράγμα, δηλαδή, για να αντιληφθούν όλοι την ισχύ την συντεχνιών που διαφεντεύουν τη χώρα.

Το ’χουμε ξαναγράψει. Αν δεν απελευθερωθεί η οικονομία σε δύο χρόνια θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές: περικοπές, εμπρησμοί, δάκρυα και συμψηφισμοί. Μέχρι να γίνουμε πραγματικά Βουλγαρία. Αν προκάνουμε δηλαδή, διότι οι γείτονες προχωρούν ταχύτατα στην απελευθέρωση της οικονομίας τους και σε λίγο θα παρακαλάμε να γίνουμε Βουλγαρία.

Του Πάσχου Μανδραβέλλη

Πηγή Καθημερινή

22.2.2012

Μάρκετινγκ με κοινωνικά δίκτυα

Οι διαδραστικές ικανότητες του Διαδικτύου έχουν ουσιαστικά αλλάξει τις σχέσεις μεταξύ πελάτη και επιχείρησης. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι εξαιρετικά αγαπητά από τους καταναλωτές, προσφέροντας πολλά πλεονεκτήματα. Υπηρεσίες όπως Facebook, Twitter κ. λπ. παρουσιάζουν όλο και περισσότερη αύξηση επισκεπτών. 

Σ’ αυτή τη νέα εποχή της εικονικής επικοινωνίας, η κοινωνική δικτύωση παίζει σημαντικό ρόλο για το μάρκετινγκ των επιχειρήσεων. Ενα πρόγραμμα μάρκετινγκ σε ό, τι αφορά τα κοινωνικά δίκτυα ανήκει σήμερα σε κάθε καλή στρατηγική της επιχείρησης. Ετσι, πρέπει να βρεθούν νέα θέματα, ώστε να αξιοποιηθούν εντελώς νέα τμήματα πελατών. Οποιος δραστηριοποιείται στην αγορά με καλές αποδόσεις και μοναδικά χαρακτηριστικά πρέπει να φροντίζει για καλά σχόλια και φανατικούς πελάτες, οι οποίοι να είναι ενεργοί υποστηρικτές της επιχείρησης. Γι’ αυτό είναι σημαντικό για τις επιχειρήσεις, όσο το δυνατόν ταχύτερα, να εξοικειωθούν με αυτά τα νέα δεδομένα, δηλαδή να συμμετέχουν ενεργά σε online συζητήσεις και να διαμορφώνουν, σε μεγάλο βαθμό, το περιεχόμενό τους.

Μόνον όποια επιχείρηση έχει παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα είναι υποψήφια να προταθεί στη συνέχεια. Δημιουργήστε αξιοπιστία, ενθουσιασμό και εξαιρετικές αποδόσεις. Γίνεται μοναδική επιχείρηση. Παρέχετε στους πελάτες σας κάτι με το οποίο μπορούν να δημιουργήσουν ένα προφίλ. Τότε η επιχείρησή σας έχει την ευκαιρία να προταθεί. Δημιουργήστε κατ’ αρχάς τις προϋποθέσεις για ένα θετικό διάλογο και φροντίστε να υπάρχουν πάντα καλοί λόγοι για κοινωνική διάχυση. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδράστε ανάλογα στα σχόλια στο Διαδίκτυο. Ευχαριστείτε αυτούς που διατυπώνουν θετικά σχόλια για την επιχείρησή σας και απαντάτε σε αυτούς που έχουν παράπονα για την επιχείρησή σας με στόχο την ικανοποίηση των παραπόνων. Μια κακή φήμη διαδίδεται πολύ γρήγορα στο Διαδίκτυο. Η online φήμη είναι σήμερα όλο και πιο σημαντική. Αυτή προάγει την αξιοπιστία του πελάτη και τη συμπεριφορά για θετικές προτάσεις σχετικά με την επιχείρηση.

Ενδιαφέροντα και καινοτόμα θέματα διαχέονται στο Διαδίκτυο πολύ γρήγορα. Οι επιχειρήσεις πρέπει να αντιμετωπίζουν τα αρνητικά σχόλια στο Διαδίκτυο ως ευκαιρίες για να βελτιωθούν. Πρέπει να βλέπουν αυτά τα σχόλια ως ανέξοδες συμβουλές προς την επιχείρηση. Γι’ αυτό είναι σημαντική για τις επιχειρήσεις η υιοθέτηση των online αξιολογήσεων. Αυτές προσφέρουν τα παρακάτω οφέλη στην επιχείρηση: 

-Πρώτον, οι καταναλωτές καθίστανται πιο ευνοϊκοί προς την επιχείρηση όταν τους ζητείται η γνώμη τους. 

- Δεύτερον, η επιχείρηση έχει σχόλια σε πραγματικό χρόνο και, έτσι, μπορεί να καλύψει τις ελλείψεις της. 

- Τρίτον, από διεθνείς εμπειρικές έρευνες προκύπτει ότι οι επιχειρήσεις που ακολουθούν αυτή τη διαδικασία έχουν αύξηση των πωλήσεών τους. 

- Και τέταρτον, προσφέρονται ανέξοδα νέες ιδέες από τους πελάτες. Οποιος σήμερα αγοράζει, καταναλώνει ή επενδύει εμπιστεύεται περισσότερο τις συμβουλές του περιβάλλοντός του και τις πληροφορίες που αλιεύει από σχετικούς με το θέμα διαδικτυακούς τόπους. Ενα είναι σήμερα σίγουρο ότι ισχύει. 

Η σημασία της κοινωνικής διάχυσης όλο και αυξάνεται δυναμικά. Οι επιχειρήσεις σήμερα λόγω της οικονομικής ύφεσης πρέπει να δείχνουν ότι ανήκουν στις πραγματικά καλές επιχειρήσεις. Αυτό δεν πρέπει να υποστηρίζεται από την επιχείρηση, αλλά από τους πελάτες της. Γι’ αυτό οι επιχειρήσεις πρέπει να έχουν ως πρωταρχικό σκοπό στα επιχειρηματικά σχέδιά τους την κοινωνική διάχυση. Οι φανατικοί πελάτες είναι οι καλύτεροι πωλητές. Εχουν τη μεγαλύτερη δύναμη πειθούς και τις χαμηλότερες δαπάνες διασποράς.

Του Νικοάου Παπαβασιλείου (*Ομότιμος καθηγητής Μάρκετινγκ, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Πηγή Καθημερινή

28.1.2012

Ανανεώνεται η αργκό της νέας επικοινωνίας

Οπως η γλώσσα είναι ένας οργανισµός που διαρκώς εξελίσσεται – ακόµα και µέσα από τη διάδοση, την επικράτηση δοµών που αρχικά θεωρούνταν λανθασµένες – έτσι εξελίσσεται και η κοινή παγκόσµια «γλώσσα» που εφευρέθηκε τις τελευταίες δεκαετίες και µε την οποία επικοινωνούν εκατοµµύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσµο. Σπάζοντας µε αυτό τον τρόπο τα φράγµατα που υψώνουν οι τοπικές γλώσσες και διάλεκτοι ανάµεσα στους λαούς και συµβάλλοντας στη δηµιουργία µιας διεθνούς κοινωνίας όπου όλοι µπορούν να «µιλήσουν» µε όλους.

Αναφερόµαστε βεβαίως στη γλώσσα του Internet, ένα ευρύτατο σύνολο συµβόλων που χρησιµοποιούνται κυρίως στην από Twitter επικοινωνία και ανανεώνονται µε ταχύτατους ρυθµούς. Πρόκειται για ιστορία η οποία ξεκίνησε από τα πρώτα µηνύµατα που ανταλλάξαµε µε τα κινητά τηλέφωνά µας, όταν π.χ. µάθαµε ότι αν βάζαµε δίπλα–δίπλα την άνω κάτω τελεία, τη µεσαία παύλα και την παρένθεση είχαµε: αν άνοιγε η παρένθεση στενοχώρια, αν έκλεινε γέλιο. Το µικρό αυτό... ιερογλυφικό πέρασε και στη διαδικτυακή εποχή, για να αποτελεί σήµερα έναν από τους πιο πολυχρησιµοποιηµένους κώδικες επικοινωνίας, µαζί µε το LOL (laughing out loud) που χρησιµοποιούµε όταν θέλουµε να δείξουµε ότι γελάµε µε την καρδιά µας, το Hf (Have fun) δια του οποίου ευχόµαστε καλή διασκέδαση και το brb που χρησιµοποιούµε αν θέλουµε να κάνουµε ένα µικρό διάλειµµα.

Αναφερόµαστε βεβαίως σε µια διάλεκτο – µια αργκό θα λέγαµε – η οποία για εκείνους (τους όλο και πιο λίγους) που δεν έχουν σχέση µε το ∆ιαδίκτυο µοιάζει µε αλαµπουρνέζικα. Χρησιµοποιείται όµως κατά κόρον από τις νεότερες κυρίως ηλικίες, τις όλο και πιο εθισµένες στην ηλεκτρονική επικοινωνία, είτε συνοµιλούν µε οµόγλωσσούς τους είτε µε όχι.

Η αργκό αυτή εφευρέθηκε κυρίως για λόγους οικονοµίας χρόνου (άλλο να γράφεις «έχω σκάσει στα γέλια» και άλλο να καθαρίζεις µε ένα LOL) αλλά και χώρου καθώς οι 141 χαρακτήρες του Τwitter (µόνο τόσοι επιτρέπονται ανά µήνυµα) «φωνάζουν» για λιτότητα λέξεων και έγινε γρήγορα µόδα ανάµεσα στους σεσηµασµένους χρήστες. Αρκετοί εκ των οποίων, συµµετέχοντας στο τρελό πανηγύρι της επικοινωνίας, αστεϊζόµενοι ή επιχειρώντας να µιλήσουν µε τον δικό τους, ανορθόδοξο τρόπο, συχνά–πυκνά εφοδιάζουν αυτό το πρωτότυπο (και θεότρελο) ηλεκτρονικό λεξικό µε νέα «ιδεογράµµατα» που αφορούν συντµήσεις λέξεων (κυρίως στην αγγλική) ή µικροσκοπικά ευφάνταστα σκιτσάκια που δηµιουργούνται µε τη χρήση γραµµάτων, αριθµών, σηµείων στίξεως κ.ά.

Για περισσότερες συντομεύσεις και emoticons επισκεφθείτε το http://www.web-friend.com/help/lingo/chatslang.html

Πρόκειται για την πλέον ταχύτατα εξελισσόµενη «γλώσσα» στον κόσµο. Μια γλώσσα που προκαλεί την αντίδραση όσων (όχι άδικα) κάνουν λόγο για αναίρεση της γλώσσας, για αδυναµία ορθής διατύπωσης των σκέψεων µας, για νέες γενιές που δεν θα γνωρίζουν ούτε πώς να µιλήσουν, ούτε πώς να γράψουν. Αλλά και που βρίσκει υποστηρικτές. Σύµφωνα µε έρευνα που είχε γίνει στον Καναδά οι ειδικοί εντυπωσιάστηκαν από τη δηµιουργικότητα και τη ρευστότητα της γλώσσας των instant messages. Και αποφάνθηκαν ότι οι έφηβοι που τα χρησιµοποιούν είναι «ιδιαιτέρως δυναµικοί και δηµιουργικοί στη χρήση της γλώσσας τους» αναφερόµενοι σε µία σύγχρονη µορφή κοινωνικοποίησης. Την ίδια στιγµή δεν είναι τυχαίο ότι εφέτος λανσαρίστηκε και καµπάνια κινητής τηλεφωνίας – η πρώτη – σε greeklish για την ελληνική αγορά...
Πηγή Το Βήμα
27.11.2011

