Ερωτήματα για τον γάμο πολιτισμού - τουρισμού

Δύο ξένοι κάτω από την ίδια στέγη; Με επιφυλακτικότητα και σκεπτικισμό δέχθηκαν χθες στο υπουργείο Πολιτισμού την είδηση της συνύπαρξής του με τον τουρισμό για λόγους που συχνά έχουν αναφερθεί και στο παρελθόν: Κίνδυνοι για τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία, εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Υποχρεούμενοι όμως να αποδεχθούν το γεγονός, κάποιοι αναζήτησαν και τα οφέλη που μπορεί να υπάρξουν από αυτόν τον «γάμο», ενώ η πλέον ενδιαφέρουσα άποψη είναι αυτή που ακούστηκε από έναν παλαιό και πολύ γνωστό αρχαιολόγο: «Είναι ένα απαραίτητο πείραμα, κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν εγκυμονεί κινδύνους» έλεγε χθες. «Πώς είναι δυνατόν να παντρευτούν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που συνδέονται με τον τουρισμό- ξενοδοχεία, τουριστικοί πράκτορες κτλ. - με την προστασία των αρχαίων;» είναι ένα από τα ερωτήματα που τίθενται. Ο φόβος είναι δηλαδή ότι σε ένα πλάνο ανάπτυξης του τουρισμού, που συνεισφέρει τα μάλα στην ελληνική οικονομία, η πολιτιστική κληρονομιά θα βρεθεί σε υποδεέστερη θέση (π.χ., μπορεί να δοθεί άδεια για ένα τεράστιο ξενοδοχειακό συγκρότημα δίπλα σε αρχαιολογικό χώρο, κάτι που ήδη έχει συμβεί πάντως, παρά τις διαμαρτυρίες των αρχαιολόγων). Γεγονός είναι ότι η ίδια συνθήκη που ωφελεί τον πολιτισμό μπορεί να γυρίζει εναντίον του. Ο πολιτισμός μπορεί να αυξήσει τον τουρισμό δίνοντας έσοδα τα οποία κατανέμονται και στους δύο τομείς, όμως η υπερεκμετάλλευσή του μπορεί να τον καταστρέψει. Η άποψη λοιπόν ότι ο τουρισμός στηρίζεται σε μια κακώς νοούμενη ανάπτυξη εις βάρος του πολιτισμού και του περιβάλλοντος μένει να διαψευσθεί. Σήμερα δύο τάσεις επικρατούν στο ΥΠΠΟ, όπου η Αρχαιολογική Υπηρεσία καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος. Είναι η παλαιά νοοτροπία της επιστημονικής καθαρά προσέγγισης της Αρχαιολογίας και κατ΄ επέκτασιν η αποστειρωμένη αντιμετώπιση των μνημείων αφενός, αφετέρου η περισσότερο απελευθερωμένη θέση, που αποδέχεται τη συμμετοχή του κοινού, την προβολή των μνημείων για την ανάδειξή τους, τη διαχείριση υπό κάποια έννοια της πολιτιστικής κληρονομιάς, προς όφελός της φυσικά. Μάνατζμεντ για τον πολιτισμό; Στην οδό Μπουμπουλίνας μπορεί οι περισσότεροι να φρίττουν ακούγοντας τη λέξη, κάποιοι όμως θεωρούν ότι όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει.

«Το ιδανικό θα ήταν να υπάρξει μια ειρηνική συνύπαρξη επ΄ ωφελεία των αρχαίων. Η πανωλεθρία θα ερχόταν αν ο τουρισμός απορροφούσε τον πολιτισμό» έλεγε στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, ενώ άλλος θυμήθηκε την εποχήπρο δικτατορίας- όπου ο τουρισμός ενίσχυε οικονομικά τον πολιτισμό, καθώς μάλιστα συνυπήρχαν στο ίδιο υπουργείο.

Πηγη Το Βήμα
7.10.09

Τα κόλπα για τον αποχαρακτηρισμό δασών

Χιλιάδες στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων απώλεσαν τα τελευταία χρόνια τον δασικό χαρακτήρα τους χωρίς καμία αντίδραση από το Δημόσιο

ΤΑ ΔΑΣΗ και το περιβάλλον έχουν την τιμητική τους μόνο στην προεκλογική ρητορική, μια και τη μετεκλογική ή- σωστότερα- την καθ΄ ημέραν πρακτική εδώ και χρόνια μονοπωλεί το «τσιμέντωμα» του φυσικού περιβάλλοντος. Και τα χειρότερα γίνονται σε καθεστώς νομιμοφάνειας, με μια απλή... μετάφραση, καταπώς βολεύει, των κειμένων διατάξεων. Χιλιάδες στρέμματα γης απώλεσαν τα τελευταία χρόνια με αυτόν τον τρόπο τον δασικό χαρακτήρα τους, χωρίς το ελληνικό Δημόσιο να τα έχει προστατεύσει ως δημόσια περιουσία, οικοπεδοποιήθηκαν ή άνοιξε ο δρόμος για δόμηση.

