Νέο είδος πτηνού εντοπίστηκε στη χώρα (στον Υμηττό)

Από τη Σιβηρία στη «φωλιά» του Υμηττού. Σάστισε ο Μιχάλης Κωτσάκης, εθελοντής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, όταν το Σάββατο παρατήρησε το περίεργο, μικροσκοπικό πουλί στην καθιερωμένη του βόλτα κοντά στη Μονή Καισαριανής. Στην αρχή το προσπέρασε, θεωρώντας ότι είναι κάποιο κοινό είδος - άλλωστε θεωρείται σχεδόν άπιαστο όνειρο για έναν παρατηρητή να εντοπίσει ένα νέο είδος στη χώρα του. Στη συνέχεια, όμως, το βλέμμα του αιχμαλώτισαν κάποια πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στο φτέρωμα και τη μορφολογία του πτηνού. Αμέσως έβγαλε τη φωτογραφική του μηχανή και απαθανάτισε το πουλί πριν πετάξει μακριά. Ακόμα και όταν, επιστρέφοντας, έστειλε τις φωτογραφίες στο φόρουμ της Ορνιθολογικής, πίστευε ότι επρόκειτο για τον Κιτρινόφρυδο Φυλλοσκόπο, ένα είδος σπάνιο μεν, αλλά ήδη καταγεγραμμένο στην Ελλάδα. Η απάντηση από τα εμπειρότερα μέλη ήταν πολύ ευχάριστη: επρόκειτο, χωρίς καμία αμφιβολία, για τον Νανοφυλλοσκόπο (Phylloscopus proregulus), ένα είδος που απαντάται κυρίως στη μακρινή Σιβηρία και δεν έχει εντοπιστεί ποτέ στην Ελλάδα. «Μετά και την -τυπική- έγκριση της Επιτροπής Αξιολόγησης Ορνιθολογικών Παρατηρήσεων, θα είναι το 444ο είδος για τη χώρα μας», δήλωσε ο γραμματέας της Επιτροπής της Ορνιθολογικής που ασχολείται με τα σπάνια είδη πουλιών της Ελλάδας κ. Νίκος Προμπονάς. «Αποτελεί ευχάριστη έκπληξη, ειδικά εάν αναλογιστούμε ότι το μικροσκοπικό πουλάκι (σ. σ. έχει μήκος 10 εκ. και βάρος ελάχιστα γραμμάρια) διήνυσε αυτή την τεράστια απόσταση.  Παράλληλα, για άλλη μια φορά αποδεικνύεται η φυσική αξία του Υμηττού και των περιαστικών περιοχών».

Πηγή Καθημερινή 12.4.11

Κόλπος του Μεξικού και "σύγχρονος πολιτισμός"

HELP!!!!!!!!!

 Για περισσότερα ρίξτε μια ματιά στο

Scenes from the Gulf of Mexico - The Big Picture - Boston.com

"Να σε κάψω Γιάννη μ' να σ' αλείψω λάδι"

Τα θαυμαστά ταξίδια του μαυροπετρίτη

Φτερούγισμα φτερούγισμα μπορούν να παρακολουθούν οι φυσιοδίφες του... Ιnternet την ιπτάμενη μεταναστευτική πορεία του μαυροπετρίτη (falco eleonorae) από τη Νότια Αφρική στην Ελλάδα και το αντίστροφο. Στην ιστοσελίδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας απεικονίζονται οι διαδρομές τεσσάρων μαυροπετριτώντου Βορέα, της Ιριδος, του Νότου και του Ζέφυρου. Τα πουλιά εγκατέλειψαν τον περασμένο Οκτώβριο το νησί της Ανδρου και ταξίδεψαν ως τη Μαδαγασκάρη και τη Νότια Αφρική για να ξεχειμωνιάσουν. Σήμερα, δύο από αυτά έχουν ήδη επιστρέψει, ενώ τα μικρότερα σε ηλικία, ο Νότος και ο Ζέφυρος, παραμένουν στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής.

Στους τέσσερις μαυροπετρίτες τοποθετήθηκαν δορυφορικοί πομποί στο πλαίσιο του προγράμματος «Μελέτη και διατήρηση των θαλασσοπουλιών στην Ελλάδα» που εφαρμόζεται από τον τομέα Διατήρησης της Ορνιθολογικής σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και γερμανούς επιστήμονες ειδικούς σε θέματα δορυφορικής παρακολούθησης μαυροπετριτών.

Το μεταναστευτικό τους ταξίδι, 7.000 χιλιομέτρων, προς την Αφρική ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Τα ενήλικα έφτασαν γρηγορότερα στον προορισμό τους, ενώ τα δύο μικρά παρέκκλιναν δυτικά και παρέμειναν για ένα δεκαπενθήμερο σε περιοχές της Κεντρικής Αφρικής με μεγάλη αφθονία τροφής (αγροτικές και δασικές εκτάσεις), πριν συνεχίσουν το ταξίδι τους με κατεύθυνση νοτιοανατολική.

Η παρακολούθησή τους συνεχίστηκε και την εφετινή χρονιά, ώστε να καταγραφούν οι διαδρομές και κατά την επιστροφή τους στους τόπους αναπαραγωγής τους, τις ελληνικές νησίδες. Πρώτοι ξεκίνησαν οι δύο ενήλικοι μαυροπετρίτες και ακολούθησαν τα δύο ανήλικα πουλιά, τα οποία μέχρι και σήμερα παραμένουν στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής.

Τα ενήλικα, η Ιρις και ο Βορέας έχουν φτάσει στην Ελλάδα και ετοιμάζονται να ξεκινήσουν για άλλη μία χρονιά την αναπαραγωγή τους. Ακολούθησαν διαφορετική διαδρομή κατά την επιστροφή τους στην Ελλάδα και συγκεκριμένα κινήθηκαν ανατολικότερα της διαδρομής που είχαν επιλέξει κατά τη φθινοπωρινή τους μετανάστευση προς τη Μαδαγασκάρη. «Γενικά οι μαυροπετρίτες που επισκέπτονται την Ελλάδαακολουθούν τη διαδρομή του Νείλου, δηλαδή κινούνται ανατολικότερα της Σαχάρας, γεγονός που τους προφυλάσσει από τις αντίξοες συνθήκες διάσχισης της ερήμου» σημειώνει η κυρία Ρούλα Τρίγκου από την Ορνιθολογική Εταιρεία.

Ο μαυροπετρίτης είναι ένα μεταναστευτικό είδος που τρέφεται με μεταναστευτικά είδη, επομένως αποτελεί έναν από τους πιο ευαίσθητους δείκτες για τη μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στα πουλιά. «Ενα από τα προβλήματα που αναμένεται να αντιμετωπίσουν τα μεταναστευτικά είδη πουλιών στα επόμενα χρόνιαείναι η επέκταση της αφιλόξενης ζώνης της ερήμου Σαχάρας, που θα αυξήσει τους κινδύνους και τις δυσκολίες για όσα προσπαθούν να τη διασχίσουν» σημειώνει οσυντονιστής δράσεων για τον μαυροπετρίτη κ. Γιάκομπ Φριτς. Και προσθέτει: «Η διερεύνηση του κατά πόσο οι μαυροπετρίτες που αναπαράγονται στην Ελλάδα διέρχονται πάνω από τη Σαχάρα ή την παρακάμπτουν κατά τη μετανάστευσή τουςθα μας δώσει στοιχεία για να μπορέσουμε να προβλέψουμε τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επιβίωση του είδους».

Το γεράκι αυτό στην Ελλάδα αντιμετωπίζει απειλές. Στους ιστούς του έχουν ανιχνευθεί τοξικά υπολείμματα από γεωργικά φάρμακα

Ο μαυροπετρίτης, το βαρβάκι όπως τον λένε σε πολλά νησιά, είναι ένα σκουρόχρωμο, μεσαίου μεγέθους, μεταναστευτικό γεράκι με μακριές φτερούγες. Η Ελλάδα θεωρείται η σημαντικότερη χώρα για τη διατήρησή του, αφού κατά την περίοδο τής αναπαραγωγής φιλοξενεί πάνω από το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού- περισσότερα από 12.000 ζευγάρια. Τα περισσότερα από αυτά αναπαράγονται στις νησίδες της Κρήτης. Λίγες αποικίες εκτός Ελλάδος υπάρχουν ακόμη στην ακτή του Μαρόκου, στον Ατλαντικό και στα Κανάρια νησιά.

Η χαμηλή διαθεσιμότητα σε τροφή στις περιοχές φωλιάσματος των νησιών του Αιγαίου τα αναγκάζει να κυνηγούν σε μεγάλες αποστάσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνο μερικοί μαυροπετρίτες επιστρέφουν στις αποικίες τη νύχτα. Η έκταση στην οποία δραστηριοποιούνται τα γεράκια μιας αποικίας μπορεί να ξεπερνά τα 1.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα! Για αυτό στην αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου μπορεί να παρατηρηθούν και στην ηπειρωτική χώρα ακόμη και σε ψηλά βουνά μακριά από τις ακτές. Ο μαυροπετρίτης γεννά τα αβγά του στα τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου, τα μικρά βγαίνουν γύρω στις 20 Αυγούστου και πετούν στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Το είδος στην Ελλάδα αντιμετωπίζει πολλές απειλές. Οι βιότοποι όπου φωλιάζει, κυνηγά και αναπαράγεται καταστρέφονται από ανθρωπογενείς δραστηριότητες

και παρεμβάσεις. Στους ιστούς μαυροπετρίτη έχουν βρεθεί τοξικά υπολείμματα γεωργικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σε καλλιέργειες. Ο μαυροπετρίτης σχηματίζει αποικίες σε βραχώδεις ακτές μεγάλων νησιών, στα εσωτερικά βράχια τους, καθώς και σε μικρές ακατοίκητες νησίδες του Αιγαίου. Εκεί βρίσκει ασφάλεια και απομόνωση, καθώς η δυσκολία πρόσβασης στις απόκρημνες πλαγιές ελαχιστοποιεί την ανθρώπινη παρουσία. Στις ακατοίκητες νησίδες μπορεί να φωλιάζει ακόμη και στο έδαφος.

Πηγή Το Βήμα

24.6.2010

Νεκρό αγρίμι βρέθηκε πεταμένο σε σκουπιδοντενεκέ έξω από τον Δημοτικό Κήπο των Χανίων

ΠΕΤΑΜΕΝΟΣ σε κάδο σκουπιδιών έξω από τον Δημοτικό Κήπο Χανίων βρέθηκε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς ένας κρητικός αίγαγρος, ένα από τα προστατευόμενα ζώα του νησιού και πολιτιστικό σύμβολο της Κρήτης.

Το άτυχο ζώο που φιλοξενούνταν στον ζωολογικό Δημοτικό Κήπο πέθανε από άγνωστη αιτία. Από την πλευρά της η Δημοτική Αρχή Χανίων υποστήριξε ότι το θέμα διερευνάται και τόνισε ότι θα επιβληθούν αυστηρές ποινές σε εκείνους που αποφάσισαν να πετάξουν το ζώο... στα σκουπίδια. Το μακάβριο θέαμα έγινε αντιληπτό από πολίτες το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, που είδαν στο πεζοδρόμιο της οδού Τζανακάκη το ζώο να βρίσκεται δίπλα σε κάδο τυλιγμένο με σακούλες σκουπιδιών.....

Πηγή Τα Νέα
4.1. 2010

Για το ίδιο θέμα γράφει το blog Περιβαλλοντική Εκπαίδευση - Χανιά (εδώ) :
 

"Το αγρίμι στα σκουπίδια έξω από το Δημοτικό Κήπο των Χανίων πέρα από την τραγική κατάληξη του ζώου φανερώνει πολλά πράγματα για μας και για την κυρίαρχη νοοτροπία και στάση απέναντι στη φύση. Πρόκειται για μια εικόνα εξόχως συμβολική μέσα στην τραγικότητά της

Πρόκειται για ένα σύμβολο της Κρήτης, το αγρίμι, που καταλήγει στα σκουπίδια. Δεν το χρειαζόμαστε πλέον; Πέθανε στα χέρια μας; Πέθανε εξαιτίας μας; Μήπως είναι η σύγχρονη Κρήτη που σκοτώνει τη ψυχή της και την πετάει στα σκουπίδια;; Γιατί το αγρίμι, ο αίγαγρος, το αγριοκάτσικο της Κρήτης έχει συνδεθεί με την άγρια, ελεύθερη ψυχή της Κρήτης, έχει γίνει τραγούδια ριζίτικα, που ακόμη και σήμερα αναστορούνται και τραγουδάνε οι παρέες, κι όχι μόνο οι παρέες των Κρητικών! Το «Αγρίμια κι αγριμάκια μου», μέσα κι από τη φωνή του μεγάλου βάρδου της Κρήτης του Νίκου Ξυλούρη, έγινε πανελλήνια γνωστό, κι αποτελεί πλέον πανελλήνιο τραγούδι – ύμνο της ελευθερίας.

«Πέστε μου πού ‘, οι τόποι σας» ρωτάει στο ριζίτικο ο τραγουδιστής και τα αγρίμια απαντούν
«Γκρεμνά είν’ εμάς οι τόποι μας, λέσκες τα χειμαδιά μας, τα σπηλιαράκια του βουνού …».

Όχι, δεν λέει πουθενά για Δημοτικούς Κήπους, ζωολογικούς κήπους και κλουβιά.

Γιατί ο τόπος του αγριμιού είναι τα βουνά της Κρήτης, τα φαράγγια της. Το αγρίμι, κανένα αγρίμι δεν έπρεπε να βρίσκεται σε κλουβί. Έπρεπε να είναι ελεύθερο στα βουνά της Κρήτης, σαν την ελεύθερη ψυχή της Κρήτης. Γι’ αυτό, έστω και τώρα, ο θάνατος του αγριμιού, όπως κι αν προέκυψε, ας μας αφυπνίσει, για να καταργήσουμε τα αγρίμια στα κλουβιά και τους ζωολογικούς κήπους. Δόξα τω Θεώ, ο Ομαλός είναι μόλις μια ώρα απόσταση από τα Χανιά, κι ο καθένας μπορεί να επισκεφτεί τον Εθνικό Δρυμό Λευκών Ορέων, τη Σαμαριά και να θαυμάσει από κοντά, ελεύθερα τα αγρίμια, κάνοντας και μια στάση στο Κέντρο Πληροφόρησης στο Ξυλόσκαλο για να πάρει πληροφορίες και φυλλάδια για τη μοναδική χλωρίδα και πανίδα του Εθνικού Δρυμού.

Η διατήρηση άγριων ζώων φυλακισμένων σε κλουβιά αποτελεί σύμβολο κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στη φύση. Η προσπάθεια κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στη φύση οδήγησε στην εξαφάνιση ειδών ζώων και φυτών, στην καταστροφή μοναδικών βιοτόπων, στην αποψίλωση δασών και την τσιμεντοποίηση ακτών. Και τώρα «η φύση εκδικείται» θα έλεγαν κάποιοι, η οικολογική ισορροπία που έχει ανατραπεί οδηγεί σε πλημμύρες δίπλα στα δάση που κάηκαν, σε τυφώνες, στην κλιματική αλλαγή που βιώνουμε όλοι μας. Τα θερμότερα Χριστούγεννα των τελευταίων 112 χρόνων που τηρούνται αρχεία, ήταν τα φετινά Χριστούγεννα. Τυχαίο ή αποτέλεσμα της προσπάθειας κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στη φύση;

Όλα δείχνουν λοιπόν ότι ο άνθρωπος πρέπει να αναθεωρήσει τη σχέση του με τη φύση. Αντί για την κυριαρχία η ισορροπία. Αντί για την επαφή με τη φύση πίσω από τα κάγκελα του κλουβιού (που δείχνει και το φόβο μας για το άγριο, για τη φύση, αλλά και το φόβο μας για την ελευθερία), επαφή με τη φύση με την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων όπως π.χ. αυτών που εντάσσονται στο Δίκτυο NATURA 2000, ώστε να μπορούμε να τους επισκεπτόμαστε. Να ξαναφέρουμε επίσης τη φύση μέσα στην πόλη. Αντί τα πάρκα να γίνονται πάρκινγκ (Ρέμβη), αντί οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι να ανοικοδομούνται, να φτιάξουμε πάρκα και να τα φροντίζουμε.

Η προσπάθεια του ανθρώπου να ανακηρυχθεί ανώτερο είδος στη φύση μπορεί να κυριάρχησε ως ιδεολογία του θετικισμού, της απέραντης εμπιστοσύνης στην επιστήμη, όμως σήμερα πλέον συνειδητοποιούμε ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τη φύση, χωρίς καθαρό νερό να πίνει, καθαρό αέρα να αναπνέει, καθαρή τροφή χωρίς χημικά να τρώει. Χρειάζεται ο άνθρωπος τη φύση, δεν μπορεί να επιβιώσει σε ένα τελείως τεχνητό περιβάλλον. Η προσπάθεια κάποιου να ανακηρυχτεί ανώτερος είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η εκμετάλλευση της φύσης από τον άνθρωπο αλλά και η εκμετάλλευση του ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο. Απέναντι σε αυτή την καταστροφική λογική υπάρχει η λογική της ειρηνικής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση και των ανθρώπων μεταξύ τους. Αντί να εκμεταλλευόμαστε άγρια τη φύση καταστρέφοντας, αντί να κάνουμε πολέμους για το πετρέλαιο, μπορούμε να στραφούμε στην απελευθερωτική δύναμη των αποκεντρωμένων ήπιων μορφών ενέργειας.

Η άγρια φύση πρέπει να πάψει να αποτελεί προϊόν μιας χρήσης για τον άνθρωπο, αντικείμενο εκμετάλλευσης που καταλήγει στα σκουπίδια όπως το αγρίμι. Η πανίδα της Κρήτης πρέπει να πάψει να είναι αιχμάλωτη σε κλουβιά και κήπους, πρέπει να παραμείνει ελεύθερη στη φύση, όπως ήταν χιλιετηρίδες, όπως τραγουδιέται αιώνες τώρα στα ριζίτικά μας. "

* Η φωτό είναι από την Καθημερινή 10.10.09

(Μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό άρθρο με πληροφορίες για το αγρίμι εδώ)

Eπιπτώσεις σε ζώα και φυτά (από τις πυρκαγιές)

Στην Πεντέλη έχουν καταγραφεί συνολικά περίπου 700 είδη και υποείδη φυτών. Ανάμεσά τους σύμφωνα με στοιχεία του WWF Ελλάς υπάρχουν 3 ενδημικά της Αττικής και περίπου 15 ενδημικά της νότιας Ελλάδας, όπως κενταύριες, κρόκοι, άγρια γαρίφαλα, φριτιλλάριες, αγριοβιολέτες. Υπάρχουν ακόμα 21 είδη ορχιδέες.

Οι επιπτώσεις της πυρκαγιάς σε αυτά τα είδη θα φανούν την επόμενη άνοιξη όταν τα περισσότερα από αυτά θα έχουν ανθίσει οπότε και θα μπορούν να αναγνωριστούν. Εφόσον οι συνθήκες το επιτρέψουν, τα επόμενα χρόνια οι καμένες εκτάσεις θα καλυφθούν από ποικίλη βλάστηση που θα προκύψει είτε από κάποια είδη που αντέχουν στη φωτιά είτε από μετανάστευση είτε από σπόρους που μεταφέρουν τα πουλιά. Από την άλλη, η πανίδα του βουνού είναι σχετικά υποβαθμισμένη λόγω των πολλαπλών πυρκαγιών, αλλά και της εξάπλωσης της δόμησης.

Από θηλαστικά έχουν καταγραφεί αλεπούδες, ασβοί, κουνάβια, λαγοί και διάφορα άλλα μικρά θηλαστικά, μαυροποντικοί, μυγάλες και ποντίκια. Τουλάχιστον 80 είδη πτηνών έχουν καταγραφεί στην περιοχή που κάηκε όπως ασπροκωλίνες, μαυρολαίμηδες, μαυροτσιροβάκους, κοκκινοτσιροβάκους, κατσουλιέρηδες, διάφορες σπίζες, καλόγερους, καμποδενδροβάτες και επίσης χουχουριστές, γερακίνες και βραχοκιρκίνεζα καθώς και γιδοβύζια. Υπάρχουν δύο είδη χερσαίας χελώνας, νεροχελώνες και σε αραιούς πληθυσμούς, φίδια και σαύρες. Από αμφίβια μπορούμε να σημειώσουμε διάφορα είδη βατράχων. Τα περισσότερα από τα είδη ερπετών και αμφιβίων προστατεύονται από την εθνική νομοθεσία και από τη διεθνή σύμβαση της Βέρνης.

Οσον αφορά στις επιπτώσεις της φωτιάς ασφαλώς είναι μεγαλύτερες στα είδη που δεν έχουν τη δυνατότητα να φύγουν γρήγορα και να γλιτώσουν από τις φλόγες. Ετσι πολλά είδη, όπως οι χελώνες, τα φίδια και οι σαύρες, κυριολεκτικά εξαφανίζονται για μεγάλο διάστημα μετά την πυρκαγιά.

Πηγή Καθημερινή

29.8.09