Εχει θέση το παλαιό Μουσείο Ακρόπολης στον Ιερό Βράχο;

Εκεί που το θέμα της διατήρησης ή μη του παλιού μουσείου της Ακρόπολης στον Ιερό Βράχο εμφανιζόταν να έχει λήξει με την πρόταση της προηγούμενης κυβέρνησης για αξιοποίηση του κτιρίου ως εκθεσιακού χώρου και μικρού αναψυκτηρίου μια σειρά από πρωτοβουλίες του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και προέδρου της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής Κώστα Καρτάλη επανέφεραν το ζήτημα στην ατζέντα. 

Στην απάντηση της τελευταίας ερώτησής του κ. Καρτάλη στη Βουλή, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος ενημέρωνε το κοινοβουλευτικό σώμα ότι έχει ζητηθεί από τη Γενική Γραμματεία Πολιτισμού η θέση της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως επί του θέματος. «Δεδομένης της σοβαρότητας απαιτείται αυστηρή επιστημονική αξιολόγηση όλων των διαθέσιμων στοιχείων, είτε αυτά αφορούν την προσέγγιση της αρχικής μορφής του χώρου είτε την αξιολόγηση του ίδιου του κτιρίου του παλαιού Μουσείου. Αμέσως μετά την κατάθεση της πρότασης της ΕΣΜΑ, το ζήτημα θα εισαχθεί και στα δύο κεντρικά συμβούλια (σ.σ. Αρχαιολογικό και Νεωτέρων Μνημείων) για την κατά νόμον γνωμοδότηση».

Κανείς δεν μπορεί να προκαταλάβει την εισήγηση της ΕΣΜΑ, αλλά ο πρόεδρός της και ομότιμος καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ Χαράλαμπος Μπούρας έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ της κατεδάφισης του παλιού μουσείου: «Δεν σας αποκρύπτω ότι θα επιθυμούσα και την κατεδάφιση του παλιού Μουσείου για να αποδοθεί ολόκληρος ο χώρος στα μνημεία και στους επισκέπτες. Εξεπλήρωσε τον προορισμό του. Ισως να μην έπρεπε να είχε κτιστεί ποτέ, αλλά την εποχή που έγινε υπήρχε κάποια ανάγκη να στεγαστούν τα αρχαία» («Ελευθεροτυπία», 30/ 01/2010).

Το θέμα άνοιξε ξανά, αλλά καμία απόφαση δεν θα είναι εύκολη. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα λεπτό, πολυσύνθετο ζήτημα καθώς έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή. Εντός του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης και σε άμεση οπτική επαφή με το μνημείο του Παρθενώνα. Η αρχική απόφαση περί διατήρησης του (λιτού) κτίσματος αναζωπύρωσε βαθιά ιδεολογικά ρήγματα ανάμεσα σε διαφορετικές σχολές σκέψης. 

Η πρώτη, περισσότερο προσφιλής στους κύκλους των αρχαιολόγων, προτάσσει το στρατήγημα της αποκατάστασης του τοπίου πέριξ ενός μνημείου της εμβέλειας του Παρθενώνα. Από τη στιγμή που το παλιό μουσείο στέκει άδειο χωρίς εμφανή αποστολή γιατί να μην αρπάξουμε την ευκαιρία;

Στην αντίπερα όχθη μια περισσότερο «αρχιτεκτονική» ανάγνωση με βασικό πρόταγμα τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης του χώρου. 

Οσο το παλιό μουσείο παραμένει ένας σιωπηλός μάρτυρας της ιστορικής εξέλιξης του τοπίου της Ακρόπολης γιατί θα πρέπει εμείς, οι άνθρωποι του 21ου αιώνα, να πάρουμε την ευθύνη μιας τόσο αμετάκλητης απόφασης;

Στους σημερινούς μας φιλοξενούμενους, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κώστας Καρτάλης, από τους πρωταγωνιστές της αναμόχλευσης του θέματος και ο καθηγητής Μάνος Μπίρης, από τις πιο αξιόπιστες φωνές στον χώρο της ιστορίας της αρχιτεκτονικής».

