Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Mario Blejer: "Η αναδιάρθρωση χρέους είναι αναπόφευκτη"

Αναπόφευκτη θεωρεί την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ο κ. Mario Blejer, τέως αντιπρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Αργεντινής. Ο κ. Blejer, που βρίσκεται στην Αθήνα για να μιλήσει σε εκδήλωση του ΙΟΒΕ για την οικονομική κρίση που πραγματοποιείται αύριο, αναφέρεται στην εμπειρία της Αργεντινής και υπογραμμίζει ότι το ευρωπαϊκό σχέδιο για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης δεν είναι βιώσιμο. Σημειώνει ότι ήδη οι βασικές παραδοχές του σχεδίου είναι εκτός πραγματικότητας και προτρέπει τους Eυρωπαίους και Eλληνες αξιωματούχους να αναζητήσουν την καλύτερη λύση ώστε η αναδιάρθρωση να γίνει με τρόπο που θα ελαχιστοποιεί τους επιπτώσεις και τον κίνδυνο μετάδοσης.
– Πώς κρίνετε την προσπάθεια των χωρών-μελών της Eυρωζώνης για την αντιμετώπιση της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης μέχρι τώρα;
– Δεν είμαι ειδικός σε ό, τι αφορά την Ελλάδα. Θα μιλήσω βασιζόμενος στα δημοσιευμένα οικονομικά δεδομένα και στη γενικότερη εμπειρία. Νομίζω ότι η προσέγγιση που ακολουθείται δεν οδηγεί σε βιώσιμα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, επιχειρείται η επίλυση του προβλήματος του υψηλού χρέους με τρόπους που οδηγούν στην περαιτέρω διόγκωσή του. Εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα που δεν αφήνει περιθώρια για την ανάπτυξη της οικονομίας, εντείνει την ύφεση και δεν μπορεί να θέσει την οικονομία σε βιώσιμη τροχιά. Μια σαφής ένδειξη ότι οι παραδοχές του προγράμματος δεν ήταν σωστές είναι ότι ήδη, σήμερα, η κύρια υπόθεση, δηλαδή ότι η Ελλάδα θα είναι σε θέση να επιστρέψει στις αγορές το 2012, θεωρείται εντελώς εκτός πραγματικότητας.
– Δεδομένου του επιπέδου χρέους της Ελλάδας και των έως τώρα επιδόσεων του προγράμματος σταθεροποίησης, είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για την έκβαση της κρίσης; Πολλοί αναλυτές θεωρούν αναπόφευκτη μια αναδιάρθρωση. Συμφωνείτε;
– Είμαι πάντα αισιόδοξος με την έννοια ότι τελικά θα εφαρμοστούν ρεαλιστικές λύσεις. Πιστεύω ότι κάποιου είδους «ανακούφιση» του χρέους είναι αναπόφευκτη και περιμένουμε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες θα την αποδεχθούν. Ωστόσο, υπάρχει ισχυρή λογική στο να μη γίνουν βιαστικές κινήσεις. Να κερδηθεί χρόνος, λίγος χρόνος, ώστε να προετοιμαστεί το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα για να απορροφήσει τις απώλειες. Μια αναδιάρθρωση χρέους μπορεί να έχει διάφορες μορφές και θα ήταν χρήσιμο μέρος της ενέργειας που τώρα ξοδεύεται για τη διάψευση μιας τέτοιας προοπτικής να κατευθυνθεί στην αναζήτηση του πλέον αποτελεσματικού μηχανισμού ώστε η αναδιάρθρωση να γίνει με τρόπο που θα ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις και τους κίνδυνους μετάδοσης.
– Στην Ελλάδα αναφέρουμε συχνά την εμπειρία της Αργεντινής και τις σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία μετά τη χρεοκοπία του 2002. Ποιες είναι οι ομοιότητες και ποιες οι διαφορές στις δύο χώρες;
– Οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές, ωστόσο θα έλεγα ότι υπάρχει μια σαφής ομοιότητα: η χρεοκοπία στην Αργεντινή τότε ήταν αναπόφευκτη με τον ίδιο τρόπο που είναι αναπόφευκτη στην Ελλάδα σήμερα. Ηταν αδύνατο να επιστρέψουμε σε αναπτυξιακή πορεία χωρίς μια μείωση του δημοσίου χρέους. Ομως, αυτό δεν σημαίνει ότι η αναδιάρθρωση στην Ελλάδα πρέπει να γίνει με τον ίδιο τρόπο. Θεωρώ ότι η Ελλάδα πρέπει να βρει τρόπους για ένα φιλικό διακανονισμό μέσω του οποίου θα πετύχει τον περιορισμό του δημοσιονομικού βάρους. Είναι εξαιρετικά σημαντικό το γεγονός ότι η Αργεντινή μετά την κρίση ανέκαμψε δυναμικά και πετύχαμε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης για σχεδόν οκτώ χρόνια. Εδώ, όμως, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά, καθώς η αναδιάρθρωση στην Αργεντινή συνοδεύθηκε από μια μεγάλη υποτίμηση του νομίσματος, κάτι που στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει.
– Αν έπρεπε να δώσετε μια συμβουλή στην ελληνική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης, τι θα λέγατε;
– Θα αναζητούσα ένα λιγότερο επιθετικό μηχανισμό για την άμεση μείωση του χρέους ώστε μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού να διοχετευθεί για την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Επίσης, υποστηρίζω την ανάγκη υλοποίησης ενός προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων, ωστόσο, δεν αρκούν.

Πολιτικές δημοσιονομικής εξυγίανσης
– Ποια είναι η γνώμη σας για την κρίση χρέους που ταλανίζει την Ε. Ε. αλλά και άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ; Ποιες θα μπορούσαν να είναι οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία;
– Η δημοσιονομική κατάσταση και το επίπεδο χρέους των ανεπτυγμένων χωρών επιδεινώθηκαν σημαντικά, αποτέλεσμα των αντικυκλικών πολιτικών που εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ωστόσο, σήμερα, οι ανάγκες χρηματοδότησης –για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και τη μείωση του χρέους– στην Ε. Ε., τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία βρίσκονται σε σαφώς επικίνδυνο επίπεδο. Δεδομένου ότι το χειρότερο μέρος της πιστωτικής κρίσης έχει παρέλθει, έφτασε η στιγμή για την εφαρμογή πολιτικών δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να μειώσουν τα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών, αλλά και να μετριάσουν το επίπεδο του χρέους. Πρέπει να υπάρξει ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα για την υλοποίηση των παραπάνω προσαρμογών ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη κρίση χρέους που θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλό πληθωρισμό, σε χρηματοδοτική στενότητα και χρεοκοπίες.

Συνέντευξη στον Γιώργο Μαντέλα
15.5.2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis