Απαλλοτριώσεις (σε περιουσίες Ελλήνων του εξωτερικού)

Σε επιστολή του προς την εφμ Καθημερινή ο κ. Φώτης Χ. Σαββίδης από τη Ν. Υόρκη γράφει :

Κύριε διευθυντά

Είμαστε, προς το παρόν, κάτοικοι Νέας Υόρκης και κληρονομήσαμε από τους γονείς μας ένα παραδοσιακό σπίτι και οικόπεδο στο Πέραμα. Οι γονείς μας, που δεν ζουν πια, μας το έδωσαν με την ευχή και προτροπή να το ανακαινήσουμε και να το δώσουμε και μεις στα παιδιά μας. Στη σκέψη τους, όπως και κάθε Ελληνα του εξωτερικού, ήταν το «νόστιμο ήμαρ» και αυτή η περιουσία, η μόνη που έχουμε στην Ελλάδα, είναι η γέφυρά μας, είναι κυρίως για τα παιδιά μας ο συνεκτικός κρίκος τους με τη γλυκιά πατρίδα.

Ο δήμαρχος Περάματος, Ιωάννης Γλύκας, αρχές Απριλίου 2008, ενώ γνώριζε ότι είμαστε στη Νέα Υόρκη, τοιχοκόλλησε έξω από το σπίτι μας ανακοίνωση για αλλαγή του ρυμοτομικού σχεδίου, για να φτιάξει ο δήμος πολιτιστικό κέντρο στη δική μας περιουσία. Κάποιος φίλος μας ενημέρωσε γι’ αυτό και κάναμε έγκαιρα την ένστασή μας που έπεσε όμως στο κενό γιατί:

– Η ένστασή μας δεν κοινοποιήθηκε σε όλους τους δημοτικούς συμβούλους.
– Ο δήμαρχος τους είπε αναληθώς ότι τάχα συναινέσαμε στην παραχώρηση της περιουσίας μας και έτσι η πρότασή του πέρασε εύκολα στο δημοτικό συμβούλιο.
– Δεν μας ενημέρωσε για την εξέταση της ένστασής μας ούτε και όταν την «απέρριψαν» για να λάβουμε έγκαιρα τα μέτρα μας.
– Δεν απάντησε στην Περιφέρεια Αττικής ούτε και σε μας για την εξέταση των καταγγελιών μας.
– Δεν προχώρησε σε διάλογο μαζί μας, δεν άκουσε τη φωνή του πολίτη, τις ευαισθησίες μας. Προχωρεί μονομερώς και ετσιθελικά να δημεύσει την περιουσία μας.
– Αρνήθηκε να ξεναθέσει το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο όταν του ζητήθηκε από αριθμό συμβούλων.
– Απαξίωσε το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, αγνόησε τη θέλησή μας και πάει να μας στερήσει τη γη και το σπίτι των γονιών μας.
– Δεν λογαριάζει ούτε καν τον ωραίο κήπο μας, με την ελιά, την κληματαριά, τις δύο λεμονιές, τη ροδιά και τη συκιά του. Τον θέλει και αυτό «τσιμέντο».
– Μας θεώρησε εύκολη λεία, πιστεύουμε, όπως και πολλοί ομογενείς μας πιστεύουν το ίδιο, μιας και είμαστε Ελληνες του εξωτερικού.
Και όλα αυτά συμβαίνουν όχι στην Αλβανία επί εποχής Χότζα, αλλά στην ευρωπαϊκή Ελλάδα του 2009. Ετσι, χωρίς να το καταλάβουμε, βρισκόμαστε μπροστά σε μια απρόσμενη παραδοξότητα. Εμείς που ζούμε στα ξένα, αλλά καθημερινά αναπνέουμε ελληνικά και που στηρίζουμε τον Ελληνισμό στα εθνικά ή άλλα δίκαιά του, το επίσημο κράτος με τον αναχρονιστικό νόμο των απαλλοτριώσεων και με εκτελεστή τον Δήμο Περάματος επιχειρεί να μας αφαιρέσει ένα θεμελιώδες ατομικό μας δικαίωμα. Το ιερό δικαίωμα στην ιδιοκτησία.
Εχουν άραγε θέση στη σύγχρονη Ελλάδα αυτός ο νόμος και όσοι τον εκμεταλλεύονται; Συνάδουν άραγε τα πιο πάνω με το πνεύμα της εποχής και κυρίως με το πρόσφατο σύνθημα «Πρώτα ο πολίτης», ή καταργούν κάθε έννοια δικαίου και λογικής όσον αφορά την ιδιοκτησία και προκαλούν βάναυσα τον πολίτη, που ασφαλώς δεν είναι πρώτος στις προτεραιότητες του δημάρχου Περάματος. Ναι, ο πολίτης στον Δήμο Περάματος δεν είναι πρώτος, είναι, δυστυχώς, έσχατος...
Φωτης Χ. Σαββιδης / Νέα Υόρκη

Πηγή Καθημερινή
25.12.09

Οι επιχειρήσεις μεταναστεύουν γιατί δεν αντέχουν τη διαφθροά

Οι κυβερνητικές πολιτικές περί επιχειρηματικότητας θυμίζουν το ανέκδοτο με τον Χότζα που υπέβαλε σε δίαιτα τον γάιδαρό του -για λόγους οικονομίας- μέχρι που εκείνος ψόφησε. Και αναφέρομαι στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τη μικρομεσαία επιχείρηση ο οποία αποτελεί το κύτταρο και τον τροφοδότη της ελληνικής οικονομίας. Φαίνεται πως οι κυβερνώντες εκτιμούν πως οι μικρομεσαίοι αποτελούν την κότα που παράγει το χρυσό αυγό ή ακόμη χειρότερα μια αγελάδα που μπορούν να αρμέγουν συνεχώς δίχως να την ταΐζουν ποτέ.

Σε πρόσφατη κουβέντα μου με φίλο -απελπισμένο μικρομεσαίο, μου περιέγραψε στην πλήρη διάσταση το παράπονό του: «Η αγορά “στέγνωσε”, πελάτες “βλέπεις με το κιάλι”, το κράτος μας βομβαρδίζει με εισφορές, τακτικές και έκτακτες και δεν μας επιστρέφει ούτε την προπέρσινη παρακράτηση φόρου... μόνο να παίρνουν ξέρουν». Και συμπλήρωσε «τώρα μας στέλνουν και τους εφοριακούς ελέγχους να μας αποτελειώσουν», για να ολοκληρώσει λέγοντας «αλλά από μένα δεν έχουν να πάρουν μία, διότι δεν υπάρχει μία, ούτε για “λαδωτικά” ούτε για πρόστιμα».

Στην αφελή μου ερώτηση «τι προτίθεσαι να κάνεις;», η απάντησή του ήταν άμεση και απόλυτη: «Κλείνω πριν με κλείσουν... μεταφέρω την εταιρεία στο εξωτερικό σε ένα περιβάλλον με λιγότερους φόρους, κράτος που θα με σέβεται και δεν θα μου επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις, χωρίς διεφθαρμένους εφοριακούς... Με την ενιαία αγορά θα δραστηριοποιούμαι όπου θέλω, όπως και σήμερα, και επιπλέον θα εξασφαλίσω την ψυχική μου ηρεμία!». Τις επόμενες ημέρες συζητώντας με πολλά στελέχη της αγοράς, επιχειρηματίες και λογιστές ανακάλυψα πως η επιλογή του φίλου μου αποτελεί ήδη ειλημμένη απόφαση και πολλών άλλων μικρομεσαίων. Επικεφαλής μεγάλου λογιστικού γραφείου με ενημέρωσε πως «εκπαιδεύουμε ήδη τα στελέχη μας για να κρατάμε τα βιβλία των πελατών μας με βάση τις απαιτήσεις της νομοθεσίας ξένων χωρών»!

Οι επιχειρήσεις μας μεταναστεύουν! Και δεν μεταναστεύουν ψάχνοντας φθηνότερα εργατικά χέρια, αλλά το πράττουν για να αμυνθούν στον επερχόμενο διωγμό της κρατικής φορομπηχτικής πολιτικής, της κρατικής διαφθοράς και κυρίως της κρατικής αυθαιρεσίας! Για την ελληνική οικονομία οι επιπτώσεις θα είναι πιο δυσάρεστες ακόμη και από τη χρεοκοπία μιας επιχείρησης. Διότι στη χρεοκοπία -όπως και στη μετανάστευση- το κράτος χάνει τους φόρους του, όμως με τη μετανάστευση οι κύκλοι εργασιών των επιχειρήσεων αποδημούν και αυτοί από τη χώρα.

Οι κυβερνήτες μας αδυνατούν να κατανοήσουν τις αγωνίες της αγοράς, σχεδιάζουν επί χάρτου νέους φόρους, νέες εισφορές, νέους ελεγκτικούς μηχανισμούς, «κλείνοντας το μάτι» στη διαφθορά ή στην καλύτερη περίπτωση «σφυρίζοντας αδιάφορα». Μόνο που σύντομα θα βρεθούν προ εκπλήξεως. Ο «γάιδαρος» από το πολύ φόρτωμα είτε θα ψοφήσει είτε θα «λακίσει» -όπως λέει και ο λαός- και οι κυβερνώντες ως άλλος Χότζας θα αναρωτηθούν με απελπισία και αγανάκτηση:

«Γιατί; Δεν με νοιάζει τόσο πολύ που τον έχασα. Εκείνο που με στενοχωρεί είναι ότι παιδεύτηκα τόσο καιρό να τον ξεμάθω να τρώει και μόλις ξέμαθε ψόφησε»!

Του Δρος Γεωργιου Αναστασοπουλου. Ο δρ Γεώργιος Αναστασόπουλος είναι πρώην γενικός γραμματέας Βιομηχανίας του ΥΠΑΝ

Πηγή Καθημερινή

25.12.09