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ :
(Ο Κώστας Καρτάλης είναι αν. καθηγητής Παν/μίου Αθηνών και βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μαγνησίας)

"Θεωρώ θετική την πολιτική αλλά κυρίως την επιστημονική διάθεση του υπουργείου Πολιτισμού να επανεξετάσει το θέμα της διατήρησης ή μη του κτιρίου του παλαιού μουσείου της Ακρόπολης επί του Ιερού Βράχου. Για πολλούς άλλωστε το κτίριο του παλαιού μουσείου έκλεισε τον κύκλο του και η παράδοση που χαρακτηρίζει τον Ιερό Βράχο είναι να απομακρύνει τα μεταγενέστερα (πρόσθετα) κτίρια, στον βαθμό που κρίνεται ότι αλλοιώνουν την εικόνα του. 

Τέτοιες απομακρύνσεις αναφέρονται κυρίως σε νεότερα κτίρια που κατασκευάστηκαν επί του Ιερού Βράχου (από τον 18ο αιώνα και μετά). Η τελευταία απομάκρυνση έγινε το 1953 -στο ίδιο όμως διάστημα που επεκτείνονται άλλα νεότερα κτίρια- όταν κατεδαφίστηκε το μικρό κτίριο που είχε χτιστεί στο διάστημα 1887-1888, κτίριο που είχε προκαλέσει κατά την κατασκευή του καταστροφές αρχαιοτήτων που ανήκαν στο ιερό του Πανδίονος.

Αντιλαμβάνομαι ότι η συζήτηση για τη διατήρηση ή μη του παλαιού μουσείου της Ακρόπολης ακούγεται, ενδεχομένως, υπερβολική ή και άκαιρη, ιδίως αν συναξιολογηθούν τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που χαρακτηρίζουν την τρέχουσα περίοδο. Ομως σε εποχές οικονομικής κρίσης, που στατιστικά έχει αποδειχθεί ότι συμπιέζουν τις πολιτικές για τον πολιτισμό, έχει αξία να διατηρήσουμε τη δημόσια συζήτηση για την προστασία (και την «καθαρότητα») των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων της χώρας. 

Είμαι μάλιστα της άποψης ότι με τους αρχαιολογικούς χώρους σε αυξανόμενη πίεση (από την Αγροτέρα Αρτέμιδα μέχρι την Ακαδημία Πλάτωνος και από τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών μέχρι την ευρύτερη αρχαιολογική ζώνη της Κνωσού) και με την ανάπτυξη να διεκδικεί λιγότερα «εμπόδια», η συζήτηση δεν μπορεί παρά να διευρυνθεί.

Στο ερώτημα γιατί, σε μια χώρα με μουσειακή παράδοση, να καθαιρεθεί ένα μουσείο (ακόμα και αν πρόκειται για νεότερο κτίσμα στον Ιερό Βράχο) αντί να αξιοποιηθεί ως χώρος έκθεσης των ανασκαφικών ερευνών στην Ακρόπολη, αξίζει τον κόπο να τεθεί ένα ακόμη ερώτημα: 

Θα υπήρχε δυνατότητα, σήμερα, να προστεθεί ένα νέο κτίσμα στον Ιερό Βράχο; 

Με άλλα λόγια, ποια είναι τελικά η προτεραιότητα;

Η διόρθωση του λάθους ή η «αξιοποίησή» του;

ΜΑΝΟΣ ΜΠΙΡΗΣ:
Ο Μάνος Μπίρης είναι ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ

Το παλαιό μουσείο της Ακρόπολης είναι ένα από τα λιγότερο γνωστά κτίρια της Αθήνας. 

Ο αρχιτέκτων Παναγής Κάλκος, από τα μέσα του 19ου αιώνα, του είχε προσδώσει μια συμμετρική, κλασικίζουσα μορφή. Ομως, ύστερα από πολλές αλλαγές και επεκτάσεις, προσέλαβε τη σημερινή του εικόνα από τον Πάτροκλο Καραντινό, σημαίνοντα δημιουργό του μοντέρνου κινήματος. 