Emoticon	Τι σημαίνει
:X	θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό
:@	μπερδεύτηκα
:O	έμεινα με το στόμα ανοιχτό
_______________________	λιποθυμία
m(_ _)m	υπόκλιση, respect
o_O	Τι λες τώρα;, Αμάν!
<3	καρδούλα
~~>:(((	Είμαι θυμωμένος και βγάζω καπνούς
:-)_~~~	καπνίζω
:|	αμηχανία
:S	αγωνία
-_-||	μελαγχολικό κοριτσάκι
-__-	κοιμάμαι, νυστάζω
:pp	κοροϊδεύω
(')>	παπάκι
//(-_-)\\	κοριτσάκι
:*	φιλί
:ξ:	δύο παιδιά που φιλιούνται
{{{{{{{{Γιώργος}}}}}}}}}}}}	αγκαλιάζω τον Γιώργο
~~~~~\____γαλήνη__/~~~	βαρκούλα με όνομα «Γαλήνη»
:-/	δυσαρεστημένος, ανήσυχος

Οι φωνές που δεν ακούγονται

ΕΙΚΑΖΩ ότι οι ιστορικοί του µέλλοντοςθα µετονοµάσουν το διήµερο 15-17 Ιουνίου 2011 «το 48ωρο µιας ανείπωτης γελοιότητας»! Οι λόγοι ευκρινείς και τα ευκόλως εννοούµενα – πάντα διακριτικά – παραλείπονται... Κι επειδή τα λόγια είναι περιττά την ώρα που χωρίζουνε (οι δυο συγκάτοικοι στο Χάρβαρντ), επιτρέψτε µου σήµερα, αντί να γράψω εγώ, να δώσω το βήµα στους «ανθρώπους χωρίς βήµα»... Να προτάξω, µε άλλαλόγια, τις φωνές που δεν ακούγονται... Και να µοιραστώ µαζί σας το περιεχόµενο δύο emails που έλαβα από δύονέες κοπέλες αργά το βράδυ της Τετάρτης µετά το... διάγγελµα να τοπω;

του Πρωθυπουργού:

Η ΠΡΩΤΗ είναι29 χρονών, άνεργη – κλασικά – πτυχιούχος µε διδακτορικό... Και µου γράφει: «Οπως και να έχει, ζούµε µεγάλες στιγµές... Η δική µου γενιά, από τα 18µου ακόµα, όταν έπειτα από τόσα χρόνια τυφλοσούρτη, ξαφνικά βρεθήκαµε µε νέο σύστηµα Παιδείας, µε νέες κατατακτήριες εξετάσεις, νέα πανεπιστήµια,µε το νέο ευρώ, χωρίς επαγγελµατικές σχέσεις και οικονοµικές απολαβές, µε κρίση...Ολα τα πειράµατα πάνω µας έγιναν. Και τώρα µας λένε και “no future”! Τόσο απλά! Τελικά έχουν περάσει πολλά πάνω από αυτό το κορµί και ο ποπός µας έχει φάει πολλά αγγούρια.

Παρ’ όλα αυτά, προσπαθώ να επανέλθω στα πιστεύω µου: “Με φωτιά και µε µαχαίρι πάντα ο κόσµος προχωρεί”. Εµείς φταίµε που καθόµαστε ακόµα και συζητάµε πολιτισµένα µε όλους αυτούς.Και ζητώ συγγνώµηπου ξεσπάω σε σας, κυρία Ακρίτα! Αλλά εδώ κανείς δεν θέλει να καταλάβει το στοιχειώδες: ∆εν θέλουµε πίσω τα φράγκα! Θέλουµε την απλότητα και την οµορφιά που κάποτε είχε η ζωή µας. Εχω κουραστεί να ζω από τα 29 µου τη ζωή ενός πενηντάρη µεπαιδιά, ενώ δεν έχω καν σύζυγο και παιδιάνα ταΐσω.

∆εν ξέρω πια πού να διοχετεύσωτο άγχος και τα νεύρα µου και αρχίζω να εξαντλώ το περιθώριο τωνπαιδικών αναµνήσεων που µε βοηθούν νακοιµηθώ τα βράδια. Αυτά. Καληνύχτα σας...».

Η ΔΕΥΤΕΡΗ νέα γυναίκα είναι 26 χρονών: «Σας γράφω µε τον αυθορµητισµό καιτην οικειότητα που µου δηµιουργεί το γεγονός πως η πένα σας µε µεγάλωσε. Ετοιµάζω βαλίτσες για Φινλανδία!Οχι µονάχα για το µεταπτυχιακό! Περισσότερο για την ελπίδα και το όνειρο που εγκατέλειψαν αυτή τη χώρα µαζί µε την τσίπα των πολιτικών.

Ελεγα πως επειδή οι γονείς µου ποτέ δεν έκλεψαν, δεν είναι δηµόσιοι υπάλληλοι, ούτε ζήτησαν ποτέ τους το κατιτί τους από κανέναν καρεκλοκένταυρο δεν µε νοιάζει τι θα γίνει το “µαγαζάκι” τους. Οµως, τώρα κλαίω... Από οργή, από θλίψη... Απ’ τα δακρυγόνα που έφτασανώς εδώ, δενξέρω να σας πω... Και ντρέποµαι γιατί το δικαίωµα της ψήφου µου δεν το αξιοποίησα όπως έπρεπε και ντρέποµαι και γιατί αυτοί δεν ντράπηκαν ούτε µια φορά ούτε µια στιγµή...

∆εν µπορώ, όµως,βλέποντας στο facebook τη φωτογραφία µε τη µαµά σας να µην αναρωτιέµαι πώς άραγε να νιώθει τώρα µια γυναίκα πολιτικός, µιας άλλης εποχής, που στερήθηκε το παιδί της και βρέθηκε στη φυλακή για τη ∆ηµοκρατία made 2011... Οχι, απλά, τώρα που ξηλώνεται το Σύνταγµα, αλλά που τόσο καιρό ξηλώθηκαν οι αρχές και η αξιοπρέπειά µας, το µέλλον του εγγονού της.

Καλή υποµονή, καλό κουράγιο, καλή µας τύχη όπου µας βγάλει η στράτα µας...».

ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ... Αυτά από δύο νέες γυναίκες... Που η µία ετοιµάζει βαλίτσες για να πάρει τα µάτια της και να ξενιτευτεί... Και η άλλη κουράστηκε να «ζει από τα 29 της τη ζωή ενός πενηντάρη µε παιδιά».

Αυτές είναι οι φωνές που δεν ακούγονται... 

Αν θέλετε,τις προσπερνάµε... 

Αν όχι, τις αφουγκραζόµαστε... 

Η επιλογή δική µας... 

Και οι συνέπειές της επίσης...

Της Ελενας Ακρίτα

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ

18.6.2011

Στο πέλαγος της "γκρίζας" ερμηνείας

Η δημιουργία των μπλογκ ήταν αποτέλεσμα κυρίως δύο παραγόντων: πρώτον, του εκδημοκρατισμού της μαζικής επικοινωνίας και, δεύτερον, της τεχνολογίας. Χωρίς τη κατοχύρωση της ελεύθερης δημοσιότητας δεν θα είχε νόημα η τεχνολογική δυνατότητα και χωρίς τη δεύτερη θα ήταν αδύνατη η πρώτη. Εξ ορισμού λοιπόν τα μπλογκ είναι αποτέλεσμα και παράγοντας εκδημοκρατισμού της μαζικής επικοινωνίας. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα, το αντίθετο μάλιστα.

Από την άποψη του περιεχομένου, τα μπλογκ χωρίζονται κυρίως σε τέσσερις κατηγορίες. Πρώτον, τα δημοσιογραφικά (ατομικά ή ομαδικά), στα οποία οι δημοσιογράφοι δημοσιεύουν ό,τι (για διάφορους λόγους) δεν μπορούν να δημοσιεύσουν στα μέσα όπου εργάζονται και έχουν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Δεύτερον, τα προσωπικά ημερολόγια, στα οποία οι μπλόγκερ δημοσιεύουν τις σκέψεις τους για διάφορα ζητήματα. Τρίτον, τα επαγγελματικά (που διατηρούν άτομα ή εταιρείες) και, τέταρτον, τα μπλογκ των διαφόρων οργανισμών/φορέων.

Τα προβλήματα που εντοπίζουν κάποιοι αφορούν κυρίως τις δύο πρώτες κατηγορίες. Κοινό τους γνώρισμα είναι ότι ασχολούνται με, ή διευρύνουν, τα θέματα που θέτουν τα παραδοσιακά μέσα, ή, σπανιότερα, προσθέτουν νέα θέματα στον δημόσιο διάλογο. Το πρώτο πρόβλημα που εγείρεται, συνήθως από επαγγελματίες δημοσιογράφους, αφορά την αξιοπιστία των πληροφοριών τους και επιτείνεται από την ανωνυμία των μπλόγκερ. Ωστόσο παρόμοιο πρόβλημα υπάρχει και στα παραδοσιακά μέσα, αφού οι πληροφορίες τους έρχονται από τις επίσημες πηγές (κυβέρνηση, υπηρεσίες, εταιρείες κ.