Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Γεωργία....franchise

Το θέμα των μεσαζόντων δεν αποτελεί πληγή μόνο για την ελληνική οικονομία αλλά και για την ευρωπαϊκή. Στις Βρυξέλλες, έχοντας καταλήξει στον τρόπο καταβολής των επιδοτήσεων από το 2013 και μετά, μέσω της περιφερειοποίησης με πιθανότερο σενάριο την οριζόντια καταβολή των περίπου 35 ευρώ ανά στρέμμα, συζητούν πλέον για τη γεωργία της επόμενης δεκαετίας και πώς αυτή θα συνδεθεί ξανά με τον δευτερογενή τομέα και τις βιομηχανίες μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων, οι οποίες υπέστησαν ένα σοκ από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό με την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ.

Ασφαλώς και οι περιβαλλοντικές πολιτικές θα αποτελέσουν ένα ισχυρό κίνητρο για την παραμονή στην ύπαιθρο μέσω του πυλώνα ΙΙ των αγροτικών επιδοτήσεων.

Εκείνο όμως που προβληματίζει είναι το πώς οι αγρότες θα επιστρέψουν στην παραγωγή, αφού η αγρανάπαυση και η βιολογική γεωργία μειώνουν τις θέσεις απασχόλησης. Από τις χωματερές, τις «λίμνες» γάλακτος και τα «βουνά από βούτυρα» των αρχών του 2000, στις αρχές της νέας δεκαετίας περάσαμε στην εκτατική γεωργία των δημητριακών της χαμηλής απόδοσης των συντελεστών παραγωγής. Σε αυτό συνετέλεσε και η πολιτική του ισχυρού ευρώ που μείωσε την ανταγωνιστικότητα των γεωργικών προϊόντων.

Την ίδια ώρα είχαμε το χρηματοπιστωτικό σύστημα να αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ισχύ εις βάρος της παραδοσιακής βιομηχανίας τροφίμων, αλλά και τη γιγάντωση των δικτύων λιανικής πώλησης. Οι αλυσίδες των σουπερμάρκετ παίζουν πλέον καθοριστικό ρόλο σε μικροοικονομικούς και μακροοικονομικούς δείκτες για όλες τις οικονομίες της ευρωζώνης και ιδιαίτερα για τον πληθωρισμό. Στη χώρα μας είναι εκείνες που έχουν διαμορφώσει ολιγοπωλιακές πρακτικές και αδυνατίζουν την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών, πιέζοντας ταυτόχρονα και τις βιομηχανίες τροφίμων και τους παραγωγούς. Για τον μεσογειακό Νότο η απεξάρτηση από τους μεσάζοντες δεν μπορεί να γίνει με το μοντέλο που εφαρμόζεται σε άλλες χώρες του κόσμου, όπως είναι η εξαγορά μεγάλων εκτάσεων ή εκμεταλλεύσεων από τις βιομηχανίες τροφίμων, αλλά μέσω των αλυσίδων σουπερμάρκετ, οι οποίες σταδιακά θα μετατρέψουν τους παραγωγούς και τους μεταποιητές σε υπαλληλικό προσωπικό των εκτάσεων ή των βιομηχανικών μονάδων που οι ίδιες θα κατέχουν, με τη μέθοδο franchise, δίνοντάς τους δηλαδή ένα αντίτιμο για την παραγωγή προϊόντων! 

Είναι προφανές ότι στις συνθήκες έντονης έλλειψης ρευστότητας και οι γεωργοί και οι βιομήχανοι έχουν υποθηκεύσει την εργασία τους στις τράπεζες και αυτές με τη σειρά τους μεταβιβάζουν τις επισφάλειες σε όποιους τούς προσφέρουν τη ρευστότητα!

Για την εθνική οικονομία που έχει να προσδοκά πολλά από την ανάκαμψη της ανταγωνιστικότητάς της, από την ελληνική πρωτογενή παραγωγή, που εξακολουθεί να αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα, η γεωργία franchise είναι η επόμενη μεγάλη πληγή...

Του Ι. Κολλάτου
Ο κ. Ι. Κολλάτος είναι μηχανολόγος, με μεταπτυχιακό στη Βιοτεχνολογία.

Πηγή Το Βήμα
29.7.2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis