Κατερίνα Κοσκινά : "Οι συλλέκτες δεν είναι υποχρεωμένοι να ΄ανοίγουν΄τις συλλογές τους στο κοινό"

Σε ένα από τα τελευταία τους φύλλα οι «Τimes» είχαν αφιέρωμα στο νέο πρότζεκτ του ΔΕΣΤΕ του Δάκη Ιωάννου στην Υδρα.Από την άλλη,ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος ολοκληρώνει σε λίγες ημέρες την παρουσίαση της συλλογής του στο Γκουγκενχάιμ του Μπιλμπάο.Πώς σχολιάζει η Κατερίνα Κοσκινά τη διεθνή πορεία αυτών των δύο συλλεκτών;

«Μιλάτε για δύο πολύ μεγάλους συλλέκτες διεθνούς βεληνεκούς. Βεβαίως συλλογή σημαίνει άποψη.Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

Χρειάζεται και κάτι...ας το πούμε πιο αντικειμενικό.Γενικά,ωστόσο,νομίζω ότι “ανοίγουμε”.Και με συντονισμένες προσπάθειες μπορούμε να καταφέρουμε πολλά».

- Ακούγεται ότι η δημιουργία συλλογών τέχνης είναι το αγαπημένο «χόμπι» των πλουσίων.Και όμως,πολλές συλλογές,όπως η συλλογή Κοπελούζου για παράδειγμα,μένουν μακριά από το κοινό.Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο;

«Θα πρέπει,αλλά δεν το καταλαβαίνω ακριβώς αυτό.Ενας άνθρωπος αποφασίζει γιατί έχει τα μέσα,έχει την αγάπη,να κάνει μια συλλογή.Πώς θα τον υποχρεώσουμε να την “ανοίξει”; Δεν την κληρονόμησε,την έφτιαξε.Είναι θεμιτό να είναι ανοιχτή στο κοινό,αλλά αυτό είναι προσωπική υπόθεση του κάθε συλλέκτη. Δεν μιλάμε για την Ακρόπολη.Μετά,είναι η νοοτροπία.Στην Αμερική οι ιδιωτικές συλλογές καταλήγουν συνήθως σε μουσεία και οι οικογένειες γενεές μετά συνεχίζουν να δωρίζουν.Βεβαίως,αν η πολιτεία είχε φτιάξει ένα Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης- όπως το νέο Μουσείο Ακρόπολης- με πτέρυγες,ίσως άλλαζαν γνώμη οι συλλέκτες».

Πηγή Το Βήμα

7.8.2011

Προτάσεις : Συλλογή Κατσίγρα στο "Θεοχαράκη"

Το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη πρωτοπαρουσιάζει στην Αθήνα «Τα Αριστουργήματα της Συλλογής Γ.Ι. Κατσίγρα» από την ομώνυμη Πινακοθήκη - Μουσείο στην πόλη της Λάρισας. Την έκθεση επιμελήθηκε ο Τάκης Μαυρωτάς και θα εγκαινιαστεί την Τετάρτη, 22 Iουνίου στις 8 μ.μ.

Οικονόμου "Το σπίτι με τις κόκκινες τέντες"

Μέσα από 70 και πλέον πολύτιμα έργα αποκαλύπτεται μία σημαντική πτυχή της νεοελληνικής ζωγραφικής. Έργα, όπως: «Η Αποκαθήλωση» του Ν. Καντούνη, «Η Προσωπογραφία του Κ. Μελά» του Νικηφόρου Λύτρα, «Η Ζάκυθος» του Γ. Αβλιχού, «Η Προσωπογραφία της κυρίας Στεφάνου Ράλλη και της κόρης της» του Γ. Ιακωβίδη, «Η Αγία Καικιλία» του Θ. Ράλλη, «Το λιμάνι της Πάτρας» του Β. Χατζή, «Το Λαύριο», «Η Ακρόπολη», «Η  Σπάρτη» και «Οι Δελφοί» του Κ. Μαλέα, «Το κορίτσι με τις γαλοπούλες» του Θ. Τριανταφυλλίδη, «Η γυναίκα με το σάλι» του Δ. Γαλάνη, «Τα Μέγαρα» του Νικόλαου Λύτρα, «Το σπίτι με την κόκκινη τέντα» του Μ. Οικονόμου, «Ο ναός της Αφαίας» του Γ. Στέρη, «Η πολιτεία» του Αγ. Αστεριάδη, «Το πορτρέτο κοριτσιού» του Π. Ρέγκου, «Το γυμνό» του Γ. Μόραλη και «Η διαδήλωση» του Γ. Ψυχοπαίδη, μεταξύ των άλλων, φανερώνουν τον πλούτο των διαφορετικών υψηλών ζωγραφικών κατακτήσεων των Ελλήνων καλλιτεχνών.