Ηδη από την εποχή της κατασκευής του -θεμελιώθηκε το 1866- είχε ομολογηθεί η λανθασμένη επιλογή της θέσης του εντός των τειχών του ιερού χώρου. Και είναι αλήθεια ότι κατά τις εκσκαφές βρέθηκαν σημαντικά λείψανα αρχαίων κτιρίων και τοίχοι των πρώιμων φάσεων της οχυρώσεως. Για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι, προκειμένου να αποφασιστεί η τύχη του παλαιού μουσείου, θα πρέπει απαραιτήτως και με τη δέουσα προσοχή να μελετηθούν οι εισηγήσεις εκείνων των επιστημόνων που επί δεκαετίες ολόκληρες μόχθησαν για τη διατήρηση και ανάδειξη των μνημείων της Ακρόπολης.

Φυσικά, στην περίπτωση επιχείρησης για την απομάκρυνση του κτιριακού όγκου πρέπει να εξασφαλιστεί η ασφάλεια του «βραχώδους ή μη» υπεδάφους κατά τις κατεδαφίσεις, όπως και η ακεραιότητα των πέριξ αρχαιοτήτων. Αλλο πρόβλημα θα είναι η αποκατάσταση του μεγάλου «τραύματος» που θα προκύψει από τη μεταφορά των μπάζων. 

Επίσης, τίθεται το ζήτημα της υποχρεωτικής -κατά τον νόμο- διαδικασίας χαρακτηρισμού «διατηρητέου ή μη». Το αρχιτεκτόνημα, εκτός από την ιστορική ταυτότητα των δημιουργών του, αποδίδει με τρόπο διδακτικό τους ήπιους τόνους της ένταξης και της διαχρονικότητας, ως αναγκαίο κτίσμα προστασίας. Και όχι ασφαλώς ως στοιχείο μορφολογικής υπεροψίας και αισθητικής κακοποίησης του αρχαιολογικού τοπίου (δεν είναι αυτά άλλωστε άγνωστα στις ημέρες μας). 

Ας σκεφθούμε, λόγου χάρη, έναν καινοτόμο διδακτικό χώρο. Ας προσπαθήσουμε να τον συνδέσουμε με την ουμανιστική αναγέννηση του 18ου και του 19ου αιώνα καθώς και την πρωτοπορία των αρχαιολόγων και των αρχιτεκτόνων που έδωσε τότε καρπούς στο έδαφος της ελεύθερης Ελλάδας. 

Τέλος, ας αναλογιστούμε -εκτός των άλλων- ότι αυτή η διδακτική αποστολή θα αποδώσει προς το παλαίμαχο κτίριο την ελάχιστα οφειλόμενη εκτίμησή μας απέναντι στην αξία της «ιστορικής μνήμης», την οποία εκ των πραγμάτων δεν θα έπρεπε εντελώς να παραβλέψουμε.

Του Δ. Ρηγόπουλου

Πηγή Καθημερινή

21.8.2010

Παγώνουν τα δάνεια από τον ΟΕΚ

Νέο πλήγμα για την πορεία της ζήτησης στην αγορά κατοικίας αναμένεται να αποτελέσει η επισημοποίηση της προσωρινής διακοπής αποδοχής αιτήσεων χορήγησης δανείων από νέους δικαιούχους του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). Σύμφωνα με τη σχετική απόφαση, τα δανειοδοτικά προγράμματα του οργανισμού θα ανασταλούν τουλάχιστον έως τα τέλη του έτους, πλην εκείνων για τα οποία είχε ξεκινήσει η σχετική διαδικασία μέχρι και τις 9 Ιουλίου.

Στην απόφαση τονίζεται, πως δάνεια αγοράς ή ανέγερσης κατοικίας για τα οποία έχουν ήδη καταβληθεί δόσεις, εξακολουθούν να ικανοποιούνται κανονικά, ως προς τη χορήγηση των δόσεων που απομένουν. Σε ανακοίνωσή τους, οι εργαζόμενοι στον ΟΕΚ χαρακτηρίζουν την απόφαση βόμβα στο όνειρο απόκτησης στέγης χιλιάδων οικογενειών που είτε έχουν έγκριση δανειοδότησης από το 2009 ή το 2010 και δεν έχει πραγματοποιηθεί τεχνική έκθεση.