Τα «κόλπα» που οδήγησαν στην υποβάθμιση του δασικού περιβάλλοντος κατά την εφαρμογή πολεοδομικών διατάξεων, με παράλληλη καταστρατήγηση διατάξεων της δασικής νομοθεσίας και του Συντάγματος, αποκαλύπτει έγγραφο του Τμήματος Αλλαγής Χρήσης Δασικών Γαιών της Γενικής Διεύθυνσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, το οποίο είναι από το 2006 στο συρτάρι πολεοδομικών γραφείων, υπουργείων, διευθύνσεων δασών και περιφερειών της χώρας. Το υπογράφει (8.5.2006) ο τότε προϊστάμενος της Γενικής Διεύθυνσης Δασών κ. Ελ. Φραγκιουδάκης. Με το έγγραφο ζητείται από το ΥΠΕΧΩΔΕ «να καθοδηγήσετε τις πολεοδομικές υπηρεσίες της χώρας για την αποκατάσταση της ορθότητας, όπου απαιτείται» και καλούνται οι διευθύνσεις δασών περιφερειών της χώρας να ενημερώσουν τις δασικές υπηρεσίες δικαιοδοσίας τους ότι όταν διαπιστώνουν παράβαση διατάξεων της δασικής νομοθεσίας και του Συντάγματος, «να ζητούν από τις αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες,αναλόγως, τη διόρθωση,ανάκληση ή τροποποίηση σχετικών πράξεων,ενημερώνοντας παράλληλα την αρμόδια εισαγγελική Αρχή». Και όλα αυτά γιατί συνεχίζονται, όπως σημειώνεται στο έγγραφο, «οι μη ορθές καταστάσεις» με τη βούλα του «τεκμηρίου νομιμότητας» που παρέχουν διοικητικές πράξεις, άλλες εκ των οποίων «δεν συγκεντρώνουν τα αναγκαία τυπικά εξωτερικά χαρακτηριστικά του κύρους τους» και άλλες μπορεί σε περίπτωση προσβολή τους να ακυρωθούν.

1. Οι οριοθετήσεις παλαιών οικισμών
Η πρώτη «μηχανή» για τη δόμηση δασικών εκτάσεων ετέθη σε λειτουργία πριν από πολλές δεκαετίες. Με οδηγίες που δόθηκαν σε πολεοδομικές υπηρεσίες στο παρελθόν, οριοθετήθηκαν οικισμοί της χώρας ως προ-υφιστάμενοι του 1923, προκειμένου να εντοπίζονται εκτάσεις στις οποίες θα εφαρμοζόταν το διάταγμα 17.7/17.8.1923 «Περί σχεδίων πόλεων κ.λπ.». Οι αποφάσεις οριοθέτησης αυτών των οικισμών κρίθηκαν ανίσχυρες με σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Με την παραπάνω διαδικασία συμπεριελήφθησαν στις οριοθεσίες δάση και δασικές εκτάσεις που ακόμη και σήμερα οικοπεδοποιούνται και οικοδομούνται. Οι οριοθεσίες αυτές κρίθηκε ότι στερούνται εκτελεστότητας επειδή νόμος δεν καθόρισε ποτέ ποια αρμόδια όργανα και με ποια διαδικασία θα προβαίνουν σε οριοθεσία των οικισμών. Παρ΄ όλα αυτά οι πολεοδομίες συνέχισαν και συνεχίζουν να εκδίδουν σχετικές οικοδομικές άδειες στις οριοθετηθείσες περιοχές. Τριάντα χιλιάδες στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων έχουν δομηθεί με αυτόν τον τρόπο σε όλη την Ελλάδα, τονίζει σήμερα ο κ. Φραγκιουδάκης. Στην Αττική τέτοιες περιπτώσεις εντοπίζονται στον Αγ. Στέφανο, στην Ανοιξη, στη Ροδόπολη, στη Σφενδάλη (στη Μαλακάσα) και αλλού.

