British Airways: Προτείνει δωρεάν εργασία 1 μήνα ενόψει κρίσης
Ο βρετανικός αερομεταφορέας "British Airways" μετά τη διαπίστωση ότι, στο τέλος του προηγουμένου μηνός η ζημιά στον εταιρικό ισολογισμό αυξήθηκε πολύ, πρότεινε σήμερα στο πολυπληθές προσωπικό της, τον μήνα Ιούλιο να αποδεχθεί...να εργαστεί δωρεάν. Τούτο μεταφράζεται ή σε εβδομαδιαία εργασία άνευ αποδοχών, ή και σε μηνιαία άδεια άνευ αποδοχών.
Η διεύθυνση της αεροπορικής εταιρείας ανέφερε σήμερα ότι "πρέπει να γίνουν θυσίες", για να "βοηθηθεί να επιβιώσει" η εταιρεία μέσα στην παρούσα αρνητική οικονομική συγκυρία. Ταυτόχρονα, ανακοίνωσε ότι "πολλοί εργαζόμενοι" ανταποκρίνονται στην πρόταση αυτήν, η οποία γίνεται, πάντως, σε μία βάση "εθελοντική". "Δεν είστε υποχρεωμένοι να εφαρμόσετε την πρόταση μας, όμως συμμορφωθείτε με αυτήν όσοι μπορείτε", για το "καλό της εταιρείας", αναφέρθηκε στη σχετική εγκύκλιο που κυκλοφόρησε.
Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες κάνουν λόγο ότι περίπου χίλιοι εργαζόμενοι, έως τώρα, δηλώνουν ότι αποδέχονται την πρόταση της εργοδοσίας.
-Ανάμεσά τους, είναι ο εκτελεστικός διευθυντής κ. Ουϊλι Ουέλς, τα ετήσια εισοδήματα του οποίου από την BA συμποσούνται στις περίπου 735 χιλιάδες στερλίνες.
Οι διευθυντικοί μισθοί, έχουν εδώ και λίγο καιρό υποστεί "ψαλιδίσματα".
Το ζήτημα, βέβαια, είναι, κατά πόσον οι πιλότοι-προς το παρόν η ένωσή τους τηρεί στάση αναμονής-θα αποδεχθούν να εργαστούν δωρεάν τον μήνα Ιούλιο.
Ας σημειωθεί ότι η "BA" είναι-από την άποψη των εισοδημάτων της-η τρίτη σε μέγεθος αεροπορική εταιρεία σε όλη την Ευρώπη : απασχολεί ένα πολύ μεγάλο προσωπικό, περίπου τριάντα χιλιάδων εργαζόμενων.
Την πρόταση περί δωρεάν παροχής εργασίας τον Ιούλιο, η διεύθυνση της BA ονόμασε "Επιχειρηματικό Σχέδιο Ανταπόκρισης".
Διαπιστώθηκαν, στον τελευταίο διαθέσιμο μηνιαίο ισολογισμό, αυτόν δηλαδή του Μαΐου, συνολικές ζημιές 220 εκατομμυρίων στερλινών.
ΠΗΓΗ ΑΝΑstock
17.6.09
Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009
Δεν το πήραμε το μήνυμα....
Aποψη: Δεν το πήραμε το μήνυμα…
Tου Kυριακου Mητσοτακη*
Η ανάλυση του μηνύματος των ευρωεκλογών θα συνεχίσει να μονοπωλεί την επικαιρότητα. Δεν μπορώ να προδικάσω ούτε για πόσο ακόμα θα αναλύεται το μήνυμα των εκλογών ούτε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των κομμάτων μετά την 7η Ιουνίου.
Υπάρχει, όμως, ένα άλλο μήνυμα το οποίο εστάλη πριν από δύο χρόνια, αλλά ακόμη δεν έχει βρει αποδέκτη.
Το καλοκαίρι του 2007, η χώρα μας βίωσε τις τραγικότερες δασικές πυρκαγιές στην ιστορία της. Τότε αποδείχθηκε με δραματικό τρόπο η γύμνια του κρατικού μηχανισμού, αλλά και η πολιτική αβουλία για μία αποτελεσματική πολιτική δασοπροστασίας.
Για μία φορά ακόμη περιοριστήκαμε σε φραστικές διαπιστώσεις του προβλήματος και σε ωραίες εξαγγελίες, οι πιο πολλές εκ των οποίων έμειναν στα λόγια.
Πριν από ένα χρόνο, όταν οι μνήμες του καταστροφικού καλοκαιριού του 2007 ήταν ακόμη νωπές και οι πληγές ανοιχτές, έθεσα προς συζήτηση στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής το ζήτημα της δασικής πολιτικής της χώρας μας. Τότε, με την αρωγή ειδικών επιστημόνων, εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ΜΚΟ και κυβερνητικών παραγόντων, προτείναμε την ανάληψη συγκεκριμένων πολιτικών πρωτοβουλιών και διοικητικών αλλαγών με στόχο τη συνολική επαναχάραξη της δασικής μας πολιτικής, με προτεραιότητα στην πρόληψη.
Ενδεικτικά αναφέρω:
— Τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, που σήμερα δεν υφίσταται και που θα μπορούσε να συντονίσει τις δεκάδες συναρμόδιες υπηρεσίες και φορείς και να αντιμετωπίσει την ασύλληπτη πολυδιάσπαση των επιμέρους τομέων δράσης για την προστασία των δασών.
— Την ενίσχυση των Δασικών Υπηρεσιών με το απαραίτητο προσωπικό, καθώς 60% των προβλεπόμενων θέσεων παραμένουν κενές και την ενεργότερη συμμετοχή της Δασικής Υπηρεσίας όχι μόνο στην πρόληψη (για την οποία λίγα πράγματα γίνονται) αλλά και στην καταστολή από κοινού με την Πυροσβεστική Υπηρεσία.
— Την εκπόνηση ειδικού σχεδίου αντιμετώπισης των περιαστικών πυρκαγιών που απειλούν τους ορεινούς όγκους του Λεκανοπεδίου, με γενναίες παρεμβάσεις όσον αφορά στις χρήσεις γης (π. χ. δημιουργία Εθνικού Πάρκου Πεντέλης και Υμηττού).
— Την ενίσχυση της εποπτείας και της αστυνόμευσης των δασών με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που χρησιμοποιούνται με επιτυχία σε άλλες χώρες, καθώς και τον καλύτερο συντονισμό σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Ανάλογες προτάσεις που θα βελτίωναν τις επιδόσεις μας σε αυτόν τον τομέα έχουν τεθεί και από άλλους φορείς, όπως για παράδειγμα το WWF Hellas.
Δυστυχώς, λίγα από τα παραπάνω έχουν γίνει πράξη.
Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και ο μεγάλος αριθμός εθελοντών είναι η μόνη μας προίκα από το καλοκαίρι του 2007. Παρά το γεγονός ότι η δασοπροστασία είναι ένας κρίσιμος περιβαλλοντικός τομέας στον οποίο κατ’ εξοχήν θα μπορούσε να έχει εφαρμοστεί πρακτικά η «επανίδρυση του κράτους», δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται ότι η βαθμολογία που παίρνουμε είναι κάτω από τη βάση.
Παρακολουθώντας την εξέλιξη των πρωτοβουλιών για τη μεταρρύθμιση στον τομέα της δασικής πολιτικής, εξάγω αβίαστα το συμπέρασμα ότι καμία τέτοια ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν πραγματοποιείται. Και φέτος περιοριζόμαστε μόνο σε συσκέψεις, κλήσεις σε εθελοντική συμμετοχή των πολιτών, προφορικές διαβεβαιώσεις για ετοιμότητα και άλλα ευχολόγια, που τελικά δεν έχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στις 6 Μαΐου και αφότου είχε ήδη ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος, ανακοινώθηκαν από το ΥΠΕΣ χρηματοδοτήσεις 31,2 εκατ. ευρώ προς τους ΟΤΑ για δράσεις πυροπροστασίας εν όψει του καλοκαιριού.
Αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι με τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες του ελληνικού Δημοσίου τα χρήματα αυτά πιάνουν τόπο και τελικά διατίθενται την ώρα που πρέπει και για τους σκοπούς για τους οποίους προορίζονται; Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι τα χρήματα που το κράτος διαθέτει στους Δήμους για πολιτική προστασία διοχετεύεται συχνά για άλλους σκοπούς.
Η προστασία των δασών είναι ένα μείζον ζήτημα με περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις και πρέπει να αποτελέσει εθνική προτεραιότητα. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μία συνεπή δασική πολιτική με μακροπρόθεσμο ορίζοντα και μετρήσιμα αποτελέσματα. Οσο αδρανούμε και αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα ως χαμηλής πολιτικής, κάθε χρόνο θα χάνουμε χιλιάδες στρέμματα δασικού πλούτου.
Και μια και πολύς λόγος γίνεται για μηνύματα, ας μη χρειαστεί να πάρουμε κι άλλο ένα αυτό το καλοκαίρι γιατί τότε είναι πολύ πιθανό να είναι και το τελευταίο.
* Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής
Tου Kυριακου Mητσοτακη*
Η ανάλυση του μηνύματος των ευρωεκλογών θα συνεχίσει να μονοπωλεί την επικαιρότητα. Δεν μπορώ να προδικάσω ούτε για πόσο ακόμα θα αναλύεται το μήνυμα των εκλογών ούτε ποιες θα είναι οι αντιδράσεις των κομμάτων μετά την 7η Ιουνίου.
Υπάρχει, όμως, ένα άλλο μήνυμα το οποίο εστάλη πριν από δύο χρόνια, αλλά ακόμη δεν έχει βρει αποδέκτη.
Το καλοκαίρι του 2007, η χώρα μας βίωσε τις τραγικότερες δασικές πυρκαγιές στην ιστορία της. Τότε αποδείχθηκε με δραματικό τρόπο η γύμνια του κρατικού μηχανισμού, αλλά και η πολιτική αβουλία για μία αποτελεσματική πολιτική δασοπροστασίας.
Για μία φορά ακόμη περιοριστήκαμε σε φραστικές διαπιστώσεις του προβλήματος και σε ωραίες εξαγγελίες, οι πιο πολλές εκ των οποίων έμειναν στα λόγια.
Πριν από ένα χρόνο, όταν οι μνήμες του καταστροφικού καλοκαιριού του 2007 ήταν ακόμη νωπές και οι πληγές ανοιχτές, έθεσα προς συζήτηση στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής το ζήτημα της δασικής πολιτικής της χώρας μας. Τότε, με την αρωγή ειδικών επιστημόνων, εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ΜΚΟ και κυβερνητικών παραγόντων, προτείναμε την ανάληψη συγκεκριμένων πολιτικών πρωτοβουλιών και διοικητικών αλλαγών με στόχο τη συνολική επαναχάραξη της δασικής μας πολιτικής, με προτεραιότητα στην πρόληψη.
Ενδεικτικά αναφέρω:
— Τη δημιουργία Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, που σήμερα δεν υφίσταται και που θα μπορούσε να συντονίσει τις δεκάδες συναρμόδιες υπηρεσίες και φορείς και να αντιμετωπίσει την ασύλληπτη πολυδιάσπαση των επιμέρους τομέων δράσης για την προστασία των δασών.
— Την ενίσχυση των Δασικών Υπηρεσιών με το απαραίτητο προσωπικό, καθώς 60% των προβλεπόμενων θέσεων παραμένουν κενές και την ενεργότερη συμμετοχή της Δασικής Υπηρεσίας όχι μόνο στην πρόληψη (για την οποία λίγα πράγματα γίνονται) αλλά και στην καταστολή από κοινού με την Πυροσβεστική Υπηρεσία.
— Την εκπόνηση ειδικού σχεδίου αντιμετώπισης των περιαστικών πυρκαγιών που απειλούν τους ορεινούς όγκους του Λεκανοπεδίου, με γενναίες παρεμβάσεις όσον αφορά στις χρήσεις γης (π. χ. δημιουργία Εθνικού Πάρκου Πεντέλης και Υμηττού).
— Την ενίσχυση της εποπτείας και της αστυνόμευσης των δασών με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που χρησιμοποιούνται με επιτυχία σε άλλες χώρες, καθώς και τον καλύτερο συντονισμό σε επιχειρησιακό επίπεδο.
Ανάλογες προτάσεις που θα βελτίωναν τις επιδόσεις μας σε αυτόν τον τομέα έχουν τεθεί και από άλλους φορείς, όπως για παράδειγμα το WWF Hellas.
Δυστυχώς, λίγα από τα παραπάνω έχουν γίνει πράξη.
Η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και ο μεγάλος αριθμός εθελοντών είναι η μόνη μας προίκα από το καλοκαίρι του 2007. Παρά το γεγονός ότι η δασοπροστασία είναι ένας κρίσιμος περιβαλλοντικός τομέας στον οποίο κατ’ εξοχήν θα μπορούσε να έχει εφαρμοστεί πρακτικά η «επανίδρυση του κράτους», δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται ότι η βαθμολογία που παίρνουμε είναι κάτω από τη βάση.
Παρακολουθώντας την εξέλιξη των πρωτοβουλιών για τη μεταρρύθμιση στον τομέα της δασικής πολιτικής, εξάγω αβίαστα το συμπέρασμα ότι καμία τέτοια ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν πραγματοποιείται. Και φέτος περιοριζόμαστε μόνο σε συσκέψεις, κλήσεις σε εθελοντική συμμετοχή των πολιτών, προφορικές διαβεβαιώσεις για ετοιμότητα και άλλα ευχολόγια, που τελικά δεν έχουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στις 6 Μαΐου και αφότου είχε ήδη ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος, ανακοινώθηκαν από το ΥΠΕΣ χρηματοδοτήσεις 31,2 εκατ. ευρώ προς τους ΟΤΑ για δράσεις πυροπροστασίας εν όψει του καλοκαιριού.
Αλήθεια, ποιος πιστεύει ότι με τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες του ελληνικού Δημοσίου τα χρήματα αυτά πιάνουν τόπο και τελικά διατίθενται την ώρα που πρέπει και για τους σκοπούς για τους οποίους προορίζονται; Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι τα χρήματα που το κράτος διαθέτει στους Δήμους για πολιτική προστασία διοχετεύεται συχνά για άλλους σκοπούς.
Η προστασία των δασών είναι ένα μείζον ζήτημα με περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις και πρέπει να αποτελέσει εθνική προτεραιότητα. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μία συνεπή δασική πολιτική με μακροπρόθεσμο ορίζοντα και μετρήσιμα αποτελέσματα. Οσο αδρανούμε και αντιμετωπίζουμε αυτό το ζήτημα ως χαμηλής πολιτικής, κάθε χρόνο θα χάνουμε χιλιάδες στρέμματα δασικού πλούτου.
Και μια και πολύς λόγος γίνεται για μηνύματα, ας μη χρειαστεί να πάρουμε κι άλλο ένα αυτό το καλοκαίρι γιατί τότε είναι πολύ πιθανό να είναι και το τελευταίο.
* Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής
Με πλοίο θα μεταφέρουν μετανάστες σε κέντρα υποδοχής
Τη δημιουργία ειδικής «ακτοπλοϊκής γραμμής» για τη μεταφορά λαθρομεταναστών από το Αιγαίο σχεδιάζει το υπουργείο Εσωτερικών σε συνεργασία με το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, σε ανοικτή γραμμή των κκ. Χρ. Μαρκογιαννάκη και Π. Καμμένου.
Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, θα ναυλωθεί τις επόμενες ημέρες κάποιο από τα μεγάλα φέριμποτ του Αιγαίου, το οποίο κάθε δύο ημέρες θα περνά από την Κω, τη Μυτιλήνη, τη Λέρο και μικρά νησιά του Αιγαίου και θα επιβιβάζει σε κάθε δρομολόγιό του περίπου 500 λαθρομετανάστες οι οποίοι εντοπίζονται σε διάφορα νησιά.
Οι παράνομοι μετανάστες θα μεταφέρονται στα τέσσερα κέντρα υποδοχής που αναμένεται να δημιουργηθούν εντός και εκτός Αττικής.
Η ναύλωση κάθε πλοίου υπολογίζεται ότι θα κοστίζει στο ελληνικό Δημόσιο περίπου 30.000 ευρώ την ημέρα και οι λαθρομετανάστες θα συνοδεύονται από δεκάδες αστυνομικούς.
Ηδη έχει αρχίσει αγώνας δρόμου για να βρεθεί πλοίο το οποίο να έχει τα απαραίτητα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας προτού δρομολογηθεί στις τουριστικές γραμμές για το καλοκαίρι.
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, πιθανόν να ναυλωθεί ένα από τα πλοία «Νταλιάνα» ή «Μιλένα», αλλά μελετώνται κι άλλες λύσεις.
Σε κοντέινερ που θα βρίσκονται στους χώρους φόρτωσης οχημάτων του φέριμποτ ομάδα ιατρών θα εξετάζει τους αλλοδαπούς και θα τους προσφέρει αν χρειάζεται ιατρική βοήθεια.
Τα τελευταία 24ωρα οι επιτελείς του υπουργείου Εσωτερικών αποφάσισαν τα δύο πρώτα κέντρα υποδοχής των μεταναστών να λειτουργήσουν στο παλαιό αεροδρόμιο της Ριτσώνας, αλλά και στις εγκαταστάσεις της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΕΛΙΝΑΣ (Ελληνικό Ινστιτούτο Ανάπτυξης και Συνεργασίας) που είχαν κατασκευαστεί το 1999 και φιλοξενούνταν παλαιότερα μετανάστες κυρίως από το Αφγανιστάν.
Ακόμη θεωρείται βέβαιο ότι ένα κέντρο υποδοχής θα λειτουργήσει σε παλαιά στρατιωτική εγκατάσταση στη Φθιώτιδα. Υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών εξέφραζαν χθες στο «Βήμα» την αισιοδοξία τους ότι «δεν θα υπάρξει αντίδραση των τοπικών φορέων για τη λειτουργία των κέντρων υποδοχής μεταναστών στη Ριτσώνα και στον Ασπρόπυργο.
Στη Ριτσώνα δεν υπάρχουν κοντά οικισμοί, ενώ στον Ασπρόπυργο έχουμε ήδη μιλήσει με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και μας είπαν ότι δεν έχουν αντίρρηση για τη μεταφορά εκεί λαθρομεταναστών» ανέφεραν.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
17.6.09
Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, θα ναυλωθεί τις επόμενες ημέρες κάποιο από τα μεγάλα φέριμποτ του Αιγαίου, το οποίο κάθε δύο ημέρες θα περνά από την Κω, τη Μυτιλήνη, τη Λέρο και μικρά νησιά του Αιγαίου και θα επιβιβάζει σε κάθε δρομολόγιό του περίπου 500 λαθρομετανάστες οι οποίοι εντοπίζονται σε διάφορα νησιά.
Οι παράνομοι μετανάστες θα μεταφέρονται στα τέσσερα κέντρα υποδοχής που αναμένεται να δημιουργηθούν εντός και εκτός Αττικής.
Η ναύλωση κάθε πλοίου υπολογίζεται ότι θα κοστίζει στο ελληνικό Δημόσιο περίπου 30.000 ευρώ την ημέρα και οι λαθρομετανάστες θα συνοδεύονται από δεκάδες αστυνομικούς.
Ηδη έχει αρχίσει αγώνας δρόμου για να βρεθεί πλοίο το οποίο να έχει τα απαραίτητα πιστοποιητικά αξιοπλοΐας προτού δρομολογηθεί στις τουριστικές γραμμές για το καλοκαίρι.
