Η οικονομία σε Στερά Ελλάδα και Βόρεια Πελοπόννησο (οι τιμές, οι ενδιάμεσοι, οι δανειστές, σε υπόμνημα του 1796)

Louis Dupree, ο Ιωάννης Λογοθέτης, άρχοντας της πόλης της Λιβαδειάς, Λιθογραφία

Τα τεκμήρια είναι πάμπολλα που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν τον τίτλο αυτού του σημειώματος. Διαλέγω, για την έναρξη ένα:

Πρόκειται για το υπόμνημα που συντάχθηκε το 1796, υποκινημένο από κάποια, μάλλον γαλλική, προξενική αρχή, αναφερόμενο κυρίως στην Ανατολική Στερεά και στη βόρεια Πελοπόννησο κατά κύριο λόγο.

Εναυσμά του ένα ερωτηματολόγιο καταστρωμένο από γνώστη (ή γνώστες) των οθωμανικών δημοσίων οικονομικών, αλλά και της πραγματικής οικονομίας: αν είχε δοθεί απάντηση σε όλα τα ερωτήματα, θα είχαμε μια σπάνια (και ακόμη αναζητούμενη) ακτινογραφία της οικονομίας των περιοχών που γίνονται πεδίο παρατήρησης με ευνόητες γενικεύσεις· ωστόσο, και οι απαντήσεις που δόθηκαν αποτελούν ένα πολύτιμο τεκμηριωτικό σώμα.

Ο Ανώνυμος του 1796 οργανώνει το υπόμνημά του κατά εδαφικές ενότητες: πόλεις και η περιοχή τους και αναχωνεύει τις προσδοκώμενες απαντήσεις του ερωτηματολογίου σε συνεχή λόγο, αν και δεν λείπουν οι αυτόνομες καταγραφές.

Μια από τις εδαφικές ενότητες η Λειβαδιά: το εισόδημα της περιοχής έχει εκχωρηθεί σε αγαθοεργό εγκαθίδρυμα («προσήλωμα της Μέκκας») και οι επί μέρους πρόσοδοι ενοικιάζονται από τους ντόπιους άρχοντες («αριστοκρατία» είναι η λέξη που χρησιμοποιεί ο Ανώνυμος)· αυτή η αριστοκρατία διαχειρίζεται με τον υπεύθυνο του βακουφιού (τον βοεβόδα) το εισόδημα και όσες διοικητικές ευθύνες συνδέονται μ’ αυτό. 

«Ενας από τους άρχοντες της πόλης, ο Γιαννάκης Λογοθέτης: επιδίδεται στη συγκέντρωση της παραγωγής και στην εμπορία της. Ας δούμε τη μέθοδο: «Από την σειράν των άνωθεν αρχόντων της Λειβαδίας, κάποιος Γιαννάκη Στάμου Λογοθέτου, ένας από την πλέον ευγενεστέραν φαμελίαν, αυτής της επαρχίας, τώρα νεωστί άρχισεν και επήρεν όλας τας πραγματείας της Βοιωτίας εις την εδικήν του μεταχείρισιν χωρίς να αφήσει άλλον τινάν, εξαπλώνοντας ανθρώπους εδικούς του εις Θήβα, Σάλωνα και Ταλάντι και αγοράζει σιτάρια, τυρί, μαλλί, βαμπάκι. Ενας δε της Λειβαδίας τον τόπον, ο κάθε άρχοντας οπού έχει χωρίον μουκατά (: δηλαδή ενοικιάζει από το βακούφι την πρόσοδό του) αγοράζει το πράγμα των χωριάτων με ολίγην τιμήν και το πουλεί του κυρ Γιαννάκη 9 και ο κυρ Γιαννάκης το πουλεί 13· έτζι και μαλλί και βαμπάκι και ό,τι άλλο. Τον αυτόν τρόπον κάνουν και οι Θηβαίοι κιαχαγιάδες και σουμπασάδες των χωρίων και το παίρνουν από τους πτωχούς όταν είναι στενεμένοι από τα δοσίματα και τους το παίρνουν με την μισήν τιμήν και το πουλούν του κυρ Γιαννάκη με το τρίτον και αυτός το πουλεί με το τέταρτον».