2. Οι οριοθετήσεις οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων
Στην επόμενη φάση, μετά τα προβλήματα που συσσώρευσαν οι προαναφερθείσες ρυθμίσεις, επιχειρήθηκε να αναστραφεί η στρεβλή διαδικασία οριοθέτησης με δύο Προεδρικά Διατάγματα σχετικά με οριοθεσίες οικισμών κάτω των 2.000 κατοίκων, το 1985 και το 1987. Ρητά εξαιρούνται της οριοθεσίας δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις. Παρ΄ όλα αυτά πολλές πολεοδομικές υπηρεσίες, ενώ γνώριζαν την έλλειψη Δασολογίου στις μελετώμενες περιοχές, προώθησαν διαδικασίες οριοθέτησης οικισμών αφού είτε αμέλησαν να ρωτήσουν σχετικά τις οικείες δασικές υπηρεσίες για ύπαρξη ή μη δασών, δασικών και αναδασωτέων εκτάσεων στις υπό οριοθέτηση περιοχές, είτε δεν περίμεναν να αποφανθούν, θεωρώντας την καθυστέρηση ως αρνητική απάντηση. Ετσι συμπεριελήφθησαν στις οριοθεσίες δάση, δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, που έκτοτε οικοπεδοποιούνται. Σε οικισμούς της Λευκάδας, του Ρεθύμνου και των Χανίων, στην Κρήτη, απαντώνται οι κλασικές περιπτώσεις σε αυτή την κατηγορία παρανομιών που συμβαίνουν ωστόσο σε όλη τη χώρα.

3. Οι τροποποιήσεις εγκεκριμένων σχεδίων
Κατά τις τροποποιήσεις εγκεκριμένων σχεδίων έχουν γίνει κατ΄ ουσίαν και επεκτάσεις τους εις βάρος παρακείμενων εκτάσεων δασικού χαρακτήρα, οι οποίες έτσι οικοπεδοποιούνται και δομούνται. Πολλές εκ των εκτάσεων αυτών είναι αποτεφρωμένες λόγω πυρκαϊών και έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες. Παρ΄ όλα αυτά οι πολεοδομίες εκδίδουν οικοδομικές άδειες κατά παράβαση διατάξεων της δασικής νομοθεσίας και του Συντάγματος.

4. Μετατροπή δασικών σε αστικές περιοχές
Εγκεκριμένα ρυμοτομικά σχέδια που έχουν συμπεριλάβει εκτάσεις δασικού χαρακτήρα, ενώ δεν έχουν καταστεί έγκυρα βάσει του άρθρου 9 του νόμου 999/1979 διότι δεν συγκεντρώνουν τις προϋποθέσεις της ρύθμισης αυτής, εξακολουθούν να υλοποιούνται. Αυτό έχει ως συνέπεια αμιγώς δασικές περιοχές να μετατρέπονται σε αστικές εκτάσεις. Στην περιοχή Πικερμίου, στον Αγ. Σπυρίδωνα Ραφήνας και αλλού έχουν επανειλημμένα περιληφθεί σε ρυμοτομικά σχέδια και εκτάσεις δασικού χαρακτήρα.

5. Οι ανεκτέλεστες απαλλοτριώσεις
Χώροι εντός σχεδίων πόλεων με συγκροτημένο πράσινο, πάρκα ή άλση, με το πρόσχημα ότι δεν απαλλοτρίωσαν οι ΟΤΑ τις εκτάσεις και παρήλθε η προβλεπομένη εκ του νόμου οκταετία, αποχαρακτηρίζονται από κοινόχρηστοι και μετατρέπονται σε δομήσιμες εκτάσεις, ενάντια σε όσα έχουν νομολογηθεί ως σήμερα. Επίσης πάρκα ή άλση, κατά τις τροποποιήσεις εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων, αποβάλλουν τον χαρακτήρα τους και μετατρέπονται κατά κύριο λόγο σε χώρους χρήσεων κοινωφελούς χαρακτήρα (π.χ. χώροι σχολείων, αθλητικών κέντρων κ.ά.). Αποχαρακτηρισμοί τέτοιου είδους έχουν γίνει σε εκτάσεις των Μελισσίων, του Διονύσου, της Φιλοθέης, του Ψυχικού και αλλού, λίγο πολύ σε όλους τους όμορους με ορεινούς όγκους δήμους των μεγάλων αστικών κέντρων, ειδικά στην Αττική.

6. Η απουσία διαγραμμάτων εφαρμογής
Σχέδια πόλης υλοποιούνται χωρίς την ύπαρξη διαγραμμάτων εφαρμογής, με αποτέλεσμα ακριανά οικοδομικά τετράγωνά τους να επεκτείνονται σε βάρος εκτάσεων δασικού χαρακτήρα.

7. Τα «ανοικτά» οικοδομικά τετράγωνα
Επίσης σχέδια πόλης περιλαμβάνουν περιμετρικά ανοικτά οικοδομικά τετράγωνα και έτσι δομήθηκαν δάση και δασικές εκτάσεις, παρά την αντίθετη νομολογία και χωρίς ως σήμερα οι σχετικές οικοδομικές άδειες να έχουν ανακληθεί και να έχουν ληφθεί τα απαιτούμενα μέτρα.

8. Οι «ιδιοκτησίες» οικοδομικών συνεταιρισμών
Οικοδομικοί συνεταιρισμοί φερόμενοι ως ιδιοκτήτες εκτάσεων που χαρακτηρίζονται δάση ή δασικές, πλην όμως δεν έχουν αναγνωριστεί ποτέ δικαιώματα ιδιοκτησίας έναντι του Δημοσίου διά της διοικητικής ή δικαστικής οδού, κατάφεραν και καταφέρνουν με διαφόρους τρόπους να διαμορφώνουν τις εκτάσεις αυτές σε τετράγωνα διανοίγοντας δρόμους, τους οποίους σε πολλές περιπτώσεις ασφαλτοστρώνουν και στους οποίους σε συνεργασία με τους οικείους ΟΤΑ δίνουν ονομασίες τοποθετώντας και σχετική σήμανση. Με την ανέγερση αυθαιρέτων η όλη δασική περιοχή δίνει την ψευδή εικόνα πλήρως οργανωμένης πολεοδομικά περιοχής. «Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει οι πολεοδομικές υπηρεσίες να απέχουν από κάθε ενέργεια που συμβάλλει στη νομιμοποίηση αυτής της έκνομης κατάστασης» επισημαίνεται στο έγγραφο.

Αναρμόδιοι αποχαρακτηρισμοί

ΚΡΙΣΙΜΟ ζήτημα για την προστασία των εθνικών γαιών, όπως λέει ο κ. Φραγκιουδάκης, αποτελεί και η διαδικασία που επιβάλλει ο νόμος 998/79 περί προστασίας δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων της χώρας για χαρακτηρισμό των εκτάσεων ως δασών ή δασικών ώσπου να καταρτιστεί το Δασολόγιο της χώρας. Στη συγκεκριμένη διαδικασία έχουν διαπιστωθεί έκνομες αντιμετωπίσεις που λειτουργούν εις βάρος της προστασίας των δημοσίων κτημάτων. Ειδικότερα, ενώ αντικείμενο της διαδικασίας αυτής (είναι ανεξάρτητη από το ζήτημα ιδιοκτησίας της επιφάνειας) είναι το να κριθεί αν μια επιφάνεια γης χαρακτηρίζεται δάσος ή δασική και κατ΄ επέκταση αν πρέπει να προστατεύεται ως δασική στο πλαίσιο του Συντάγματος, τόσο οι δασάρχες όσο και οι επιτροπές επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων δεν περιορίζονται στο να χαρακτηρίσουν τις εκτάσεις δάση ή δασικές, όπως απαιτεί ο νόμος. Κάνουν μάλιστα το αντίθετο, χαρακτηρίζοντάς τες σε πολλές περιπτώσεις γεωργικές, ενώ δεν έχουν τέτοια αρμοδιότητα. Αποτέλεσμα είναι αυτές οι πράξεις να χρησιμοποιούνται ευρέως είτε στα δικαστήρια είτε στα οικεία πολεοδομικά γραφεία προς έκδοση οικοδομικών αδειών χωρίς να ερευνάται περαιτέρω το ζήτημα ιδιοκτησίας των εκτάσεων σε σχέση με την προβολή δικαιωμάτων του Δημοσίου επί αυτών.

Ετσι πολλές δημόσιες εκτάσεις οικοδομούνται ή κρίνονται και δικαστικά ως ιδιωτικές.

Της Παναγιώτας Μπίτσικα και Μάχης Τράτσα

Πηγή Βήμα
4.10.09

Ισραηλινοί επενδύουν σε μεγάλα έργα στη βόρεια Κύπρο

Κατασκευάζουν μονάδες αφαλάτωσης, μαρίνες, ξενοδοχεία και πολυτελείς κατοικίες οι Ισραηλινοί

Μετά τους ρώσους επενδυτές που ανακάλυψαν τελευταίως τις επενδύσεις σε ακίνητα στα Κατεχόμενα, εμφανίστηκαν στο παράνομο καθεστώς του κ. Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και Ισραηλινοί, οι οποίοι έσπασαν τους τελευταίους μήνες ρεκόρ επενδύσεων. Δέλεαρ οι φθηνές τιμές των ακινήτων (ιδιοκτήτες των οποίων παραμένουν Ελληνοκύπριοι που εκδιώχθηκαν το 1974 από τα στρατεύματα κατοχής) και η σχετικά μικρή απόσταση Ισραήλ- Κύπρου. Εξέλιξη για την οποία η κυπριακή κυβέρνηση εκφράζει προβληματισμό, τη στιγμή που εκκρεμούν δεκάδες προσφυγές Ελληνοκυπρίων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) για να πάρουν πίσω τις περιουσίες τους.