ά.) που ενδιαφέρονται για τη δική τους προπαγάνδα. Αυτό μάλλον προσθέτει αξιοπιστία στα δημοσιογραφικά μπλογκ παρά αφαιρεί, καθώς ανταποκρίνονται στην παραδοχή που θέλει τα μέσα εξαρτημένα ή ελεγχόμενα από την πολιτική και οικονομική εξουσία. Τα πράγματα «σοβαρεύουν» από τη στιγμή που παρόμοιες πληροφορίες είναι ψευδείς, προσβάλλουν ή συκοφαντούν. Ωστόσο ο νόμος μπορεί να τις αντιμετωπίσει. Αν γενικευθεί το φαινόμενο, κάτι που δεν ισχύει προς το παρόν, ίσως να εξεταστεί το ζήτημα της ανωνυμίας. Ωστόσο αν θεωρούμε ότι η διάδοση ψευδών πληροφοριών αφορά μόνο κάποιους μπλόγκερ, είναι σαν να λέμε ότι ψέματα/συκοφαντίες επιτρέπονται μόνο στα παραδοσιακά μέσα, στα οποία παρόμοια ψεύδη χαρακτηρίζονται συνήθως ως «γκάφες». Με άλλα λόγια, η δύναμη των μπλογκ ενισχύεται από τον μονόδρομο και μονομερή τρόπο με τον οποίο πληροφορούν τα παραδοσιακά μέσα. Το δεύτερο πρόβλημα ανακύπτει από τον τρόπο με τον οποίο οι μπλόγκερ χειρίζονται τις πληροφορίες. Συνήθως ερμηνεύουν τις πληροφορίες των παραδοσιακών μέσων, καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα να συλλέγουν δικές τους.

Εκ των πραγμάτων περιορίζονται στην αξιολόγηση αυτών των πληροφοριών και συνεπώς αυξάνεται η πιθανότητα να χαρακτηριστεί αυτό που κάνουν ως «προπαγάνδα». Ας μην ξεχνάμε όμως ότι προπαγάνδα δεν σημαίνει να λες ψέματα (αυτή είναι μια «πολύ αμερικάνικη» άποψη), αλλά να προσπαθείς με συμβολικά μέσα να πείσεις κάποιον να κάνει ή να μην κάνει κάτι. Ετσι, ας αντιστρέψουμε το ερώτημα. Ποιος απ΄ όσους παίρνουν μέρος στον δημόσιο διάλογο (κυβέρνηση, κόμματα, φορείς κ.ά.), ιδιαίτερα όταν πρόκειται (ή πρέπει) να γίνουν ρυθμίσεις για τα κοινά μας ζητήματα, δεν κάνει προπαγάνδα; Γιατί τότε η «προπαγάνδα» των μπλόγκερ είναι «κακή» ενώ των άλλων «καλή»; Μήπως γιατί δεν εντάσσεται στο σύστημα μέσωνπολιτικής όπως είναι δομημένο; Αν τα παραδοσιακά μέσα συνδέονται, ακόμη, με την πληροφόρηση (που διαρκώς εξασθενεί), τα μπλογκ συνδέονται πρωτίστως με την αξιολόγηση της πληροφόρησης. Και, «προπαγάνδα» ή όχι, είναι το πέλαγος της επικοινωνίας στο οποίο κολυμπάμε από εδώ και πέρα. Τον δρόμο πάντως δεν τον έδειξαν τα μπλογκ, απλά τον ακολουθούν κατά μυριάδες.

Του Γ.Πλειου Ο κ. Γιώργος Πλειός είναι αναπληρωτής καθηγητής, διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικής Ερευνας στα ΜΜΕ, Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ, Πανεπιστήμιο Αθηνών. 

 

Πηγή Το Βήμα

3.4.2011 

Μιλήστε τη γλώσσα του σώματος.....

Γνωρίζετε ότι το 55% της επικοινωνίας πραγματοποιείται με τη γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις του προσώπου; Ο τρόπος με τον οποίο καθόμαστε, κινούμαστε ή εκφραζόμαστε μπορεί να επικοινωνήσει με ποικίλους τρόπους το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε. Είναι λοιπόν χρήσιμο να γνωρίζουμε ορισμένες από τις εξηγήσεις κάθε μας κίνησης προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν παρεξηγήσεις.

Είναι, παραδείγματος χάρη, γνωστό ότι όταν σταυρώνουμε τα χέρια μας μπροστά στο στήθος υιοθετούμε αμυντική στάση και μας έχει πιάσει εσωστρέφεια. Επίσης όταν χτυπάμε τα δάχτυλα των χεριών μας επάνω σε μια επιφάνεια έχουμε νευρικότητα ή ανυπομονησία. Υπάρχουν όμως και κινήσεις, οι εξηγήσεις των οποίων δεν είναι ευρέως γνωστές.

Το γνωρίζεται ότι ο τρόπος με τον οποίο κρατάτε το τσιγάρο σας δείχνει την εντύπωση που έχετε εσείς οι ίδιοι για τον εαυτό σας; Όταν κρατάμε το τσιγάρο σε ύψος χαμηλότερο από το ύψος του στήθους μας είμαστε άτομα με χαμηλή αυτοπεποίθηση και μπορούμε εύκολα να υποτάξουμε τον εαυτό μας ή να συμβιβαστούμε. Το τσιγάρο στο ύψος του στήθους και ελαφρά χαμηλότερα δείχνει άτομο ισορροπημένο με αυτοπεποίθηση που γνωρίζει τον εαυτό του, ενώ όταν το τσιγάρο είναι ψηλά τότε φανερώνει άτομο με κυριαρχικές τάσεις, με πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και αδιάλλακτο.

Η καμπουριασμένη πλάτη δείχνει άτομο με χαμηλή αυτοπεποίθηση, που έχει ανασφάλεια και απαισιοδοξία. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις φανερώνει άτομο με μεγάλο ψυχικό βάρος το οποίο και δεν μπορεί να σηκώσει στην πλάτη του και έτσι καμπουριάζει.

Όταν στρίβουμε τον λαιμό μας και ξύνουμε κάτω από το αυτί φανερώνουμε αμφιβολία για αυτά που ακούμε ενώ όταν μιμούμαστε τη σωματική στάση του συνομιλητή μας ανταποκρινόμαστε και συμφωνούμε με αυτό που λέει.

Επίσης στην περίπτωση των γυναικών, είναι πολύ εύκολο για έναν άντρα να αντιληφθεί την ύπαρξη ερωτικής ή όχι διάθεσης απέναντι του. Όταν υπάρχει διάθεση φλερτ συνήθως γέρνουν προς τον άντρα που προσπαθούν να προσελκύσουν και προσπαθούν να κερδίσουν την οπτική επαφή. Επίσης γελάνε πιο συχνά από ότι συνήθως, δαγκώνουν τα χείλη τους, παίζουν με τα μαλλιά τους ή ασχολούνται με τα κοσμήματα τους.

Τέλος έχει ενδιαφέρον να αναφέρουμε ότι γύρω από κάθε άτομο αναπτύσσονται ζώνες οι οποίες είναι προσπελάσιμες από τους γύρω μας ανάλογα με το βαθμό οικειότητας που νιώθουμε. Οι ζώνες αυτές είναι η οικεία ζώνη (15-46cm), η προσωπική ζώνη (46εκ.-1,2μ.), η κοινωνική ζώνη (1,2μ.-3,6μ.) και η δημόσια ζώνη (3,6μ και άνω).

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για να καταλάβουμε πως λειτουργούν οι ζώνες είναι στο σινεμά. Έστω ότι υπάρχει μια άδεια σειρά και πάμε και καθόμαστε ακριβώς στη μέση. Ο επόμενος που θα έρθει θα επιλέξει να καθίσει σε μια εκ των δύο ακρών και όχι κάπου κοντά μας. Ρωτήστε και τον εαυτό σας! Κάπως αντίστοιχα θα πράττατε και εσείς και αυτό οφείλετε στις ζώνες που αναφέρθηκαν. Στην προσωπική ζώνη επιτρέπουμε να εισέλθουν μόνο άτομα του κοντινού μας περιβάλλοντος και το φαινόμενο αυτό είναι ακόμα πιο έντονο στην περίπτωση της οικείας ζώνης.

Την επόμενη λοιπόν φορά που θα βρεθούμε με κόσμο ας σκεφτούμε λίγο περισσότερο την έκφραση του σώματος μας και ας παρατηρήσουμε ακόμα περισσότερο την έκφραση των γύρω μας. Μπορεί να μάθουμε μυστικά που ούτε και οι ίδιοι δεν θέλουν να αποκαλύψουν!!!

ΠΗΓΗ: diet.up