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, πιθανόν να ναυλωθεί ένα από τα πλοία «Νταλιάνα» ή «Μιλένα», αλλά μελετώνται κι άλλες λύσεις.
Σε κοντέινερ που θα βρίσκονται στους χώρους φόρτωσης οχημάτων του φέριμποτ ομάδα ιατρών θα εξετάζει τους αλλοδαπούς και θα τους προσφέρει αν χρειάζεται ιατρική βοήθεια.
Τα τελευταία 24ωρα οι επιτελείς του υπουργείου Εσωτερικών αποφάσισαν τα δύο πρώτα κέντρα υποδοχής των μεταναστών να λειτουργήσουν στο παλαιό αεροδρόμιο της Ριτσώνας, αλλά και στις εγκαταστάσεις της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΕΛΙΝΑΣ (Ελληνικό Ινστιτούτο Ανάπτυξης και Συνεργασίας) που είχαν κατασκευαστεί το 1999 και φιλοξενούνταν παλαιότερα μετανάστες κυρίως από το Αφγανιστάν.
Ακόμη θεωρείται βέβαιο ότι ένα κέντρο υποδοχής θα λειτουργήσει σε παλαιά στρατιωτική εγκατάσταση στη Φθιώτιδα. Υψηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών εξέφραζαν χθες στο «Βήμα» την αισιοδοξία τους ότι «δεν θα υπάρξει αντίδραση των τοπικών φορέων για τη λειτουργία των κέντρων υποδοχής μεταναστών στη Ριτσώνα και στον Ασπρόπυργο.
Στη Ριτσώνα δεν υπάρχουν κοντά οικισμοί, ενώ στον Ασπρόπυργο έχουμε ήδη μιλήσει με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και μας είπαν ότι δεν έχουν αντίρρηση για τη μεταφορά εκεί λαθρομεταναστών» ανέφεραν.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
17.6.09
Μειωθείτε σε διακόσιους
Ο κ. Αντώνιος Ν. Βενέτης γράφει:
Στο «Βήμα» της 10.6.2009 ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος σημειώνει, πλην άλλων, ότι «η πρωταρχική επιλογή είναι να πούμε με ειλικρίνεια... ποιοι θα ωφεληθούν και ποιοι θα θιγούν από αυτή την πολιτική».
Οι πρώτοι οι οποίοι θα πρέπει να «θιγούν» από αυτή την πολιτική είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί, οι οποίοι, κυρίως και προεχόντως, οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό σημείο του «δημοσιονομικού εφιάλτη». Και οι ίδιοι οφείλουν να αναλάβουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, πρακτικές και ορατές. Αυτό προϋποθέτει το αυτονόητο, ότι πρέπει να ενεργήσουν οι πολιτικοί- όχι σαν συντεχνιακό σωματείο, αλλά σαν υπεύθυνοι άνδρες, που υποτάσσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα στο κοινό συμφέρον. Και οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να είναι «επώδυνες» για τους ίδιους, έτσι ώστε η κοινωνία να αντιληφθεί ότι κάτι συμβαίνει, κάτι πάει να αλλάξει. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας θα πρέπει να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, ισχυρής συμβολικής σημασίας που ο αντίκτυπός της θα αναταράξει τα λιμνάζοντα νερά της κοινωνικής απάθειας και θα προβληματίσει τους πολίτες και ίσως συμβάλλει στην επανάκτηση της προ πολλού απολεσθείσης αξιοπιστίας των πολιτικών.
Και η πρωτοβουλία αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών, τουλάχιστον στους 200!
Δεν αρκούν πια, κ. Παπαδόπουλε, τα σλόγκαν, οι επισημάνσεις και τα ευχολόγια. Απαιτείται δράση, λήψη συγκεκριμένων μέτρων και απαρέγκλιτη εφαρμογή τους.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
17.6.09
Στο «Βήμα» της 10.6.2009 ο κ. Αλ. Παπαδόπουλος σημειώνει, πλην άλλων, ότι «η πρωταρχική επιλογή είναι να πούμε με ειλικρίνεια... ποιοι θα ωφεληθούν και ποιοι θα θιγούν από αυτή την πολιτική».
Οι πρώτοι οι οποίοι θα πρέπει να «θιγούν» από αυτή την πολιτική είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί, οι οποίοι, κυρίως και προεχόντως, οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό σημείο του «δημοσιονομικού εφιάλτη». Και οι ίδιοι οφείλουν να αναλάβουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, πρακτικές και ορατές. Αυτό προϋποθέτει το αυτονόητο, ότι πρέπει να ενεργήσουν οι πολιτικοί- όχι σαν συντεχνιακό σωματείο, αλλά σαν υπεύθυνοι άνδρες, που υποτάσσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα στο κοινό συμφέρον. Και οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να είναι «επώδυνες» για τους ίδιους, έτσι ώστε η κοινωνία να αντιληφθεί ότι κάτι συμβαίνει, κάτι πάει να αλλάξει. Ο πολιτικός κόσμος της χώρας θα πρέπει να αναλάβει μια τέτοια πρωτοβουλία, ισχυρής συμβολικής σημασίας που ο αντίκτυπός της θα αναταράξει τα λιμνάζοντα νερά της κοινωνικής απάθειας και θα προβληματίσει τους πολίτες και ίσως συμβάλλει στην επανάκτηση της προ πολλού απολεσθείσης αξιοπιστίας των πολιτικών.
