Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Η τεχνολογία δημιουργεί μέγα χάσμα μεταξύ γενεών (η "γενιά του διαδικτύου" και η γενιά "i")

Μια άκρως αποκαλυπτική έρευνα που πραγματοποίησε το ινστιτούτο Pew

The New York Times

Ενιωσα μεγάλη έκπληξη όταν η μόλις δύο ετών κόρη μου έδειξε το Kindle μου και είπε «το βιβλίο του μπαμπά». Ενα παιδί, που μόλις άρχισε να μιλάει, αποκάλυψε το πελώριο χάσμα που μας χωρίζει από τους νεότερους. Αναγνώρισε το Kindle ως το μέσο που θα αντικαταστήσει τα έντυπα. Η ηλεκτρονική συσκευή είναι δική μου, αλλά ακόμα δεν έχω εξοικειωθεί με την ιδέα. Η ζωή μας, ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό, θα διαμορφωθεί από τις νέες τεχνολογίες, όπως το Kindle, ο νέος υπολογιστής της Apple, και τα υπερ-έξυπνα κινητά τηλέφωνα. Το παιδί μου θα γνωρίσει τον κόσμο από τα ηλεκτρονικά βιβλία, τις βιντεοδιασκέψεις μέσω Skype και τα παιχνίδια που μπορεί ακόμα και σήμερα να παίξει στο iphone. Σίγουρα θα δει τον κόσμο πολύ διαφορετικά από τους γονείς της.

Τα δεκάχρονα
Ομως, ακόμα και για δεκάχρονα παιδιά αυτή η τεχνολογία είναι καινούργια. Πιστεύω ότι η γενιά της κόρης μου θα διαφέρει ακόμα και από αυτούς που την περνούν μόλις λίγα χρόνια. Και οι ερευνητές υποστηρίζουν πως η τεχνολογία, που εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς, θα δημιουργήσει μικροχάσματα γενεών. Κάθε ηλικιακή ομάδα επηρεάζεται διαφορετικά από τα νέα τεχνολογικά εργαλεία στα οποία έχει πρόσβαση τα πιο κρίσιμα χρόνια της ανάπτυξής της. Οι νεότεροι θα έχουν παράξενες προσδοκίες από τον κόσμο. Το τρίχρονο παιδί είναι τόσο εξοικειωμένο με την οθόνη αφής του iphone, ώστε όποτε πλησιάζει φορητό κομπιούτερ, θα προσπαθεί να το θέσει σε λειτουργία ακουμπώντας τα δάκτυλά του πάνω στη οθόνη. Από την άλλη, όταν η τετράχρονη ανιψιά μου έλαβε ως δώρο Xριστουγέννων ένα Zhou Zhou χάμστερ, προσπάθησα να της εξηγήσω ότι είναι ένα ρομπότ με ικανότητες αποφυγής εμποδίων. «Οχι», μου απάντησε με βεβαιότητα, «είναι ζωάκι». Αυτές οι μικροδιαφορές ανάμεσα στις γενιές είναι πιο ορατές στην επικοινωνία και στις επιλογές διασκέδασης των διαφόρων ηλικιακών ομάδων. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε πέρυσι το ινστιτούτο Pew, οι έφηβοι στέλνουν περισσότερα μηνύματα από τους 20άρηδες (68% έναντι 59%) και παίζουν περισσότερο παιχνίδια στο Ιντερνετ (78% έναντι 50%).

Ο δρ Μιζούκο Ιτο του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Μελετών υποστηρίζει ότι παιδιά που παίζουν περισσότερες ώρες ιντερνετικά παιχνίδια, όπως π. χ. το Club Penguiκαι το Moshi Monsters, δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν ανάμεσα στους φίλους του Διαδικτύου και τους πραγματικούς τους. Η κοινωνική επαφή μέσω του Ιντερνετ είναι γι' αυτά εξίσου ευχάριστη με την πραγματική. Γενικά συμμετέχουν ενεργά σε δραστηριότητες που τα διασκεδάζουν.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα παιδιά είναι πιο δημιουργικά από τις παλιότερες γενιές και ότι δεν γίνονται εύκολα στόχοι των διάφορων διαφημιστικών εκστρατειών.

Μια ακόμα σημαντική διαφορά είναι ότι τα μικρότερα παιδιά μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν από τον δόκτορα Ρόζεν δείχνουν ότι παιδιά ηλικίας από 16 έως 18 ετών μπορούν να κάνουν ακόμα και επτά διαφορετικά πράγματα την ίδια στιγμή. Eίναι πολύ αμφίβολο εάν η νεότερη γενιά θα καταφέρει να εστιάσει το ενδιαφέρον της σε ένα μόνον πράγμα, όπως π. χ. στα μαθήματα...

Η «γενιά του Διαδικτύου» και η «γενιά i»

Ο καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Λάρι Ρόζεν, συγγραφέας του βιβλίου «Κατανοώντας τη γενιά i και τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει», υποστηρίζει ότι υπάρχουν διαφορές ανάμεσα σε αυτή που αποκαλεί «γενιά του Διαδικτύου» (που γεννήθηκε τη δεκαετία του 1980) και τη «γενιά i», που γεννήθηκε μετά το 1990.

Η γενιά του Διαδικτύου, που σήμερα είναι 20 ετών, δαπανά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα να μιλάει στο τηλέφωνο και εξακολουθεί να χρησιμοποιεί κατά κόρον το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.