Ολα σχεδόν τα μεγάλα έργα που κατασκευάζονται στα Κατεχόμενα, όπως μονάδες αφαλάτωσης, μαρίνες, ξενοδοχεία και πολυτελείς κατοικίες, τα έχουν αναλάβει ισραηλινές κατασκευαστικές εταιρείες. Οπως γράφει η εφημερίδα «Χουριέτ», η ισραηλινή εταιρεία Ταχάλ διαχειρίζεται ήδη δύο μονάδες αφαλάτωσης στις κατεχόμενες περιοχές Βοκολίδα και Αμμόχωστο. Επιπλέον, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα «Αλήθεια» της Κύπρου, ισραηλινοί επιχειρηματίεςσε συνεργασία με Βρετανούς- κατασκευάζουν μαρίνα μεγάλων διαστάσεων στην κατεχόμενη περιοχή της Γιαλούσας (εκεί όπου βρέθηκαν ομαδικοί τάφοι ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων). Στην περιοχή της Κερύνειας δραστηριοποιούνται παράνομα πέντε εταιρείες με ισραηλινούς συνεταίρους. Ενας από τους επιχειρηματίες αυτούς, ο κ. Ρόνι Κουπέρμπεργκ , όταν του επισημάνθηκε πόσο επικίνδυνο είναι να επενδύει κάποιος σε παράνομο καθεστώς και σε ακίνητα που ανήκουν σε Ελληνοκυπρίους και άρπαξαν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, και όταν του υπενθύμισαν τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ για επιστροφή των ακινήτων αυτών στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, δήλωσε: «Επενδύσεις σημαίνει ρίσκο και σε εμάς τους Ισραηλινούς αρέσει το ρίσκο». Ο εν λόγω ισραηλινός επιχειρηματίας διαμένει βεβαίως εδώ και 12 χρόνια στα Κατεχόμενα και στις μπίζνες που κάνει με το τουρκοκυπριακό καθεστώς χρησιμοποιεί τουρκοκυπρίους συνεργάτες, τους οποίους βαφτίζει συνεταίρους.

Η εφημερίδα «Χουριέτ» γράφει επίσης ότι πολλοί Ισραηλινοί φθάνουν μέσω του αεροδρομίου της Λάρνακας στα Κατεχόμενα και μόνο για να δοκιμάσουν την τύχη τους στα καζίνα του ψευδοκράτους. Την ίδια ώρα η διευθύντρια του λεγομένου πρακτορείου προώθησης επενδύσεων του παράνομου καθεστώτος κυρία Αϊσέ Ντονμεζέρ δηλώνει ότι κατά τους πρώτους οκτώ μήνες του 2009 αποτάθηκαν στην υπηρεσία της για επενδύσεις 19 εταιρείες από την Τουρκία, 5 από τη Βρετανία, 5 από τη Γερμανία και 1 από το Ισραήλ. Πριν από τέσσερα χρόνια ισραηλινοί επιχειρηματίες έγιναν συνέταιροι στο καζίνο «Τατλίσες» στην κατεχόμενη Κερύνεια, το οποίο και μετονόμασαν σε «Λας Βέγκας», αλλά δεν ρισκάρισαν, όπως αποδείχθηκε, τα λεφτά τους. Αποσύρθηκαν από το καζίνο και στράφηκαν προς άλλους επιχειρηματικούς τομείς στα Κατεχόμενα.

Πηγή Το Βήμα
3.10.09

"Πάγωσε" το αρχαίο θέατρο στις Αχαρνές

Το μικρό μουσείο των Αχαρνών επισκέφθηκε την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου. Ούτε ο ίδιος όμως ούτε κάποιος άλλος θα μπορούσε να επισκεφθεί το αρχαίο θέατρο (του β΄ μισού του 4ου π.Χ. αιώνα) που είχε έρθει στο φως τον Φεβρουάριο του 2007. Οι αρχαιολόγοι της Β΄ Εφορείας Αρχαιοτήτων έχουν καλύψει υποχρεωτικώς τα αρχαία κατάλοιπα με χώμα- σύμφωνα με τις επιστημονικές προδιαγραφές- προκειμένου να τα προστατέψουν αναμένοντας εις μάτην τις απαλλοτριώσεις, ώστε να συνεχισθεί η ανασκαφή.
Για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου της οδού Σαλαμίνος 21, όπου αποκαλύφθηκε το θέατρο, αναμένεται ακόμη από το δικαστήριο ο ορισμός τιμής μονάδας. Τουλάχιστον όμως αυτό έφθασε ως εκεί. Τα άλλα τρία οικόπεδα, στα οποία επεκτείνεται το μνημείο, δεν έχουν περάσει καν από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο προκειμένου να ληφθεί απόφαση για την απαλλοτρίωσή τους.

