Εν ενεργεία βουλευτής, με επιπλέον «αξίωμα», απλώς, την ιδιότητα του προέδρου μιας εκ των επιτροπών της Βουλής, αναχωρεί αργά το βράδυ από το κτίριο του Κοινοβουλίου. Τον αναμένει το υπηρεσιακό του αυτοκίνητο, με τον οδηγό στη θέση του και τον συνεργάτη–συνοδό, όρθιο έξω από το όχημα: «Επρεπε» να του ανοίξει την πόρτα, γιατί παρά το γεγονός ότι δεν κρατούσε κάτι στα χέρια του, δεν είχε προφανώς «σκοπό» να κάνει τη συγκεκριμένη κίνηση. Περιστατικά όπως αυτό ανήκουν στη σφαίρα του... σαβουάρ βιβρ. Υπάρχουν ωστόσο και μια σειρά άλλα, τα οποία δυστυχώς έχουν ακόμα και οικονομικό κόστος για τους φορολογούμενους πολίτες. Κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί ότι οι καιροί άλλαξαν.
Τελευταία, αλλά όχι έσχατα, δείγματα, ως προς αυτή τη δεύτερη πτυχή, αποτελούν ασφαλώς οι περιπτώσεις νέων «προσλήψεων» σε γραφεία της Βουλής: Ενας πρώην πρωθυπουργός «τακτοποίησε» στενή συνεργάτιδά του από το Μέγαρο Μαξίμου και ένας πρώην πρόεδρος κόμματος ένα άλλο πρόσωπο, αμφοτέρους σε θέση μετακλητού υπαλλήλου στα γραφεία τους. Η περίπτωση, μάλιστα, του πρώην προέδρου ξεχωρίζει και για δύο επιπλέον λόγους: Πρώτον, επειδή η πρόσληψη έγινε σχεδόν δύο μήνες πριν από τις προαναγγελθείσες εκλογές και, δεύτερον, διότι παρά τη δημοσιογραφική έρευνα, δεν... βρέθηκε υπεύθυνη υπηρεσιακή απάντηση ως προς το πού ακριβώς ο εν λόγω πολιτικός διατηρεί γραφείο, όπου υποτίθεται θα εγκατασταθεί ο νέος συνεργάτης του! Τους τελευταίους μήνες υπήρξε και μια τρίτη περίπτωση, αυτή τη φορά για λογαριασμό προέδρου «μικρού» κόμματος, αλλά έμεινε ανολοκλήρωτη για άγνωστους λόγους.
Τυπικώς, οι προσλήψεις μετακλητών είναι νομικώς εντάξει, αφού ο κανονισμός της Βουλής προβλέπει τόσο τη σχετική πράξη «διορισμού», όσο και τη μισθοδοσία των εν λόγω υπαλλήλων από τον προϋπολογισμό της – δηλαδή, από τα χρήματα των πλέον εξοντωτικά φορολογούμενων πολιτών.
Το επιπλέον εξοργιστικό εδώ είναι ότι, εάν κάποιος αναζητήσει να βρει τον τόμο του κανονισμού της Βουλής που διέπει όλα αυτά τα ζητήματα, θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει! «Διατηρείται» πολυκερματισμένος σε διάφορα γραφεία, συρτάρια και υπηρεσίες του Κοινοβουλίου, ώστε να μην μπορεί κάποιος να έχει συνολική εικόνα. Το «κομμάτι» αυτό του κανονισμού του ελληνικού Κοινοβουλίου ρυθμίζει τόσο τα των μετακλητών υπαλλήλων ή άλλων «δικαιωμάτων» των «πρώην», όσο και λοιπά «κοστοβόρα» ζητήματα, όπως η οικονομική διαχείριση «επιχειρήσεων» που λειτουργούν εντός Βουλής (καφενείο, εστιατόριο κ.λπ.).
Πλην της συγκεκριμένης περίπτωσης, εικόνα «απόκρυφου Ευαγγελίου» μεταδίδει και ένα άλλο εκ των ιερών κειμένων του Κοινοβουλίου: Πρόκειται για τον προϋπολογισμό του Ιδρύματος της Βουλής: Η «Κ» το ζήτησε αρμοδίως από τον περασμένο Οκτώβριο, με αφορμή τη δημοσιοποίηση της είδησης ότι από τον εν λόγω προϋπολογισμό χρηματοδοτήθηκε με σχεδόν 1,5 εκατ. η κατασκευή μουσείου εθνικής συμφιλίωσης στον Γράμμο.
Εως προχθές, Παρασκευή, και παρά τις συνεχείς επικοινωνίες μας, ο προϋπολογισμός αυτός, που είναι δημόσιο έγγραφο, δεν μας γνωστοποιήθηκε από τη Γενική Γραμματεία της Βουλής. Το Ιδρυμα του μουσείου έχει διοίκηση, τα μέλη της οποίας λαμβάνουν μισθό (και έξοδα παραστάσεως) το ύψος του οποίου καθορίζεται με απόφαση του προέδρου της Βουλής.
Στον γενικό προϋπολογισμό της Βουλής δεν υπάρχει ειδικός ξεχωριστός κωδικός για τα χρήματα που δίνονται στο Ιδρυμα. Για το τρέχον έτος (κωδικός 2599) προβλέπονται 950.000 ευρώ. Το περασμένο έτος ήταν ένα εκατομμύριο, ενώ για το 2009 και 2010 είχαν εγγραφεί αντιστοίχως 1,5 και 1,4 εκατ. ευρώ.
Από το συγκεκριμένο κωδικό λαμβάνει χρήματα και η ένωση τέως βουλευτών και ευρωβουλευτών –τα μέλη της οποίας είναι γνωστά και από τη συνήθειά τους να ζητούν αναδρομικές αυξήσεις στις συντάξεις τους–, ανάμεσά τους και ένας εν ενεργεία που βρέθηκε προσφάτως «εκτός» εδράνων για μικρό χρονικό διάστημα. Αποδείχθηκε, ωστόσο, «αρκετό» για να υποβάλει αίτημα προκειμένου να λάβει και εκείνος αναδρομικά. Η ένωση των τέως, εκτός των άλλων, διεκδικεί να πάρει και άλλη επιχορήγηση, προκειμένου να εγκαταστήσει τα γραφεία της στο κτίριο της Παλαιάς Βουλής. Εως να το πετύχει και όπως προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα, γίνονται κοστοβόροι εργασίες ανακαίνισης διατηρητέου κτιρίου στην οδό Φιλελλήνων: σχεδόν 500.000 προβλέπονταν στη διετία 2009–2010.
Μέσα σε όλα, χρήματα δόθηκαν και για να επισκευαστεί ταχύτατα άγαλμα (Πανεπιστημίου και Σανταρόζα), πάλι από τη Βουλή, με πρωτοβουλία των τέως. Κατά τα λοιπά, η χώρα είναι επί διετία σε κατάσταση χρεοκοπίας.
Του Γιώργου Μπουρδάρα
Πηγή Καθημερινή
11.3.2012