Στέρης "Ο ναός της Αφαίας"

Από το 1950 έως το 1980 περίπου ο αείμνηστος γιατρός Γ.Ι. Κατσίγρας συνέλεξε συστηματικά πίνακες ζωγραφικής, χαρακτικά και σχέδια για να τα δωρίσει στο γενέθλιο τόπο του. Η Συλλογή του που σήμερα στεγάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα συγκροτεί το φανταστικό του μουσείο. Περισσότερα από επτακόσια έργα νεοελληνικής ζωγραφικής, χαρακτικής και σχεδίων αποκαλύπτουν το βλέμμα και την εμμονή του ιδρυτή της, στις αισθητικές αξίες της υψηλής τέχνης και στην έκφραση της νοηματικής τους υπόστασης.

Ο Γιώργος Ι. Κατσίγρας γεννήθηκε στη Νέα Φιλιππούπολη της Λάρισας το 1914, πόλη που ίδρυσε ο πατέρας του με αρκετούς Φιλιππουπολίτες που είχαν εκδιωχθεί από την Ανατολική Ρωμυλία. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αναγορεύθηκε Διδάκτωρ της Χειρουργικής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 άρχισε τη συλλογή έργων ζωγραφικής του και παράλληλα απέκτησε τα έπιπλα του γραφείου του κορυφαίου αρχαιολόγου, Ερρίκου Σλήμαν, που ήταν σχεδιασμένα από τον Ερνέστο Τσίλερ και κατασκευασμένα στη Βιέννη το 1880. Διαδραμάτισε ρόλο, όχι μόνο ως γιατρός και ιδιοκτήτης κλινικής, αλλά και ως πολίτης με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον πολιτισμό του τόπου μας. 

Παράλληλα, ενδιαφέρθηκε για την ελληνική ζωγραφική και δημιούργησε συλλογή 750 έργων των σημαντικότερων Ελλήνων δημιουργών της περιόδου 1850-1950.
Το 1983 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο της Τάξεως των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών.
Το 1984 ο Δήμος Λάρισας του απένειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης.
Το 1987 η Ανανεωτική Κίνηση Επιστημόνων Λαρίσης τον τίμησε με το Βραβείο ΑΝΚΕΛ 1986.
Το 1994 ο Ροταριανός Όμιλος Θεσσαλονίκης του έδωσε βραβείο ευποιίας και χρυσό μετάλλιο, το 1997 τιμήθηκε από τον Ιατρικό Σύλλογο Λάρισας, στον οποίο κληροδότησε την ιατρική του βιβλιοθήκη, ενώ το 1998 του απονεμήθηκε μετάλλιο από την Κοινότητα Ζαππείου.
Πέθανε στη Λάρισα το 1998.

Τη χρονική περίοδο 1950-65 απέκτησε σημαντικούς πίνακες των καλλιτεχνών: 

Κωνσταντίνου Μαλέα, Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη, Γιώργου Γουναρόπουλου και Πολύκλειτου Ρέγκου, ενώ παράλληλα ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τους καλλιτέχνες: Βασίλη Ιθακήσιο, Δημήτρη Γαλάνη, Σπύρο Βασιλείου, Αντώνη Κανά, Α. Τάσσο, Κώστα Μαλάμο, Δημήτρη Γιολδάση κ.ά., με αντιπροσωπευτικά έργα των οποίων ολοκλήρωσε τη συλλογή του.

Το 1981 δώρισε στο Δήμο Λάρισας την πολύτιμη συλλογή των 781 έργων ζωγραφικής, χαρακτικών και σχεδίων με την προϋπόθεση να δημιουργηθεί μουσείο και νομικό πρόσωπο με την επωνυμία «Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας - Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα». Αργότερα στη δωρεά αυτή πρόσθεσε τα έπιπλα του Ερρίκου Σλήμαν, καθώς επίσης 1.250 βιβλία τέχνης και 4.500 βιβλία λογοτεχνίας και ποίησης. Το 1983 βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο της Τάξεως των Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών. Απεβίωσε στη Λάρισα το 1998.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ο επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς «Πάθος και πνεύμα, περισυλλογή και εγρήγορση διακρίνονται στα έργα της Συλλογής Γ.Ι. Κατσίγρα. Πρόκειται πρωτίστως για πίνακες ζωγραφικής οι οποίοι προτείνουν μία μαρτυρία για τον κόσμο και τον πολιτισμό μας. Ο πολυπρόσωπος χαρακτήρας των καλλιτεχνών της συλλογής μας δίνει μία πολύπλευρη εικόνα των αισθητικών τάσεων και των πολλαπλών αναζητήσεων. Η αναπαράσταση του ορατού κόσμου, η απεικόνιση του ελληνικού ορεινού και πεδινού τοπίου, οι προσωπογραφίες, οι εικόνες της μνήμης και της ζωής, αποτελούν τη βάση των επιλογών του συλλέκτη. Και αυτές οι επιλογές του ίσως να εμπνέονται από τον προβληματισμό του Ρίλκε «Από πού θα μπορούσε να ξεκινάει η τέχνη αν όχι από εκείνη τη χαρά και εκείνη την ένταση ενός ατελείωτου ξεκινήματος;» Η τέχνη έτσι για τον ίδιο ορίζεται από την εποχή της και η ζωγραφική συνυφαίνεται με την ηδονή της όρασης.

Η ζωγραφική από τη φύση της δεν αρκείται στη μία όψη των πραγμάτων γιατί βρίσκεται πάντοτε εκεί που ο άνθρωπος κατορθώνει να αναγνωρίσει τον εαυτό του και να τον εκφράσει με πληρότητα. Η Συλλογή Κατσίγρα, σ’ ένα μεγάλο βαθμό, εκφράζει την ψυχή και το βλέμμα του δημιουργού της. Τα έργα που εκτίθενται στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη πέρα από το ωραίο καταγράφουν με μοναδικό τρόπο και το αληθινό.

Στην τέχνη κάθε αληθινό έργο είναι απόλυτο, οριακό, ανυπέρβλητο, μοναδικό και αιώνιο. Η Συλλογή Γ.Ι. Κατσίγρα προσφέρει στο θεατή τη δυνατότητα της αισθητικής απόλαυσης, στην αποσπασματική της παρουσίαση, θυμίζοντας μας ότι στην τέχνη υπάρχει πάντα μία δυναμική συνέχεια…»
Η έκθεση συνοδεύεται από πολυτελή κατάλογο στην ελληνική γλώσσα.

Το Ιδρυμα Θεοχαράκη βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βασ. Σοφίας και Μέρλιν.

Ιnfo: Επιμέλεια έκθεσης: Τάκης Μαυρωτάς.
Εγκαίνια: Τετάρτη, 22 Iουνίου 2011 στις 20:00
Διάρκεια έκθεσης: 23 Ιουνίου – 18 Σεπτεμβρίου 2011
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00 Πέμπτη: 10:00-21:00 Παρασκευή: 10:00-21:00 (Ιούλιο-Αύγουστο: 10:00-18:00).
Τιμές εισιτηρίων: 6 €, 3 € (μειωμένο)

Πηγή larissanet

Τετρακόσια χρόνια ελληνικού βιβλίου σε 2.000 τόμους

O Κωνσταντίνος Σπ. Στάικος είναι ιστορικός και μελετητής του βιβλίου, με πάθος για τις παλαιές εκδόσεις. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να συλλέγει παλαίτυπες (15ος αι.-19ος αι.) ελληνικές εκδόσεις σε μια προσπάθεια που με τα χρόνια εξελίχθηκε σε στάση ζωής. Σπάνιες και μοναδικές εκδόσεις διασώθηκαν από παλιατζίδικα και επαναπατρίστηκαν αποτελώντας ιδιωτική συλλογή που περιλαμβάνει περισσότερους από 1.400 τίτλους σε 2.000 τόμους. Με την ονομασία «Βιβλιοθήκη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» η συλλογή ανήκει πλέον στο Ιδρυμα Ωνάση, το οποίο έχει αναλάβει τη συντήρηση και τον εμπλουτισμό της. Θα στεγαστεί στο κτίριο του Ιδρύματος Ωνάση (Λεωφ. Αμαλίας 56) και θα είναι ανοιχτή σε κοινό και ερευνητές.

Χθες έγινε η παρουσίαση της συλλογής, η οποία αποτελεί σημαντική μαρτυρία της εκδοτικής δραστηριότητας και των πνευματικών ενασχολήσεων των ελλήνων λογίων της Διασποράς για όλη την περίοδο από την πρώιμη Αναγέννηση ως τον ύστερο Διαφωτισμό. Εχει οργανωθεί σε πέντε θεματικές ενότητες, ενώ περιλαμβάνει λειτουργικά βιβλία και θεολογικά συγγράμματα (μοχλός της εκδοτικής κίνησης των πρώτων αιώνων της τυπογραφίας, με αντίτυπα που ο συνολικός αριθμός τους ξεπερνά τα 5.000.000), βιβλία σχετικά με την Αναγέννηση και τον Ουμανισμό, βιβλία του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και της νεοελληνικής γραμματείας (λογοτεχνικά έργα, λαϊκά αναγνώσματα, γραμματικές-λεξικά και σχολικά εγχειρίδια κάθε είδους).

Το πολυτιμότερο και το αρχαιότερο: σελίδες από το «Μέγα ετυμολογικόν» λεξικό (1499) και «Τα σωζόμενα» του Ομήρου (1488/89)

«Περισσότεροι από 500 τίτλοι της συλλογής δεν βρίσκονται σε καμία δημόσια ελληνική βιβλιοθήκη» τόνισε στο «Βήμα» ο κ. Στάικος προσθέτοντας ότι «η αξία της είναι δύσκολο να εκτιμηθεί». Μας υπέδειξε όμως το πολυτιμότερο απόκτημα της συλλογής, το «Μέγα ετυμολογικόν» λεξικό που τυπώθηκε από τον Νικόλαο Βλαστό στη Βενετία το 1499. Ενα αριστούργημα της τυπογραφικής τέχνης της Αναγέννησης για τα πρωτογράμματα, τα επίτιτλα και την εκτεταμένη ερυθροτυπία του, αποτελεί την πρώτη έκδοση του πρώτου ελληνικής ιδιοκτησίας τυπογραφείου στη Βενετία. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης περιορισμένο αριθμό χειρογράφων του 12ου και του 17ου αιώνα.

Ο επισκέπτης μπορεί να ξεφυλλίσει τα πολύτιμα αποκτήματα και να αναζητήσει υδατόσημα και εκδοτικά σήματα ελληνικών τυπογραφείων, να θαυμάσει τα τυπογραφικά στοιχεία και την εικονογράφηση, αλλά και την αυθεντική στάχωση και βιβλιοδεσία με την οποία παραδίδονται πολλοί από τους τόμους. Από τα πιο εντυπωσιακά βιβλία, το μικρόσχημο Ευαγγέλιο σταχωμένο με μεταλλική ορειχάλκινη διακόσμηση, πιθανότητα της Γιαννιώτικης Σχολής, από το τυπογραφείο του Φοίνικος στη Βενετία το 1852.

Κατάλογος της βιβλιοθήκης θα εκδοθεί τις προσεχείς ημέρες. Η συλλογή θα προβάλλεται στον διαδικτυακό τόπο του Ιδρύματος Ωνάση, ενώ υπάρχει η πρόθεση μελλοντικής ψηφιοποίησης εκδόσεών της. Οι πρώτες φλωρεντινές εκδόσεις
 

Τα αρχαιότερα βιβλία της συλλογής είναι «Τα σωζόμενα» του Ομήρου σε επιμέλεια του σημαντικού έλληνα λογίου Δημήτριου Χαλκοκονδύλη , το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στη Φλωρεντία από το τυπογραφείο του Δ. Δαμιλά το 1488/89, και η «Ανθολογία διαφόρων επιγραμμάτων» του Μάξιμου Πλανούδη, σε φλωρεντινή έκδοση του Λορέντζο ντε Αλόπα 1494, με επιμέλεια του Ιανού Λάσκαρη, το δεύτερο βιβλίο που τυπώθηκε στη Φλωρεντία και το μοναδικό που τυπώθηκε αποκλειστικά με καπιταλάκια. Η συλλογή περιλαμβάνει και αντίτυπα μοναδικά στον κόσμο, όπως δύο εκδόσεις του τυπογραφείου του Αντόνιο Πινέλι στη Βενετία, ο «Αλέξανδρος ο Μακεδών» (1630) και ένας έμμετρος «Βίος του Αγίου και Μεγάλου Νικολάου» (1636). 

Πηγή Το Βήμα

23.9.2010