"Αυτοδυναμία" του ευρώ και των κυβερνήσεων συνεργασίας (έρευνα Καπα Reserach)

Οριακό προβάδισμα της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, κατά των πρόωρων εκλογών τάσσεται η πλειονότητα των πολιτών σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Κάπα Research.

Με τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ να εξακολουθούν να μάχονται για την πρώτη θέση, χωρίς κανένα από τα δύο κόμματα να έχει διασφαλίσει ασφαλές προβάδισμα, κλείνει το 2013. Παρά τη δυναμική που είχε αρχίσει να εμφανίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης το φθινόπωρο, η συνάντηση του Πρωθυπουργού με την καγκελάριο της Γερμανίας, η ομολογία Τσίπρα ότι η χώρα δεν μπορεί να αποχωρήσει από το ευρώ και οι άστοχοι χειρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα των φαρμάκων και των διοικητικών υπαλλήλων στα πανεπιστήμια φαίνεται να εκμηδενίζουν και πάλι τις διαφορές και να ενισχύουν εκ νέου την κυβερνώσα παράταξη.

Σύμφωνα με πανελλαδική δημοσκόπηση της Κάπα Research που διενεργήθηκε για λογαριασμό του «Βήματος» την περασμένη εβδομάδα, η ΝΔ διατηρεί ένα οριακό προβάδισμα 0,6% από τον ΣΥΡΙΖΑ (από 0,4% που είχε καταγράψει τον Ιούλιο). Κι αυτό γιατί, όπως προκύπτει από τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας, οι πρόσφατες κοινοβουλευτικές «μάχες» των κκ. Αντ. Σαμαρά και Ευ. Βενιζέλου με τον κ. Αλ. Τσίπρα επηρέασαν σαφώς την κοινή γνώμη, όπως και η δολοφονία των δύο νεαρών έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής.

Σε αντίθεση με άλλες δημοσκοπήσεις, η έρευνα της Κάπα Research εμφανίζει ακόμη και σήμερα σε πτωτική πορεία τη Χρυσή Αυγή, με ποσοστό 7,9% έναντι 11% τον περασμένο Μάρτιο. Παραμένει όμως καθαρά τρίτο κόμμα, με το ΠαΣοΚ να ακολουθεί διατηρώντας τις δυνάμεις του και με τη Δημοκρατική Αριστερά να ενισχύεται ελαφρά, μετά τις κινήσεις επαναπροσέγγισης με την κυβέρνηση.

Η πρόθεση ψήφου

Η ΝΔ προηγείται με 23% έναντι 22,4% του ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθεί η Χρυσή Αυγή με 7,9% και το ΠαΣοΚ με 6,1% (7,3% τον Ιούλιο). Το ΚΚΕ κρατά σταθερά την πέμπτη θέση με 5%, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες ακολουθούν με 4,5% και η ΔΗΜΑΡ ανεβαίνει στο 3,4% από 2,8% τον Ιούλιο.

Η διαμόρφωση αυτής της εικόνας φαίνεται ότι οφείλεται σε μια σειρά από πολιτικά γεγονότα, αλλά και από τη στρατηγική που ακολουθούν σε αυτά τα κόμματα. Για παράδειγμα, η επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ να ζητεί εκλογές δεν βρίσκει σύμφωνη την κοινή γνώμη, καθώς το 56,6% δηλώνει ότι επιθυμεί να δοθεί περισσότερος χρόνος στην κυβέρνηση, έναντι ενός ποσοστού 38,5% που επιθυμεί πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. ΝΔ και ΠαΣοΚ φαίνεται ότι φθείρονται από τις νέες διατάξεις που κατατίθενται στη Βουλή για τον Ενιαίο Φόρο Ακινήτων και για τους πλειστηριασμούς ακινήτων. Αλλά το πολιτικό κόστος που επωμίζονται αντισταθμίζεται από τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο ζήτημα της τιμής των φαρμάκων, αλλά και από τη στρατηγική πόλωσης που ακολουθεί ο κ. Τσίπρας.

Ελαφρά ενισχυμένη εμφανίζεται και η ΔΗΜΑΡ μετά τον διάλογο που έχει ξεκινήσει στο εσωτερικό της για το ενδεχόμενο επαναπροσέγγισης με την κυβέρνηση, ενώ η Χρυσή Αυγή εξακολουθεί να χάνει δυνάμεις, παρά την προσπάθεια που καταβάλλουν στελέχη της για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ανακάμπτει.

Ο κ. Σαμαράς εξακολουθεί να προηγείται στο ερώτημα «ποιον θεωρείτε καταλληλότερο για πρωθυπουργό» με 45,5% έναντι 32,3% του κ. Τσίπρα και η ΝΔ στην παράσταση νίκης με 43%, έναντι 41,7% του ΣΥΡΙΖΑ. Η πλειοψηφία της κοινής γνώμης εξακολουθεί να προτιμά μια συμμαχική κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ του κ. Σαμαρά με 41,7% έναντι 35,6% που προτιμά μια συμμαχική κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα.

Και στη δημοτικότητα των πολιτικών αρχηγών προηγείται ο κ. Σαμαράς, με τον κ. Τσίπρα να ακολουθεί και στη συνέχεια τον κ. Φ. Κουβέλη, τον κ. Π. Καμμένο, τον κ. Ευ. Βενιζέλο και τον κ. Δ. Κουτσούμπα, με τελευταίο τον κ. Ν. Μιχαλολιάκο, ο οποίος συγκεντρώνει ένα ποσοστό 85,8% στις αρνητικές γνώμες.

Από την έρευνα της Κάπα Research προκύπτει σαφώς ότι τις προτιμήσεις της κοινής γνώμης επηρέασαν οι εμφανίσεις των κκ. Σαμαρά και Τσίπρα στο εξωτερικό. Το 42,3% όσων συμμετείχαν στη δημοσκόπηση αξιολογεί θετικά τους χειρισμούς του Πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Βερολίνο, αλλά και τις δηλώσεις της κυρίας Μέρκελ που ακολούθησαν. Ακόμη πιο εντυπωσιακή όμως είναι η αποδοχή στην κοινή γνώμη (68,6%) των δηλώσεων που έκανε ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του στο Τέξας, με την οποία ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να αποχωρήσει από την ευρωζώνη και να φύγει από το ευρώ.

Το εντυπωσιακότερο είναι ότι τις δηλώσεις αυτές επιδοκιμάζει και η πλειοψηφία των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ (75,7%) παρά το γεγονός ότι στο εσωτερικό του κόμματος υπάρχουν ακόμη αρκετά στελέχη που εκφράζουν αντίθετες απόψεις. Φαίνεται λοιπόν ότι το «κίνημα της δραχμής» δεν βρίσκει πλέον ανταπόκριση στις πεποιθήσεις των Ελλήνων αλλά και στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αναγκάζοντας πια και την ηγεσία του να είναι πιο προσεκτική στο μέλλον για το ζήτημα αυτό.

Παραμονή στην ευρωζώνη

Το 76,9% της κοινής γνώμης τάσσεται πλέον υπέρ της παραμονής της χώρας στο ευρώ και μόνο ένα ποσοστό 16,7% εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ της επιστροφής στη δραχμή, όταν μόλις τον περασμένο Ιούλιο το 23,9% δήλωνε ότι επιθυμούσε επιστροφή σε εθνικό νόμισμα.

Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι προφανές ότι η μάχη του προϋπολογισμού που ξεκινά από αύριο στη Βουλή, καθώς και οι κρίσιμες ψηφοφορίες που ακολουθούν για τους πλειστηριασμούς ακινήτων, τον φόρο ακινήτων και το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο θα επηρεάσουν σημαντικά το πολιτικό σκηνικό, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει ιδιαιτέρως ρευστό.    

Πηγή : Το Βήμα

1.12.2013

Γιατί δεν ψήφισα

Σε επιστολή του προς την εφμ Καθημερινή ο κ. Δ. Μπράνης γράφει :

Κύριε διευθυντά,

Δεν πήγα να ψηφίσω για τους κάτωθι 21 λόγους.
Λόγος 1ος. Γιατί μου μείωσαν τις αποδοχές μου, που είναι ο μόνος πόρος ζωής μου. Εγώ άλλον πόρο ζωής δεν έχω. Είναι ο μοναδικός.
Λόγος 2ος. Γιατί μου «κατακρεούργησαν» τα δώρα μου. Αυτά τα περίμενα «ως από μηχανής θεό», για να κλείσω ανοιχτές οικονομικές τρύπες.
Λόγος 3ος. Γιατί οι τιμές των ειδών διατροφής κάθε μέρα σχεδόν, αλλάζουν.
Λόγος 4ος. Γιατί οι τιμές των υγρών καυσίμων διαφοροποιούνται από τη μια στιγμή στην άλλη. Λόγος 5ος. Γιατί αυξάνουν κάθε τόσο την τιμή του ρεύματος, του νερού, του τηλεφώνου. Και ο πένης γίνεται ακόμη πενέστερος.
Λόγος 6ος. Γιατί γέμισαν τον τόπο διόδια. Διόδια εδώ, διόδια εκεί, διόδια πιο πέρα και χαίρε βάθος αμέτρητο.
Λόγος 7ος. Γιατί φοβάμαι στον δρόμο, στο γραφείο, στον ύπνο.
Λόγος 8ος. Γιατί η εγκληματικότητα ξεπέρασε το ζενίθ. Γιατί η βία και η τρομοκρατία καλά κρατούν. Λόγος 9ος. Γιατί οι μετανάστες γέμισαν τον τόπο. «Ξέφραγο αμπέλι» έχει γίνει η Ελλάδα.
Λόγος 10ος. Γιατί μας διαφεντεύει η τρόικα. Αυτή και το Μνημόνιο είναι εθνική ταπείνωση.
Λόγος 11ος. Γιατί το έλλειμμα είναι τεράστιο. Πλέον του 15%. Λόγος 12ος. Γιατί το δημόσιο χρέος είναι πελώριο. Πλέον των 450 δισ. Λόγος 13ος. Γιατί οι άνεργοι ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο.
Λόγος 14ος. Γιατί μας στήνουν μπλόφες.
Λόγος 15ος. Γιατί υποκρίνονται. Αλλα λένε, άλλα εννοούν και άλλα κάνουν.
Λόγος 16ος. Γιατί η αξιοκρατία «πάει περίπατο».
Λόγος 17ος. Γιατί η διαφθορά καλπάζει.
Λόγος 18ος. Γιατί μας πιπιλίζουν κάθε μέρα με τα ίδια πράγματα. Κάτι που επαναλαμβάνεται «χιλιάκις» και «μυριάκις» δεν αποτελεί είδηση.
Λόγος 19ος. Γιατί οι τηλεοπτικοί σταθμοί - κανάλια «κάνουν την τρίχα τριχιά». Λόγος 20ός. Γιατί προσθέτουν στη φρίκη φρίκη, στην τραγικότητα τραγικότητα.
Λόγος 21ος. Γιατί μάς υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Μας θεωρούν όντα κατώτερα. Υποτιμούν τον ιδρώτα μας, τον κόπο μας, την αγωνία μας.

Η αποχή, το λευκό και το άκυρο απηχούν τη δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος.
Απηχούν την πικρία του, την αγανάκτησή του, την οργή του, τον θυμό του. Και αν ήταν ακόμη μεγαλύτερη η αποχή, το λευκό και το άκυρο, θα ήταν ακόμη πιο τρανταχτερό και ηχηρό το μήνυμα.
Η αποχή, το λευκό και το άκυρο αποτελούν σαφή καταδίκη της πολιτικής και των πολιτικών της Ελλάδος. Γι’ αυτό θα πρέπει να ανακρούσουν πρύμναν. Να αλλάξουν ρότα. Να πραγματοποιήσουν στροφή 180 μοιρών.
Η Δημοκρατία πρέπει να «αινείται» κάθε στιγμή και όχι να αμαυρώνεται και να πληγώνεται.
Να βάλλεται. Να στιγματίζεται. Να κακοπαθαίνει.

Πηγή Καθημερινή
20.11.2010

Προ των πυλών; (Σκέψεις περί των επερχόμενων εκλογών)

Γιατί οι ενδείξεις συνεχώς πληθαίνουν/

πως είναι κι ο Αυθέντης μου/

τυφλός, κωφός, βωβός... -

Ορέστης Αλεξάκης, Ο υπηρέτης

Είναι λύση οι εκλογές;

Αλλοτε ναι και άλλοτε όχι. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις πραγματικές (και όχι επικοινωνιακές) δυνάμεις ανατροπής των κακώς κειμένων αλλά και αντικατάστασής τους από νέες αξίες και αρχές. Η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία υπηρετεί το δημοκρατικό παιχνίδι, δεν εγγυάται όμως την κοινωνική πρόοδο. Ιδίως μετά το 1981, οπότε στρώματα μη προνομιούχων ανεμίχθησαν (και απερροφήθησαν) από την αστική τάξη, έχει διαμορφωθεί ένα δίχρωμο (ίσως και τρίχρωμο, με την προσθήκη ευρω-αριστερών) πολιτικό κατεστημένο που θέλει να ελέγχει τις όποιες αλλαγές.

ΤΑ κόμματα λειτουργούν ως ιδεοδιώκτες, καθώς προτιμούν να αγοράζουν προτάσεις pret a porter για άμεση χρήση. Οι αρχηγοί (και πάντοτε αυλάρχες) κολακεύουν τον ιδανικό λαό που «μαζί του» θα μεγαλουργήσουν.

Ο ανηθικοηθικός, αριστεροδεξιός, παλιομοδίτης Ελληνας ψηφοφόρος γυρίζει, ζυγίζει και διαπραγματεύεται.

ΣΤΟ μιντιακό σκηνικό κατασκευάζονται «εχθροί» και κηρύσσονται αμείλικτοι πόλεμοι (μεταξύ ανθυποψηφίων).

ΕΙΜΑΙ πεπεισμένος ότι όλοι θα καταγγείλουν όλους (ίσως και την ιστορία του τόπου) για ν' αποφύγουν την αυτοκριτική και για να συνεχίσουν να ζουν έξω από τον πραγματικό κόσμο, στον υπέρκοσμο της ανεύθυνης εξουσίας.

ΤΙ μας μένει να κάνουμε αυτές τις πρώτες εκλογοκηρυγμένες μέρες; Να ονειρευτούμε.

ΝΑ ονειρευτούμε πολιτικούς που παραιτούνται για λόγους συνείδησης, ηθικής στάσης, λαθεμένων χειρισμών. Να ονειρευτούμε πολίτες που δεν κρύβονται πίσω από τις αφίσες, τα σλόγκαν και τις φιέστες. Να ονειρευτούμε πνευματικούς ανθρώπους που δεν συνωστίζονται στους κομματικούς προθαλάμους για ένα «ξεροκόμματο». Να ονειρευτούμε θεσμούς και θεματοφύλακες που δεν αλλοιώνουν τη λαϊκή βούληση και εντολή. Να ονειρευτούμε, τέλος, μια μετεκλογική Ελλάδα που θα έχει κατανοήσει τα προβλήματά της και θα 'χει ανανεώσει τον εθνικό και πολιτικό της προσανατολισμό.

ΤΙ πρέπει να κάνουμε τον υπόλοιπο χρόνο; Κάθαρση και εκκαθάριση «εκλογικών καταλόγων». Να μην αφήσουμε να (ξανα)φυτρώσει και να παρασιτεί η παραπολιτική μηχανή με τα δίκτυα δια-μεσο-λάβη-σης και εν-αλλαγής. Να σπάσουμε τα θεσμικά στεγανά αναξιοκρατίας ή κατευθυνόμενης «αξιοπιστίας» που διαμορφώνουν τα λόμπι, οι παρεούλες, οι μηχανισμοί. Διαφάνεια και λογοδοσία πολιτικών και πολιτών.

ΤΑ τρωκτικά της εξουσίας επιβιώνουν όσο μυρίζουμε και παίζουμε κι εμείς με ττο «τυράκι» της φάκας.

ΑΡΑ διαγράφουμε από το πολιτικό λεξιλόγιο και από την πολιτική πρακτική όρους και σχέσεις του τύπου: «δικός μας», «φίλος του προέδρου», «χρηματοδότης», «παράγοντας», «γιος, κόρη, συγγενής» κ.ο.κ.

Αν αυτά δεν συμβούν, τη μια μέρα θα αλλάξουμε και την άλλη θα βουλιάξουμε.

Υ.Γ.: Οσοι σωτήρες κι αν εμφανιστούν, ο λαός που δεν θέλει να σωθεί, τελικά δεν σώζεται.

www.giannispanousis.gr

Πηγή Ελευθεροτυπία
7.9.09

Ο ευσυνείδητος πρώτος την ψήφο απελθέτω

«Ο ευσυνείδητος πρώτος την ψήφο απελθέτω»

Κύριε διευθυντά

Αφού τελείωσα τη μεταπτυχιακή εκπαίδευσή μου σε έδρανα της αλλοδαπής, βρέθηκα να διεκδικώ την κατοχυρωμένη μου θέση στην εταιρεία του πατέρα μου, την οποία συντηρεί τόσα χρόνια μυημένος στο αρχαίο τάγμα των ρομαντικών που θέλουν να αφήσουν την πραγματικότητα για τα παιδιά τους λίγο καλύτερη απ’ ό,τι τη βρήκαν εκείνοι. Αυτό που δεν χρειάστηκε να διεκδικήσω είναι το προνόμιο του ψηφίζειν, το οποίο επίσης μου παρέδωσαν ως κληρονομιά.

Οσον αφορά στην επαγγελματική μου πραγματικότητα και στη μάχη μου με την πραγματικότητα θεωρώ ότι προηγούμαι στις μεταξύ μας νίκες, αν και εδαφικά η καθημερινότητα έχει κερδίσει θέσεις μεγάλης στρατηγικής σημασίας έναντι εμού.

Επέλεξα να μη συμμετάσχω σε αυτές τις ευρωεκλογές, αρνούμενος να ταυτιστώ με ποσοστά και μέρος δημοσκοπήσεων των όποιων κομματικών κέντρων, θεωρώντας ότι έτσι ίσως μπορέσω όχι να περάσω κάποιο μήνυμα που τόσο περήφανα δηλώνουν όλοι πως συνέλαβαν, αλλά να βρω ένα ηθικό άλλοθι για το κοινωνικό έγκλημα στο οποίο μας θέλουν συνενόχους.

Σε καμιά περίπτωση δεν απαξιώνω το προνόμιο της ψήφου μηδέ και αποκαθηλώνω τη σημασία που φέρει. Αυτή μου η επιστολή είναι μια διαμαρτυρία των όσων δεν θέλησαν να ταυτιστούν με κομματικά νούμερα κι όμως, μας βρήκαν μια ποσοστιαία ταμπέλα του ανεύθυνου ή αυτού που προτίμησε την πλησιέστερη παραλία αντί της κάλπης.

Μακάρι στο επόμενο κάλεσμά μας στις κάλπες η ανηθικότητα να αφήσει τη θέση της στην αυθεντικότητα της αλήθειας και οι ελπίδες μας να μπορέσουν να εκφραστούν μέσω μιας πολιτικής ομάδας και τότε ούτε παραλίες ούτε προσχήματα μοντέρνων τάσεων θα μπορέσουν να μας αποτρέψουν από το να τοποθετηθούμε πολιτικά. Μέχρι τότε, όμως, «ο ασυνείδητος πρώτος την ψήφο βαλέτω».

Ευαγγελος Παππας, ΒΑ, MSc / Δ. Χαϊδαρίου

ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

8.7.09