Το μακρό παράθεμα που προηγήθηκε αφήνει να φανεί ο μηχανισμός που διέπει τη συγκέντρωση και εμπορία της αγροτικής παραγωγής και κυρίως τους τρόπους ιδιοποίησης των πλεονασμάτων (ή και ελλειμμάτων) των άμεσων παραγωγών.

Αν δεν περιγράφεται σαφώς ο τρόπος με τον οποίο οι ενδιάμεσοι του Λογοθέτη έκαναν τις αγορές τους (με δικά του ή δικά τους χρήματα), ωστόσο ο συνολικός μηχανισμός καταγράφεται ρητώς: πρόκειται για την καθήλωση των τιμών στο επίπεδο του καλλιεργητή και στη βαθμιαία αποδέσμευσή τους στις δύο επόμενες φάσεις. Τούτο αναδεικνύεται σε δύο περιπτώσεις: στην περίπτωση της ενοικίασης των προσόδων (σύστημα «μουκατά») και στην περίπτωση των γαιών που εποπτεύονται από «κεχαγιάδες» και «σουμπασήδες». Και οι δυο τους εποπτεύουν και συνάμα διαχειρίζονται γαίες που ανήκουν σε ιδιώτες, σε βακούφια, σε μέλη του αυτοκρατορικού οίκου.

Το κλειδί της ιδιοποίησης είναι οι τιμές: προσαυξάνονται κατά το ένα τρίτο από τους ενδιάμεσους και κατά το τέταρτο από τον συγκεντρωτή της παραγωγής: είναι η τιμή με την οποία διατίθενται τα προϊόντα στην εξωτερική αγορά με πρόσθετες επαυξήσεις προερχόμενες από τη φορολογία.

Σύμφωνα με το ίδιο υπόμνημα, η παραγωγή - τύπος των σιτηρών (με μιαν άριστη απόδοση 1, σπορά, προς 10, συγκομιδή) ανερχόταν σε 300 κοιλά, προφανώς Κωνσταντινούπολης (22 οκάδες το κοιλό). Από τη συγκομιδή των 300 κοιλών απόμεναν καθαρά μετά την αφαίρεση του φόρου, της σποράς και των λοιπών εξόδων 174 κοιλά που τα μοιράζονταν στη μέση ο αγρολήπτης με τον αγροδότη. Είναι φανερό ότι για να υπάρξουν εμπορευματοποιήσιμα υπόλοιπα στον αγρολήπτη, θα έπρεπε να συγκροτεί το «ζωτικό του ελάχιστον» με την προσθήκη άλλων δημητριακών: η θετική απάντηση ήρθε με την καλλιέργεια του αραβόσιτου. Οσο για τον αγροδότη, για να έχει σημαντικά πλεονάσματα, θα έπρεπε να διαθέτει πολλές καλλιεργητικές μονάδες-τύπους («ζευγάρια»). Ωστόσο, πέρα από τη διαχείριση των πλεονασμάτων, υπάρχει και η αντίστοιχη των ελλειμμάτων: πρόκειται για τα χωριά που δεν έχουν «ιντράδες», δηλαδή εισοδήματα και αναγκάζονται να δανείζονται. Οι δανειστές, Αρβανίτες, εγκαθίστανται στα σπίτια των χρεωστών τους, τρωγοπίνουν και τραγουδούν. Είναι μια ακραία εκδοχή του godo godis: ο ένας «απολαμβάνει» το χρήμα που δανείστηκε και ο άλλος τα αγαθά που του δόθηκαν ως υποθήκη και των οποίων γίνεται στην πράξη κύριος. Αλλά δεν θα θίξουμε εδώ το κεφάλαιο της αγροτικής καταχρέωσης.

Πότε όμως οι οικονομικώς και κοινωνικώς ισχυροί αγοράζουν μισοτιμής το προϊόν των χωρικών; όταν οι τελευταίοι είναι «στενεμένοι», γιατί πρέπει να καταβάλουν τα «δοσίματα», να ανταποκριθούν αλλοιώς στο χρηματικό κλάσμα της φορολογικής απαίτησης: συμπίπτει με την εποχική συμπίεση των τιμών και στην ουσία στην επίπτωση του υποχρεωτικού εκχρηματισμού σε μια οικονομία στηριζόμενη κυρίως στις αξίες χρήσης και όχι ανταλλαγής. 

Ας μείνουμε στη θεμελιώδη διαπίστωση: ο άμεσος παραγωγός δεν συμμετέχει σε όλες τις φάσεις της αγοράς: τον αποκλείουν απ’ αυτή τη συμμετοχή οι ενδιάμεσοι, οι άνθρωποι που χειρίζονται το χρήμα, τόσο αποδιαρθρωτικό σε οικονομίες χωρίς πλήρη αυτάρκεια.

Βεβαίως, υπάρχουν οι εξισορροπήσεις, η διαχείριση της ανέχειας. Αλλά γι’ αυτό ίσως άλλοτε. Και για άλλα συμπλεκόμενα.

Του Σπ. Αδραχά 

(Ο κ. Σπ. Ι. Ασδραχάς είναι ιστορικός)

Πηγή Καθημερινή

26.9.2010

Πόλεμος ξέσπασε ανάμεσα στους βιβλιοπώλες για τα σχολικά βοηθήματα

Σύμφωνα με προσωρινή διαταγή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, τέλος αναμένεται στα σχολικά βοηθήματα, διότι ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στους βιβλιοπώλες και τους εκδότες για το μειωμένο ποσοστό έκπτωσης στα σχολικά βιβλία, σε σχέση με το καθεστώς που επικρατεί.

Με τελικό αποδέκτη τους γονείς, καταναλωτές το δικαστήριο απαγόρευσε την πρακτική των σχολικών βοηθημάτων. Πιο συγκεκριμένα στο δικαστήριο προσέφυγαν οι ιδιοκτήτες των βιβλιοπωλείων «Παπασωτηρίου», «Ιανός», «Πρωτοπορεία», «Αντρέας και Ουρανία Τσιούστα», «Ν. Σταθάτος», «Ν. Παρασκευόπουλος», όπως και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών – Βιβλιοχαρτοπωλών Πειραιώς και Αθηνών καθώς και προαστίων.

Με την προσφυγή τους ζητούσαν να κριθεί ως «αθέμιτος ανταγωνισμός» η τιμολογιακή πολιτική του βιβλιοπωλείου Ελευθερουδάκης που πωλούσε τα σχολικά βοηθήματα με έκπτωση 20%.

Πηγή www.neolaia.gr

24.9.2010

Σε πλειστηριασμό τα ακίνητα της καπνοβιομηχανίας Κεράνης

Τίτλοι τέλους μετά 74 χρόνια για την ιστορική καπνοβιομηχανία Κεράνης, η οποία χρεοκόπησε το 2006. Στις 13 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί δημόσιος αναγκαστικός πλειστηριασμός για το κτίριο στον Πειραιά και τις εγκαταστάσεις στην Εύβοια. Γνωστά ονόματα του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου της χώρας συνέδεσαν το όνομά τους με την κατάρρευση της καπνοβιομηχανίας που ίδρυσε το 1936 ο Γεώργιος Kεράνης με τη βοήθεια του Nικολάου Kεράνη και του Σοφοκλή Φλέγγα, ενώ οι μετοχές της εταιρείας εισήχθησαν το 1939 στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Οι «τοίχοι» του κτιρίου επί της οδού Aθηνών 39 «είδαν» και «άκουσαν» πολλά από τους ουρανοκατέβατους σωτήρες που έσπευσαν να σώσουν την επιχείρηση, η οποία το 1997 είχε μηδενίσει τις ζημίες 1,3 δισ. δραχμών που εμφάνιζε ο ισολογισμός του 1994 με τα χρέη την ίδια περίοδο να φθάνουν τα 5,5 δισ. δραχμές και το μετοχικό κεφάλαιο να ανέρχεται στα 5 δισ. δραχμές. Πώς είναι δυνατόν μια καπνοβιομηχανία να φθάνει στο σημείο να διακινεί άσχετα προϊόντα ως προς το αντικείμενό της, όπως για παράδειγμα μπίρες με συνεχείς ζημίες για τον ισολογισμό της και να χρηματοδοτεί συμβούλους για οικονομικές υπηρεσίες, δίνοντας ετήσιους μισθούς 300.000 ευρώ όταν η εταιρεία βούλιαζε από τα χρέη; Πώς είναι δυνατόν να μεταβιβάζεται σε μια νύχτα το 52% της επιχείρισης σε επενδυτική εταιρεία της Θεσσαλονίκης και να μην ενημερώνεται ο διευθύνων σύμβουλος, ενώ ο βασικός μέτοχος να έχει πουλήσει τις μετοχές του και να δηλώνει ότι τις έχει μεταβιβάσει σε off shore εταιρεία του εξωτερικού;

Η κακοδιαχείριση ήταν η βασική αιτία της κατάρρευσης. Tα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι σήμερα η ιστορική καπνοβιομηχανία άλλαξε δεκάδες διοικητικά συμβούλια, άνθρωποι αμφιβόλου ικανότητας προτάθηκαν για μέλη του Δ.Σ. -μέχρι και μάνατζερ παικτών του ποδοσφαίρου είχαν θέσει υποψηφιότητα- δεκάδες δισεκατομμύρια δραχμές εισέρρευσαν στην επιχείρηση από αυξήσεις κεφαλαίου και η εταιρεία συνέχιζε να παραμένει ο «φτωχός συγγενής» του κλάδου με πολυετείς ζημιογόνες χρήσεις και χαμηλά μερίδια αγοράς.

Δεξιώσεις πριν το τέλος

Χαρακτηριστικές ήταν οι πολυτελείς δεξιώσεις πριν από μερικά χρόνια στην Aίγλη του Zαππείου όπου είχε προσκληθεί μέχρι και ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Κώστας Σημίτης (τελικά δεν παρευρέθη) ενώ η εταιρεία ήταν στο χείλος της χρεοκοπίας με τους 120 εργαζόμενους να προβλέπουν την πτώχευση της καπνοβιομηχανίας.

Του Ανέστη Ντόκα

Πηγή Καθημερινή

23.9.2010

Η ιστορία των περαιώσεων

Τη μόδα της περαίωσης των ανέλεγκτων χρήσεων ξεκίνησε στην Ελλάδα ο υπουργός Οικονομικών Θανάσης Κανελλόπουλος το 1978 ελέω έλλειψης εσόδων και συνεχίζεται ακόμα και σήμερα επί υπουργίας Γ. Παπακωνσταντίνου. Πρόκειται για τη δέκατη περαίωση και όπως ανέφερε χθες ο υπουργός είναι το «δέκα το καλό» που περιλαμβάνει για πρώτη φορά 10 χρήσεις και αφορά σε 2.500.000 ανέλεγκτες υποθέσεις. Κάθε φορά όμως το ζητούμενο είναι η αύξηση των δημοσίων εσόδων.

1. Η ιστορία των ανέλεγκτων χρήσεων ξεκινάει το 1978 με τον τότε υπουργό Οικονομικών να παρατείνει τη ρύθμιση μέχρι και το 1981. Στην «Καθημερινή» της 22ας Ιουνίου 1978 αναφέρεται ότι: «Τακτοποιούνται όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις και παρέχονται διευκολύνσεις στους φορολογούμενους να εξοφλήσουν τις οφειλές... Ο φόρος, το τέλος ή η εισφορά που θα προκύψουν μετά τις τακτοποιήσεις αυτές θα καταβληθούν από τους υπόχρεους σε 10 ίσες μηνιαίες δόσεις από τις οποίες η πρώτη είναι πληρωτέα στον επόμενο από τη βεβαίωση μήνα. Οσοι εξοφλούν μέσα στην προθεσμία καταβολής της πρώτης δόσης ολόκληρο το ποσό θα έχουν έκπτωση 10%».

2. Η επόμενη ρύθμιση έρχεται το 1988 επί υπουργίας Δημητρίου Τσοβόλα. Ο τότε υπουργός Οικονομικών παρείχε τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες να περαιώσουν τις ανέλεγκτες χρήσεις εισπράττοντας σημαντικά έσοδα για το ελληνικό δημόσιο.

3. Με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία ο υπουργός Οικονομικών Ι. Παλαιοκρασσάς έδωσε τη δυνατότητα σε όλες τις επιχειρήσεις ανεξαρτήτως ακαθαρίστων εσόδων να κλείσουν τα βιβλία τους.

4. Το 1994 έγινε η πιο πετυχημένη περαίωση όπου το Δημόσιο εισέπραξε το ποσό των 450 δισ. δρχ. Αν και η ρύθμιση κρίθηκε εν συνεχεία αντισυνταγματική (διότι λεπτομέρειες της περαίωσης δόθηκαν με υπουργική απόφαση και όχι με νόμο) ουδείς κίνησε διαδικασίες για επιστροφή χρημάτων, ενώ ταυτόχρονα οι υποθέσεις αυτές περαιώθηκαν οριστικά.

5. Επί υπουργίας Νίκου Χριστοδουλάκη έγιναν δύο περαιώσεις. Αν και ονομάσθηκαν «συνάφεια» είχαν ακριβώς το ίδιο νόημα το κλείσιμο των ανέλεγκτων χρήσεων. Ο υφυπουργός Οικονομικών Απόστολος Φωτιάδης το 2002 προχώρησε σε ρύθμιση που προέβλεπε το κλείσιμο των χρήσεων της περιόδου 1999-2001.

6. Η δεύτερη ρύθμιση που έγινε στο τέλος του 2002 προέβλεπε το κλείσιμο των χρήσεων της περιόδου 1993-1998.

7. Το 2004 επί υπουργίας Γ. Αλογοσκούφη έγινε η έβδομη περαίωση στην οποία μπορούσαν να ενταχθούν επιχειρήσεις με ακαθάριστα έσοδα έως 8,8 εκατ. ευρώ. Η ρύθμιση αφορούσε στις ανέλεγκτες υποθέσεις της περιόδου 1998-2003.

8. Τέσσερα χρόνια μετά ο κ. Αλογοσκούφης θεσπίζει νέα ρύθμιση για τις ανέλεγκτες υποθέσεις της περιόδου 2000-2006.

9. Αν και ο υπουργός κ. Ι. Παπαθανασίου δεν συνέταξε νέα ρύθμιση ωστόσο αναβίωσε τη ρύθμιση του προκατόχου του και ζητούσε από τις επιχειρήσεις που δεν είχαν υπαχθεί να το πράξουν μέχρι τον Ιούνιο του 2009.

10. Στην τελευταία ρύθμιση ο Γ. Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να κλείσει τις χρήσεις της δεκαετίας 2000-2009.

Του Πρ. Xατζηνικολαου

Πηγή Καθημερινή

23.9.2010

Οφειλές 60 δισ. ευρώ παραμένουν ανείσπρακτες

Την ώρα που το υπουργείο Οικονομικών υποχρεώνεται να συρθεί σε μία ακόμη περαίωση ανέλεγκτων υποθέσεων, προκειμένου να ενισχύσει τα έσοδα του προϋπολογισμού με 2 δισ. ευρώ, χρέη και πρόστιμα ύψους 60 δισ. ευρώ παραμένουν ανείσπρακτα εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και της χρονοβόρας εκδίκασης των φορολογικών υποθέσεων. Ο μηχανισμός ελέγχει μόλις το 3% των υποθέσεων κάθε χρόνο, ενώ εισπράττεται μόνο το 0,7% των προστίμων. Εν τω μεταξύ, στο πλαίσιο της διαβούλευσης, το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει να μειώσει μερικώς το κόστος της περαίωσης για τις επιχειρήσεις και να αυξήσει τις δόσεις για την εξόφληση του φόρου, αλλά απορρίπτει το ενδεχόμενο καταστροφής των βιβλίων.

Πρωτοφανή διάλυση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού καταδεικνύουν τα στοιχεία που παρουσίασε χθες ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός των ανέλεγκτων υποθέσεων υπερβαίνει τις 2.500.000 χρήσεις, ο αριθμός των οφειλετών του Δημοσίου τους 1.300.000 και των υποθέσεων που λιμνάζουν στα δικαστήρια τις 150.000. 

Συνολικά ποσό ύψος 60 δισ. ευρώ είναι εγκλωβισμένο στα δικαστήρια και τις εφορίες.

Αυτός ο μηχανισμός καλείται όλο αυτό διάστημα να σώσει τη χώρα εισπράττοντας δημόσια έσοδα τη στιγμή που όπως παραδέχθηκε ο υπουργός δεν μπορούν να ελέγξουν παραπάνω από το 3% των φορολογικών υποθέσεων κάθε χρόνο. Οδηγεί δε, αναγκαστικά σχεδόν σε μία ακόμα ρύθμιση ανέλεγκτων χρήσεων δεδομένου ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί τουλάχιστον σε σύντομο χρονικό διάστημα. Και αυτό καθώς οι ίδιοι άνθρωποι καλούνται να πετύχουν εκεί που απέτυχαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αν και υπάρχουν φωνές τόσο εντός του κυβερνώντος κόμματος που ζητούν τη ματαίωση της περαίωσης, ωστόσο το αντεπιχείρημα των κυβερνητικών στελεχών που εισηγούνται στην κυβέρνηση να προχωρήσει σε μία τολμηρή περαίωση είναι ότι με την υπάρχουσα ελεγκτική διαδικασία εισπράττεται μόλις το 0,7% των προστίμων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 30 δισ. ευρώ που είναι δεσμευμένα στα διοικητικά δικαστήρια υπολογίζεται να εισπραχθεί μόλις το ποσό των 210 εκατ. ευρώ!. Επίσης, τα συσσωρευμένα ληξιπρόθεσμα χρέη έχουν ξεπεράσει το ποσό των 30 δισ. ευρώ.

Περαίωση

Υπό αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση αποφάσισε να τραβήξει μία γραμμή με το παρελθόν. Βέβαια, εισπρακτικοί κυρίως λόγοι οδήγησαν το οικονομικό επιτελείο στην απόφαση της περαίωσης των ανέλεγκτων χρήσεων της δεκαετίας. Γι' αυτό τον λόγο άλλωστε η περαίωση είναι «αλμυρή» για τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Οπως αναφέρει ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών αυτή τη στιγμή το Δημόσιο χρειάζεται έσοδα και οι επιχειρήσεις να τελειώνουν με τις αμαρτίες του παρελθόντος. Αναγνωρίζει ότι τα ποσά είναι μεγάλα και υπογραμμίζει ότι θα πρέπει να γίνει ένας συμβιβασμός με τις επιχειρήσεις. Στο πλαίσιο αυτό η κυβέρνηση εξετάζει:

1. Την ένταξη στην ευνοϊκή ρύθμιση της δεκαετίας των επιχειρήσεων με ακαθάριστα έσοδα άνω των 20 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τον ίδιο παράγοντα οι επιχειρήσεις με τζίρο άνω των 20 εκατ. ευρώ ανέρχονται σε περίπου 2.000. Εναλλακτικά εξετάζεται να ενταχθούν οι επιχειρήσεις που είχαν στη δεκαετία μέσο όρο 20 εκατ. ευρώ.

2. Τη μείωση της προκαταβολής φόρου που ανέρχεται στο 25% του φόρου που θα προκύψει. Η κυβέρνηση θέλει με το υψηλό αυτό ποσοστό να αναγκάσει τις επιχειρήσεις που θα περαιώσουν να συνεχίσουν να καταβάλλουν τις δόσεις. Είχε παρατηρηθεί σε προηγούμενες περαιώσεις να καταβάλλεται η πρώτη δόση και στη συνέχεια να σταματούν να πληρώνουν. Πάντως, η κυβέρνηση εξετάζει τη μείωση της προκαταβολής στο 20% ή στο 15%.

3. Μείωση των ελάχιστων ποσών. Τα ελάχιστα ποσά ξεκινούν από τα 400 ευρώ για τα βιβλία πρώτης κατηγορίας, αυξάνονται στα 700 ευρώ ανά χρήση για τα β΄ κατηγορίας και φθάνουν τα 1.000 ευρώ για τα γ΄ κατηγορίας. Οι όποιες μειώσεις θα είναι μικρές αναφέρουν στελέχη του υπουργείου Οικονομικών.

4. Αύξηση των δόσεων. Δεν αποκλείεται οι δόσεις να φθάσουν και τις 24. Το σχέδιο που παρουσιάσθηκε τις προηγούμενες μέρες προέβλεπε ως ανώτατο όριο τις 12 δόσεις. Στελέχη του υπουργείου σημειώνουν ωστόσο ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν να κλείσουν τρεις ανέλεγκτες χρήσεις (από το 2006 έως το 2009) οπότε δεν χρειάζονται πολλές δόσεις.

5. Την ένταξη στην περαίωση όσων έχουν αυτοπεραιώσει. Τα ελάχιστα ποσά σύμφωνα με τα ίδια στελέχη θα είναι πιθανόν στο ήμισυ της περαίωσης.

6. Τη μείωση του συντελεστή 2% στο 1,5%. Ο συντελεστής 1,5% θα ισχύσει μόνο για τις επιχειρήσεις που δεν έχουν φορολογικές παραβάσεις.

Στο αυτόφωρο οι φοροφυγάδες

Με αυτόφωρο απειλούνται όσες επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες εντοπιστούν με σημαντικές παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας. Οπως τόνισε χθες ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, στο νομοσχέδιο για την περαίωση που θα κατατεθεί τις προσεχείς μέρες θα συμπεριληφθούν ρυθμίσεις, όπως, για παράδειγμα, τη διαδικασία αυτόφωρου εκεί όπου υπάρχουν σημαντικές παραβάσεις της νομοθεσίας. Για παράδειγμα, η μη έκδοση σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης αποδείξεων θα ενεργοποιεί τη διαδικασία του αυτόφωρου. Επίσης, όπως ανέφερε ο υπουργός, προωθούνται σημαντικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι φορολογικές δίκες, προκειμένου να «πέσει» στα τρία χρόνια ο μέσος όρος εκδίκασης των φορολογικών υποθέσεων.

«Πάμε στη λογική της δίκης ανάλογα με το ύψος του προστίμου, περιορίζουμε σε πολύ μεγάλο βαθμό τον χρόνο εκκρεμοδικίας, περιορίζουμε τη δυνατότητα αναστολής της πράξης της φορολογικής αρχής μόνο εκεί όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη. Αυτή τη στιγμή -για να έχουμε μια αίσθηση- όταν κάποιος που του έχει επιβληθεί πρόστιμο πηγαίνει στο δικαστήριο, εννέα στις δέκα φορές παίρνει αναστολή, ακόμα και για το 25% που πρέπει να πληρώσει, για να μπορέσει να πάει σε δίκη. Συνεπώς, δίπλα στην εξαιρετικά χαμηλή πιθανότητα, αυτή τη στιγμή, να συλληφθεί η φοροδιαφυγή, έχουμε και τη χαμηλή πιθανότητα να τιμωρηθεί η φοροδιαφυγή», τόνισε ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Του Προκοπη Xατζηνικολαου

Πηγή Καθημερινή

23.9.2010

Τετρακόσια χρόνια ελληνικού βιβλίου σε 2.000 τόμους

O Κωνσταντίνος Σπ. Στάικος είναι ιστορικός και μελετητής του βιβλίου, με πάθος για τις παλαιές εκδόσεις. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε να συλλέγει παλαίτυπες (15ος αι.-19ος αι.) ελληνικές εκδόσεις σε μια προσπάθεια που με τα χρόνια εξελίχθηκε σε στάση ζωής. Σπάνιες και μοναδικές εκδόσεις διασώθηκαν από παλιατζίδικα και επαναπατρίστηκαν αποτελώντας ιδιωτική συλλογή που περιλαμβάνει περισσότερους από 1.400 τίτλους σε 2.000 τόμους. Με την ονομασία «Βιβλιοθήκη του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» η συλλογή ανήκει πλέον στο Ιδρυμα Ωνάση, το οποίο έχει αναλάβει τη συντήρηση και τον εμπλουτισμό της. Θα στεγαστεί στο κτίριο του Ιδρύματος Ωνάση (Λεωφ. Αμαλίας 56) και θα είναι ανοιχτή σε κοινό και ερευνητές.

Χθες έγινε η παρουσίαση της συλλογής, η οποία αποτελεί σημαντική μαρτυρία της εκδοτικής δραστηριότητας και των πνευματικών ενασχολήσεων των ελλήνων λογίων της Διασποράς για όλη την περίοδο από την πρώιμη Αναγέννηση ως τον ύστερο Διαφωτισμό. Εχει οργανωθεί σε πέντε θεματικές ενότητες, ενώ περιλαμβάνει λειτουργικά βιβλία και θεολογικά συγγράμματα (μοχλός της εκδοτικής κίνησης των πρώτων αιώνων της τυπογραφίας, με αντίτυπα που ο συνολικός αριθμός τους ξεπερνά τα 5.000.000), βιβλία σχετικά με την Αναγέννηση και τον Ουμανισμό, βιβλία του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και της νεοελληνικής γραμματείας (λογοτεχνικά έργα, λαϊκά αναγνώσματα, γραμματικές-λεξικά και σχολικά εγχειρίδια κάθε είδους).

Το πολυτιμότερο και το αρχαιότερο: σελίδες από το «Μέγα ετυμολογικόν» λεξικό (1499) και «Τα σωζόμενα» του Ομήρου (1488/89)

«Περισσότεροι από 500 τίτλοι της συλλογής δεν βρίσκονται σε καμία δημόσια ελληνική βιβλιοθήκη» τόνισε στο «Βήμα» ο κ. Στάικος προσθέτοντας ότι «η αξία της είναι δύσκολο να εκτιμηθεί». Μας υπέδειξε όμως το πολυτιμότερο απόκτημα της συλλογής, το «Μέγα ετυμολογικόν» λεξικό που τυπώθηκε από τον Νικόλαο Βλαστό στη Βενετία το 1499. Ενα αριστούργημα της τυπογραφικής τέχνης της Αναγέννησης για τα πρωτογράμματα, τα επίτιτλα και την εκτεταμένη ερυθροτυπία του, αποτελεί την πρώτη έκδοση του πρώτου ελληνικής ιδιοκτησίας τυπογραφείου στη Βενετία. Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης περιορισμένο αριθμό χειρογράφων του 12ου και του 17ου αιώνα.

Ο επισκέπτης μπορεί να ξεφυλλίσει τα πολύτιμα αποκτήματα και να αναζητήσει υδατόσημα και εκδοτικά σήματα ελληνικών τυπογραφείων, να θαυμάσει τα τυπογραφικά στοιχεία και την εικονογράφηση, αλλά και την αυθεντική στάχωση και βιβλιοδεσία με την οποία παραδίδονται πολλοί από τους τόμους. Από τα πιο εντυπωσιακά βιβλία, το μικρόσχημο Ευαγγέλιο σταχωμένο με μεταλλική ορειχάλκινη διακόσμηση, πιθανότητα της Γιαννιώτικης Σχολής, από το τυπογραφείο του Φοίνικος στη Βενετία το 1852.

Κατάλογος της βιβλιοθήκης θα εκδοθεί τις προσεχείς ημέρες. Η συλλογή θα προβάλλεται στον διαδικτυακό τόπο του Ιδρύματος Ωνάση, ενώ υπάρχει η πρόθεση μελλοντικής ψηφιοποίησης εκδόσεών της. Οι πρώτες φλωρεντινές εκδόσεις
 

Τα αρχαιότερα βιβλία της συλλογής είναι «Τα σωζόμενα» του Ομήρου σε επιμέλεια του σημαντικού έλληνα λογίου Δημήτριου Χαλκοκονδύλη , το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε στη Φλωρεντία από το τυπογραφείο του Δ. Δαμιλά το 1488/89, και η «Ανθολογία διαφόρων επιγραμμάτων» του Μάξιμου Πλανούδη, σε φλωρεντινή έκδοση του Λορέντζο ντε Αλόπα 1494, με επιμέλεια του Ιανού Λάσκαρη, το δεύτερο βιβλίο που τυπώθηκε στη Φλωρεντία και το μοναδικό που τυπώθηκε αποκλειστικά με καπιταλάκια. Η συλλογή περιλαμβάνει και αντίτυπα μοναδικά στον κόσμο, όπως δύο εκδόσεις του τυπογραφείου του Αντόνιο Πινέλι στη Βενετία, ο «Αλέξανδρος ο Μακεδών» (1630) και ένας έμμετρος «Βίος του Αγίου και Μεγάλου Νικολάου» (1636). 

Πηγή Το Βήμα

23.9.2010

Γελιογραφίες : Εισαγωγές κουνουπιών

Σκίτσο Κ Μητρόπουλου εφμ ΤΑ ΝΕΑ