Και η πρωτοβουλία αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών, τουλάχιστον στους 200!
Δεν αρκούν πια, κ. Παπαδόπουλε, τα σλόγκαν, οι επισημάνσεις και τα ευχολόγια. Απαιτείται δράση, λήψη συγκεκριμένων μέτρων και απαρέγκλιτη εφαρμογή τους.
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
17.6.09
Πολλά λεφτά, πολλές ώρες, πολλά χαρτιά....
Πολλά λεφτά, πολλές ώρες, πολλά χαρτιά
Η κυρία Νένα Ρήγα από το Χαλάνδρι γράφει:
Χρειάστηκε να ανανεώσω την άδεια οδήγησης.
Πήγα στην Εθνική Τράπεζα και πλήρωσα 90 ευρώ.
Πλήρωσα και άλλα 30 ευρώ επίσης στην Εθνική Τράπεζα και άλλα 18 στη ΔΟΥ.
Εβγαλα και 4 φωτογραφίες (12 ευρώ) και υπέβαλα τα δικαιολογητικά στο ΚΕΠ.
Συνολικά ξόδεψα 150 ευρώ και 3-4 ώρες (αναμονή και πηγαινέλα) και απασχόλησα τρεις υπαλλήλους,
Τυπώθηκαν και κάμποσα χαρτιά και σε ένα μήνα θα έχω στα χέρια μου την πολυπόθητη άδεια. Από αυτά τα χρήματα τα 20+20 ευρώ πηγαίνουν στους γιατρούς και τα 30 καλύπτουν, όπως μου είπαν, το κόστος της πλαστικής άδειας που θα αντικαταστήσει τη χάρτινη που είχαμε μέχρι τώρα.
Και ερωτώ:
1ον: Είναι δυνατόν το κόστος μιας πλαστικής κάρτας να αντιστοιχεί σε σχεδόν δύο ιατρικές επισκέψεις- 3/4 για την ακρίβεια; Και τα υπόλοιπα 60 πηγαίνουν, λέει, στο υπουργείο Μεταφορών. Για ποιο σκοπό; Ας μας τον πουν τουλάχιστον και αν πηγαίνουν πράγματι σε κάποιο λογαριασμό που έχει σχέση με την οδική ασφάλεια να πούμε χαλάλι.
Και τα άλλα 18 που πληρώθηκαν στη ΔΟΥ- αυτά τι καλύπτουν;
Και 2ον: Στο σωτήριο έτος 2009 δεν θα μπορούσε να απλοποιηθεί η διαδικασία; Να μειωθούν τα χαρτιά και οι μετακινήσεις προς όφελος της οικολογίας και ο αριθμός των υπαλλήλων που απασχολούνται προς όφελος της πάταξης της γραφειοκρατίας και της μείωσης των δημόσιων δαπανών που όλοι ευαγγελίζονται;
Πηγή : TO BHMA
17.6.09
Η κυρία Νένα Ρήγα από το Χαλάνδρι γράφει:
Χρειάστηκε να ανανεώσω την άδεια οδήγησης.
Πήγα στην Εθνική Τράπεζα και πλήρωσα 90 ευρώ.
Πλήρωσα και άλλα 30 ευρώ επίσης στην Εθνική Τράπεζα και άλλα 18 στη ΔΟΥ.
Εβγαλα και 4 φωτογραφίες (12 ευρώ) και υπέβαλα τα δικαιολογητικά στο ΚΕΠ.
Συνολικά ξόδεψα 150 ευρώ και 3-4 ώρες (αναμονή και πηγαινέλα) και απασχόλησα τρεις υπαλλήλους,
Τυπώθηκαν και κάμποσα χαρτιά και σε ένα μήνα θα έχω στα χέρια μου την πολυπόθητη άδεια. Από αυτά τα χρήματα τα 20+20 ευρώ πηγαίνουν στους γιατρούς και τα 30 καλύπτουν, όπως μου είπαν, το κόστος της πλαστικής άδειας που θα αντικαταστήσει τη χάρτινη που είχαμε μέχρι τώρα.
Και ερωτώ:
1ον: Είναι δυνατόν το κόστος μιας πλαστικής κάρτας να αντιστοιχεί σε σχεδόν δύο ιατρικές επισκέψεις- 3/4 για την ακρίβεια; Και τα υπόλοιπα 60 πηγαίνουν, λέει, στο υπουργείο Μεταφορών. Για ποιο σκοπό; Ας μας τον πουν τουλάχιστον και αν πηγαίνουν πράγματι σε κάποιο λογαριασμό που έχει σχέση με την οδική ασφάλεια να πούμε χαλάλι.
Και τα άλλα 18 που πληρώθηκαν στη ΔΟΥ- αυτά τι καλύπτουν;
Και 2ον: Στο σωτήριο έτος 2009 δεν θα μπορούσε να απλοποιηθεί η διαδικασία; Να μειωθούν τα χαρτιά και οι μετακινήσεις προς όφελος της οικολογίας και ο αριθμός των υπαλλήλων που απασχολούνται προς όφελος της πάταξης της γραφειοκρατίας και της μείωσης των δημόσιων δαπανών που όλοι ευαγγελίζονται;
Πηγή : TO BHMA
17.6.09
Οι καφέ αρκούδες αποδεκατίζονται
Σε κίνδυνο παραμένει ο πληθυσμός της καφέ αρκούδας στην Ελλάδα. Ο αποδεκατισμός των ζώων συνεχίζεται στη Βόρεια Ελλάδα. Μόλις πριν από λίγες ημέρες άλλες δύο αρκούδες θανατώθηκαν, η μία από δηλητηριασμένο δόλωμα στην Κοινότητα Περιβολίου Γρεβενών και η άλλη από τροχαίο. Η περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ», σε συνεργασία με τη Νομαρχία Γρεβενών, υλοποιεί πρόγραμμα στην περιοχή. Η διατήρηση του είδους απειλείται και από τη λειτουργία των αυτοκινητοδρόμων. Πρόσφατη αυτοψία της «Καλλιστώς» έδειξε ότι στο τμήμα της Εγνατίας οδού Παναγιά- Γρεβενά ο φράχτης είναι διάτρητος σε 12 σημεία. Στον απολογισμό προστέθηκε ακόμη ένα περιστατικό νεκρής αρκούδας από τροχαίο.
ΠΗΓΗ : TO BHMA
17.6.09
ΠΗΓΗ : TO BHMA
17.6.09
Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
Ζήτημα Δικαιοσύνης
Στις νομικές σχολές- και τις ελληνικές (κυρίως στις ελληνικές, αφού εδώ είχαμε δεκαετίες δύσκολης δημοκρατίας και επταετή δικτατορία)διδάσκουν ότι το Ποινικό Δίκαιο προτιμά να αθωωθούν εκατό ένοχοι παρά να καταδικαστεί ένας αθώος. Υπογραμμίζουν ότι η προφυλάκιση είναι ακραίο μέτρο και διατάσσεται με εξαιρετική φειδώ. Επιμένουν ότι η Δικαιοσύνη έχει καθήκον να μην υπολογίζει τι βολεύει την πολιτική εξουσία. Διακηρύσσουν ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζεται πάντοτε ως άτομο, «ως υποκείμενο» που λέει η κατηγορική προσταγή του Καντ, και ποτέ ως μέσον για να παραδοθεί ή να μιλήσει κάποιος άλλος.
Λόγια του αέρα στην «επανιδρυθείσα» ελληνική δημοκρατία. Με την ιστορία της Siemens μιλάμε πολύ για λάθη υπουργών, για μικρότητες των κομμάτων, για το ότι η προεκλογική εκστρατεία για τις αυριανές ευρωεκλογές εξετράπη πάλι στη σκανδαλολογία. Αλλο έπρεπε να προτάσσουμε. Στο κάτω κάτω, ίσως έχουμε την πολιτική που μας αξίζει. Πολύ βαρύτερο ερώτημα είναι, με όσα βλέπουμε, τι Δικαιοσύνη έχουμε. Διότι, είτε αυτή μας αξίζει, είτε θα δικαιούμασταν κάτι καλύτερο, εν προκειμένω κρίνεται ο πυρήνας του κράτους δικαίου, που υποχωρεί ανησυχητικά όποτε η Δικαιοσύνη παρέχει υπόνοια ότι ενεργεί ως βραχίονας της πολιτικής ή ότι αντιδρά σπασμωδικά αντιμετωπίζοντας τους διωκομένους ως πρώτη ύλη.
Οι τελευταίοι χειρισμοί στην υπόθεση της Siemens απλώνουν σκιά ανησυχίας για το επίπεδο προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα- και αυτό είναι πολύ σημαντικότερο ζήτημα από το υψηλό ή ευτελές επίπεδο των αλληλοκατηγοριών των κομματικών στελεχών. Δεν φτάνει που, όπως προ δεκαπενθημέρου σημειωνόταν στη θέση αυτή, στη Γερμανία ο άνθρωπος που έλεγχε τη στρόφιγγα του χρήματος καταδικάστηκε για πλημμέλημα με αναστολή, ενώ εδώ βρέχει κακουργήματα. Δεν φτάνει που έχουμε διώξεις για δωροδοκία χωρίς προσδιορισμό δωροληπτών. Φτάσαμε τώρα, επειδή δύο βασικοί κατηγορούμενοι ώχοντο απιόντες, να συλληφθούν τα μέλη της οικογένειας του ενός, να χαρακτηριστεί σύμπραξη σε ξέπλυμα η αναφορά τους ως συνδικαιούχων σε λογαριασμούς (όπου τα χρήματα βρίσκονται και φαίνονται), να ανακληθεί η προθεσμία που είχε δοθεί σε άλλους κατηγορουμένους και να φυλακιστούν άρον άρον, να προεξοφλεί προφυλακίσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και να παρεμβαίνει ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για να μη λάβουν γνώση εγγράφων της δικογραφίας οι κατηγορούμενοι.
Δεν έχει σημασία που οι διωκόμενοι ανήκαν σε έναν πολύχρυσο κύκλο, «πονηρό» και ξένο προς εμάς. Η εικόνα που συντίθεται απ΄ όλα αυτά, μαζί με άλλα ψήγματα από το πρόσφατο παρελθόν (όπως την περίπτωση των εισαγγελέων για το Βατοπαίδι ή τις διώξεις δικαστικών ή και την προφυλάκιση της Τσέκου), δεν παύει να είναι άκρως ανησυχητική για τη λειτουργία της φιλελεύθερης δημοκρατίας στην Ελλάδα. Και πρέπει να μας απασχολήσει πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι η δευτερογενής αξιοποίησή της εκ μέρους των κομμάτων.
Του Δημήτρη Καστριώτη
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
6.6.09
Λόγια του αέρα στην «επανιδρυθείσα» ελληνική δημοκρατία. Με την ιστορία της Siemens μιλάμε πολύ για λάθη υπουργών, για μικρότητες των κομμάτων, για το ότι η προεκλογική εκστρατεία για τις αυριανές ευρωεκλογές εξετράπη πάλι στη σκανδαλολογία. Αλλο έπρεπε να προτάσσουμε. Στο κάτω κάτω, ίσως έχουμε την πολιτική που μας αξίζει. Πολύ βαρύτερο ερώτημα είναι, με όσα βλέπουμε, τι Δικαιοσύνη έχουμε. Διότι, είτε αυτή μας αξίζει, είτε θα δικαιούμασταν κάτι καλύτερο, εν προκειμένω κρίνεται ο πυρήνας του κράτους δικαίου, που υποχωρεί ανησυχητικά όποτε η Δικαιοσύνη παρέχει υπόνοια ότι ενεργεί ως βραχίονας της πολιτικής ή ότι αντιδρά σπασμωδικά αντιμετωπίζοντας τους διωκομένους ως πρώτη ύλη.
Οι τελευταίοι χειρισμοί στην υπόθεση της Siemens απλώνουν σκιά ανησυχίας για το επίπεδο προστασίας των δικονομικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα- και αυτό είναι πολύ σημαντικότερο ζήτημα από το υψηλό ή ευτελές επίπεδο των αλληλοκατηγοριών των κομματικών στελεχών. Δεν φτάνει που, όπως προ δεκαπενθημέρου σημειωνόταν στη θέση αυτή, στη Γερμανία ο άνθρωπος που έλεγχε τη στρόφιγγα του χρήματος καταδικάστηκε για πλημμέλημα με αναστολή, ενώ εδώ βρέχει κακουργήματα. Δεν φτάνει που έχουμε διώξεις για δωροδοκία χωρίς προσδιορισμό δωροληπτών. Φτάσαμε τώρα, επειδή δύο βασικοί κατηγορούμενοι ώχοντο απιόντες, να συλληφθούν τα μέλη της οικογένειας του ενός, να χαρακτηριστεί σύμπραξη σε ξέπλυμα η αναφορά τους ως συνδικαιούχων σε λογαριασμούς (όπου τα χρήματα βρίσκονται και φαίνονται), να ανακληθεί η προθεσμία που είχε δοθεί σε άλλους κατηγορουμένους και να φυλακιστούν άρον άρον, να προεξοφλεί προφυλακίσεις ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και να παρεμβαίνει ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου για να μη λάβουν γνώση εγγράφων της δικογραφίας οι κατηγορούμενοι.
Δεν έχει σημασία που οι διωκόμενοι ανήκαν σε έναν πολύχρυσο κύκλο, «πονηρό» και ξένο προς εμάς. Η εικόνα που συντίθεται απ΄ όλα αυτά, μαζί με άλλα ψήγματα από το πρόσφατο παρελθόν (όπως την περίπτωση των εισαγγελέων για το Βατοπαίδι ή τις διώξεις δικαστικών ή και την προφυλάκιση της Τσέκου), δεν παύει να είναι άκρως ανησυχητική για τη λειτουργία της φιλελεύθερης δημοκρατίας στην Ελλάδα. Και πρέπει να μας απασχολήσει πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι η δευτερογενής αξιοποίησή της εκ μέρους των κομμάτων.
Του Δημήτρη Καστριώτη
ΠΗΓΗ ΤΟ ΒΗΜΑ
6.6.09
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)