Προς τι η καθυστέρηση; «Πάγωμα» θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί για την ακρίβεια το θέμα, δεδομένου ότι χρήματα για απαλλοτριώσεις δεν δια τίθενται. Στις 500 - κατ΄ άλλους 700- ανέρχονται οι υποθέσεις απαλλοτρίωσης στις οποίες καλείται το υπουργείο Πολιτισμού να ανταποκριθεί. Σημαντικό μάλιστα είναι το γεγονός ότι το ακριβές νούμερο δεν δίνεται στη δημοσιότητα, ενώ βέβαια όλες οι περιπτώσεις αφορούν πολίτες των οποίων οι περιουσίες παραμένουν δεσμευμένες για μακρό χρονικό διάστημα.

Ωστόσο το θέατρο των Αχαρνών, του οποίου έχουν αποκαλυφθεί δεκαπέντε πώρινες βαθμίδες του κοίλου σε βάθος από μισό ως δύο μέτρα από την επιφάνεια του εδάφους, αποτελεί σημαντικότατο εύρημα. Αφενός επειδή πρόκειται για ένα από τα επτά θέατρα περιφερειακών δήμων της Αττικής από τα οποία σώζονται κατάλοιπα, αφετέρου επειδή προσδιορίζει το κέντρο του αρχαίου Δήμου των Αχαρνών, που τον αναζητούσαν ήδη από τον 19ο αιώνα.

Ως την αποκάλυψη του θεάτρου, η ύπαρξή του ήταν γνωστή μόνον από επιγραφικές μαρτυρίες. Μία εξ αυτών μάλιστα αναφέρεται στα έσοδα από τη μίσθωση του θεάτρου για παραστάσεις αρχαίου δράματος αλλά και μουσικών αγώνων.

Αυξάνεται η χρήση αλκοόλ από εφήβους

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Αυξητική τάση παρουσιάζει η χρήση αλκοόλ από εφήβους και νέους έως 25 ετών, παρά τη μείωση της κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών στον γενικό πληθυσμό την τελευταία δεκαετία. Τα στοιχεία δεν αφορούν μόνο τη χώρα μας αλλά σε όλα τα κράτη–μέλη όπου, όπως ανακοίνωσε η κ. Μάριαν Σκαρ, αρμόδια εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 13.000 νέοι και 2.000 νέες χάνουν ετησίως τη ζωή τους λόγω της κατάχρησης του αλκοόλ.

Πρώτη στη λίστα των παραγόντων που προκαλούν θάνατο ή αναπηρία στις προηγμένες χώρες κατατάσσει τη χρήση του αλκοόλ κ. Λαρς Μόλερ, περιφερειακή σύμβουλος του ευρωπαϊκού τοπικού γραφείου του οργανισμού υγείας για το Αλκοόλ και τα Ναρκωτικά. Στη χώρα μας, 200.000 άτομα πάσχουν από αλκοολική εξάρτηση, 5.000 θάνατοι οφείλονται σε αιτίες που σχετίζονται με την κατάχρηση αλκοόλ, ενώ σύμφωνα με έρευνες το 27% των εφήβων έχει πιει περισσότερες από είκοσι φορές σε διάστημα ενός χρόνου με προτίμηση στα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ (ουίσκι, βότκα). 

Την εικόνα για τις επιπτώσεις της κατάχρησης του αλκοόλ στη χώρα μας συμπληρώνουν τα στοιχεία έρευνας του Ινστιτούτου Μεταφορών του Εθνικού Κέντρου Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης που παρουσιάστηκε χθες σε ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Εξαρτησιογόνων Ουσιών στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με τα οποία η κατανάλωση αλκοόλ εξακολουθεί να αποτελεί δεύτερη αιτία πρόκλησης ατυχημάτων σε μοτοσικλετιστές.

Πηγή Καθημερινή

1.10.09

Το πρόβλημα με τα stage

Το πρώτο πρόβλημα με τα stage είναι ότι δεν μπορέσαμε ακόμη να συνεννοηθούμε πώς θα τα λέμε. Οι φραγκόφωνοι προσπαθούν να επιβάλλουν το σύνηχο της ανατολικογερμανικής μυστικής υπηρεσίας: «Στάααζ», λένε, και γεμίζει το στόμα τους με άλφα. Οι πιο προσγειωμένοι χρησιμοποιούν την κοινή καθομιλουμένη της παγκοσμιοποίησης, αλλά και της κοινοτικής γραφειοκρατίας. Μιλούν για «στέιτζ», το οποίο στα αγγλικά σημαίνει «βήμα».

Το γεγονός ότι καμιά φωνητική εκδοχή δεν κυριάρχησε επί της άλλης, δεν οφείλεται στην πολυπολιτισμικότητα της χώρας. Μάλλον έχει να κάνει με το γεγονός ότι ποτέ δεν ασχοληθήκαμε παλαιότερα με το θέμα. Τα stage άρχισαν να μας απασχολούν όταν παραμονές των εκλογών εμφανίστηκαν χιλιάδες νεαροί και νεαρές σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας ψάχνοντας μάταια καρέκλες να καθίσουν. Το ΠΑΣΟΚ αντέδρασε μιλώντας για προεκλογικά ρουσφέτια, η Ν.Δ. απάντησε με το κλασικό «ναι, αλλά κι εσείς το 2002 βασανίζατε τους συμβασιούχους» και μέσα στον χαμό ξεμύτισε και ο κ. Τσίπρας ζητώντας την κατάργηση του «εργασιακού μεσαίωνα».

Τα stage λοιπόν είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να αντιμετωπιστεί η ανεργία των νέων. Τα προγράμματα αυτά είναι κάτι σαν την περίοδο της «μαθητείας» που παλαιότερα γινόταν χωρίς έλεγχο στην Ελλάδα. Οταν αφορούν τον ιδιωτικό τομέα χρηματοδοτούνται και από κοινοτικούς πόρους, όταν αφορούν τον δημόσιο τομέα μόνο από εθνικούς πόρους.

Τα προγράμματα αυτά δεν έχουν να κάνουν ούτε με τον «μεσαίωνα» που φοβάται ο κ. Τσίπρας, ούτε με την (κομμουνιστική) «αναγέννηση» που οραματίζεται. Είναι μια αγαθή κρατική παρέμβαση που στόχο έχει να φέρει κοντά τους άνεργους νέους στις επιχειρήσεις.

Αυτή η αγαθή παρέμβαση άρχισε να στρεβλώνεται επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ. Ξεκίνησαν να δημιουργούνται stage για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, χρηματοδοτούμενα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Μερικά εξυπηρετούσαν πραγματικές ανάγκες. Χειρότερα: όπως έγινε στον χώρο της υγείας, μερικές φορές οι ανάγκες δεν ήταν απλώς πραγματικές ήταν πάγιες και διαρκείς. Τις περισσότερες φορές, είχαμε να κάνουμε με τα παλιά κακά ρουσφέτια.

Αυτή τη στρέβλωση ακολούθησαν και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, προσθέτοντας όμως επιπλέον και την προεκλογική παρανομία. Για κατανοητούς (που έχουν να κάνουν με την πολιτική προϊστορία του τόπου) λόγους απαγορεύονται οι κάθε είδους προσλήψεις μόλις προκηρυχθούν οι εκλογές. Υπάρχει μόνο μια εξαίρεση, η οποία αφορά τα χρήματα των κουτόφραγκων. Αν πληρώνουν αυτοί οι προσλήψεις θεωρούνται κάτι σαν εθνικό ζήτημα· όλοι συναινούν μ’ αυτές. Ομως οι τελευταίες 7.000 τοποθετήσεις έγιναν α) στο Δημόσιο β) μόνο από εθνικούς πόρους. Συνεπώς δεν είναι μόνο άχρηστες, είναι και παράνομες.

Ετσι λοιπόν μια καλή πρωτοβουλία, που άνοιγε την πόρτα των επιχειρήσεων στους νέους, στράβωσε επί ΠΑΣΟΚ (άρχισαν οι τοποθετήσεις στο Δημόσιο) ξαναστράβωσε επί Ν.Δ. (άρχισαν οι προεκλογικές τοποθετήσεις στο Δημόσιο) και τώρα κινδυνεύει να σπάσει, δηλαδή κάποιοι ζητούν την κατάργησή τους.

Το θέμα δεν είναι να καταργηθούν τα stage. Αυτό που πρέπει να καταργηθεί είναι οι στρεβλώσεις του. Να μείνουν, δηλαδή, μόνο για τον ιδιωτικό τομέα, όπως προτείνει τώρα το ΠΑΣΟΚ. Τα χρειάζονται και οι νέοι και οι επιχειρήσεις.