 Πηγή Καθημερινή
21.8.2010

Σημείωση δική μας

Οπως μαθαίνω, για όσους δικαιούχους στεγαστικού δανείου του ΟΕΚ είχαν ήδη λάβει έγκριση για δάνειο θα εξακολουθήσουν να δίνονται τα δάνεια υπό την προϋπόθεση να υπάρχει τεχνική έκθεση του μηχανικού με εκτίμηση ακινήτου έως και την 9.7.2010. Για τους υπόλοιπους παγώνουν οι διαδικασίες (προσωρινά).

Επίσης ένα άλλο θέμα που έχει προκύψει είναι πως το Δημόσιο ΔΕΝ καταβάλλει πλέον την επιδότηση επιτοκίου στις μεσολαβούσες Τράπεζα προκειμένου οι δικαιούχοι να παίρνουν δάνεια με χαμηλότερο της αγοράς επιτόκιο. Ετσι οι μεσολαβούσες Τράπεζες δείχνουν απρόθυμες να χορηγήσουν αυτής της κατηγορίας τα δάνεια επειδή βρίσκουν ασύμφορη τη διαδικασία χορήγησης στεγαστικού δανείου με επιτόκιο 2% στους πελάτες (πρακτικά κάτω του κόστους τους ενώ νωρίτερα το Δημόσιο επιχορηγούσε τις Τράπεζες με +1%= σύνολο μαζί με την επιβάρυνση του πελάτη 3%)

Το αξιοπερίεργο είναι πως για την επιδότηση του επιτοκίου γίνονται ειδικές παρακρατήσεις στους μισθούς των εργαζομένων οι οποίοι αποδίδονται μέσω των ασφαλιστικών ταμείων οι οποίες συνεχίζονται παρά το πάγωμα των δανείων. Δεν "χαρίζεται" η επιδότηση επιτοκίου, παρακρατείται από τους μισθούς. 

Εάν λοιπόν υποθέσουμε πως παγώνουν δια παντός τα επιδοτούμενα στεγαστικά δάνεια μέσω ΟΕΚ τότε εύλογα θα πρέπει να καταργηθούναντίστοιχα  οι παρακρατήσεις από τους μισθούς των εργαζομένων.

Εν τέλει εύχομαι να ξεπεραστούν οι όποιες δυσκολίες και να επανενεργοποιηθούν τα στεγαστικά δάνεια μέσω ΟΕΚ τα οποία απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε χαμηλών εισοδημάτων οικογένειες με κοινωνικά κριτήρια.

Ενας ιός στους υπολoγιστές πιθανά να ευθύνεται για την αεροπορική τραγωδία στην Ισπανία

Ιοί που είχαν προσβάλει τον κεντρικό ηλεκτρονικό υπολογιστή της ισπανικής αεροπορικής εταιρίας Spanair ίσως είναι ένας εκ των παραγόντων που οδήγησαν στη συντριβή του αεροσκάφους MD-82 της εταιρίας πριν από δυο χρόνια στη Μαδρίτη κατά την οποία σκοτώθηκαν 154 άνθρωποι, αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της ισπανικής εφημερίδας El Pais.

Ο κεντρικός ηλεκτρονικός υπολογιστής της Spanair, ο οποίος καταγράφει τα τεχνικά προβλήματα των αεροσκαφών, δε λειτουργούσε σωστά γιατί είχε προσβληθεί από ιούς, σύμφωνα με εσωτερική έκθεση της εταιρίας που δημοσιεύει η εφημερίδα.

Το αεροσκάφος, που είχε προορισμό τα Κανάρια Νησιά, βγήκε από το διάδρομο απογείωσης, συνετρίβη και ανεφλέγη, στις 20 Αυγούστου του 2008. Δεκαοχτώ άνθρωποι επέζησαν.