Αντίθετα, η «γενιά i» (τα μικρότερα αδέλφια όσων ανήκουν στη γενιά του Διαδικτύου) δαπανά περισσότερο χρόνο στέλνοντας μηνύματα, αντί να μιλάει στο τηλέφωνο, δεν παρακολουθεί τηλεόραση και επικοινωνεί μέσω των δικτύων instant messenger.

O δρ Ρόζεν πιστεύει ότι οι νεότερες γενιές, σε αντίθεση με τους παλιότερους, είναι πολύ πιο ανυπόμονες και περιμένουν να λάβουν άμεση απάντηση σε οποιοδήποτε αίτημά τους. «Αυτά τα παιδιά θέλουν να λάβουν άμεσα απαντήσεις από τους δασκάλους και τους καθηγητές τους, επειδή ακριβώς αυτή την εμπειρία έχουν όσο μεγαλώνουν. Επρεπε να μοιάζουν με τα μεγαλύτερα αδέλφια τους, αλλά τελικά είναι διαφορετικοί άνθρωποι».

========================================================
Φοβισμένοι οι μεγάλοι, αλλά απόλυτα εξοικειωμένοι οι νεότεροι

Οι πολύ νεαροί μπορεί να μεγαλώσουν με εξαιρετικά συγκεχυμένη έννοια του ιδιωτικού βίου και της ανάγκης να προστατευθεί. Η ιδέα ενός τηλεφώνου ή οποιασδήποτε άλλης συσκευής που θα γνωρίζει διαρκώς το ακριβές σημείο στο οποίο βρισκόμαστε και μπορεί μάλιστα να μας δώσει τις ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες του, μπορεί να προκαλεί φόβο στους πιο μεγάλους, αλλά οι νεότεροι είναι απόλυτα εξοικειωμένοι μαζί του.

Μάλιστα, οι πιο εξοικειωμένοι με το Διαδίκτυο αλλά και οι χρήστες κινητών θεωρούν αυτές τις συσκευές δεύτερη φύση και συχνά περιμένουν ότι κάθε άλλη μηχανή μπορεί να τους δώσει τις ίδιες πληροφορίες. Και η αλήθεια είναι ότι τα νεότερα παιδιά που μεγαλώνουν –ενώ οι πλοηγοί και τα συστήματα προσδιορισμού θέσης μέσω δορυφόρου εξελίσσονται– δεν θα βρεθούν ποτέ στη ζωή τους εκτός δικτύου.

Χωρίς δισταγμό
Μάλιστα, είναι πολύ πιθανό ότι μελλοντικά θα περιμένουν να ενημερώνονται για τις προσφορές ενός μαγαζιού, παραδείγματος χάρη, ενόσω περνούν έξω από τη βιτρίνα του ή θα περιμένουν ότι οι φίλοι τους θα μπορούν να τους βρίσκουν κάθε στιγμή σε οποιοδήποτε σημείο και αν βρίσκονται. Αλλωστε, όσοι έχουν εντρυφήσει περισσότερο στη νέα τεχνολογία, όπως αυτή διαμορφώνεται με τη μορφή των μπλογκ και των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης και άλλων, δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό να αποκαλύπτουν σε γνωστούς και αγνώστους πτυχές του προσωπικού τους βίου.

«Ανθρωποι με διαφορά ηλικίας δύο, τρία ή τέσσερα χρόνια έχουν εντελώς διαφορετικές εμπειρίες από την τεχνολογία», αναφέρει η Λι Ρεΐνι, διευθύντρια του ερευνητικού κέντρου για το πρόγραμμα «Ιντερνετ και Αμερικανική Ζωή», του ινστιτούτου Pew. «Οι φοιτητές συχνά αδυνατούν να κατανοήσουν τι ακριβώς κάνουν τα αδέλφια τους που πάνε στο γυμνάσιο, που με τη σειρά τους δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς κάνουν τα πιο μικρά παιδιά. Οι διαφορές μεταξύ των ηλικιακών ομάδων αυξάνονται».

«Εάν είναι μια τεχνολογία με την οποία έχεις μεγαλώσει, νιώθεις άνεση πολύ μεγαλύτερη από κάποιον που πρέπει να τη μάθει εξαρχής ή πολύ περισσότερο να ξεμάθει αυτά που γνώριζε μέχρι εκείνη τη στιγμή», εξηγεί

Δεν είναι σαφές κατά πόσο αυτές οι διαφορές μεταξύ παιδιών και εφήβων τελικά θα σβήνουν καθώς οι μεγαλύτεροι θα υιοθετούν τα νέα τεχνολογικά μέσα ή αν αυτές οι διαφορές θα μεγαλώσουν τα χάσματα ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές.
Ομως τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικοι που βρίσκονται στο επίκεντρο της τεχνολογικής εξέλιξης θα έχουν και πολλά κοινά σημεία. Δεν θα διστάζουν να μοιραστούν τις λεπτομέρειες της ιδιωτικής τους ζωής, θα βρίσκονται σε διαρκή επαφή με τους φίλους τους μέσω κάποιας διαδικτυακής συσκευής ή εφαρμογής, θα αγοράζουν εικονικά αγαθά και πάντα θα ελπίζουν στη δημιουργία μιας υπερσυσκευής που θα τα κάνει όλα. Θα πιστεύουν ότι ο ηλεκτρονικός αναγνώστης σαν το Kiddle είναι ακριβώς το ίδιο με το βιβλίο και πως οι γονείς τους τελικά δεν έχουν καμία επαφή με την εξέλιξη των πραγμάτων.

13.2.2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ShareThis