Tου Πασχου Μανδραβελη
Πηγή Καθημερινή 
1.10.09

ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΧΥΤΗΡΗΣ «Η Ελλάδα μπορεί να γίνει χώρα διαχρονικού πολιτισμού»

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να είναι κατά πρώτον χώρα διαχρονικού πολιτισμού, αναφέρει ο κ. Τηλ. Χυτήρης, υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθηνών με το ΠαΣοΚ, και χαρακτηρίζει έγκλημα όταν αυτό το αγνοούν και οι κυβερνήσεις. Ως πολιτικός και ποιητής ο κ. Χυτήρης σημειώνει ότι εμπνέεται από τις πολιτικές καταστάσεις και συμπεριφορές, αλλά, όπως λέει, όλα αυτά μετουσιώνονται σε υπαρξιακά θέματα με τα οποία ασχολείται η ποίηση. Αλλωστε την ποίηση και την πολιτική τις χαρακτηρίζει «δύο απαιτητικά θυλυκά».

- Είναι πολυτέλεια ο πολιτισμός και γιατί; «Ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη ζωής. Μια κοινωνία κρίνεται από το πολιτισμικό της επίπεδο. Με την Παιδεία, την εκπαίδευση, τις τέχνες, την αισθητική καλλιεργούνται ο νους και η ψυχή των ανθρώπων. Διαμορφώνονται οι συμπεριφορές. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να είναι, κατά πρώτον, χώρα διαχρονικού πολιτισμού. Πολλοί το αγνοούν. Είναι λάθος, κάτι χειρότερο, έγκλημα όταν το αγνοούν και οι κυβερνήσεις» .

- Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το ΠαΣοΚ επιτέθηκε στην ΕΡΤ. Ως αρμόδιος για το θέμα της δημόσιας τηλεόρασης πώς κατά τη γνώμη σας θα πρέπει να λειτουργεί η ΕΡΤ;

«Η δημόσια τηλεόραση σε όλον τον πολιτισμέ νο κόσμο υπηρετεί το αγαθό της ενημέρωσης, τον πολιτισμό, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες. Δεν είναι μια στυγνή ανώνυμη εταιρεία με στόχο το κέρδος. Πολύ περισσότερο, δεν είναι μηχανισμός κυβερνητικής προπαγάνδας. Η ΕΡΤ έχει το καθήκον και τη δυνατότητα να ξεχωρίζει στην αντικειμενική ενημέρωση και στον σοβαρό διάλογο, όπως και στο πολιτιστικό προϊόν που προσφέρει. Οφείλει να συγκρίνεται μόνο με τον εαυτό της και όχι με τις ιδιωτικές τηλεοράσεις που έχουν άλλες στοχεύσεις. Οι τεράστιες δυνατότητες της ΕΡΤ δυστυχώς σπαταλήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Και δεν χρησιμοποιώ τυχαία τον όρο της σπατάλης».

- Ποια θα πρέπει να είναι η πρώτη απόφαση που θα πρέπει να λάβει το ΠαΣοΚ σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές;

«Με το πρόγραμμα των εκατό ημερών θα αποδείξει έμπρακτα ότι είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων σε μια στιγμή οριακής χρεοκοπίας της χώρας που αφήνει πίσω η “νέα διακυβέρνηση”, η “επανίδρυση” και ό,τι άλλο ηχηρό και κούφιο χρησιμοποίησαν εις βάρος τελικά της χώρας ο κ. Καραμανλής και η ΝΔ».

- Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ αποθαρρύνει όλους αυτούς που ετοιμάζονται να ράψουν κοστούμια. Για ποιους νομίζετε ότι ομιλεί;

«Είναι το σωστό σήμα. Για όλους όσοι τυχόν σκέφτονται τον εαυτούλη τους πάνω από την παράταξη και τη μεγάλη προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί για το ξεπέρασμα των αδιεξόδων στα οποία έχει περιέλθει η χώρα». - Πώς συνδυάζεται η ποίηση με την πολιτική; Εμπνευστήκατε ποτέ κάποιο ποίημα από την πολιτική;

«Η αλήθεια είναι ότι έχω να κάνω με δύο απαιτητικά “θηλυκά”. Από τα εφηβικά μου χρόνια ζω αδιάλειπτα μαζί τους και δεν μπερδεύω το ένα με το άλλο. Ασφαλώς και εμπνέομαι από πολιτικές καταστάσεις και συμπεριφορές, όλα αυτά όμως μετουσιώνονται σε υπαρξιακά θέματα με τα οποία ασχολείται η ποίηση».

- Τι ήταν αυτό που έκανε και τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον κ. Κ. Σημίτη να σας εμπιστεύονται τόσο πολύ;

«Το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι τους ευγνωμονώ πάντα για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν». 


Συνέντευξη Ν. Χασαπόπουλος
Πηγή Το Βήμα
1.10.09