Εμπειρογνώμονες ερευνούν ακόμα τα αίτια του δυστυχήματος, το οποίο αποδίδεται κυρίως στο γεγονός ότι τα flaps και slats, τα οποία βρίσκονται στα φτερά του αεροσκάφους και χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της απογείωσης και της προσγείωσης δεν είχαν λειτουργήσει για να βοηθήσουν στην απογείωση.

Το τελικό πόρισμα αναμένεται τον Δεκέμβριο.

Πηγή News247.gr

21.8.2010

Οι Ρομά απελαύνονται από τη Γαλλία

Ρομά που επαναπατρίζονται - Φωτό από εδώ

Με κανονικούς ρυθμούς και κατά τα προγραμματισμένα, σε πείσμα της κατακραυγής περί «ρατσιστικών απελάσεων», ολοκληρώθηκε χθες η πρώτη φάση επαναπατρισμού των Ρομά από τη Γαλλία, με προορισμό τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Συνολικά χθες επρόκειτο να αναχωρήσουν με δύο πτήσεις 93 Ρομά. Οι πρώτοι εξήντα αναχώρησαν το μεσημέρι από το αεροδρόμιο της Λυών και αφίχθησαν το απόγευμα στο Βουκουρέστι, ενώ οι υπόλοιποι είχαν προορισμό την Τιμισοάρα, η οποία θα υποδεχτεί γύρω στους 600, την Παρασκευή 26 Αυγούστου.

Οι χθεσινοί απελαθέντες έκαναν όλοι χρήση του δικαιώματος του «οικονομικού βοηθήματος μετεγκατάστασης», που αντιστοιχεί σε 300 ευρώ για κάθε ενήλικα και 100 ευρώ για κάθε παιδί, όπως εξάλλου και οι 10.000 Ρομά, που είχαν απελαθεί κατά τη διάρκεια του 2009 από τη Γαλλία. Σημειώνεται ότι η Ρουμανία και η Βουλγαρία, μέλη της Ε.Ε. από το 2007, υπόκεινται σε ειδικό μεταβατικό καθεστώς, βάσει του οποίου οι υπήκοοί τους έχουν το δικαίωμα μόνο τρίμηνης παραμονής στο γαλλικό έδαφος, εάν δεν έχουν εξασφαλίσει μόνιμη εργασία.

Την Τετάρτη, τις ανησυχίες του για τις πιθανές ξενοφοβικές αντιδράσεις που θα προκαλέσουν οι απελάσεις, εξέφρασε ο Ρουμάνος υπουργός Εξωτερικών Τεοντόρ Μπακόνσκι, που έθεσε θέμα συνολικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την ενσωμάτωση των Ρομά. Χθες τη σκυτάλη πήρε ο Ρουμάνος πρόεδρος Τραγιάν Μπασέσκου, ο οποίος δεν εμφανίστηκε άμεσα επικριτικός, αλλά διαπίστωσε ότι «αυτό που συνέβη στο Παρίσι αποδεικνύει πόσο αναγκαίο είναι το σχέδιο ενσωμάτωσης των πολιτών Ρομά σε ολόκληρη την Ευρώπη». Ενδεχομένως να πρέπει να αναζητηθεί και ένας τρόπος αναχαίτισης των μαζικών μετακινήσεών τους υπό την ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη, που έχουν σαν αποτέλεσμα οι περισσότεροι από τους 10.000 Ρομά που απελάθηκαν πέρυσι στη Ρουμανία, να επιστρέψουν το 2010 στη Γαλλία, κάνοντας χρήση όχι μόνο του βοηθήματος μετεγκατάστασης, αλλά κυρίως του δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης, κατά την ομολογία αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Συνολικά αυτή τη στιγμή στη Γαλλία βρίσκονται 15.000 τσιγγάνοι προερχόμενοι από χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Σφοδρές επικρίσεις για «λαϊκιστική πολιτική υπό το πρόσχημα καταπολέμησης της εγκληματικότητας» δέχθηκε η γαλλική κυβέρνηση από διάφορες πλευρές, εντός και εκτός Γαλλίας. Μέσα ενημέρωσης, αριστερά και μη, εστίασαν την κριτική τους στα έξοδα που συνεπάγεται ο επαναπατρισμός των Ρομά, τον οποίο η κυβέρνηση επιτυγχάνει με ναύλωση ειδικών πτήσεων, με χρηματικά κίνητρα και με ηλεκτρονικό έλεγχο, τη στιγμή που τα μέτρα λιτότητας «γονατίζουν» τους Γάλλους. Απαντώντας χθες σε όσους ζητούν από τη Γαλλία να είναι σύννομη με τους προβλεπόμενους από την Ε.Ε. κανόνες ελεύθερης διακίνησης, ο εκπρόσωπος του γαλλικού υπουργείου Εξωτερικών, Μπερνάρ Βαλερό απάντησε ότι η διάλυση των 51 παράνομων καταυλισμών Ρομά στη Γαλλία, ανταποκρίνεται πλήρως στα προβλεπόμενα από τις ευρωπαϊκές Συνθήκες.

