Και η Barclays θα μειώσει κατά 3.000 άτομα το προσωπικό της φέτος

Reuters

Μια ακόμη τράπεζα, η βρετανική Barclays, προστίθεται στη λίστα των κολοσσών που ανακοινώνουν χιλιάδες απολύσεις μαζί με τα αποτελέσματα του δεύτερου τριμήνου λόγω της πτώσης του επενδυτικού ενδιαφέροντος εν μέσω δημοσιονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη, αλλά και μιας γενικότερης αβεβαιότητας για την πορεία της παγκόσμιας ανάπτυξης. Το προσωπικό της Barclays θα μειωθεί κατά 3.000 άτομα, φέτος, με στόχο, όπως δήλωσε η διοίκηση, την εξοικονόμηση δαπανών κατά ένα δις στερλίνες. Ο αριθμός των περικοπών θέσεων εργασίας αντιστοιχεί στο 2% του συνολικού εργατικού δυναμικού της βρετανικής τράπεζας, το οποίο αριθμεί 146.100 υπαλλήλους και στελέχη. Εχουν ήδη πραγματοποιηθεί απολύσεις 1.400 υπαλλήλων μέσα στο πρώτο τρίμηνο με την προοπτική, εν τέλει, να διαμορφωθούν στις 3.000. Τα μέτρα αυτά συνδέονται με τα ευρύτερα σχέδια αναδιάρθρωσης των δραστηριοτήτων του βρετανικού τραπεζικού ομίλου για την ενίσχυση της ροής εσόδων κατά 6 δισ. στερλίνες μέχρι το 2013.

Αχίλλειος πτέρνα

Παραδόξως, η αχίλλειος πτέρνα της Barclays στα τελευταία οικονομικά αποτελέσματα είναι η Barclays Capital (Barcap), η επενδυτική τράπεζα του ομίλου που εξελίχθηκε σε ισχυρό παίκτη των αγορών κρατικού χρέους μέσα στην τελευταία δεκαετία. Τα έσοδα της BarCap υποχώρησαν, το δεύτερο τρίμηνο, κατά 14% στα 2,9 δισ. στερλίνες, ενώ ο τζίρος από τη διαπραγμάτευση ομολόγων, νομισμάτων και εμπορευμάτων μειώθηκε κατά 22% το δεύτερο τρίμηνο. Ο αντίκτυπος είναι ξεκάθαρος στα αποτελέσματα του πρώτου εξάμηνου στον όμιλο, με τα κέρδη προ φόρων να μειώνονται κατά 33% στα 2,6 δισ. στερλίνες.

Μέσα στην εβδομάδα, η HSBC, μια ακόμη βρετανική τράπεζα με δεσπόζουσα θέση στην Ευρώπη, ανήγγειλε την απόλυση, συνολικά, 30.000 ατόμων, φέτος, με στόχο την περικοπή του ετήσιου κόστους κατά 2,5 δισ. δολάρια ή 1,7 δισ. ευρώ, στα 3,5 δισ. δολάρια ή 2,4 δισ. ευρώ εντός της επόμενης διετίας.

Αντίθετα, όμως, από την Barclays, η κερδοφορία της HSBC παραμένει ισχυρή. Μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους, τα κέρδη αυξήθηκαν κατά 36%, στα 9,2 δισ. δολάρια ή 6,4 δισ. ευρώ, αντανακλώντας άνοδο 36% από τα 6,7 δισ. δολάρια της αντίστοιχης περυσινής περιόδου. Απολύσεις δρομολογούνται, επίσης, από τις αμερικανικές Goldman Sachs και Morgan Stanley, ενώ σχέδια για την κατάργηση 2.000 θέσεων εργασίας, δηλαδή του 4% από το προσωπικό της, γνωστοποίησε η ελβετική Credit Suisse. Ενας ακόμη σημαντικός λόγος που ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες καταφεύγουν στη λύση των απολύσεων είναι οι αυστηρότεροι κανόνες κεφαλαιακής επάρκειας. Εναλλακτική λύση είναι η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, μια επίφοβη επιλογή υπό τις τρέχουσες συνθήκες.

Πηγή Καθημερινή

3.8.2011

Σε νέες μειώσεις προσωπικού προχωρά η HSBC, παρά τα κέρδη

Κατά 25.000 μέχρι το 2013

Επιπλέον περικοπές θέσεων εργασίας ανακοίνωσε η βρετανική τράπεζα HSBC παρά τα θετικά οικονομικά αποτελέσματα για το πρώτο εξάμηνο του έτους.

H διοίκηση της τράπεζας είχε ήδη ανακοινώσει την περικοπή 5.000 θέσεων σε υποκαταστήματα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, ενώ σε αυτές θα προστεθούν ακόμα 25.000 θέσεις που «θα καταργηθούν έως το 2013» στο πλαίσιο του σχεδίου αναδιάρθρωσης.

Σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση του επικεφαλής του ομίλου, Στιούαρτ Γκάλιβερ, το πρόγραμμα περικοπών θα αποφέρει εξοικονόμηση έως και 3,5 δισ. δολαρίων την επόμενη διετία.

Η εξαγγελθείσα μείωση αντιστοιχεί στο 10% του προσωπικού που απασχολεί η τράπεζα σε 39 χώρες και θα συνοδευτεί με δραστική μείωση του δικτύου καταστημάτων που προβλέπεται να κλείσουν ή να πωληθούν.

Στις ΗΠΑ θα πωληθούν περίπου τα μισά τα 470 καταστήματα στον όμιλο First Niagara Financial Group έναντι ενός δισ. δολαρίων ενώ σε πολλές θυγατρικές ευρωπαϊκών χωρών εφαρμόζεται ήδη πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου.

Πάντως, ο μεγαλύτερος χρηματοπιστωτικός όμιλος της Ευρώπης δείχνει να ανακτά την προ της κρίσης οικονομική ευρωστία.

Τα καθαρά κέρδη ανήλθαν στα 6,2 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2011 σημειώνοντας αύξηση 35% έναντι της αντίστοιχης περσινής περιόδου ενώ το σύνολο των εσόδων άγγιξε τα 24,4 δισ. ευρώ.

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ
1.8.2011

Τι προβληματίζει τις τραπεζικές διοικήσεις

Για τον κίνδυνο σημαντικής μείωσης των χορηγήσεων την εφετινή χρονιά, βυθίζοντας την οικονομία περαιτέρω στην ύφεση, προειδοποιούν επιτελικά στελέχη τραπεζών στην περίπτωση που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) επιμείνει στην επιστροφή μέρους της ρευστότητας που έχει χορηγήσει στις εγχώριες τράπεζες.

Με τις καταθέσεις να υποχωρούν και τις αγορές να παραμένουν ερμητικά κλειστές λόγω της αβεβαιότητας για την έκβαση της δημοσιονομικής κρίσης, δεν υπάρχει καμία άλλη δυνατότητα πλην της αντίστοιχης μείωσης στις χορηγήσεις δανείων, υπογραμμίζει στην «Κ» επιτελικό στέλεχος τράπεζας.

Μείωση καταθέσεων

Μια μείωση των καταθέσεων κατά 15-20 δισ. ευρώ, συνεχίζει, δίχως τη βοήθεια της ΕΚΤ θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο με αντίστοιχη μείωση των δανείων, γεγονός που θα είχε πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις στην οικονομία, επιτείνοντας την ύφεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 4,5%, παρά την ενίσχυση των χορηγήσεων κατά 3,1%. Αυτό φυσικά δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη συνδρομή, που μεταφράζεται στην παροχή άπλετης ρευστότητας του ευρωσυστήματος. Οι εγχώριες τράπεζες έχουν αντλήσει περί τα 95 δισ. ευρώ από την ΕΚΤ, στο πλαίσιο της έκτακτης χρηματοδότησης που παρείχε και η οποία εδώ και πολλούς μήνες βρίσκεται σε διαδικασία απόσυρσης.

Ωστόσο, η μεγάλη μείωση των καταθέσεων το 2010, που έφτασε τα 30 δισ. ευρώ, η οποία συνεχίζεται και φέτος εξαιτίας της ύφεσης, επιβάλλει την περαιτέρω ενίσχυση των τραπεζών. Η επέκταση των εγγυήσεων του Δημοσίου κατά 30 δισ. ευρώ αναμένεται να δώσει στις τράπεζες νέα πρόσβαση σε ρευστότητα, πάντα μέσω της ΕΚΤ, ύψους 20 δισ. ευρώ, αυξάνοντας την εξάρτηση των εγχωρίων τραπεζών από το ευρωσύστημα στα 120 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του έτους. Αν οι εμπορικές τράπεζες υποχρεωθούν να επιστρέψουν μέρος της ρευστότητας που έχουν λάβει από την ΕΚΤ και παράλληλα συνεχιστούν οι εκροές καταθέσεων, τότε ορατός είναι ο κίνδυνος μιας μεγάλης μείωσης των χορηγήσεων, προκαλώντας σοκ στην οικονομία και εκτοξεύοντας τον ρυθμό μείωσης του ΑΕΠ σε δραματικά επίπεδα.

Παρ’ όλα αυτά, η τρόικα πιέζει και ζητάει από τις τράπεζες την ανάληψη δράσεων για την απεξάρτηση από την έκτακτη ρευστότητα του ευρωσυστήματος. Eτσι, η νέα –ζωτικής σημασίας για τις τράπεζες– ρευστότητα στο πλαίσιο της επέκτασης των εγγυήσεων θα δοθεί με αυστηρές προϋποθέσεις.

Προσχέδια

Τις επόμενες ημέρες και το αργότερο μέχρι τα μέσα Απριλίου, οι εμπορικές τράπεζες θα πρέπει να παραδώσουν στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) προσχέδια για τις μεσοπρόθεσμες ανάγκες χρηματοδότησης, τα οποία θα περιλαμβάνουν δράσεις για τη μείωση του λειτουργικού κόστους, την αναδιάρθρωση των ισολογισμών, την ενίσχυση της κεφαλαιακής τους βάσης και τη μείωση της εξάρτησής τους από το ευρωσύστημα. Θα ακολουθήσει περίοδος διαβούλευσης των εμπορικών τραπεζών με την τρόικα και μέχρι το τέλος Μαΐου οι τράπεζες θα πρέπει να υποβάλουν τα οριστικά σχέδια. Βάσει των σχεδίων, η τρόικα θα εγκρίνει το ποσό από τις εγγυήσεις των 30 δισ. ευρώ, που αντιστοιχεί σε κάθε πιστωτικό ίδρυμα, ωστόσο το ποσό δεν θα χορηγηθεί εφ’ άπαξ, αλλά με... δόσεις.

H τρόικα θα αξιολογεί την πρόοδο της κάθε τράπεζας στην υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών και βάσει της αξιολόγησης, θα απελευθερώνει ρευστότητα, ακριβώς όπως γίνεται και για την Ελληνική Δημοκρατία. Eτσι, αν μια τράπεζα δεν πραγματοποιήσει έγκαιρα όσα έχει υποσχεθεί, θα κινδυνεύει να μη λάβει τη δόση της ρευστότητας που της αντιστοιχεί.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η απαίτηση της τρόικας για τη σταδιακή επιστροφή της ρευστότητας των 95 δισ. ευρώ είναι ρητορική και έχει κυρίως έμμεσο στόχο: να ασκήσει πίεση στις διοικήσεις να προχωρήσουν γρήγορα στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές και σε κινήσεις συνένωσης δυνάμεων.

Του Γιαννη Παπαδογιαννη / g. papadogiannis@gmail. com

Πηγή Καθημερινή

7.4.2011

Υποβάθμιση ελληνικών τραπεζών από Fitch

Ένα ακόμη εμπόδιο στην αναχρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών υψώνει η Fitch με τη νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των τεσσάρων μεγαλύτερων ελληνικών χρηματοπιστωτικών ομίλων της χώρας.

Πλέον οι ελληνικές τράπεζες θα βρίσκονται αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο να δανείζονται ακριβότερα. Ειδικότερα χθες η Fitch προχώρησε στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας των Εθνικής, Alpha Bank , Eurobank και Πειραιώς σε ΒΒΒ από ΒΒΒ+, διατηρώντας την εκτίμηση των αρνητικών προοπτικών των ελληνικών τραπεζών.

Ενεργητικό και κερδοφορία

Όπως σχολιάζει η Fitch στο σχετικό της report, η υποβάθμιση των τεσσάρων ελληνικών τραπεζών οφείλεται στις εκτιμήσεις του οίκου πως η ποιότητα ενεργητικού και η κερδοφορία του κλάδου, που ήδη παρουσιάζει σημάδια εξασθένησης, θα δεχθούν περαιτέρω πιέσεις λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα.

«Τα μέτρα που λαμβάνονται για τη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της Ελλάδας θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία, κάτι που θα επηρεάσει τη ζήτηση για δάνεια και θα ασκήσει πρόσθετες πιέσεις στην ποιότητα κεφαλαίων» επισημαίνει η Fitch. Η εξασθένηση πιστωτικής ποιότητας θα επιφέρει την αύξηση του κόστους χρήματος για τις τράπεζες, η οποία με τη σειρά της θα αποδυνάμωσει την κερδοφορία τους.

Αν και οι δραστηριότητες των τραπεζών στη ΝΑ Ευρώπη και την Τουρκία ενισχύουν την εξοικονόμηση εσόδων από διάφορες πλευρές, αυτά τα έσοδα πλήττονται από πιο ευάλωτες οικονομίες, κάποιες από τις οποίες έχουν ήδη δεχτεί πιέσεις από την ύφεση.

Ο οίκος αναφέρει ακόμη ότι η κερδοφορία των τραπεζών αναμένεται να επηρεαστεί και από το υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης που προκύπτει από τις αυξανόμενες πιέσεις στη χρηματοδότηση και τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών.

Οι αβεβαιότητες που περιβάλλουν τα ελληνικά δημοσιονομικά έχουν σε μεγάλο βαθμό πλήξει την πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών κυρίως στις αγορές μεγάλων χρηματοδοτήσεων, και σε μικρότερο βαθμό τις διατραπεζικές αγορές.

Εξάρτηση από την ΕΚΤ

Ως αποτέλεσμα, οι ελληνικές τράπεζες συνεχίζουν να εξαρτώνται σε κάποιο βαθμό από την ΕΚΤ. Αν και η πρόσβαση στις διευκολύνσεις που παρέχει η ΕΚΤ, προσφέρει βραχυπρόθεσμη ρευστότητα, η Fitch θα προτιμούσε μια εξισορρόπηση των προφίλ χρηματοδότησης και ρευστότητας από πιο «παραδοσιακές» πηγές.

Ωστόσο, αναδεικνύει το γεγονός ότι οι ελληνικές τράπεζες συνεχίζουν να χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από τις καταθέσεις των πελατών (86% των δανείων κατά μέσο όρο για τις πέντε μεγαλύτερες τράπεζες στο τέλος του γ΄ τριμήνου του 2009), στοιχείο που κατά τον οίκο, αναδεικνύει την περιορισμένη εξάρτηση από τη μη τραπεζική χρηματοδότηση.

Επισημαίνει ακόμη ότι το αρνητικό outlook για όλες τις τράπεζες μπορεί να αναθεωρηθεί σε σταθερό, εάν οι ελληνικές τράπεζες κατορθώσουν να μειώσουν τη χρηματοδότηση από την ΕΚΤ και κατορθώσουν ακόμη να εξισορροπήσουν τις θέσεις χρηματοδότησης και ρευστότητας χωρίς να πλήξουν την κερδοφορία τους, καθώς και εάν τα επαναλαμβανόμενα κέρδη αποδειχθούν πιο ευέλικτα από ό,τι θεωρείται τώρα, στο αναμενόμενο περιβάλλον παρατεταμένης ύφεσης στην Ελλάδα και σε μικρότερο βαθμό στη ΝΑ Ευρώπη.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΚΚΑΣ

Πηγή Ναυτεμπορική
24.2.2010

Υπέρ του σχεδίου Κατσέλη για τα δάνεια οι έμποροι

Μέτωπο στήριξης της υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Λούκας Κατσέλη και ταυτόχρονα εναντίον των τραπεζιτών συγκροτούν οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με αφορμή τις αντιδράσεις του τραπεζικού κλάδου επί του νομοσχεδίου για την ενίσχυση της ρευστότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

«Ζητήσαμε από την υπουργό να μην κάνει ούτε ένα βήμα πίσω, να μην υποχωρήσει στους λεονταρισμούς των τραπεζών» τόνισε ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ) κ. Δημήτρης Ασημακόπουλος, μετά τη συνάντησή του με την κ. Κατσέλη. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης Τραπεζών πρέπει να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ στους φορολογουμένους, που πριν από ένα χρόνο στήριξαν με 28 δισ. την ύπαρξη των επιχειρήσεών τους. Την άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου από τη Βουλή ζήτησε χθες και ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου κ. Βασίλης Κορκίδης. Το μέτωπο συμπληρώνει το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΒΕΑ), το οποίο, αναφερόμενο στους τραπεζίτες, υποστηρίζει σε ανακοίνωσή του ότι «οι παράγοντες αυτοί τυχαίνει να έχουν στηριχθεί και ευεργετηθεί από την πολιτεία πλουσιοπάροχα χωρίς να έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που συμβατικά αλλά και ηθικά θα έπρεπε να έχουν αναλάβει».

Η κ. Κατσέλη από την πλευρά της υποστήριξε ότι οι τραπεζίτες δεν είπαν ποτέ στη Βουλή ότι τα επιτόκια θα αυξηθούν ως αποτέλεσμα των ρυθμίσεων του νομοσχεδίου. Ωστόσο, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου την περασμένη Τετάρτη υπήρξε σαφής αναφορά στο θέμα αυτό από τον πρόεδρο της ΕΤΕ κ. Βασίλη Ράπανο.

Πηγή Καθημερινή

22.12.09

Σημ δική μας :
Κάποιου του χαρίζανε έναν γάϊδαρο....
Είναι δυνατόν λοιπόν να είναι αντίθετοι με το σχέδιο Κατσέλη οι έμποροι????

Θα περιμένει καιρό ακόμα η ΕΚΤ το νομοσχέδιο (Περί Τραπεζών)

Τελικά δεν φαίνεται να είναι τόσο εύκολο να φτάσει αυτό το περίφημο νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των οφειλών των επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Στην αρχή η υπουργός Οικονομίας κ. Λούκα Κατσέλη υποστήριζε ότι έχει ενημερώσει την ΕΚΤ. Στη συνέχεια, όταν διαπιστώθηκε ότι είχε στείλει ένα ενημερωτικό σημείωμα υποσχέθηκε ότι χθες θα έστελνε όλο το κείμενο του νομοσχεδίου στη Φρανκφούρτη. Μέχρι αργά χθες το απόγευμα αρμόδιοι παράγοντες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας το περίμεναν αλλά δεν το είχαν λάβει. Και έχουν μια ανησυχία μήπως το υπουργείο Οικονομίας αποφανθεί ότι μετά την Τράπεζα της Ελλάδος και την Εθνική Τράπεζα συμφωνεί και η ΕΚΤ. Γι’ αυτό διαμηνύουν ότι θα γνωμοδοτήσουν γύρω στις 20 Ιανουαρίου. Μέχρι τότε δεν είναι ούτε υπέρ ούτε κατά. Υπό την αίρεση φυσικά ότι θα λάβουν το νομοσχέδιο σύντομα.

Επίμονες διαρροές χθες από το περιβάλλον της υπουργού Οικονομίας κ. Λ. Κατσέλη υπογράμμιζαν την άτακτη υποχώρηση των τραπεζών. Ομως, αυτή η υποχώρηση δεν προκύπτει από πουθενά. Ο πρόεδρος της Ενωσης Τραπεζών κ. Ράπανος επανέλαβε χθες ότι το πνεύμα του νόμου είναι σωστό. Πρόσθεσε όμως ότι η υπαγωγή στη ρύθμιση των ενήμερων δανείων δημιουργεί κουλτούρα «μην πληρώνετε», ενώ εμποδίζει τις τιτλοποιήσεις. Ο κ. Ταμβακάκης υπογράμμισε την υποχρέωση να προφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού η συναλλακτική ηθική.

Πηγή Καθημερινή

22.12.09

Αντίδραση τραπεζών για το «πάγωμα» ενήμερων οφειλών

Αντίθετοι δηλώνουν οι τραπεζίτες στις κατευθύνσεις του νομοσχεδίου για την ανακούφιση δανειοληπτών που παρουσίασε χθες η υπουργός Οικονομικών κ. Λούκα Κατσέλη, προτάσσοντας ως βασικότερο πρόβλημα την επίπτωση που θα έχει το πάγωμα των ενήμερων οφειλών στην εξασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας για το τραπεζικό σύστημα.

Το πρόβλημα διαφοροποιείται από τράπεζα σε τράπεζα ανάλογα με την έκθεση που έχει σε δάνεια για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά σε κάθε περίπτωση, θα επηρεάσει σημαντικά τη ροή των εσόδων από τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων. Η επίπτωση αυτή δεν έχει ποσοτικοποιηθεί αλλά σε κάθε περίπτωση θα επηρεάσει τόσο την πολιτική πιστώσεων, στον βαθμό που θα πρέπει να αναζητήσουν ρευστότητα από άλλες πηγές, ενώ στο θέμα της επίπτωσης που θα έχει στα κεφάλαια, τον τελευταίο λόγο έχει η Τράπεζα της Ελλάδος.

Σημαντική θα είναι, σύμφωνα πάντα με στελέχη από τράπεζες, και η επίδραση που θα έχει σε θέματα τιτλοποιήσεων, με επίκεντρο τις τράπεζες που έχουν προχωρήσει σε τιτλοποίηση μέρους του χαρτοφυλακίου των δανείων προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οπως εξηγούν, οι τίτλοι αυτής της κατηγορίας έχουν ενσωματώσει την προοπτική της κανονικής αποπληρωμής τους τα επόμενα χρόνια, προοπτική που αίρεται πια με τις διατάξεις του νομοσχεδίου –όχι για τα ληξιπρόθεσμα, τα οποία άλλωστε δεν τιτλοποιούνται– αλλά κυρίως για τα ενήμερα δάνεια. Σταθερά αντίθετοι δηλώνουν, άλλωστε, σε ό,τι αφορά τις παρεμβάσεις στο σύστημα «Τειρεσίας», με βασικότερο επιχείρημα ότι η αλλοίωση των στοιχείων δεν αποτελεί την καλύτερη λύση για τη χαλάρωση των κριτηρίων αξιολόγησης της πιστοληπτικής συμπεριφοράς των δανειοληπτών. Οπως επισημαίνουν, «η αξιοπιστία των στοιχείων, σε μια περίοδο που η Ελλάδα ελέγχεται γι’ αυτό ακριβώς το θέμα, αποτελεί κρίσιμο θέμα που θα πρέπει να διαφυλαχθεί και όχι να διαστρεβλωθεί».

Της Ευγενιας Tζωρτζη

Πηγή Καθημερινή
10.12.09

Εντείνονται οι απολύσεις στον τραπεζικό κλάδο

Mετά την American Express κι άλλα γκρίζα σύννεφα εμφανίστηκαν στην απασχόληση του τραπεζικού κλάδου. Πρόκειται για 12 απολύσεις από το τμήμα Leasing της Γαλλικής Τράπεζας BNP Paribas. Η ΟΤΟΕ ζήτησε τριμερή συνάντηση από το υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, υπογραμμίζοντας ότι δεν προηγήθηκε διαβούλευση και ενημέρωση.

Πάντως, η κρίση δεν έχει αποτυπωθεί ακόμη σε ομαδικές απολύσεις στον τραπεζικό τομέα.

Η μείωση του προσωπικού που έγινε πριν από το καλοκαίρι είτε αφορούσε εργαζόμενους κοντά στο όριο της σύνταξης, που εντάχθηκαν σε κάποιο προσυνταξιοδοτικό πρόγραμμα, είτε αφορούσε τους νέους, των οποίων οι συμβάσεις δεν ανανεώθηκαν μετά την ολοκλήρωση της δοκιμαστικής περιόδου.

Πηγή Καθημερινή
17.9.09

«Επιχείρηση NAMA» στο Δουβλίνο για διάσωση των ιρλανδικών τραπεζών

Στήριξη με κρατικά κεφάλαια ύψους 54 δισ. ευρώ ώστε να αντιμετωπιστεί η φούσκα στην αγορά εμπορικών ακινήτων

Επιχείρηση αποτοξίνωσης του τραπεζικού κλάδου της Ιρλανδίας δρομολογεί η κυβέρνηση της χώρας, με κρατικά κεφάλαια που εκτιμάται ότι θα φθάσουν τα 54 δισ. ευρώ ή τα 79 δισ. δολάρια, καθώς η οικονομία διανύει τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Υφεση του ’30, που στην περίπτωση της Ιρλανδίας είναι εντονότερη από κάθε άλλη χώρα του ανεπτυγμένου κόσμου. Το μελανό σημείο του ιρλανδικού τραπεζικού κλάδου είναι δάνεια που έχουν παραχωρηθεί για την αγορά εμπορικών ακινήτων, των οποίων η αξία έχει καταρρεύσει με το σκάσιμο της φούσκας των τιμών τους.

Οικονομικοί αναλυτές κατονομάζουν την «αποστολή ΝΑΜΑ» ως το μεγαλύτερο στοίχημα που βάζει η χώρα στην 87ετή πορεία της ως σύγχρονο ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, ο πρωθυπουργός της, Μπράιαν Κόουεν, δήλωσε ενώπιον του Κοινοβουλίου ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στηρίζει το σχέδιο της κυβέρνησης, το οποίο αποβλέπει στην αποκατάσταση της ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα.

Η εθνική υπηρεσία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (National Asset Management Agency, NAMA) δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση για την εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού και προτίθεται να απορροφήσει δάνεια ονομαστικής αξίας 77 δισ. ευρώ, αλλά σε αξία κατά 30% χαμηλότερη, εφόσον η τρέχουσα αξία τους εκτιμάται στα 47 δισ. ευρώ με βάση τις υφιστάμενες τιμές των ακινήτων. Η ΝΑΜΑ, όμως, δεν θα περιοριστεί μόνον σε μια επιχείρηση αποτοξίνωσης του κλάδου, βασικός στόχος της οποίας είναι να κρατήσει «εν ζωή» την Bank of Ireland και την Allied Irish Banks. Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι θα παρέχει, επίσης, υπηρεσίες αναδόχου εάν οι τράπεζες αναγκαστούν να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου για να ενισχύσουν την κεφαλαιακή βάση τους. Απώλειες αναμένεται να ανακύψουν από τις διαγραφές τμήματος των δανείων, ειδικότερα τη διαφορά μεταξύ ονομαστικής αξίας και του τιμήματος που θα καταβάλει η ΝΑΜΑ.

Ο μεγαλοεπενδυτής Ντέρμοτ Ντέσμοντ, διατύπωσε τις αντιρρήσεις του ως προς την αποτελεσματικότητα του σχεδίου του υπουργείου Οικονομικών της χώρας σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Irish Times». Οπως γράφει, «η δημιουργία ενός φορέα, επιδοτούμενου από το κράτος, ώστε να είναι ο βασικός ιδιοκτήτης εμπορικών ακινήτων στη χώρα δεν είναι λύση που επικεντρώνεται στην καρδιά του προβλήματος, δηλαδή την έλλειψη ρευστότητας. Είναι ένας ανεπαρκής περισπασμός με υψηλό κόστος».

Η ΝΑΜΑ θα ανταλλάξει, ουσιαστικά, τα προβληματικά δάνεια με κρατικά ομόλογα, τα οποία οι τράπεζες θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την άντληση ρευστού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η Ιρλανδία βρίσκεται σε πολύ δυσμενή θέση, παρά το γεγονός ότι έχει ήδη υιοθετήσει δέσμη μέτρων για τη στήριξη του τραπεζικού κλάδου. Τον περασμένο Σεπτέμβριο εγγυήθηκε εξ ολοκλήρου τις καταθέσεις και μέρος του ενεργητικού των τραπεζών, συνολικού ύψους 440 δισ. ευρώ, μια απόφαση που προκάλεσε αντιδράσεις από τη Βρετανία. Εχει ήδη διαθέσει 11 δισ. ευρώ για την κεφαλαιακή ενίσχυση των Allied Irish και Bank of Ireland, ενώ προχώρησε στην κρατικοποίηση της Anglo Irish Bank. Χθες, οι τιμές των μετοχών των Allied Bank και Bank of Ireland σημείωναν άνοδο, παρά την αντίθεση των συνδικαλιστών στο κυβερνητικό σχέδιο.

Πηγή Καθημερινή

17.9.09

Το τραπεζικό σύστημα κινδυνεύει

Oταν ανακοινώθηκε ότι η κυβέρνηση θα δώσει στις τράπεζες 28 δισ. για να τις «σώσει», αναρωτήθηκα αν δεν θα ήταν πιο σωστό να εξοφλήσει το Δημόσιο τις υποχρεώσεις του, ύψους 12 δισ. περίπου, και μόνον ό,τι περισσέψει να δοθεί στις τράπεζες. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί επέμενε η κυβέρνηση να «βοηθήσει» τις τράπεζες την ίδια στιγμή που δεν είχε λεφτά να εξοφλήσει τους εκατοντάδες προμηθευτές του κράτους. Αντί να κάνει το προφανές, η κυβέρνηση πρώτα έδωσε τα λεφτά στις τράπεζες και μετά αναζητούσε τρόπους να τις αναγκάσει να δανείσουν τα λεφτά σε αυτούς που τα χρωστούσε! Αλαλούμ με ατέλειωτες αρνητικές παρενέργειες στην αγορά, για να επιτύχει τι;

Είναι ενδιαφέρον ότι από την πρώτη στιγμή φάνηκε πως οι περισσότερες τράπεζες δεν επιθυμούσαν (δεν χρειάζονταν) την κρατική «βοήθεια». Ο κ. Αράπογλου μάλιστα, της Εθνικής Τράπεζας, δήλωσε ότι θα δεχθεί την κρατική «βοήθεια» για να… μη στενοχωρήσει την κυβέρνηση!

Τελικώς η αναγκαστική αύξηση κεφαλαίου της Εθνικής Τράπεζας περιορίστηκε σε 350 εκατ. και το Δημόσιο απέκτησε προνομιούχες μετοχές με σταθερή ετήσια απόδοση 10%.

Πριν από ένα μήνα η Εθνική Τράπεζα προχώρησε σε άνετη αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου κατά 1,25 δισ. που υπερκαλύφτηκε κατά 2,25 φορές. Οι μέτοχοι (μεταξύ των οποίων Ταμεία ελεγχόμενα από το κράτος) της Εθνικής και οι αγορές προφανώς δεν ανησυχούν για το μέλλον της τράπεζας.

Μετά την άνετη αύξηση του κεφαλαίου της Εθνικής έχω μια νέα πρόσθετη απορία. Δεν καταλαβαίνω με ποια λογική δεν έχει επιστρέψει ακόμη η Εθνική Τράπεζα τα 350 εκατ. στο Δημόσιο, δεδομένου ότι για τα 350 εκατομμύρια πληρώνει ένα ληστρικό 10% ετησίως. Η μη επιστροφή των 350 εκατ. συνιστά ή απιστία σε βάρος της τράπεζας ή υποκρύπτει κρυφή αδυναμία της τράπεζας που οι μέτοχοί της και η αγορά αγνοούν.

Σε όλα τα μέρη του κόσμου, οι τράπεζες που δέχτηκαν κρατική βοήθεια έσπευσαν να επιστρέψουν τα χρήματα μόλις οι συνθήκες το επέτρεψαν. Σε μας δεν γίνεται το ίδιο. Γιατί; Οι τράπεζες δεν θέλουν ή η κυβέρνηση;

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οποτεδήποτε γίνουν εκλογές, θα υπάρξει κυβερνητική αλλαγή. Η νέα κυβέρνηση θα κληρονομήσει εκρηκτικά δημοσιονομικά προβλήματα. Θα κληρονομήσει επίσης τις συμμετοχές στο κεφάλαιο των τραπεζών που μεθόδευσε η σημερινή κυβέρνηση. Το δέλεαρ να χρησιμοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα για να ξελασπώσει τα δημόσια οικονομικά θα είναι ισχυρό και φοβάμαι λαϊκά αποδεκτό. Οι τράπεζες και οι τραπεζίτες θα αποδειχθούν θαυμάσια εξιλαστήρια θύματα για τα προβλήματα που προκάλεσε η δημοσιονομική ανευθυνότητα των τελευταίων ετών.

Ενα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της τελευταίας εικοσαετίας υπήρξε η άνδρωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Θα είναι ολέθριο να διευκολυνθεί το πολιτικό σύστημα να ελέγξει το τραπεζικό. Με τη συμμετοχή στο κεφάλαιο των τραπεζών έχει γίνει το πρώτο κρίσιμο βήμα. Υποστηρίζω ότι όποια τράπεζα δεν χρειάζεται τα κρατικά κεφάλαια πρέπει να τα επιστρέψει. Αμέσως! Η αρχή πρέπει να γίνει με την Εθνική Τράπεζα.

Tου Στεφανου Μανου*

Ο κ. Στέφανος Μάνος είναι μέλος της Δ.Ε. της ΔΡΑΣΗΣ.

Πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

21.8.09

Αδικαιολόγητοι οι δισταγμοί των τραπεζιτών

Αδικαιολόγητοι οι δισταγμοί των τραπεζιτών

Του Νικου Νικολαου

Οι Ελληνες τραπεζίτες είναι άραγε τόσο έξυπνοι άνθρωποι όσο τουλάχιστον μαρτυρούν τα πανύψηλα κέρδη που πραγματοποίησαν τα τελευταία χρόνια; Το ερώτημα το θέτω αυθόρμητα, γιατί πραγματικά με έχουν εντυπωσιάσει οι γκάφες που κάνουν, μερικοί τουλάχιστον εξ αυτών, τις τελευταίες ημέρες. Για παράδειγμα, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Γ. Προβόπουλος, που σε όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο έχει κάνει καθημερινά αισθητή στους πάντες την εποπτική παρουσία του Ιδρύματος που διευθύνει, στη χθεσινή συνάντησή του με τα μέλη του Δ.Σ. της Ενωσης Τραπεζών, έκανε αυστηρές συστάσεις σε εκείνες τις τράπεζες που προχωρούν σε αδιαφανείς και αδικαιολόγητες αναπροσαρμογές επιτοκίων και δημιουργούν, εύλογα, γενικευμένο κλίμα δυσπιστίας ως προς το σύνολο των τραπεζών, σε μια εποχή μάλιστα που η κοινωνική αποδοχή του ρόλου τους είναι κρίσιμη και αναγκαία λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Και πράγματι, τις τελευταίες εβδομάδες, μερικές τράπεζες, με πρώτη την Εθνική, άρχισαν να ανατιμολογούν τα δάνεια που έχουν ήδη χορηγήσει στους πελάτες τους, αυξάνοντας τσουχτερά τα επιτόκια σε επιχειρηματικά, στεγαστικά και κυρίως στα καταναλωτικά δάνεια και τις κάρτες. Ηταν δικαιολογημένες οι αυξήσεις αυτές; Προφανώς όχι, αφού την ίδια περίοδο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μείωσε τα επιτόκιά της δύο φορές, κατεβάζοντάς τα στο 3,25% από 4,25%, το δε επιτόκιο στη διατραπεζική (το λεγόμενο Euribor) από 5,39% κατέβηκε στο 4,29%. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι σημασία δεν έχουν τόσο τα επιτόκια αυτά όσο το spread που πληρώνουν οι ελληνικές τράπεζες με δεδομένο ότι η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας είναι χαμηλότερης διαβάθμισης από τις άλλες χώρες της ΟΝΕ. Αλλωστε, το γεγονός ότι ακόμη και τώρα οι ελληνικές τράπεζες ψάχνουν εναγωνίως για καταθέσεις και πληρώνουν επιτόκια άνω του 6% αποκαλύπτει ότι όντως επιβαρύνονται το τελευταίο διάστημα με υψηλό κόστος άντλησης ρευστότητας, το οποίο επιχειρούν να μετακυλίσουν στους πελάτες τους.

Μήπως όμως θα μπορούσαν, προσωρινά τουλάχιστον, να αποφύγουν αυτή τη μετακύλιση ή να τη μετριάσουν για να αποτρέψουν την αντίδραση των δανειοληπτών; Πιστεύω ναι και απόδειξη είναι ότι όταν άρχισαν να ξεφωνίζουν τις τράπεζες τα κανάλια και ο Τύπος, τότε η μία μετά την άλλη άρχισαν να ανακοινώνουν μειώσεις στα επιτόκια, παράταση εξόφλησης δανείων κ.λπ. Στο μεταξύ όμως η ζημιά για τις τράπεζες είχε γίνει και η κυβέρνηση, διά στόματος Καραμανλή, τις είχε επικρίνει για έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας. Ολα αυτά ίσως θα είχαν αποφευχθεί αν οι τράπεζες είχαν σπεύσει να ενταχθούν στο κυβερνητικό πρόγραμμα προστασίας.

Ενδεικτική μιας ορθής αντιμετώπισης του προβλήματος είναι η χθεσινή παρότρυνση του κ. Προβόπουλου στις τράπεζες να κάνουν χρήση των μέτρων του κυβερνητικού σχεδίου, ώστε να αποτραπεί η δημιουργία συνθηκών πιστωτικής στενότητας στην ελληνική οικονομία, γεγονός που θα στραγγάλιζε την πραγματική οικονομία, τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα τις μικρές και μεσαίες, και τα νοικοκυριά.

Μια άλλη εξίσου σημαντική παρέμβαση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος έχει σχέση με την τάση αναστολής της πληρωμής δανείων, την οποία προπαγανδίζουν οι καθ’ έξιν μπαταξήδες, εκμεταλλευόμενοι τις υπαρκτές δυσκολίες νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Οπως είπε στους τραπεζίτες ο κ. Προβόπουλος, μια γενικευμένη αναβολή στην εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων δανειοληπτών προς τις τράπεζες (σ.σ.: την οποία ακρίτως υιοθετούν κόμματα της αντιπολίτευσης) θα είχε παρενέργειες που θα έπλητταν πρωτίστως τους δανειολήπτες. Ειδικότερα, όπως εξήγησε, η πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών στις διεθνείς κεφαλαιαγορές θα γινόταν εφεξής δυσκολότερη και επαχθέστερη, ενώ το πάγωμα των ανεξόφλητων υπολοίπων θα παρεμπόδιζε τη ροή νέων κεφαλαίων προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά που θα τα είχαν ανάγκη.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

14/11/08

ΕΤΕ: Ανάκληση απόφασης για δάνεια ΟΕΚ

Την ανάκληση της απόφασης σχετικά με τα δάνεια του ΟΕΚ ανακοίνωσε η Εθνική Τράπεζα.

Ειδικότερα, η Εθνική επισημαίνει ότι ανακαλείται η απόφαση που είχε σταλεί, από υπάλληλο, χωρίς γνώση της διοίκησης σχετικά με τα δάνεια του ΟΕΚ.

Στην ανακοίνωσή της, η ΕΤΕ επισημαίνει τα εξής: "Η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας ανακοινώνει τα εξής σχετικά με επιστολή της Διεύθυνσης Διαχείρισης Απαιτήσεων Λιανικής Τραπεζικής της Τράπεζας στον ΟΕΚ, στην οποία αναφέρεται η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΠΑΣΟΚ.

Η εν λόγω επιστολή εστάλη παρά τη ρητή εντολή της Διοίκησης προς τα στελέχη της και μέσω αυτών στο προσωπικό της που απαιτούσε προηγούμενη ενημέρωση και έγκρισή της για οποιαδήποτε επικοινωνία προς πελάτες ή εσωτερική εγκύκλιο που αφορά σε παρόμοια θέματα (χειρισμό απαιτήσεων σε καθυστέρηση, τιμολογήσεις κ.λ.π.).

Η Διοίκηση με έγγραφό της προς τον ΟΕΚ ανακαλεί άμεσα την επιστολή και φυσικά τις σχετικές ενέργειες".

Νωρίτερα, η υπουργός Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κα Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απηύθυνε κάλεσμα στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας για ανάκληση της απόφασης.

"Επιτέλους όλοι πρέπει να αντιληφθούν ότι σε μία τέτοια συγκυρία, ενέργειες όπως η σημερινή προκαλούν το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Καλώ την διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας να συναισθανθεί το μέγεθος της κοινωνικής της ευθύνης και να ανακαλέσει αυτή την απαράδεκτη απόφαση" τόνισε η υπουργός.
Σημειώνεται ότι η πολιτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, σχετικά με την επιστολή της Εθνικής Τράπεζας στον ΟΕΚ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

"Η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας πρώτα «εκβίασε» με διακοπή της σύμβασης με τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, προκειμένου να αυξήσει τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων. Στη συνέχεια, και μετά τη γενική κατακραυγή, μας έκανε τη χάρη να παρατείνει τη σύμβαση έως το τέλος του χρόνου, αφήνοντας παραθυράκι για αλλαγή των όρων από 1η Ιανουαρίου 2009.

Σήμερα, πληροφορηθήκαμε την ύπαρξη μιας απαράδεκτης επιστολής της Διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας προς τον ΟΕΚ, με την οποία ζητείται να ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός της Τράπεζας για να εισπραχτούν άμεσα τα χρωστούμενα των δικαιούχων. Υπενθυμίζουμε ότι όταν αναφερόμαστε σε δικαιούχους στεγαστικών δανείων του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, αναφερόμαστε σε ανθρώπους του μόχθου, που προσπαθούν να αποκτήσουν μια πρώτη κατοικία. Πληροφορηθήκαμε επίσης ότι, μετά την έντονη λαϊκή δυσαρέσκεια για τη συνολικότερη πολιτική της Εθνικής Τράπεζας, η Διοίκηση προσπαθεί να ανακαλέσει αυτή την επιστολή όπως-όπως.

Η κυβέρνηση έχει χάσει πλέον κάθε έλεγχο του διορισμένου διοικητή της, κυρίου Αράπογλου. Μέσα στο περιβάλλον οικονομικής κρίσης και ανείπωτης ανασφάλειας των πολιτών, είναι τουλάχιστον απαράδεκτο η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας να αξιώνει να πάρει χρήματα εδώ και τώρα από τους πολίτες και να καλεί τον ΟΕΚ να γίνει συνένοχος σε αυτό. Υπεύθυνη για να βάλει επιτέλους στη θέση του τον κύριο Αράπογλου είναι η κυβέρνηση, που τον επέλεξε γι’ αυτή τη θέση. Διαφορετικά, η ευθύνη και το κόστος από τις επιλογές του είναι απόλυτα δική της".

ΠΗΓΗ Euro2day
13.11.08

Οι σοβαρές ευθύνες κυβέρνησης και τραπεζιτών

ΑΝΑΛΥΣΗ

Οι σοβαρές ευθύνες κυβέρνησης και τραπεζιτών

Του Νικου Νικολαου

Οι ελληνικές τράπεζες στο σύνολό τους σχεδόν (οι εξαιρέσεις θα είναι μία ή δύο στον αριθμό) θα ενταχθούν στο κυβερνητικό ταμείο των 28 δισ. ευρώ για να αντλήσουν ρευστότητα, αλλά και κεφάλαια, προκειμένου να ενισχύσουν τη χρηματοδότηση της οικονομίας. Η ένταξη, την οποία προανήγγειλε χθες η Ελληνική Ενωση Τραπεζών, θα γίνει ευθύς ως το σχετικό κυβερνητικό νομοσχέδιο εγκριθεί από τη Βουλή και προηγουμένως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τέλος καλό όλα καλά, θα μπορούσε να σχολιάσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Δυστυχώς, δεν είναι έτσι, αφού στον μήνα που πέρασε αφ’ ότου ανακοινώθηκε το κυβερνητικό σχέδιο, έγιναν τόσα πολλά σε βάρος της οικονομίας και σε κάθε περίπτωση απεκαλύφθησαν ανεπάρκειες και έλλειψη προετοιμασίας από κυβερνητικής πλευράς, αλλά και εγωισμοί συμφερόντων από τις τράπεζες, που και τα δύο τα πλήρωσαν τα νοικοκυριά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις με τα υψηλότερα επιτόκια, με τα οποία υποχρεώθηκαν να δανεισθούν. Και είναι εύλογο να διερωτάται η κοινή γνώμη, αφού εξαρχής ήταν βέβαιο ότι οι ελληνικές τράπεζες ήταν αδύναμες να αντιμετωπίσουν από μόνες τους την έλλειψη ρευστότητας που έπληττε ήδη την οικονομία μας ως αποτέλεσμα της διεθνούς αναταραχής, γιατί η κυβέρνηση δεν επέσπευσε την εφαρμογή του πακέτου και γιατί οι τράπεζες έκαναν επίδειξη ανύπαρκτης ισχύος, διαφημίζοντας ότι δεν έχουν ανάγκη την κρατική ενίσχυση;

Το ότι οι καθυστερήσεις αυτές στοίχισαν στην οικονομία και τους δανειολήπτες το ομολογεί πρώτη η κυβέρνηση, όταν διά στόματος πρωθυπουργού εξορκίζει τις τράζεπες να προτάξουν το κοινωνικό συμφέρον έναντι της κερδοφορίας τους και όταν οι κ. Γ. Αλογοσκούφης και Χρ. Φώλιας απειλούν τις τράπεζες με πρόστιμα για καταχρηστικές συμπεριφορές.

Οσον αφορά τις ευθύνες της κυβέρνησης για την καθυστέρηση η μόνη εξήγηση είναι ότι και στην περίπτωση αυτή, όπως και τόσες άλλες επείγουσες καταστάσεις, τα αντανακλαστικά της έχουν χάσει από καιρό την ευαισθησία τους. Το γεγονός εξάλλου ότι ο κ. υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, τροποποίησε αρκετές φορές το δικό του σχέδιο, δείχνει ότι το είχε συντάξει χωρίς την απαραίτητη προετοιμασία και διάλογο με τους ενδιαφερόμενους, και το μετέβαλε στην πορεία γιατί πείσθηκε ότι κάποιες ρυθμίσεις του ήταν άδικες.

Ο κ. Αλογοσκούφης μού υποστηρίζει βέβαια ότι σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ολοκληρωθεί και δεν εφαρμόζεται στο σύνολό της η κυβερνητική πρόταση για τις τράπεζες, γιατί ακόμη γίνονται συνομιλίες με τις τράπεζες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ισως να έχει δίκαιο, αλλά εμείς ενδιαφερόμαστε για τη χώρα μας και δυστυχώς αυτόν τον μήνα που πέρασε χιλιάδες επιχειρήσεις ζουν υπό την απειλή ασφυξίας αφού δεν παίρνουν δάνεια από τις τράπεζες ή τα παίρνουν με υψηλό επιτόκιο.

Σχετικά με τις ευθύνες των τραπεζών, είναι προφανές ότι κάποιες εξ αυτών καιροσκόπησαν συμφεροντολογικά τον τελευταίο μήνα, ισχυριζόμενες (κυρίως η Εθνική) ότι δεν έχουν ανάγκη της κρατικής βοήθειας. Και τήρησαν αυτή τη στάση εκ του πονηρού για να αρπάζουν καταθέσεις από τους ανταγωνιστές τους. Εδώ δηλαδή η αγορά βούλιαζε και κάποιοι τραπεζίτες σκέφτονταν ότι αυτό ήταν ευκαιρία για να διευρύνουν τα μερίδιά τους σε καταθέσεις και πιστώσεις.

Ακόμη οι τράπεζες αντί να πουν την αλήθεια στον κόσμο και να εξηγήσουν γιατί είναι αναγκασμένες να ανεβάσουν τα επιτόκια στα δάνειά τους (για τον απλούστατο λόγο ότι πλήρωναν μέχρι 6,30% επιτόκια για να μαζέψουν καταθέσεις και ακόμη γιατί παρότι το euribor έπεφτε, αυτές δεν έβρισκαν δάνεια ικανά να καλύψουν το χάσμα καταθέσεων - δανείων), προσπαθούσαν να μετακυλίσουν το αυξημένο κόστος στους δανειολήπτες στα μουλωχτά! Και όταν άρχισαν να τους ξεφωνίζουν οι μικρομεσαίοι μέσω των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων, κατάλαβαν ότι δεν έχουν άλλη λύση παρά να ομολογήσουν ότι είναι ανοικτές και χρειάζονται κρατική βοήθεια.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

11.11.08

Δάνεια από διαμεσολαβητές-φαντάσματα

Φάμπρικα μεσαζόντων για τη... «διευκόλυνση» των επίδοξων δανειοληπτών έχει ανοίξει με την ίδρυση γραφείων που «ειδικεύονται», όπως υποστηρίζουν, στον άμεσο, ανέξοδο και αποτελεσματικό τραπεζικό δανεισμό. Με διακριτικές, μικρές αφίσες σε δημόσιους χώρους οι «διαμεσολαβητές» αναλαμβάνουν να διεκπεραιώσουν όλη τη γραφειοκρατία ώστε να πάρουν δάνειο οποιουδήποτε χαρακτήρα και ανεξαρτήτως ποσού άνθρωποι σε ανάγκη, με έντονα οικονομικά προβλήματα, ακόμη και όσοι έχουν καταχωριστεί στα «μαύρα κατάστιχα» του Τειρεσία. Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέγουν να κολλήσουν τις αφίσες τους σε νοσοκομεία ή έξω από τραπεζικά καταστήματα προσεγγίζοντας άτομα ή οικογένειες που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική θέση και αναζητούν άμεση διέξοδο από αυτήν.

Ενα από αυτά τα γραφεία (τα στοιχεία του είναι στη διάθεση της εφημερίδας) έχει φροντίσει να τοποθετήσει τοιχοκολλημένα φυλλάδια με έντονο, κίτρινου χρώματος, περίγραμμα έξω από όλα τα γνωστά νοσηλευτικά ιδρύματα επί της Βασιλίσσης Σοφίας. «Δάνεια - Αναλαμβάνουμε τη διαμεσολάβηση για κάθε τύπου δάνειο, καταναλωτικό, στεγαστικό κτλ. - Εγγυημένα αποτελέσματα, χωρίς απώλεια χρόνου. Τηλ. 693... - 210...» αναφέρει το φυλλάδιο και περιλαμβάνει τη διεύθυνση του γραφείου σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας. Αλλά εκεί το γραφείο των μεσαζόντων αποδεικνύεται... φάντασμα. Ανάμεσα σε ταμπέλες πολλών δικηγορικών γραφείων και μιας εταιρείας αναλώσιμων ειδών υπάρχει και μια μικρή πινακίδα με την ένδειξη «Σύμβουλοι ακινήτων - Αγορές - Ενοικιάσεις». Στο κουδούνι της εισόδου δεν απαντά κανείς, στο τηλέφωνο όμως παρουσιάζεται μια γυναικεία φωνή που απαντά καταφατικά στο ερώτημα αν είναι η έδρα των διαμεσολαβητών για τα δάνεια, προσθέτοντας: «Εφόσον δεν έχετε κλείσει ραντεβού, δεν μπορούμε να σας δεχθούμε, επικοινωνήστε στο κινητό με τον κ....» και αναφέρει το όνομα του υπευθύνου, το οποίο παραπέμπει στην... ευλογία του Θεού.

«Τι το θέλετε το δάνειο;» είναι η πρώτη ερώτηση του διαμεσολαβητή. Επικαλούμαστε οικογενειακό πρόβλημα υγείας και οικονομική δυσχέρεια να ανταποκριθούμε στη δραματική συγκυρία. «Είστε στον Τειρεσία;» επανέρχεται ο διαμεσολαβητής. Εκφράζουμε, με τη σειρά μας, απορία για το ερώτημα. Ο διάλογος που ακολουθεί είναι αποκαλυπτικός:

Ξέρετε, ρωτώ για να δω πόσο δύσκολο είναι να να βγάλουμε το δάνειο, αλλά, είτε είστε είτε όχι, θα τα καταφέρουμε.

Δεν ανήκω στον Τειρεσία αλλά τι εννοείτε «θα τα καταφέρουμε»;

Κοιτάξτε, έχουμε 1.000 τρόπους για να πετύχουμε το δάνειο, δεν υπάρχει περίπτωση να τεθεί εμπόδιο, απλώς με τον Τειρεσία θα ήταν κομματάκι πιο δύσκολο.

Στη συνέχεια ο διαμεσολαβητής προχωρεί στην παράθεση των απαραίτητων εγγράφων για την έκδοση του δανείου: «Εκκαθαριστικό Εφορίας, Ε9, βεβαιώσεις της εργοδοσίας για τις αποδοχές σας και οπωσδήποτε συμβολαιογραφικά έγγραφα που να αποδεικνύουν την ακίνητη περιουσία σας». Ο διαμεσολαβητής επιμένει σε αυτή την τελευταία αναφορά: «Πόσα ακίνητα διαθέτετε; Οικοδομήσιμα; Στην επαρχία; Τι είδους κατάστημα ενοικιάζετε; Καλό θα ήταν να μας φέρετε και τις αντίστοιχες συμβολαιογραφικές πράξεις. Πόσα τετραγωνικά είναι το καθένα; Τα συμβόλαια του διαμερίσματος πότε λήγουν;». Εκφράζουμε τις επιφυλάξεις μας για την ευόδωση του δανείου. Ο διαμεσολαβητής σπεύδει να μας καθησυχάσει: «Κοιτάξτε, αυτή είναι η δουλειά μας, να πηγαίνουμε πακέτα πελατών στις τράπεζες για δάνεια, αυτό κάνουμε τριάντα χρόνια νομιμότατα και χωρίς, επιμένω σε αυτό, χωρίς να επιβαρυνθείτε οικονομικά. Σε εμάς δεν θα πληρώσετε ούτε ένα ευρώ». Νομιμότατα; «Σας μιλώ με κάθε ειλικρίνεια, δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα στην έκδοση του δανείου. Μιλώ μετά λόγου γνώσεως, είμαι και ο ίδιος τραπεζικός, αν θέλετε το διεκπεραιώνουμε στην τράπεζα που εργάζομαι, αν όχι, σε κάποια άλλη. Εξάλλου έχουμε συμβάσεις διαμεσολάβησης με όλες, αυτό το τονίζω, με όλες τις τράπεζες». Και το γραφείο; «Το γραφείο ανήκει τύποις στη σύζυγό μου. Το δικό της όνομα φαίνεται στις συμβάσεις».

Η συνομιλία κλείνει με τις τελικές κατευθύνσεις και την επανάληψη της απαρίθμησης των εγγράφων, καθώς και με τη διαδικασία του ραντεβού: «Θα με καλέσετε ξανά εμένα προσωπικά στο κινητό που γνωρίζετε όποτε έχετε συγκεντρώσει τα πρωτότυπα και τα αντίγραφα των εγγράφων και θα κλείσουμε ένα ραντεβού, κατά προτίμηση απογευματινές ώρες, η δουλειά βλέπετε το πρωί στην τράπεζα δεν μου αφήνει χρονικά περιθώρια. Απαραιτήτως όμως να έχουμε μιλήσει νωρίτερα δύο ή τρεις ημέρες». Ο λόγος; «Φόρτος εργασίας, αγαπητέ. Ο κόσμος χρειάζεται να δανειστεί για να αντεπεξέλθει στις συνθήκες. Εμείς βοηθάμε τον κόσμο στην ανάγκη του, όπως θα γίνει και με εσάς».

Ι. ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
9.11.08

Σχέδιο υπέρ δανειοληπτών

Σχέδιο υπέρ δανειοληπτών

Της Ελευθερίας Αρλαπάνου και του Θανάση Παπαδή

Ανοικτό «παράθυρο» για αντιγραφή σημείων του σχεδίου Θαπατέρο, που προβλέπει μεταξύ άλλων και μορατόριουμ διετούς διάρκειας στις πληρωμές των ενυπόθηκων δανείων από ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους, άφησε χθες ο Γ. Αλογοσκούφης, αποκλείοντας, πάντως, το ενδεχόμενο γενικευμένης παρέμβασης.

Την ίδια στιγμή άνοιξε νέο «μέτωπο» με τους τραπεζίτες «απαιτώντας» ουσιαστικά τη συμμετοχή τους στο σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών, τονίζοντας πως «η κυβέρνηση έχει τρόπους να τους οδηγήσει σε υπεύθυνη συμπεριφορά», ενώ υπογράμμισε πως δεν μπορεί σε τέτοιες περιόδους το τραπεζικό σύστημα να τραβάει τη βαλβίδα ασφαλείας της οικονομίας.

Ο υπουργός δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο περιορισμένης υιοθέτησης σημείων του σχεδίου Θαπατέρο. «Εχουμε ήδη πάρει τις λεπτομέρειες του σχεδίου της Ισπανίας. Ο,τι καλό υπάρχει μην έχετε καμία αμφιβολία ότι θα το αξιοποιήσουμε», στο πλαίσιο του σχεδίου των 28 δισ. ευρώ.

Αναφερόμενος στις δράσεις για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων, τις οποίες απέφυγε να προσδιορίσει, τόνισε: «Φανταστείτε έναν άνθρωπο που έχασε τη δουλειά του και έχει ένα στεγαστικό δάνειο. Θα τον αφήσουμε χωρίς αλεξίπτωτο;».

Απέκλεισε, πάντως, το ενδεχόμενο γενικευμένης παρέμβασης, τονίζοντας πως «κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε κατάρρευση του πιστωτικού συστήματος». Στο σημείο αυτό, «φωτογραφίζοντας» ενδεχομένως τον Γ. Παπανδρέου αλλά και τον αντιπρόεδρο της MIG κ. Α. Βγενόπουλο, τόνισε με έμφαση: «Υπάρχουν κάποιοι που επενδύουν και κάνουν συστηματική καμπάνια για την κατάρρευση του πιστωτικού συστήματος προκειμένου να επωφεληθούν οι ίδιοι. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε».

Αναφερόμενος στο σχέδιο για τις τράπεζες ο κ. Αλογοσκούφης ανέβασε τους τόνους της άτυπης αντιπαράθεσης με τους τραπεζίτες, σημειώνοντας πως «και αν δεν δείξουν κάποιοι το απαραίτητο αίσθημα ευθύνης έχει τρόπους η κυβέρνηση να τους κατευθύνει σε μία συμπεριφορά που θα είναι υπεύθυνη».

Σημείωσε επίσης πως αν και ελπίζει το σχέδιο να καταστεί ανενεργό, με τη λογική να μην υπάρχει πρόβλημα, εντούτοις φοβάται πως θα το χρειαστούμε όλοι και όχι για λόγους συμφέροντος κάποιας τράπεζας, αλλά για την οικονομία» είπε, εξέφρασε προβληματισμό για τον περιορισμό των πιστώσεων και την αύξηση στο κόστος δανεισμού, επισημαίνοντας γενικότερα πως «πρέπει να προετοιμαζόμαστε για το απροσδόκητο».

Προμήθειες
Ο κ. Αλογοσκούφης άφησε χθες ανοικτό το ενδεχόμενο οι προμήθειες του Δημοσίου από τις τράπεζες να είναι τελικά χαμηλότερες απ' ότι αρχικά είχε εκτιμηθεί, δηλαδή 100 - 150 μονάδες βάσης, ενώ τόνισε πως αν και στο σχέδιο νόμου δεν προβλέπεται το υποχρεωτικό της έκδοσης προνομιούχων μετοχών για τη συμμετοχή στο πρόγραμμα εντούτοις «αν μία τράπεζα δεν δεχθεί αυτό δεν θα εγκριθεί η συμμετοχή της στο πρόγραμμα».

Τόνισε πως δεν αλλάζει το 10% της προβλεπόμενης απόδοσης για το δημόσιο από την έκδοση των προνομιούχων μετοχών, ενώ έσπευσε να τονίσει πως εάν υπάρξουν αλλαγές θα είναι στην κατεύθυνση της αυστηρότερης εποπτείας. Εκτίμησε δε πως πριν έρθει στην Ολομέλεια της Βουλής το σχετικό νομοσχέδιο, δηλαδή την επόμενη εβδομάδα θα έχει ληφθεί και η απαραίτητη έγκριση από την Κομισιόν.

Παροχές
Ο κ. Αλογοσκούφης αρνήθηκε να προσδιορίσει το εύρος των παροχών προς τους οικονομικά ασθενέστερους, οι οποίες, όμως, όπως φρόντισε και χθες να ξεκαθαρίσει αναμένεται να είναι «φτωχές», ενώ προανήγγειλε πως ο πληθωρισμός υποχώρησε κάτω του 4% τον Οκτώβριο.

Οπως τόνισε δεν έχουμε λόγους να απομακρυνθούμε από τη δημοσιονομική πειθαρχία και «κανένα περιθώριο εφησυχασμού και χαλάρωσης». Ακόμη δεν έχει οριστεί το διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου κατά της Φτώχειας, αν και χθες ο υπουργός δεσμεύτηκε πως το Δ.Σ. θα οριστεί τις επόμενες ημέρες για να αποφασίσει τις πρώτες δράσεις που θα ληφθούν.

Πιέσεις

Ο Γ. Αλογοσκούφης, άνοιξε νέο «μέτωπο» με τους τραπεζίτες «απαιτώντας» ουσιαστικά τη συμμετοχή τους στο σχέδιο ενίσχυσης της ρευστότητας των τραπεζών, τονίζοντας πως «η κυβέρνηση έχει τρόπους να τους οδηγήσει σε υπεύθυνη συμπεριφορά».

«Αλεξίπτωτο»

Αναφερόμενος στις δράσεις για την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων, τις οποίες απέφυγε να προσδιορίσει, τόνισε: «Φανταστείτε έναν άνθρωπο που έχασε τη δουλειά του και έχει ένα στεγαστικό δάνειο. Θα τον αφήσουμε χωρίς αλεξίπτωτο;».

Πυρά

«Υπάρχουν κάποιοι που επενδύουν και κάνουν συστηματική καμπάνια για την κατάρρευση του πιστωτικού συστήματος προκειμένου να επωφεληθούν οι ίδιοι. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε».

«Καμπανάκι» από τη Βόρεια Ελλάδα

Για υπέρογκες και ατεκμηρίωτες αυξήσεις στο κόστος του χρήματος, που έχει ως αποτέλεσμα να οδηγείται στα όρια της κατάρρευσης μια πληθώρα επιχειρήσεων, οι οποίες ήδη βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση σε σχέση με τη συνέχιση της λειτουργίας τους, κατηγορεί το τραπεζικό σύστημα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ).

«Η κατάσταση στη Βόρεια Ελλάδα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη», επισημαίνει ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ και προσθέτει πως «αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα για την αποτελεσματική της αντιμετώπιση, τότε, εκτός από την παύση λειτουργίας πολλών επιχειρήσεων, θα υπάρξει ενδεχόμενη αύξηση της ανεργίας και, κατά συνέπεια, μείωση της οικονομικής δραστηριότητας σε όλο το Βορειοελλαδικό Τόξο».

Σε επιστολή του προς τον Γ. Αλογοσκούφη ο κ. Γ. Μυλωνάς καλεί αφενός τον τραπεζικό τομέα να αναλάβει τις ευθύνες του και στην κρίσιμη αυτή περίοδο να υποστηρίξει με χαμηλά spreads και ευέλικτες διαδικασίες τη ρευστότητα των επιχειρήσεων και αφετέρου την πολιτεία να συνδέσει την εφαρμογή του σχεδίου για τις τράπεζες με υποχρεωτικές ρήτρες για χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας.

«Η διεθνής οικονομική κρίση αναδεικνύοντας τα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας έχει, ήδη, επηρεάσει αρνητικά έναν από τους βασικούς συντελεστές λειτουργίας των επιχειρήσεων, που είναι η ταμειακή τους ρευστότητα», επισημαίνεται και τονίζεται η διαπίστωση ότι, το τελευταίο διάστημα, το εγχώριο τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίζει με εξαιρετικά αυστηρά κριτήρια, αλλά και έντονη επιφυλακτικότητα τη δυνατότητα δανεισμού των επιχειρήσεων.

«Παρά το πακέτο στήριξης, που γενναιόδωρα θεσπίστηκε από την κυβέρνηση για τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος, πολλές τράπεζες αυξάνουν υπέρογκα και ατεκμηρίωτα το κόστος του χρήματος» είναι η κατηγορία που εκτοξεύει ο ΣΒΒΕ στο τραπεζικό σύστημα κι επισημαίνει ότι «αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι πληθώρα επιχειρήσεων να βρίσκονται σε εξαιρετικά δυσμενή θέση για τη συνέχιση της λειτουργίας τους, ενώ πολλές από αυτές βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης».

Καταλήγοντας ο ΣΒΒΕ θεωρεί ότι τα κυβερνητικά μέτρα που σχετίζονται με το θέμα πρέπει να συνοδεύονται και με υποχρεωτικές ρήτρες για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας και την ενίσχυση της ρευστότητας των επιχειρήσεων.

ΠΗΓΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ

6.11.08

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Το παζάρι και οι αντιπαροχές

ΑΝΤ. ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ

Ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής παρομοίωσε στη Βουλή την περασμένη Παρασκευή την εξελισσόμενη πιστωτική κρίση και μεταλλασσόμενη σε οικονομική με κινούμενη άμμο. Και δικαίως, αφού κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει την εξέλιξή της, ούτε να προβλέψει τις εκδηλώσεις της. Ηδη στην ελληνική εκδοχή της οι περιπλοκές είναι πολλές και οι συγκρούσεις που προκαλούν οι απόπειρες διαχείρισής της μεγάλες.

Σε πρώτη φάση η κρίση, παρά τις προειδοποιήσεις, επέπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, προκαλώντας πανικό στους αποταμιευτές. Γεγονός που επέβαλε αρχικώς κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια των καταθέσεων και ακολούθως νομοθετική κάλυψη. Στη συνέχεια αναδείχθηκε το πρόβλημα της ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος, της μεταφοράς και εδώ του διεθνούς ελλείμματος εμπιστοσύνης στις πιστωτικές αγορές. Η καχυποψία μεταξύ των τραπεζών ανήλθε στα ύψη και δηλητηριώδεις φήμες άρχισαν να διατρέχουν την τραπεζική πιάτσα, με τρόπαιο τις καταθέσεις που άρχισαν να μετακινούνται από τράπεζα σε τράπεζα, προς αναζήτηση μεγαλύτερης δυνατής ασφάλειας. Κάπως έτσι η διατραπεζική αγορά νέκρωσε και ευθέως ετέθη ζήτημα ανάληψης πρωτοβουλιών προκειμένου να αποτραπούν συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας στην οικονομία.

Από εκείνη τη στιγμή άρχισε ένα «παζάρι» μεταξύ κυβέρνησης και τραπεζών για τις αντιπαροχές έναντι της ρευστότητας που θα προσφερόταν και μαζί ένας υπόγειος πόλεμος μεταξύ των τραπεζικών ιδρυμάτων για την πρωτοκαθεδρία στην επόμενη ημέρα. Οι ισχυρότεροι, όσοι διέθεταν υψηλή ρευστότητα και εκείνοι που είχαν εκπονήσει σχέδια εξαγορών και μεγέθυνσης, άρχισαν να αντιδρούν και να εναντιώνονται σε ομαδοποιήσεις και ενιαία σχήματα παρέμβασης. Η Εθνική Τράπεζα εξ αρχής μετέδωσε τη δυσφορία της και η Marfin του κ. Ανδ. Βγενόπουλου έσπευσε να διαλαλήσει την πρόθεσή της για «φιλικές» εξαγορές. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, η κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος, επηρεαζόμενες από το κλίμα που μετέφερε διεθνώς το σχέδιο του Γκόρντον Μπράουν για τη διάσωση των βρετανικών τραπεζών, κινήθηκαν εσπευσμένα και παρουσίασαν το υπερβολικό, κατά τις κρίσεις των περισσοτέρων, πρόγραμμα ενίσχυσης των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων, ύψους 28 δισ. ευρώ.

Το ύψος του σχεδίου προκάλεσε τα πλήθη, εκνεύρισε τους θεωρούμενους ισχυρούς της τραπεζικής αγοράς και προβλημάτισε τους υπόλοιπους. Η Εθνική Τράπεζα μετέδωσε ότι δεν έχει ανάγκη να συμμετάσχει, ο κ. Βγενόπουλος έθεσε ερωτήματα και οι υπόλοιποι διεκδίκησαν καθολική και ταυτόχρονη συμμετοχή στο πρόγραμμα ενίσχυσης ώστε να μην στιγματιστούν ιδρύματα ότι αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα και βαρύτερα προβλήματα. Προϊόντος του χρόνου και καθώς το πρόβλημα ρευστότητας παρέμενε ενεργό, οι αντιδράσεις άρχισαν να παίρνουν πιο συγκεκριμένη μορφή, για να κορυφωθούν την περασμένη Τετάρτη, όταν ο Ανδρέας Βγενόπουλος κατήγγειλε το πρόγραμμα του κ. Γ. Αλογοσκούφη ως σκανδαλώδες. Ο Mr MIG υπερέβαλε εαυτόν και οι υπόλοιποι τραπεζίτες ένιωσαν ότι στοχοποιούνται. Οταν την επομένη ο υπουργός Οικονομίας παρουσίασε τροποποιημένο το σχέδιο διάσωσης προβλέποντας νέους, αυστηρότερους όρους, τα πράγματα άλλαξαν και δεύτερες σκέψεις επικράτησαν στον κύκλο των κ. κ. Σάλλα, Νανόπουλου και Κωστόπουλου. Πολύ περισσότερο δε, όταν την περασμένη Παρασκευή παρακολούθησαν τη συζήτηση στη Βουλή και διαπίστωσαν τις αρνητικές διαθέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και τις διαθέσεις της κυβέρνησης για διαμόρφωση ιδιαιτέρως αυστηρού πλαισίου παροχής της βοήθειας.

Από νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής, οι περισσότεροι εκ των τραπεζιτών μετέδιδαν ότι δεν θα συμμετάσχουν στο σχέδιο του κ. Αλογοσκούφη και δήλωναν ότι προτιμούν να αυτοπεριοριστούν, να απολέσουν κέρδη και δυνατότητες, παρά να μεταβληθούν σε κρατικά και κομματικά παραρτήματα. Μήπως και έτσι προπαρασκευάσουν ευχερέστερα τις σχεδόν νομοτελειακά επερχόμενες συγχωνεύσεις. Πολλοί αναμένουν τραπεζικούς γάμους και αρραβώνες ως το τέλος του χρόνου. Δεδομένων μάλιστα των συνθηκών, να επιταχυνθούν, ακριβώς για να προσπεράσουν τις συνθήκες κρίσης που δημιουργούν οι ανταγωνισμοί και οι αναπτυσσόμενες αντιθέσεις.

Αν έτσι εξελιχθούν τα πράγματα, αν μαζικά πια οι τραπεζίτες δεν συμμετάσχουν στο κρατικό πρόγραμμα ενίσχυσης και προτιμήσουν λύσεις εκ των ενόντων, τότε το πρόβλημα ρευστότητας και η επαπειλούμενη πιστωτική ασφυξία θα πέσει επί των κεφαλών των κ. Καραμανλή και Αλογοσκούφη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κυβέρνηση, την οικονομία και την κοινωνία. Στην περίπτωση αυτή, τα φαινόμενα της οικονομικής κρίσης και ύφεσης θα διογκωθούν και θα εμφανισθούν ενωρίτερα, καθιστώντας το οικονομικό και πολιτικό πρόβλημα της χώρας οξύτερο. Υπάρχει δε μέγας κίνδυνος μαζί με την ύφεση να αναδειχθεί και το διαρθρωτικό πρόβλημα της εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Ηδη τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων απέχουν από τα αντίστοιχα γερμανικά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες, όταν κατά την είσοδό μας στην ΟΝΕ ήταν μόλις 0,20 της ποσοστιαίας μονάδας.

Οι τάσεις διεύρυνσης των ελλειμμάτων και άμβλυνσης των συνθηκών δημοσιονομικής πειθαρχίας, συνδυαζόμενες με το διεθνές πρόβλημα των πιστώσεων, μπορούν να εξελιχθούν σε μεγάλη παγίδα για την ελληνική οικονομία. Είναι μέγας ο κίνδυνος υποβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη χρηματοδότηση του δημοσίου χρέους. Να σημειωθεί ότι κάθε μονάδα επιτοκίου ανεβάζει κατά περίπου 500 εκατ. ευρώ το κόστος του ετήσιου νέου δανεισμού. Γεγονός που, αν επισυμβεί, θα δυσχεράνει ακόμη περισσότερο τη διαχείριση της κρίσης, επιβεβαιώνοντας την εκτίμηση του κ. Καραμανλή για κινούμενη άμμο, η οποία απειλεί να ρουφήξει τους πάντες και εκείνον και όλους μας.

ΠΗΓΗ ΒΗΜΑ

2.11.08

Βυθίζονται στην ύφεση οι ΗΠΑ - Μεγάλες ενέσεις ρευστότητας

Βυθίζονται στην ύφεση οι ΗΠΑ Ακόμη και μηδενισμό των επιτοκίων από τη Fed βλέπουν οι αναλυτές προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία
Χρηστος Κολυβας
Το ΑΕΠ των ΗΠΑ μειώθηκε κατά 0,3% το τρίτο τρίμηνο, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη «βουτιά» του από το 2001, φέρνοντας την αμερικανική οικονομία ένα βήμα πριν από τη χειρότερη οικονομική της ύφεση εδώ και 25 χρόνια. Αν μειωθεί το ΑΕΠ και στο τέταρτο τρίμηνο, τότε εισέρχεται και επισήμως στην ύφεση. Η πτώση του ΑΕΠ ήταν μικρότερη από ό,τι εκτιμούσαν οι αναλυτές και η αξία των μετοχών αυξήθηκε αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των στοιχείων αλλά το επίμονα ανησυχητικό είναι ότι η υποχώρηση της οικονομίας οφείλεται στη συρρίκνωση των καταναλωτικών δαπανών οι οποίες και αποτελούν τα δύο τρίτα της αμερικανικής οικονομίας. Με άλλα λόγια, ο «βασικός πυλώνας» της οικονομικής υπερδύναμης αρχίζει να καταστρέφεται και ενδεχόμενη ύφεση που θα οφείλεται σ' αυτό έχει αυξημένο κίνδυνο να αποδειχθεί βαθιά και μεγάλη σε διάρκεια.
Επιτόκιο στο μηδέν
Η προχθεσινή απόφαση της Fed να μειώσει το επιτόκιο κατά 0,5 της μονάδας στο 1%, σε συνδυασμό με εκτιμήσεις που φέρουν το αμερικανικό ΑΕΠ να μειώνεται από 2% έως και 4% το τέταρτο τρίμηνο, έχουν οδηγήσει αρκετούς αναλυτές στην εκτίμηση ότι η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ θα μειώσει το επιτόκιο στο μηδέν. Η Ιαπωνία είχε κι αυτή θεσπίσει μηδενικό επιτόκιο για πέντε χρόνια από το 2001 έως το 2006. Κι αυτό κυρίως για να καταπολεμήσει τον επίμονο αποπληθωρισμό, τη διευρυμένη μείωση στις τιμές του καταναλωτή και την «παραλυμένη» ανάπτυξη.
Εξάλλου ο πρόεδρος της Fed Μπεν Μπερνάνκι είπε χθες ότι εάν δεν αναχαιτιστεί η οικονομική ύφεση είναι έτοιμος να προχωρήσει σε νέα μείωση των επιτοκίων κάτι που θα οδηγήσει το κόστος δανεισμού στο χαμηλότερο επίπεδό του στην ιστορία των ΗΠΑ.
Υπάρχουν αρκετά κοινά σημεία μεταξύ Ιαπωνίας και ΗΠΑ, τονίζουν οι αναλυτές μεταξύ των οποίων και ο Εντμουντ Αντριους στους New York Times. Οπως και στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου έτσι και στην Αμερική οι τράπεζες έχουν αποδεκατιστεί από τις ζημίες στην αγορά ακινήτων και είναι πλέον είτε ανίκανες, είτε απρόθυμες να συνεχίσουν τις δανειοδοτήσεις με όρους εφάμιλλους με εκείνους που είχαν θεσπίσει πριν από τη πιστωτική κρίση. Επίσης με τις τιμές του πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων να έχουν καταρρεύσει τις τελευταίες δύο εβδομάδες ορισμένοι αναλυτές βλέπουν το κίνδυνο του αποπληθωρισμού να διαγράφεται με ευκρίνεια και πάνω από τις ΗΠΑ.
Με το βασικό επιτόκιο να είναι ήδη στο 1% η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ πλησιάζει ταχύτατα αυτό που οικονομολόγοι αποκαλούν το σημείο «μηδέν».
Με αμφίβολα αποτελέσματα
Μηδενικό επιτόκιο δεν σημαίνει «δωρεάν χρήματα» για τους επιχειρηματίες και τους καταναλωτές. Το επιτόκιο αφορά τα αποθεματικά που οι τράπεζες απαιτείται να διατηρούν και στον μεταξύ τους δανεισμό. Οι καταναλωτές θα συνεχίσουν να πληρώνουν κάποιο τόκο αλλά αυτός θα είναι πολύ χαμηλός ιδίως για κάποιους εταιρικούς κλάδους.
Το ερώτημα είναι άλλο και έγκειται στο τι θα μπορούσε πια να κάνει η Fed εάν ούτε το, μηδενικό επιτόκιο επιτύχει να αναζωογονήσει την οικονομία. Ο Μπεν Μπερνάνκι είχε απαντήσει σε αυτό το ερώτημα από το 2002 και είχε παραθέσει μία σειρά επιπλέον κινήσεων οι οποίες μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και στην αγορά από την πλευρά της Κεντρικής Τράπεζας εταιρικών ομολόγων.
Στην πραγματικότητα η Fed θα μπορούσε να καταλήξει να τυπώνει νέα χρήματα και να τα διοχετεύει στην αγορά, τονίζει ο Αντριους στους NY Times, ενισχύοντας έτσι τον πληθωρισμό. Αλλά στην περίπτωση της Ιαπωνίας ο πληθωρισμός ποτέ δεν αυξήθηκε. Πέντε χρόνια μετά τη θέσπιση μηδενικών επιτοκίων, η Κεντρική Τράπεζα της χώρας αύξησε δειλά το κόστος δανεισμού κατά 0,5% και πλέον δημοσιεύματα τη θέλουν να μελετά την εκ νέου μείωσή του.
Σε κάθε περίπτωση κινήσεις για την τόνωση της αμερικανικής οικονομίας γίνονται ολοένα και πιεστικότερες μετά τη δημοσιοποίηση των στοιχείων για τη μείωση του ΑΕΠ. Αλλο ένα τρίμηνο μείωσής του κι η χώρα εισάγεται και τεχνικά σε καθεστώς ύφεσης. Το ποσοστό ανεργίας έχει ανέλθει στο 6,1% από το 5% που κυμαίνονταν τον Ιανουάριο. Κι αυτό σε συνδυασμό με τη μείωση κατά 3,1% σε ετήσια βάση των καταναλωτικών δαπανών, την πρώτη μείωση από το 1991 και τη μεγαλύτερη από το 1980, συνθέτει ένα εξαιρετικά δύσκολο παζλ προς λύση από τους κυβερνώντες των ΗΠΑ.
Από τη στιγμή εκείνη και εάν τα επιτόκια αγγίξουν το μηδέν στις ΗΠΑ, η χώρα θα αναγκαστεί να προβεί σε κινήσεις που δεν έχει ξαναδοκιμάσει και την αποτελεσματικότητα των οποίων κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

31.10.08

Mεγάλες ενέσεις ρευστότητας
Με αθρόες ενέσεις ρευστότητας σε καθημερινό επίπεδο από τις κεντρικές τράπεζες, τα διατραπεζικά επιτόκια υποχωρούν. Μόνο προχθές η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) προσέφερε στην αγορά 773,7 δισ. ευρώ ή 1,01 τρισ. δολάρια. Από την πλευρά της η αμερικανική Fed προσέφερε στις κεντρικές τράπεζες της Βραζιλίας, του Μεξικού, της Νότιας Κορέας και της Σιγκαπούρης συνολικά 120 δισ. δολάρια. Προχθές είχε προσφέρει στις ίδιες τράπεζες 30 δισ. δολάρια προκειμένου να τις βοηθήσει να στηρίξουν τα νομίσματά τους. Επίσης, η Fed άνοιξε γραμμή πίστωσης 15 δισ. δολαρίων με την κεντρική τράπεζα της Νέας Ζηλανδίας και κατάργησε να ανώτατα όρια στις πιστώσεις προς τις τέσσερις μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες, μεταξύ των οποίων είναι η ΕΚΤ. Υστερα από αυτές τις κινήσεις, το διατραπεζικό επιτόκιο του ευρώ για διάρκεια τριών μηνών μειώθηκε χθες στο 4,794%, έναντι 4,827% προχθές. Μεγαλύτερη μείωση κατά 23 μονάδες βάσης σημείωσε χθες το διατραπεζικό επιτόκιο libor τριών μηνών του δολαρίου. Το επιτόκιο διαμορφώθηκε στο 3,19%, έναντι 3,42% προχθές. Παρ' όλα αυτά το libor τριών μηνών παραμένει κατά 219 μονάδες βάσεις υψηλότερα από το βασικό επιτόκιο της Fed και κατά 82 μονάδες βάσεις υψηλότερα από την ημέρα που κατάρρευσε η Lehman.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

31.10.08

Δανειστές και οφειλέτες

Δανειστές και οφειλέτες

Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη

Τώρα που εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο (και χιλιάδες στην Ελλάδα) χρωστούν στις τράπεζες και αγωνιούν μήπως χάσουν τη δουλειά τους ή μειωθούν δραστικά τα εισοδήματά τους και δεν θα μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις του δανείου τους και θα κινδυνεύσουν να χάσουν το σπίτι τους και τα υπάρχοντά τους, τώρα, λοιπόν, σκέφτομαι να θέσω πάλι ένα θέμα (το ξαναέθεσα σε ανύποπτο χρόνο, αλλά κανείς δεν το πρόσεξε): την εξίσωση της ευθύνης μεταξύ δανειστού και οφειλέτου. Να το συζητήσουμε έστω ακαδημαϊκά γιατί πρακτικά δεν βλέπω να είμαστε ώριμοι για οποιαδήποτε λύση. Εντούτοις, η τραπεζική κρίση, την οποία προκάλεσαν οι τράπεζες, έχει ως πρώτα θύματα όχι τις ίδιες, αλλά τους οφειλέτες των τραπεζών, δηλαδή την πελατεία τους. Αυτό είναι οπωσδήποτε άδικο, αλλά ενδεχομένως και ασύμφορο για τις ίδιες τις τράπεζες. Στις ΗΠΑ, οι κατασχέσεις σπιτιών ανέρχονται σε εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι ξεσπιτώνονται και δυστυχούν, αλλά και οι τράπεζες που είναι οι αίτιοι του κακού δεν φαίνεται να ευτυχούν.

Η εξίσωση της ευθύνης για το δάνειο μεταξύ δανειστού και οφειλέτου έχει χονδρικά ως εξής: Το Βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο θεωρεί τον οφειλέτη απόλυτα υπεύθυνο για την τύχη του δανείου. Οφείλει να το επιστρέψει μαζί με τους τόκους στον δανειστή εντός των συμφωνημένων προθεσμιών. Για το αυστηρό και άκαμπτο εκείνο δίκαιο οι λόγοι που κάνουν τον οφειλέτη να μην μπορεί να επιστρέψει το δάνειο δεν έχουν καμιά σημασία και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν. Και αν τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν επαρκούσαν για την ικανοποίηση του δανειστή, τότε προσέφερε το ίδιο το σώμα του και ο οφειλέτης έχανε την ελευθερία του και γινόταν δούλος, τον οποίο ο δανειστής μπορούσε να απολύσει. Η αυστηρή και άκαμπτη αντίληψη για την τύχη του δανείου προκαλούσε τεράστιες καταστροφές στις κοινωνίες εκείνης της εποχής. Γι’ αυτό, εμπνευσμένοι πολιτικοί ηγέτες, όπως ο Σόλων, κατέφευγαν σε ριζικά μέτρα όπως ήταν η σεισάχθεια για να απελευθερώσουν τις δεσμευμένες κοινωνικές δυνάμεις.

Τα νεότερα χρόνια, η αρχαία αυστηρότητα υπέκυψε σημαντικά. Ο οφειλέτης, όμως, εξακολουθεί και σήμερα να είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την τύχη του δανείου. Οχι βέβαια και με το σώμα του, το οποίο δεν βγαίνει πλέον στο σφυρί, αλλά ο οφειλέτης μπορεί να χάσει την ελευθερία του φυλακιζόμενος (νομίζω τώρα δεν ισχύει το βάρβαρο μέτρο).

Η ευθύνη για την τύχη του δανείου (αυτό κυρίως ενδιαφέρει και δεν είναι θέμα δικαιοσύνης, αλλά καλής λειτουργίας) εξακολουθεί να είναι ετεροβαρής σε βάρος του οφειλέτου. Οι τράπεζες που δίνουν π. χ. στεγαστικά δάνεια ελάχιστα εξετάζουν αν ο δανειζόμενος θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το δάνειό του. Αρκούνται στην εμπράγματη ασφάλεια, στην υποθήκη ή στην προσημείωση υποθήκης. Δεν είναι υπεύθυνη ούτε η τράπεζα ούτε ο υπάλληλος της τραπέζης που «πούλησε» το δάνειο (αυτό είναι το προϊόν των τραπεζών). Και όταν έλθει η κρίσιμη στιγμή βγάζουν στο σφυρί το ενυπόθηκο ακίνητο. Και επειδή έχω ακούσει πολλά... ανέκδοτα γι’ αυτούς τους πλειστηριασμούς αμφιβάλλω αν και οι ίδιες οι τράπεζες μένουν ικανοποιημένες ή αν έχουν συμφέρον από το σύστημα των πλειστηριασμών. Ισως με πολύ πιο πρόχειρο και επιπόλαιο τρόπο χορηγούνται τα καταναλωτικά δάνεια και τα δάνεια προς τις επιχειρήσεις.

Ενα πρώτο μέτρο εξίσωσης της ευθύνης μεταξύ δανειστού και οφειλέτου θα ήταν η υπευθυνότητα του δανειστού (τράπεζας, ακόμη και υπαλλήλου της) για την επιλογή του πελάτη και της δραστηριότητας που χρηματοδοτεί. Και το πρακτικά πιο σημαντικό να καταστήσει τον δανειστή υπεύθυνο για την τύχη της εμπράγματης ασφάλειας του δανείου.

Η κυβέρνηση κάτι σκέφθηκε για το τελευταίο, αλλά δεν έδωσε καμιά συνέχεια. Επέλεξε να ενισχύσει τις τράπεζες με τεράστιο ποσό. Τους οφειλέτες, που σε μεγάλο βαθμό είναι θύματα της τραπεζικής κρίσης (αυξάνονται τα επιτόκια και οι δόσεις, ενώ κλονίζονται τα εισοδήματα), ποιος θα τους ενισχύσει;

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

31.10.08

Μεγάλα δράματα, μικρές ειδήσεις

Μεγάλα δράματα, μικρές ειδήσεις

Tης Tασουλας Kαραϊσκακη

Χιλιάδες ακίνητα χάνονται για μικροποσά. Μπορεί η Marfin, σε μια κίνηση μεγαλοψυχίας κι ενώ το συγκεκριμένο συμβάν είχε λάβει δημοσιότητα, να χάρισε το χρέος των 1.850 ευρώ και να σώθηκε το δυαράκι του συνταξιούχου στα Πατήσια, ωστόσο πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις παραμένουν στην αφάνεια, όπως εκείνη 48χρονης καρκινοπαθούς που έχασε το σπίτι της για 740 ευρώ (το τελευταίο υπόλοιπο από οφειλές 9.000 ευρώ για καταναλωτικό δάνειο 3.000 ευρώ).

O νέος νόμος για την προστασία των δανειοληπτών (να μην κατάσχονται ακίνητα για οφειλές μικρότερες των 20.000 ευρώ) είναι απίθανο να λειτουργήσει, όπως δεν λειτούργησε η προηγούμενη νομοθετική παρέμβαση για τη μη διενέργεια πλειστηριασμών όταν οι οφειλές δεν ξεπερνούν τα 10.000 ευρώ. Κι αυτό διότι και ο παλιός και ο νέος νόμος περιέχουν διάταξη, με βάση την οποία, προκειμένου να μην εκτελεστεί η κατάσχεση, πρέπει να ασκηθεί «ανακοπή κατά του τίτλου εκτέλεσης εντός προθεσμίας 15 ημερών από την επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση». Οι περισσότεροι οφειλέτες δεν προχωρούν στην ανακοπή είτε γιατί δεν προλαβαίνουν, είτε γιατί δεν το γνωρίζουν, είτε γιατί δεν διαθέτουν τα δικηγορικά και δικαστικά έξοδα για την ανακοπή, που ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ. Οταν κάποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του για 1.850 ή 749 ευρώ είναι μάλλον απίθανο να μπορέσει να βρει εντός 15 ημερών τα 1.000 ευρώ που απαιτούνται για ν’ ανακόψει τη διαδικασία κατάσχεσης.

Μέσα στον περασμένο χρόνο εκδόθηκαν από τα Ειρηνοδικεία, στα οποία προσφεύγουν οι τράπεζες για χρέη από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες μέχρι 12.000 ευρώ, και από τα Πρωτοδικεία που εκδικάζουν προσφυγές τραπεζών για οφειλές άνω των 12.000 ευρώ (κυρίως στεγαστικά δάνεια), περί τις 50.000 διαταγές πληρωμής. Ενα 30% αυτών καταλήγει σε πλειστηριασμούς. Προηγείται η κατάσχεση (που αφαιρεί από τον δανειολήπτη το δικαίωμα να πουλήσει το ακίνητό του και να ξοφλήσει το χρέος). Πέρυσι, σε όλη τη χώρα, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί άγγιξαν τις 17.000. Από αυτούς, για ποσά μικρότερα των 12.000 ευρώ, 8.444 έγιναν στην Αθήνα, 2.250 στον Πειραιά και 2.500 στη Θεσσαλονίκη.

Η ανάγκη των νοικοκυριών να «ξεφουσκώσουν» τις δόσεις για δάνεια και κάρτες, ρισκάροντας μια κατάσχεση, αποτυπώνεται στη θεαματική αύξηση των προσημειώσεων ακινήτων (τα καταναλωτικά δάνεια με προσημείωση ακινήτου χορηγούνται με επιτόκια μειωμένα έως και 50% σε σχέση με τα συμβατικά δάνεια, όμως σε περίπτωση μη αποπληρωμής η τράπεζα κατάσχει το ακίνητο). Το συνολικό ύψος των προσημειωμένων δανείων αγγίζει τα 130 δισ. ευρώ, περίπου όσο το μισό ΑΕΠ. Το 70% αυτού του ποσού αφορά νοικοκυριά. Πολλοί, προκειμένου να τα βγάλουν πέρα με τις δόσεις λαμβάνουν τα λεγόμενα «επισκευαστικά» δάνεια... Ενας φαύλος κύκλος δανεισμού που οδηγεί σε προσημειώσεις, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Διότι δεν είναι μόνο το Χ ποσό που μπορεί να χρωστάει κάποιος στις τράπεζες. Κάθε φορά που η τράπεζα κινεί διαδικασία πλειστηριασμού χρεώνει δικαστικά έξοδα 1.400 ευρώ, ενώ πάνω στο αρχικό κεφάλαιο τρέχουν οι τόκοι. Ο οφειλέτης μπορεί να καταβάλει ένα ποσό, συν τα δικαστικά έξοδα, για να σταματήσει τη διαδικασία, όμως αν στη συνέχεια καθυστερήσει να αποπληρώσει το υπόλοιπο χρέος, κινείται νέα διαδικασία πλειστηριασμού με νέες χρεώσεις, ενώ οι τόκοι τρέχουν...

Καμία νύξη για τοκογλυφική πρακτική των τραπεζών. Είμαστε άσπιλοι και αμόλυντοι στο μέτρο που δεν διαλαλούμε τη ρυπαρότητά μας. Ούτε ακούγεται η κατηγορική φωνή όσων σέρνουν την ερημιά τους ανάμεσά μας. Αλλωστε, σε ένα βαθμό δυστυχίας, κάθε παρρησία είναι απρεπής.

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

31.10.08

Προκλητική η απόφαση της Διοίκησης της ΕΤΕ για αποχώρηση από το δανειοδοτικό πρόγραμμα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.)

Δελτίο Τύπου Νο247

Αθήνα 30Οκτωβρίου 2008

ΝΕΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ

ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

Αντικοινωνική πράξη πρώτου μεγέθους, που προκαλεί το δημόσιο αίσθημα και θέτει την Κυβέρνηση προ των ευθυνών της, αποτελεί η απόφαση της Διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας να αποχωρήσει από το δανειοδοτικό πρόγραμμα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.).

Όταν οι επιλογές της Εθνικής Τράπεζας, που αποτελεί την ναυαρχίδα του ελληνικού Χρηματοπιστωτικού Συστήματος και ταυτόχρονα εργαλείο άσκησης της οικονομικής πολιτικής, ταυτίζονται με τις επιλογές των άλλων τραπεζών, που αποχώρησαν πρώτες από το δανειοδοτικό πρόγραμμα του ΟΕΚ, τότε γίνεται φανερό, ότι ο κ. Αράπογλου είναι ανεξέλεγκτος και από την Κυβέρνηση, που τον διόρισε, η οποία επειδή δεν μπορεί να τον «μαζέψει», τον ανέχεται.

Όσο για τις διαβεβαιώσεις και τα καθησυχαστικά λόγια της Υπουργού Απασχόλησης, κ. Φ. Πάλλη-Πετραλιά, ότι «θα συνεχιστεί κανονικά το δανειοδοτικό πρόγραμμα του Ο.Ε.Κ.», είναι «λόγια του αέρα», που δεν θα έχουν κανένα αντίκρισμα, αφού η Εθνική Τράπεζα που εξυπηρετούσε το 40% αυτών των δανείων αποχωρεί από το πρόγραμμα του Ο.Ε.Κ. και πέντε ακόμα τράπεζες ζήτησαν ήδη αλλαγές στις συμβάσεις.

Όταν όλα αυτά συμβαίνουν στο μέσο της Χρηματοπιστωτικής κρίσης και των συνεπειών της που πλήττουν την πραγματική Οικονομία στη χώρα μας, με θύματα τους ανέργους, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις και η Κυβέρνηση είναι έτοιμη να χορηγήσει στις Τράπεζες με «λευκές επιταγές» 28 δις Ευρώ, για να συνεχίσουν ανενόχλητες να συσσωρεύσουν υπερκέρδη, τότε η αγανάκτηση της κοινωνίας περισσεύει και πρέπει να ανησυχούν αυτοί που την προκαλούν.

Η ΟΤΟΕ καταδικάζει αυτή τη συμπεριφορά των τραπεζών και καλεί την Κυβέρνηση, που έχει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας με την εντολή του Ελληνικού λαού, να αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να υπερασπίσει τα συμφέροντα της Κοινωνίας και των πολιτών από την αυθαιρεσία και τις συντονισμένες ενέργειες της εξουσίας των Τραπεζιτών.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΤΟΕ

ΠΗΓΗ ΟΤΟΕ

30.10.08