Πηγή Καθημερινή

20.8.2010

Εξωραϊσμός του ιστορικού κέντρου της Αθήνας

Το στοίχημα για το πέρασμα από την παρακμή του κέντρου της Αθήνας στην αναβάθμιση είναι μεγάλο, και το εγχείρημα εξαιρετικά δύσκολο. Ισως, όμως, όχι ακατόρθωτο. Και μολονότι η καταπολέμηση της εγκληματικότητας βαραίνει στη συνείδηση των περισσότερων, ο εξωραϊσμός της εικόνας του ιστορικού κέντρου δεν είναι αμελητέα υπόθεση. Τα σχέδια του υπουργείου Περιβάλλοντος και του Δήμου Αθηναίων για την ανάπλαση της πλατείας Θεάτρου, αλλά και της δημιουργίας μιας νέας πλατείας δίπλα στο Εθνικό Θέατρο είναι υπό εξέλιξη.

Ειδικότερα, σε περίπου δύο εβδομάδες αναμένεται να ξεκινήσει η διαδικασία της κατεδάφισης του κτιρίου του ΝΑΤ (Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου) στη συμβολή των οδών Μενάνδρου - Βερανζέρου και Ξούθου. Πρόκειται για το κτίριο, το οποίο αγόρασε πρόσφατα ο Δήμος Αθηναίων, προκειμένου να χωροθετήσει σε έκταση 1,3 στρεμμάτων τη νέα κεντρική πλατεία. «Η κατεδάφιση και η απομάκρυνση των υλικών είναι ένα δύσκολο έργο, που θα διαρκέσει 40 ημέρες. Το πιθανότερο είναι να χρησιμοποιηθούν δυναμίτες στο εσωτερικό» εξηγεί στην «Κ» η πολεοδόμος - σύμβουλος του δημάρχου Αθηναίων, κ. Τασία Λαγουδάκη. Η πλατεία αναμένεται να πρασινίσει σταδιακά από τον Ιανουάριο, ενώ παράλληλα θα «τρέχει» ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την αναμόρφωση της οδού Μενάνδρου, ώστε ο δρόμος και οι πλατείες του να έχουν ενιαία αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

Αν τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, τον χειμώνα του 2011, οι κάτοικοι της Αθήνας θα δουν πεζοδρομημένη την οδό Ξούθου, καθώς επίσης φυτά και δέντρα στο σημείο του γκρεμισμένου κτιρίου. Την κατασκευή υπόγειου γκαράζ απέκλεισε η κ. Λαγουδάκη, η οποία επισήμανε ότι μπορεί να χρειαστεί ακόμα και εξυγίανση του εδάφους, κάτι που θα εξεταστεί μετά την κατεδάφιση. Φιλοδοξία του δήμου είναι να εγκαινιαστεί η νέα πλατεία την άνοιξη του 2011, η οποία πιθανόν να ονομαστεί (με εισήγηση Κακλαμάνη στο Δημοτικό Συμβούλιο) Παξινού - Μινωτής, καθώς γειτνιάζει με το Εθνικό Θέατρο.

Διαγωνισμός

Στην άλλη άκρη της πολύπαθης οδού Μενάνδρου, η υποβαθμισμένη πλατεία Θεάτρου περιμένει την ανάπλασή της. Ηδη, τρέχει εδώ και λίγες εβδομάδες πανευρωπαϊκός αρχιτεκτονικός διαγωνισμός και η προθεσμία υποβολής των μελετών λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων και Αναπλάσεις.

Ενας από τους στόχους είναι να μείνει ζωντανός οργανισμός η πλατεία ίσως φιλοξενώντας υπηρεσίες της νυν νομαρχίας Αθηνών και της νεοσύστατης Περιφέρειας. Η μεταφορά αυτοδιοικητικών υπηρεσιών στο κτίριο της Διπλαρείου Σχολής είναι μία σκέψη, την οποία δήμος και νομαρχία Αθηνών επεξεργάζονται σοβαρά. Πράσινες παρεμβάσεις με δενδροφυτεύσεις και νησίδες παρόδιας πεύκης, καθώς και επίστρωση με κυβόλιθους αναμένεται να συμπληρώσουν την εικόνα της πλατείας.

Η περιοχή γύρω από την Μενάνδρου θα φωτιστεί. «Πρόκειται για ένα σύστημα ηλεκτροφωτισμού, το οποίο λειτουργεί με τηλεχειρισμό και έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία στην περιοχή του Ψυρρή», αναφέρει στην «Κ» η κ. Λαγουδάκη.

Της Ελενας Καρανάτση

Πηγή Καθημερινή

20.8.2010

Μια αντίθετη άποψη εκφράζεται στο  

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/304/city-lover-304

Κτίριο Βερανζέρου 47

Ο αναγνώστης κ. Σπύρος Αρβανίτης με ενημέρωσε ότι το κτίριο επί των οδών Μενάνδρου, Βερανζέρου και Ξούθου (φωτογραφία) έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του Δήμου Αθηναίων, ο οποίος σκοπεύει να κατεδαφίσει το κτίριο και, εν σειρά με μικρό οικόπεδο επί της Ξούθου, να δημιουργήσει στο χώρο πλατεία. Ωστόσο, αναπτύσσεται ο εξής προβληματισμός: ναι μεν η πολυκατοικία έχει υποστεί ζημιές από το σεισμό του ’99, αλλά δεν είναι για γκρέμισμα, γιατί αποτελεί αξιόλογο (και σπάνιο) δείγμα του «μοντέρνου κινήματος». 

Εγώ από την πλευρά μου, που έχω διαβάσει ότι ο Δήμος κάνει ενέργειες για δημιουργία νέου (τρίτου!) Δημαρχείου, σκέφτομαι: μήπως θ’ άξιζε ο Δήμος, αντί να γκρεμίσει το κτίριο αυτό του 1934, να του αφαιρέσει τα τσουβάλια, να το επισκευάσει και να μεταστεγάσει κάποιες από τις πολλές υπηρεσίες του. Νομίζω ότι και η νεότερη αρχιτεκτονική συμβάλλει στη φυσιογνωμία της πόλης, όχι μόνο τα αρχαία και τα νεοκλασικά κτίσματα. Όσο για νέες πλατείες, έχω τη γνώμη ότι υπάρχουν οικόπεδα άχτιστα ή με ήδη κατεδαφισμένα σπίτια, είτε ημιεγκαταλειμμένες πολυκατοικίες, χωρίς αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.

 

13η γιορτή Τσακώνικης μελιτζάνας στην Πλάκα Λεωνιδίου (28/8)

Μετά το 5ο Φεστιβάλ Τσακωνιάς τον Μάιο του 2010, ο Δήμος Λεωνιδίου και η Αναπτυξιακή Εταιρεία Πάρνωνα οργανώνουν στις 28 Αυγούστου την 13η Γιορτή Τσακώνικης Μελιτζάνας που θα γίνει στο γραφικό λιμανάκι της Πλάκας Λεωνιδίου. Η γλυκιά αυτή μελιτζάνα έχει χαρακτηρισθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν προϊον Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.).

Στο πρόγραμμα της ημερήσιας εκδήλωσης περιλαμβάνονται, μπουφές εδεσμάτων που βασίζονται στην τσακώνικη μελιτζάνα, διαγωνισμός φαγητού με τσακώνικη μελιτζάνα και μουσικό πρόγραμμα με παραδοσιακή μουσική. Ο έντεχνος λαϊκός τραγουδιστής Γεράσιμος Ανδρεάτος, με την ορχήστρα "Εμμέτρον" και 12 μπουζούκια, συμμετέχουν στη γιορτή.

Η εκδήλωση εντάσσεται στην πρωτοβουλία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων  που οργάνωσε τις Γιορτές Ελληνικής Γης, με σκοπό την προβολή των τοπικών προιόντων της χώρας μας και την στήριξη της Τοπικης Αυτοδιοίκησης, των παραγωγών και των γιορτών αυτών καθ' αυτών.
Στο Λεωνίδιο βέβαια οι διοργανωτές είναι πλέον βετεράνοι και η γιορτή αυτή μετά από 12 χρόνια είναι πια κλασική στο είδος της!

Πηγή in.gr

Αλμα του χρέους στα 317 δισ. ευρώ

Κατά 47,6% μειώθηκαν οι δανειακές ανάγκες της κυβέρνησης το πρώτο εξάμηνο του 2010. Στο ίδιο διάστημα η αύξηση του χρέους ανέρχεται συνολικά σε 18,43 δισ. ευρώ, με ταυτόχρονη αύξηση των διαθεσίμων κατά 6,36 δισ. ευρώ, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πραγματική «αύξηση» ανέρχεται 12 δισ. ευρώ και ακολουθεί την αύξηση του ελλείμματος, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε το υπουργείο Οικονομικών. Σημειώνεται ότι για το αντίστοιχο εξάμηνο του 2009 η πραγματική αύξηση- συνυπολογίζοντας και τη μεταβολή των διαθεσίμωντου χρέους της κεντρικής κυβέρνησης ανήλθε σε 22,9 δισ. ευρώ.

Συγκεκριμένα, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης στις 30 Ιουνίου του 2010 ανήλθε στα 316,954 δισ. ευρώ, από 310,387 δισ. ευρώ στο τέλος του Μαρτίου. Την ίδια χρονική στιγμή, στο τέλος Ιουνίου, τα ταμειακά διαθέσιμα του ελληνικού Δημοσίου ανέρχονταν σε 7,465 δισ. ευρώ από 7,159 δισ. ευρώ στις 31 Μαρτίου. Παράλληλα οι εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, για τις οποίες ανησυχεί ιδιαιτέρως η τρόικα (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ) διαμορφώνονταν σε 25,496 δισ. ευρώ από 25,408 αντίστοιχα.

Το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει επίσης σε χθεσινή του ανακοίνωση ότι η μεταβολή του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης για το δεύτερο τρίμηνο του 2010, η οποία ανήλθε σε 6,57 δισ. ευρώ, ανακλά κατά κύριο λόγο το ταμειακό έλλειμμα του δευτέρου τριμήνου του 2010, ύψους 5,69 δισ. ευρώ, ενώ το υπόλοιπο της αύξησης αποδίδεται σε παράγοντες όπως η αύξηση των διαθεσίμων του Ελληνικού Δημοσίου και οι αναπροσαρμογές στην αποτίμηση του τιμαριθμοποιημένου χρέους.

Η εκτίμηση του οικονομικού επιτελείου είναι ότι οι μεταβολές του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης εξελίσσονται «μέσα στα καθορισμένα πλαίσια του προγράμματος οικονομικής πολιτικής, του οποίου ένας από τους βασικούς στόχους αποτελεί η συγκράτηση του ρυθμού αύξησης του δημόσιου χρέους και η επαναφορά του σε βιώσιμη για την οικονομία τροχιά».

Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010 η αύξηση του χρέους πρέπει να συγκρατηθεί στα 9,4 δισ. ευρώ ώστε να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος που προβλέπει ότι το χρέος στο τέλος του 2010 δεν θα ξεπεράσει τα 326,3 δισ. ευρώ. Ως το 2015 η Ελλάδα καλείται να αναχρηματοδοτήσει ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 172 δισ. ευρώ.

Πηγή Το Βήμα

20.8.2010